Sześć inspirujących, głębokich a jednocześnie napisanych bardzo przystępnie rozważań ks. Edwarda Stańka do wykorzystania na nabożeństwach Dróg Krzyżowych.Droga Krzyżowa- pisze Autor- jest szkołą naśladowania Jezusa, trudną szkołą. Najważniejsze jest to, by wędrować tą drogą z Nim, by miłość do niego wzrastała z każdym Jego i naszym krokiem. Stając na dziedzińcu Piłata nie wolno ani na chwile zapomnieć o tym, że droga krzyżowa jest drogą miłości. Tylko ten, kto o tym pamięta, potrafi ją przebyć w sposób twórczy. Dla niego będzie to szkoła wielkiej miłości Boga i człowieka.
Czy naprawdę wszyscy pójdziemy do nieba, jak chce Michel Polnareff w swojej popularnej piosence? Odnoszę wrażenie, że ten pogląd wyznaje obecnie bardzo wiele osób, szczególnie tych ochrzczonych. Piekła nie ma, a nawet jeśli istnieje, to na pewno świeci pustkami jakże często słyszałem tę opinię z ust tak zwanych dobrych chrześcijan, także tych należących do stanu duchownego, a nawet z ust wyświęconych kapłanów. Jeśli jednak zadamy sobie trud ponownego przeanalizowania Ewangelii, ze zdumieniem odkryjemy, że wcale nie tak brzmi orędzie Jezusa. W żadnym razie nie zapowiadał On niczego takiego.Co zatem powiedział? I jaka jest w tym względzie wiara Kościoła? Co naprawdę wiemy o życiu wiecznym? Jak ono wygląda? Kto dokąd idzie po śmierci?"" - fragment Przedmowy
Czwarty tom z serii Cyfrowy tubylec w szkole diagnozy i otwarcia stanowi kontynuację namysłu nad edukacją w kontekście zmediatyzowanej kultury współczesnej implikowanej rozwojem nowoczesnych technologii.Autorzy tekstów podejmują tropy badawcze i dokonują analiz, wyłaniając wyzwania stojące przed edukacją w dobie nowoczesnych technologii, edukacją ""dotkniętą"" pandemią, wreszcie edukacją - jak się wydaje - stojącą w obliczu obligatoryjnych zmian paradygmatu kształcenia.Wyrażamy nadzieję, że czwarty tom o cyfrowym tubylcu przyniesie Czytelnikom kolejne interesujące diagnozy rzeczywistości pedagogicznej i zainicjuje nowe otwarcia na problematykę mediatyzacji edukacji.Fragment Wstępu
W niniejszej publikacji zapraszamy w podróż po bezkresnym Kosmosie, zarówno po jego bliskich rejonach, jak i po jego krańcach. Zaprowadzimy Was w miejsca już bardzo dobrze znane, a także te dopiero co odkryte dzięki rozwojowi wiedzy oraz techniki, a oddalone od Ziemi o miliony czy nawet miliardy lat świetlnych.
Prezentujemy również historię poznawania przestrzeni kosmicznej od czasów starożytnych po
czasy obecne, ewolucję teorii na jej temat oraz największe przełomowe odkrycia i ich autorów,
wśród których znacząco zapisał się polski astronom Mikołaj Kopernik.
Odwiecznym pragnieniem człowieka jest to, by odróżnić się od reszty bytów ożywionych, a jednocześnie wynieść nad nie i usankcjonować w ten sposób swoją uprzywilejowaną pozycję. Różnica gatunkowa musiała zostać wsparta?? argumentacją natury metafizycznej, ideowej czy dyskursywnej. Zgłębianie fenomenu tego, co ludzkie, wymaga transdyscyplinarnej i wielowątkowej dyskusji nad pojęciem istoty i natury ludzkiej w rozmaitych orientacjach z zakresu antropologii filozoficznej czy teologii, nakłada obowiązek uwzględnienia podwójnej, cielesno-duchowej struktury bytowej jednostki ludzkiej i zapytania, jak odnoszą się do tego nie tylko nauki humanistyczne, ale także medycyna czy prawo; wreszcie – oparte być musi na osadzeniu człowieka w szerszym kontekście relacji do tego, co nie-ludzkie, a tym samym podjęciu próby wyznaczenia jego granic, zarówno ontologiczno-bytowych, jak i symboliczno-ideowych – takiemu zadaniu starali się sprostać Autorki i Autorzy tekstów zebranych w niniejszym tomie.
