Okres dyktatury komunistycznej jest czasem szczególnym w kontaktach kulturalnych między Polską a Węgrami. Zakładano wówczas, że wymiana kulturalna ze wszystkimi krajami socjalistycznymi powinna się odbywać na zasadzie symetrii. Nigdy jednak nie udało się tego założenia w pełni zrealizować. Przede wszystkim zabrakło równości instytucjonalnej. W Warszawie funkcjonował bowiem Węgierski Instytut Kultury, natomiast w Budapeszcie instytucja o niższej randze - Czytelnia Polska, a później Ośrodek Informacji i Kultury Polskiej. Kontakty były starannie wyreżyserowane, nie wychodzono poza określony "komunistyczny kanon". Mimo to nie można przecenić działalności OIiKP jako miejsca, w którym uczono języka polskiego, koordynowano tłumaczenia literatury, prezentowano dzieła filmowców i sztuki teatralne. Jest to jedna z najstarszych działających za granicą polskich instytucji kulturalnych.Autorzy niniejszej publikacji dokonali precyzyjnej analizy źródeł archiwalnych oraz literatury przedmiotu. Na tej podstawie stworzyli zarys dziejów polskich placówek nad Dunajem. Przyjęli zasadę chronologiczną oraz zasadę hierarchiczności zagadnień.
"Im więcej dronów unosi się w powietrzu, tym mniej są widoczne" - pisze Przemysław Wielgosz we wstępie do książki Grgoire'a Chamayou. W zachodnich społeczeństwach szybko przywykliśmy do tego, że w prowadzonych obecnie wojnach, konfliktach zbrojnych i tak zwanych operacjach specjalnych wykorzystuje się bezzałogowce wyposażone w śmiercionośne pociski. Słyszymy też o tym, jakoby drony były bronią bardziej humanitarną niż inne.Chamayou nie tylko burzy mit drona jako precyzyjnego urządzenia, które ma ograniczać liczbę ofiar cywilnych, ale przede wszystkim zaprasza do namysłu nad dalekosiężnymi konsekwencjami wojskowego zastosowania tej technologii. Jego zdaniem jesteśmy właśnie świadkami przewartościowania podstawowych kategorii etycznych, politycznych, prawnych i antropologicznych. Broń zdalnego zabijania zmienia reguły walki: eliminuje bezpośredni kontakt między stronami, a jednocześnie znosi odległość między nimi; starcie dwóch podmiotów przekształca w egzekucję, a wroga w ściganego. Podważa tym samym etos wojenny i związane z nim pojęcia męstwa, tchórzostwa, odpowiedzialności i sprawiedliwości. W rezultacie radykalnie przeobraża rozumienie tego, czym jest wojna, a czym pokój, czym jest zagrożenie, a czym bezpieczeństwo. I ostatecznie wpływa na nasze przekonania dotyczące tego, jak powinny się kształtować stosunki między państwem a obywatel/k/ami.Co jednak ciekawe, procesy te dokonują się niemal mimochodem, niezauważone przez media i opinię społeczną. Chamayou pokazuje, że aby mogły być niedostrzegalne i zyskać szeroką akceptację, musi im towarzyszyć proceder świadomego i konsekwentnego zastępowania etyki walki swoistą etyką zabijania. Odwołując się do bogatego materiału historycznego - dokumentów wojskowych, tekstów filozoficznych i debat - autor przygląda się więc krytycznie także mechanizmom wytwarzania nekroetyki.Trzynaście lat od francuskiego wydania Teoria drona nie tylko nie traci na aktualności, ale pod wieloma względami okazuje się wręcz prorocza. Klarowny i poparty rozległą wiedzą wywód Chamayou może działać jak sole trzeźwiące, zwłaszcza że przynosi coś więcej niż refleksję nad użyciem dronów. Każe zastanowić się nad rudymentami funkcjonowania naszych społeczeństw.
"Żyjemy w świecie nawiedzanym przez widma przyszłości, które się nie ziściły. Muzyka, film i literatura nieustannie recyklingują estetyki minionych dekad, nie oferując nowych form twórczych. Rzeczywistość późnego kapitalizmu oznacza stagnację.W swych esejach Mark Fisher próbuje zrozumieć, dlaczego współczesność wydaje się zamknięta w pętli nieustających powrotów, a nowe wizje przyszłości stały się niewyobrażalne. Łączy osobiste doświadczenia z refleksją filozoficzną i dowodzi, że wszechobecna depresja jest syndromem społecznym i politycznym. Szuka śladów utraconych przyszłości w dziełach Davida Peace'a, Johna Le Carr, Christophera Nolana, Joy Division, Buriala czy Stanleya Kubricka."
