Gdy w 2006 roku Mateusz Morawiecki wystartował w konkursie na prezesa Zarządu Banku Zachodniego WBK, dawano mu niewielkie szanse na zwycięstwo. Wygrał, bo jego wizja zachwyciła irlandzkich właścicieli. Była nierealna, oderwana od rzeczywistości i rynkowych realiów, ale doskonale trafiała w gusta odbiorców. Dziewięć lat później, wykorzystując tę samą filozofię, Morawiecki uwiódł najpierw Jarosława Kaczyńskiego, a później elektorat Prawa i Sprawiedliwości i nawet część przedsiębiorców. Idealny depozytariusz post-prawdy. Kim jest Mateusz Morawiecki? Politykiem, który ma nadać PiS-owi europejskiego sznytu, czy człowiekiem, który z wściekłością zrywa serduszko Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy naklejone na służbowym samochodzie jego współpracownika? Krytykiem zagranicznego kapitału, czy tym, który w trosce o swoją karierę – jako jedyny Polak zasiadający z Zarządzie BZ WBK – głosuje za wprowadzeniem rozwiązania niekorzystnego z punktu widzenia polskiego systemu podatkowego, bo tego życzy sobie zachodni inwestor? Nad jego warszawskim domem nieustannie powiewa biało-czerwona flaga, a on sam twierdzi, że „napędza go miłość do Polski”. Ale karierę zawdzięcza zagranicznemu kapitałowi. Raz twierdzi, że powinniśmy sprowadzić do Polski biedne rodziny z Afryki, a innym razem – widząc wycieczkę Japończyków – stwierdza: „Tych to bym wszystkich powyrzynał”. Tańczy przed ojcem Rydzykiem i przeklina jak szewc. Jakie poglądy ma „delfin” PiS-u, który ma szansę stać się następcą Jarosława Kaczyńskiego?
Naucz się, jak nigdy się nie poddawać!
Marcin Kaczmarczyk po raz kolejny dzieli się z czytelnikami swoją fascynacją słowem Bożym. Wśród biblijnych postaci wyszukuje te, które mimo trudnych okoliczności życia zdecydowały się nie poddawać zwątpieniu i rezygnacji. Wybrane przez niego historie ludzi takich jak Noe czy święty Piotr to opowieści na miarę słów świętej Teresy: „Bóg i ja razem stanowimy większość”.
Dzięki historiom, które znajdują się w Bożej szkole determinacji, dowiemy się:
w jaki sposób poradzić sobie z raniącymi opiniami,
jak dzięki modlitwie przetrwać trudne momenty,
jak dokonywać kroków wiary,
do czego potrzebna jest wspólnota,
czy Bóg wyciąga rękę do grzeszników.
Pismo Święte jest źródłem nadziei. Co kilka stron możesz znaleźć historię, która pokazuje, że sytuacji bez wyjścia nie ma. Nawet jeśli wszystkie okoliczności mówią inaczej, to tam, w Biblii, znajdziesz postacie, które biorą sprawy w swoje ręce wtedy, gdy każdy inny wolałby ręce załamać. Zapraszam cię w podróż z ludźmi, którzy nie rezygnują. Z ludźmi, którzy dają radę i inspirują do działania.ze wstępu
Marcin Kaczmarczyk jest dziennikarzem, blogerem na Pustyni Serc, autorem książek Biblia nie gryzie, czyli jak Słowo Boże zmienia życie, Charyzmatyk z Nazaretu i Strażnicy raju.
