Jak przygotowywać się do wystąpienia przed publicznością lub przed kamerami? Jakie są sposoby radzenia sobie z tremą? Jak uniknąć wpadek i jak wybrnąć z sytuacji, gdy już się przydarzą? Jak postępować w kontaktach z dziennikarzami? – na te i inne pytania odpowiada Maciej Orłoś, jeden z najbardziej popularnych prezenterów telewizyjnych w Polsce.
Występowanie przed publicznością można porównać do prowadzenia samochodu: w obu przypadkach możliwe jest dojście do wprawy, ale początki są trudne – pisze Maciej Orłoś we wstępie swojej książki. Autor zaczyna od podstaw skutecznego wystąpienia, takich jak pierwsze wrażenie, nawiązanie kontaktu z publicznością oraz warstwa niewerbalna, aby następnie przejść do bardziej szczegółowych zagadnień, takich jak występy na żywo przed kamerą czy udzielanie wywiadów. Wszystkie wskazówki zostały poparte licznymi przykładami.
Książka jest doskonałym merytorycznie poradnikiem dla osób, które na co dzień muszą mierzyć się z szeroko rozumianymi publicznymi występami. Znajdziemy w niej również pełne humoru anegdoty zza kulis świata telewizji i biznesu.
O autorze:
Maciej Orłoś – laureat trzech Wiktorów, Super Wiktora oraz Telekamery. Znany przede wszystkim jako prowadzący magazyn „Teleexpress”, z którym związany jest od 1991 roku, jest również trenerem wystąpień publicznych, autoprezentacji i kontaktów z mediami.
Krótka historia archeologii jest opowieścią o wybitnych archeologach i zdumiewających odkryciach, których dokonali w różnych zakątkach świata. Znajdziemy tu zarówno sztukę naskalną epoki lodowcowej, ruiny Majów, pierwszą osadę angielskich kolonistów w Jamestown, jak i tajemnicze Stonehenge czy Pompeje miasto pogrzebane pod wulkanicznym popiołem w 79 roku n.e.W krótkich, pasjonujących rozdziałach Brian Fagan przedstawia rozwój archeologii od jej osiemnastowiecznych początków aż do czasów współczesnego postępu technicznego. Obserwujemy jak przez wieki osiągano coraz to bardziej wyrafinowane rozumienie przeszłości, wspomagane obecnie przez rewolucyjne zdobycze w dziedzinie teledetekcji i technik wykonywania zdjęć satelitarnych. W książce, przeznaczonej dla czytelników w każdym wieku, Fagan przedstawia odkrycia, metody badawcze i niezwykle inspirujące postacie, które współtworzyły ogólnoświatowy sukces archeologii.
„Ichigo Ichie – japońska sztuka przeżywania niezapomnianych chwil” to niezwykła książka, z której dowiemy się między innymi jak:
uwolnić się od przeszłości i przyszłości, by każdą przeżywaną chwilę móc uczynić wyjątkową
wykorzystać w życiu praktykę zen i – niczym Steve Jobs – uczynić z niej swój klucz do sukcesu
uczynić synchroniczność narzędziem świadomej magii
doprowadzać w kręgach zawodowych i życiu prywatnym do niezwykłych spotkań
poprawić nasze relacje dzięki nowemu ujęciu mindfulness
otwierać tamę nurtowi energii twórczej zawsze, gdy będzie nam potrzebna