Dla Europy wniosek jest jasny: jej najgorszym wrogiem wewnętrznym, przekazywanym niczym wirus z pokolenia na pokolenie i jak wirus zdolnym podlegać najdziwniejszym mutacjom, pozostaje partykularyzm narodowy, państwowy, ideologiczny, który, choć różnie usprawiedliwiany, zawsze powoduje albo autarkię, albo dążenie do hegemonii. Nic nie świadczy, by ten wirus stał się nieszkodliwy. Wszystko nakazuje raczej wierzyć, że przyczaił się jedynie i czeka, aż odzyska dawną jadowitość. Tylko stworzenie szczepionki przeciw jego przyszłym, jeszcze nieprzewidywalnym postaciom umożliwi realizację trzeciego zjednoczenia europejskiego. [z Posłowia] Niniejsze wydanie dopełnia główny tekst dodatkowymi przedłużeniami, z których jedne poszerzają perspektywę historyczną, inne podejmują sporne problemy i przedstawiają słabe strony integracji europejskiej. A takich nie brak. Ale sprawa przynależności do Unii Europejskiej jest polskim być albo nie być. Chciałbym, by ta książka przyczyniła się do uzbrojenia w mocne argumenty zwolenników Polski europejskiej, Polski niepodległej. [ze Wstępu do czwartego wydania]
Nieoczywista opowieść o Polsce Ludowej widzianej przez pryzmat dowcipów. Autor łączy fakty historyczne z setkami kawałów, pokazując, jak śmiech pomagał Polakom komentować absurd codzienności, omijać cenzurę i oswajać komunistyczną rzeczywistość. Książka bawi, ale też skłania do refleksji nad historią i rolą humoru jako formy społecznego oporu.
Polscy ochotnicy, którzy w 1936 roku wyjechali do Hiszpanii walczyć z rebelią generała Franco i zasilili szeregi Brygady imienia Jarosława Dąbrowskiego, do dziś pozostają jednymi z najbardziej niejednoznacznych postaci XX wieku.Jeremi Galdamez Muoz podejmuje próbę opowiedzenia historii dąbrowszczaków w całej jej złożoności - od obrony Republiki Hiszpańskiej przez udział w II wojnie światowej, gdy stali się jednym z symboli francuskiego ruchu oporu, aż po powojenne losy w Polsce. Mierzy się z ich ówczesnymi wyborami - z jednej strony współtwórców ludowej Polski, z drugiej ofiar stalinowskich represji - a w końcu pyta o ich walkę o pamięć i godność w III RP.Mieliśmy w sobie płomień to jednak przede wszystkim opowieść o ludziach, których życiorysy prowadzą nas przez kolejne rozdziały tej historii. Poznajemy sportowców, robotników, lekarki, poetów i działaczy, którzy podążając za własnymi przekonaniami, znaleźli się w samym środku burzliwej historii XX wieku.Ta książka powstała z pragnienia, by opowiedzieć o ludziach zaangażowanych w idee, które dziś wielu wydają się przebrzmiałe. Opisać postaci, które we współczesnej Polsce wykreślono z kart historii, a czasem wyszydzano. To również wynik pasji polegającej na zgłębianiu dokumentów rozsianych po całym kontynencie, często przez lata kurzących się w czyichś piwnicach. Zależało mi na tym, by pokazać dąbrowszczaków jako ludzi wymykających się kliszom, zarówno tym ustanowionym przed 1989 rokiem, jak i potem.Autor
