Świat oczami LemaNauka, literatura i wizje przyszłości, z których wiele stało się rzeczywistościąDiabeł i arcydzieło to tom, który zawiera m.in. nieznane dotąd teksty Stanisława Lema i ujawnia nie tylko jego literacki geniusz, ale i profetyczny potencjał.Pełne erudycji wywody, swobodne żonglowanie wiedzą z najróżniejszych dziedzin oraz wyjątkowe poczucie humoru autora urzekną zarówno koneserów jego twórczości, jak i tych, którzy dopiero rozpoczynają swoją przygodę z Lemem. Mimo upływu lat rozważania krakowskiego pisarza nadal inspirują i posiadają nie mniejszą energię niż książki najpoczytniejszych współczesnych historyków i myślicieli, którzy starają się opisać możliwe drogi rozwoju ludzkości.Dzięki tej książce czytelnik dowie się, jak Lem rozumiał erozję kultury, dlaczego uważał, że nie można skopiować ludzkiego umysłu i jakie zastosowania widział dla matematyki jako nauki.Nie jest łatwo zaprojektować tom, dający czytelnikowi pojęcie o poglądach Lema. Niezwykła różnorodność tematyczna eseistyki pisarza sprawia wrażenie, że znał się nieomal na wszystkim. Diabeł i arcydzieło to z pewnością książka o wymiarze i głębokości ujęcia, do których Lem przyzwyczaił nas w swych najwybitniejszych dziełach.Jerzy Jarzębski, krytyk i historyk literatury
Niepokorny, bezkompromisowy piłkarz polskiej reprezentacji. Wielki niewykorzystany talent. Wrażliwy człowiek. Jak się potoczyły ostatnie lata jego życia to napisana w wielkim szacunkiem do Bohatera książka o przyjaźniach, trudnych relacjach i samotności.Reportaż Piotra Dobrowolskiego o ostatnich latach życia Stanisława Terleckiego (ur. 13 listopada 1955 w Warszawie, zm. 28 grudnia 2017 w Łodzi) polskiego piłkarza, reprezentanta Polski grający na pozycji napastnika lub pomocnika. Zawodnika Gwardii, ŁKS, Legii, czy New York Cosmos. Rozmowy z kolegami z boiska m in: Grzegorzem Lato, Włodzimierzem Żmudą, czy trenerem Jackiem Gmochem.
Coustautin Noica (1909-1987) nalży, obok Eliadego, Ciorana czy Ionesco, do znakomitego pokolenia rumuńskich myślicieli i pisarzy urodzonych około roku 1910. Noica pozostał w Rumunii po drugiej wojnie światowej i większość jego dorobku powstała w czasach panowania w tym kraju komunistycznej dyktatury, przez którą był prześladowany. Ostatnie lata życia filozof spędził w niewielkiej miejscowości Pltini? niedaleko Sibiu, gdzie wraz z kilkoma uczniami, późniejszymi wybitnymi intelektualistami, takimi jak Gabriel Liiceanu, Andrei Ple?u, Victor Stoicha, Sorin Vieru i Thomas Kleininger, stworzył nieformalną szkołę filozoficzną, która była alternatywą dla oficjalnej marksistowskiej ideologii.Początkowo zainteresowania filozoficzne Noiki kształtowały się pod wpływem kantyzmu, ale największy wpływ wywarła na niego filozofia Hegla, zwłaszcza Fenomenologia ducha, którą oryginalnie interpretował i której pewne wątki rozwijał we własnych koncepcjach. W późniejszym okresie twórczości rumuńskiego filozofa można też zauważyć wątki bliskie myśli hermeneutycznej , zwłaszcza Heideggerowskiej. Istotne miejsce w koncepcjach Noiki zajmuje refleksja nad językiem rumuńskim i wpisaną w niego wizją bytu oraz kulturą rumuńską. Największym dziełem myśliciela jest wydany w 1981 obszerny traktat Devenirea ntru fiin, który jest wykładem jego ontologii opartej na pojęciu stawania się ku bytowi.W języku polskim dostępna jest jedna książka Noiki, wydane w roku 1997 Sześć chorób ducha współczesnego. Niniejsza raca pierwsza w Polsce poświęcona reńskiemu filozofowi zawiera teksty polskich, rumuńskich i francuskich badaczy myśli Noiki, poświęcone najważniejszym aspektom jego filozofii.
