Niniejsza publikacja jest próbą zachowania w pamięci działalności i twórczości Profesora Kazimierza Doktóra przez część środowiska socjologów i specjalistów zarządzania, w szczególności Jego kolegów, przyjaciół i współpracowników. Przesłanie to określiło charakter książki, wyrażony w jej tytule: Profesor Kazimierz Doktór. Życie i działalność (1935–2016). Publikacja zawiera biograficzne i naukowe aspekty życia i działalności Profesora.
W początkowej części pracy zamieszczony został autoportret Uczonego. Obok niego umieszczony został zarys życiorysu zawodowego Profesora, opracowany na podstawie dotychczasowych źródeł pisanych oraz przekazów ustnych, w tym przekazanych przez Rodzinę i najbliższych współpracowników.
Dalej zamieszczono migawki z życia Profesora. Są to przede wszystkim zdjęcia i dokumenty ze zbiorów rodzinnych Państwa Doktór. Część biograficzną uzupełniają wspomnienia współpracowników i kolegów, szerzej pokazujące Czytelnikom sylwetkę Uczonego, wiele faktów z Jego życia zawodowego i osobistego.
W części naukowej zostały zamieszczone artykuły o różnym charakterze, aczkolwiek odnoszące się do działalności naukowej Profesora, a także podejmujące próbę oceny Jego dorobku. Wyrazić należy przy tym nadzieję, iż w przyszłości, podjęta zostanie bardziej głęboka analiza dorobku naukowego Profesora Kazimierza Doktóra.
Po dyskusji, redaktorzy zamieszczają także dwa artykuły Profesora poświęcone przemianom społeczno-ekonomicznym, jakie zachodziły w pierwszych latach transformacji systemowej w Polsce. Chodzi o pokazanie, szczególnie tym Czytelnikom, którzy z Jego pracami nie mieli bliższego kontaktu, zdolności obserwacyjnych Profesora i zaangażowania w zachodzące w kraju przemiany początku lat 90.
Część naukową kończy rozdział poświęcony dorobkowi naukowemu Uczonego.
#1 New York Times Bestseller
Tiger Woods
Ikona sportu, legenda Ameryki
Osiągnął wszystko, był najpopularniejszym sportowcem na świecie, gwiazdą o niemal niepojętej sławie i fortunie, która żyła, jak się wydawało, idealnym życiem. Żonaty ze szwedzką pięknością i ojciec dwójki małych dzieci, był zwycięzcą czternastu największych turniejów golfa i zarabiał ponad 100 milionów dolarów rocznie. Ale to wszystko było starannie przygotowaną iluzją. Okazało się, że Woods od lat żył podwójnym życiem, które zdemaskowane zostało po nocnej kraksie w Święto Dziękczynienia. Wtedy ujawniła się jego notoryczna niewierność i w 2009 roku jego życie osobiste i zawodowe znalazło się na krawędzi katastrofy. Kim więc naprawdę był i jest Tiger Woods?
W jego biografii autorzy Jeff Benedict i Armen Keteyian, zespół odpowiedzialny za bestseller "The System”, zaglądają za nagłówki gazet, by przedstawić bogato udokumentowaną odpowiedź na to pytanie. Aby ją znaleźć, przeprowadzili setki wywiadów i rozmów. I tak odkryli nowe, intymne i zaskakujące szczegóły dotyczące człowieka stojącego za mitem. Przeczytamy relacje o związku Tigera z jego pierwszą miłością Diną Gravell i ich dramatycznym zerwaniu. Dowiadujemy się, że agencja sportowa IMG, którą zatrudniał Tiger , płaciła 50 tys. dolarów rocznie jego ojcu, na długo przed tym, jak Tiger został ich klientem. Odkrywamy nowe, zaskakujące szczegóły dotyczące Earla, który zmarł w 2006 roku i do dziś pochowany jest w nieoznaczonym grobie. Czaimy się za kulisami, aby ujawnić niewierność Tygrysa, i dostajemy wgląd w sprawy jego późniejszego leczenia uzależnień seksualnych.