Józef Wybicki (1747-1822) - pisarz, polityk, publicysta, najpierw uczestnik Konfederacji Barskiej, potem zwolennik reform królewskich, działacz |KEN (komisji Edukacji Narodowej), członek Towarzystwa Ksiąg Elementarnych, poseł na sejm kilku kadencji (w tym Sejm Czteroletni), uczestnik powstania kościuszkowskiego, od 1795 roku na emigracji w Paryżu, Włoszech (uczestniczył tam w formowaniu Legionów Polskich, dla których stworzył pieśn, która jako "Mazurek Dąbrowskiego" stała się hymnem Polski), współtworzył napoleońskie Księstwo Warszawskie, by po 1813 roku stać się prorosyjskim, pisał komediie obyczajowe, tragedii, ale też pisma polityczne. Tę ostatnią aktywność najmocniej wyrażają, złożone z 3 części Myśli polityczne o wolności cywilnej. Jak pisze Emanuel Rostworowski: Tytuł Myśli... nie odpowiada treści dzieła. Przedmiotem traktatu jest bowiem zagadnienie wolności politycznej, a nie wolności cywilnej. I dalej: Myśli pierwszej>> rozwinął doktrynę umowy społecznej. W drugiej Przedmiotem badań jest pytanie, jak naród wolny może utrzymać swą wolność i jakie są przyczyny upadku wolnych narodów. I konstatuje, iż ratunkiem dla kraju upadającego jest czasowe zawieszenie politycnzej wolności. W dwóch pierwszych księgach pisze ogólnie bądź aluzyjnie do Polski ale jednak opisując czasy rzymskie, zamierzche. Część ostatnią (Myśl trzecia) poświęca już bezpośrednio losom Polski, twierdząc iż upadek Polski to wina nas samych. Pisze: przemoc zewnętrzna nie byłaby przyczyną ostatecznej zguby kraju, gdybyśmy tylko sami dla Matki naszej nie byli nieprzyjacielem... Warto wziąć sobie Myśli... Wybickiego do serca i dziś!
Wyścig do Mesyny wygrali Amerykanie. Gdy pojawili się tam pierwsi angielscy żołnierze, Amerykanie przywitali ich okrzykami: Gdzie żeście byli, cholerni turyści? Morison jak zwykle jest wszędzie! Przeprowadza wywiady ze zwykłymi żołnierzami i z naczelnymi dowódcami, koresponduje i rozmawia też z dowódcami przeciwników. Dzięki temu mamy kompletny obraz bitwy o Sycylię i lądowania aliantów we Włoszech. Autor często w narrację książki wplata historie anegdotyczne i tragiczne prostych żołnierzy. W dodatku to błyskotliwe pióro! To nie przypadek, że autor dwukrotnie otrzymał Nagrodę Pulitzera! Przebieg kampanii można określić dwoma słowami Stracone zwycięstwo albo Zwycięski odwrót. Ale bez tej kampanii nie byłoby sukcesu lądowania w Normandii.
Jim Baggott (ur.1957) - angielski fizyk, chemik, kosmolog, filozof, popularyzator nauki. Niezależnie od tego, czy pisze o mechanice kwantowej, czy o strukturze czasoprzestrzeni, jego twórczość stanowi pasjonujący, oparty na twardych dowodach empirycznych Krótki Przewodnik po rzeczywistości, naszej rzeczywistości. Z przedmowy Autora: Gdzie jesteś w tej chwili?Może stoisz w księgarni, kartkując tę książkę. Może siedzisz w pociągu, albo w poczekalni na lotnisku, zabijając czas. Może siedzisz w łóżku, czytając te słowa, aby odsunąć od siebie mentalny zgiełk dnia przed jego końcem.Skąd wiesz, że coś z tego jest realne?Rzeczywistość naszego świata uważamy za rzecz całkowicie oczywistą. Dlaczego nie? Rzeczywistość zwykła istnieć zawsze, kiedy budzimy się rankiem. W ciągu dnia jest stale przewidywalna i wciąż jest z nami wieczorem, kiedy zapadamy w sen.Rzeczywistość posiada wymiar społeczny – żyjemy i pracujemy obok innych ludzi; zarabiamy, wydajemy pieniądze (na przykład w księgarniach). Żenimy się/wychodzimy za mąż. Głosujemy w wyborach.Rzeczywistość ma także wymiar fizyczny – żyjemy w świecie, w którym znajdują się obiekty materialne, takie jak książki, domy, samochody, pociągi, góry, rzeki i drzewa. Obiekty te są źródłem wrażeń, wzrokowych, smakowych, zapachowych, słuchowych i dotykowych. Podstawą tego wszystkiego wydaje się być długa lista maleńkich nieobserwowalnych obiektów, które