When the first season of Stranger Things debuted on Netflix in the summer of 2016, the show struck a nerve with millions of viewers worldwide and received broad critical acclaim. The series has gone on to win six Emmy Awards, but its success was driven more than anything by word of mouth, resonating across generations. Viewers feel personal connections to the characters. Now fans can immerse themselves in the world—or worlds—of Hawkins, Indiana, like never before.
IRA. Zespół legenda. Według Google'a najczęściej wyszukiwana polska grupa muzyczna po Kulcie i Dżemie. Powstała w 1987 roku i poza czasem siedmioletniej przerwy z powodzeniem funkcjonuje do dziś. Zagrali tysiące koncertów, na których zawsze pojawiają się rzesze fanów w czarnych i czerwonych koszulkach symbolizujących gniew. Nadal z powodzeniem grają sto koncertów w roku, podczas gdy inni wielcy polskiej sceny muzycznej zawieszają czy kończą działalność. IRA właśnie skończyła trzydzieści lat. Na czym polega jej fenomen?Ta książka odpowiada nie tylko na to pytanie. To łapiąca za gardło historia młodzieńczego marzenia o zespole rockowym, o którym będą mówić wszyscy, oraz o jego realizacji. To także znakomicie napisana opowieść o wiecznym życiu w trasie oraz o wzlotach i upadkach, kłótniach i przyjaźniach grupy muzyków będących ze sobą bliżej niż rodzina.Jedna z ostatnich prawdziwych rockowych kapel!Grzegorz Markowski, PERFECTOd zawsze mocno energetyczne granie, a przy tym cenna umiejętność wymyślania dobrych melodii... Rozpoznawalne brzmienie i wypracowany styl made in IRA stawiają tę drużynę w elicie bandów gatunku hard/heavy...Marek Wiernik, RADIO DLA CIEBIE
Czy improwizacji bliżej jest do sparingu bokserskiego czy buddyjskiej medytacji? Jak gumowe żabki przysłużyły się muzyce nowej? Czy w sporze o folklor rację ma profesor K. czy H.? Po co grać instrumentalną wersję elektronicznego noise'u? Co to są muzyczne dokumenty i ile zarabiają kompozytorzy? Jak wytrzymać spojrzenie Meduzy i pisać współczesną operę o bogach? Odpowiedzi na wszystkie te pytania, i sto innych, znaleźć można na kartach tej książki.Zbiór 16 tekstów i wywiadów towarzyszących 16. festiwalowi Sacrum Profanum porusza szerokie spektrum tematów, od klasyki muzyki XX wieku i jej najwybitniejszych polskich przedstawicieli po średnie i młode pokolenie kompozytorów i improwizatorów, przez współczesne oblicza aranżacji, problematykę emigracji i tożsamości, władzy i protestu, doświadczenia zmysłowego sztuki dźwiękowej oraz jej możliwych ról społecznych.
To już trzecia część Gór z duszą. Nie czytaliście poprzednich? Nie szkodzi – każda opisuje inne góry i jest zbiorem niezależnych od siebie opowieści. Relacje z trekingów czy wspinaczek wzbogacają ciekawostki i najróżniejszego typu informacje: przyrodnicze, kulturowe, historyczne, a także praktyczne rady dla tych, którzy zechcą podążyć śladami podróżniczki.
Z tego tomu dowiemy się m.in.:
– Dlaczego o Annapurnie I mówi się, że to góra zabójczyni? Czemu zamieszkujący wokół tej góry Gurungowie Nowy Rok witają aż trzy razy?
– Co łączy gruziński Kazbek z Betlejem, na czym polega praca dyżurujących na tej górze polskich ratowników i co dobrego zrobił dla Gruzji hrabia Potocki?
