Wydanie I tej publikacji ukazało się w 2015 r. Książka spotkała się z szerokim odbiorem i ze wszech miar okazała się publikacją społecznie użyteczną. Stało się tak dlatego, że w polskiej literaturze przedmiotu, poświęconej mowie dziecka, brak tego typu opracowań. Dwa studia zawierają - z jednej strony - przegląd teorii badań mowy dziecka, z drugiej - prezentują zagadnienia werbalnej normy rozwojowej oraz periodyzacji rozwoju mowy dziecka. Wszystko to jest uporządkowane zgodnie z koncepcją Autora, opatrzone przez niego komentarzem interpretacyjnym oraz uzupełnione własną propozycją periodyzacji mowy. W sumie więc książka profesora Józefa Porayskiego-Pomsty odgrywa rolę rodzaju przewodnika po skomplikowanych meandrach metodologii badań rozwoju mowy dziecka w jej pełnym przekroju chronologicznym, zawierając przy tym oryginalną koncepcję autorską w tym zakresie. Mowa dziecka to niezwykle interesujący poznawczo obszar badań, daje bowiem możliwość zbliżenia się do bodaj jednej z najbardziej tajemniczych właściwości istoty ludzkiej, jaka wiąże się z mową i myśleniem. []. Badając mowę dziecka, próbujemy odpowiedzieć na pytania, jakie nurtowały ludzi od zawsze: jak ukształtował się język w rozwoju gatunku ludzkiego, jaką rolę odegrał w rozwoju gatunku, jak przebiegał jego rozwój, jaki jest jego wpływ na kształtowanie się osoby, społeczeństwa, kultury, co się dzieje, kiedy człowiek mówi, jakie są skutki mówienia i inne.. Opracowanie składa się z dwóch powiązanych ze sobą merytorycznie studiów o charakterze przeglądowym: - Studium I. Badania nad mową dziecka. Przegląd kierunków i teorii badań nad mową dziecka przedstawia stan, historię oraz główne kierunki badań na tle kierunków głównie lingwistycznych; - Studium II. Zagadnienie normy rozwojowej werbalnej. Problemy periodyzacji rozwoju mowy stanowi z kolei przegląd polskich badań nad mową dziecka. Znajdują się w nim zinterpretowane przykładowo przez autora opracowania wyniki badań nad wybranymi aspektami akwizycji systemu językowego dzieci polskich przedstawionych w wybranych pracach wybitnych polskich autorów oraz autorska propozycja nowej periodyzacji rozwoju mowy dziecka.
Bo tu naprawdę chodzi o drobiazgi. Ale tak zasadnicze, tak ważne i poważne, że trzeba je było zebrać, zestawić i ustawić. Dzięki temu – taka nadzieja przyświecała autorowi – mogą się nawzajem oświetlać i uwyraźniać, choć niekiedy też zaciemniać, a nawet podważać i podawać w wątpliwość. Wynika to ze stojącej za tymi szkicami koncepcji przekładu; a mówiąc konkretniej – przekładowej roboty. Materialistycznej, ale nie językoznawczej. Praktycznej, a nie przekładoznawczej. Znawstwo w ogóle nie ma tu chyba wstępu. Wpuszcza się raczej skompromitowany skądinąd – więc excusez le mot – smak. Dlatego destylaty. Ale książka rości sobie też, rzecz jasna, pretensje do naukowości. Tam, gdzie się da, fakty są niezbite, a dane – sprawdzone. Pomieszczone tu uwagi mają często charakter skromnych, ale jakże uczonych dopisków do dużych dzieł i małych dziełek; mówiąc konkretniej – do przekładowej roboty. Stąd glosy. No i zdania – „największe jednostki gramatyczne języka”. W tłumaczeniu tak wielkie, że rozgrywają się w nich niekończące się historie, decydują się niemal losy tego osobliwego świata, jakim jest literatura. Znajdzie się też coś dla miłośników literackich skandali. To szkice z krytyki przekładu, więc niektóre dokonania się tu krytykuje; bywa, że gani; jeszcze inne głaszcze, ale pod włos. Ale to prawdziwe szkice z krytyki przekładu, więc głównie czyta się tu po prostu literaturę, opowiada o niej z miłością i zdziwieniem, bo jedno bez drugiego nie może. A szkice są drugie, bo wcześniej, dekadę temu, były pierwsze. Nie wiadomo, czy będą trzecie.
