Niniejsza książka uprzedza nadchodzącą fazę transformacji naszej cywilizacji, przedstawiając przyczyny głębokich przewartościowań, do jakich dochodziło w dziejach ludzkości – to, co je wywoływało na poziomie psychologicznym, ale też to, co pewne próby skazywało na porażki. Uderzający jest bowiem fakt, że chociaż odreagowania wcześniejszego (przedświadomego) systemu psychicznego zachodziły we wszystkich cywilizacjach starożytnych, to skutek w postaci głębokiej przebudowy człowieka i ogólnego rozwoju kraju, można było zaobserwować tylko w jednym z nich. Jest to więc ważnym źródłem informacji na czasy obecne, pozwalającym zrozumieć od czego zbudowanie świata rozwoju zależy – bo ów sukces nie jest wcale przesądzony i jest trudnym procesem. Jest to więc kolejną książką nie mającą żadnego odpowiednika w naszym świecie, ujawniającą zarazem wiele nieznanych faktów. Jest to opis psychologicznych źródeł i mechanizmów wszystkich historycznych przeskoków rozwojowych.
W książce 1177 przed Chr. dowiedzieliśmy się, jak wiele cywilizacji późnej epoki brązu w regionie Morza Egejskiego i we wschodniej części Morza Śródziemnego legło w gruzach, dotkniętych inwazjami, buntami, klęskami żywiołowymi, głodem i upadkiem handlu międzynarodowego. Połączony siecią powiązań świat, który szczycił się potężnymi imperiami i społeczeństwami, względnym pokojem, prężnym handlem i monumentalną architekturą, został utracony, a rozpoczęły się tak zwane "pierwsze wieki ciemne". W książce Po roku 1177 przed Chr. Eric H. Cline przekazuje fascynującą opowieść o tym, co wydarzyło się później, na przestrzeni czterech stuleci, również w regionie Morza Egejskiego i we wschodniej części Morza Śródziemnego. To historia odporności, transformacji i sukcesu, a także porażek w epoce chaosu i rekonfiguracji.Po roku 1177 po Chr. opowiada, jak upadek potężnych cywilizacji późnej epoki brązu stworzył nowe okoliczności, do których ludzie i społeczeństwa musiały się dostosować. Ci, którzy nie zdołali tego zrobić, zniknęli ze sceny, podczas gdy inni przeszli transformację, co doprowadziło do powstania nowego porządku świata, w którym znaleźli się Fenicjanie, Filistyni, Izraelici, Neo-Hetyci, Neo-Asyryjczycy i Neo-Babilończycy. Książka, kontynuując historię aż do odrodzenia Grecji, które wyznaczają pierwsze Igrzyska Olimpijskie w 776 r. przed Chr., opisuje również, jak pośród chaosu pojawiły się przełomowe innowacje, takie jak wykorzystanie żelaza i alfabetu.Niosąca ze sobą nauki dla współczesnego świata o tym, dlaczego niektóre społeczeństwa przetrwały ogromne wstrząsy, a inne nie, praca Po roku 1177 przed Chr. ujawnia także, dlaczego ten okres, bynajmniej nie będący "pierwszymi wiekami ciemnymi", stał się nową erą pełną nowych wynalazków i nowych możliwości. Opis pochodzi od Wydawcy.
Francuska Misja Wojskowa przybyła do Polski w kwietniu 1919 r., by wesprzeć organizację i szkolenie odradzającej się armii. W najtrudniejszych dla niepodległej Rzeczypospolitej latach 1919-1920, szczególnie podczas wojny z Rosją Sowiecką, kilka tysięcy żołnierzy francuskich pełniło służbę na rzecz Wojska Polskiego. Misją kierował gen. Paul Henrys. Wspieranie przez niego sprawy polskiej spotykało się z otwartą krytyką we Francji.W prezentowanej Czytelnikom książce ukazano na podstawie polskich oraz francuskich materiałów archiwalnych szeroki zakres działalności misji na polu nie tylko wojskowym, lecz także politycznym, gospodarczym, propagandowym i wywiadowczym. Jej rozmach oraz znaczenie sprawiły, że Francuska Misja Wojskowa stała się jedną z kluczowych instytucji wspierających odbudowę Wojska Polskiego i zapisała się trwale w dziejach II Rzeczypospolitej.Publikacja jest adresowana do czytelników zainteresowanych początkami Wojska Polskiego, realiami lat 1919-1920 oraz kulisami polsko-francuskiej współpracy wojskowej, która w 1921 r. przybrała formę sojuszu wojskowego.