– Skąd się wzięły w Bieszczadach anioły, gdzie znajduje się grób Hrabiny i kim był Majster Bieda?
– Jak się dostać do najwyższej góry Australii i Oceanii, czyli Piramidy Carstensza? Czy Papuasi, którzy zamieszkują ten rejon, nadal są kanibalami i ile świniaków płacą za żonę?
– Czym są via ferraty i które z nich, będąc w Dolomitach, warto przejść?
– Jak zaplanować wejście na Teide, by po drodze zobaczyć kwitnące żmijowce?
– Co się robi w oczekiwaniu na okno pogodowe na Mount Vinson, najwyższej górze Antarktydy, i jak wygląda Sylwester do białego rana podczas dnia polarnego?
Monika Witkowska – jeśli tylko nie pisze akurat kolejnej książki, najprawdopodobniej jest gdzieś na wyprawie. Pasjonują ją podróże (odwiedziła ponad 180 krajów), żeglarstwo morsko-oceaniczne oraz góry. Zdobyła Koronę Ziemi, stanęła na szczycie dwóch ośmiotysięczników (Mount Everest i Manaslu) i wielu innych ciekawych gór (m.in. Ama Dablam czy Matterhorn), również w Polsce.
Więcej o autorce na monikawitkowska.pl lub na Facebooku: monikawitkowska/travel
Robert Macfarlane nareszcie po polsku! Znakomity brytyjski pisarz i podróżnik tym razem poszukuje źródeł osobliwej, nieracjonalnej i intrygującej miłości do wspinaczki wysokogórskiej.
Chodzenie w góry jest od dwudziestu lat jedną z najszybciej upowszechniających się form spędzania czasu wolnego – tym, co wyróżnia ją na tle innych, jest nieodłącznie związane z nią ryzyko śmierci.
Ryzykowanie życia, by wspiąć się na jakąś górę, jeszcze trzy wieki temu uznano by za dowód szaleństwa. Dziki krajobraz nie był pociągający; atrakcyjne było to, co człowiek uporządkował. Poza tym przebywanie w górach wiązało się z niebezpieczeństwami: uważano, że lawinę potrafi wywołać nawet kaszlnięcie lub muśnięcie skrzydła ptaka, przelatującego nisko nad ośnieżonym zboczem. Można było wpaść w szczelinę; lodowce czasami po latach „wypluwały” zesztywniałe zwłoki.
Dopiero w drugiej połowie XVIII wieku ludzie zaczęli podróżować w góry nie tylko z konieczności i uznawać wspaniałość górskiego krajobrazu. Góry zaczęły wywierać ogromny, często tragiczny w skutkach wpływ na ludzkie umysły. W 1865 roku człowiek po raz pierwszy stanął na szczycie Matterhornu; w czasie zejścia czterech ze zdobywców zginęło, spadając w przepaść.
Do końca wieku zdobyto wszystkie szczyty Alp i sporządzono mapy niemal wszystkich alpejskich przełęczy. Tym samym dobiegła końca tak zwana złota era wspinaczki. Wielu zwróciło swoją uwagę na wielkie pasma górskie; zaczęto zdobywać szczyty Kaukazu, Andów i Himalajów. Na przełomie XIX i XX wieku często stawały się one obiektami obsesji.
Uczucia i postawy, które popychały do działania pierwszych wspinaczy, do dziś pozostają żywe w wyobraźni Zachodu. Respekt odczuwany przed górami wydaje nam się naturalny. Strzeliste, srogie, oblodzone – wszystkie tego typu formy krajobrazu cieszą się naszym uwielbieniem; wydajemy się coraz bardziej spragnieni choćby zapośredniczonego kontaktu z „dzikością”.
Robert Macfarlane rzetelnie opisuje fenomen radykalnej zmiany: co stało się na przełomie kilku stuleci, że cechy gór, które budziły wcześniej odrazę – stromizna, odosobnienie, śmiertelne niebezpieczeństwa – zaczęto zaliczać do ich największych zalet.
