Ta kategoria dedykowana jest współczesnym czytelniczkom literatury kobiecej. Bardzo szeroki wybór romansów, kryminałów, powieści obyczajowe, poruszająca literatura kobieca, erotyki, harlequiny polskich i zagranicznych autorów. Każda lubiąca czytać kobieta znajdzie coś szczególnego dla siebie.
Polecamy literaturę Sergiusza Piaseckiego, Stanisława Srokowskiego, Diany Palmer czy w końcu Blanki Lipińskiej.
Nagroda Księgarzy Norweskich przyznana za najlepszą książkę dekady (1990)
Dzika, namiętna i mroczna opowieść o niepokornej kobiecie łamiącej wszelkie zakazy.
Księga Diny jest kontynuacją najlepszych rozdziałów w norweskiej tradycji literackiej. To książka pod każdym względem niezwykła – pełna napięcia i zabawna, przejmująca w opisach dramatycznego losu bohaterki. Dina nazywana przez autorkę amazonką i wojowniczką, wilczycą i olbrzymką, pozostaje przede wszystkim głęboko zranionym dzieckiem, którego uczucia uległy dewiacji w wyniku strasznych przeżyć.
Cykl „Trylogia Diny” składa się z tomu 1.Księga Diny (II wyd. 2014r.), tomu 2 „Syn szczęścia” (I wyd. 2017r.) - długo oczekiwana premiera kontynuacji kultowej norweskiej trylogii i tomu 3. „Dziedzictwo Karny” (I wyd. 2017r.) zaskakująego zakończenia tej najsłynniejszej sagi z krainy fiordów.
Herbjorg Wassmo to wybitna norweska pisarka urodzona w 1942 roku w Vesteralen. Zadebiutowała w 1976 roku zbiorem wierszy Skrzydlaty zespół, zasłynęła jednak jako powieściopisarka. Jest autorką wielu znakomitych powieści, w tym dwóch trylogii poświęconych dwóm bohaterkom: Torze i Dinie. Wielokrotnie nagradzana, między innymi otrzymała prestiżową Nagrodę Literacką Rady Nordyckiej, Nagrodę Krytyków, Nagrodę Księgarzy oraz nagrodę im. Amalie Skram. Jej najpopularniejszą książką jest „Księga Diny”, która została zekranizowana w roku 2002. W książce Stulecie autorka opisuje historię swej rodziny aż do momentu, w którym staje się jedną z najwybitniejszych współczesnych pisarek. Herbjorg Wassmo napisała również wiele noweli i sztuk teatralnych. Jej książki zostały przetłumaczone na 26 języków, między innymi angielski, niemiecki, francuski, hiszpański, włoski, rosyjski, japoński i hebrajski.
Olive Kitteridge might be described by some as a battle axe or as brilliantly pushy, by others as the kindest person they had ever met. Olive herself has always been certain that she is 100% correct about everything - although, lately, her certitude has been shaken. This indomitable character appears at the centre of these narratives that comprise Olive Kitteridge. In each of them, we watch Olive, a retired schoolteacher, as she struggles to make sense of the changes in her life and the lives of those around her - always with brutal honesty, if sometimes painfully. Olive will make you laugh, nod in recognition, as well as wince in pain or shed a tear or two. We meet her stoic husband, bound to her in a marriage both broken and strong, and her own son, tyrannised by Olive's overbearing sensitivities. The reader comes away, amazed by this author's ability to conjure this formidable heroine and her deep humanity that infiltrates every page.
In Closing Time, Joseph Heller returns to the characters of Catch-22, now coming to the end of their lives and the century, as is the entire generation that fought in World War II: Yossarian and Milo Minderbinder, the chaplain, and such newcomers as little Sammy Singer and giant Lew, all linked, in an uneasy peace and old age, fighting not the Germans this time, but The End. Closing Time deftly satirizes the realities and the myths of America in the half century since WWII: the absurdity of our politics, the decline of our society and our great cities, the greed and hypocrisy of our business and culture -- with the same ferocious humor as Catch-22.