Być może pojęcie światopoglądu pozwala nam wyrazić to, co w nas zachowawcze. [] Światopoglądy to nasze punkty oparcia, autoidentyfikacje pozwalające zachować poczucie stałości, sposoby naszego uczestnictwa w kulturze, ale zarazem narzędzia rekonstruowania samej kultury pod kątem naszych oczekiwań i preferencji. Owo pragnienie poczucia stałości które wcale nie musi być tym samym, co rzeczywista stałość jest być może kluczem do zrozumienia światopoglądu neoateistycznego, ale też sprawia, że bardziej przychylnie można spojrzeć na światopoglądy konkurencyjne wobec nowego ateizmu. Są one w pewnym sensie źródłowo filozoficznymi pamiątkami po dawnym świecie metafizycznej stabilności, jednak pamiątkami żywymi, ewoluującymi już według nowych reguł ponowoczesnych narracji, w świecie globalnego rozproszenia, wymuszonej mobilności, epistemologicznej rywalizacji. Dlatego o światopoglądach trudno pisać jako o teoretycznej abstrakcji, stają się nią bowiem dopiero wtórnie, w naszym zawsze o krok spóźnionym wobec nich opisie. Z istoty tego, co napisałem powyżej, wynika, że dużo lepiej przyjrzeć się im w ich działaniu: formowaniu i osiąganiu dojrzałości. O tym traktuje ta książka.Fragment publikacjiNowy ateizm. Rekonstrukcja światopoglądu
Wyobraź sobie, jak wyglądałoby twoje życie, gdybyś uwolnił się od grzechu i trzymał szatana z dala od swoich spraw. W czym tkwi tajemnica? W niniejszej książce, początkowo zatytułowanej Drzwi szatana, John Bevere wyjaśnia, że najlepszą formą walki z siłami zła jest posłuszeństwo względem Pana.Wrogowi wstęp wzbroniony:zapozna cię na nowo z systemem bezpieczeństwa, jakiego Bóg każe szukać w Duchu Świętym,nauczy cię rozpoznawać ukryte grzechy i oznaki buntu,pokaże ci, jak za pomocą łaski Bożej możesz uwolnić się od grzechu,zachęci cię, byś wiódł pobożne życie i dążył do świętości.Cytując słowa autora: Książka ta ujawnia wszelkie mechanizmy, jakimi wróg posługuje się, by przejąć kontrolę nad naszym życiem. Wrogowi wstęp wzbroniony nie potępia i nie piętnuje! Przeciwnie, daje nadzieję i pozwala zrozumieć, w jaki sposób podejmowane decyzje faktycznie wpływają na nasze życie duchowe, a także uczy, jak nie paść ofiarą szatańskiego podstępu.NAJWYŻSZA PORA, BYŚ RAZ NA ZAWSZE ZATRZASNĄŁ DRZWI PRZED WROGIEM I ZAMKNĄŁ JE NA CZTERY SPUSTY!
I. TOWARZYSTWO GIMNASTYCZNE „SOKÓŁ” NA ZIEMIACH POLSKICH PRZED I WOJNĄ ŚWIATOWĄ, W CZASIE JEJ TRWANIA I W POLSCE W PIERWSZYCH LATACH PO JEJ WYZWOLENIU (1918–1921)
1.1. Powstanie i rozwój ruchu sokolego na ziemiach polskich w latach 1867-1914
1.2. „Sokół” w czasie I wojny światowej
1.3. Udział sokolstwa w głównych wydarzeniach okresu kształtowania się polskich granic
II. POWSTANIE I ROZWÓJ ZWIĄZKU TOWARZYSTW GIMNASTYCZNYCH „SOKÓŁ” W POLSCE (ZTG„S”) W LATACH 1920–1939
2.1. Proces zjednoczenia sokolstwa polskiego, utworzenie ZTG„S”, jego program i naczelne władze
2.2. Nowy podział terytorialny i rozwój organizacyjny ZTG„S”
2.3. Baza lokalowa i infrastruktura sportowo-rekreacyjna
III. SPOŁECZNO-POLITYCZNE ASPEKTY FUNKCJONOWANIA RUCHU SOKOLEGO W II RZECZYPOSPOLITEJ
3.1. Struktura społeczna członków towarzystwa
3.2. Związki „Sokoła” z Kościołem katolickim
3.3. Kontakty stowarzyszeń sokolich z organizacjami społecznymi, społecznościami lokalnymi i mniejszościami narodowymi
3.4. Oblicze polityczne sokolstwa i relacje na linii Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”– państwo
IV. DZIAŁALNOŚĆ SPORTOWA I REKREACYJNA
4.1. Sport sokoli i lustracje techniczne
4.2. Zloty sokole
4.3. Sport kwalifikowany, udział w Mistrzostwach Polski oraz zawodach organizowanych przez związki sportowe i inne kluby
