Czy wszechświat miał początek i będzie miał kiedykolwiek koniec? Czy czas może być odwrócony?
Krótka historia czasu to już klasyczna pozycja literatury popularnonaukowej. Przedstawione w niej idee prezentują najnowsze odkrycia w dziedzinie badania wszechświata. Autor wykracza poza teorię względności, mechanikę kwantową i wielki wybuch, aby sięgnąć do "tańca geometrii", który doprowadził do powstania wszechświata, krainy zjawiskowych zdarzeń fizyki cząstek elementarnych, w której materia zderza się z antymaterią. Ta fascynująca książka umożliwia poznanie ogromu przestrzeni międzygalaktycznej.
W swojej bestsellerowej książce z 2011 roku Guy Standing wprowadził do powszechnego obiegu pojęciu 'prekariatu' – nowej klasy społecznej, której życie odznacza się daleko posuniętą niepewnością. Prekariat to wszyscy ci, którzy pozbawieni są stabilności: pewnego zatrudnienia, ubezpieczeń społecznych, praw obywatelskich, w końcu gwarancji przeżycia. Przez ostatnie lata obserwowaliśmy liczne nowe ruchy społeczne, które za swój główny cel obrały walkę z niepewnością. Od ruchów Occupy po rozproszone grupy oburzonych, prekariusze wszystkich krajów rozpoczęli polityczną walkę o prawa, których im się odmawia. Także w Polsce
Karta prekariatu to kolejny głos Standinga w dyskusji o przyszłości naszych sprekaryzowanych czasów. Autor rozwija w książce wizję dobrego społeczeństwa, które zapewnia każdej jednostce minimum niezbędne do życia i rozwoju. Przygląda się zarówno tym mechanizmom, które pogarszają prawną i społeczną sytuację prekariuszy, jak i nowym, progresywnym rozwiązaniom, które starają się zaradzić pogłębiającej się prekaryzacji
Deepak Lal stawia tezę o redukcji masowego ubóstwa. Ubodzy na całym świecie szybko doganiają zamożnych pod względem zdrowia, wykształcenia i długości życia.
Na podstawie badań prowadzonych w wielu regionach świata Deepak Lal obala przekonania co do postępu gospodarczego. Autor odrzuca między innymi obliczenia Banku Światowego wyolbrzymiające skalę ubóstwa i opisuje rzeczywistość państw rozwijających się. Przestrzega przed wskrzeszaniem zdyskredytowanych teorii, np. koncepcji błędnego koła ubóstwa, a także przeciwstawia się przekonaniu o konieczności ogromnej pomocy dla ocalenia Afryki. Ekspansja państwa socjalnego w biedniejszych krajach, wypierająca mechanizmy prywatnej pomocy i samopomocy, przyczynia się – w jego przekonaniu – do stworzenia antyrozwojowej pułapki. Lal omawia ponadto zachodnie inicjatywy przeciwdziałania zmianom klimatu, konkludując, że mogą stworzyć ogromne zagrożenie dla ubogich świata. Jego zdaniem tylko klasyczna liberalna polityka gospodarcza może stać się motorem postępu w krajach rozwijającym się.
'Gorąco polecam książkę Deepaka Lala wszystkim, którzy chcą się więcej dowiedzieć o ważnych problemach współczesnego świata i zarazem uodpornić na rozmaite populistyczne przekazy'.
z wprowadzenia Leszka Balcerowicza
Publikacja skierowana jest do studentów pedagogiki, socjologii, nauczycieli-praktyków oraz decydentów oświatowych, by mogli postrzegać oświatę nie tylko w wymiarze instytucjonalnym, ale także w kontekście uwarunkowań społecznych, kulturowych i etnicznych w zmieniającym się świecie. W książce zawarte są treści mające na celu ukazanie tego, co jest wymagane od szkoły w dobie globalizacji. Jakie zmiany tożsamości przechodzi młody człowiek, aby przystosować się do zmieniających warunków życia w otaczającym go społeczeństwie. Dowiadujemy się, jak wygląda kształtowanie zarówno otwartych, jak i krytycznych postaw społecznych wobec dokonujących się przemian.