Closing Time is outrageously funny and totally serious, and as brilliant and successful as Catch-22 itself, a fun-house mirror that captures, at once grotesquely and accurately, the truth about ourselves.
Eden Martelli jest zbyt pochłonięta ucieczką z sideł śmierci, by uświadomić sobie, że zmierza prosto w ramiona miłości.
Klucząc wiejskimi drogami, ona i jej oniemiały synek, zmuszeni są kryć się przed ludźmi. Zatrzymani przez awarię samochodu, bez grosza przy duszy i szans na nocleg – nie mają żadnego pomysłu na przetrwanie Bożego Narodzenia w Summer Harbor.
Pomocny i zaradny Beau Callahan doskonale rozwiązuje problemy… innych ludzi. Odszedł z biura szeryfa, aby prowadzić rodzinną plantację choinek świątecznych, ale nadal nie pogodził się ze śmiercią rodziców i nie ma sił, by stawić czoła samotności podczas świąt.
Kiedy na progu jego domu staje poszukująca pracy Eden, Beau widzi w niej odpowiedź na swoje modlitwy. Kobieta budzi zaufanie, jest bardzo sumienna i… ujmująco piękna. Z czasem okazuje się jednak, że skrywa wiele tajemnic.
U progu Bożego Narodzenia Eden dopada przeszłość.
Beau zrobiłby wszystko, by ją chronić, ale kto ochroni jego przed uczuciem do kobiety, która boi się zaufać komukolwiek?
Książę Philippe Lavay podejmuje się najniebezpieczniejszych tajnych misji, wierząc, że służba dla brytyjskiej korony to jedyny sposób, by odzyskać rodowy majątek we Francji. Teraz jest bliski celu. Lecz podczas wykonywania ryzykownego zadania zostaje ranny i musi wrócić do swojej angielskiej posiadłości…
Jedno upojne popołudnie miało dla Elise Fountain katastrofalne skutki. Odtrącona przez rodzinę, okryta skandalem, żeby przeżyć, musi przyjąć niezbyt zaszczytną posadę: gospodyni aroganckiego i przerażająco cudownego księcia. Posadę, której dłużej niż kilka dni nie utrzymała jeszcze żadna kobieta...
Teraz mężczyzna, który nigdy nie kochał, i kobieta, która myślała, że już nigdy nie pokocha, będą musieli się zmierzyć z namiętnym wyzwaniem, które może zniszczyć ich oboje…
JULIE ANNE LONG już w dzieciństwie postanowiła, że zostanie pisarką. Jej marzenie spełniło się w 2003 roku, kiedy wydała pierwszą powieść i od razu swoją błyskotliwą prozą weszła do grona najbardziej lubianych amerykańskich autorek powieści z epoki regencji z wartką akcją i ekscytującą intrygą.
Jej powieści są laureatkami i finalistkami wielu nagród, w tym najwyższej RITA Award, i co roku znajdują się wśród najlepszych romansów historycznych wybranych przez czytelniczki Amazonu.
Co spodziewa się znaleźć w Polsce późnych lat osiemdziesiątych młody dziennikarz niemiecki, urodzony na Górnym Śląsku, trochę zagubiony w swoim zawodzie?
Gdyby nie to, że już sypią się gruzy i próchno, a komunizm dogorywa, można by powiedzieć, że trafił do kraju baśni. Ale choć nie zna słów, jakie kazał wykuć na swoim nagrobku Ks. dr Johann Dzierzon*, to na jego oczach z polskiego rumowiska wyłania się prawda.
* Wahrheit, Wahrheit über alles. (pol: Prawda, prawda, nade wszystko).
Henryk Waniek (*1942).
Autor około 20 książek, m.in: Hermes w Górach Śląskich, Inny Hermes, Opis podróży mistycznej z Oświęcimia do Zgorzelca 1257-1957, Pitagoras na trawie, Finis Silesiae, Dziady Berlińskie, Inny Hermes, Wyprzedaż Duchów, Sprawa Hermesa, Jak Johannes Kepler, jadąc do Żagania na Śląsku, zahaczył o księżyc.