4.4. Sokolstwo na międzynarodowej arenie sportowej
4.5. Wycieczki turystyczne i obozownictwo
4.6. Kształcenie kadr instruktorskich i kursy organizowane w „Sokole”
V. PRACA NA NIWIE KULTURALNO-OŚWIATOWEJ I PATRIOTYCZNEJ
5.1. Działalność kulturalna, edukacyjno-wychowawcza i patriotyczna
5.2. Sokole przysposobienie wojskowe
VI. POZOSTAŁE DZIEDZINY DZIAŁALNOŚCI CZŁONKÓW STOWARZYSZEŃ SOKOLICH
6.1. Działania na niwie gospodarczo-finansowej
6.2. Aktywność wydawnicza sokolstwa II Rzeczypospolitej
6.3. Akcje społeczno-humanitarne
6.4. Kontakty z polonijnym środowiskiem sokolim, Związkiem Sokolstwa Słowiańskiego (ZSS) i Międzynarodową Federacją Gimnastyczną (FIG)
Drugie wydanie „Świata w sieci...” zostało uaktualnione oraz wzbogacone o nowy podrozdział dotyczący analizy sieci społecznych – narzędzia, który pozwala lepiej zrozumieć funkcjonowanie świata sieciowego. Także i w tym przypadku autor, pozostając w ramach nauk o bezpieczeństwie, korzystał z osiągnięć innych dziedzin wiedzy, m.in.: z matematyki, a przede wszystkim teorii grafów.
Nie ma lepszego sposobu, by zwiedzić piękną katedrę, jaką jest Suma teologiczna św. Tomasza z Akwinu, i poznać jej ducha, niż uczynienie tego w towarzystwie rozmiłowanego w niej człowieka. Taka przechadzka pozwoli nam lepiej poznać myśl wielkiego teologa kierującego się czułą miłością do Chrystusa i człowieka oraz kontemplującego to, co w człowieku odbija Boży obraz. Koncepcja życia moralnego św. Tomasza jest pełna nadziei i pozbawiona formalizmu. Jej autor wierzy głęboko, że dobro jest tak fascynujące, iż poprowadzi nas ku kontemplacji Tego, który je stworzył, i do bliskości z Nim. Gueullette jak koneser sztuki i znakomity przewodnik bierze nas pod rękę i wprowadza w gmach teologii św. Tomasza – teologii przyjaźni z Bogiem. Angażuje intelekt, jednocześnie pozwalając odetchnąć.
Czas jest naprawdę zagadkowy. A Carlo Rovelli jak nikt inny potrafi rozświetlać naukowe zagadki w sposób, który nam wszystkim otwiera oczy na zupełnie nowe światy – światy skryte w gąszczu tajemnych wzorów fizyki teoretycznej.
• Obraz czasu przed Newtonem
• Obraz czasu po Einsteinie
• Czas cieplny
• Gdzie się podziała teraźniejszość?
• Czy czas rzeczywiście spowalnia się i przyspiesza?
• Dlaczego wszechświat miał dawniej mniejszą entropię?
• Czy istnieją kwanty czasu?
Z czasem jest jak z płatkiem śniegu na dłoni – stopniowo, gdy mu się przyglądasz, roztapia się pomiędzy palcami i znika. Tradycyjnie myślimy o czasie jako o czymś podstawowym, linearnym, co płynie jednostajnie i niezależnie od wszystkiego innego. Przeszłość jest ustalona, przyszłość pełna możliwości… Wszystko to okazało się nieprawdziwe.
To, co nazywamy „czasem”, jest złożonym zbiorem struktur. Poddając czas coraz dokładniejszej i głębszej analizie, kawałek po kawałku, odarliśmy go z kolejnych warstw. Właśnie o tym jest ta książka. Ale nie tylko. W bezczasowym świecie musi przecież istnieć coś, co prowadzi do wykształcenia się takiego czasu, do jakiego przywykliśmy – z jego porządkiem, przeszłością różną od przyszłości i gładkim płynięciem. Nasz czas musi się jakoś wokół nas wyłaniać, przynajmniej dla nas i w naszej skali.