W monografii przedstawiane i analizowane wyzwania tożsamościowe zawarte w Tomaszu Mrocznym Maurice’a Blanchota oraz Ksiedze niepokoju Fernanda Pessoi w kontekście problemów filozoficznych podejmowanych m.in. przez Davida Hume’a, Immanuela Kanta, Martina Heideggera, a przede wszystkim w perspektywie – zaprezentowanej przez autora w kilkudziesięciu tekstach – estetyczno-filozoficznej koncepcji „uobecniania indyferencji”. Książka stanowi trzeci tom cyklu Wobec indyferencji. O możliwości konstytuowania całości poindyferencjalnej. W tomie drugim – Epiktet, Stirner, Hume na ścieżkach indyferencji (aspekt wyzwań tożsamościowych – część pierwsza) – badaniom poddane zostały wyzwania tożsamościowe powiązane z aktami „antycypacji indyferencji”, a trzeci rozszerza zakres badań na akty „retrospekcji indyferencji”.
Książka zawiera eseje i studia na temat bogactwa oblicz i znaczeń sztuki fantastycznej w obszarze nowoczesnej i ponowoczesnej literatury i filmu. Przedstawia zarówno kwestie związane z adaptacją filmową, w tym zwłaszcza dzieła autorów kluczowych dla obrazu współczesnej fantastyki, a więc S. Lema, J.R.R, Tolkiena, Ph.K. Dicka, jak i ważne, wybrane tematy tej sztuki, np. sposoby ukazywania na ekranie koszmaru sennego czy kluczowej figury nowej sztuki grozy – zombie. Omawia też sprawy ważne, a mniej oczywiste, jak np. tematy żydowskie obecne w sztuce fantastycznej – choćby literackie i filmowe obrazy golema i dybuka. Książka jest autorskim zaproszeniem do dalszych dyskusji i ustaleń badawczych.
Jeden z wiodących filozofów umysłu jasno, lecz prowokująco argumentuje na rzecz całkowicie nowej teorii świadomości: panpsychizmu.Zrozumienie, w jaki sposób mózg wytwarza świadomość, to jedno z największych wyzwań współczesnej nauki. Część filozofów twierdzi, że świadomość to coś nadprogramowego, czego nie da się sprowadzić do fizycznej maszynerii mózgu. Inni uważają, że wyjaśnienie świadomości wymaga jedynie konsekwentnego wykorzystania metod, jakimi naukowcy posługiwali się do tej pory. Jeszcze inni utrzymują, że tej zagadki nie sposób rozwiązać. Nic dziwnego: próbom wyjaśnienia świadomości w ramach obecnego schematu naukowego poświęcono wiele dziesięcioleci badań. Jak dotąd - bez większych sukcesów.Philip Goff proponuje teorię, która daje nadzieję na rozwikłanie tej zagadki. Wychodząc od namysłu nad filozoficznym zapleczem nowożytnej nauki oraz odwołując się do wydanych na początku XX wieku prac Arthura Eddingtona i Bertranda Russella, Goff argumentuje na rzecz panpsychizmu: teorii, w myśl której świadomość nie ogranicza się wyłącznie do istot biologicznych, lecz stanowi podstawową cechę całej fizycznej materii - od cząstek subatomowych do ludzkiego mózgu. Jego książka to pierwszy krok na nowej drodze, prowadzącej do sformułowania ostatecznej teorii ludzkiej świadomości.Książka poświęcona jest prezentacji współczesnej dyskusji na temat natury umysłu i w szczególności argumentacji za stanowiskiem panpsychicznym, którego główną tezą jest, że świadomość stanowi powszechną i fundamentalną własność materii, a nie jest tylko związana ze szczególnymi funkcjami wyższych organizmów. Tytułowy błąd Galileusza polegał na promowaniu czysto ilościowego modelu badań naukowych. Paradygmat ten wyrósł