Nagrodzony: Kulturpreis Schlesien des Landes Niedersachsen (1999), Nagroda Klubu Księgarzy Warszawskich (1994), Nagroda Fundacji im. Andrzeja Kijowskiego za twórczość eseistyczną (1996), Nagroda Fundacji Kultury (2003).
Druga po Balkonie na krańcu świata powieść Szymona Koprowskiego nosi tytuł Uszy van Gogha, nie jest jednak historią perypetii mistrza impresjonizmu. Tytułowe uszy wielkiego artysty, jak twierdzi pewien handlarz relikwii, trafiły w dramatycznych okolicznościach ostatniego dnia drugiej wojny światowej w ręce jednego z bohaterów powieści. Późniejsze losy zatopionych w formalinie uszu układają się w ironiczną opowieść o ludzkiej egzystencji.
Tom prozy poetyckiej, który jest ósmą publikacją autora związaną z Wrocławiem. Gabriel Kamiński opisuje w niej dwie powiązane ze sobą biografie – swoją i kolegi ze szkolnej ławki. Ich drogi się rozeszły, lecz to, co przeżyli: dorastanie i dojrzewanie, oraz ich późniejsze życiowe losy związały ich z dzielnicą Wrocławia – Grabiszynkiem, i resztą miasta. Jest to poetycka opowieść będąca rozliczeniem z dzieciństwem, młodością i dorosłością autora oraz jego alter ego – kolegi ze Szkoły Podstawowej nr 82. Autor dojrzewał w rodzinie inteligenckiej, kolega w typowo robotniczej. Te dwa synchroniczne światy to przecinały się, to wykluczały. Zamierzeniem Kamińskiego było pokazanie, na ile związki jego i kolegi z danym miejscem życia, z warunkami dorastania, możliwościami kształtowani własnego spojrzenia na ludzi i świat zdeterminowały ich późniejsze poczynania. Książka będąca rodzajem opus vitae jest zapisem historycznej prawdy i doświadczenia przeżytego na własnej skórze. Po Nie ma między nami różnicy, Ulicy Przodowników Pracy, Wratislavia cum figuris I i II, Panu Swenie albo wrocławskiej Abrakadabrze, Moim roku 1968 i ostatnio Balladzie o domu i innych rzeczach śmiertelnych – jest swoistym podsumowaniem i zamknięciem wielowątkowej opowieści Kamińskiego o Wrocławiu, mieście, w którym jego rodzina ukoiła,
jak pisał we Wratislavia cum figuris I, swoją bezdomność.
Wspaniała i poruszająca opowieść o ambicji, pożądaniu i tęsknocie, które czynią nas ludźmi – pióra Richarda Flanagana, laureata Nagrody Bookera.
Jest rok 1841. W odległej kolonii karnej na Ziemi Van Diemena bosa aborygenka pozuje do portretu w sukni z czerwonego jedwabiu. Ma na imię Mathinna i jest przybraną córką gubernatora wyspy, Sir Johna Franklina oraz jego żony, Lady Jane. Jest też obiektem cywilizacyjnego eksperymentu, który ma wykazać, czy wiedza, chrześcijaństwo i rozum mogą być narzucone barbarzyństwu, instynktowi oraz pożądaniu. Kilka lat później, gdzieś na Arktyce, ginie Sir John Franklin wraz załogą i dwoma statkami podczas ekspedycji, której celem ma być odkrycie mitycznego Przejścia Północno-Zachodniego, drogi morskiej z Europy do wschodniej Azji wiodącej przez Archipelag Arktyczny. Anglia jest wstrząśnięta podawanymi przez ekipę poszukiwawczą doniesieniami o przypadkach kanibalizmu, a dla najsłynniejszego pisarza tych czasów, Karola Dickensa, losy Franklina stają się lupą, przez którą przygląda się lodowatym głębinom własnego życia.