Książka przybliża życie i działalność niezłomnego Henryka Urbanowicza "Zabawy", harcerza i żołnierza 3 i 5 Wileńskiej Brygady AK. To kolejna biografia ukazująca niezwykłą postać podziemia niepodległościowego. Według autorów, Henryk Urbanowicz "Zabawa" powinien być stawiany na piedestale wraz z takimi niezłomnymi jak rtm. Witold Pilecki, gen. August Emil Fieldorf "Nil" czy ppłk. Łukasz Ciepliński "Pług". Jego życie, działalność, a przede wszystkim heroiczna walka o niepodległość Polski z niemieckim i sowieckim okupantem, a po II wojnie światowej z komunistami, są tego najlepszym dowodem. Urbanowicz jak wielu jego towarzyszy broni przeszedł długotrwałe i okrutne śledztwo UB. Skazany na 11-krotną karę śmierci, został brutalnie zamordowany w kazamatach więzienia nr 1 przy ul. Kleczkowskiej we Wrocławiu w wieku zaledwie 23 lat, do końca pozostając wierny najważniejszym ideałom: Bóg-Honor-Ojczyzna.
Szczególny niepokój Izraelczyków w pierwszej dekadzie XXI w. wzbudzał sojusz Hezbollahu, Syrii, Iranu i fundamentalistycznych organizacji palestyńskich takich jak Palestyński Islamski Dżihad i Hamas. Izrael miał problemy z kinetycznym zwalczaniem tego sojuszu, zarówno w sferze militarnej (brak odpowiednich narzędzi), jak i politycznej (groźba delegitymizacji na arenie międzynarodowej).Dość niespodziewanie sytuacja zmieniła się w 2011 roku, gdy wybuchła wojna domowa w Syrii. Cahal rozpoczął wtedy serię uderzeń na terenie Syrii lub Libanu będących odpowiedzią na graniczne incydenty zbrojne, jak również próbą osłabienia potencjału militarnego Iranu, Syrii i Hezbollahu. Działania te nazywano w Izraelu m’aracha bin ha-milchamot, a popularnie akronimem Mabam, co oznacza „kampanię między wojnami”. Wnioski z Mabam, ale również z ostatnich konfliktów w sposób bardzo trafny opisują kierunki przeobrażeń sił zbrojnych, nie tylko w uwarunkowaniach społecznych i politycznych Izraela. Pomagają zrozumieć, przed jakimi wyzwaniami staje obecnie armia i jakie zdolności powinny być rozwijane. Wnioski końcowe w sposób syntetyczny i bardzo racjonalny wskazują, jak może wyglądać nadchodzący konflikt, gdzie leżą najistotniejsze akcenty i jak powinny być skierowane wektory zmian w siłach zbrojnych.Ze wstępugen. broni (rez.) Tomasz Piotrowski
Niniejsza monografia stanowi interdyscyplinarny głos w dyskusji nad doświadczaniem lektury w kontekście nowoczesnych narzędzi komunikacyjnych. Autorzy polscy oraz ukraińscy badacze podejmują wieloaspektową refleksję nad wyzwaniami i potencjałem, jakie niesie ze sobą cyfrowa trans-formacja praktyk lekturowych.Zgromadzone w tomie teksty obejmują szerokie spektrum zagadnień, m.in. empiryczne badania czytelnictwa i kompetencji czytelniczych różnych grup odbiorców, przemiany form lektury w kontekście mediów cyfrowych oraz kultury