"Praca socjalna w służbie ludziom" jest kolejną książką, która ukazała się w serii "Problemy pracy socjalnej". Zawarta w niej - jak to odnotowuje we Wstępie jej redaktor naukowy Arkadiusz Żukiewicz - "wielość wypowiedzi, perspektyw dyscyplinarnych i bogactwo poglądów oraz różnorodność tematyczna czynią z tego zbioru unikatową na rynku wydawniczym publikację. Gromadzi ona bowiem wypowiedzi autorytetów środowiska naukowego, którzy tworzą teoretyczne i metodyczne podstawy działania społecznego oraz kształcenia (doskonalenia) pracowników służb społecznych. Są to wybitni teoretycy i badacze społeczni, którym idea działania na rzecz Drugiego Człowieka wyznacza w praktyce namysłu i twórczości naukowej kierunki poszukiwań". Z tą oceną koresponduje opinia wyrażona przez recenzenta książki dr hab. Mirosława Kowalskiego prof. Uniwersytetu Zielonogórskiego, który podkreśla, że publikacja jest "szczególnie istotna i aktualna w dobie szukania rozwiązań nastawionych na głębokie, jakościowe zmiany w obszarze pracy socjalnej i znajduje pełne uzasadnienie w aktualnej problematyce społeczno-edukacyjnej, szeroko pojętych działaniach na rzecz Drugiego Człowieka". Z kolei dr hab. Krzysztof Piątek, prof. Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu w recenzji wydawniczej napisał m.in.: "Popieram pomysł opublikowania recenzowanego zbioru tekstów w serii Problemy pracy socjalnej przede wszystkim dlatego, że zawarte są w nim artykuły ważne i przydatne w edukacji socjalnej, przybliżające polskiemu adeptowi pracy socjalnej nowe myśli i rozwiązania w zakresie polityki społecznej, pomocy społecznej i pracy socjalnej, o jakich dyskutuje się w Polsce i na tzw. Zachodzie. Zwraca także uwagę poszukujący, refleksyjny i zmuszający do myślenia charakter niektórych tekstów, które wykorzystując najnowszą literaturę polską i światową nie tylko porządkują naszą wiedzę na temat problemów społecznych i możliwości instytucjonalnych odpowiedzi na te problemy, ale ukazują nowe sposoby myślenia w tym zakresie". Na strukturę książki składają się dwie części, w których tytułowa kwestia otrzymała ogląd z perspektywy: 1) socjologicznej, oraz 2) pedagogicznej i etycznej. Zostały w nich omówione takie zagadnienia, jak np.: konwergencja czy dywergencja problemów społecznych, trwanie rodzin i ich złożoność w ponowoczesnym świecie, modele pracy socjalnej z rodziną, instytucjonalizacja ewaluacji w pomocy społecznej, projekt pedagogiczny w działaniu społecznym, asystent osoby starszej, wolontariat w pomocy społecznej, profilaktyka jako zadanie pomocy społecznej; a także poddano analizie pracę socjalną w ośrodku pomocy społecznej (na przykładzie MOPS w Krakowie).