Doskonała, głęboko poruszająca i kunsztownie zbudowana medytacja nad pragnieniem relacji z drugim człowiekiem w rozmaitych jej formach – współczucia, ciekawości, troski, pożądania, przyciągania, egoizmu i bezinteresowności, które niezdarnie łączą się w jedno w najbardziej niebezpiecznym abstrakcyjnym pojęciu, miłości.
„Los Angeles Times”
Jego proza jest silna i precyzyjna, a opis pragnień – nadzwyczaj subtelny.
„Publishers Weekly”
Cud precyzji i spójności.
„The Sun Herald”
To poważna i wzruszająca zarazem książka. Na długo zapada w pamięć.
„The Washington Times”
Misternie skonstruowana fuga o pożądaniu i jego odrzuceniu.
„The Times Literary Supplement”
Mistrzowskie potraktowanie przez Flanagana historycznych faktów i sztuki opowiadania, połączone z głębokim wyczuciem natury ludzkiej, potwierdza, że w dziełach takich jak to fikcja wznosi się na poziomy najwyższej sztuki.
„The Irish Times”
Historie takie zdarzają się rzadko raz, dwa, góra trzy razy za życia, alezdarzają się każdemu. Tak, każdemu! Każdemu? Każdemu! No, chyba że ktoś zupełnąjest klęską, katastrofą i zapaścią. Ale i wtedy się zdarzają. JerzyPilchSłownik samotności? Opowieść o miłosnym olśnieniu? Czy może wyznaniaarcymistrza rozpadu na temat dążenia do wielkiej miłości?Przewrotna,dramatyczna i poruszająca historia. Główny bohater, niedoszły historyk sztuki,który całe życie spędził na obsesyjnym szukaniu miłości, poznaje młodziutką iolśniewającą Pralinę Pralinowicz żywą kopię młodej kobiety z obrazu AlbrechtaDrera, studentkę psychologii, kobietę ze wszech miar niepokojącą i tajemniczą,obdarzoną również atletycznym talentem literackim.Niestety, szybko okazujesię, że burzliwy i ekstatyczny związek dwojga kochanków nie ma najmniejszejszansy na przetrwanie. Dlaczego? Czy dwójka bohaterów rzeczywiście pragniemiłości, czy raczej marzy o gwałtownym i efektownym rozstaniu? Kto tu kogouwodzi, kto kogo zostawia, kto nad kim ma władzę? Czy Pralina rzeczywiście byłamiłością życia? I czy w ogóle była?Portret młodej wenecjanki jest bodajnajdoskonalszym pomieszaniem tego, co Pilch od lat uprawia: prozybeletrystycznej, dziennika, eseju, felietonu. Jest jednocześnie kpiarski ismutny, przerażony i euforyczny, zachwycony i gorzki, czuły i zrozpaczony.Tadeusz Nyczek
Po jesiennej nostalgii i zimowym oczekiwaniu w życiu Karla Ovego Knausgrda rozkwita szczęście. Oto jego czwarte dziecko, córka, z myślą o której stworzył cykl Cztery pory roku, ma już trzy miesiące. Czterdziestosześcioletni ojciec odczuwa jednak ulotność tych chwil i by ocalić je od zapomnienia wykorzystuje swój talentNie wiem, jak potoczy się Twoje życie, nie wiem, co będzie z nami, ale wiem, jak teraz wygląda Twoje życie i jak nam się obecnie wiedzie, a ponieważ nic z tego nie zapamiętasz, żadnego, nawet najmniejszego szczegółu, opowiem Ci o pierwszej wiośnie, którą spędziliśmy razem.Trzecia część jest wyjątkową powieścią, zdecydowanie wyróżniająca się na tle cyklu. Wiosna to jeden dzień z życia ojca i córki podczas którego, pomiędzy wschodem a zachodem słońca, Karl Ove w typowy dla siebie i nieoczywisty sposób daje upust swojej miłości do dziecka i świata.
Uroczysko – to tutaj anioł zagląda przez okno, a czasem zdarzają się cuda.
Gdzieś u podnóża Sudetów, w Malowniczem, jest pensjonat Uroczysko. Jego nowa właścicielka Majka na dobre zadomowiła się w miasteczku. To miejsce ma dla niej magiczny, niepowtarzalny klimat, tu można rozwinąć skrzydła i na dobre zapomnieć o przeszłości.