z pierwszych sukcesów metod matematycznych w naukach przyrodniczych i umocnił się w ciągu ostatnich wieków, pozostawiając jakościowe aspekty relacji do świata (świadome doświadczenie) w postaci pewnej luki eksplanacyjnej, zagadki. Autor dyskutuje wynikające z tego paradygmatu spory pomiędzy różnymi odmianami materializmu i dualizmu. Przekonuje, że stanowisko panpsychiczne, choć nie jest jeszcze w wielu ważnych punktach wsparte naukowo, jest właściwą ramą pojęciową dla dalszych badań. [...]Dla zainteresowanego filozofią umysłu i kognitywistyką czytelnika polskiego książka ta będzie lekturą nową i inspirującą. Napisana jest w popularnym stylu, lecz jej autor odróżnia elementy dobrze ugruntowane naukowo od deklaracji programowych. Tłumacz książki bardzo dobrze poradził sobie z połączeniem lekkiego stylu i rzetelnej naukowej treści. [...]Z recenzji Prof. dr. hab. Roberta Piłata
Ramy czasowe, jakimi obejmuję opisywane wydarzenia i ich analizę, dotyczą trzydziestolecia między latami 1990 a 2020 i ma to konkretne znaczenie dla socjologicznego uwarunkowania opisywanych decyzji, wyborów i stylu działania również w akademii. Jest to czas obejmujący najbardziej formacyjne etapy kształcenia, wchodzenia w świat pracy zawodowej oraz, w moim przypadku, budowania rodziny i stawania się matką. Początki opowieści sięgają środkowego okresu mojego studiowania (w latach 1988–1993), w czasie którego nastąpiła w Polsce transformacja systemu politycznego z późnokomunistycznego na demokratyczny. Dokonuję retrospekcji doświadczania self w zderzaniu się z różnymi kulturami społecznymi, instytucjonalnymi i narodowymi, na ich tle, w zespoleniu z ich specyfiką i wpływem na lepsze self-understanding sytuacji najbardziej bieżącej, dokonującej się w 2020 roku. Tożsamość definiuję tutaj, przykładowo za Campbell (2018), jako koncepcję złożoną z indywidualnych wyborów „przesianych przez abstrakcyjne systemy”, które to wybory stają się pewnym procesualnym projektem, w ciągłym ruchu.
z Wprowadzenia
W duchowości Kościoła zachodniego Serce Jezusa zajmuje kluczowe miejsce w relacji Boga z człowiekiem, relacji opartej na odkupieniu i miłości. Spróbujemy ten nieogarniony fenomen Bożego otwarcia się na każdego z nas, byśmy mogli spocząć w Sercu Jezusa na wieki, rozważyć. Temat jest niezwykle nasycony treściami najistotniejszymi w naszym życiu i niepodobna go zamknąć na kilkudziesięciu stronicach. Niemniej nawet kropelka tej rzeczywistości, jaką pozostają niniejsze rozważania, może być pomocna w doświadczaniu osobistym naszych relacji z Jezusem, które ogniskują się w Jego Sercu, do którego dążą najskrytsze pragnienia naszych, często mało rozpalonych serc. Tego pragnę dla wszystkich czytelników, a szerzej także dla wszystkich ludzi wszystkich pokoleń, oraz dla siebie, któremu od siedmiu lat dane jest mieszkać na terenie parafii Najświętszego Serca Jezusowego, tuż obok Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w krakowskich Łagiewnikach.Serce Jezusa, gorejące ognisko miłości - to wezwanie z litanii wskazuje nam, ze Najświętsze Serce Jezusa jest symbolem relacji Boga do człowieka.Serce uosabia tez niezwykła rzeczywistość Boskiej Ekonomii Zbawienia człowieka jako to, w którym mieszka cała pełnia Bóstwa.