Spisany na początku XIV wieku Żywot św. Kingi wspomina o drodze z Korczyna do Pacanowa, gdzie święta księżna spotkała trędowatego i udzieliła mu pomocy. Przy tej drodze również na początku XIV wieku, stosunkowo blisko siebie stanęły trzy kościoły i powstały trzy parafie: Ostrowce, Świniary i Biechów. Utworzone na początku XIV wieku parafie, niezmienione przetrwały do drugiej połowy XX wieku, a ich losy wpisują się w ponad tysiącletnią historię polskiego chrześcijaństwa. Książka jest opowieścią o uwarunkowaniach rodzącego się duszpasterstwa na terenie zwanym dziś Ponidzie ongiś części kasztelanii wiślickiej, w czasach bardzo odległych i słabo udokumentowanych przez źródła. Kolejno przybliża historyczne tło i okoliczności powstania wymienionych trzech parafii oraz sylwetki ich twórców i opiekunów. Ukazuje pierwsze dziesięciolecia funkcjonowania nowych kościołów w czasach schizmy w Kościele Zachodnim i świętej królowej Jadwigi. W oparciu o coraz liczniejsze przekazy źródłowe, przedstawia życie religijne, ale i codzienność wiernych, łącznie z ich problemami, które znajdujemy w zachowanych zapiskach sądowych. Helena Kręt doktor nauk humanistycznych z zakresu historii, emerytowany kustosz Archiwum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Autorka książek: Dwór królewski Jadwigi i Jagiełły, Kraków 1987; Życie codzienne Jadwigi i Jagiełły, Kraków 2005; Śladami świętej Jadwigi. Jadwiga i Jagiełło w Nowym Mieście Korczynie, Kraków 2008.
Las Relaciones Geográficas de México son un tesoro documental de intenso valor etnográfico. En el aspecto lingüístico, estas descripciones permiten conocer con detalle el proceso de contacto entre el náhuatl y el espanol y, más allá del contacto cultural, la génesis de la sociedad mexicana del siglo XVI. Todo ello, narrado a través de las voces de los propios protagonistas, indígenas, criollos y espanoles, que se convierten en relatores de su mundo coetáneo. Esta investigación ha sido desarrollada por Eva Bravo-García, Catedrática de Lengua Espanola y directora del Instituto de Estudios sobre América Latina de la Universidad de Sevilla, en el marco del proyecto ERC CULTURECONTACT.
******
Głosy kontaktu. Edycja i opracowanie krytyczne Relaciones Geográficas z Meksyku (wiek XVI)
Relaciones Geográficas z obszaru Meksyku są zabytkiem o ogromnej wartości etnograficznej. Pod względem językowym opisy te umożliwiają szczegółowe poznanie kontaktu między językiem nahuatl a hiszpańskim, kontaktu kulturowego oraz genezy społeczeństwa meksykańskiego wieku XVI. Wszystkie te procesy opisane są przez samych protagonistów: rdzennych mieszkańców Meksyku, Kreoli i Hiszpanów, opowiadających o współczesnym sobie świecie.
Niniejsza praca, autorstwa Ewy Bravo-Garcíi, profesor języka hiszpańskiego i dyrektor Instituto de Estudios sobre América Latina na Uniwersytecie w Sewilli, powstała w ramach projektu ERC CULTURECONTACT.
Prezentowana publikacja skupia się na zagadnieniu ewaluacji (w szczególności ewaluacji edukacyjnej), które na świecie systematycznie zyskuje na znaczeniu, zwiększając wpływ na działania podejmowane w polityce publicznej. Bezpośrednio wynika to ze wzrastającego nacisku na efektywność, trafność alokowania środków i odpowiedzialność działań instytucji publicznych, także w systemie oświaty. Rola ewaluacji łączy się z potrzebą budowania strategii rozwoju w różnych dziedzinach życia społecznego i zabezpieczaniem interesu publicznego.
Przedmiotami badania są ewaluacja wewnętrzna (zbudowana na fundamencie teoretycznym autoewaluacji) i prowadzący ją w polskich szkołach nauczyciele, odgrywający rolę ewaluatorów. Głównymi celami uczyniono opis ich społecznych światów i próbę rekonstrukcji przebiegu procesu stawania się ewaluatorem.
Książka ma strukturę typową dla pracy empirycznej. W pierwszej części podjęto próbę przebycia wraz z Czytelnikiem wyboistej drogi prowadzącej od próby uchwycenia istoty ewaluacji do momentu wprowadzenia ewaluacji wewnętrznej do polskich szkół i opisu zawiłości instytucjonalnej praktyki ewaluacyjnej w rodzimym systemie oświaty, z wyeksponowaniem roli ewaluatora.