wizualnej, modele promocji czytania wobec ewolucji form książki. Analizy dotyczą również wyzwań związanych z hybrydyzacją praktyk lekturowych i wpływem sztucznej inteligencji, e-booków, platform społecznościowych oraz aplikacji mobilnych na percepcję tekstu i strategie czytelnicze, inkluzywności czytelnictwa oraz funkcjonowania i roli instytucji wspierających obieg książki w społeczeństwie.Książka proponuje kompleksowy przegląd zagadnień kluczowych dla współczesnej humanistyki oraz nauk o komunikacji i może posłużyć jako narzędzie do pogłębionej analizy procesów związanych z czytaniem oraz kształtowaniem nowych form uczestnictwa w kulturze pisma w XXI wieku.Tom jest adresowany do badaczy, edukatorów i praktyków zainteresowanych ewolucją praktyk czytelniczych w erze nowych mediów i technologii. [Redaktorki tomu]
Antoni Zając wie chyba wszystko, co dziś można wiedzieć o Leo Lipskim. W jego osobie Niespokojni, powieść na przemian genialna i drażniąca, znaleźli wreszcie idealnego czytelnika. Anarchiwa i kryptografie po prostu kipią od najrozmaitszych odkryć: archiwalnych, interpretacyjnych, literaturoznawczych i filozoficznych. Zgłębiając tajniki przedziwnej powieści Lipskiego z tak niebywałą znajomością rzeczy, Zając napisał zarazem wielką, bardzo mądrą książkę o niepokoju, utracie i miłości no i o samym pisaniu. Adam Lipszyc Osiadły w Tel Awiwie tuż po ii wojnie światowej, schorowany i biedny, Leo Lipski miał jeden cel: ukończyć i wydać Niespokojnych powieść z czasów krakowskich, wyłącznie prawie erotyczną, w której cień katastrofy kładzie się na przedwojennym świecie młodości. Jej widmo odbiera piszącemu dostęp do czystych wspomnień naznacza piętnem zniszczenia rzeczywistość, która o swoim przyszłym losie nic jeszcze nie wie albo dopiero zaczyna go przeczuwać. Lipski dąży do rejestracji ulotnych, trudno uchwytnych w języku aspektów istnienia, które czynią je żywotnym i utrzymują w ruchu, sprawiając, że jest ono niespokojne, nieustępliwie pragnie bycia w świecie. Niespokojni to literackie archiwum przedwojennego życia, widzianego z perspektywy zmartwiałej, pogrążonej w kryzysie teraźniejszości. Pisarz posłużył się nie tylko wspomnieniami, lecz także własnymi utworami pisanymi w latach trzydziestych, czasem cytując ich długie fragmenty. Próbował w ten sposób zrekonstruować swój niewydany przedwojenny debiut.
Niniejszy tom studiów zadedykowano Panu Profesorowi Piotrowi Franaszkowi, wybitnemu historykowi dziejów społecznych i gospodarczych Polski i świata w XIX i XX wieku, oraz badaczowi zagadnienia inwigilacji wyższych uczelni przez Służbę Bezpieczeństwa w PRL. Artykuły tu zebrane nawiązują do bliskich Jubilatowi obszarów badawczych i stanowią swoisty przegląd zainteresowań, pasji i i dociekań naukowych licznego grona przyjaciół Profesora.