"Ta zadziwiająca książka pomaga nam wspiąć się na nowe wyżyny intelektualne jeśli chodzi o zgłębianie ludzkiej obsesji na punkcie zawrotnych wysokości. Jest w niej coś, co zadowoli każdego." THE SUNDAY TIMES
Epoka Drugiej Rzeczypospolitej, potępiana w czambuł w czasach PRL-u, budzi dziś wielkie zainteresowanie, ale często bywa idealizowana. Dla wielu współcześnie żyjących Polaków, nie wyłączając historyków, było to państwo elitarne, niemal idealne, z którego powinniśmy być nie tylko dumni, ale także czerpać wzory. To idealizowanie dotyczy zwłaszcza ówczesnych elit politycznych, których członkowie bywają porównywani do współczesnych ludzi władzy i porównanie zawsze wypada niekorzystnie dla dzisiejszych polityków. Panuje powszechna opinia, iż przed wojną rządzili prawdziwi idealiści, ludzie, którym obce były niesnaski i awantury, a ich jedynym drogowskazem było hasło: Bóg, honor, ojczyzna.Przyjrzyjmy się zatem ludziom sprawującym rządy w Drugiej Rzeczypospolitej. Okazuje się, że popełniali też różne grzeszki, które tylko dlatego nie ujrzały światła dziennego, że ówczesne media nie były ani tak sprawne, ani tak wszędobylskie jak ich współczesne odpowiedniki. A miałyby o czym pisać. Na szczytach władzy nie brakowało skandali obyczajowych i erotycznych. Od pozamałżeńskich romansów nie stronili znani politycy, począwszy od Władysława Sikorskiego, a na Józefie Piłsudskim skończywszy.Publikacja ta opowiada jednak nie tyle o skandalach obyczajowych epoki, w które zamieszani byli ludzie władzy, ile o partnerkach polityków, o ich żonach i kochankach, wśród których były kobiety o nieprzeciętnych osobowościach. Co więcej, niejeden mąż stanu zawdzięczał zaistnienie na scenie politycznej właśnie kobiecie, z którą związał swój los.
Jeden z nich był Polakiem,
drugi – Amerykaninem;
jeden – katolikiem,
drugi – protestantem;
jeden – przywódcą religijnym,
drugi – politycznym.
Wydawałoby się zatem, że dzieliły ich ogromne różnice. A mimo to wytworzyła się pomiędzy nimi niezwykła duchowa więź, do tego stopnia, że pewnego razu w rozmowie z polskimi gośćmi prezydent Ronald Reagan nazwał papieża Jana Pawła II swoim „najlepszym przyjacielem”.
W książce "Papież i prezydent" amerykański politolog Paul Kengor opisał niezwykłe partnerstwo tych dwóch ludzi, tak bliskie, że jeden z dziennikarzy nie zawahał się określić go mianem „świętego przymierza”. Autor zwrócił uwagę, że mimo wspomnianych oczywistych różnic w ich życiu występowały też znaczące podobieństwa: obaj mniej więcej w tym samym czasie stracili ojców, obaj w jakimś momencie parali się aktorstwem, obaj – w odstępie zaledwie sześciu tygodni – padli ofiarą zamachów i omal nie zginęli od kul. A podczas swojego pierwszego spotkania rok później w Watykanie przyznali zgodnie, że opatrzność ocaliła im życie w jakimś celu i że tym celem jest obalenie ateistycznego komunizmu i wyzwolenie milionów ludzi za żelazną kurtyną spod totalitarnego ucisku.