Majka szybko dostrzega jednak, że jej sąsiedzi i przyjaciele mają problemy, o których czasem boją się mówić. Czuje, że powinna wziąć sprawy w swoje ręce i ruszyć z pomocą. Lecz aby pomagać, potrzeba czasem nie lada sprytu i umiejętności. Majka nie spodziewa się nawet, jakie przeszkody przyjdzie jej pokonać.
Może wesprze ją pewien anioł, który ponoć czuwa nad Malowniczem, a może znajdą się też ziemscy ochotnicy?
Czy w Uroczysku naprawdę mogą zdarzyć się cuda?
Sięgnijcie po tę niezwykłą, mądrą i przezabawną opowieść, a ona z pewnością rozgrzeje Wasze serca nawet w bardzo mroźny dzień.
Biogram
Magdalena Kordel jest autorką bestsellerowych serii „Uroczysko” i „Malownicze”, które sprzedały się już w ponad 100 000 egzemplarzy. Pisać zaczęła, by poradzić sobie z trudną przeszłością, ale szybko okazało się, że jej książki stały się balsamem dla duszy tysięcy czytelników.
Araf znaczy czyściec. Tu spotkasz się z samym sobą.
Omer, Abed i Piyu. Każdy z nich niedawno przyjechał do Stanów Zjednoczonych na studia w Bostonie. Omer pochodzi z Istambułu, robi doktorat z nauk politycznych, szybko adaptuje się w nowym miejscu i zakochuje się Gail - biseksualnej intelektualistce o skłonnościach samobójczych. Gail jest Amerykanką, która we własnym kraju i we własnej skórze czuje się nie na miejscu. Abed jest biotechnologiem, którego martwi sposób prowadzenia się Omera, niespodziewana wizyta matki i stereotypowy sposób postrzegania Arabów w Ameryce. Piyu to Hiszpan, który ma zostać dentystą wbrew lękowi przed ostrymi narzędziami; nieustannie niepokoją go latynoscy krewni jego niestabilnej emocjonalnie dziewczyny - Algre.
Z upływem czasu ich relacje ewoluują tak samo jak ich postrzeganie siebie, własnych ojczyzn i kraju, w którym przyszło im żyć. Araf to opowieść o tożsamości, wykluczeniu i przynależności. Wyprawa w świat obsesji w poszukiwaniu nadziei, miłości i przyjaźni.
Elif Shafak (ur. 1971) – bestsellerowa pisarka turecka, ceniona i nagradzana za erudycję i niezwykły dar opowiadania. Jej powieści przełożone zostały na dwanaście języków, w Polsce ukazały się m.in. Uczeń architekta, Pchli pałac i Czarne mleko.
Młoda dziewczyna imieniem Elen mieszka z rodzicami w skromnym domku w górach. Pewnego dnia okazuje się, że ich gospodarstwo jest potężnie zadłużone.
Nieoczekiwanie w spłacie zaległości chce pomóc miejscowy lekarz. Stawia tylko jeden warunek – Elen ma zostać jego żoną!
„A jeśli będą musieli sprzedać gospodarstwo? Elen oparła się o grabie. Jak mogła w takich okolicznościach myśleć o Sigmundzie? Upajać się radością, podczas gdy tuż za rogiem czaiła się tragedia! Zamrugała powiekami, by odgonić łzy wypełniające jej oczy. Czy na Heimsett nie spadło już dość nieszczęść?”.
Powieść „Wysłuchaj mnie, proszę...” jest pochwałą prostoty i wiary w to, że aby być dobrym człowiekiem, należy pochylić się nad innymi i być wiernym sobie, własnym przekonaniom, zasadom, tradycji i wierze. Bez względu na cenę…
Pisarz posiada umiejętność bezszelestnego wprowadzenia czytelnika w stan głębokich przemyśleń, na których rozważanie z powodu nawarstwienia problemów dnia codziennego nie starcza nam czasu. Sugestywnie, aczkolwiek nie dając odpowiedzi, pozostawiając możliwość wyboru, porzuca nas z własnymi dylematami nierzadko głęboko wzruszonych.