Niemal całkowicie nowe spojrzenie na jubileusz 1964 r. było możliwe dzięki wykorzystaniu niezwykłej podstawy źródłowej i skrupulatnie zebranej, pełnej bibliografii opracowań. [...] Praca ma w moim osądzie charakter odkrywczy i przynosi ważne ustalenia nie tyko dla historii UJ ale także do dziejów miasta. Dla uczelni odsłania plany, koncepcje i postawy pracowników wobec jubileuszu. Wyraźnie został zarysowany spór o to, czym ma byc jubileusz według Uniwersytetu oraz władz państwowych i partyjnych (...) Autorce udało się stworzyć niezwykłą panoramę spraw, problemów, sporów, jakimi żyła ówcześnie Alma Mater Jagiellonica, ale też miasto Kraków. Z recenzji prof. dr. hab. Juliana Dybca
Kwartniki śląskie to nie tylko monety - to fascynujące świadectwo wielkich przemian gospodarczych i społecznych późnego średniowiecza. Publikacja Dawida Maciejczuka odsłania kulisy pierwszej w Europie Środkowej reformy groszowej i prowadzi czytelnika przez zawiłości mennictwa, które kształtowało handel i codzienność mieszkańców Śląska na przełomie XIII i XIV wieku. Autor, korzystając z boga-tych zbiorów muzealnych, prywatnych kolekcji oraz archiwów rynku antykwarycznego, prezentuje naj-pełniejsze dotąd opracowanie śląskiego kwartnika typu CLIPEVS BAVWARIE.
To żywa historia ludzi, miejsc i idei. Autor z niezwykłą wnikliwością i pasją rekonstruuje warsztat menniczy, śledzi ślady dawnych rytowników, analizuje znaki mennicze i odkrywa nieznane dotąd powiązania. To publikacja, która udowadnia, że nawet naukowe studium może być pełne napięcia i nieoczekiwanych zwrotów akcji, a każda moneta staje się tu fragmentem większej układanki. Czytelnik wciągnięty zostaje w fascynującą grę naukową, w której detale techniczne prowadzą do przełomowych wniosków.
Publikacja jest nieocenionym źródłem wiedzy dla numizmatyków i historyków, ale także inspirującą lekturą dla wszystkich zainteresowanych dziejami pieniądza, ekonomii i kultury materialnej. Odkrywa świat, w którym moneta jest nie tylko środkiem płat-niczym, ale także nośnikiem idei, symbolem władzy i narzędziem komunikacji społecznej.
Europa Wschodnia to region, w którym burzliwa historia i pełna emocji pamięć o minionych wydarzeniach nieustannie się ścierają, kształtując tożsamość narodów i jednostek. W czasach, gdy wojna znów zmienia bieg dziejów, a przeszłość staje się narzędziem polityki, artykuły zebrane w tomie Między historią a pamięcią skłaniają do refleksji nad tym, jak doświadczenia XX wieku wpływają na współczesne wybory społeczne i polityczne.
W książce przeplatają się historie ludzi i narodów uwikłanych w dramatyczne wydarzenia: wojny, migracje, represje, eksperymenty społeczne. Szczególne miejsce zajmują głosy badaczy, reprezentujących różne kraje i pokolenia, którzy sami doświadczyli emigracji lub uchodźstwa. Nie unikają trudnych pytań o rolę pamięci zbiorowej i edukacji historycznej, a ich osobiste historie pozwalają zachować nadzieję na budowanie dialogu ponad podziałami.
Znalazły się tu analizy dotyczące między innymi polityk historycznych w różnych krajach, roli muzeów, edukacji szkolnej, losów mniejszości czy mechanizmów represji. Badacze z Polski, Ukrainy, Białorusi, Litwy i Słowacji stawia-ją pytania o sens upamiętniania i rozliczania się z trudną przeszłością, rozwijanie poczucia jedności i umacnianie tożsamości zbiorowej. To nie tylko naukowa synteza, lecz także inspiracja do głębszego zrozumienia, jak historia i pamięć wpływają na teraźniejszość, kształtując współczesną Europę Wschodnią - i nas samych.
Ze Wstępu:
Europa Wschodnia od ponad trzech lat jest znów w centrum uwagi światowej opinii publicznej. Jednak nie tak jak ponad trzydzieści lat temu, gdy pokojowo wychodziła z systemu komunistycznego i podejmowała ambitne przekształcenia ustrojowe mające przyspieszyć jej rozwój i integrację z Zachodem, kiedy to w nadziejach i ocenach zewnętrznych dominowały optymizm i przekonanie o "końcu historii" i zanikaniu wszelkich "żelaznych kurtyn". Pełnoskalowa agresja Rosji na Ukrainę spowodowała ogrom zniszczeń i śmierć setek tysięcy żołnierzy, a po stronie ukraińskiej - także tysięcy cywilów. [...]