Praca zbiorowa "Nauki społeczne wobec kryzysu i nowych wyzwań. Teoria i praktyka" pod redakcją naukową Zdzisławy Dacko-Pikiewicz i Ingrid Emmerovej otwiera cykl książek, dla których przygotowania inspiracji dostarczyła XVI Międzynarodowa Konferencja Naukowa "Człowiek w obliczu wielkiej zmiany - wyzwania dla subdyscyplin współczesnej pedagogiki - SOCIALIA 2013", która po raz pierwszy odbyła się w Polsce, a jej głównym organizatorem była Wyższa Szkoła Biznesu w Dąbrowie Górniczej. Rekomendowana tu publikacja - jak podkreślają to we "Wprowadzeniu" jej Redaktorki - "przedstawia szeroko zakrojony wachlarz obejmowanych problemów oraz próby ich przeanalizowania z różnych perspektyw teoretycznych, empirycznych i metod naukowych. To co łączy analizowane obszary, to globalne i lokalne oblicze współczesnych przemian z perspektywy, w jakiej znalazły się nauki społeczne. Publikacja zawiera nie tylko dogłębne analizy, ale również treści o charakterze refleksyjno-przeglądowym, które mają służyć rozwojowi teorii, przede wszystkim z zakresu pedagogiki społecznej". Książka składa się z dwóch obszernych części. W pierwszej, zatytułowanej "Współczesne dylematy edukacyjne w rozważaniach teoretycznych", dokonano m.in. analizy wymiaru społecznego, psychologicznego oraz pedagogicznego nauk społecznych. Przedstawione w niej teksty, autorstwa tak znanych wybitnych przedstawicieli nauk o edukacji jak: Andrzej Radziewicz-Winnicki, Jerzy Nikitorowicz, Erich Petlak, Zdzisław Wołk, dostarczają pogłębionej humanistycznie refleksji nad współczesnymi problemami edukacyjno-społecznymi. Część druga - "Diagnoza i praktyka edukacyjna z perspektywy pedagogiki społecznej" - przynosi analizę wybranych zagadnień praktyki edukacyjnej rozpatrywanej w szeroko pojętym procesie społeczno-kulturowym. Wartość poznawcza przeprowadzonych w tej części książki analiz jest tym większa, że autorzy poszczególnych opracowań na co dzień zajmują się nie tylko teorią społeczno-edukacyjno-aksjologiczną, ale i praktyką, co niewątpliwie pozwoliło wzbogacić ich warsztat naukowy i metodyczny.
Prezentowana praca zbiorowa przygotowana do druku przez Ewę Kantowicz i Annę Leszczyńską-Rejchert jest - jak czytamy we Wstępie - monografią stanowiącą "egzemplifikację badań teoretyczno-empirycznych nad zjawiskiem stereotypizacji i stygmatyzacji w kontekście pedagogiki, socjologii, pracy socjalnej i resocjalizacji, będąc ważnym wyzwaniem dla profesjonalistów społecznych w kreowaniu świadomości społecznej, dotyczącej mechanizmów naznaczania osób lub grup charakteryzujących się jakąś odmiennością oraz poszerzania wiedzy w tym obszarze. Niewątpliwie obydwa analizowane zjawiska (pojęcia - stereotypizacja i stygmatyzacja), choć są przez autorów tekstów niejednokrotnie używane zamiennie, posiadają nieco odmienny kontekst semantyczny. (...) Oddając w ręce Czytelnika prezentowaną monografię mamy nadzieję, że zainteresuje ona tych, którym procesy wykluczenia i stereotypizacji są bliskie oraz będzie ważnym drogowskazem dla pedagogów i innych profesjonalistów społecznych w kreowaniu nowej świadomości społecznej dotyczącej stereotypów". Na oryginalność, a zarazem i na znaczenie książki wskazuje jej Recenzentka - dr hab. Małgorzata Orłowska, Profesor Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, która akcentuje, że podjęto w niej "...ciekawy i stosunkowo rzadko eksplorowany problem jakim jest funkcjonowanie stereotypów w pedagogice, zwłaszcza w obszarze pedagogiki resocjalizacyjnej i społecznej. Problem ten jest o tyle ważki, że od jego uświadomienia i właściwej reakcji samych zainteresowanych, jak i wychowawców zależy sukces wychowawczy - zarówno w resocjalizacji, jak i w pracy socjalnej. Zwłaszcza w tej ostatniej, którą coraz rzadziej wiążemy z procesami wychowawczymi. A szkoda, tym bardziej, że bez odwołania się do aspektu wychowawczego nie możemy mówić w zasadzie o pracy socjalnej jako takiej, a jedynie o pewnych procesach zarządzania społecznego biedą czy wykluczeniem. Stąd chwała Redaktorom, jak i Autorom za podjęcie się tego problemu".