jak mówią naukowcy, tworzą większe obiekty, które widzimy i z którymi oddziałujemy. Te maleńkie obiekty to molekuły, atomy, protony, neutrony, elektrony, fotony i wiele innych, a wszystkie one zaludniają scenę trójwymiarowej przestrzeni, tańcząc w rytm jednowymiarowego czasu.Niniejsza książka zgłębia rzeczywistość, na poziomach społecznym, percepcyjnym i fizycznym. Moim celem jest poprowadzić cię przez te poziomy, w poszukiwaniu czegoś, co możemy wskazać, czego możemy się trzymać i powiedzieć, że jest to rzeczywiste. Książka jest podzielona na trzy części i formułuje trzy podstawowe pytania: Czy pieniądze są rzeczywiste? Czy kolory są rzeczywiste? Czy fotony są rzeczywiste?Jak można się było spodziewać, odpowiedzi wcale nie są oczywiste i wiele z nich jest dość niepokojących. Na każdym etapie książka bada niektóre opinie, które wypowiedziało o rzeczywistości kilku spośród największych myślicieli, od filozofów starożytnej Grecji do współczesnych naukowców i teoretyków nauk społecznych, przy czym wszystkie one pozostają zdecydowanie w granicach powszechnego zrozumienia.Jest to w zasadzie książka filozoficzna. Zaczyna się od aspektów teorii społecznej i filozofii społeczeństwa, obejmuje klasyczną i współczesną filozofię i kończy się na tym, co zawsze lubiłem nazywać filozofią przyrody, a inni mogą nazywać fizyką. Jeśli nie masz żadnego przygotowania w dziedzinie nauk społecznych, filozofii albo nauki, nie martw się, bo tego nie potrzebujesz.Filozofia to absolutnie naturalna dziedzina działalności człowieka. Praktycznie każdego dnia zajmujemy się spekulacjami filozoficznymi dotyczącymi natury naszej rzeczywistości. Niewielkim trudem potrafimy analizować i interpretować te spekulacje w sposób, który pomaga nam po pierwsze poznać naturę problemów, które mogą istnieć wespół z naszymi zdroworozsądkowymi koncepcjami rzeczywistości, a po drugie zdać sobie sprawę, skąd mogłyby pochodzić pewne rozwiązania. Co najważniejsze, jeśli możemy uzyskać wystarczające zrozumienie problemów oraz ich możliwych rozwiązań, wówczas możemy sformułować własne opinie. Książka ta jest więc przeznaczona dla każdego, kto kiedykolwiek zastanawiał się, co jest rzeczywiste i skąd to wiemy.
Alan Watts (1915-73) - brytyjski filozof, kulturoznawca, religioznawca, pisarz, popularyzator kultury Wschodu na Zachodzie, autor kilkudziesięciu książek i setek pomniejszych artykułów i nagrań, w pewnym sensie także legenda kontrkultury. Przez całe życie badał granice ludzkiej świadomości, a jego unikalne podejście do buddyzmu – pozbawione dogmatów i instytucjonalnego gorsetu – uczyniło z niego duchowego przewodnika dla milionów sceptyków, poszukiwaczy i artystów. "Czy buddyzm jest religią?" to kwintesencja jego życiowej misji: obierania religii z fasad, by dotrzeć do czystego doświadczenia wolności.Filozofia, system wierzeń, a może forma starożytnej psychoterapii? Alan Watts, legendarny - jak sam siebie nazywał - „filozoficzny showman”, zdejmuje z buddyzmu szaty instytucjonalnych nakazów i rytuałów, by dotrzeć do jego czystej esencji. W książce "Czy buddyzm jest religią?" autor z właściwym sobie humorem i błyskotliwością przekonuje, że buddyzm to przede wszystkim praktyczna mapa drogowa dla zachodniego umysłu, która uczy, jak żyć bez lęku w niepewnym świecie. Idealna lektura zarówno dla sceptyków, jak i wieloletnich fanów twórczości Wattsa.