Autorzy odkrywają przed nami istotę ludzką uwięzioną w świecie rodziców. Spotykamy samotne, introwertyczne, dziecko, które ma problemy z komunikacją z rówieśnikami z powodu jąkania i niezwykłego stylu życia. I zaczynamy rozumieć obsesję dorosłego człowieka, jego ucieczkę do ekstremalnych treningów i nurkowania w głębinach morskich, do źródła samotności, której pragnął. Autorzy książki przypominają nam jednak o wyjątkowej wielkości Woodsa i radości, którą czuliśmy, oglądając sportowego geniusza, którym był. Tylko jakim kosztem? Benedict i Keteyian udzielają odpowiedzi w tej niezwykłej biografii, która stała się wielką opowieścią o amerykańskiej legendzie.
"W tej doskonale spersonalizowanej biografii jest piękno i respekt. . . Ma moment obrotowy i prędkość. . . Tworzy słodki dźwięk, jak dobrze uderzona piłeczka golfowa… To wielka amerykańska historia. . . Autorzy wprowadzają ziarnisty nowy detal do niemal każdego aspektu życia Woodsa. "
Dwight Garner,- The New York Times
„Próbowałem napisać o Tigerze od czasu, gdy był nastolatkiem. Sądziłem, że nie da się go poznać. Ta książka dowodzi, że się myliłem. Nareszcie mamy przed sobą Tigera Woodsa.”
MICHAEL BAMBERGER Redaktor „Sports Illustrated” i autor książki Men in Green
„Gdyby King Lear dotyczył golfa, albo gdyby wielcy rosyjscy powieściopisarze skierowali swe spojrzenia na współczesne oczekiwania i sławę, ku najbardziej amerykańskim spośród wszystkich ojców i synów, powstałaby właśnie ta książka. Wzlot i upadek Tigera Woodsa na tych stronicach jest zarówno mityczny jak i przejmująco ludzki i mały.”
WRIGHT THOMPSON Redaktor, „ESPN The Magazine”
Darowując książkę „Tato, opowiedz o sobie”, dajesz swojemu ojcu więcej niż pięknie wydaną, ładnie oprawioną, nienapisaną jeszcze historię. Dajesz mu poczucie, że jest dla Ciebie ważny. Dzięki odpowiedziom na proste i wnikliwe, zawarte w dzienniku pytania dajesz możliwość spisania losów i wspomnień taty, przelania uczuć co sprawi, że dotąd puste strony dziennika staną się dla niego podarunkiem bardzo osobistym, a dla Ciebie i całej rodziny będą stanowić bezcenną pamiątkę.
Pomocą dla taty w spisywaniu dziejów są zawarte w książce inspirujące, krótkie teksty dotyczące obyczajów, kuchni, kultury, mody itd. z czasów jego młodości.
Daj swojemu ojcu tę książkę jako prezent.
Pokaż mu, że chcesz wiedzieć wszystko o jego wspomnieniach, marzeniach i pragnieniach. Odpowiadając na nieoczekiwane i czasami zabawne pytania dotyczące takich tematów, jak dzieciństwo, szkoła, hobby, przyjaźń, pierwsza miłość, ojcostwo, kariera zawodowa, twój ojciec krok po kroku spisze historię swojego życia. Stworzy wyjątkową i osobistą książkę, dzięki której naprawdę go poznasz.
„Dla przyszłych pokoleń cenne będzie nie to, co posiadamy, lecz świadectwo, kim byliśmy i opowieść, jak żyliśmy. Tym, co należy uwiecznić, są rodzinne historie”.
Ellen Goodman
Darowując książkę „Mamo, opowiedz o sobie”, dajesz swojej mamie więcej niż pięknie wydaną, ładnie oprawioną, nienapisaną jeszcze historię. Dajesz jej poczucie, że jest dla Ciebie ważna. Dzięki odpowiedziom na proste i wnikliwe, zawarte w dzienniku pytania dajesz możliwość spisania losów i wspomnień mamy, przelania uczuć co sprawi, że dotąd puste strony dziennika staną się dla niej podarunkiem bardzo osobistym, a dla Ciebie i całej rodziny będą stanowić bezcenną pamiątkę.