Tadeusz Malik, czytelnik
Rysiek stara się zaspokoić swoją żądzę poznania kobiety, która go w pewnym sensie usatysfakcjonuje. Zaspokoi jego ciekawość, kim ona jest? Jaka ona jest? I że ten stan będzie trwał, stan permanentnego zakochania i poznawania, odkrywania przez całe życie. Nie rozumie paradoksu kobiet. Z nimi jest jak z pudełeczkiem znalezionym na ziemi – kiedy człowiek je podnosi, otwiera i widzi, że w środku jest pusto, to zaraz je wyrzuci, a kiedy nie może go otworzyć, nie pozbędzie się go dopóty, dopóki nie zgłębi jego tajemnicy. Kiedy to się stanie, nasyciwszy swoją ciekawość, również je wyrzuca. Tak właśnie jest z kobietą – dopóty człowiek jej dobrze nie pozna i nie przestanie ona dla niego być tajemnicą, stara się ją rozszyfrować, zgłębić, posiąść, zdobyć. Kiedy to się stanie, to potem wszystko zależy od tego, ile jest w nas tej prawdziwej miłości, która pozwala znieść wszystko inne, co dotychczas było w ukryciu, czyli to wszystko, czego ona nam nie chciała pokazać, wszystkie swoje wady, ułomności, trudności i tak dalej. Tylko prawdziwie kochając, potrafimy się znieść do końca życia, szukając jednocześnie jedności z zachowaniem różnic. Kiedy tej miłości nie ma, taki mężczyzna zaczyna traktować kobietę jak mebel, który jest, bo musi być, i zaczyna rozglądać się za inną tajemnicą, która go podnieca, ekscytuje, bo kocha ten dreszczyk. Od dziecka go pokochał, kiedy stał przed świąteczną choinką, patrząc na zawinięte w kolorowe bibuły prezenty.
Fragment książki
Straumatyzowany kompozytor Adam godzinami ślęczy nad swoim opus magnum. Kiedy pisanie mu nie wychodzi, poszukuje inspiracji w dokonywaniu morderstw grzeszników. Morderstwa to tylko doraźne środki – dopiero ukończona krwią ofiar symfonia ma zniszczyć wszelkie zło tego świata, a przynajmniej tak uważa jej autor. W życiu Adama, religijnego fanatyka, pojawiają się dwie socjopatyczne, kłótliwe lesbijki. Brzmi jak artystyczny światek Krakowa? To dobrze. Rzecz się dzieje w Krakowie.
Jednak autorka Symfonii złoczyńcy, dziewiętnastoletnia Mołdawianka Doina Lungu, nigdy w Krakowie nie była. Poczytała coś na Wikipedii, włączyła Google Street View i uznała, że to najwłaściwsze miejsce dla jej debiutanckiej powieści. Stworzyła krwisty, szalony i kiczowaty świat, w którym stary topos związku talentu i szaleństwa wiąże się z ironicznym komentarzem na temat życia nocnego w Europie Wschodniej. Krainie równie straumatyzowanej, fanatycznej i kompulsywnej, co Adam. Krainie trupów pod dywanami.
Sukces, jaki odniosła Doina Lungu w Mołdawii, można porównać w Polsce do historii Doroty Masłowskiej. Obie autorki debiutowały jako dziewiętnastolatki, wybiły się dzięki – mówiąc językiem Pierre’a Bourdieu – konsekracji przez starszego, uznanego pisarza (w przypadku Lungu był to Vladimir Beșleagă) i weszły w świat literatury jako ambasadorki nowego języka.
