Historia, teraźniejszość i przyszłość rachunkowości ściśle wiąże się z rozwojem ludzkiej cywilizacji i jej środowiskiem. Jednym z elementów je kształtujących jest kultura, ze swymi wymiarami. Kultura, obok takich składowych, jak np. system prawny, gospodarczy, poziom rozwoju rynku finansowego, czy też doświadczenia historyczne, z jednej strony staje się ważną charakterystyką modelującą oczekiwania formułowane wobec rachunkowości funkcjonującej w danym środowisku kulturowym, z drugiej zaś wpływa na sposoby realizacji zadań przed nią stawianych. Zróżnicowanie kulturowe, właściwe dla różnych regionów świata, można więc traktować jako czynnik decydujący o odmienności modeli rachunkowości właściwych dla danych kultur.
Powyższe założenie pozwoliło sformułować cel niniejszego opracowania, którym jest próba ukazania kultury, jako elementu modelującego teorię i praktykę funkcjonowania modeli pomiaru i ujawnień rachunkowych, ze szczególnym uwzględnieniem charakterystyk kulturowych, właściwych dla rachunkowości islamskiej i chińskiej. Lektura niniejszego opracowania w zamierzeniu jej autora ma m.in. pozwolić sformułować odpowiedź na kwestie: Czym jest kultura i jakie związki wykazuje ona z rachunkowością? Jakie cechy kulturowe determinują teorię i praktykę systemów pomiaru ujawnień rachunkowych funkcjonujących w krajach islamskich, a jakie są właściwe dla modelu rachunkowości chińskiej? Czy czynnik kulturowy osłabia procesy standaryzacji, harmonizacji i konwergencji rachunkowości w skali światowej? W jaki sposób charakterystyki kulturowe kształtują działania standaryzacyjne rachunkowości islamskiej i chińskiej?
Założenia programowe klasy II gimnazjum skupiają się na zagadnieniach pragnienia szczęścia, potrzeby wspólnoty (rozdz. 1), Wcielenia i dzieła paschalnego Chrystusa oraz Jego obecności i działania w Kościele (liturgia) (rozdz. 2), sakramentów (rozdz. 3), wolności, sumienia, prawa naturalnego, Ośmiu Błogosławieństw (dział 4), Dekalogu, wydarzeń z historii Kościoła powszechnego i polskiego w XVI i XVII w. (rozdz. 5) oraz roku liturgicznego (rozdz. 6).
Pytania problemowe zaproponowane w każdej jednostce lekcyjnej pomogą gimnazjalistom zdobywać umiejętność krytycznego myślenia, a także kształtować światopogląd w świetle wiary Kościoła katolickiego.
Teksty i zadania o różnym stopniu trudności pozwolą katechecie dostosować wymagania do poziomu klasy.
Strona graficzna podręcznika składa się z kolorowych zdjęć, reprodukcji dzieł sztuki oraz żartobliwych rysunków komiksowych nawiązujących do sytuacji z życia codziennego.
Rozważania i modlitwy, zamieszczone pod tytułem "Refleksja i modlitwa", nawiązują do aktualnych problemów młodych ludzi. Zawierają także wiele cennych tekstów ze skarbca Kościoła.
Praktyczne wskazówki dla uczniów pragnących pogłębiać swoją przyjaźń z Jezusem, pomocne w pracy nad sobą, ujęte zostały pod hasłem "Jeśli chcesz?".
Synteza treści każdej jednostki znajduje się formie notatki w rubryce "Masz wiadomość!", a nowo poznane pojęcia w słowniku.
Podręcznik zgodny z programem nauczania "Pójść za Jezusem Chrystusem? nr AZ-3-01/10 autorstwa Komisji Wychowania Katolickiego KEP z dnia 9.06.2010 r.
Numer dopuszczenia podręcznika: AZ-32-01/10-KR-3/12
Data dopuszczenia: 11.06.2012 r.