Pomocą dla mamy w spisywaniu jej dziejów są zawarte w książce inspirujące, krótkie teksty dotyczące obyczajów, kuchni, kultury, mody itd. z czasów jej młodości.
Elma van Vliet uświadomiwszy sobie, że jej matka jest ciężko chora, wymyśliła książkę dla mamy, zbiór pytań, które pomogłyby jej dowiedzieć się, kim naprawdę jest jej najbliższa osoba. Chciała się dowiedzieć, jaka była jako dziewczyna, poznać jej wspomnienia z dzieciństwa, jakie marzenia miała w wieku 18 lat, w kim najpierw się zakochała, jak się czuła w związku z narodzinami swojego dziecka ... Inspirowana starą holenderską tradycją spersonalizowanych wspomnień, powstała książka, którą każda mama powinna otrzymać w prezencie.
Pięknie zaprojektowany notes daje możliwość zapisania odpowiedzi na pytania, na których postawienie może być kiedyś za późno.
Elma van Vliet zdecydowała się rozwinąć pomysł w serię książek. Pierwsza z nich została opublikowana w 2004 r., a dziś już miliony osób na całym świecie piszą własne historie. Zapisują wspomnienia, udostępniają je i zachowują na przyszłość.
Książki z tej serii są uniwersalne i ponadczasowe. Stworzyły nową markę. Tylko w Niemczech, Danii i Holandii sprzedano ponad 3 miliony egzemplarzy. Prawa do wydań zostały zakupione również przez Włochy, Hiszpanię, Węgry, Norwegię, Finlandię, Brazylię, USA. Seria Opowiedz o sobie stała się międzynarodowym bestsellerem.
„Dla przyszłych pokoleń cenne będzie nie to, co posiadamy, lecz świadectwo, kim byliśmy i opowieść, jak żyliśmy. Tym, co należy uwiecznić, są rodzinne historie”.
Ellen Goodman
Heban to złożona z wielu wątków fascynująca, nowoczesna powieść-relacja z „ekspedycji” w głąb Czarnego Kontynentu, ukazująca Afrykę u progu XXI wieku, Afrykę rozdzieraną wojnami, głodem, epidemiami i korupcją.
[...]„Heban” Ryszarda Kapuścińskiego to dramatycznie stawiane pytanie do nas, Europejczyków: czy z takim zapomnianym, umierającym kontynentem będziemy mogli spokojnie żyć?
Według zen słowa są główną przeszkodą stojącą na drodze do zrozumienia. Najbardziej głębokie nauki zen nie mogą być przekazane za pomocą słów. Podobnie jest z wabi sabi. Trudno określić w kilku słowach, czym jest. To filozofia tak nieuchwytna, że nawet japońscy uczeni rozmawiają o niej jedynie w poetycki sposób, pozostawiając niewytłumaczalne niewytłumaczalnym. Wabi sabi można określić jako próbę wyrażenia miłości do życia zrównoważonej smutkiem wynikającym z nieuchronności końca. Bazuje na zasadach prostoty, pokory, powściągliwości, naturalności, radości i melancholii, jak również na zasadzie nietrwałości. Skłania nas do ponownego odkrycia intymnego piękna, które odnajdujemy w najdrobniejszych szczegółach tego, co oferuje nam natura.
Ta książka stanowi próbę wyjaśnienia ludziom Zachodu istoty wabi sabi. Być może dzięki niej zyskasz świadomość przejściowej natury ziemskich rzeczy i odkryjesz, jak subtelnie przyjemna jest ta nietrwałość. Wabi sabi to stan umysłu, który jest świadomy otoczenia i akceptuje je. Stopniowo przekonasz się, w jak doskonały sposób wabi sabi pozwala docenić czyste piękno życia. Piękno tkwi w pękniętej wazie, naturalnym kamieniu, dźwięku, jaki wydają krople deszczu uderzające o liście drzew. Dzięki tej książce będziesz myślał o wabi sabi jak o alternatywie dla świata pełnego pośpiechu i masowo produkowanych rzeczy. Być może zwolnisz, aby cieszyć się naturalnym pięknem. Jeśli zechcesz zacząć projektować w myśl tej filozofii, prędko się zorientujesz, jak subtelnej transformacji ulegną Twoje ciało, umysł i... dom.