Zmagania na współczesnych frontach ożywiły [...] zainteresowanie przeszłością, zwłaszcza wiekiem XX, czasem dwóch wojen światowych, erą totalitarnych ideologii, [...] walki o państwa narodowe i ich suwerenność. Procesy wtedy uruchomione w różnym stopniu nadal wyraźnie wpływają na dzisiejsze relacje między narodami i państwami. Choć komunizm odszedł
w przeszłość, otwarcie porównywany z drugą zbrodniczą ideologią - nazizmem, to na wielu obszarach dzisiejszego funkcjonowania państw i społeczeństw obserwujemy różnorakie negatywne jego skutki. []
Niniejszy tom jest dowodem na to, że - przy wierności pewnym podstawowym wartościom - nawet w bardzo trudnych czasach udaje się prowadzić dialog naukowców ponad podziałami, a Wrocław, którego losy w ostatnim stuleciu są odbiciem niełatwej i często tragicznej historii Europy Środkowo-Wschodniej, jest miejscem wręcz predestynowanym do tego typu debat i wymiany poglądów na temat najtrudniejszych problemów nieodległej przeszłości.
W okresie międzywojennym nacjonalizm stał się jednym z najpoważniejszych wyzwań dla porządku europejskiego. Po pierwszej wojnie światowej ziemie ukraińskie znalazły się w granicach kilku państw, a jednym ze skutków kształtowania się dróg ewolucji ukraińskiego ruchu narodowego było powstanie w 1929 roku Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN). Jej działalność, prowadzona na terenie II Rzeczypospolitej oraz zagranicą, miała na celu zjednoczenie ziem ukraińskich i uzyskanie niepodległości wszelkimi dostępnymi metodami. Szczególne znaczenie dla realizacji tego celu miały struktury emigracyjne OUN, odpowiadające za kontakty międzynarodowe i finansowanie.
Książka Magdaleny Gibiec Kulisy funkcjonowania Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów na emigracji w świetle Archiwum Senyka (1929-1934) to pierwsze tak szerokie opracowanie poświęcone działalności OUN poza granicami II RP, oparte na unikatowej korespondencji przechowywanej w archiwum Omelana Senyka, wysokiej rangi działacza OUN. Autorka rekonstruuje mechanizmy funkcjonowania organizacji, analizuje relacje wewnętrzne i międzynarodowe, portretuje czołowych działaczy oraz omawia konflikty między emigracją a środowiskami w kraju. Przedstawia również kulisy współpracy z sąsiadami II RP i podejmowane przez OUN próby lobbingu na Zachodzie.
Dzięki wnikliwej analizie materiałów źródłowych, krytycznej analizie listów i szeroko zakrojonej kwerendzie archiwalnej książka ukazuje nieznane dotąd oblicze ukraińskiego nacjonalizmu, prezentując OUN jako ruch złożony, dynamiczny i zależny od międzynarodowych uwarunkowań. To atrakcyjna propozycja nie tylko dla osób zajmujących się dziejami Europy Środkowo-Wschodniej, ale także dla wszystkich zainteresowanych funkcjonowaniem transnarodowych ruchów politycznych oraz rolą archiwaliów w rekonstruowaniu przeszłości.