Przewodnik po metodzie Montessori, która szanuje samodzielność dzieci, ich potrzeby i tempo uczenia się oraz nadaje porządek życiu rodzinnemu! Musiałam pokazać, że istnieją inne wersje metody Montessori, praktykowane w małych mieszkaniach, z nieuczesanymi dziećmi, które nie są ubrane jak do zdjęć na Pintereście. - Beatriz M. Munoz To książka o tym, jak przeprowadzić małą rewolucję w domu i życiu codziennym z pomocą metody Montessori. Autorka wykorzystała teoretyczną wiedzę oraz rodzicielskie doświadczenie do opracowania konkretnych wskazówek i inspiracji pomocnych w wychowaniu małego dziecka, opartym na podążaniu za dzieckiem i wierze w jego umiejętności. Beatriz M. Munoz obala mity związane z metodą Montessori i pokazuje, że można ją stosować we własnym domu, nawet jeśli dziecko uczęszcza do tradycyjnych placówek edukacyjnych. Autorka podpowiada, jak wykorzystać fazy wrażliwe w rozwoju dziecka, gdy zdobywa ono wiedzę i umiejętności szybko i łatwo, a także jak przystosować otoczenie domowe, by wspierać jego samodzielność. Dodatkowo prezentuje mnóstwo pomysłów na aktywności i zabawy montessoriańskie, które pozwolą na samodzielne odkrywanie świata, budowanie wiedzy oraz dziecięcego doświadczenia. Zaprezentowana w tej książce metoda Montessori nie jest ani droga, ani elitarna. Wprowadza natomiast porządek w otoczeniu i relacjach, a także umożliwia dzieciom i rodzicom odkrywanie najlepszej wersji siebie. Jest to nieoceniona pomoc dla rodziców, którzy pragną doskonalić swoje kompetencje i pozwolić małemu człowiekowi na rozwój we własnym tempie, zamiast decydować za niego czy go kontrolować. Zainspiruje również wszystkie osoby pracujące z dziećmi, którym zależy na tym, by potrafiły one prowadzić dialog, negocjować i osiągać porozumienie, by były empatyczne oraz wiedziały, jak wyrazić swoje uczucia, a także potrafiły odnaleźć się w świecie.
Książka zawiera pomysły i wskazówki, które pomogą: zrozumieć zachowania i reakcje dziecka, urządzić dom w taki sposób, aby maluch mógł rozwijać swoją niezależność, wykorzystać każdy dzień, by samemu uczyć się od najmłodszych.
O autorce:
Beatriz M. Munoz – mama czterech córek mająca duże doświadczenie w nauczaniu metody Montessori. Od kiedy zaczęła wykorzystywać metodę we własnym domu, nauczyła się bardziej ufać swoim córkom. W 2013 roku chciała podzielić się z innymi rodzicami zabawami edukacyjnymi, które sama przeprowadzała w domu z córkami – tak powstał blog Tigriteando, który był wielokrotnie nagradzany. Zdobył on m.in. nagrodę dla Najlepszego Bloga Parentingowego w 2016 roku na świecie. Od 2015 roku autorka prowadzi również kursy i warsztaty dla rodzin, które chcą stosować metodę Montessori w domu.