W tej książce:
• Historia, czyli jak rozwijał się nurt wabi sabi
• Kultura, czyli jak japońskie poczucie piękna kształtuje wabi sabi
• Sztuka, czyli co określa wartości estetyczne wabi sabi
• Projektowanie, czyli jak tworzyć w stylu wabi sabi
• Duch, czyli uniwersalne przesłanie wabi sabi
Wabi sabi - poczuj słodycz ostatniej poziomki!
Wędrowca Żoliborski to podróż wewnątrz przemyśleń podczas wyjazdu dwójki przyjaciół do Skandynawii.
Kuba i Jasiek wyruszają z Polski starym samochodem wyładowanym wszelkimi rzeczami niezbędnymi do życia pod namiotem. Jadą zarobić pieniądze i przeżyć niecodzienną przygodę.
Książka pełna kontrastów dotyczących Polski i Norwegii, wymagająca dystansu do samego siebie i otwartego umysłu. Jeśli w swoim życiu ciągle potrzebujesz idei lub autorytetu, który powie Ci co masz robić i jak masz myśleć to po przeczytaniu Wędrowcy Żoliborskiego możesz poczuć lekki niepokój...
O autorze: Jan Taraszkiewicz (lat 29). Urodzony na warszawskim Żoliborzu, od dziecka podróżował po świecie, pierw z dziadkami z aparatem fotograficznym w ręku, jako dorosły ze swoim CV lub ulotką w poszukiwaniu pracy. Pasjonat boksu, absolwent Psychologii Zwierząt.
Książka, nawiązująca tytułem do wiersza młodego poety i żołnierza, Józefa Szczepańskiego Zbitka poległego w Powstaniu Warszawskim, przedstawia wybrane postaci z Panteonu Polskich Dzieci, czyli tych najmłodszych Polaków, którzy z miłości do Ojczyzny stawali w obronie ojczystego języka, wiary i niepodległości. W walce o te wartości byli gotowi do największych poświęceń aż do ofiary życia. Są wśród nich kilkunastoletni Powstańcy Styczniowi, strajkujący uczniowie we Wrześni, nieletni legioniści Józefa Piłsudskiego, Orlęta Lwowskie i Przemyskie, obrońcy Płocka w roku 1920 i Grodna w 1939, Powstańcy Warszawscy, Żołnierze Wyklęci, polegli w Poznaniu w 1956 roku i zabici przez komunistów w stanie wojennym.Choć najczęściej poszli walczyć wbrew woli dorosłych, dali świadectwo niezwykłego poświęcenia oraz umiłowania Polski. Dlatego jesteśmy Im winni pamięć i wdzięczność, szczególnie w roku stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości. Przed rozmiarem poświęcenia, przed wielkością ceny, jaką najmłodsi płacili za niepodległość Ojczyzny - jak mówił św. Jan Paweł II - należy w milczeniu skłonić głowę. W płaceniu tej ceny byli, być może, rozrzutni, ale ta rozrzutność była zarazem wspaniałomyślnością. Kryła się w niej jakaś odpowiedź na to wezwanie, które przyniósł Chrystus, przede wszystkim swoim własnym przykładem, oddając życie za braci: 'Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich'.Książka została zilustrowana rysunkami 16-letniego Franciszka. Dziecięce twarze nastoletnich bohaterów przemawiają bardziej do wyobraźni niż słowo pisane.Joanna Wieliczka-Szarkowa, historyk, autorka książek: Czarna księga Kresów (2012), Żołnierze wyklęci (2013), Wołyń we krwi 1943 (2013), Żołnierze Niepodległości 1914-1918 (2013), Bitwy polskich żołnierzy 1940-1944 (2014), Powstanie Warszawskie 1944. Gloria Victis (2014), III Rzesza. Zbrodnia bez kary (2015), Józef Piłsudski 1867-1935. Wszystko dla Niepodległej (2015), Bohaterskie akcje Żołnierzy Wyklętych (2016), Jestem Andrzej Bobola (2016). Współautorka książki W cieniu czerwonej gwiazdy. Zbrodnie sowieckie na Polakach (1917-1956) (2010) oraz serii książek historycznych dla dzieci Kocham Polskę.