Poczynając od sześciu żon Iwana Groźnego, przez „pierwsze kremlowskie damy” – m.in. Aleksandrę Kołłontaj, Wiktorię Breżniewową oraz Ninę Chruszczową, aż do Raisy Gorbaczowej – książka przedstawia sylwetki kobiet, towarzyszek życia władców Kremla, które jednak również same uczestniczyły w polityce. Książka opowiada o ich życiu, przede wszystkim erotycznym, związanym ze skandalami, zbrodniami i sprawowaniem władzy, o tym, jaki wpływ wywierały na mężów, o ich kochankach, słabościach, stylu życia. Bigamia, szalona miłość i nienawiść, alkoholizm, homoseksualizm, pedofilia – wszystko to były cechy tych kobiet. Autorką jest młoda francuska historyczka, pracownik naukowy uniwersytetu w Lozannie, specjalizująca się w sprawach Rosji i ZSRR. Autorka wykorzystała nieopublikowane dotychczas materiały.
Jest to popularna, ale bardzo rzetelnie napisana książka z gatunku „historia za zamkniętymi drzwiami” – historia polityczna, a zarazem historia kobiet.
Warren Winiarski, wybitny winiarz kalifornijski, powiada, że wino pozwala dopełnić w nas to, co niedopełnione, dokończyć to, co niedokończone. Trudno lepiej określić, czym jest wino jako substancja magiczna, która czyni z jego wielbicieli nieformalną sektę rozproszoną po całym świecie. Właśnie tę magię próbuje zgłębić Marek Bieńczyk w kronikach pisanych od lat.Przyjemność bycia winomanem jak stado szympansów na wielu siedzi gałęziach, czytamy w jednej z nich. Marek Bieńczyk znany pisarz, laureat Nagrody Literackiej Nike 2012 - z pasją, ale też z humorem, śmiechem i dystansem opowiada o winie na różne sposoby. Albowiem przyjemność płynąca z wina polega nie tylko na degustowaniu, na duchowych uniesieniach czy na poznawaniu tajników produkcji. Równie ważna jest gawęda, opowieść, dla której wino jest to głównym tematem, to pretekstem. Nie musimy być koneserami, znawcami wina, aby kroniki te smakować.Jak pisze autor, nie musimy przecież kochać Laury, by czytać sonety Petrarki do Laury. Innymi słowy: można pić tylko słowa.
Niniejsza publikacja jest próbą zachowania w pamięci działalności i twórczości Profesora Kazimierza Doktóra przez część środowiska socjologów i specjalistów zarządzania, w szczególności Jego kolegów, przyjaciół i współpracowników. Przesłanie to określiło charakter książki, wyrażony w jej tytule: Profesor Kazimierz Doktór. Życie i działalność (1935–2016). Publikacja zawiera biograficzne i naukowe aspekty życia i działalności Profesora.
W początkowej części pracy zamieszczony został autoportret Uczonego. Obok niego umieszczony został zarys życiorysu zawodowego Profesora, opracowany na podstawie dotychczasowych źródeł pisanych oraz przekazów ustnych, w tym przekazanych przez Rodzinę i najbliższych współpracowników.
Dalej zamieszczono migawki z życia Profesora. Są to przede wszystkim zdjęcia i dokumenty ze zbiorów rodzinnych Państwa Doktór. Część biograficzną uzupełniają wspomnienia współpracowników i kolegów, szerzej pokazujące Czytelnikom sylwetkę Uczonego, wiele faktów z Jego życia zawodowego i osobistego.
W części naukowej zostały zamieszczone artykuły o różnym charakterze, aczkolwiek odnoszące się do działalności naukowej Profesora, a także podejmujące próbę oceny Jego dorobku. Wyrazić należy przy tym nadzieję, iż w przyszłości, podjęta zostanie bardziej głęboka analiza dorobku naukowego Profesora Kazimierza Doktóra.
Po dyskusji, redaktorzy zamieszczają także dwa artykuły Profesora poświęcone przemianom społeczno-ekonomicznym, jakie zachodziły w pierwszych latach transformacji systemowej w Polsce. Chodzi o pokazanie, szczególnie tym Czytelnikom, którzy z Jego pracami nie mieli bliższego kontaktu, zdolności obserwacyjnych Profesora i zaangażowania w zachodzące w kraju przemiany początku lat 90.
Część naukową kończy rozdział poświęcony dorobkowi naukowemu Uczonego.