Książka Tomasza Biernata i Janusza Gierszewskiego "Poczucie bezpieczeństwa społecznego młodzieży w małym środowisku" jest - jak to akcentuje w recenzji wydawniczej ks. dr hab. prof. Uniwersytetu Mikołaja Kopernika Czesław Kustra - "nowatorska pod względem prezentacji nowych obszarów badawczych dla pedagogiki, szczególnie dla pedagogiki społecznej i pracy socjalnej. Materiał empiryczny jest bardzo bogaty i wnosi nową wiedzę w problematykę rozumienia poczucia bezpieczeństwa społecznego młodzieży w lokalnym środowisku. (...) Praca jest zarówno teoretycznym studium problemu bezpieczeństwa społecznego, jak i diagnozą poczucia bezpieczeństwa młodzieży pochodzącej z małych środowisk. Jest ono ukazane w różnorodnych uwarunkowaniach środowiskowych i socjodemograficznych". Należy w tym miejscu dodać, że w książce ukazano problem poczucia bezpieczeństwa występujący w środowisku małego miasta oraz wsi. Całość posiada cel badawczy oraz praktyczny. Lektura książki dostarcza czytelnikowi wiele ciekawych propozycji, które na pewno okażą się przydatne w opracowywaniu lokalnych strategii rozwoju społecznego, programów aktywizacyjnych, edukacyjnych i profilaktycznych. Dlatego warto ją rekomendować chociażby władzom samorządowym oraz instytucjom dbającym o bezpieczeństwo w środowiskach lokalnych. "Warto ją także - co akcentuje Recenzent książki - wykorzystać w procesie kształcenia akademickiego na kierunkach studiów przygotowujących do podejmowania działań na rzecz aktywizowania społeczności lokalnych oraz zapewnienia szeroko pojętego bezpieczeństwa w środowisku lokalnym".
"Praca socjalna - jej dyskursy, usytuowania i profile" to kolejna pozycja ukazująca się w serii "Problemy pracy socjalnej". Jej "charakter" najlepiej oddają przywołane poniżej fragmenty zaczerpnięte ze Wstępu oraz z recenzji wydawniczych. I tak we wstępie redaktorzy naukowi książki, prof. Anna Kotlarska-Michalska oraz prof. Krzysztof Piątek, piszą: "Artykuły zgromadzone w czterech, tematycznie wyodrębnionych częściach pokazują czynniki determinujące kondycję pracy socjalnej i różne jej oblicza jako dyscypliny naukowej i sfery działań praktycznych. Są dowodem na to, że dyskurs w pracy socjalnej o jej usytuowaniach, polach działania, profilach i dylematach jest ciągle aktualny, obecny i potrzebny. Wieloaspektowość i wielodyscyplinarność pracy socjalnej, jej zakotwiczenie w wielu dziedzinach wzbogacają wiedzę o uwarunkowaniach problemów jednostkowych i społecznych." Wspomniane cztery części noszą następujące tytuły: 1. Aspekty pracy socjalnej, 2. Kształcenie do pracy socjalnej, 3. Środowiska pracy socjalnej, 4. Problemy praktyki socjalnej. W recenzjach wydawniczych czytamy m.in.: "Zgodnie z zamierzeniem Redaktorów pracy książka ma ukazywać interdyscyplinarne związki między dyscyplinami, które stanowią odniesienia teoretyczne i metodologiczne dla podejmowanych badań i praktyki w polu pracy socjalnej. (.) Teksty zgromadzone w tej książce przedstawiają przede wszystkim perspektywę polityki społecznej, socjologii, nieznacznie pedagogiki społecznej, ale także filozofii i pedagogiki kultury" (prof. Ewa Marynowicz-Hetka, Uniwersytet Łódzki). "Trafiająca do czytelników zbiorowa monografia pt. "Praca socjalna - jej dyskursy, usytuowania i profile" wydaje się w dużym stopniu wypełniać istniejącą na polskim rynku lukę, ponieważ: 1) wypowiadają się tutaj specjaliści z wielu różnych dyscyplin naukowych, i praktycy, i decydenci (.); 2) jak rzadko w którym opracowaniu, poruszane problemy - zarówno w sensie teoretycznym, jak i empirycznym - odnoszą się do rzeczywistości polskiej, najczęściej tu i teraz, którą trzeba zmienić, udoskonalić czy zreformować; 3) tego typu zbiorowe opracowanie z powodzeniem może stanowić rodzaj podręcznika, tudzież - w najlepszym tego słowa znaczeniu - poradnika i dla studentów wszystkich specjalności pracy socjalnej (.) i dla pracowników socjalnych; i dla wszystkich wolontariuszy pomocy społecznej; i wreszcie po prostu dla tych wszystkich osób, którzy z tych czy innych powodów chcieliby poznać meandry zarówno problemów socjalnych, jak i elementarne metody ich rozwiązywania" (prof. Andrzej Olubiński, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie).