Stosunek Stefana Wyszyńskiego do opozycji oraz oporu społecznego w powojennej rzeczywistości Polski jest stosunkowo mało poznany. W kilkudziesięcioletnim prymasostwie istnieją okresy, tematy i środowiska dobrze udokumentowane i zbadane, inne zaś, choćby stanowisko wobec powojennego podziemia czy opozycji demokratycznej wymagają jeszcze uszczegóławiających badań. I o tym traktuje niniejszy tom.
Pierwsza i za życia jedyna publikacja książkowa po polsku "Zbiegi okoliczności" (zbiór szkiców), wyszła najpierw w kraju w drugim obiegu wydawniczym w 1981 roku, następnie w roku 1982 w Instytucie Literatury w Paryżu (wydanie rozszerzone). Obecne wydanie stanowi integralne powtórzenie edycji Instytutu Literackiego wzbogacone dodatkiem obejmującym wybór najważniejszych tekstów napisanych po roku 1982.
'I can't help that my music shows who I am in this moment, what I'm drawn to, what I'm wondering about. I don't want to help it. What you hear in the words, what you feel in those songs - that's what I was feeling when I wrote them. I want you to see me, just like I want to see you.' - Justin Timberlake
In his first book, Justin Timberlake creates a characteristically dynamic experience, one that combines intimate reflections and observations on his life and work, with hundreds of candid photographs from his personal archives.
He looks back on his childhood and his very early love of music, and reveals the inspiration behind many of his songs and albums. He explores his internal songwriting process, and his collaborations with other artists and directors. He also reflects on who he is, examining what makes him tick, speaking candidly about fatherhood, family, close relationships, struggles, and his search to find an inner calm and strength.
This is the Prince of Pop as you've never seen him before.
Projektantki, fotografki, ilustratorki, architektki, graficzki, scenografki, ikony i rewolucjonistki polskiego designu. Kobiety twórcze, niezależne, nowoczesne, które kształtowały polski styl życia i nowy wizerunek kobiety. Aby przebić się w zdominowanych przez mężczyzn latach dwudziestolecia międzywojennego i w niesprzyjającym sztuce PRL-u musiały być charyzmatyczne i wyjątkowo zdolne. Książka autorstwa Julii Pańków i Lidii Pańków to nie tylko zbiór dziesięciu portretów bohaterek, ale także wnikliwy wgląd w ich twórczość i mikroświaty, w których działały.Kim była Janina Ipohorska współzałożycielka i redaktorka kultowego Przekroju i dlaczego kryła się pod męskim pseudonimem? Jak Jadwidze Grabowskiej, zwanej nadwiślańską Coco Channel', udało się wprowadzić na polskie ulice paryski szyk i elegancję? Czym zasłużyła sobie Wanda Telakowska, o której wiersze pisali Miłosz, Tuwim czy Słonimski, na przydomek Joanny a'Arc polskiego wzornictwa'? Jak sławna fotografka dwudziestolecia międzywojennego Zofia Chomętowska stała się prekursorką zdjęć lifestylowych? Jaki wpływ na rozwój polskiej architektury miała Barbara Brukalska pierwsza kobieta profesor na Politechnice Warszawskiej ? Jak to się stało, że wybitna wojenna fotoreporterka Julia Pirotte sportretowała Pabla Picasso i Edith Piaff? Dlaczego to właśnie Xymenę Zaniewską okrzyknięto twórczynią polskiej szkoły scenografii, a Zofię Szydłowską królową polskiej sztuki ludowej? Kim była Danuta Konwicka, pochodząca z niezwykle artystycznej rodziny Leniców? W czym wyspecjalizowała się Teresa Kruszewska, rewolucjonistka polskiego designu?Dopełnieniem tekstów są zdjęcia archiwalne.