Twoje wnioski i obserwacje są jak najbardziej celne, opis sytuacji kompletny, a przewidywania na przyszłość jak najbardziej prawdopodobne i pokrywające się z moimi przewidywaniami. Bardzo płynnie to wszystko przedstawione, bez przesadnego nadęcia […]. Widać, że spędziłaś nad tym sporo czasu i temat masz przerobiony na wszystkie możliwe strony. Naprawdę czytanie tego to była duża przyjemność. (R8)
Jestem pod wrażeniem wnikliwości charakterystyki ruchu społecznego osób nieheteronormatywnych,oceny sytuacji tego ruchu, zarówno w perspektywie historycznej, jak i pod kątem możliwości działania w przyszłości. (R1)
Bardzo ciekawy materiał. […] To ważna praca na rzecz większej ciągłości naszej (LGBTQ) historii! (D7)
Jestem pod wrażeniem. Niesamowicie do dla mnie interesujące […]. Z wieloma wnioskami się zgadzam. […] Naprawdę wspaniała lektura ;) (R3)
Wszystko to bardzo ciekawe! Fajnie zbierające wiele rzeczy – to ważny kawałek „dziejącej się” historii. (R5)
Fragmenty komentarzy osób badanych do treści książki
Virtual Reality has long been one of the dominant clichés of science fiction. Now Virtual Reality is a reality: those big headsets that make people look ridiculous, even while radiating startled delight; the place where war veterans overcome PTSD, surgeries are trialled, aircraft and cities are designed. But VR is far more interesting than any single technology, however spectacular. It is, in fact, the most effective device ever invented for researching what a human being actually is – and how we think and feel.
More than thirty years ago, legendary computer scientist, visionary and artist Jaron Lanier pioneered its invention. Here, in what is likely to be one of the most unusual books you ever read, he blends scientific investigation, philosophical thought experiment and his memoir of a life lived at the centre of digital innovation to explain what VR really is: the science of comprehensive illusion; the extension of the intimate magic of earliest childhood into adulthood; a hint of what life would be like without any limits.
As Lanier shows, we are standing on the threshold of an entirely new realm of human creativity, expression, communication and experience. While we can use VR to test our relationship with reality, it will test us in return, for how we choose to use it will reveal who we truly are.
Welcome to a mind-expanding, life-enhancing, world-changing adventure.
A timely and powerful must-read on how the big tech companies are damaging our culture – and what we can do to fight their influence
Four titanic corporations are now the most powerful gatekeepers the world has ever known.
We shop with Amazon, socialise on Facebook, turn to Apple for entertainment, and rely on Google for information. They have conquered our culture and set us on a path to a world without private contemplation or autonomous thought: a world without mind.
In this book, Franklin Foer makes a passionate, deeply informed case for the need to restore our inner lives and reclaim our intellectual culture before it is too late. At stake is nothing less than who we are, and what we will become. It is a message that could not be more timely.
Równe czterdzieści lat temu udało nam się opublikować książkę, wymierzoną przeciw panującemu wówczas zastojowi. W miesiąc po ukazaniu się książki sekretarz KC, towarzysz Bolesław J., kazał wycofać ją z księgarń – na szczęście, za późno, bo już się rozeszła. Książka nosiła tytuł „Gra o jutro” i stała się sensacją, choć mówiła jedynie o tym, co się dzieje i co się robi w gospodarkach zachodnich, ukazywała ówczesny przewrót w zarządzaniu przemysłem i gospodarką. Ale przekonywała też (argumentacją wówczas wywrotową), że tylko sprzedaż i pieniądz mogą sprawdzać efekty działalności gospodarczej, a nie wskaźniki czy wykonanie planu. Chodziło, innymi słowy, o zainstalowanie rynku… Po dwudziestu latach Leszek Balcerowicz przy poparciu pierwszego demokratycznego rządu Polski zainstalował w Polsce rynek.
Jak wówczas, tak i w tej książce nie zajmiemy się wszystkimi problemami. Skupimy się na tym tylko, na czym się znamy – na czym znają się nasi bliscy przyjaciele, koledzy i znajomi, a my dzięki nim. Przez ponad czterdzieści lat staraliśmy się utrzymywać na różne sposoby kontrakt z fachowcami z wielu dziedzin ważnych dla rozwoju Polski – i z niemałą satysfakcją możemy powiedzieć, że współpracowaliśmy z najciekawszymi ludźmi naszego kraju, kompetentnymi i twórczymi. Im dedykujemy tę książkę – dziś zatytułowaną: „Gra o jutro 2”.