Część druga prezentuje zamysł badawczy w typowy sposób. Wieńczy ją wskazanie „rusztowania” kategorialnego dla całego zamysłu badawczego i jednocześnie dla rozkładu treści w części trzeciej, w której zamieszczono wyniki badań własnych. Zakończeniem jest próba opisu procesu stawania się ewaluatorem przez nauczyciela.
Adresatami książki są wszyscy zainteresowani ewaluacją edukacyjną – zarówno ci, którzy oprócz ustaleń teoretycznych poszukują także kolejnych empirycznych odsłon tego zagadnienia, jak i ci, dla których jest to początek podróży do „stacji ewaluacja”. Inspirację odnajdą w niej również nauczyciele wszystkich etapów edukacyjnych, którzy podejmują działania analityczno-badawcze w ramach swojej praktyki zawodowej.
Pewnie nieliczni ludzie wiedzą, że Papież Franciszek zanim zdobył dyplom z filozofii i teologii, ukończył szkołę średnią jako technik chemii spożywczej. Dlatego też żywność i kuchnia mają dla niego szczególne znaczenie. Książka ta jest jedyną w swoim rodzaju biografią, która ukazuje Papieża Franciszka w nowej i oryginalnej perspektywie, w której znajdzie się także miejsce na 36 prostych i smacznych przepisów, inspirowanych niejako jego życiem.
Księga ta ma również wymiar kulturowy i informacyjny. Opisywane fakty są zgodne z prawdą i udokumentowane. Ukazuje ona relację papieża do pożywienia i do jego religijnego znaczenia. Tak jedzenie jak i wspólne jego spożywanie budują relacje, przekazują pamięć i kulturę i są fundamentalnym czynnikiem społecznego i ekonomicznego rozwoju.
Roberto Alborghetti - reporter, artysta, producent filmowy i autor około sześćdziesięciu książek (biografie, wywiady, opowiadania). W sposób szczególny zainteresował się osobą papieża Franciszka. Napisał już o nim sześć książek. Zainspirowany faktem, iż papież Franciszek każdą modlitwę Anioł Pański kończy życzeniami: „dobrego obiadu”, postanowił poświęcić kolejna książkę tematyce pożywienia, ale widzianego oczami Franciszka. Powstała książka „Przy stole z papieżem Franciszkiem” – wydana w Italii przez prestiżowe wydawnictwo Mondadori – stała się od razu wydarzeniem wydawniczym i medialnym. W ciągu paru miesięcy przetłumaczono ją na wiele języków a artykuły i recenzje ukazały się na szpaltach wielu ważnych gazet i portali.
Książka wydana już w 14 krajach przez największych Wydawców i przetłumaczona na 8 języków.
Styl nauczania Jezusa polega przede wszystkim na zadawaniu pytań. On nie naucza apodyktycznie, z góry narzucając reguły, wydając dekrety czy budując gotowe systemy. Jego pytania budzą nas, ukazują nam przestrzeń, zostawiając równocześnie miejsce na nasze oczekiwania. Pytania stawiają nas wobec kwestii sensu.Czas Wielkiego Postu sprzyja zadawaniu pytań, pytań o wiarę, o życie, o to, w jaki sposób i czy w ogóle kroczymy dzień za dniem za Jezusem. To okres poszukiwań i powrotów. Im świadomiej przeżywamy ten czas, tym powrót pewniejszy i trwalszy.Ta książka to pewnego rodzaju przewodnik prowadzący od Środy Popielcowej do uroczystości Zesłania Ducha Świętego, w którym odpowiedzi i objaśnienia czerpią z teologii, historii i Biblii.
Muzyka popularna to zjawisko wszechobecne we współczesnej kulturze w rozmaitych formach i za pośrednictwem wielu środków masowego przekazu towarzyszy nam na co dzień. Bogato ilustrowany album Historia muzyki popularnej wprowadza w świat muzyki, która w ostatnim stuleciu zdominowała globalny przemysł muzyczny. Książka przybliża terminologię związaną z poszczególnymi gatunkami i stylami muzycznymi oraz historię rozmaitych nurtów z uwzględnieniem najważniejszych twórców i ich dzieł. To pozycja, której nie może zabraknąć na półce każdego wielbiciela muzyki. Autorem tekstu jest Jakub Kasperski, pracownik naukowy Instytutu Muzykologii w Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Józef Bremer SJ należy do wąskiego grona polskich znawców filozofii Ludwiga Wittgensteina i związanej z nią otoczki historycznej. Na szczególne uznanie zasługują jego ustalenia dotyczące kontaktów Wittgensteina z polskim uczonym Michałem Dziewickim i pobytu sławnego Austriaka w Krakowie w czasie I wojny światowej. Recenzowana monografia jest ambitną próbą kontynuowania tych historycznych badań i powiązania ich z systematycznymi dociekaniami na temat zasadniczego trzonu tzw. pierwszej filozofii Wittgensteina.