Opowieść o życiu Iny Benity, wielkiejgwiazdy przedwojennego kina ikabaretu, która błyszczała naekranie w popularnych komediach uboku Bodo, Dymszy i Żabczyńskiego,ale zagrała też dramatyczną rolę wjednym z pierwszych filmówAleksandra Forda.W czasie wojny została potępionaprzez Polskie Państwo Podziemne zagranie w teatrach jawnych.Aresztowana przez Gestapo i więziona na Pawiaku za romans z oficeremWehrmachtu. Zwolniona dzień przed wybuchem powstania warszawskiego,nie wiadomo czy zginęła w kanałach, czy później. Krążyła nawet legenda,że Benita wyemigrowała...
Pierwsza zbiorcza edycja tekstów narracyjnych wybitnej polskiej poetki. W dorobku Kazimiery Iłłakowiczówny proza ilościowo ustępuje poezji i pozostaje praktycznie nieznana, jednak dla pisarki była ona równie ważna. Po formy narracyjne sięgała rzadziej, ale przez większość swojej pisarskiej biografii ? od roku 1918 do 1967. Wydała jedynie pięć utworów prozatorskich, ale różniły się one tematami, charakterem i formą: od powieści dla dzieci ?Bajeczna opowieść o królewiczu La-Fi-Czaniu, o żołnierzu Soju i o dziewczynce Kio, przez wspomnienia o marszałku Piłsudskim i pracy w jego sekretariacie (?Ścieżka obok drogi?), o pobycie w Rumunii podczas II wojny światowej i trudach tłumaczki poezji (?Niewczesne wynurzenia?), a także o dzieciństwie i współczesnych, m.in. o Stefanie Żeromskim (?Trazymeński zając?), aż po wizyjną prozę poetycką (?Z rozbitego fotoplastikonu?). Każdy z tych utworów cechuje mistrzostwo języka i obrazowania.
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1946.
Reprint wydania z 1928 roku "Zawisza Czarny..."
Już pięć wieków upłynęło od męczeńskiej śmierci Zawiszy Czarnego z Garbowa, wielkiego rycerza, który, jak pięknie się wyraził w swojem epitafjum nagrobnem kanonik krakowski i poeta, współczesny Zawiszy, Adam Świnka, — był „wzorem wszelkiej cnoty i zaszczytem Ojczyzny“.
Niestety, jak o wielu innych znakomitych pradziadach, pozostało nam o Zawiszy z Garbowa mało wiadomości, ale i to, co wiemy, wystarcza, aby postać tę umieścić w szlachetnym szeregu dobrze zasłużonych Ojczyźnie.
Twórcy wielkiej szkoły rycerskiej, Związku Harcerstwa Polskiego, mieli dobre poczucie, gdy z pośród znakomitych rycerzy, których Polsce nie brakowało, Zawiszę Czarnego obrali za patrona i do prawa harcerskiego, jako pierwszy punkt, wprowadzili przykazanie: „Na słowie harcerza polegaj, jak na Zawiszy“.
Trzeba więc wszystko uczynić, aby przykład wielkiego rycerza porwał naszych harcerzy, aby o jego czynach wiedziała cała młodzież polska, wiedzieli żołnierze polscy i mnogie rzesze obywateli Rzeczypospolitej.
Dziś, gdy z woli Opatrzności, powołani zostaliśmy do nowego, wolnego życia, gdy znów twardą stopą stanęliśmy na naszym rycerskim posterunku, postać wielkiego rycerza niech nas zaprawi do pełnienia wysokich cnót żołnierskich i cywilnych, jakiemi jaśniał Zawisza Czarny.
Niech więc ten rycerz, który, jak pięknie mówi drugi, ówczesny pisarz Jan Długosz, był „szczególnym zaszczytem i ozdobą Polski“, z pomroki dziejów wydobyty, hetmani wszystkim i do wielkich czynów pobudza.
"Nie mam żalu do nikogo", do żadnej "niebogi", a nawet do siebie samego. Byłem absolutnie lojalny wobec postanowień podejmowanych przez Matkę i – dopóki żył – Ojca. Jak rozumiem, nie chodziło im tylko o oszczędzenie mi bękarckiego losu: uszczypliwości, wyzwisk i manifestowania wobec mnie wyższości, w czym specjalizuje się spora część bliźnich. Moi nowi rodzice pragnęli, bym miał normalne, rodzinne dzieciństwo, a następnie tyle jeszcze, ile się da, spokoju osobistego. (…)
Myślę, że tymi samymi intencjami, co moi przybrani rodzice, powodowała się też moja bio-matka. W jej wypadku mogło jeszcze dochodzić pragnienie uniknięcia przykrego – również za sprawą bliźnich – losu "panny z dzieckiem". Nie mam o to do niej żalu; w dużym stopniu dzieliłbym z nią taki los. Przeciwnie: również i do niej żywię głęboki szacunek i szczerą wdzięczność za to, że powierzyła mnie rodzinie o niepospolitych walorach i ujmującym uroku.