Symfonia złoczyńcy to więcej niż proza reagująca na przemiany języka potocznego. Autorka jest równolatką rozpadu Związku Radzieckiego, należy do pierwszego pokolenia, dla którego język rosyjski nie był językiem nauki. W okresie ZSRR literatura mołdawska stała się narzędziem w walce o zerwanie związków kultury mołdawskiej z rumuńską, pisano po „mołdawsku” w uproszczonej cyrylicy. Po 1991 za język zabrali się nacjonaliści, którzy próbowali „oczyścić” kulturę Mołdawii z wpływów zarówno radzieckich, jak i rumuńskich.
Entuzjazm mołdawskich krytyków po wydaniu Symfonii dotyczył więc przede wszystkim językowej dojrzałości autorki, sprawności, z jaką żongluje konwencjami i przelewa na papier współczesny język potoczny, ale również narodzin wolnej od politycznych sporów mołdawskiej literatury.
Wyobraź sobie, że twój kraj przypomina statek z dziurą w burcie, który za chwilę pójdzie na dno wraz z całym cennym ładunkiem. W takich przypadkach nie masz wielkiego wyboru. Jak bardzo kochasz swoją Ojczyznę? Uciekniesz czy pozostaniesz na pokładzie?
Roman i niewidoma Ołena wyprzedają cały swój majątek w Dniepropietrowsku, by zacząć nowe życie w Europie. Ale już pierwszy dzień w obcym kraju zamiast umówionej pracy przynosi kłopoty. Mroźny wieczór zastaje ich w Warszawie – bez pieniędzy i nadziei na przetrwanie. Na ratunek przychodzi polska pisarka, na pierwszy rzut oka niezależna i wyzwolona kobieta.Wyobraź sobie, że twój kraj przypomina statek z dziurą w burcie, który za chwilę pójdzie na dno wraz z całym cennym ładunkiem. W takich przypadkach nie masz wielkiego wyboru. Jak bardzo kochasz swoją Ojczyznę? Uciekniesz czy pozostaniesz na pokładzie?
Roman i niewidoma Ołena wyprzedają cały swój majątek w Dniepropietrowsku, by zacząć nowe życie w Europie. Ale już pierwszy dzień w obcym kraju zamiast umówionej pracy przynosi kłopoty. Mroźny wieczór zastaje ich w Warszawie – bez pieniędzy i nadziei na przetrwanie. Na ratunek przychodzi polska pisarka, na pierwszy rzut oka niezależna i wyzwolona kobieta.
Roman zgadza się na nieoczekiwane warunki oferowane przez pisarkę i trafia w oko cyklonu, który niezauważenie dla innych przechodzi przez Pragę, modną, a równocześnie zakapiorską dzielnicę Warszawy. Co wybrać – stare, dobrze znane, ale ostygłe już uczucia, czy nową, gwałtowną miłość? Znaną ukraińską szarość czy podrabianą Europę? To historia miłosna, ale kryje się pod nią coś więcej – opowieść o stosunkach ukraińsko-polskich.
Powieść nie przedstawia ich w kontekście politycznym czy historycznym, o których w Polsce dyskutuje się najgoręcej, a które dla sporej części ukraińskiej diaspory w Polsce wydają się drugorzędne. Autor bada motywację i psychologię człowieka, który opuszcza własny kraj, szukając lepszego życia – to temat aktualny dla Polaków w takim samym stopniu, jak dla Ukraińców.
Tom 3 bestsellerowej serii Klub
Zatrzaskujesz drzwi przed codziennością, obowiązkami i kłopotami, gdy tylko wkraczasz do zagadkowego i zmysłowego świata Klubu.
Nauczyli się wzajemnie miłości i rozkoszy. Zerwali z Klubem. Ale Klub nie zerwał z nimi…
Sarah: „Moje życie zamieniło się w chaos – teraz mogę myśleć tylko o jednym: o magicznym dotyku Jonasa Faradaya. O moim szaleńczym, wszechogarniającym uzależnieniu od tego mężczyzny. To on wyzwolił moje nienasycone pragnienie. Zaspokoję je tylko wtedy, gdy wreszcie Jonas odda się mi cały, tak jak ja oddałam się jemu – całym umysłem, ciałem i duszą...”