"Recenzowany tom wypełnia istotną lukę w zakresie ewolucji systemu politycznego państwa bośniackiego po 1990 roku [] perspektywa badawcza zaprezentowana w niniejszej pracy jest bardzo nowatorska. [] Praca stanowi bardzo dojrzałe opracowanie naukowe, po które winni sięgnąć wszyscy zainteresowani rozwojem państwowości republik postjugosłowiańskich, szczególnie w kontekście (dys)funkcjonalności państwowości postdaytonowskiej". Bośnia i Hercegowina pozostaje państwem, które nie działa, a ponad dwadzieścia pięć lat od podpisania porozumienia pokojowego, które zakończyło niezwykle krwawy konflikt zbrojny, jest wręcz podręcznikowym przykładem tego, jakich błędów należy się wystrzegać, próbując zarządzać konfliktem etnicznym. Skupiając się na konsocjonalizmie - modelu instytucjonalnym, który stał się podstawą odbudowy bośniackiego państwa, książka stanowi próbę zabrania głosu w dyskusji poświęconej teorii współdzielenia władzy, zapoczątkowanej przez Arenda Lijpharta pod koniec lat 60. XX wieku, proponuje jednak innowacyjne podejście teoretyczne zbudowane w oparciu o nowy instytucjonalizm. Stawiając w centrum analizy relację między aktorami a instytucjami, a także zjawisko tzw. efektu odbicia, dotyka kwestii potencjału i ograniczeń inżynierii konstytucyjnej oraz oczekiwań stawianych instytucjom politycznym, a także bardziej szczegółowej debaty na temat ładu postdaytonskiego w Bośni i Hercegowinie. Pokazuje, że dysfunkcyjność modelu współdzielenia władzy w Bośni jest nie tylko funkcją instytucji formalnych, ale i pozainstytucjonalnych praktyk elit. Aleksandra Zdeb jest wykładowcą na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie, gdzie prowadzi badania poświęcone kwestiom zarządzania konfliktami etnicznymi i odbudowie postkonfliktowej na obszarze postkomunistycznym. Ukończyła studia doktoranckie w zakresie prawa i polityki na Uniwersytecie w Grazu. Dwa lata spędziła jako post-doc na Queen's University Belfast, gdzie zajmowała się tematyką grup wykluczonych i wpływu trzeciego sektora na dobre rządzenie w społeczeństwach po konfliktach zbrojnych. Publikowała teksty w takich czasopismach jak "Ethnopolitics", "Nationalities Papers", "New Eastern Europe", "Representation", "Swiss Political Science Review".
Nowe wydanie książki, która ugruntowała pozycję bell hooks jako jednej z najbardziej wpływowych i prowokacyjnych teoretyczek feministycznychW tej radykalnej, krytycznej wobec głównego nurtu ruchu feministycznego książce bell hooks broni feminizmu opartego na trzech osiach walki - antyseksistowskiej, antrasistowskiej i antyklasistowskiej - i podkreśla kluczową rolę kobiet niebiałych i niezamożnych w procesie wyzwolenia wszystkich osób, niezależnie od rasy i płci, z sieci dominacji i opresji. Napisana w charakterystycznym, bezpośrednim stylu autorki Teoria feministyczna ucieleśnia przekonanie, że tylko uznając pełną złożoność i różnorodność kobiecych doświadczeń feministki mogą stworzyć masowy, globalny ruch feministyczny.