Nader cenne - z punktu widzenia moich zapatrywań na polską politykę zagraniczną - jest umiejętne wykazanie w opiniowanej pracy, że mimo wszelkich rozbieżności koncepcyjnych, animozji personalnych, czy też niewłaściwych ocen położenia kraju, polityka polska miała racjonalne założenia i w tym duchu była realizowana mimo wszelkich trudności.prof. dr hab. Marek KornatW części głównej publikacji autor z dogłębną znajomością problematyki analizuje dyplomację ministra Aleksandra Skrzyńskiego w rządzie Władysława Sikorskiego od zajęcia Zagłębia Ruhry do konferencji w Lozannie. Z kolei w drugim rządzie Wincentego Witosa, ministerium Mariana Seydy upłynęło pod znakiem kontrowersji związanych ze sprawą uznania Związku Sowieckiego, a ministerium Romana Dmowskiego wokół prób poszerzenia obszaru aktywności polskiej dyplomacji.dr hab. prof. AGAD Jerzy Gaul
Mosty, które trzeba było zbudować na bagnach. Tory podporządkowane wymaganiom twierdzy. Ruchome przęsła otwierające drogę statkom. Konstrukcje ważące setki ton. I wreszcie - mosty wysadzone pod koniec wojny, których fragmenty do dziś spoczywają na dnie rzek.Tak wyglądała kolejowa przeprawa przez dolinę Odry w Szczecinie.Jej budowa rozpoczęła się w czasach, gdy kolej była jeszcze nową technologią, a Międzyodrze stanowiło trudny do pokonania obszar rozlewisk, wysp i nurtów. Uruchomiona w 1846 roku przeprawa miała około 5,7 km długości. W kolejnych dziesięcioleciach była wielokrotnie przebudowywana i rozbudowywana, stając się jednym z najciekawszych przykładów rozwoju dziewiętnastowiecznej techniki mostowej.Historia tej przeprawy jest ważnym elementem historii Szczecina - jego portu, kolei, gospodarki, fortyfikacji i strategicznego położenia.Robert Michalak rekonstruuje niemal sto lat dziejów tego niezwykłego przedsięwzięcia: od pierwszych drewnianych estakad po stalowe mosty, aż po ich zniszczenie w 1945 roku.To książka o mostach, których już nie ma, oraz o mieście, którego bez nich nie sposób zrozumieć.Ireneusz Kłosowski, Wydawca
Koniec wieku XVIII, Polska na mapach umiera.Rozbiory aż do dziś to narodowa trauma Polaków. Co dekadę nowy strach. Kto tym razem uszczknie i jak duży fragment naszego terytorium: Niemcy, Rosja, UE, Żydzi czy Ukraińcy? I według jakiego klucza zostanie to przeprowadzone. Musimy zwalczyć tę rozbiorową traumę. Skonfrontować się z narodową zdradą, podłością i oszałamiającą głupotą naszych ówczesnych elit, po to, aby blizny po XVIII-wiecznych rozbiorach nie zabliźniły się błoną podłości. Święta miłości kochanej Ojczyzny,Czują Cię tylko umysły poczciwe!Dla ciebie zjadłe smakują trucizny,Dla ciebie więzy, pęta nie zelżywe.Kształcisz kalectwo przez chwalebne blizny,Gnieździsz w umyśle rozkoszy prawdziwe.Byle cię można wspomóc, byle wspierać,Nie żal żyć w nędzy, nie żal i umierać. Hymn do miłości OjczyznySłowa: Ignacy Krasicki
Porywająca i podstawowa lektura dla każdego, kto pragnie zrozumieć kraj, który po dziś dzień nadaje kształt światu.W lipcu 1776 roku trzynaście anglojęzycznych kolonii w Ameryce Północnej zjednoczyło się, aby w drodze podboju i osadnictwa stworzyć najpotężniejszy kraj świata.Ojcowie Założyciele spisali konstytucję głęboko zanurzoną w ideałach wolności, a mimo to ślepą na prawa rdzennych Amerykanów i niewolnictwo, co ostatecznie doprowadziło do wojny domowej. Jednak Ameryka podniosła się z kryzysu, stawiając na masową imigrację, surowy kapitalizm i decentralizację. Wynalazła linię produkcyjną, stworzyła Hollywood i jazz, wysłała ludzi na Księżyc. Jej żołnierze pomogli zakończyć dwie wojny światowe, a przywódcy aspirowali do roli stróża światowego porządku.Jenkins kreśli obraz państwa często pogrążonego w chaosie i zmagającego się z podziałami rasowymi. Niemniej, choć prezydentura Trumpa sygnalizuje upadek zaufania wielu Amerykanów do klasy rządzącej i może się stać zarzewiem kryzysu konstytucyjnego, Stany Zjednoczone pozostają krajem wolności i twierdzą demokracji. Jenkins podchodzi do swojego zadania z zaraźliwym entuzjazmem i wydobywa wszystkie najważniejsze wątki 250-letniej historii Ameryki. - "The Times"
Wojna, która doprowadziła do upadku trzech imperiów
Od Bałtyku po Alpy, od szczytów Karpat po brzegi Morza Egejskiego – linia frontu na wschodzie jest co najmniej dwukrotnie dłuższa niż we Francji. Konflikt, który rozpoczął się jako spór między Austro-Węgrami a Serbią, zmienia się w krwawą walkę między cesarstwami, angażującą miliony żołnierzy i dotykającą miliony zwykłych ludzi. To odmieni Europę na zawsze.