Spalająca namiętność nadała sens i przywróciła radość życiu Jonasa Faradaya, milionera i playboya, i Sarah Cruz, studentki przyjmującej oferty do tajemniczego Klubu. Klub już nie jest im potrzebny, ale Klub nie wybaczył Sarah jej zdrady. Jonas pragnie ją chronić, lecz czy zdoła ją ochronić przed swoją niewyjawioną przeszłością? Czy wspólnie zdołają poznać tajemnicę Klubu? Tym razem stawką jest nie tylko ich miłość, ale i życie...
Autorka pisze teksty nagradzanych piosenek i prowadzi popularne programy w amerykańskich mediach. Pseudonim LAUREN ROWE przyjęła, pisząc Klub – serię, która stała się światowym bestsellerem
erotyki. Tylko w USA sprzedano pół miliona egzemplarzy! Kolejne tomy zajmują 1. miejsca list „USA Today” i Amazonu. Są tłumaczone na wiele języków. W Niemczech to bestsellery „Der Spiegel”. „Odzieram ludzi z masek – mówi Lauren Rowe. – Nie interesują mnie ładne maski. Moje książki są inne. Szukam ekscytujących sytuacji. A ekscytujące sytuacje to te, gdzie seks łączy się z suspensem. Niektórzy mogą nie cierpieć moich książek, ale dziękuję wszystkim tym milionom czytelniczek, które je pokochały”.
Amazon: 4,7/5
Goodreads: 4,3/5
Seria Legendarni kochankowie mistrzyni gatunku
„Seksowna przygoda i zaskakująca wersja baśni o Kopciuszku, który bynajmniej nie szuka swego księcia”. „ROMANTIC TIMES”
Mężczyźni ze słynącego ze skandali rodu Wilde’ów łamią konwenanse i damskie serca. Lecz szukają prawdziwej miłości jak wszyscy legendarni kochankowie…
Markiz Ashton Wilde nie myśli o małżeństwie, lecz jego siostra ma wobec niego inne plany. Wyprawia wspaniały bal i zaprasza swoją przyjaciółkę Maurę, by przedstawić ją bratu. Maura przybywa do pałacu nie po to, by znaleźć męża. Ma nadzieję spotkać tu człowieka, który zrujnował reputację jej ojca, i wyrównać z nim rachunki.
Świadkiem gwałtownej sceny pomiędzy nimi staje się markiz Wilde. Zauroczony piękną dziewczyną postanawia stanąć w jej obronie. Lecz Maura nie jest tak bezbronna, jak myśli Ashton. Nie chce być ratowana. Nie chce być swatana, choć jej przyjaciółka nie ustaje w wysiłkach z zapałem godnym baśniowej matki chrzestnej. Chce natomiast odzyskać coś, z czego ograbiła ją zła macocha. A czarujący i zuchwały markiz Wilde oferuje nieoczekiwaną pomoc w jej niebezpiecznej eskapadzie…
NICOLE JORDAN to jedna z najbardziej lubianych amerykańskich autorek romansów historycznych. Jej wypełnione pędzącą akcją błyskotliwe, seksowne powieści z czasów regencji zostały sprzedane w siedmiu milionach egzemplarzy. Jest laureatką wszystkich najważniejszych nagród gatunku, w tym najwyższej: RITA Award – odpowiednika fi lmowego Oscara.
Trzy lata zajęło Paulinie pozbycie się przykrych wspomnień związanych z drugim małżeństwem. Przeprowadzka, nowa praca – wszystko to, z czym jeszcze musiała się uporać, pozwoliło jej stanąć na nogi. Niestety, ustabilizowane już życie Pauliny ponownie zdominuje były mąż. Tym razem w charakterze… nieboszczyka samobójcy.
Paulina, podejrzewając byłego raczej o bycie zabójcą niż samobójcą, z pomocą swojej szalonej rodzinki rozpoczyna amatorskie śledztwo, wplątując się w podejrzane afery. Poznany na przesłuchaniu podkomisarz Bruno Niedziela, początkowo pełen rezerwy, zacznie odgrywać coraz większą rolę w jej życiu.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?