Książka jest próbą diagnozy prognostycznych kryteriów integracyjnego kształcenia dla społecznej integracji dorosłych osób niedosłyszących. Wpisuje się w trwający od lat 70. XX wieku dyskurs o normalizacyjnych efektach tej formy edukacji i weryfikację słuszności teoretycznych przesłanek leżących u podstaw kształcenia integracyjnego. Badania zaprezentowane w monografii mogą wzbudzić zainteresowanie wszystkich, którym efekty rozwoju i edukacji tej grupy osób niepełnosprawnych nie są obojętne: rodziców, nauczycieli, studentów, a także specjalistów - pedagogów, psychologów, logopedów, lekarzy, protetyków - uczestniczących w procesie rehabilitacji osób z uszkodzonym słuchem. Mogą być również impulsem do dalszych badań w różnych grupach osób z niepełnosprawnością.
Zapewnienie bezpieczeństwa wewnętrznego i zewnętrznego (wojny, konflikty przygraniczne, terroryzm), walka z żywiołami i kataklizmami, a także niwelowanie ich negatywnych skutków wymogły podjęcie określonych rozwiązań. Konsekwencją ich wprowadzenia było wyodrębnienie w społeczeństwie wyspecjalizowanych, dyspozycyjnych grup społecznych, takich jak: wojsko, policja oraz różnego typu straże i służby. Specyfika zawodowa tych grup sprawia, iż szczególnie cenne wydają się socjologiczne badanie empiryczne z udziałem uczestników grup dyspozycyjnych, które swoją przyszłość zawodową związały z realizacją tej swoistej misji społecznej. Tematyka owych grup, ich funkcjonowanie w społeczeństwie oraz niewątpliwy wpływ na otoczenie wiążą się z problemami badawczymi i stanowią wyzwanie, z którym zapewne zmierzy się socjologia polska. Wiele z tych kwestii podnieśli autorzy artykułów zebranych w niniejszym tomie.
Autorzy 17 opracowań znajdujących się w tej pozycji starają się przybliżyć różne zagadnienia związane ze współczesnymi dylematami przedsiębiorcy, dylematami na rynku pracy, czy poszukiwaniami osób angażujących się w życie społeczne i polityczne, uwzględniając w tej analizie perspektywę nauczania społecznego Kościoła. Lektura tych opracowań, specjalistów z różnych dziedzin, przynosi wiele inspirujących myśli, które mogą posłużyć w pracy naukowej, ale również w odpowiedzi na konkretne pytania człowieka zaangażowanego w omawianą rzeczywistość.
Szczególną formą realizacji ludzkiego – chrześcijańskiego powołania jest czynienie dobra w postaci utrwalonej postawy, tj. cnoty. W chrześcijaństwie, w oparciu o filozofię grecką, wypracowano koncepcję czterech cnót kardynalnych, którymi są: roztropność, męstwo, umiarkowanie i sprawiedliwość. Rozwijające się współczesne zobojętnienie religijno-moralne oraz deformacja aksjologiczna motywują do zdecydowanych prób przywracania poprawnego rozumienia istoty życia tymi cnotami i form ich realizacji. Monografia wychodzi naprzeciw temu zapotrzebowaniu. Zawiera teologiczno-filozoficzną analizę zagadnienia w ujęciu św. Tomasza z Akwinu i w nauczaniu Kościoła oraz przedstawia normatyw życia cnotliwego. Pragnie tym samym pomóc w kształtowaniu tych postaw-cnót w procesie osiągania moralnej dojrzałości, a także jej pogłębiania.
Piętnasty tom serii Opera philosophorum medii Aevi. Autor Analizuje spór dwóch myślicieli Jana Peckhama i św. Tomasza z Akwinu dotyczącej jedności formy substancjalnej w człowieku. Początkiem założeń jest wyjście od arystotelesowskiej definicji "formy", następnie przez wielość form Awicebrony, by dojść do sławetnej debaty między arystotelikiem i augustianinem w Paryżu. Pozycja niezbędna dla filozofów mediawistów i badaczy kościoła średniowiecznego, prezentująca nowe podejście do jednego z najważniejszych sporów wieków średnich.