#1 New York Times Bestseller
Tiger Woods
Ikona sportu, legenda Ameryki
Osiągnął wszystko, był najpopularniejszym sportowcem na świecie, gwiazdą o niemal niepojętej sławie i fortunie, która żyła, jak się wydawało, idealnym życiem. Żonaty ze szwedzką pięknością i ojciec dwójki małych dzieci, był zwycięzcą czternastu największych turniejów golfa i zarabiał ponad 100 milionów dolarów rocznie. Ale to wszystko było starannie przygotowaną iluzją. Okazało się, że Woods od lat żył podwójnym życiem, które zdemaskowane zostało po nocnej kraksie w Święto Dziękczynienia. Wtedy ujawniła się jego notoryczna niewierność i w 2009 roku jego życie osobiste i zawodowe znalazło się na krawędzi katastrofy. Kim więc naprawdę był i jest Tiger Woods?
W jego biografii autorzy Jeff Benedict i Armen Keteyian, zespół odpowiedzialny za bestseller "The System”, zaglądają za nagłówki gazet, by przedstawić bogato udokumentowaną odpowiedź na to pytanie. Aby ją znaleźć, przeprowadzili setki wywiadów i rozmów. I tak odkryli nowe, intymne i zaskakujące szczegóły dotyczące człowieka stojącego za mitem. Przeczytamy relacje o związku Tigera z jego pierwszą miłością Diną Gravell i ich dramatycznym zerwaniu. Dowiadujemy się, że agencja sportowa IMG, którą zatrudniał Tiger , płaciła 50 tys. dolarów rocznie jego ojcu, na długo przed tym, jak Tiger został ich klientem. Odkrywamy nowe, zaskakujące szczegóły dotyczące Earla, który zmarł w 2006 roku i do dziś pochowany jest w nieoznaczonym grobie. Czaimy się za kulisami, aby ujawnić niewierność Tygrysa, i dostajemy wgląd w sprawy jego późniejszego leczenia uzależnień seksualnych.
Autorzy odkrywają przed nami istotę ludzką uwięzioną w świecie rodziców. Spotykamy samotne, introwertyczne, dziecko, które ma problemy z komunikacją z rówieśnikami z powodu jąkania i niezwykłego stylu życia. I zaczynamy rozumieć obsesję dorosłego człowieka, jego ucieczkę do ekstremalnych treningów i nurkowania w głębinach morskich, do źródła samotności, której pragnął. Autorzy książki przypominają nam jednak o wyjątkowej wielkości Woodsa i radości, którą czuliśmy, oglądając sportowego geniusza, którym był. Tylko jakim kosztem? Benedict i Keteyian udzielają odpowiedzi w tej niezwykłej biografii, która stała się wielką opowieścią o amerykańskiej legendzie.
"W tej doskonale spersonalizowanej biografii jest piękno i respekt. . . Ma moment obrotowy i prędkość. . . Tworzy słodki dźwięk, jak dobrze uderzona piłeczka golfowa… To wielka amerykańska historia. . . Autorzy wprowadzają ziarnisty nowy detal do niemal każdego aspektu życia Woodsa. "
Dwight Garner,- The New York Times
„Próbowałem napisać o Tigerze od czasu, gdy był nastolatkiem. Sądziłem, że nie da się go poznać. Ta książka dowodzi, że się myliłem. Nareszcie mamy przed sobą Tigera Woodsa.”
MICHAEL BAMBERGER Redaktor „Sports Illustrated” i autor książki Men in Green
„Gdyby King Lear dotyczył golfa, albo gdyby wielcy rosyjscy powieściopisarze skierowali swe spojrzenia na współczesne oczekiwania i sławę, ku najbardziej amerykańskim spośród wszystkich ojców i synów, powstałaby właśnie ta książka. Wzlot i upadek Tigera Woodsa na tych stronicach jest zarówno mityczny jak i przejmująco ludzki i mały.”