Myć się czy się nie myć? Historycznie biorąc, odpowiedź wcale nie jest oczywista. Przez długie wieki nie chodziło o kąpiel, lecz o czystość ? odpowiednio pojętą. Ta książka zasłużonego francuskiego historyka życia codziennego Georges?a Vigarella (ur. 1941) rozważa poczucie i normy ?czystości? na tle procesu cywilizacyjnego od średniowiecza do dziś. Człowiek ?czysty? nie zawsze oznaczał człowieka umytego. Powszechnie znane a bardzo nam niemiłe przygody woni, by nie rzec odoru cielesnego w minionych stuleciach (zebrane tu przykłady co wrażliwsi czytelnicy zapewne ominą) mają przyczyny w dominującym w danej epoce pojmowaniu ciała, zdrowia i środowiska. Na przykład długi okres w epoce nowożytnej obaw przed szkodliwością wody brał się z poglądów (i przesądów) ówczesnych nauk. Autor pokazuje ewolucję rozumienia czystości także w kontekście zmian relacji między ciałem a ?publicznością?. Wystarczy sobie uświadomić wysoko urodzone ciało najpierw publicznie strojone i pielęgnowane, a potem stopniowo wycofywane w intymność i zamykane w łazience. O wszystkim tym Vigarello pisze jak zwykle frapująco w tej książce bogatej w faktografię i nader użytecznej, bo pokazującej na żywym procesie abstrakcyjną tezę o historycznej zmienności sensu pojęć.
Treści podręcznika skupione są wokół tematu odkrywania miłości Bożej w Piśmie świętym, osobie Jezusa Chrystusa, przeżywaniu roku liturgicznego oraz doświadczeniu życia codziennego (słuchanie, odpowiadanie, dziękowanie, przepraszanie, przebaczanie, przyjmowanie darów i obdarowywanie).
W książce znajdują się również nowe jednostki tematyczne, np. o Chrystusie Królu, Dobrym Pasterzu, Wniebowstąpieniu, Nawiedzeniu NMP , św. Józefie, św. Dominiku Savio.
Treści związane z przygotowaniem do Pierwszej Komunii Świętej w kl. 2 dotyczą sakramentów, pojęcia grzechu i nawrócenia, sumienia, miłosierdzia Bożego, warunków i formuły spowiedzi, gestów związanych z przyjęciem sakramentu pojednania i Eucharystii.
Teksty PRZECZYTAJMY RAZEM! zostały dostosowane do obniżonego wieku uczniów.
Szatę graficzną tworzy wiele nowych ilustracji.
Podręcznik zgodny z programem nauczania "W drodze do Wieczernika? nr AZ-1-01/10 autorstwa Komisji Wychowania Katolickiego KEP z dnia 9.06.2010 r.
Numer dopuszczenia podręcznika: AZ-21-01/10-KR-1/12
Data dopuszczenia: 7.05.2012 r.