Wskazówki, jak zaspokoić wrodzoną ciekawość dzieckaZasiewaj w dzieciach dobre idee, nawet jeśli ich nie rozumieją. Upływające lata zatroszczą się o to, by pojęły ich znaczenie i rozkwitły w ich sercach. - Maria MontessoriZabawy, które kształtują samodzielność i kreatywność dzieckaMontessori. 80 zabaw z dziećmi to praktyczny przewodnik z pomysłami na montessoriańskie zabawy i ćwiczenia, które można przeprowadzić z przedszkolakami w domu. Ich celem jest odkrywanie świata w sposób, który sprawi dzieciom i rodzicom przyjemność i który wzmocni dobre relacje w rodzinie.Zgodnie z filozofią Marii Montessori wszystkie zabawy przedstawione w tej książce są związane z podstawowymi potrzebami i zainteresowaniami dzieci oraz wykorzystują fazy wrażliwe w ich rozwoju, gdy uczą się one nowych umiejętności wyjątkowo łatwo i szybko. Autorki prezentują m.in.:aktywności rozwijające praktyczne umiejętności życiowe, takie jak ubieranie się, sprzątanie, gotowanie, nawiązywanie kontaktu z innymi;ćwiczenia z materiałami sensorycznymi, które porządkują wiedzę dotyczącą właściwości przedmiotów, ich wymiarów, kształtów, barw i faktur, przygotowując intelekt do myślenia abstrakcyjnego;trening przygotowujący do nauki czytania i pisania;działania matematyczne, które wymagają m.in. liczenia, dodawania, odejmowania, mnożenia, dzielenia oraz klasyfikowania i porządkowania;aktywności, które pomogą zrozumieć abstrakcyjny upływ czasu w konkretny i doświadczalny sposób;zabawy badawcze i eksperymentalne umożliwiające odkrywanie praw świata przyrody;aktywności plenerowe umożliwiające rozwój bliskich relacji ze środowiskiem naturalnym.Zabawy są narzędziami, które pomogą rozbudzić wrodzoną ciekawość dziecka i ułatwić mu samodzielną naukę. Nie trzeba wykonywać ich wszystkich ani przestrzegać kolejności. Dziecko może po prostu przejrzeć strony tej książki i zdecydować, co je interesuje.Książka zawiera materiały do wycięcia oraz zestaw wielu pomocy do pobrania i wydrukowania!O autorkach:Beatriz M. Muoz nauczycielka Montessori, edukatorka pozytywnej dyscypliny. Prowadzi blog Tigriteando, na którym prezentuje zabawy edukacyjne realizowane w domu ze swoimi dziećmi. Propaguje nie tylko montessoriańskie aktywności, lecz także własną wizję metody, łącząc ją z pozytywną dyscypliną i wychowaniem pełnym szacunku dla dzieci i dorosłych, którzy się nimi opiekują.Nitdia Aznrez biolożka, nauczycielka w Forest Schools w Szkocji. Mieszka z dwiema córkami, dwoma synami, partnerem, kilkoma zwierzętami i wieloma (zbyt wieloma) roślinami. Miłośniczka natury i wełny. Prowadzi blog 3 Macarrons, na którym promuje ideę świadomego rodzicielstwa.
Wspieraj swoje dziecko na drodze ku samodzielności przez cały rok!W tej książce znajdziesz 70 ćwiczeń zgodnych z zasadami pedagogiki Marii Montessori przeznaczonych na różne pory roku. Wykonując je razem z dzieckiem, rozbudzisz jego wyobraźnię, rozwiniesz jego zdolności sensoryczne i motoryczne. Wspólnie nauczycie się tworzyć bożonarodzeniowe dekoracje, latarnie na Halloween, hodować i rozróżniać po zapachu tymianek od bazylii. Będziecie mogli razem poćwiczyć jogę i przygotować jedzenie na letni piknik. Znajdziecie tu również zabawy przygotowujące dziecko do nauki pisania i czytania.Zadania odwołują się do codziennych doświadczeń malca. Niektóre z nich można wykonywać na dworze, inne w domu. Ćwiczenia opisano krok po kroku i starannie zilustrowano, dzięki czemu Wasze dzieci zyskają w Was mądrych, kompetentnych i wrażliwych przewodników po otaczającym świecie.Brigitte Ekert od niemal dwudziestu lat jest wychowawczynią Montessori z dyplomem Institut Suprieur Maria Montessori w Paryżu. Ukończyła także Institut Petite Enfance Boris Cyrulnik. Na co dzień z radością pracuje z dziećmi.
