Treść niniejszej książki ogranicza się do przedstawienia życia codziennego w Pekinie, stolicy Chin, gdyż ze względu na odmienność i niepowtarzalność tego miasta, życie w nim różni się od innych chińskich aglomeracji.
Cysterski myśliciel, gdy analizuje kwestię natury duszy ludzkiej, ze zrozumieniem mówi o tych, którym trudno pojąć to ważkie zagadnienie. Niemniej, jest przekonany, że w istnienie duszy wątpić nie powinien nawet wyznawca filozofii akademickiej, ponieważ każdy człowiek posiada świadomość tego, że żyje, myśli i odbiera bodźce zewnętrzne. A właśnie ta świadomość świadczy o istnieniu w ciele ludzkim substancji duchowej. Toteż jeśli nawet człowiek nie posiada w swym umyśle obrazu duszy, nie powinien na tej podstawie wyciągać pochopnych wniosków i twierdzić, iż ona nie istnieje. Tym bardziej, że znakomitsze są te rzeczy, które nie mają swych obrazów w umysłach ludzkich; Aelred podaje tu przykłady cnót: mądrości oraz sprawiedliwości.
Niniejsza rozprawa FILOZOFIA WYCHOWANIA MORALNEGO tworzy tryptyk z dwiema wcześniejszymi monografiami: FILOZOFIA WYCHOWANIA [1998], FILOZOFIA PEDAGOGIKI [2003]. Monografia prezentuje wyniki wieloletnich badań: pierwsza publikacja pn. Kontrowersje wokół Arystotelesowskich kategorii paidagogike i politikon dzoon ukazała się w periodyku ?Studia Filozoficzne? Nr 7/1986. W tejże rozprawce przedstawiona została koncepcja trójjedni człowieka, która stanowi podstawę niniejszej monografii.
Serdecznie dziękuję mojej Żonie za cierpliwe przedyskutowanie głównych tez oraz duchowe wsparcie w chwilach zwątpienia w możliwość napisania niniejszej monografii. Z nią, jako doświadczonym psychologiem w pracy z dziećmi oraz z ich rodzicami, ale i w pracy z nauczycielami, mogłem konsultować wszystkie istotne tezy dotyczące wychowania dziecka w rodzinie oraz wychowania ucznia w szkole.
Dziękuję za dyskusję nad tezami książki dr Katarzynie Niebrój oraz dr. Bogdanowi Ogrodnikowi, adiunktom (kierowanego przeze mnie do chwili odejścia na emeryturę w 2007 roku) Zakładu Filozofii Systematycznej Instytutu Filozofii Uniwersytetu Śląskiego. Serdecznie dziękuję dr. Markowi Olejniczakowi oraz doktorantowi Mateuszowi Adamek za cenne uwagi krytyczne. Godzi się też przywołać nazwisko dr. Herberta Kopca, z którym od ponad dwudziestu lat prowadziłem spory na temat rozumienia pedagogiki w okresie PRL.
Wdzięczny jestem studentom i magistrantom Górnośląskiej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Mysłowicach za umożliwienie mi postawienia wybranych tez na zajęciach i podjęcie merytorycznej dyskusji oraz Władzom Uczelni za utworzenie warunków sprzyjających napisanie tej monografii.
Dziękuję za owocną, ponad dziesięcioletnią, współpracę z Regionalnym Ośrodkiem Doskonalenia Nauczycieli ?WOM? w Katowicach. Wyrażam słowa szacunku i uznania dla nauczycieli i dyrektorów, psychologów i pedagogów, metodyków i wizytatorów województwa śląskiego, z którymi spotykałem się na kursach i konferencjach, organizowanych przez mgr M. Kłyk, konsultanta ds. wychowania RODN ?WOM? w Katowicach.
Powstanie tej książki w dużej mierze było inspirowane zajęciami na kursach przygotowujących nauczycieli do prowadzenia zajęć edukacyjnych pn. Wychowanie do życia w rodzinie. Dzięki tym zajęciom problematyka była zgłębiana, porządkowana i dyskutowana z Konsultantem ds. wychowania i nauczycielami, uczestnikami kursów. Z tego względu w zakresie teorii rodziny, teorii człowieka, aksjologii, moralności, teorii wychowania, niniejsza monografia może pełnić rolę podręcznika do zajęć z wychowania do życia w rodzinie.