Jak światowy kryzys finansowy z lat 2008-2009 wpłynął na instytucje medialne w Europie Południowej? Hiszpania, dysponująca rozbudowanym systemem telewizji publicznej - zarówno ogólnokrajowej, jak i regionalnej - stała się w efekcie tąpnięcia globalnego rynku areną dynamicznych zmian, których konsekwencje warto rozpatrywać w szerokim kontekście historycznym. W książce Telewizja publiczna w Hiszpanii w latach 2008-2021. Długi cień kryzysu Michał Kuś analizuje, jak zawirowania ekonomiczne, polityczne i społeczne przełożyły się na funkcjonowanie mediów publicznych w tym kraju.Autor umieścił sytuację w Hiszpanii na szerokim tle europejskim, ukazując, w jaki sposób kryzys finansowy wpłynął na modele finansowania, zarządzania oraz misję telewizji publicznych. Szczegółowo omawia zarówno sytuację hiszpańskiego ogólnokrajowego nadawcy RTVE, jak i wyzwania, z jakimi mierzyły się regionalne spółki medialne - od cięć budżetowych, przez restrukturyzacje, po zmiany polityczne i technologiczne. Sięga do bogatej bazy źródeł, wykorzystuje wyniki własnych badań i ankiet przeprowadzonych wśród hiszpańskich ekspertów, by zilustrować strategie stosowane przez publicznego nadawcę w warunkach presji politycznej, spadku zaufania społecznego czy rosnącej konkurencji platform cyfrowych.Książka Michała Kusia jest nieocenionym źródłem wiedzy dla medioznawców, politologów, dziennikarzy oraz wszystkich zainteresowanych wyzwaniami, przed jakimi stają współcześnie media publiczne w Europie. To rzetelna, oparta na najnowszych ustaleniach analiza, która pozwala zrozumieć nie tylko specyfikę hiszpańską, ale też uniwersalne mechanizmy funkcjonowania mediów publicznych w czasach kryzysu.
Nowe, rozszerzone wydanie bogatej korespondencji Tolkiena, wzbogacone o pełne wersje starych listów i ponad 150 niepublikowanych nigdy wcześniej, zawierających odkrywcze spostrzeżenia na temat Hobbita, Władcy Pierścieni i Silmarillionu. Zbiór listów Tolkiena, wybranych i zredagowanych przez jego oficjalnego biografa, Humphreya Carpentera, przy istotnym wsparciu Christophera Tolkiena, ukazał się po raz pierwszy w 1981 roku. Zbiór ten przedstawiał bardzo szczegółowy portret twórcy Śródziemia jako gawędziarza, uczonego, katolika, rodzica, przyjaciela i obserwatora otaczającego go świata. W aktualnym nowym wydaniu zdecydowano się powrócić do oryginalnych maszynopisów i notatek redaktorów, unikając wcześniejszych skrótów i dołączając nowe listy, by przedstawić tę książkę w jej zamierzonym pierwotnie kształcie. Entuzjaści pisarstwa Tolkiena znajdą tu wiele niezwykle interesującego materiału, listy te bowiem zawierają nowe informacje o Śródziemiu, takie jak streszczenie całej intrygi Władcy Pierścieni czy wizję wydania „Opowieści Trzech Er”, a także pozwalają lepiej zrozumieć samego autora i jego świat. Ponadto ten wybór dostarczy satysfakcji każdemu, kto docenia sztukę pisania listów, której J.R.R. Tolkien był prawdziwym mistrzem. „Listy te stanowią intrygujące nowe spojrzenie na życie i dzieła Tolkiena, pozwalając nam pełniej usłyszeć głos jednego z najbardziej ulubionych pisarzy na świecie”. „The National Archives”
Mirosław Morozow, doktor nauk historycznych i pułkownik rezerwy, postawił sobie za cel pokazanie prawdy o Aleksandrze Marinesko, bohaterze Związku Radzieckiego, a jednocześnie pozbawionym hamulców alkoholiku. Zgromadził dokumenty rejestrujące jego samowolne wypady na ląd i rajd okrętem do Szwecji, poza wyznaczony sektor. Sowieckie raporty pokazują wycinek historii, a ich zawartość determinowała auto- albo wręcz cenzura, ale można w tej publikacji natrafić na wzmianki o kolegach kapitana mających na sumieniu dużo mniejsze niż on przewinienia, a skazanych i zmarłych w kazamatach.Zatopieniu "Wilhelma Gustloffa", które przyczyniło się do powstania legendy bohatera, towarzyszyły mało chwalebne okoliczności - podczas tego samego patrolu Marinesko przepuścił dziesiątki konwojów i zespołów okrętów bojowych, w skład których - pisze autor - wchodziło ponad 200 jednostek. Był jeszcze jeden szczegół: kiedy Marinesko manewrował w pobliżu "Gustloffa", działał pod presją nie tylko nieuniknionej rozprawy przed trybunałem wojskowym za pijaństwo, ale miał też na karku specjalnie wysłanego przez zwierzchników funkcjonariusza wydziału politycznego.Autor postawił sobie za cel także rozwiązanie kontrowersyjnej kwestii ataku na statek pasażerski i śmierć cywilów. "Gustloff", jak przekonuje, był "całkowicie uzasadnionym celem wojskowym", ponieważ widniał na listach statków pomocniczych Kriegsmarine, posiadał uzbrojenie, którego użyłby do samoobrony, a ponadto płynął z eskortą.