Wschód jest miejscem, gdzie szarże kawalerii prowadzone są obok ataków gazem. Wojna tradycyjna splata się z nowoczesną, a dowódcy szybko muszą nauczyć się nowych zasad gry. Front wschodni stanowi poligon doświadczalny, gdzie testuje się rozwiązania, które dopiero mają się pojawić w okopach na Zachodzie. To także tu, inaczej niż po drugiej stronie Europy, wojna wpływa na losy cywilów, którzy stają się ofiarami masowych prześladowań.
Nick Lloyd w drugim tomie trylogii sięga do źródeł dotąd nieobecnych w zachodniej literaturze i rzuca nowe światło na wschodnie skrzydło konfliktu. Ukazuje front, momentami rozciągający się na ponad 1400 kilometrów, w całej jego złożoności i okrucieństwie. Przed naszymi oczami rodzi się nowy porządek – w cieniu ruin imperiów, które nie przetrwały Wielkiej Wojny.
W pełni wykorzystaj długi odpoczynek i zregeneruj się dzięki 65 przepysznym daniom inspirowanym nagradzaną grą wideo Baldur’s Gate 3.
Wraz z kucharzem podróżującym u boku Lae’zel, Posępnego Serca, Astariona, Gale’a, Wylla i Karlach przeżyj przygodę, która poprowadzi cię przez dzicz, Podmrok i ziemie dotknięte klątwą cienia aż do Wrót Baldura. Nasz bohater przemienia znalezione produkty w smakowite posiłki, które zaspokajają głód towarzyszy, a zarazem wzmacniają magię ich więzi.
Rozpoczynamy wędrówkę od obozu w dziczy, gdzie kucharz przyrządza suflet z niebieskim serem z Beregostu, ziemniaczki z masłem i czosnkiem, a nawet smażone na głębokim tłuszczu jajo sowodźwiedzia. W Podmroku do menu trafiają zupy i potrawki: w kociołku bulgocze tażin ze wszystkim, a w miskach lądują sycąca potrawka z Neverwinter i intensywnie zielona cesarska zupa z pędami paproci. W oberży Ostatnie Światło na stół wjeżdżają pożywna kolacja i pizza z żeliwnej patelni, a także rozkosznie aromatyczna słoneczna paella. Po posiłku czas na małe co nieco w przystani we Wrotach Baldura: świeżą tartę jagodową lub domowe ciastka Bex. Nie zawadzi też wychylić kufel piwa Pocałunek Lodu albo wypić filiżankę turmishańskiej herbaty w tawernie Elfia Pieśń.
Dzięki obłędnym przepisom z Baldur’s Gate 3, które doskonale oddają klimat gry, podasz na własnym stole znane z niej zasoby obozowe, składniki i posiłki. Receptury podzielono według rodzaju dania i miejsca, w którym rozbito obóz; te, które idealnie nadają się do dzielenia z innymi, oznaczono jako uwodzicielskie. Każdy rozdział otwiera oryginalna ilustracja, a przepisom towarzyszy 45 zdjęć. Uczta na dekadzień pozwoli ci w pyszny sposób odzyskać punkty zdrowia – bez potrzeby rzucania kością!
Dzięki niniejszej książce możemy prześledzić historię i ewolucję wojny jako ciągu działań opartych na ruchu, przemieszczaniu się i manewrze. Opisom towarzyszy imponująca liczba szczegółowych, niezwykłych ilustracji. Od rydwanów i galeonów po transportery opancerzone, bombowce i drony - odkrywamy, jak maszyny bojowe zmieniły charakter wszelkich konfliktów toczonych na lądzie, w przestworzach i na morzu, wpływając na bieg dziejów świata. Przez omówienie ponad 400 najbardziej przełomowych maszyn i rozmaitych przykładów techniki wojskowej, jakie kiedykolwiek powstały, nasza książka stanowi wyczerpujący przewodnik po mobilnych aspektach wojen.