Pieśni mniszek (Thergth) to antologia poezji przypisywana starszym mniszkom buddyjskim (ther), które żyły w czasach historycznego Buddy. Ze względu na autorstwo kobiet jest to dzieło unikatowe w obrębie oficjalnego kanonu najstarszych zachowanych tekstów religijnych buddyzmu. W swoich pieśniach mniszki opisują drogę, jaką przeszły, aby na wzór Buddy osiągnąć wyzwolenie z kręgu ciągłego rodzenia się i umierania. Choć pieśni koncentrują się na aspekcie wyzwolenia, wiele utworów zawiera elementy biograficzne, daje więc pewien wgląd w życie kobiet wywodzących się z różnych środowisk w Indiach sprzed dwóch i pół tysiąca lat. Pieśni mniszek mogą stanowić świadectwo tego, w jaki sposób we wczesnej tradycji buddyjskiej postrzegano kwestię doświadczenia religijnego kobiet, ich potencjał duchowy i możliwości rozwoju."Zapoznawszy się z treścią Pieśni mniszek, dysponujemy spektrum wiedzy o kobiecej religijności, w tym - co warte podkreślenia - związanych z nią możliwościach emancypacyjnych. Starsze mniszki osiągają to, co jest do osiągnięcia w religijnej praktyce buddyjskiej, czyli nirwanę, i towarzyszące temu okoliczności żywo relacjonują. Z tego powodu tekst stanowi materiał użyteczny, a niekiedy wręcz niezastąpiony, nie tylko w studiach nad buddyzmem czy badaniach w zakresie religioznawstwa porównawczego, psychologii, socjologii i historii religii oraz kulturoznawstwa, lecz także gender studies".Z recenzji dra hab. Krzysztofa Kosiora, prof. UMCS
Muszę przyznać, że moje prace są bardzo zróżnicowane nie tylko pod względem tematycznym, lecz także materialnym; znajdują się bowiem zarówno w moich książkach, jak i w wielu monografiach zbiorowych oraz w rozmaitych czasopismach. Stąd pomysł wydania jednego tomu pism wybranych.Niektóre moje prace - również część zamieszczonych w niniejszym tomie - wydano w ośmiu obcych językach, w tym nawet po chińsku. Od czasu do czasu pisuję też wiersze, ale do tej pory były one jedynie dla najbliższych przyjaciół (nawiasowo muszę wyznać, że to oni namówili mnie do odstąpienia od wspomnianej zasady w końcówce tej ostatniej mojej książki).Prof. dr hab. Kazimierz Z. Sowa
XXI wiek rozpoczął się serią kryzysów, począwszy od kryzysu finansowego i gospodarczego, przez kryzys migracyjny, kryzys związany z narastającym eurosceptycyzmem i brexitem, z falą populizmu i erozją poparcia dla demokracji parlamentarnej . Na to wszystko nałożyła się pandemia COVID-19, która wzmocniła większość istniejących kryzysów i przyniosła nowe wyzwania. Zespół socjologów i socjoekonomistów z Uniwersytetu Wrocławskiego i Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie podjął badania tych wyzwań i kryzysów. Na podstawie zogniskowanych wywiadów grupowych z pracownikami edukacji, ochrony zdrowia, pomocy społecznej i logistyki, krytycznej analizy dyskursu medialnego oraz ogólnopolskich badań kwestionariuszowych zespół przygotował niniejszą monografię. Odpowiada w niej na pytania o jakość miejsc pracy osób zatrudnionych, w tym w szczególności pracowników niezbędnych w okresie pandemii, medialny obraz pracy w badanych branżach, stosunek społeczeństwa do nowych form pracy, które rozwinęły się w czasach pandemii, o społeczny dobrostan, charakter więzi społecznych i społecznego zaufania, o postawy wobec ustroju politycznego i gospodarczego, stosunek do partii politycznych i państwa. W książce zawarta jest również charakterystyka cech przeciwników szczepień na COVID-19. Książka nie tylko wpisuje się w kontekst