Przeczytanie tej książki zakończone pisemnym i ustnym egzaminem z jej treści powinno być ustawowym obowiązkiem każdego polskiego urzędnika mającego jakikolwiek wpływ na kształt miasta – napisał Filip Springer we wstępie do książki „Miasto Szczęśliwe”. Miasta są przyszłością ludzkości, to w nich już dziś mieszka większość ludności świata. Wedle szacunkowych danych WHO w 2050 r. będzie je zamieszkiwało około 66% globalnej populacji. Paradoksalnie jednak w krajach najbardziej rozwiniętych obserwujemy postępującą ucieczkę z miast, bowiem miasta jakie znamy są obarczone licznymi wadami. Autor mierzy się z pytaniem o przyszłość miast, podchodząc do zagadnienia z perspektywy ludzkiego szczęścia. Zdaniem autora miasto może i powinno być miejscem, w którym mieszkańcy prowadzą szczęśliwe życie, a osiągnąć to można przez właściwe rozwiązania urbanistyczne i projektowanie miast. „Miast szczęśliwe” łączy po mistrzowsku stronę faktograficzną ze sferą osobistych obserwacji i odczuć autora.
Autor, Charles Montgomery (ur. 1968 w Vancouver) to wielokrotnie nagradzany kanadyjski pisarz, dziennikarz i aktywista miejski, a zarazem jednym z najbardziej cenionych specjalistów w dziedzinie współczesnej urbanistyki, historii i rozwoju miast. Jest również liderem interdyscyplinarnego zespołu zajmującego się badaniem czynników, które wywierają wpływ na samopoczucie ich mieszkańców.
Książka wydana przy wsparciu Canada Council for the Arts
Prezentowana monografia wychodzi naprzeciw potrzebie dogłębnej analizy problemu, czy farmaceuta może produkować i/lub dystrybuować farmaceutyki uderzające w podstawowy etos medycyny, jakim jest leczenie, a przynajmniej nieszkodzenie pacjentowi. Farmaceuta nie jest jakimś „elementem neutralnym” relacji z pacjentem. Jest osobą, która kieruje się pewnymi zasadami etycznymi, także ma swoje sumienie oraz rozeznanie dobra i zła, i która nie może być wciągana na siłę w niemoralną transakcję z pogwałceniem jej podstawowych praw. Dzięki niniejszej książce refleksja bioetyczna w Polsce ubogaciła się o niezwykle cenne studium, które może stanowić podstawę dla wielu szczegółowych rozwiązań dylematów sumienia aptekarzy i farmaceutów.
ks. dr hab. Andrzej Muszala
Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
MAŁGORZATA PRUSAK, dr teologii, mgr farmacji, ur. 1968 r., kierownik apteki, wiele lat pracowała w przemyśle farmaceutycznym, związana z Katedrą Teologii Moralnej i Etyki na Wydziale Teologii Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. Przewodnicząca gdańskiego koła Stowarzyszenia Farmaceutów Katolickich.
Demokracja umiera – twierdzi politolog Marek Migalski. W ćwierć wieku po ultraoptymistycznym „Końcu historii” Fukuyamy, Migalski stawia przeciwną, pesymistyczną tezę – liberalna demokracja nie tylko nie opanowuje świata, ale jest w odwrocie. Przegrywa nawet w swych matecznikach – Stanach Zjednoczonych i Europie, gdzie staje się pustym, pozbawionym treści rytuałem. Głos obywatela znaczy coraz mniej, liczą się wielkie pieniądze oraz odhumanizowana machina biurokratyczna. „Koniec demokracji” zawiera także angielskojęzyczną wersję tego ważnego eseju.