Muszę się zastrzec, że nie wiem, czy człowiek posiada duszę, a w każdym razie, czy wszyscy ludzie posiadają dusze. Swojej nie zawsze jestem pewna. Sądzę natomiast, że jedyną szansą człowieka i jeg o jedynym wdziękiem jest pretendowanie do duszy, choćby to było pretensją na niczym nie opartą. Bez niej, bez tej nostalgii, aby byćobrazem Boga"", niezależnie od tego, czy to jest możliwe czy tylko urojenie, człowiek biologiczny staje się niewydarzoną karykaturą zwierząt. Barbara Toporska
Bóg, honor, ojczyzna ... W oderwaniu od historycznego kontekstu można by to przyjąć za definicję i określenie granic najofiarniejszego patriotyzmu: wszystko dla ojczyzny, prócz kompromisów z sumieniem i godnością ludzką. Niestety, intencją manifestu było coś wręcz przeciwnego. Chodziło o podsadzenie Ojczyzny na ołtarz rezerwowany dotychczas dla Boga Jedynego. Honor zaś szybko zmieniał funkcję spójnika łączącego na warunkujący: jeśli, skoro, co w wypadkach kolizji moralności z polityką stało się nakazem zawieszenia skrupułów. Usłużny wobec Ojczyzny Pan Bóg miał udzielać generalnej dyspensy. Wypada wszakże odnotować, że nacjonalizmy XIX w. jeszcze z Bogiem i honorem, traktowanym przez większość na serio, były o nieba przyzwoitsze od współczesnych, które uprawiają już nagą rację stanu (rację państwa powinno być po polsku). Nie mam na myśli jedynie totalizmów. Po co upraszczać Z t. III Polskich Sił Zbrojnych (str. 464) dowiedziałam się, że Armia Krajowa używała młodzieży w wieku szkolnym do wykonywania wyroków śmierci wydawanych przez sądy kapturowe; że w związku z tym powołana została specjalna Rada Wychowawcza, złożona z pedagogów, działaczy młodzieżowych i księży, która roztaczać miała opiekę moralną (może niemoralną ) dla dodawania ducha młodym żołnierzom walczącym z konieczności podstępem . Ciekawa jestem, dlaczego ci księża i ci pedagodzy sami nie wzięli się do rozwalanek. Nie wolno wzywać do terroru, nie biorąc w nim osobiście udziału głosili członkowie Organizacji Walki Socjal-Rewolucyjnej, a Sawinkow w imię terrorystycznego sumienia odpierał zarzut jakoby miał skłonić szesnastoletniego wyrostka do udziału w zamachu. Nic dziwnego, że Albert Camus o rosyjskich eserach napisze: Największy hołd, jaki możemy im złożyć, jest w stwierdzeniu, że w r. 1950 nie potrafimy im postawić ani jednego pytania, którego nie postawiliby sobie sami. Jeśli żyli w terrorze, nigdy nie byli wolni od rozdarcia, jakie on w sobie kryje, nigdy im nie zbywało na skrupułach. Barbara Toporska
Kolędy w łatwym układzie na skrzypce i fortepian.
Spis kolęd:
Bóg się rodzi
Cicha noc
Gdy śliczna Panna
Jezus malusieńki
Lulajże, Jezuniu
Mizerna, cicha
O Gwiazdo Betlejemska
Pójdźmy wszyscy do stajenki
W Dzień Bożego Narodzenia
Przylecieli Aniołkowie
Wśród nocnej ciszy
Z narodzenia Pana
Wywody Filozofa nie tworzą uporządkowanego wykładu, zdają się raczej żywą dyskusją z samym sobą, a także z Platonem. Arystoteles na wszystkie sposoby, klucząc i szukając prawdy, rozważa sprawy państw idealnych i istniejących, wady i zalety ustrojów, przyczyny ich upadków, czynniki stanowiące o szczęściu obywateli: bogactwo, wojny, warunki geograficzne, liczbę ludności, a nawet metody wychowawcze, problem aborcji, rolę gimnastyki i muzyki.
Czy możliwa jest ucieczka z niemieckiego oflagu? A znalezienie schronienia w okupowanej Polsce, gdy nie zna się języka, nie ma dokumentów, a w urodzie uciekiniera ludzie dostrzegają cechy semickie? Dokonał tego pewien francuski podchorąży - Bernard de Roquefeuil (1917-1990). Urodził się on we francuskiej rodzinie arystokratycznej i wychowywał w zamku Croptes położonym w departamencie Puy de Dôme (Owernia). W maju 1940r., podczas ciężkich walk, dostał się do niewoli. Kilkakrotnie próbował się z niej wydostać. W końcu, wspierany przez Polaków, wyruszył w daleką i niebezpieczną wędrówkę do domu. Przez Modlin, Nieporęt, Augustówek i Izabelin trafił do pałacu w Wilanowie, gdzie zastało go Powstanie Warszawskie, stamtąd przedostał się do Chylic. Nadal jednak do rodzinnej Francji było bardzo, bardzo daleko... Swoje przygody, obserwacje i spotkania z Polakami Bernard de Roquefeuil postanowił opisać niemalże na gorąco. Tak powstała książka Uciekinier - teraz po raz pierwszy po polsku.