Czym jest dogmat i jak go rozumieć w perspektywie posoborowego dogmatycznego sceptycyzmu? Jak na przestrzeni wieków układały się jego związki z filozofią? Dlaczego zasadniczym miejscem rozumienia dogmatu jest przestrzeń liturgiczna? To tylko nieliczne z pytań, na które stara się odpowiedzieć ks. Robert Woźniak. Autor podkreśla, że kluczowe jest spojrzenie na dogmat nie w sposób teoretyczny, ale praktyczny: jako na „sposób rozumienia życia i doświadczenia z perspektywy Objawienia”.
Gdyby oceniać książkę Roberta Woźniaka, używając terminologii z zakresu budownictwa, trzeba by napisać, że Autor wykazał się kompetencjami zarówno w zakresie architektury, konstrukcji, jak i dekoracji wnętrz. Jego projekt to gmach, czerpiący z dobrych tradycji, ale i nowatorskich rozwiązań; uniwersalny, ale i odpowiadający na konkretne pytania odbiorców; kompleksowy, ale i otwierający nowe perspektywy badawcze.
ks. dr hab. Damian Wąsek, prof. UPJPII
Robert J. Woźniak (ur. 1974) – prezbiter archidiecezji krakowskiej, doktor habilitowany teologii dogmatycznej, prof. UPJPII. Zajmuje się szczególnie teologią trynitarną, relacjami teologii i filozofii oraz teologicznymi wątkami postmodernizmu. Autor wielu książek. W Wydawnictwie WAM opublikował m.in. Szkołę patrzenia. Rozmowy w Trójcy Świętej (2017), Znaki Tajemnicy (redaktor, 2018) oraz Dogmat i metodę (redaktor, 2021).
In 1991 China concluded that it could achieve its global rise by participating in and shaping international multilateral cooperation. In 2021, thirty years after this contention and twenty after China co-established its first international organisation - the Shanghai Cooperation Organisation, this book offers a thorough insight into the role of multilateral institutions in China's foreign policy. The practice of China's multilateralism is scrutinised through the study of China's use of the SCO between 2001 and 2013 in its foreign policy towards Central Asia. Through the in-depth analysis of the organisation in this time span, this study defines the main goals of China's use of multilateralism between the end of the Cold War era and the introduction of the Belt and Road Initiative in 2013.W 1991 roku Chiny zapowiedziały, że mogą osiągnąć globalny wzrost poprzez kształtowanie międzynarodowej współpracy wielostronnej. W 2021 roku, trzydzieści lat po tej deklaracji i dwadzieścia po tym, jak Chiny zaczęły współtworzyć swoją pierwszą organizację międzynarodową Szanghajską Organizację Współpracy, książka ta oferuje dogłębny wgląd w rolę instytucji wielostronnych w polityce zagranicznej Chin. Praktyka multilateralizmu w Chinach jest analizowana poprzez badanie wykorzystania SOW w polityce zagranicznej Pekinu wobec Azji Centralnej w latach 20012013. Poprzez dogłębną analizę organizacji w tym okresie, prezentowana książka określa główne cele zastosowania przez Chiny multilateralizmu między końcem zimnej wojny a inauguracją Inicjatywy Pasa i Szlaku w 2013 roku.
Książki te umożliwiają interaktywną naukę za sprawą sztuki kolorowania, dzięki której zapamiętanie kluczowych pojęć, zrozumienie rozmaitych procesów oraz poznanie poszczególnych struktur jest łatwiejsze i bardziej zajmujące. Każdej ilustracji towarzyszy zwięzły i przejrzysty opis, a dobór i układ treści oraz grafiki do pokolorowania sprawiają, iż książki te stają się doskonałym uzupełnieniem wielu podręczników.