Zagadnienia podmiotu, tożsamości i osoby od wieków są wyzwaniem dla filozofii. Konstytuują one interesującą perspektywę dla namysłu nad najważniejszymi problemami pojawiającymi się na gruncie antropologii filozoficznej, ale także epistemologii, filozofii wartości, teologii, etyki i estetyki. Co więcej, są to zagadnienia, których istotność wydaje się oczywista nie tylko w ramach akademickiego dyskursu. Wszak chodzi tutaj o pytania i wątpliwości ważne dla większości ludzi: Czy jestem nadal tą samą osobą, którą byłem przed laty? Czy utrata pamięci nie jest przypadkiem końcem pewnej tożsamości? Czy nasza tożsamość da się zredukować do procesów fizycznych i chemicznych zachodzących w obrębie mózgu? Czy podmiotowa tożsamość musi implikować odpowiedzialność jednostki? Czy tożsamość jest naszym świadomym, moralnym wyborem? Kiedy stajemy się i kiedy przestajemy być osobą? Jak można zbadać i opisać rzecz tak osobistą jak doświadczenie własnej osoby? Czy istnieją kryteria pozwalające identyfikować ludzkie podmioty tak, jak określa się rzeczy fizyczne? Czy spójność sylwetki moralnej można badać tak, jak bada się ciągłość organizmu?
Kilka lat temu przed Nealem Donaldem Walschem otworzyło się doświadczenie, które odmieniło jego życie. Nadzwyczajnym skutkiem jego przeżycia było między innymi powstanie trzech kolejnych ksiąg ROZMÓW Z BOGIEM, bestsellerów światowego rynku wydawniczego. Lecz Neale Donald Walsch to nie tylko ktoś, kto odniósł sukces wydawniczy. Przesłanie, które już zdążyło wpłynąć na życie milionów ludzi na cały świecie, najsilniej odbiło się na człowieku, od którego się zaczęło. Jako pisarz, Walsch oddziałuje poza granice swojego kraju - zawsze z pomocą Boga - do osiągnięcia pełni na każdym szczeblu swej ludzkiej egzystencji. Teraz natomiast coraz popularniejszy głos Walscha znajduje wyraz w serii - Porady na życie - w której zasady ROZMÓW Z BOGIEM ukazane są przez pryzmat jego osobistych doświadczeń. Walsch odsłania tutaj swoje potknięcia, mówi o nich otwarcie i z humorem, pokazuje, w jaki sposób wykorzystał je niczym odskocznię do wzniesienia na wyższy poziom świadomości.
Refleksje Jana Gdowskiego „Istota definicji. Rozważania w dziedzinie polityki, gospodarki i obyczajów” dotyczą istotnych problemów, związanych z działalnością człowieka w życiu politycznym i społecznym. Autora szczególnie interesuje problem precyzyjnego, zgodnego ze stanem faktycznym opisywania otaczającej nas rzeczywistości, wypowiadania i porozumiewania się ludzi ze sobą. Uważa, że w procesie porozumiewania się bardzo istotne jest, aby wypowiadający się znał dobrze zagadnienie, o którym mówi i precyzyjnie go definiował, gdyż brak dokładnych definicji poszczególnych pojęć i zagadnień, nie odzwierciedla rzeczywistości, a w konsekwencji prowadzi do nieporozumień. Zdaniem autora chaos w pojęciach i brak precyzji sprzyja również manipulacji faktami.