wcześniejszych, ważnych i cytowanych publikacji (...), lecz także otwiera Autorom pole dla dalszych analiz, na które zespół zwykle nie każe długo czekać czytelnikom, a ich znaczne już grono regularnie się powiększa. () Obok sprawnej narracji i argumentacji, zwraca uwagę po mistrzowsku prowadzona metodyka oraz wiele szczegółowych, empirycznie udokumentowanych odniesień, podawanych w sposób spójny. () Jest to kolejne, cenne opracowanie świetnie potwierdzające markę zaangażowanych badaczy, z których każdy ma na swoim koncie niebagatelne i uznane osiągnięcia. prof. dr hab. Jacek Sroka Społeczne skutki COVID-19 są w książce pokazane z kilku perspektyw. Wśród uczestników rynku pracy wpływ pandemii najsilniej odczuli młodzi, zwłaszcza w sytuacji prekaryzacji pracy. Okazało się też, że społeczny prestiż zawodów medycznych wyraźnie wzrósł w warunkach zagrożenia pandemicznego. Towarzyszy temu wzrost oczekiwań rozszerzenia zakresu opieki zdrowotnej oraz zwiększenie bezpieczeństwa pracowników na rynku pracy. Ważna jest konkluzja wskazująca, że dominującą reakcją wszystkich środowisk na COVID-19 było uruchomienie mechanizmów integracyjnych. Nasze społeczeństwo zachowało model familijny o silnych więziach na poziomie grup pierwotnych, rodzinnych i towarzyskich, natomiast znacznie słabszych instytucjonalnych. dr hab. prof. ucz. Paweł Ruszkowski
Jak każda historyczna relacja, ta książka nie mówi o martwej przeszłości. Przeszłość nie umiera. Ponieważ katolikom nie udaje się docenić zmiany, jaka zaszła w latach sześćdziesiątych XX wieku, nadal nieświadomie powracają oni do myślowych wzorców z czasu przed tą rewolucją. Dzisiejszy Kościół twierdzi, że pojmuje sprawy Żydów w kategoriach ustalonych przez deklarację Nostra aetate, ale w oświadczeniach jego przywódców wciąż znajdują się odwołania do okresu sprzed Soboru Watykańskiego II. W swojej deklaracji Kościół zadowolił się myślą, że Bóg dokona pojednania ludzkości w jakiejś nieokreślonej przyszłości, bez konieczności zwrócenia się Żydów do Chrystusa, a mimo to Papież niedawno wezwał katolików do modlitwy za Żydów, aby Bóg i Pan nasz oświecił ich serca i pozwolił im poznać Jezusa Chrystusa, Zbawiciela wszystkich ludzi. Jeszcze później biskupi amerykańscy oświadczyli, że katolicy muszą oczekiwać nadejścia czasu, gdy cały lud Izraela zostanie włączony do Kościoła coś, czego biskupi uczestniczący w Soborze Watykańskim II usilnie starali się nie powiedzieć
Książka została napisana z myślą o wychowawcach i pedagogach szkół ponadpodstawowych. Młodzież coraz częściej zmaga się z wieloma trudnościami, które powodują niepokój i stres. Sytuacje trudne zdarzają się w klasie, grupie społecznej, rówieśniczej bądź indywidualnie. Tematy godzin wychowawczych opracowane przez Autorki odnoszą się do sfer: zdrowia psychicznego, zdrowego odżywiania, konfliktów, komunikacji, motywacji, samoświadomości, samorealizacji, szacunku i godności. Każdy scenariusz został opracowany tak, aby angażował uczniów w pracę podczas lekcji. Młodzież zdobywać będzie wiedzę i umiejętności poprzez działanie. Książka zawiera 30 scenariuszy, a każdy z nich - ćwiczenia dla uczniów i krótką charakterystykę omawianego tematu. Spis treści: Kilka słów od autorek Scenariusz 1. Temat: Integracja grupy klasowej Scenariusz 2. Temat: Kultura dyskusji i szacunek dla jej uczestników Scenariusz 3. Temat: Zachowania kulturalne - savoir-vivre Scenariusz 4. Temat: Prawa i obowiązki ucznia Scenariusz 5. Temat: Odpowiedzialność