WRIGHT THOMPSON Redaktor, „ESPN The Magazine”
Darowując książkę „Tato, opowiedz o sobie”, dajesz swojemu ojcu więcej niż pięknie wydaną, ładnie oprawioną, nienapisaną jeszcze historię. Dajesz mu poczucie, że jest dla Ciebie ważny. Dzięki odpowiedziom na proste i wnikliwe, zawarte w dzienniku pytania dajesz możliwość spisania losów i wspomnień taty, przelania uczuć co sprawi, że dotąd puste strony dziennika staną się dla niego podarunkiem bardzo osobistym, a dla Ciebie i całej rodziny będą stanowić bezcenną pamiątkę.
Pomocą dla taty w spisywaniu dziejów są zawarte w książce inspirujące, krótkie teksty dotyczące obyczajów, kuchni, kultury, mody itd. z czasów jego młodości.
Daj swojemu ojcu tę książkę jako prezent.
Pokaż mu, że chcesz wiedzieć wszystko o jego wspomnieniach, marzeniach i pragnieniach. Odpowiadając na nieoczekiwane i czasami zabawne pytania dotyczące takich tematów, jak dzieciństwo, szkoła, hobby, przyjaźń, pierwsza miłość, ojcostwo, kariera zawodowa, twój ojciec krok po kroku spisze historię swojego życia. Stworzy wyjątkową i osobistą książkę, dzięki której naprawdę go poznasz.
„Dla przyszłych pokoleń cenne będzie nie to, co posiadamy, lecz świadectwo, kim byliśmy i opowieść, jak żyliśmy. Tym, co należy uwiecznić, są rodzinne historie”.
Ellen Goodman
Darowując książkę „Mamo, opowiedz o sobie”, dajesz swojej mamie więcej niż pięknie wydaną, ładnie oprawioną, nienapisaną jeszcze historię. Dajesz jej poczucie, że jest dla Ciebie ważna. Dzięki odpowiedziom na proste i wnikliwe, zawarte w dzienniku pytania dajesz możliwość spisania losów i wspomnień mamy, przelania uczuć co sprawi, że dotąd puste strony dziennika staną się dla niej podarunkiem bardzo osobistym, a dla Ciebie i całej rodziny będą stanowić bezcenną pamiątkę.
Pomocą dla mamy w spisywaniu jej dziejów są zawarte w książce inspirujące, krótkie teksty dotyczące obyczajów, kuchni, kultury, mody itd. z czasów jej młodości.
Elma van Vliet uświadomiwszy sobie, że jej matka jest ciężko chora, wymyśliła książkę dla mamy, zbiór pytań, które pomogłyby jej dowiedzieć się, kim naprawdę jest jej najbliższa osoba. Chciała się dowiedzieć, jaka była jako dziewczyna, poznać jej wspomnienia z dzieciństwa, jakie marzenia miała w wieku 18 lat, w kim najpierw się zakochała, jak się czuła w związku z narodzinami swojego dziecka ... Inspirowana starą holenderską tradycją spersonalizowanych wspomnień, powstała książka, którą każda mama powinna otrzymać w prezencie.
Pięknie zaprojektowany notes daje możliwość zapisania odpowiedzi na pytania, na których postawienie może być kiedyś za późno.
Elma van Vliet zdecydowała się rozwinąć pomysł w serię książek. Pierwsza z nich została opublikowana w 2004 r., a dziś już miliony osób na całym świecie piszą własne historie. Zapisują wspomnienia, udostępniają je i zachowują na przyszłość.
Książki z tej serii są uniwersalne i ponadczasowe. Stworzyły nową markę. Tylko w Niemczech, Danii i Holandii sprzedano ponad 3 miliony egzemplarzy. Prawa do wydań zostały zakupione również przez Włochy, Hiszpanię, Węgry, Norwegię, Finlandię, Brazylię, USA. Seria Opowiedz o sobie stała się międzynarodowym bestsellerem.
„Dla przyszłych pokoleń cenne będzie nie to, co posiadamy, lecz świadectwo, kim byliśmy i opowieść, jak żyliśmy. Tym, co należy uwiecznić, są rodzinne historie”.