Wydana w roku 1994 książka to jedna z najważniejszych pozycji w dorobku Gabriela Liiceanu. Jak napisał w przedmowie sam autor, nie jest to książka trudna, lecz ambitna – nie specjalistyczna rozprawa z dziedziny filozofii, ale autentyczny filozoficzny traktat, w którym rumuński myśliciel, nie rezygnując z profesjonalnej perspektywy filozofa, czyni gest nieczęsto spotykany w dzisiejszej literaturze filozoficznej. Porusza, w niebanalny sposób, fundamentalne problemy egzystencji, przede wszystkim wolności jej granic, a także odpowiedzialności, lęku, ludzkich projektów i ich ograniczeń.
W roku 1997 książka ukazała się w przekładzie na język francuski pod tytułem De la limite. Petit traité a l’usage des orgueilleux.
Powieść Adriana Schiopa ukazała się w 2013 roku nakładem wydawnictwa Polirom, niemal od razu stając się jedną z najgłośniejszych rumuńskich książek ostatnich lat. Ze względu na poruszaną tematykę oraz specyficzny język, doskonale odzwierciedlający dynamikę współczesnej, potocznej rumuńszczyzny, wzbudziła liczne kontrowersje i ożywione dyskusje, zdobywając jednocześnie wiele rumuńskich nagród literackich, w tym prestiżowy tytuł najlepszej książki roku. Schiop świadomie zrywa pakt fikcjonalny i za pośrednictwem osobistej, emocjonalnej narracji prowadzi czytelnika przez rządzący się własnymi prawami, brutalny świat bukareszteńskiej dzielnicy Ferentari. Ale Żołnierze... to nie tylko quasi-etnograficzny portret nieznanej części miasta to przede wszystkim opowieść o samotności, niezrozumieniu i trudnych relacjach międzyludzkich. Postmodernistyczna, barwna proza Schiopa wprowadza nową jakość do literatury rumuńskiej, angażując się jednocześnie w sprawy społeczne i pytając Rumunów o ich stosunek do mniejszości romskiej, homoseksualizmu, nierówności społecznych i krytykowanej przez elity estetyki manele.
Pewien mężczyzna budzi się któregoś ranka sam w mieście i zaczyna wieść życie bez innych istot; historia miłosna między pisarzem a tajemniczą kobietą napotkaną w jednej z paryskich księgarń; fragmenty biografii starszego brata; stary księgarz poszukujący weny twórczej na morskim wybrzeżu; mężczyzna i kobieta, których samochód utknął na środku pustyni; maszyna zapisująca marzenia senne swojego użytkownika – oto powieść światów równoległych traktująca o samotności współczesnego człowieka w zderzeniu z lawiną początków. Książka Mateia Vişnieca, czołowego rumuńskiego postmodernisty, przywołuje na myśl formalne eksperymenty grupy OuLiPo i groteskową twórczość międzywojennych awangardzistów. To zabawna dystopia w niebywałym stylu, ukazująca w krzywym zwierciadle nasze uzależnienie od iluzji początku.
Matei Vi?niec (ur. 1956) – rumuński dramatopisarz, prozaik, poeta i dziennikarz. Od 1987 roku mieszka we Francji, gdzie poprosił o azyl polityczny. Pracuje w Radio France Internationale. Polskiej publiczności znany przede wszystkim z teatru. Europejską sławę przyniosła mu sztuka Zatrudnimy starego klowna przełożona i wystawiona w Polsce po raz pierwszy w 1996 roku przez Krzysztofa Warlikowskiego. Najgłośniejszy z dramatów Vişnieca, Historia komunizmu opowiedziana umysłowo chorym, został uhonorowany wieloma nagrodami. Autor przyznaje się do sympatii dla surrealistów i dadaistów, interesuje go teatr absurdu i groteska. Duży wpływ na jego pisarstwo wywarła twórczość Franza Kafki. Książka Sprzedawca początków powieści, wyróżniona we Francji w 2016 roku nagrodą Jeana Monneta, to jego pierwsza powieść przetłumaczona na język polski.