prawna uczniów Scenariusz 6. Temat: Rola mediacji w szkole i życiu Scenariusz 7. Temat: Bezpieczeństwo w sieci Scenariusz 8. Temat: Cyberprzemoc - jedno z wielu zagrożeń Internetu Scenariusz 9. Temat: Przemoc relacyjna Scenariusz 10. Temat: Asertywność, czyli jak powiedzieć "nie" w sposób stanowczy, a nie agresywny Scenariusz 11. Temat: Konflikty - jak sobie z nimi radzić? Scenariusz 12. Temat: Komunikacja werbalna i niewerbalna Scenariusz 13. Temat: Komunikat Ja i komunikat Ty Scenariusz 14. Temat: Motywacja wewnętrzna i zewnętrzna - która jest ważniejsza? Scenariusz 15. Temat: Jak prawidłowo i efektywnie się uczyć? Scenariusz 16. Temat: Rola wykształcenia i wiedzy w życiu Scenariusz 17. Temat: Studia jako kolejny etap w rozwoju człowieka Scenariusz 18. Temat: Rola współpracy i pomoc grupy w osiągnięciu celów indywidualnych oraz grupowych Scenariusz 19. Temat: Kim jestem? - pojęcie godności ludzkiej Scenariusz 20. Temat: Samorealizacja Scenariusz 21. Temat: Samoświadomość Scenariusz 22. Temat: Niepowodzenie - porażka, czy kolejny etap w rozwoju człowieka? Scenariusz 23. Temat: Transseksualizm a transpłciowość Scenariusz 24. Temat: Inny nie znaczy gorszy - tolerancja i akceptacja Scenariusz 25. Temat: Depresja - choroba cywilizacyjna Scenariusz 26. Temat: Stres i techniki relaksacyjne Scenariusz 27. Temat: Zdrowy styl życia Scenariusz 28. Temat: Anoreksja, bulimia, nadwaga, otyłość Scenariusz 29. Temat: Uzależnienie - tytoń, alkohol i narkotyki Scenariusz 30. Temat: Czego może nauczyć praca w wolontariacie? Zamiast zakończenia Bibliografia
"Żaglem przez mity" to oryginalne opracowanie podań i legend związanych stricte z tematyką morską i oceaniczną. Autor książki, znany polski żeglarz i dziennikarz Krzysztof Baranowski, opowiada czytelnikom starannie wyselekcjonowane starożytne i średniowieczne historie znane z mitologii i literatury. Dzięki lekturze spotykamy najsłynniejszych morskich bogów, królów i herosów, wyruszamy w rejsy z najdzielniejszymi żeglarzami na najodleglejsze wyspy, poznajemy również tajemnice morskich potworów, których najważniejszym zadaniem jest obrona przynależnych im terytoriów. Towarzyszące tekstowi reprodukcje sztuki światowej przedstawiają zarówno powszechnie znane, jak i mniej popularne wizerunki opisywanych postaci i bestii. To znakomita pozycja dla wszystkich miłośników tego typu literatury
Pojęcie żydowskiej nowej sztuki określa dokonania twórców reprezentujących różne środowiska, działających w drugiej i trzeciej dekadzie XX wieku, którzy poszukując oryginalnych form artystycznej wypowiedzi, sięgali z jednej strony do tradycji, z drugiej do aktualnych nurtów sztuki zachodnioeuropejskiej. W Łodzi pierwszym przejawem zachodzących zmian była działalność grupy Jung Idysz. Książka stanowi próbę podsumowania i poszerzenia wiedzy o znaczeniu tej grupy dla żydowskiego środowiska artystycznego. Zebrane w tomie artykuły obejmują różnorodny zakres tematyczny, reprezentują zróżnicowane metody badawcze i interdyscyplinarne sposoby ujęcia zjawisk: od osadzonych w szerokim kontekście przemian społeczno-politycznych rozważań o drogach rozwoju nowej kultury żydowskiej, przez refleksje nad kwestią tożsamości i narodowości, po charakterystykę wybranych aspektów twórczości poszczególnych artystów. Autorzy tekstów prezentują nowe ustalenia i interpretacje, wysuwają hipotezy i stawiają postulaty, które pozwalają z nowej perspektywy spojrzeć na barwny okres tworzenia żydowskiej nowej sztuki.