Według Autora jednym z elementów owego trzonu jest Wittgensteinowska teoria odwzorowania, wyłożona w Traktacie logiczno-filozoficznym, dla zrozumienia której ważna jest nie tylko immanentna analiza tego klasycznego tekstu filozoficznego, lecz także biografia samego Wittgensteina. W związku z tym Autor w każdym z rozdziałów monografii stara się pokazać „związek jaki zachodzi pomiędzy biografią Wittgensteina a jego zajmowaniem się filozofią, muzyką, techniką i architekturą”. […]
Książka jest oryginalną próbą pokazania wybranych wątków filozofii Ludwiga Wittgensteina na tle biograficznym, a w szczególności w kontekście jego edukacji w zakresie nauk technicznych oraz zainteresowań muzycznych i architektonicznych.
Prof. dr hab. Tadeusz Szubka
Kinga Siewior - dr, literaturoznawczyni, polonistka i slawistka. Współpracuje z Katedrą Antropologii Literatury i Badań Kulturowych na Wydziale Polonistyki UJ. Autorka monografii Odkrywcy i turyści na afrykańskim szlaku. O fotografii w polskim reportażu podróżniczym (Kraków 2012), współredaktorka Głuchego brudnopisu. Antologii manifestów awangard Europy Środkowej (Kraków 2015). Zajmuje się geopoetyką i kulturowymi studiami nad migracjami oraz środkowoeuropejskimi politykami i poetykami pamięci.
Książka ta jest oryginalną, rzeczową i nienaganną pod względem naukowym rekonstrukcją doświadczenia migracji w kulturze polskiej po 1945 roku. Kinga Siewior ma znakomite rozeznanie w historii politycznej, życiu społecznym, kulturze i literaturze okresu powojennego i współczesności oraz równie imponującą erudycję teoretyczną.
Z recenzji prof. dra hab. Wojciecha Browarnego
Rozprawa Kingi Siewior jest rewelacyjna. Odkrywcza, choć poświęcona problematyce, która w ostatniej dekadzie doczekała się już kilkudziesięciu monografii; pożyteczna, mimo że autorka opowiada się po stronie komplikacji, a nie uproszczeń; wykraczająca poza literaturoznawstwo, choć ani temat, ani metoda nie wymuszały na autorce takiego poszerzenia.
Z recenzji prof. dra hab. Przemysława Czaplińskiego
Wejdź w fascynujący świat modlitwy. Daj się prowadzić wyobraźni. Spotkaj Boga i wróć z Nim do swojej codzienności
Książka W głąb i z powrotem to pełen przygód program rozwoju duchowego, który pomoże ci spotkać Boga i odkryć samego siebie. Spójrz na swoje życie w inny sposób, dostrzeż w nim rzeczy nowe i rozpoznaj Boże działanie. Skoncentruj się na tym, co tworzy twoją codzienność: twoich relacjach, pracy, wspomnieniach, uczuciach, nastrojach i myślach. Przejdź drogę 70 medytacji, zainspiruj się fragmentami z Pisma Świętego i Ćwiczeń duchowych św. Ignacego. Skorzystaj z arkusza refleksji i zaskakującej listy 180 (!) uczuć, które pozwolą ci nazwać to, czego właśnie doświadczasz.
Najważniejsze jest to, żeby iść. A gdzie dojdziesz? To zostaw Bogu.