Nieco historii. Początek bloga ojca Leona to teksty publikowane na portalu Onet. Burzliwe dyskusje użytkowników stworzyły pewną strefę kulturalnej wymiany myśli. Ojciec Leon przyjął zasadę, że zbiera opinie internautów i pisze odpowiedź, odnosząc się do zarzutów. Po pewnym czasie, zaproponowałem Ojcu „Przenieśmy materiały na nasze podwórko”. I tak też się stało. Założyłem PSPO (skrót: Poważne sprawy, poważne odpowiedzi). Cel, jaki mi przyświecał: stworzenie benedyktyńskiego centrum duchowości.
W tym czasie również rozpoczęliśmy z ojcem Knabitem nagrywać serię Ojca Leona słów kilka do serwisu YouTube. Pojawił się pomysł: dlaczego nie wziąć udziału w imprezie Blog Roku?Start nie był udany, nie przywieźliśmy z Warszawy statuetki. Trzeba było poczekać do kolejnej edycji… Postaraliśmy się, wtedy również poznaliśmy Maćka Musiała, odwiedziliśmy go i nawiązaliśmy znajomość. Blog Roku 2011 zaskoczył wszystkich, ojciec Leon w kategorii blogi profesjonalne zdobył główną nagrodę, co potwierdziło, że senior potrafi… i to jeszcze zakonnik.
Blog pisze się dalej. Już nie z taką częstotliwością, ale nadal jest to specyficzna przestrzeń wymiany poglądów. Wokół bloga urosło wszystko inne. Ojciec Leon, mimo swoich licznych obowiązków, pokazał że można.
Publikacja Bloger dusz, którą trzymasz w ręce, to dziennik życia ojca Leona. Podróże, spotkania, dyskusje z czytelnikami, czyli osobisty zapis tego, co się działo od 2011 do 2018 roku. Czytając kolejne strony, poznasz osobowość Autora, jak również benedyktyński styl życia. Poznasz także i innych użytkowników, ukrytych pod pseudonimami, z którymi ojciec Leon podejmuje żywą dyskusję. Na tych kilkuset stronach zamkniemy część pierwszą. Druga odsłona zawierać będzie teksty z serii Ojca Leona słów kilka oraz rozmowy z internautami.
Wydanie tekstów z bloga ojca Leona to również ukłon w kierunku samego Autora, za te lata wytrwałej współpracyz internautami. Zawsze gdy zbliżają się Targi Książki, czy to w Krakowie, czy też w Warszawie, miło jest usłyszeć z ust odwiedzających nasze stoisko: „Czytam Ojca i bardzo mi to pomaga…”Zdarzają się i tacy, którzy traktują taką okazję do ataku, jednak i z nimi ojciec Leon chce porozmawiać (zazwyczaj szybko uciekają…).
Nie bój się, drogi Czytelniku, druga część nie jest ściśle połączona z pierwszą. Naszym celem było zebranie twórczości internetowej ojca Leona. Blog to pierwsza cześć, najbardziej obszerna; w drugiej odsłonie przeczytasz teksty z serii Ojca Leona słów kilka oraz materiały zgromadzone ze spotkań z internautami w formie pytań i odpowiedzi.
Otwarty umysł jest potrzebny, aby cokolwiek rozpocząć. Pasja i chęci pomagają, żeby wszystko toczyło się swoim rytmem. Słomiany zapał nie wchodzi w grę. O jakże wielu spotkałem takich, którzy pragnęli góry przenosić!A ile argumentów wpłynęło na to, że to, co miało być na poniedziałek, pojawiło się dopiero dwa tygodnie później… Dyscyplina systematyczności i trud podczas przygotowania materiału, szybko zweryfikowały takich delikwentów. Szkoda, bo warto się dzielić tym, co możemy dać światu.