Książka jest napisana z myślą o tej młodzieży studiującej, która jest zainteresowana teorią człowieka, teorią wartości, teorią norm oraz teorią wychowania. Mam na uwadze młodego człowieka, który jest zainteresowany warunkami możliwości fundowania sfery duchowej, w tym moralności personalnej, rozumności personalnej i wolitywności personalnej. Monografia powinna być przydatna dla nauczycieli i rodziców. Chciałbym, aby z tezami książki zapoznał się każdy, komu leży na sercu dobro dziecka i rodziny oraz dobro ucznia i szkoły.
Dziewięciotomowa Historia filozofii F. Coplestona uważana jest za najlepsze i najwszechstronniejsze opracowanie dziejów europejskiej myśli filozoficznej od starożytnych Greków po czasy współczesne. Pełni funkcję zarówno podręcznika akademickiego, jak i gruntownego wprowadzenia w dzieje filozofii przeznaczonego dla średnio wykształconego czytelnika.
Teksty zebrane w prezentowanej książce poświęcone są przemianom wzorów
rodzicielskich we współczesnej Polsce i stanowią wciąż zbyt słabo
reprezentowaną na rynku wydawniczym dokumentację zmian kulturowych
dokonujących się w naszym kraju. Co istotne, zmiany te analizowane są w
publikacji Być rodzicem na dwu ściśle ze sobą powiązanych poziomach.
Z jednej strony, poprzez analizę dyskursów toczących się w różnego typu
przestrzeniach komunikacyjnych, z drugiej strony, poprzez analizę
rzeczywistych zachowań oraz ich społecznych, a często wręcz fizykalnych
uwarunkowań. Obie części książki doskonale się uzupełniają i wzmacniają
w swej wymowie, ukazując obraz społeczeństwa, w którym przy wyrazistej
dominacji problematyki rodziny w dyskursie publicznym, a zwłaszcza
politycznym, systematycznemu pomijaniu ulegają kwestie najbardziej
ważkie dla zmieniającego się jej kształtu. I właśnie zajęcie się tymi,
zazwyczaj pomijanymi kwestiami stanowi największy atut recenzowanej
pracy. Powinna ona stanowić lekturę obowiązkową dla wszystkich osób
chcących się wypowiadać na temat polskiej rodziny, jej obecnego kształtu
i jej przyszłości.
prof. Mirosława Marody
Jean Clottes - archeolog specjalizujący się w sztuce ściennej górnego paleolitu, był głównym konserwatorem dziedzictwa narodowego we francuskim Ministerstwie Kultury oraz przewodniczącym Międzynarodowego Komitetu Sztuki Naskalnej (Comité international d'art rupestre). Kierował pracami badawczymi w grocie Chauveta. David Lewis-Williams - archeolog i antropolog społeczny, szef Instytutu Badań Sztuki Naskalnej (Rock Art Research Institute) w Johannesburgu. Badacz sztuki i wierzeń plemienia San. Był prekursorem nowego podejścia do praktyk szamańskich z okresu paleolitu. Prehistoryczni szamani. Trans i magia w zdobionych grotach to książka poświęcona malowidłom i rytom jaskiniowym we Francji i Hiszpanii. Kluczem do zrozumienia bogactwa i zróżnicowania tej sztuki jest rola, jaką odgrywała ona w obrzędach szamańskich. Pierwsze wydanie Prehistorycznych szamanów wywołało falę dyskusji w świecie naukowym. W tej edycji autorzy odpowiadają swoim polemistom. "Autorzy rzetelnie przedstawiają współczesny stan - z jednej strony - niezwykle bogatych badań nad szamanizmem, z drugiej - żmudnych studiów nad tzw. sztuką paleolityczną oraz stuletnich już dziejów prób jej interpretacji. Po czym przystępują do własnej, brawurowej jej wykładni, właśnie uciekając się do paraleli szamanistycznej". z recenzji Leszka