Historia powszechna. Wiek XIX (oprawa miękka)Szeroka panorama XIX wieku na świecie!Odważne spojrzenie na długi wiek XIX z perspektywy nie tylko Europejczyków, ale i mieszkańców innych części świata. Podręcznik omawia szerokie spektrum przemian cywilizacyjnych, procesów społecznych i wydarzeń politycznych. Zadowoli on wszystkich poszukujących nowoczesnej syntezy dziejów tego stulecia.Zastosowany przez autora podział na 2 części nie tylko ułatwia rozumienie poruszanych tematów, lecz również całościowe ujęcie zachodzących w ciągu dziesięcioleci zjawisk, a co za tym idzie - rozumienie ich genezy, przebiegu i skutków.W części I - CYWILIZACJA - autor uwzględnił różne dziedziny życia, do tej pory marginalizowane w podręcznikach - m.in. kulturę masową, sport, komunikację społeczną, urbanizację. Barwnie opowiedział również o życiu codziennym i rodzinnym w XIX stuleciu. Dał odpowiedzi na pytania nurtujące współcześnie żyjących - jak się wówczas podróżowało, gdzie się mieszkało, jakiej słuchano muzyki.Burzliwe dzieje polityczne zostały omówione w części II - POLITYKA. Ujęcie chronologiczno-geograficzne pozwoliło na wychwycenie najważniejszych procesów. Przez żywo napisany tekst przewija się motyw rewolucji, należne miejsce zyskała kolonizacja Afryki i walka o niepodległość krajów Ameryki latynoskiej. Na pierwszy plan wysunięte zostały kwestie, które kształtowały nowoczesne narody i państwa na wszystkich kontynentach - tzw. wielkie kwestie: robotnicza, kobieca, narodowa i żydowska.Nowatorska koncepcja i układ podręcznika oraz atrakcyjny sposób narracji sprawiają, że książka jest swoistym ""przewodnikiem"" po poszczególnych procesach dziejowych, zachodzących w XIX stuleciu.Podstawowa lektura dla studentów wydziałów humanistycznych, ambitnych licealistów i miłośników ""pięknego wieku XIX"". W dziejach ludzkości wiek XIX sytuuje się na zbiegu epok. Oddziela świat uchodzący za tradycyjny od świata nazywanego nowoczesnym. W Europie rozgranicza feudalne monarchie absolutne od konstytucyjnych i republik parlamentarnych, a w Azji i Afryce epokę izolacji od ery przymusowego otwarcia na Europę. Wprowadza do historii jako odrębne państwa Stany Zjednoczone, Kanadę, Australię oraz niepodległe kraje Ameryki latynoskiej. Świat w 1914 roku bardzo się różnił od tego z roku 1789. Prawie nic nie było już takie jak poprzednio. Rozwój zjawisk, który jeszcze niedawno dokonywał się na przestrzeni wieków, teraz wymagał zaledwie kilku lat. Wiek XIX przyniósł doświadczenie ciągłej zmiany, a znakiem epoki była transformacja cywilizacyjna, urbanizacja i industrializacja, postęp w zakresie wiedzy, edukacji, środków transportu, zdrowia i higieny, powstanie światowego systemu kolonialnego. Kiedy XIX stulecie się rozpoczynało, tempo pokonywania przestrzeni zależało od konia, osła, muła, wielbłąda i człowieka, a kiedy się kończyło, przestrzeń pokonywano wielokrotnie szybciej i w liczniejszym niż poprzednio towarzystwie, korzystając z kolei, zwanych żelaznymi, i parowozów oraz, choć jeszcze w skromnym zakresie, z samochodu. W 1789 roku głównym źródłem energii była siła wody, mięśnie człowieka i zwierząt, a w 1914 roku para wodna, gaz, ropa naftowa i elektryczność.(Fragment Od Autora, czyli co Czytelnik wiedzieć powinien)
W nowoczesnym podręczniku autorzy nie tylko rzetelnie prezentują dzieje lat 1914-1989, ale także kładą nacisk na dynamikę procesów historycznych. W głównych częściach publikacji ukazują przemiany gospodarcze, społeczne, kulturalne i religijne, opisują niemal wszystkie zakątki świata, a wewnętrzne wydarzenia w poszczególnych państwach przywołują w przypadkach, gdy wpływały one znacząco na procesy i zjawiska międzynarodowe. Na uwagę zasługuje również osobna część, poświęcona głównym zagadnieniom cywilizacyjnym XX wieku. W toku wykładu autorzy wykorzystują najnowszą literaturę światową i polską.