Jak poradzić sobie z rozmówcą, który próbuje nami manipulować? Jakich użyć chwytów, aby przekonać do swoich racji? Jak prowadzić spór, by go nie przegrać? Erystyka, czyli sztuka prowadzenia sporów to słynne dzieło Artura Schopenhauera przybliżające metody zręcznego prowadzenia dyskusji. Opisane w nim chwyty pomogą rozpoznać w rozmowie osoby próbujące za wszelką cenę narzucić innym swoje poglądy, i skutecznie się im oprzeć. To podręcznik uczący, jak przekonywać do swoich racji, nie wchodząc w konflikt z rozmówcą.Nowe tłumaczenie Erystyki przygotował Kamil Markiewicz, autor ponad 70 przekładów literatury faktu, popularnonaukowej, naukowej oraz literatury pięknej. Posłowie do książki napisał dr hab. Olgierd Annusewicz, wykładowca na Uniwersytecie Warszawskim, prowadzący zajęcia z retoryki, erystyki, sztuki negocjacji i komunikacji politycznej.
Sięgając po przykłady postheroicznych bohaterów, których gromadzi w cieniu Erazma, wielkiego umysłu renesansowego, Dahrendorf rozwija tu coś w rodzaju politycznej etyki cnót. — JÜRGEN HABERMAS — Czemu tak wielu intelektualistów XX wieku zaangażowało się w faszyzm i komunizm? Spektrum odpowiedzi na to często stawiane pytanie rozciąga się od oportunizmu i karierowiczostwa do idealizmu sprawców z przekonania. Ale pytanie to można odwrócić: Czemu niektórzy oparli się wszelkim pokusom wyzbycia się wolności? Co było im właściwe, czego brakowało idealistom i oportunistom? Ralf Dahrendorf sonduje przykładowe biografie, by przyjrzeć się temu, co sprawia, że umysł liberalny okazuje się odporny na takie pokusy. Występują tu: Karl Popper, Isaiah Berlin, Raymond Aron i Norberto Bobbio, Hannah Arendt, Theodor W. Adorno i George Orwell – ale także, w trybie kontrastu, postaci takie jak Martin Heidegger, Ernst Junger, Jean-Paul Sartre, Manes Sperber, Arthur Koestler i Gyorgy Lukacs. Rezultatem jest „teoria wolności oparta na cnotach”, która może pretendować do ważności wykraczającej poza swój czas. Występuje tu też Erazm z Rotterdamu jako prototyp odnośnej postawy duchowej – stąd mowa jest o „erazmianach”. Nie udają się oni na emigrację wewnętrzną ani nie nadają się na bojowników ruchu oporu, ale dzięki rozwadze „zaangażowanego obserwowania” i mądrości „rozumu namiętnego” dysponują kompasem, który pozwala im nawigować w czasach, w których innym umysłom często przypada los rozbitków. Dahrendorf nie byłby Dahrendorfem, gdyby z tego nie wyszło nic więcej niż tylko omówienie historyczne. Jego świetna anamneza „ducha liberalnego” jest zarazem pewną etyką polityczną – nie tylko dla intelektualistów.
Karty pracy powstały z myślą o nauczycielach i terapeutach pracujących z uczniami z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i znacznym, ze sprzężeniami oraz z dziećmi mającymi trudności w uczeniu się. Materiał można wykorzystywać jako pomoc edukacyjną w szkołach specjalnych, klasach integracyjnych, na zajęciach rewalidacyjnych. Karty będą przydatne również rodzicom do pracy z dziećmi w domu. Treść kart pracy odpowiada rozkładowi materiału nauczania dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną i jest zgodna z podstawą programową MEN.Część 1 zawiera ćwiczenia tematyczne dotyczące:wspomnień z wakacjiszkołyzasad zachowania się na ulicycharakterystycznych cech jesieniważnych świąt przypadających na okres jesieninajważniejszych informacji dotyczących Polski
"Anamene" to zbiór poetyckich, pełnych oniryzmu opowieści Jakuba Lisickiego. Ich autor porusza w nich różne problemy filozoficzne. Sięgając po liczne nawiązania mitologiczne, wykorzystując elementy makabry i turpizmu, splecione niemal z sennymi wizjami i pewnym ezoteryzmem, sprawia, że przenosimy się w inny wymiar rzeczywistości.