Błoński – Flaszen – Kijowski – Puzyna Wielka czwórka, która na zawsze odmieniła oblicze polskiej krytyki. Esej o najwybitniejszych uczniach Kazimierza Wyki, którzy na jego seminarium wypracowali własny, niepodrabialny model lektury, stając się filarami tzw. krakowskiej szkoły krytyki literackiej. Portret „szkoły krytyki” to rodzaj biografii poczwórnej, w której ważniejsze od samych naukowych osiągnięć głównych bohaterów stają się kulisy ich życia i warunki, w jakich tworzyli swoje dzieła i formowali krytyczne postulaty.
PRL, choć coraz bardziej odległy, wciąż budzi żywe emocje. Dla jednych to czasy dyktatury, dla innych - socjalnego bezpieczeństwa i pewności zatrudnienia. Dla seniorów nostalgiczne wspomnienia młodości, pierwszych randek, spacerów nad Niebieskimi Źródłami czy Wolbórką, wzruszeń na kinowych seansach i emocji wyzwalanych na meczach Lechii i Pilicy. Dla młodzieży na wpół nierzeczywisty świat z opowiadań rodziców i dziadków Lata 1945-1989 to ważny okres w dziejach Tomaszowa Mazowieckiego. Miasto ludzi ciężkiej pracy tętniło życiem - popularne było hasło "Pracuj wydajnie - odpoczywaj fajnie". Produkcja tutejszych zakładów szła na cały świat. Brytyjczycy chodzili w marynarkach z "Pilicy", pałace szejków zdobiły dywany z "Weltomu". Ale największy był "Wistom" z tradycjami sięgającymi początku XX wieku. Przy fabrykach działały amatorskie chóry, orkiestry, zespoły teatralne. Z tomaszowskich szkół wyszło wielu absolwentów, którzy osiągnęli sukces w skali ogólnokrajowej, często daleko od rodzinnego miasta. A przez kilka lat tomaszowianin był nawet wiceprzewodniczącym Rady Państwa PRL. W porównaniu z okresem przedwojennym zwiększyła się liczba ludności, stopniowej poprawie uległ poziom życia i stan zdrowia tomaszowian. Skażona fabrycznymi wyziewami Kaczka odeszła w przeszłość, rosła liczba mieszkańców bloków na nowych osiedlach: 1000-lecia, 35-lecia PRL (Niebrów) czy Nowotki (dziś Hubala). Gdzie można było wybrać się na dansing, a gdzie dostać w głowę latającym po sali kuflem? Jakim autobusem dotarli do szkoły uczniowie w czasie strajku MZK? Czy na pewno szkolnictwo wyższe miało swój początek w Tomaszowie dopiero w latach dziewięćdziesiątych? Odpowiedzi na te pytania znajdziesz w książce. Zapraszamy do lektury!