Ojciec Leon, z czystym sumieniem stwierdzam, to otwarty umysł, który kiedy czegoś się podejmuje, wiernie i z prawdziwą benedyktyńską cierpliwością robi to, czego się podjął. Mówiąc benedyktyńska mam na myśli coś, co jest zrobione od początku do końca, z intencją, że daję z siebie wszystko, co najlepsze. To znak, że mi zależy. Złożenie tych wszystkich elementów tworzy jakość, z czego słyną benedyktyni. Zwyczajnie dobrze zrobiona robota…
Nieraz zastanawiałem się nad fenomenem zjawiska, w którym ojciec Leon chce rozmawiać, nawet z tymi, którzy atakują, aby atakować. Byłem świadkiem takiej sceny podczas jednej z edycji Targów Wydawców Katolickich. Pewien pan podszedł, wypluł swój jad i uciekł, tyle… natomiast Ojciec wstał i chciał za nim iść, żeby podjąć dialog. Kultura i szacunek zjednały mu całą rzeszę czytelników. Kto był na spotkaniu z ojcem Leonem, ten wie, że ma dla każdego choćby minutę, żeby przytulić i zamienić dwa zdania. Oczywiście znajdą się też tacy, którzy dorzucą swoje trzy grosze w formie zarzutu: znowu obściskuje kobiety… zakonnik i takie rzeczy… I jest to tym bardziej przykre, bo mówione za plecami. Sytuacja się zmienia, kiedy staje taki jeden z drugim twarzą w twarz.
W pracy zaprezentowano listy Dawida Lazera i Marka Chagalla. Dawid Lazer pochodził z Krakowa. Był synem Szymona Menachema Lazera, hebraisty i redaktora „Ha-Micpe”, absolwentem Uniwersytetu Jagiellońskiego, redaktorem „Nowego Dziennika” (syjonistycznej gazety w języku polskim). W 1941 r. przez ZSRR dotarł do Palestyny i osiadł w Tel Awiwie. Należał do grona założycieli izraelskiej gazety „Maariw”. Wchodził w skład zarządu Związku Pisarzy Hebrajskich, był sekretarzem i skarbnikiem hebrajskiego PEN Clubu. Podróże literackie były pasją Lazera i tematem wielu jego prac publicystycznych, część z nich poświęcona została spotkaniom z Markiem Chagallem, który obok Picassa był najwybitniejszym malarzem w swoim pokoleniu, przy czym, jak mawiał Lionello Venturi: „Picasso prezentuje tryumf inteligencji, Chagall chwałę serca”. Książka obejmuje problemy polskiej literatury w Izraelu, dużo miejsca poświęcono utworowi Jerzego Ficowskiego „List do Marc Chagalla”, a także relacjom Chagalla z Izraelem i kulturą żydowską.
„Galicyjskie żywoty” to zbiór esejów historycznych, literackich i podróżniczych. Wszystkie one dotyczą twórczości, ale również miejsc bliskich takim ludziom, jak Paul Celan (Czerniowce), Joseph Roth (Brody), Joseph Conrad (Berdyczów), Jerzy Stempowski (Szebutyńce). W książce autor opisuje nie tylko ich losy, ale również wieloetniczną i skomplikowaną historię obszarów, na których się urodzili, jak również dzisiejszy charakter tych ukraińskich miast i miasteczek.
Eseje składają się na jedną opowieść wpisaną w historię, przestrzenie i różne ludzkie losy. Dawid Szkoła opisuje zatem miejsca, które już nie istnieją, życie pisarzy, a czasem też bohaterów ich książek, postaci historycznych, ale również dzisiejszą rzeczywistość Ukrainy. Skupia się także na zwykłych ludziach, tych bezimiennych bohaterach historii, na którą nie mieli wpływu, a jej skutki dotykały ich najbardziej. Dużą uwagę zwraca również na los wschodnioeuropejskich Żydów, jak również całą wieloetniczną historię galicyjskich oraz podolskich miast i miasteczek.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