Książka poświęcona problemowi wypalenia zawodowego nauczycieli i nauczycieli-wychowawców pracujących w specjalnych ośrodkach szkolno-wychowawczych dla dzieci i młodzieży z umiarkowaną, znaczną i głęboką niepełnosprawnością intelektualną. Jednym z najważniejszych powodów zajmowania się procesami związanymi z odczuwanym w pracy obciążeniem (przeradzającym się z czasem w stan wypalenia) jest – wiążąca się z negatywnymi skutkami – bardzo duża zależność ucznia-wychowanka z niepełnosprawnością intelektualną osoby od nauczyciela-wychowawcy.
Książka Włodzimierza Hermana należy do grona pism opiewających głębię myśli duńskiego pisarza, filozofa i teologa. Autor przełożył dzieła Kierkegaarda na sztukę teatralną, eksponując w niej witalność estety i jego nieokiełznany temperament. W synkretycznej formule połączył filozoficzne idee Kierkegaarda ze stylem dawnego wrocławskiego Teatru Kalambur – pełnym żartu i powagi, dowcipnej gry słów. Ukazał moment między dwoma sposobami istnienia, filozofa i aktora. Esejom Włodzimierza Hermana towarzyszy sztuka jego autorstwa zatytułowana „Kierkegaard, czyli z papierów jeszcze żyjącego. Kabaret literacko-filozoficzny”. Książkę wzbogaca obszerny wstęp Jacka Aleksandra Prokopskiego „Kierkegaard, czyli wybór maski. Nie tylko estetyczno-satyryczny esej” oraz posłowie Janusza Deglera – „List do przyjaciela”.
Zygmunt Freud uznał, że agresja jest jednym z ludzkich popędów i tym samym uczynił ją swego rodzaju mistyczną siłą. Konrad Lorenza widział w niej wyraz 'tak zwanego zła' w ludzkiej naturze.
Bez agresji ludzkość by nie przetrwała – przyznaje autor 'Granicy bólu' – ale założenia Freuda i Lorenza są błędne. Agresja jest czysto neurobiologicznym fenomenem i nie ma w sobie nic z mistyki. Darwin za najsilniejszy z ludzkich popędów uznał potrzebę przynależności i skłonność do zachowań społecznych. Odkrycia współczesnej neurobiologii przyznają mu rację. Ostracyzm, brak akceptacji, piętnowanie odmienności i ignorowanie zasady równych szans to poważne przyczyny agresji – zarówno w wydaniu indywidualnym jak i grupowym.
Najskuteczniejsze środki zapobiegające agresji i przemocy to zdrowe więzi, dobra edukacja i świadome wychowanie. Jeśli nie chcemy dopuści do tego, by nasza planeta legła kiedyś w gruzach, powinniśmy poważnie potraktować najnowsze odkrycia neurobiologów.
Jaka przyszłość czeka naszą cywilizację? Najwyższy czas, by każdy z osobna zadał sobie to pytanie i zastanowił się, co możemy zrobić już dziś, żeby wizja przyszłości znów stała się obietnicą a nie zagrożeniem. Autor, Harald Welzer, znany niemiecki psycholog społeczny prezentuje bezwzględną analizę społeczeństwa zakażonego wirusem totalnej konsumpcji i politycznego paraliżu. Jednocześnie Welzer pokazuje wiele konkretnych i intrygujących sposobów pozwalających każdemu z nas stać się politycznie aktywnym obywatelem i poważniej traktować siebie i własne interesy. Okazuje się, że pierwszy krok wcale nie jest taki trudny – wystarczy zacząć samodzielnie myśleć!
Ogromna część absolwentów opuszczających placówki edukacyjne nie nabywa w nich żadnej z tych cech, które przygotowują człowieka do życia: wiary w siebie, wewnętrznej motywacji, solidnej wiedzy oraz kompetencji społecznych i emocjonalnych. Badacz mózgu, lekarz i psychiatra, Joachim Bauer, pokazuje siedem nowych perspektyw, dzięki którym szkoła może stać się miejscem przyjaznym dla wszystkich uczestników procesu edukacyjnego. Uczniowie mogą odnaleźć w szkole 'drugi dom', nauczyciele zadowolenie i spełnienie w zawodzie, a rodzice nie muszą dłużej tkwić w roli wiecznych wrogów systemu i mogą czynnie uczestniczyć w życiu szkolnym swoich dzieci.