Nie ma już Szwedzkich Gór na warszawskim Bemowie. Zniknęły bez rozgłosu, zniwelowane pod budowę lotniska. Podłużne wydmy wywiane przez wiatry z Kampinosu już pod koniec XVIII wieku uchodziły za rzekome wały usypane przez Szwedów w czasach potopu. Już wtedy teren między Powązkami, Wawrzyszewem, Bliznem i Górcami kojarzył się z tajemnicami wojskowymi. Aż do lat 20. XX wieku obszar ten nie był zamieszkały, dlatego niewielu było świadków bitew z Prusakami w 1794 roku i Rosjanami w 1831 roku, wielkich manewrów i defilad. Testowano tu nowe rodzaje broni; generał Józef Bem szkolił rakietników, a w latach międzywojennych nowoczesna wytwórnia amunicji stała się wzorem zarządzania. Po 1918 roku zaczęła się nowa epoka, a jej znakiem były wzniesione tu monstrualne wieże antenowe Radiostacji Transatlantyckiej, które połączyły II Rzeczpospolitą z Polonią w obu Amerykach. Minister poczt i telegrafów Ignacy Boerner zrealizował tu swoją wizję nowoczesnego osiedla, połączonego linią tramwajową z Warszawą. W czasie II wojny światowej nazistowskie Niemcy urządziły tu eksperymentalny poligon Wehrmachtu, rozpoznawany przez wywiad Armii Krajowej. Po Powstaniu Warszawskim przeciągały tędy tysiące mieszkańców wypędzonych ze zniszczonej stolicy; życie wielu z nich ratowano na Boernerowie, Górcach, Jelonkach. Ta książka przywołuje odległą i mniej znaną przeszłość Bemowa - miejsca, którego tożsamość tworzyła się w cieniu wojen i okupacji, lecz z nieustającą wiarą w przyszłość.
Świetna, ale też i konieczna lektura dla chcących zrozumieć powstanie styczniowe, dla tych którzy szukają prawdziwych przyczyn wybuchu, realizacji i upadku a nie ruskich czy pruskich stereotypów…
Pisze autor:
Usiłowałem dość szczegółowo pokazać życie i działalność Stefana Bobrowskiego. Bez tej postaci rozpoczęta walka mogła się łatwo przeistoczyć w artyleryjski niewypał, przy którym strzał pada, granat zostaje wyrzucony w kierunku celu, lecz nie wybucha. Jeden Bobrowski umiał zorganizować władzę nad powstaniem i upilnować jej. Na całej scenie roku 1863 nie widać nikogo, kto by go potrafił zastąpić w tej roli.
…Że Bobrowski doczekał się zapomnienia, to już całkiem logiczne, skoro odpowiedzialni za główne błędy (oraz ich duchowi spadkobiercy) stali się naczelnymi prokuratorami. Ostatni dyktator powstania ( Romuald Traugutt) poległ z ręki wroga zewnętrznego. Czerwony premier – Stanisław Bobrowski – zginął na wewnętrznym froncie, którego samo istnienie wygodniej było przemilczeć.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Rozpoczęty niniejszym tomem cykl książek chce po literacku opowiedzieć o dziejach Polski i sfederowanych z nią później narodów. Zdaniem autora historia sama sobie sens nadaje, tworząc wartości, które zasługują na wierność. W polskim wypadku ów sens polega nie tylko na zabezpieczeniu materialnego bytowania potomków plemion piastowskich. W XIX stuleciu wcale nieźle powodziło się tym wśród nich, co się uznali za lojalnych poddanych obcych imperatorów. Gospodarka typu feudalnego rozwinęłaby się u nas w średniowieczu i wtedy, gdyby germańskim margrabiom pogranicznym udało się podbić obszar nadwiślański. Całkiem dobrze rozwinęła się wszak na Pomorzu Zachodnim. Nie rozwinęła się natomiast miejscowa, zachodniopomorska odmiana kul¬tury europejskiej.
Z punktu widzenia tego interesu powszechnego, który nie przemija, istnienie państwa polskiego sens miało, opłaciło się. Wewnątrz jego granic znalazła przychylną glebę odrośl kultury łacińskiej, dostatecznie mocna, aby przetrwać upadek samego królestwa w XVIII wieku. Poważną jej zasługą było to właśnie, czego wielu Polaków tak bardzo się wstydzi: prowincjonalny charakter. Peryferia wyznaczają przecież granice zasięgu.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?