Kolankiewicza "Pozostaje pytanie - najciekawsze, ale i najtrudniejsze zarazem - po co właściwie ci prymitywni ludzie zadawali sobie tyle trudu, by wykonywać te wszystkie dzieła sztuki, które - najwyraźniej - do niczego konkretnego nie służyły. To właśnie ta pozorna bezużyteczność działalności artystycznej - wszelkiej, nie tylko figuratywnej (na przykład pieśni i tańca, tak powszechnych u wszystkich pierwotnych ludów żyjących do dziś na Ziemi) sprawiała zawsze badaczom najwięcej trudności". ze wstępu Marcina Ryszkiewicza
Czy Pan Bóg jest szczęśliwy? Czy Prawda ma jeszcze jakąś przyszłość? Co może nam dziś powiedzieć Kartezjusz - czterystulatek? I czy rzeczywiście diabeł kłamie również, kiedy mówi prawdę? Profesor Leszek Kołakowski, profesor Uniwersytetu Oksfordzkiego, laureat nagrody im. Johna Klugego, autor takich książek jak bestsellerowe Mini-wykłady o maxi-sprawach czy O co nas pytają wielcy filozofowie, w najnowszym zbiorze swoich tekstów, napisanych w latach 1984-2008, odpowiada na te i wiele innych pytań. Z właściwym sobie humorem i dystansem do rzeczywistości prowadzi nas przez najbardziej nawet zawiłe sprawy tego świata.
Projekcja i wykluczenie jako przejaw psychologii Cienia
Judasz Iskariota - pierwsza ofiara czarnego PR
Stereotypy i uprzedzenia na temat seksualności człowieka
O tolerancji
Praca zbiorowa podejmująca kwestie męskości i kobiecości we współczesnej Polsce, m.in. temat socjalizacji młodych kobiet, stereotypów płciowych i definicji seksualności, feministycznych interwencji edukacyjnych, seksualizacji dziewczyństwa, systemu ról płciowych, homofobicznego dyskursu, szkoły ?aseksualnej? i in. Książka w interesujący sposób zwraca uwagę na problem nierówności płci oraz wagę seksualności i czynnika płci w edukacji i socjalizacji.
W 300-lecie wprowadzenia Sobieskiego na niebo (w astronomii pod mianem Scutum, w Polsce - Tarcza Sobieskiego) przez Heweliusza (wobec Wiktorii 1683) autorzy odkryli struktury kosmiczne i nazwali - JP II i JPS (okolice gwiazd Wielkiej Niedźwiedzicy: Alula Borelias - Alula Australis) dla uhonorowania dzieła Jana Pawła II oraz Jerzego Popiełuszki i Solidarności. Struktury JPII/JPS były częścią stworzonej przez autorów teorii materii ukrytej, koniecznej dla płaskiego świata, produkcji światów równoległych - tzw. inflacji, światów - bąbli.
Publikacja koncentruje się na zachowaniach mimetycznych kobiet. Głównym celem badań przeprowadzonych przez autorkę było uchwycenie zacierającej się rzeczywistości wśród badanych kobiet. Dowodzi ona, że obecnie mass media mają ogromne znaczenie w kształtowaniu obrazu rzeczywistości, w tworzeniu ogólnie przyjętych norm i zasad. Szczególnie skutecznym medium jest telewizja ze względu na dynamiczne połączenie obrazu, dźwięku i ruchu, natomiast interesującą grupą odbiorców opisaną w książce są kobiety ze względu na zmieniającą się ich rolę społeczną i polityczną.
Autorka, przedstawiając wyniki wywiadów z kobietami prezentującymi różne style życia, ukazuje wpływ przekazów telewizyjnych na wybrane obszary życia kobiet. Z książki dowiadujemy się między innymi, w jaki sposób telewizja wpływa na życie kobiet, w jakich obszarach i czym jest uwarunkowany wpływ telewizji na zachowanie kobiety, ale także jakie są preferencje telewizyjne kobiet, np. jakie programy oglądają najchętniej i ile czasu spędzają przed telewizorem.