Wznowienie dwóch głośnych rozpraw jednego z głównych teoretyków utylitaryzmu angielskiego, Johna Stuarta Milla. Poglądy Milla zachowały swą aktualność, stwierdzić wypada, iż kultura polityczna każdego kraju pozostaje w wyraźnej zależności od znajomości pism tego filozofa.
Esej Utylitaryzm poświęcony jest zagadnieniom szczęścia rozumianego jako przyjemność. Mill proponuje wyróżnianie przyjemności pod względem jakościowym i dzieli je na wyższe (duchowe) i niższe (cielesne).
Rozprawa O wolności to już klasyczne dla doktryny liberalizmu rozważania o wolności, przede wszystkim myśli i słowa, oraz granic władzy społeczeństwa nad jednostką, rozprawa odnosi się również do problemu sprawiedliwości.
Książkę polecamy studentom i wykładowcom filozofii, socjologii, prawa i politologii.
Pozycja wznowiona po 30 latach w dwusetną rocznicę śmierci Immanuela Kanta!
Jeden z najważniejszych tomów serii BIBLIOTEKA KLASYKÓW FILOZOFII. Klasyczne tłumaczenie, wstęp i komentarze Jerzego Gałeckiego. Zawiera poglądy etyczne, jakie Kant wyznawał w tzw. krytycystycznym okresie swej twórczości i którym zawdzięcza swą sławę i dominujące stanowisko w dziejach filozofii.
Po śmierci Mieszka II możnowładca mazowiecki Miecław wykorzystał panujący w kraju chaos i założył na Mazowszu własne efemeryczne państwo. Po kilku latach politycznego rozprężenia syn Mieszka II - książę Kazimierz Odnowiciel - rozpoczął dzieło jednoczenia ziem polskich. Miecław nie zamierzał jednak rezygnować z politycznej niezależności. Wybuchła wojna, która zakończyła się klęską Miecława i jego śmiercią. Wydarzenia te znalazły odbicie w nielicznych tylko źródłach pisanych. Profesor Janusz Bieniak, znany historyk, uważany dziś za nestora toruńskich mediewistów, po przeanalizowaniu wszystkich dostępnych źródeł opisał dzieje tego państwa i jego założyciela. W pracy znalazł się również rozdział dotyczący problemu państwa Miecława w polskiej historiografii.
Klasyczna w światowej literaturze filozoficznej praca słynnego austriackiego filozofa i logika. Choć niewielka rozmiarem, wywarła bardzo silny wpływ na pozytywizm logiczny Koła Wiedeńskiego oraz atomizm logiczny Russella. Jest to najważniejsze dzieło Wittgensteina.