Książki te umożliwiają interaktywną naukę za sprawą sztuki kolorowania, dzięki której zapamiętanie kluczowych pojęć, zrozumienie rozmaitych procesów oraz poznanie poszczególnych struktur jest łatwiejsze i bardziej zajmujące. Każdej ilustracji towarzyszy zwięzły i przejrzysty opis, a dobór i układ treści oraz grafiki do pokolorowania sprawiają, iż książki te stają się doskonałym uzupełnieniem wielu podręczników.
Książki te umożliwiają interaktywną naukę za sprawą sztuki kolorowania, dzięki której zapamiętanie kluczowych pojęć, zrozumienie rozmaitych procesów oraz poznanie poszczególnych struktur jest łatwiejsze i bardziej zajmujące. Każdej ilustracji towarzyszy zwięzły i przejrzysty opis, a dobór i układ treści oraz grafiki do pokolorowania sprawiają, iż książki te stają się doskonałym uzupełnieniem wielu podręczników.
Sam Kean, autor obdarzony wyjątkowym talentem do snucia fascynujących opowieści o nauce, tym razem zabiera nas w niezwykły świat genetyki i DNA…
W Dziwnych przypadkach naszego DNA znajdziesz zarówno całkiem nieznane fakty i historie, jak i te, o których myślałeś, że je znasz (dopóki o nich tu nie przeczytałeś).
• Czy Paganini rzeczywiście sprzedał duszę diabłu?
• Czy można przetrwać dwa wybuchy atomowe i dożyć później starości?
• Dlaczego pod żadnym pozorem nie możemy jeść wątroby niedźwiedzia polarnego, a niedźwiedź naszą jak najbardziej?
• Ile zmutowanych owocówek zmieści się w kradzionej butelce po mleku?
• Czym różni się krew męczennika od moczu nietoperza? (Spoiler: smakiem).
DNA to nasze dobrodziejstwo i przekleństwo. To kapsuła czasu, w której zapisano historię ewolucji człowieka, i pierwsza przyczyna wszystkich naszych dążeń i starań (wszak liczą się tylko samolubne geny… a może jednak nie?). Sam Kean jak nikt inny przybliża działanie potężnego mechanizmu, jakim jest genetyka, a jego opowieści i anegdoty pochłania się po prostu jednym tchem.
Punktem wyjścia analiz zaprezentowanych w niniejszej publikacji jest teza sformułowana przez Lennarda J. Davisa, zgodnie z którą, „by zrozumieć niepełnosprawne ciała, należy wrócić do koncepcji normy, normalnego ciała” (Davis 1995, s. 23). W tym lapidarnym, a jednocześnie intelektualnie inspirującym i kontrowersyjnym sformułowaniu Davis zawarł nie tylko wykładnię pierwotnego sensu kulturowego modelu niepełnosprawności, ale także ogólną sugestię związaną z tworzeniem i wykorzystywaniem na gruncie studiów o niepełnosprawności (disability studies) terminologii, której właściwe znaczenie, a w istocie dyskursywna wieloznaczność, powstaje w wyniku zastosowania znaków tekstowych – ukośników, dywizów lub nawiasów. Obie te kwestie będą przedmiotem osobnych rozważań w dalszych partiach tekstu, natomiast w tym miejscu, posiłkując się myślą Davisa, chciałbym jedynie zarysować mechanizm wyłonienia się tematyki i tytułu tej książki.
Niniejsze opracowanie nie jest sprawozdaniem z rygorystycznie pod względem teoretycznym i metodologicznym zaplanowanych i zrealizowanych badań. Wykorzystałem raczej możliwości, jakie stwarza esej krytyczny, którym jako całość jest prezentowany tekst. Z kolei ostatnie podrozdziały mogą być potraktowane jako osobne, mniejsze opracowania, których treść każdorazowo porządkuje wyznaczona tytułem tematyka. Starałem się jednak o ich uspójnienie zarówno w obrębie rozdziału, jak i w ramach teorii i kierunków analizy wyznaczonych we wcześniejszych częściach.
Ze wstępu
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
