Piotr Rawicz. Biografia opętanego przez pismo
Biografia opętanego przez pismo
-
Autor: Anna Ciarkowska
- Wydawca: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego
- ISBN: 978-83-8445-040-6
- EAN: 9788384450406
- Oprawa: Miękka
- Język: polski
- Format: 208x130x24mm
- Liczba stron: 342
- Rok wydania: 2026
- Wysyłamy w ciągu: 48h
-
Brak ocen
-
42,66złCena detaliczna: 54,90 złNajniższa cena z ostatnich 30 dni: 42,55 zł
[.] kto wie prawdę" o smutku poety,
który już użył wszystkich słów, które miał.
I wie, że innych już w nim nie ma.
Jak żołnierz, który oddał ostatni strzał
i nie ma już kuli, aby rozbić własny czerep.
Piotr Rawicz wkłada kartkę w wałki maszyny do pisania. Zagląda do starych papierów, które przez wiele lat przepisuje. Kim był kiedyś? Kim jest teraz, tu, w Paryżu lat sześćdziesiątych? Jest pisarzem, autorem powieści Krew nieba, która zszokowała francuski świat literacki. Nikt do tej pory nie pisał w taki sposób o Zagładzie. Ta książka nie jest dokumentem historycznym stwierdza Rawicz i podważa kategorię świadectwa, bo interesuje go nie tyle prawda, ile język, który tej prawdy nie może wyrazić. Interesuje go niemoc słów, to miejsce, gdzie język rozszczelnia się, odsłaniając szczelinę, w którą można (trzeba?) wpaść, by dotknąć istoty literatury. Nie interesują go salony literackie ani poklask. Interesuje go tylko pisanie.
Jest grafo-manem opętanym przez pismo. Musi pisać, siekać świat na drobniutkie elementy, musi kreślić, ryć w kartce papieru, musi zbierać ścinki języka, pozostałości po niewypowiadalnym. Bo pisać TRZEBA. A kiedy kończy pisanie, zaczyna przepisywać swoje stare notatki, by jeszcze raz słowami przytwierdzić się do podłoża, do życia.
Jest Polakiem, naturalizowanym Francuzem, lwowskim Żydem. Jest emigrantem, niepożądanym w PRL korespondentem PAP-u i recenzentem Le Monde'a. Ocalałym z Zagłady.
Mnogość i migotliwość tożsamości Piotra Rawicza stała się wyzwaniem biograficznym. Jak pisać o kimś, kto nieustannie zaciera ślady? Jak opowiedzieć o całym życiu kogoś, kto ucieka przed wszelką totalnością i dopowiedzeniem? Czy do się zapisać delikatną strukturę życioopowieści i jednocześnie zachować rumowisko słów? A wreszcie: czy po życiu cudzym życiem biograf/biografka nadal jest sobą?