Druga część znakomitego i niezwykle popularnego wśród czytelników "Bestiariusza słowiańskiego". Autorzy i ilustratorzy: Paweł Zych i Witold Vargas zapraszają tym razem do poznania rzadko przywoływanych w literaturze fantastycznych opowieści i legendarnych stworów, m.in.: bizi, kaduków czy samojadków. Znajdziemy w nim historie zarówno rodzimych istot - z terenów przedrozbiorowej Polski, Mazur, Śląska i Pomorza, jak i bohaterów opisywanych w podaniach i legendach kultury ludowej Białorusi i Ukrainy. Blisko sto dziewięćdziesiąt opisanych i pięknie zilustrowanych - czasem śmiesznych, czasem strasznych, ale zawsze niezwykle interesujących postaci można oglądać na kartach "Bestiariusza 2", odkrywając na nowo ten nieco zapomniany fragment naszego dziedzictwa kulturowego.
Czy musimy spowiadać się przed księdzem? Co zrobić, gdy spowiednik nas nie zrozumie lub zrani? Jak radzić sobie ze zniechęceniem? W jaki sposób kształtować sumienie? Czym różni się słabość od grzechu? Jaka jest różnica między psychoterapią a spowiedzią? Dariusz Piórkowski SJ odpowiada na wiele trudnych pytań dotyczących spowiedzi. Wyjaśnia, jak ważny wpływ ma ten sakrament na nasze życie, jego jakość i dojrzałość, zwłaszcza gdy przeżywamy kryzys wiary. To propozycja dla wszystkich, którzy zmagają się ze spowiedzią, doświadczają trudności z nią związanych, zniechęcają się lub nie rozumieją tej praktyki w obecnej formie. Nieporozumieniem jest traktowanie spowiedzi jako anulowania wykroczeń czy jedynie uwolnienia serca z ciężaru winy, aby na jakiś czas poczuć się lepiej. Pojednanie to nawrócenie, przestawienie zwrotnic, korekta spojrzenia na życie, powrót do stada, uczenie się wdzięczności, podjęcie odpowiedzialnej gorliwej troski o to, co powoli dojrzewa w moim życiu. Dariusz Piórkowski - jezuita, duszpasterz, doświadczony kierownik duchowy i rekolekcjonista. Autor publikacji poświęconych duchowości, rozwojowi osobistemu i Biblii, .: O duchowości z krwi i kości; Książeczka o miłosierdziu; Spodziewaj się Dobra; (Nie) musisz być doskonały. Chrześcijański sposób na perfekcjonizm i Nie bój się zmiany. O wierze, Kościele i bliskości Boga. Publikuje w „Przewodniku Katolickim”, „Życiu Duchowym”, „W drodze” i na portalu .
Koronawirus zmienił świat pracy, pandemia wywarła istotny wpływ na zdrowie osób, kondycję organizacji. Konsekwencje social distancing, czyli dystansu społecznego, są już teraz rozpoznawalne i zauważalne nie tylko u osób bezpośrednio dotkniętych infekcją. Osoby opiekujące się seniorami, zwłaszcza w sytuacji pandemii, rozwiązują wiele złożonych ludzkich problemów i doświadczają często sytuacji trudnych, powodujących dla nich znaczne obciążenia natury emocjonalnej. Przedstawiona monografia dr Anny Bocheńskiej-Brandt ma charakter teoretyczno-empiryczny. Książka dobrze wpisuje się w oczekiwania społeczne, dotyczące konieczności zapewnienia opieki seniorom w czasie pandemii, i w kierunki poszukiwań badawczych dotyczących tej problematyki. Wypełnia niszę w zakresie opieki nieformalnej nad osobami starszymi. Jest ważnym kompendium wiedzy, która powinna być wzięta pod uwagę podczas planowania polityki senioralnej zarówno w Niemczech, jak i w Polsce. Oba kraje dotyka problem starzenia się demograficznego, przy czym w Niemczech zjawisko to jest bardziej zaawansowane. Innowacyjne rozwiązania stosowane w Niemczech w opiece nieformalnej mogą być ważnym impulsem dla rozwoju usług w Polsce.