Istotne źródło wiedzy o krajach Dalekiego Wschodu, niezbędne dla osób zainteresowanych problematyką Azji, w tym studentów studiów politologicznych. Uniwersalny zasób wiadomości, m.in..: ustroje polityczne i państwowe, systemy gospodarcze, zasady i normy społeczne oraz kulturowe.
WEJDŹ DO PRAWDZIWEGO ŚWIATALALKI Stanisław Wokulski i Izabela Łęcka to postaci fikcyjne, ale Warszawa opisana wLalceistniała naprawdę. Miasto arystokratów i bankierów, kupców i dorobkiewiczów, subiektów i nędzarzy. Idealistów i oportunistów. Bolesław Prus znał je jak mało kto i z niezwykłą precyzją opisywał jego codzienność. Nie każdą z jego twarzy mógł jednak pokazać. Profesor Andrzej Chwalba czytaLalkęnie jak literaturoznawca, ale badacz epoki. Przygląda się miejscom, obyczajom, wydarzeniom politycznym i społeczeństwu i wskazuje nie tylko, co Prus zaczerpnął z rzeczywistości, lecz także, co pominął. Jak naprawdę wyglądała codzienność na ulicach Warszawy? Czym żyły salony, o czym rozmawiało drobnomieszczaństwo? Jak wiele osób żyło w skrajnej nędzy? I czy rzeczywiście w tym świecie pełnym kontrastów, targanym wewnętrznymi konfliktami można było w ciągu kilku miesięcy dorobić się fortuny na wojennych dostawach? Autor opowiada zarówno o tym, co Prus umieścił na kartach powieści, jak i o tym, czego – z powodu cenzury – opisać nie mógł. Dzięki tej książce powieściowa Warszawa przestaje być dekoracją dla losów Łęckiej i Wokulskiego, a staje się jednym z jej najważniejszych bohaterów. Andrzej Chwalba – historyk i publicysta, profesor nauk humanistycznych, wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego. Honorowy członek Polskiego Towarzystwa Historycznego. Wybitny znawca XIX i XX wieku. Napisał ponad 30 książek, zarówno nagradzanych monografii naukowych, jak i tych przeznaczonych dla szerszego grona odbiorców.
Kompendium dla każdego miłośnika sztuki, które w nowatorski sposób przedstawia najlepsze obrazy świata. Obok znakomitych prac znanych mistrzów, wystawianych w słynnych galeriach świata, znajdziemy pomijane dotąd arcydzieła i nowo odkryte prace współczesnych malarzy, które warto zobaczyć.Galeria sztuki w każdym domu.Od malowideł ściennych starożytnego Egiptu po współczesne płótna Zachodu.1001 kolorowych reprodukcji opatrzonych opisem obrazu i jego twórcy.Chronologiczny układ dzieł.1001 obrazów, które warto w życiu zobaczyć to książka naprawdę wszechstronna i piękna. Prezentuje najlepsze obrazy świata: od malowideł ściennych starożytnego Egiptu po współczesne płótna Zachodu. Na jej stronach znajdziesz 1001 spośród najbardziej niezapomnianych, przejmujących, ważnych, kontrowersyjnych i frapujących obrazów, jakie kiedykolwiek stworzono. Co ważne, pokazano tu ponad 400 obrazów z XX i XXI wieku, także nowo odkryte prace z galerii współczesnych.Zajmujące i pouczające teksty napisane przez międzynarodowy zespół artystów, kustoszy, krytyków i kolekcjonerów sztuki rzucają światło i na obrazy, i na ich twórców. Pięknej reprodukcji każdego dzieła towarzyszy wnikliwe omówienie - godna pozazdroszczenia kolekcja dzieł sztuki, w której zagłębić się można w każdej chwili.Obrazy uszeregowano chronologicznie. Przewracając karty książki, nieraz odkryjesz fascynujące i zaskakujące zestawienia. Indeksy tytułów obrazów i nazwisk artystów ułatwią odnalezienie konkretnego dzieła czy prześledzenie rozwoju twórczości danego malarza.Pozwól prof. Stephenowi Farthingowi zabrać się w jego osobistą podróż po obrazach, które każdy powinien postarać się w życiu zobaczyć. Wiele z nich znajduje się w znanych galeriach, jak paryski Luwr czy nowojorskie MoMA - inne zaś pozostają w trudno dostępnych zakątkach świata. Każdy z nich jednak wart jest tego, by spróbować obejrzeć go osobiście.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?