Probation system - penalties of medium force and measures of supervised liberty as a proposal of fair punishment
Organization of prison management in Poland
Mentally handicapped people and their leisure time
Contemporary problems in bringing up children
Phenomenon of smoking cigarettes among teenagers
Pro-social risk taking and personal values. Study of fire-fighters
In search of effective rehabilitation in penal institutions
Analizując dwa odmienne modele dyskursu, obywatelskiego i nieobywatelskiego, Autorka bada dwie różne moralno-polityczne wizje komunikowania: wizję odwołującą się do polityki jako sztuki porozumienia i kompromisu dla dobra wspólnego oraz zakładającą nieunikniony związek polityki z komunikowaniem i planowaniem.
Niezależnie od arcyciekawej części teoretycznej, Barbara Jabłoński w swej monografii prezentuje wyniki badań nad rzeczywistym dyskursem toczącym się w polskich mediach. Innowacyjna analiza prasy łamie istniejące stereotypy i obiegowe poglądy na tematy ?obywatelskości? czy ?nioeobywatelskości? polskich mediów, mediów przedstawione w zakończeniu ?kanony zasad politycznego komunikowania? czynią z monografii interesującą i pożyteczną lekturę.
Praca Barbary Jabłońskiej z pewnością znajdzie wielu czytelników nie tylko w gronie socjologów, dziennikarzy, politologów, studentów masowego komunikowania, lecz także wśród szerszej publiczności zainteresowanej stanem polskiej debaty politycznej.
Z recenzji prof. Dr hab. Grażyny Skąpskiej
W niniejszym zbiorze proponujemy różne perspektywy ujmowania ciała, z jednej strony jako biologicznego organizmu rządzonego fizjologią i popędami, z drugiej - jako organizmu społecznego modelowanego przez kulturę.
Analiza znaczenia tożsamości kulturowych, religijnych i narodowych dla społecznej samoidentyfikacji jednostek, w tym fenomen fundamentalizmu religijnego
Nowe ruchy społeczne
Kryzys państwa narodowego i trudności, jakie napotyka współczesna demokracja
W cieniu drzewa wiar. Studia nad kulturą religijną na pograniczach Slaviae Orthodoxae
Koedytent: Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Warszawskiego
Autor komentując Dekalog porusza sprawę wolności. Już w pierwszych publikowanych homiliach zauważamy, jak biskup podkreślał nierozerwalny związek pomiędzy wolnością a prawem moralnym, które jest jej sprzymierzeńcem. Choć we współczesnym świecie wolność kojarzy się raczej z niczym nieskrępowaną swobodą, to prawo dane przez Boga powinno wyznaczać drogę człowiekowi, by mógł swą wolność ocalić.
Książka składa się z dwóch części. Pierwsza dotyczy metodologicznej relacji pedagogiki wobec kultury i możliwości poznania humanistycznego dokonującego się w ?trudnych syntezach? złożonych sytuacji poznawczych, czyli między drogami kultury. Druga z nich stawia kwestię ?zysku symbolicznego?, jaki może być udziałem pedagogiki, pod warunkiem podjęcia przez nią wysiłku osadzenia problematyki także w kontekstach narracji zmarginalizowanych, zapomnianych czy zakazanych, a ? jak się okazuje ? budzących jej wrażliwość kulturową i zrozumienie niezbędnego zakresu osadzenia w kulturze dla każdego typu myślenia i działania edukacyjnego.
Prezentowana praca jest więc propozycją (kierunku) strategii naświetlania wybranych tropów dla pedagogiki, zarazem uruchamiającą już częściowo dyskursy, możliwe w pedagogice, i podejmuje próby kilku zapowiedzi aplikacyjnych, które wymagają rzecz jasna dalszych rozwinięć. Uzupełnienia te, zebrane w osobnym tomie, opisuję w zakończeniu pracy.
Przedstawiona Czytelnikowi obszerna i wielowątkowa książka nie będzie z pewnością łatwa w odbiorze, choć mam nadzieję, że trud zmierzenia się z nią opłaci się, a przynajmniej unaoczni powagę zadania, jakie współcześnie staje przed pedagogiką jako całością, choć nie zawsze jesteśmy tego świadomi, czy na to przygotowani.