Zaskakujące połączenie subtelnej erotyki i rozliczeń z przeszłością. Dojrzała bohaterka opowiada swoje życie młodszemu mężczyźnie, łącząc wspomnienia z dzieciństwa w wielokulturowym Bukareszcie z barwnymi obrazami literackiego świata lat 70. XX wieku, ale także z późniejszymi wydarzeniami i postaciami. W rezultacie otrzymujemy gęstą, w dużej mierze autobiograficzną narrację, która oferuje bogatą panoramę współczesnej Rumunii z perspektywy „pierwszej damy rumuńskiej literatury”. Temat wybrany przez Norę Iugę drażni i prowokuje, dając nam poczucie profanowania tabu niczym w Lolicie Nabokova, oraz budzi ten rodzaj nienasyconej ciekawości, który staramy się na co dzień ukrywać. Dzięki językowej maestrii i elegancji opowieści możemy podziwiać niezwykłą umiejętność indywidualizowania uczuć bohaterów. Powieść Iugi to znakomite studium ludzkiej psychiki uhonorowane licznymi nagrodami, a także przetłumaczone na wiele języków.
Nora Iuga (ur. 1931, właśc. Eleonora Almosnino) – wybitna rumuńska poetka, prozaiczka i tłumaczka z języka niemieckiego oraz szwedzkiego, autorka kilkudziesięciu cenionych zbiorów wierszy, opowiadań i powieści. Laureatka wielu nagród literackich, a także wyróżnień państwowych. W 2007 roku otrzymała nagrodę Friedrich-Gundolf przyznawaną przez Deutsche Akademie für Sprache und Dichtung tym, którzy przyczyniają się do propagowania niemieckiej kultury w świecie. Tłumaczyła na rumuński m.in. Augusta Strindberga, Fryderyka Nietzschego, Ernsta Jüngera, Paula Celana, Güntera Grassa, Elfriede Jelinek, Hertę Müller, Aglaję Veteranyi. Aktywna blogerka i komentatorka rumuńskiego życia literackiego.
Czy francuska literatura dla dzieci i młodzieży to tylko Charles Perrault, Jules Verne i Mały książę? Na czym polega jej wyjątkowość i dlaczego tak niewiele wiadomo o niej w Polsce? Kto decydował o wyborze francuskich książek do tłumaczenia w latach międzywojennych, w czasach Polski Ludowej i po roku 1989? Jakie były przyczyny i skutki tych wyborów?
Na te i inne pytania odpowiada Natalia Paprocka w nowatorskim, transdyscyplinarnym studium przekładowych losów francuskiej literatury dla dzieci i młodzieży w Polsce po roku 1918. Łącząc instrumentaria przekładoznawstwa, literaturoznawstwa, księgoznawstwa i socjologii przekładu, autorka przedstawia rozwój literatury dla najmłodszych we Francji w ostatnim stuleciu, omawia to, co z jej bogatego dorobku wybierali polscy wydawcy przekładów, docieka ich motywacji i pokazuje konsekwencje ich decyzji.
Podstawą badania był zebrany przez autorkę korpus bibliograficzny liczący 1915 pozycji – opublikowany jako Bibliografia polskich przekładów i adaptacji francuskiej literatury dla dzieci i młodzieży wydanych w latach 1918–2014.
Ta niezwykła historia obecności francuskiej literatury dla dzieci i młodzieży na polskim rynku wydawniczym powstała na podstawie badań ponad 1900 książek za pomocą nowoczesnych narzędzi przekłado- i kulturoznawczych. Klarownie, systematycznie i wyczerpująco omawia działania współtwórców przekładu: wydawców, tłumaczy, autorów paratekstów, ilustratorów, cenzorów. Praca stanowi też jedyne w Polsce tak obszerne źródło wiedzy o francuskiej literaturze dziecięcej i młodzieżowej. Z pełnym przekonaniem polecam tę znakomitą książkę wszystkim zainteresowanym literaturą dla dzieci i młodzieży, literaturą francuską, literaturą przekładaną i rozwojem polskiego rynku wydawniczego.