Kultura zdaje się płynąć nurtem, na którego przebieg i kształt nie mamy większego wpływu. Nurt ten toczy się dość bezwiednie i jest bardziej spontaniczny i niezależny od nas jako jednostek, niż chcielibyśmy w to wierzyć. A jednak mamy ochotę korygować i krytykować jego przebieg mimo pewnej jałowości tej krytyki. Kiedy więc piszemy o współczesności, korci nas, by obnażać jej słabości, manowce, niebezpieczeństwa. A przy tym niemal zawsze grozi to blamażem, gdyż albo krytyka jest mało skuteczna, albo po latach okazuje się śmieszna, albo jej pobudki same w sobie wymagałyby krytycznego podejścia. Paradoks polega na tym, że choć jako jednostki nie mamy większego wpływu na charakter współczesności, to jednak powinniśmy mieć wobec niej poczucie odpowiedzialności. Tak więc wobec współczesności i jej kultury nie możemy przejawiać postawy ani skrajnie krytycznej, ani w pełni aprobującej. Na współczesność nie można się obrażać, boczyć, wybrzydzać. Choć nie jest przecież całkowicie naszym własnym tworem, to jednak jest naszym depozytem, który nawet gdy nie jest nazbyt urodziwy i kształtny, musimy wszak przyjąć i uznać za swój.
Przeszłość i interpretacje to wyjątkowy zbiór esejów wybitnej filozofki Barbary Skargi, opublikowany po raz pierwszy w 1987 roku. Składają się na niego rozprawy poświęcone filozofii francuskiej wieku XIX oraz początku wieku XX, który to okres do dziś pozostaje mało znany. Skarga z talentem prawdziwej historyczki filozofii śledzi losy kantyzmu we Francji, rekonstruuje spory wokół filozofii pozytywistecznej i przybliża zawiłą problematykę witalizmu w filozofii. Nie są to jednak wyłącznie eseje historyczne – badanie historii filozofii jest dla Skargi okazją, by snuć rozważania o metodologii historii idei oraz o filozoficznym znaczeniu badania przeszłości. Jak podkreśla bowiem, kultura jest niczym innym, jak społeczną pamięcią.
Książka Śmieć w kulturze to interdyscyplinarna refleksja nad problemem „śmieci”. Pojęcie to autorzy tekstów wchodzących w skład tego tomu traktują zarówno wąsko, dosłownie, jak i szeroko, metaforycznie. W ujęciu wąskim interesuje ich analiza przedmiotów-śmieci. W ujęciu szerokim hasło „śmieć” rozumiane jest jako wszystko, co w kulturze zostaje zepchnięte na margines, ulega społecznemu wykluczeniu. „Śmieć” jako to, co „niepotrzebne”, wydaje się bardzo zręczną przenośnią. Jej użycie pozwala oświetlić różne fragmenty rzeczywistości społeczno-kulturowej, które z pozoru nie muszą mieć ze sobą wiele wspólnego. Zbędne, wadliwe, uszkodzone, niemodne, brzydkie, wykluczone, przestarzałe, nieaktualne, niepasujące, brudne, zniszczone, odrzucone, bezwartościowe, niewłaściwe – to wybrane określenia mogące definiować status tego, co staje się odpadem.
"Obszerny tom skrzy się pomysłowością, z jaką autorki i autorzy postanowili związać kategorię śmiecia, by umieścić ją w zaskakujących kontekstach i uwikłaniach – od food studies przez analizy lingwistyczno-etnologiczne po różne wymiary refleksji historycznej, socjologicznej, kulturoznawczej i filozofii odpadu. Książka powinna spotkać się ze sporym rezonansem jako udana próba zbudowania swoiście pomyślanego opisu gęstego, dla którego pretekstem jest wprawdzie „śmieć”, ale horyzontem ostatecznym – my wszyscy, zatopieni w takiej formie życia, której ów śmieć nie daje spokoju i domaga się ujawnienia w ramach śmieciologii teoretycznej i praktycznej" (prof. Wojciech Józef Burszta).