Pomysł opracowania książki oceniam jako bardzo trafny, interesujący, o dużych walorach poznawczych i naukowych.
Z recenzji prof. dr hab. Anny Kanios
Zarysowana przez Panią Doktor problematyka, na tle dokonujących się przemian demograficzno-kulturowych, nie tylko w Niemczech, wskazuje na wzrost napięć w środowisku rodzinnym pomiędzy nieformalną opieką geriatryczną nad bliskimi krewnymi a aktywnością zawodową osób opiekujących się starszymi osobami. Traumatyczne animozje narastały zwłaszcza w okresie pandemii Covid-19.
Autorka prowadzi interesującą narrację sprawozdawczą na podstawie przeprowadzonego w trybie eksploracji jakościowej zwiadu badawczego, świadomie zresztą nie wnikając w meandry zawiłości metodologicznych, nota bene bardzo dobrze jej znanych. Całość przedsięwzięcia sygnalizuje determinację Autorki w prezentowaniu polskim Czytelnikom swoistego zwiadu badawczego (badań pilotażowych) prowadzonego w Dolnej Saksonii na terenie Niemiec w wyniku niewątpliwie trafnej konkluzji, iż mechanizmy psychospołeczne przejawianych zachowań są ważkie i względnie trwałe, mniej charakterystyczne dla pewnej zbiorowości z danego terenu, natomiast pozwalają one wstępnie zweryfikować nabytą wiedzę o eksplorowanym środowisku, aczkolwiek na bardzo niewielką skalę. Pozwalają również sformułować zestawy pytań, na które respondenci/badani mają/powinni odpowiedzieć.
Z recenzji prof. zw. dr. hab. Andrzeja Radziewicza-Winnickiego
Karty pracy powstały z myślą o nauczycielach i terapeutach pracujących z uczniami z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i znacznym, ze sprzężeniami oraz z dziećmi mającymi trudności w uczeniu się. Materiał można wykorzystywać jako pomoc edukacyjną w szkołach specjalnych, klasach integracyjnych, na zajęciach rewalidacyjnych. Karty będą przydatne również rodzicom do pracy z dziećmi w domu. Treść kart pracy odpowiada rozkładowi materiału nauczania dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną i jest zgodna z podstawą programową MEN.CZĘŚĆ 2 zawiera ćwiczenia tematyczne dotyczące:ważnych świąt przypadających na okres zimy,kalendarza: pór roku, miesięcy, dni tygodnia,cech charakterystycznych zimy,odpowiedniego ubioru,zdrowego trybu życia,członków rodziny,zwierząt w okresie zimy.
Olga Smalej podejmuje w Kulturze bezdzietności tematykę niskiego poziomu wskaźników urodzeń w większości państw Europy, a także powiązaną z tym tematykę zmian praktyk prokreacyjnych Europejczyków. Szczególną uwagę Autorki przykuwa skrajny model zachowań polegający na celowym zaniechaniu prokreacji (tj. bezdzietności intencjonalnej). W opracowaniu przedstawiono względnie kompleksowy obraz przemian dzietności z perspektywy społeczno-ekonomicznej. Badaczka łączy podejścia kilku dyscyplin naukowych oraz kilka poziomów analizy.W pierwszym rozdziale opisany został proces obniżania poziomu dzietności, jego determinanty oraz możliwe konsekwencje. Drugi rozdział poświęcono opisowi bezdzietności z wyboru. W trzecim rozdziale, na podstawie badań przeprowadzonych przez Autorkę, zaprezentowano opinię społeczną na temat zjawiska bezdzietności dobrowolnej. Rozważania mają charakter teoretyczno-empiryczny. Bazują na zastanych danych statystycznych, między innymi pochodzących z Banku Światowego, OECD, Eurostatu i GUSu, jak też na danych pierwotnych, które przyjęły formę badania ilościowego (n=1097). Zainteresują nie tylko specjalistów z wielu dyscyplin nauk społecznych oraz decydentów, którzy chcieliby wpływać na zmianę istniejących trendów demograficznych, ale i szeroki krąg czytelników pragnących zrozumieć swe czasy i los Europy, w tym Polski.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