Wojciech Werhun - jezuita, ksiądz, żeglarz i egzegeta. Autor bestselerowych publikacji: Ćwiczeń duchowych na każdy dzień i Kwadransa uważności, poświęconych duchowości oraz rozwojowi osobistemu, które pomogły tysiącom ludzi zrozumieć ich życie wewnętrzne i spotkać Boga w codzienności. Pasjonat Tolkienowskiego Śródziemia i języka hebrajskiego, miłośnik eskimoskiej tundry.
Praca o charakterze interdyscyplinarnym wpisuje się w humanistyczno-społeczny dyskurs wokół prostytucji kobiet. Autorka prezentuje wielopłaszczyznową narrację dotyczącą omawianego zagadnienia i przedstawia analizy naukowych teorii i badań empirycznych odzwierciedlających rzeczywistość kobiet zaangażowanych w prostytucję. Przedstawia kontrowersje wiążące się już z samą konceptualizacją zagadnienia, jego aspekty historyczne oraz zagadnienia prawne. W swojej pracy autorka zawarła również dociekania na temat współczesnych aspektów sprzedaży usług seksualnych istniejących na granicy prostytucji, przyjmując założenie, że charakter i zakres prostytucji stanowi odzwierciedlenie istniejących w danym społeczeństwie zjawisk społeczno-kulturowych. W tym procederze, podobnie jak w soczewce, skupia się całokształt zmiennych związanych seksualnością człowieka, takich jak role płciowe, normy, stereotypy czy przemoc seksualna.
Monografia jest zbiorem usystematyzowanych rozważań dotyczących wykluczenia społecznego w różnych aspektach występowania zjawiska. Ukazuje multiprzyczynowość i wielowymiarowy charakter problemu, jego znane i nieznane przejawy, skutki polegające na wielopoziomowej, relatywnej deprywacji. Autorzy przeprowadzają czytelnika przez problematykę wykluczenia jednostki i rodziny, wynikającego z przemian społecznych, gospodarczych czy politycznych współczesnego świata. Charakteryzują środowiska funkcjonowania człowieka odpowiedzialne za kreowanie wykluczenia (środowisko szkolne, enklawy biedy), rozważają czynniki generujące ekskluzję społeczną (niepełnosprawność psychiczna, fizyczna, dysfunkcje wynikające z wieku – faktu bycia osobą starszą), powodujące niemożność pełnego uczestnictwa społecznego, brak dostępu do praw społecznych, dóbr publicznych, instytucji jednostek, grup społecznych. W książce poruszono problem wykluczenia społecznego osób opuszczających zakłady karne oraz ich rodzin. Omówiono kwestie możliwości i barier readaptacji i inkluzji społecznej jednostek posiadających w swej biografii pobyt w instytucji o charakterze totalnym. Autorzy poszczególnych rozdziałów rozważając kwestie wykluczenia i jego przyczyn, opisują działania z zakresu profilaktyki i wsparcia jednostek narażonych na ekskluzję społeczną lub będących już na marginesie życia społecznego.
„Hathapradipika” („Lampka hathajogi") to najważniejszy, klasyczny traktat o hathajodze, napisany w XV wieku w języku sanskryckim przez jogina Swatmaramę. Składa się on z czterech wykładów omawiających kolejno asany, ćwiczenia oddechowe, mudry i techniki medytacyjne. Niniejsza publikacja stanowi pierwszy polski przekład tego traktatu z oryginału. Opracowanie zawiera również tekst sanskrycki, podstawowe wyjaśnienia, ilustracje opisywanych w traktacie asan oraz obszerny wstęp wprowadzający czytelnika w fascynujący świat hathajogi.
Książka przeznaczona jest dla wszystkich osób uprawiających jogę i zainteresowanych indyjskimi źródłami dzisiejszych praktyk jogicznych.
Pojęcia informacji i wiedzy są ze sobą blisko związane, a niekiedy używane zamiennie. Stanowią one centralne kategorie współczesnej epistemologii. Książka stanowi prezentację i analizę wybranych, uważanych za klasyczne, formalnych teorii informacji i przepływu informacji. W ramach tych teorii autor omawia zostały zarówno syntaktyczne, semantyczne i epistemologiczne aspekty znaczenia terminu „informacja”. Podejmuje również kwestię znalezienia perspektywy jednoczącej różne podejścia do informacji, obejmującej swym zakresem spektrum różnorodnych zjawisk i procesów o informacyjno-komunikacyjnym charakterze.