W ostatnich latach w genetyce nastąpiła prawdziwa rewolucja. Długo utrzymujące się dogmaty naukowe mówiły, że gdy już odziedziczymy geny, środowisko ich nie zmieni i pozostaniemy z nimi aż do śmierci. Od niedawna – dzięki pracom takich naukowców jak Tim Spector – wiemy, że geny mogą ulegać zmianom wskutek podejmowanych przez nas życiowych decyzji, a zmiany te mogą utrzymać się przez całe ich życie i zostać przekazane następnemu pokoleniu. Dzięki procesom epigenetycznym – które niedawno odkryliśmy – geny są dosłownie włączane i wyłączane, wskutek czego nawet bliźnięta o identycznym bagażu genetycznym mogą się od siebie wyraźnie różnić. W swojej książce 'Jednakowo odmienni' Tim Spector, światowej sławy genetyk i pionier badań epigenetycznych, opowiada o najnowszych osiągnięciach w tej dziedzinie i zachęca czytelników, by spojrzeli na geny w całkiem nowy sposób.Tim Spector jest profesorem epidemiologii genetycznej w londyńskim Kings College i dyrektorem TwinsUK Registry – jednego z największych światowych rejestrów bliźniąt. Jeden z pionierów epigenetyki, prowadzi szeroko zakrojone prace naukowe dotyczące wpływu środowiska na DNA.
Komputery kwantowe to jeden z najbardziej gorących tematów w fizyce drugiego dziesięciolecia XXI wieku. Komputery kwantowe to jeden z najbardziej gorących tematów w fizyce drugiego dziesięciolecia XXI wieku. Nie tylko dlatego, że cząstki znajdujące się – podobnie jak słynny kot Schrödingera – w superpozycji stanów stanowią źródło nieporównywalnie większej mocy obliczeniowej niż ta, którą dysponują klasyczne komputery. Przede wszystkim, już sama idea kwantowego komputera wiele wnosi do toczącej się od blisko stulecia dyskusji o naturze naszej rzeczywistości. Nie bez powodu jeden z najsłynniejszych współczesnych fizyków, David Deutsch, w swojej argumentacji, dotyczącej wszechświatów równoległych, odwołuje się właśnie do kwantowej maszyny. Jak działają komputery kwantowe? Co łączy je z koncepcją nieskończonego Multiświata Davida Deutscha? Czy wkrótce czeka nas technologiczna rewolucja na niespotykaną dotąd skalę? W książce 'Kubity i kot Schrödingera' John Gribbin odpowiada na te pytania z właściwą sobie lekkością pióra, błyskotliwością i pasją. Ta książka sprawi czytelnikom niejedną niespodziankę. 'Forbes' John Gribbin to jeden z najwybitniejszych współczesnych pisarzy popularnonaukowych, autor bestsellerów, m.in. 'W poszukiwaniu Multiświata', 'Podróż do granic Wszechświata' i 'Dlaczego jesteśmy'. Słynie ze zdolności prostego wyjaśniania złożonych zagadnień. Twierdzi, że w twórczości pisarskiej — w znacznej mierze z udziałem żony, Mary Gribbin — stawia sobie za cel dzielenie się z czytelnikami swoim zachwytem nad osobliwościami Wszechświata. John Gribbin studiował astrofizykę w Cambridge, obecnie odbywa staż naukowy jako stypendysta Katedry Astronomii w University of Sussex.
Książka jest wynikiem wieloletnich, międzynarodowych badań porównawczych instytucji uniwersyteckich w Europie. Uniwersytety są poddawane potężnym presjom zmian, które z jednej strony są związane z wyzwaniami globalizacji, europeizacji i umasowienia całego szkolnictwa wyższego, a z drugiej ze zmianą roli europejskiego państwa dobrobytu. W centrum tych zmian stoi kadra akademicka, która od co najmniej dwudziestu lat poddawana jest presjom kolejnych etapów reform finansowania i zarządzania systemami szkolnictwa wyższego w Europie.