Ellen Goodman
Heban to złożona z wielu wątków fascynująca, nowoczesna powieść-relacja z „ekspedycji” w głąb Czarnego Kontynentu, ukazująca Afrykę u progu XXI wieku, Afrykę rozdzieraną wojnami, głodem, epidemiami i korupcją.
[...]„Heban” Ryszarda Kapuścińskiego to dramatycznie stawiane pytanie do nas, Europejczyków: czy z takim zapomnianym, umierającym kontynentem będziemy mogli spokojnie żyć?
Według zen słowa są główną przeszkodą stojącą na drodze do zrozumienia. Najbardziej głębokie nauki zen nie mogą być przekazane za pomocą słów. Podobnie jest z wabi sabi. Trudno określić w kilku słowach, czym jest. To filozofia tak nieuchwytna, że nawet japońscy uczeni rozmawiają o niej jedynie w poetycki sposób, pozostawiając niewytłumaczalne niewytłumaczalnym. Wabi sabi można określić jako próbę wyrażenia miłości do życia zrównoważonej smutkiem wynikającym z nieuchronności końca. Bazuje na zasadach prostoty, pokory, powściągliwości, naturalności, radości i melancholii, jak również na zasadzie nietrwałości. Skłania nas do ponownego odkrycia intymnego piękna, które odnajdujemy w najdrobniejszych szczegółach tego, co oferuje nam natura.
Ta książka stanowi próbę wyjaśnienia ludziom Zachodu istoty wabi sabi. Być może dzięki niej zyskasz świadomość przejściowej natury ziemskich rzeczy i odkryjesz, jak subtelnie przyjemna jest ta nietrwałość. Wabi sabi to stan umysłu, który jest świadomy otoczenia i akceptuje je. Stopniowo przekonasz się, w jak doskonały sposób wabi sabi pozwala docenić czyste piękno życia. Piękno tkwi w pękniętej wazie, naturalnym kamieniu, dźwięku, jaki wydają krople deszczu uderzające o liście drzew. Dzięki tej książce będziesz myślał o wabi sabi jak o alternatywie dla świata pełnego pośpiechu i masowo produkowanych rzeczy. Być może zwolnisz, aby cieszyć się naturalnym pięknem. Jeśli zechcesz zacząć projektować w myśl tej filozofii, prędko się zorientujesz, jak subtelnej transformacji ulegną Twoje ciało, umysł i... dom.
W tej książce:
• Historia, czyli jak rozwijał się nurt wabi sabi
• Kultura, czyli jak japońskie poczucie piękna kształtuje wabi sabi
• Sztuka, czyli co określa wartości estetyczne wabi sabi
• Projektowanie, czyli jak tworzyć w stylu wabi sabi
• Duch, czyli uniwersalne przesłanie wabi sabi
Wabi sabi - poczuj słodycz ostatniej poziomki!
Wędrowca Żoliborski to podróż wewnątrz przemyśleń podczas wyjazdu dwójki przyjaciół do Skandynawii.
Kuba i Jasiek wyruszają z Polski starym samochodem wyładowanym wszelkimi rzeczami niezbędnymi do życia pod namiotem. Jadą zarobić pieniądze i przeżyć niecodzienną przygodę.
Książka pełna kontrastów dotyczących Polski i Norwegii, wymagająca dystansu do samego siebie i otwartego umysłu. Jeśli w swoim życiu ciągle potrzebujesz idei lub autorytetu, który powie Ci co masz robić i jak masz myśleć to po przeczytaniu Wędrowcy Żoliborskiego możesz poczuć lekki niepokój...
O autorze: Jan Taraszkiewicz (lat 29). Urodzony na warszawskim Żoliborzu, od dziecka podróżował po świecie, pierw z dziadkami z aparatem fotograficznym w ręku, jako dorosły ze swoim CV lub ulotką w poszukiwaniu pracy. Pasjonat boksu, absolwent Psychologii Zwierząt.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