Traktat napisany został z wielką troską o jasność i ścisłość wypowiedzi. Pełen aforyzmów oznaczonych numeracją dziesiętną miał przynieść odpowiedź na pytanie: co istnieje? Została ona zawarta w siedmiu tezach stanowiących osnowę Traktatu. I tak: świat jest wszystkim, co jest faktem; to co jest faktem, jest istnieniem stanów rzeczy; logicznym obrazem faktów jest myśl; myśl jest to zdanie "sensowne"; zdanie jest funkcją prawdziwości zdań elementarnych; szósta teza dotyczy ogólnej formy funkcji prawdziwościowej; siódma zaś, najsłynniejsza, głosi – o czym nie można mówić, o tym trzeba milczeć.
Świat jako wola i przedstawienie to opus magnum Schopenhauera i jedyna całościowa prezentacja systemu filozofa. Projekt ten stanowi pewną kontynuację filozofii Kanta, na tyle jednak osobliwą, a także krytyczną, że w efekcie wykracza poza cały klasyczny nurt myśli europejskiej, nie tylko dlatego, że sięga do kultury Wschodu. Schopenhauer bowiem daje w swym dziele wyraz dramatycznym odkryciom XIX-wiecznej samoświadomości, która dojrzewając, coraz głębiej penetruje i podważa własne fundamenty.
Duch Dociekań filozoficznych Wittgensteina jest inny niż duch jego słynnego Traktatu logiczno-filozoficznego.
Jaki własciwie - to jest sporne do dziś.
W każdym razie dzieła te są tak różne od siebie w formie i treści, jakby nie pochodziły od jednego człowieka. Oba wywarły wielki wpływ na filozofię XX wieku.
fragment Wstępu
Jedyny zachowany z czasów starożytnych podręcznik historii filozofii, napisany przez Greka żyjącego w 1. poł. III w. n.e. Zawiera bogaty przegląd źródeł z zakresu historii filozofii starożytnej, dziś w większości zaginionych. Autor zamieszcza wiele anegdot z życia słynnych filozofów, co czyni lekturę książki interesującą także dla nieprofesjonalistów. Wstęp Kazimierza Leśniaka, wybitnego znawcy myśli starożytnej.
Książka omawia podstawowe zagadnienia z dziedziny geologii, zwłaszcza dynamicznej, historycznej (z elementami paleontologii) i kartografii geologicznej, w formie przekazywanej na ćwiczeniach z geologii. Ćwiczenia są praktycznym poszerzeniem wiadomości nabytych na wykładach z tego przedmiotu na wydziałach przyrodniczych uczelni wyższych. Podręcznik stanowi doskonałe uzupełnienie książki Geologia dynamiczna Włodzimierza Mizerskiego i ma za zadanie nauczyć samodzielnego rozwiązywania podstawowych problemów geologicznych.
W październiku 2005 roku publikacja została wyróżniona Nagrodą Rektora Uniwersytetu Łódzkiego jako najlepszy podręcznik akademicki.
Książka przydatna studentom geologii, biologii, archeologii, geofizyki i tym, którzy niezależnie od zakresu studiów poszerzają swą wiedzę.
Asztawakragita czyli pieśń Asztawakry to indyjski dydaktyczny poemat filozoficzny, nauczający w duchu systemu adwaita wedanty, że jedyną wartością wyzwalającą człowieka jest poznanie. Poemat ten, skomponowany w stylu humanistycznym, jest równocześnie wysokiej klasy dziełem literackim. Autor poematu jest anonimowy. Utwór pochodzi prawdopodobnie z XIV wieku.
Religijno-filozoficzny poemat został ujęty w postać dialogu między mędrcem Asztawakrą a jego uczniem, legendarnym królem Dżanką. Toczy się wokół dwóch zasadniczych problemów: poznania i wyzwolenia. Poznanie, które osiąga się wraz z odkryciem prawdy, prowadzi do wyzwolenia, jakie daje joga. Wyzwolenie zaś jest specyficznym rodzajem szczęścia.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