Uniwersytet w dobie przemian analizuje zachodzące w Europie i w Polsce zmiany z perspektywy porównawczej w oparciu o niezwykle obszerny materiał empiryczny. Najważniejszym punktem odniesienia są w książce polskie uniwersytety i zmiany w ich funkcjonowaniu zachodzące pod wpływem presji zewnętrznych i wewnętrznych, w tym presji związanych z kolejnymi falami reform i zmieniającą się demografią. Analizie poddaje się tu między innymi kolegialność akademicką, produktywność naukową, różnice międzypokoleniowe w podejściu do różnych ról akademickich, umiędzynarodowienie badań naukowych oraz przyszłość młodej kadry naukowej w coraz bardziej konkurencyjnym środowisku naukowym w Europie.
Naukowe wydarzenie, zaskakujący bestseller i inspirujący do dzisiaj intelektualny skandal.
Męskie fantazje, słynna rozprawa Klausa Theweleita opublikowana po raz pierwszy w 1977 roku, poświęcona jest zagadnieniu kształtowania się męskich fantazji wśród zdemobilizowanych po I wojnie światowej żołnierzy Freikorpsów oraz podobnych im formacji paramilitarnych. Autor zebrał w swojej monumentalnej pracy olbrzymi materiał: dzienniki, wspomnienia, zapiski, listy oficerów i szeregowych żołnierzy, a także nieprzebrany materiał wizualny: plakaty, zdjęcia, klatki filmowe, komiksy i grafiki pochodzące z opisywanej przez niego epoki i ukazujące, w jaki sposób kultura masowa tamtego czasu kształtowała wyobrażenia o kobietach, wrogach, seksualności i wojnie. I jak z tych wyobrażeń narodził się faszyzm.
Bo to właśnie faszyzm stanowi głównie przedmiot zainteresowania Theweleita. Książka z jednej strony stanowi nieprześcignione do tej pory opracowanie tematyki, charakteryzując się zastosowaniem nowatorskich jak na tamte czasy (i wciąż mało znanych w Polsce) narzędzi psychoanalitycznych, w tym koncepcji schizoanalizy Deleuze’a i Guattariego, z drugiej zaś – stanowi pracę niezwykle osobistą, gdyż jednym z bohaterów narracji Theweleita jest jego ojciec, którego autor sam nazywa 'dobrym faszystą'.
Uniwersytet bez wątpienia znalazł się dziś w centrum zainteresowania większości społeczeństw na świecie. Jednocześnie jednak bardziej niż kiedykolwiek wcześniej ma dzisiaj problem ze zdefiniowaniem swojej roli i tożsamości. Z tego też względu prężnie rozwijającą się dyscypliną naukową są dzisiaj badania nad szkolnictwem wyższym, które starają się wyznaczyć normy i wartości będące w stanie wyznaczyć funkcję instytucji akademickich we współczesnych społeczeństwach. Ich propozycje jednak najczęściej albo wzmacniają i wspierają postępujące urynkowienie uniwersytetu, albo domagają się ściślej publicznej kontroli, nie zauważając roli państwa w podporządkowywaniu szkolnictwa wyższego neoliberalnym schematom, albo też wreszcie wyrażają tęsknotę za akademicką wieżą z kości słoniowej, która nigdy tak naprawdę nie istniała.
Uniwersytet jako dobro wspólne stawia sobie za zadanie stworzenie innej narracji o uniwersytecie, wymykającej się dominującym dzisiaj perspektywom badań nad szkolnictwem wyższym. Wizja przyszłości instytucji akademickich została tutaj powiązana z działalnością ruchów społecznych walczących z prekaryzacją, polityką oszczędności i wyzyskiem, a sam uniwersytet, rozumiany jako dobro wspólne, usytuowany jest w kontekście polityki społecznej wspierającej równość, dobrobyt i demokrację.