Dzięki niniejszej książce możliwa jest wyprawa w głąb historii, którą odkryć można na nowo z kobiecej perspektywy. Rola kobiety w minionych wiekach nie była taka jak dzisiaj. Mimo niższego statusu społecznego kobiety tworzyły, rozwijały się i realnie wpływały na przemiany w świecie, czasami skuteczniej niż mężczyźni. Zepchnięte w patriarchalną niepamięć wielkie dzieła kobiet wydobywane są obecnie na światło dzienne. Do dziś pozwalają one czerpać inspirację i wyrobić uznanie wobec ich twórczych dokonań, bez których dzisiejsza rzeczywistość byłaby o wiele uboższa. Książka zabiera czytelnika w podróż, która pozwoli mu inaczej spojrzeć na świat i na same kobiety.
Oceniając całościowo recenzowaną pracę chciałem zwrócić uwagę na jej duże walory poznawcze i wysoki poziom naukowy. Przemawiają za tym następujące względy. Po pierwsze, wynika to z faktu, ze Autorzy postawili sobie ambitne zadania badawcze, któe nastepnie konsekwentnie realizowali w oparciu o adekwatne założenia metodologiczne. Po drugie, podjęty przez nich problem psychospołecznego funkcjonowania osób z otyłością należy ocenić jako bardzo istotny nie tylko ze społecznego i medycznego punktu widzenia, bowiem epidemia otyłlości, jaką obserwujemy w ostatnich latach w róznych grupach wiekowych, staje się również ważnym zagadnieniem ekonomicznym i politycznym.
Książka, którą oddajemy do rąk Czytelnika, składa się z czterech części: Tymczasowe rozpoznania; Edukacja: od doświadczania świata do (re)konstrukcji tożsamości; Język – edukacja – zmagania o tożsamość; (Tymczasowe) propozycje edukacyjne.
Tymczasowe rozpoznania to część, na którą składają się teksty będące próbą uchwycenia rzeczywistości na chwilę zatrzymanej. Autorzy podejmują się jej, by zapytać o sens „tego, co się ujawniło”, i by spróbować skonstruować czasowe rozumienie dostrzeganego świata i rozpoznawanych w nim elementów wielokulturowości oraz ich związków z tożsamością, a także z teorią i praktyką edukacyjną. Kazimierz Kossak-Główczewski pisze, że edukacja etniczna i regionalna jest faktem, ale potrzebuje krytycznej rewizji przemyśleń teoretycznych na jej temat. Wiktor Rabczuk wprowadza Czytelnika w przestrzeń spraw międzynarodowych i prawa międzynarodowego, które nie tyle reorganizują myślenie o świecie wielokulturowym, ile stwarzają ramy działań na rzecz edukacji i dialogu międzykulturowego. Adela Kożyczkowska śledzi proces wywarzania teorii edukacji regionalnej, która z jednej strony powinna się ugruntowywać w praktyce, z której dość wyraźnie jawi się jako praktyka kulturowa o znaczeniu metodycznym. Monika Mazurek-Janasik, badając praktykę wytwarzania i gruntowania tożsamości kulturowej, wskazuje na szczególny mechanizm kompensowania traconej wartości językowej przez wartość pochodzenia kulturowego. Z kolei Irena Kotowicz-Borowy rekonstruuje swoje myślenie o edukacji regionalnej jako praktyce zachowania i rewitalizacji tożsamości narodowej na pograniczu....
Oddajemy zatem do rąk Czytelnika książkę ważną, pisaną przez trzydziestu jeden autorów, którzy swoje myślenie o świecie wielokulturowym i namysł nad sposobem jego rozumienia zatrzymali na chwilę, zadając sobie trud opowiedzenia także o tym, jak sami są w tym świecie. W imieniu swoim i Kazimierza Kossaka-Główczewskiego dziękuję im za trud i zaufanie, jakim nas obdarzyli.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