Prezentowana publikacja wpisuje się w nurt rozważań nad partycypacją młodzieży w społeczno-kulturowy wymiar zglobalizowanego świata. Partycypacja jednostki w tej rzeczywistości to doświadczanie permanentnej zmiany społecznej,a ich jakość i dynamika nie pozostaje bez znaczenia dla kondycji zarówno podmiotu, jak też układu społecznego. Nie sposób tu pominąć kwestii ludzi młodych, którzy stają się podmiotem prospektywnych przemian, dlatego młodzi ludzie stali się główną osią narracji w podjętych rozważaniach teoretycznych i dociekaniach badawczych, skoncentrowanych wokół dwóch obszarów problemowych: tożsamości współczesnej młodzieży i jej uwarunkowań oraz partycypacji młodzieży w kulturze. Książka pełni rolę interesującego głosu w dyskusji, jak również stanowi zaproszenie do refleksji nad pytaniem: Młodzież, czyli kto? Podjęty namysł nad współczesną młodzieżą może stanowić inspirację do dalszych poszukiwań naukowo-badawczych.
W książce podjęto kwestię znaczenia prywatnej edukacji podstawowej w kontekście konstruowania sukcesu społecznego dzieci pochodzących z klasy średniej. Zarówno zaprezentowane analizy teoretyczne, jak i badania empiryczne odnoszą się do tezy o roli edukacji jako jednego z kluczowych czynników służących alokacji jednostki w strukturze społecznej. Istotą wywodu jest ukazanie sposobów postrzegania edukacji jako środka umożliwiającego budowanie kariery edukacyjno-zawodowej dziecka, a w dalszej perspektywie nobilitacji w społeczeństwie, przez rodziców z klasy średniej. Książka zawiera wyniki badań przeprowadzonych wśród rodziców kształcących dzieci w prywatnych poznańskich szkołach podstawowych, m.in. analizy wypowiedzi rodziców odnoszące się do motywów wyboru szkoły, wizji kształcenia dzieci, planowania dalszych etapów edukacyjnych, budowania kapitału społecznego, jak również zdobywania kompetencji niezbędnych do przyszłej pracy zawodowej, jak komunikowanie się w języku obcym. Te i inne kwestie podejmowane w książce stanowią egzemplifikacje praktyk edukacyjnych, a także znaczeń nadawanych prywatnej edukacji przez rodziców z klasy średniej w konstruowaniu przyszłego sukcesu społecznego własnych dzieci. W tym kontekście przedstawione zostały również – wpisujące się w neoliberalną politykę oświatową – sposoby funkcjonowania szkół prywatnych.
Autorka zajmuje się dwujęzyczną (polsko-angielską) twórczością literacką Stefana Themersona od lat 80. XX wieku i opublikowała pierwszą w Polsce i na świecie monografię na ten temat. Spotykała się wielokrotnie z pisarzem i jego żoną Franciszką, wybitną malarką, graficzką oraz ilustratorką, przetłumaczyła również na język polski jego ostatnią, wydaną już pośmiertnie (Themerson zmarł w roku 1988) powieść „Wyspa Hobsona”. W „Studiach i szkicach” autorka zgromadziła swoje teksty o Themersonach pisane w ciągu czterech dekad, które ułożyła nie w kolejności powstawania, lecz tworząc z nich rodzaj osobistej opowieści o rozwoju fascynacji dziełem autora „Wykładu profesora Mmaa” oraz fenomenem twórczego tandemu małżeństwa Themersonów. Poszczególne rozprawy i artykuły zamieszczone w książce miały pierwodruki w różnych tomach zbiorowych i w czasopismach, ale dla potrzeb niniejszej publikacji zostały poddane gruntownej rewizji i niekiedy znacznie poszerzone. Autorka zamieściła tu również teksty dotychczas niepublikowane, pisane z perspektywy dzisiejszej.
Studia Philosophiae Christianae jest kwartalnikiem filozoficznym. Publikuje oryginalne artykuły z zakresu filozofii, a także recenzje książek i sprawozdania z wydarzeń o tematyce filozoficznej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?