Publikacja dotyczy społecznego postrzegania aborcji w dyskursie publicznym i wpisuje się w krytyczną refleksję na ten temat. Autorka przedstawia różne krzyżujące się pola dyskursu publicznego, dotyczącego aborcji, w szczególności zaś pola dyskursu ideologicznego oraz dyskursu elit symbolicznych (kościelny, naukowy i nienaukowy, artystyczny). Publikacja pokazuje, że w polskim dyskursie o aborcji wciąż mamy do czynienia z fazą „rytualnego chaosu”, opisywaną przez socjologów dwie dekady temu. W książce wykazano, że najbardziej wszechstronna i bezstronna w kwestii aborcji okazuje się sztuka. Autorka analizując różnorodne dyskursy opisuje wiele strategii i reguł jakimi rządzi się publiczny dyskurs o aborcji. Ukazuje kwestie ukrywane, przemilczane, kwestie tabu. Wreszcie pokazuje jak bardzo oficjalny dyskurs o przerwaniu ciąży zdominowany jest przez „męski punkt widzenia”.
Część pierwsza książki ukazuje dyskurs religijny przez pryzmat jego historycznych początków, rozwoju i wpływu katolickiej doktryny małżeństwa na postrzeganie sfery cielesnej i seksualnej życia człowieka.
W części drugiej zaprezentowano dyskurs naukowy i nienaukowy poprzez ukazanie najważniejszych „głosów nauki” i „głosów naukowców”. Autorka odwołuje się do najistotniejszych aspektów i ustaleń naukowych (empirycznych i teoretycznych), dotyczących kwestii przerwań ciąży, a także opisuje różne mechanizmy i płaszczyzny przenikania się dyskursów (np. naukowy oraz ideologiczny).
Ostatnia część pracy dotyczy wybranego dyskursu elit symbolicznych, dyskursu artystycznego. Analizie poddano prace plastyczne meksykańskiej malarki Fridy Kahlo, a także dzieła literatury pięknej.
Opisywanie rodziny wydaje się nie mieć końca, dlatego że rodzina się zmienia pod wpływem warunków zewnętrznych i wewnętrznych. Próżno szukać praprzyczyny, ale warto zastanowić na przykład nad tym jak procesy indywidualizacji wpływają na rodzinę, jej strukturę, formę, realizację ról wewnątrzrodzinnych. Warto spróbować odpowiedzieć na pytania dlaczego dorosłe dzieci mieszkają z rodzicami albo co się dzieje gdy w domu pojawia się zmywarka? Po wejściu do UE istotne jest pytanie jakie konsekwencje mają zarobkowe migracje rodziców?
Bezdyskusyjny jest fakt, ze ważną rolę we współczesnym świecie odgrywają media, które biorą udział w konstruowaniu społecznego świata. W książce przedstawiamy wizerunki kobiet , mężczyzn i mężczyzn-ojców w mediach. Różnie zaprojektowane badania i analizy prowadzone na zupełnie innych materiałach dają zaskakująco podobne rezultaty.
Książka omawia najistotniejsze zagadnienia związane z procesem starzenia organizmu ludzkiego. Przedstawiony obraz ukazuje osobę w wieku podeszłym w różnorodnych kontekstach: społecznym, religijnym, fizjologicznym, a także wskazuje na możliwości pomocy osobom w wieku podeszłym wymagającym różnych form opieki długoterminowej. Ta przystępnie napisana książka będzie z pewnością ważną pozycją w bibliotece każdej osoby zajmującej się problematyką starzenia się. W szczególności korzyść z jej przeczytania odniosą osoby bez formalnego wykształcenia medycznego, zajmujące się na co dzień opieką nad seniorami.
Publikacja niniejsza jest poświęcona problematyce chuligaństwa stadionowego. Autor stara się w niej odpowiedzieć na podstawowe pytania dotyczące fenomenu przemocy związanej z meczami piłkarskimi. Praca została oparta o obszerne badania empiryczne, podczas których wykorzystano większość dostępnych metod i technik badawczych - badania aktowe, wywiady z funkcjonariuszami Policji, analizę dokumentów, elementy obserwacji uczestniczącej, literaturę przedmiotu.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