Recenzje:
?Dawno już nie czytałem tak znakomitej rozprawy naukowej, której efektem będzie niewątpliwie przełom w metodologii odczytywania tekstów z zakresu humanistyki [?]. Autorka twórczo przeszukuje archiwum kultury dla pedagogów, wyłuskując z literatury pięknej, literaturoznawstwa i współczesnych studiów filozoficznych i pedagogicznych niedostrzegane w swej imperatywnej wartości fragmenty, zachęcając nas zarazem do zanurzenia się w nich i ?wyłowienia pereł? niezwykle trafnie cytowanych myśli. Tworzy w ten sposób własne pasaże myśli, nie pozwalając na to, by te ? Jej zdaniem ? najważniejsze dla kultury nie pozostały na ?śmietniku historii idei?. [?] wprowadza alternatywne style narracji, otwierając zarazem nowe przestrzenie do badań kulturowych w pedagogice [?]. Recenzowana książka staje się humanistycznym projektem nowej metodologii badań hermeneutycznych, które otwierają się na wielogłos, przygodność, poetykę fragmentu czy kolaż tropów niedokończonych myśli [?]?.
Prof. zw. dr hab. Bogusław Śliwerski
?Książka [?] ma szanse zaistnienia zarówno w pedagogice, jak i w kulturoznawstwie czy teorii sztuki. Autorka bowiem nie pisze o humanistyce i nie postuluje humanistyki, ale ją po prostu uprawia. Najbardziej zdumiewająca i budząca szacunek jest u Autorki umiejętność adaptacji własnej wyobraźni [?]. To zupełnie niespotykany na gruncie humanistyki (i gdziekolwiek indziej) poliglotyzm wyobraźni. Autorka nie tylko biegnie z wilkami, ale i z nimi rozmawia. Dotykanej materii, niekiedy bardzo delikatnej i niebywale wrażliwej, Autorka ani przez chwilę nie próbuje obrazić czy upokorzyć przygotowaną na twardo metodologią [?]. To świat natury ludzkiego myślenia, gdzie nie ma granic wyznaczonych przez katedry, wydziały i stopnie naukowe [?]. To wielkie wietrzenie pedagogiki. Widać na to już czas. Czas na pedagogów intelektualistów, a nie tylko teoretyków, czas na pedagogiczne idee, a nie tylko rekonstrukcje. Gratuluję! [?] Mało tego, uważam, że będzie to zdecydowanie najważniejsza praca opublikowana w szlachetnym ?Impulsie??.
Prof. zw. dr hab. Aleksander Nalaskowski
Przed zarządzaniem pojawiły się nowe wyzwania związane z postępującym zróżnicowaniem kulturowym wewnątrz firm. Jednym z aspektów różnorodności jest internacjonalizacja zarządzania kapitałem ludzkim, wywołana procesem globalizacji gospodarki, integracją europejską i otwieraniem rynków pracy. Proces ten dotyczy nie tylko korporacji globalnych. W firmach o zasięgu krajowym także coraz częściej współpracujemy z cudzoziemcami i reemigrantami. Powstaje zatem konieczność doskonalenia systemu zarządzania, by zapewniał skuteczne współdziałanie osób wywodzących się z różnych kultur. Źródłem nowych uwarunkowań kulturowych stają się także: zmiana generacyjna związana z wchodzącym na rynki pracy pokoleniem Y oraz nasilające się różnice międzypokoleniowe wewnątrz firm. Zagadnienia te zostały poruszone w niniejszej książce. Rozważania mają charakter interdyscyplinarny, łącząc perspektywę nauk zarządzania oraz psychologii i socjologii.
William Blake (1757–1827) jest w kulturze europejskiej postacią wyjątkową i
odosobnioną, wymykającą się jednoznacznym określeniom. Może najstosowniej byłoby powiedzieć słowami Czesława Miłosza, że jest to „świadomy następca biblijnych proroków”. Mając poczucie duchowej misji, Blake wypowiadał się poprzez sztukę – słowo i obraz, a przez całe życie utrzymywał się z rzemieślniczej pracy rytownika. Często przypisuje mu się rolę myśliciela, herezjarchy i reformatora religijnego, choć on sam nie aspirował do innej roli niż rola artysty. Jednakże współczesne pojęcia sztuki i poezji są zbyt wąskie dla określenia zawartości jego dzieła, które jeśli jest sztuką, to taką, jaka była u swoich mitycznych początków – jednocześnie poznaniem, epifanią i duchowym przewodnictwem.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