dr hab. Marzena Chrobak
Interpretacja, jak twierdzi Jonathan Culler, „niczym większość czynności umysłowych bywa interesująca tylko w przypadkach skrajnych”. Teza ta nie dotyczy wyłącznie odważnych modeli lektury, ale i samych koncepcji interpretacji, które muszą nadążać za zmieniającymi się estetyczno-społecznymi konfiguracjami; ich zasadniczą część stanowi sztuka wraz z całym jej polityczno-instytucjonalnym zapleczem. Interpretacja – może szczególnie dzisiaj – uwzględnia więc miejsce, z którego mówi autor(ka) i jego (jej) podmiot: kulturową, społeczną, polityczną, płciową pozycję, jaką zajmuje on (ona) wobec rzeczywistości. Dominujące dzisiaj koncepcje interpretacji obejmują zatem różne sposoby rozumienia rzeczywistości – a właściwie wzajemnych relacji rzeczywistości i estetyczności – i partycypowania w niej poprzez sztukę.
Po takie polemiczne, skrajne, otwarte na nowe konteksty rozwiązania sięgali autorzy zamieszczonych w Kontrinterpretacjach szkiców. Zawarty w tytułowej formule prefiks traktowali oni bardzo różnie: jako polemikę z klasycznymi odczytaniami znanych dzieł, przewartościowanie anachronicznych interpretacyjnych narzędzi, zachętę do poszukiwania własnych ścieżek badawczych, do włączania sztuki w niedające się od niej oddzielić kulturowo-społeczne porządki – a często jako połączenie wszystkich tych elementów.
[ze Wstępu]
Recenzowany tom jest interesującą lekturą. I to z wielu powodów. Do niedawna wydawało się, że [interpretacja] stanowi klucz do pojmowania nie tylko literatury, ale też kultury. Tymczasem okazuje się, że pojęcie to zostało zluzowane przez całą serię innych, takich jak transmedialność, postprodukcja czy re-praktyki. Różnica polega na tym, że odtąd żadne nadrzędne pojęcie, żadna przewodnia intencja, żadna wyróżniona praktyka artystyczna nie jest w stanie opisać produkcji i konsumpcji sztuki (co oznacza, że zaciera się to ostatnie odróżnienie). (…) Słowem, kontrinterpretacja, czyli zwrot przeciw pojęciu interpretacji. (…)
Chodzi o uwolnienie się od sensu już znanego i przyswojonego – ku nowym sensom. O współudział w działaniach na rzecz zachowania suwerenności sztuki wobec różnych porządków zewnętrznych – społecznych i ideologicznych. Wreszcie – o wyzwolenie od ciśnienia własnej tradycji, czyli o prawo do włączania się w owe inne porządki, podejmowania własnej interwencji i sekundowania interwencjom dokonywanym przez sztukę. Słowem – kontrinterpretacja, czyli metoda nieustannej autoprzemiany.
[z recenzji prof. dra hab. Andrzeja Skrendy]
Dużym atutem książki jest jej pierwsza część, poświęcona rozwojowi. Autorka wyjaśniła w niej, w jakim sensie rozwój rozpatrywać można jako proces dziejący się w przestrzeni międzyludzkiej, jako „kategorii środka”. Na równie wysoką ocenę zasługuje jakość analiz problematyki rozwoju regionalnego. Szczególnie interesujące są te fragmenty omawianej części, w których Autorka przedstawia i komentuje dane podwajające obiegowe opinie i schematy, jak np. te, które kwestionują często eksponowany
w różnych wyjaśnieniach podział na Polskę A i B lub trwałość podziałów wynikających z granic państw zaborczych.
Z recenzji dra hab. Zbigniewa Zagały
Książka (Super)Nowe Atlantydy stanie się ważną pozycją w ramach socjologii gospodarki. W dodatku należy ją postrzegać jako szczególnie istotną w przypadku analiz z zakresu współczesnej myśli socjologicznej. Autorka przywołuje wielu autorów ze światowej socjologii, których dorobek rzadko jest uwzględniany w Polsce. A przede wszystkim buduje własny model teoretyczny oraz eksplanacyjne próby kultury wzrostu gospodarczego, wnosząc znaczący wkład do ogólnej teorii socjologicznej oraz socjologii gospodarki.
Z recenzji dra hab. Wiesława Gumuły, prof. UJ
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
