Wspomnienia jednej z najbardziej znanych postaci świata nauki. Prof. Waltoś to niezwykła osobowość - prawdziwy erudyta, człowiek renesansu. Autorytet z zakresu postępowania karnego i historii sztuki. Na jego podręczniku "Proces karny. Zarys systemu" wychowały się pokolenia prawników. A Muzeum Collegium Maius, którego był dyrektorem w latach 1977–2011, odwiedziły miliony turystów. Na książkę składa się 9 esejów, w których ze swadą i humorem opisuje swoje wspomnienia z różnych obszarów życia prywatnego i naukowego.
Czyta Stanisław Biczysko
Although 'continually and bitterly ashamed' that the Arabs had risen in revolt against the Turks as a result of fraudulent British promises of self-rule, Lawrence led them in a triumphant campaign which revolutionized the art of war.
Seven Pillars of Wisdom recreates epic events with extraordinary vividness. In the words of E. M. Forster, 'Round this tent-pole of a military chronicle, T. E. has hung an unexampled fabric of portraits, descriptions, philosophies, emotions, adventures, dreams'. However flawed, Lawrence is one of the twentieth century's most fascinating figures. This is the greatest monument to his character and achievements.
When Betty Friedan produced The Feminine Mystique in 1963, she could not have realized how the discovery and debate of her contemporaries' general malaise would shake up society. Victims of a false belief system, these women were following strict social convention by loyally conforming to the pretty image of the magazines, and found themselves forced to seek meaning in their lives only through a family and a home. Friedan's controversial book about these women - and every woman - would ultimately set Second Wave feminism in motion and begin the battle for equality.
This groundbreaking and life-changing work remains just as powerful, important and true as it was forty-five years ago, and is essential reading both as a historical document and as a study of women living in a man's world.
In this remarkable collection of 100 manifestos from the last 100 years, Alex Danchev presents the cacophony of voices of such diverse movements as Futurism, Dadaism, Surrealism, Feminism, Communism, Destructivism, Vorticism, Stridentism, Cannibalism and Stuckism, taking in along the way film, architecture, fashion, and cookery.
Artists' manifestos are nothing if not revolutionary. They are outlandish, outrageous, and frequently offensive. They combine wit, wisdom, and world-shaking demands. This collection gathers together an international array of artists of every stripe, including Kandinsky, Mayakovsky, Rodchenko, Le Corbusier, Picabia, Dalí, Oldenburg, Vertov, Baselitz, Kitaj, Murakami, Gilbert and George, together with their allies and collaborators - such figures as Marinetti, Apollinaire, Breton, Trotsky, Guy Debord and Rem Koolhaas. Edited with an Introduction by Alex Danchev
We, the black and the white, deeply need each other here if we are really to become a nation'
James Baldwin's impassioned plea to 'end the racial nightmare' in America was a bestseller when it appeared in 1963, galvanising a nation and giving voice to the emerging civil rights movement. Told in the form of two intensely personal 'letters', The Fire Next Time is at once a powerful evocation of Baldwin's early life in Harlem and an excoriating condemnation of the terrible legacy of racial injustice.
'Sermon, ultimatum, confession, deposition, testament, and chronicle ... all presented in searing, brilliant prose' The New York Times Book Review
'Baldwin writes with great passion ... it reeks of truth, as the ghettoes of New York and London, Chicago and Manchester reek of our hypocrisy' Sunday Times
PRZEPEŁNIONA NIEZWYKŁYM ŁADUNKIEM EMOCJONALNYM KSIĄŻKA, KTÓRA RZUCA ŚWIATŁO NA TRUDNĄ SYTUACJĘ KOBIET W KULTURZE AFGAŃSKIEJ
Autorka Afgańskiej perły i Kiedy księżyc jest nisko powraca z najnowszą powieścią.
Chociaż Ziba od lat prowadzi życie kochającej żony, cierpliwej matki i spokojnej mieszkanki wsi, los okrutnie kpi z jej statecznej sytuacji. Mąż kobiety, Kamal zostaje zamordowany siekierą i znaleziony na ich podwórzu. Ziba jest w ogromnym szoku, więc nie potrafi wyjaśnić, co robiła w momencie zabójstwa. Dzieci zarzekają się, że ich matka nigdy w życiu nie dopuściłaby się takiego czynu. Jednak członkowie rodziny Kamala są przekonani o jej winie i domagają się sprawiedliwości.
Cudem unikając publicznego zlinczowania, Ziba zostaje zabrana do aresztu i uwięziona. Oczekując procesu, przebywa w grupie kobiet, które nieszczęście również zaprowadziło do celi. Wśród jej nowych towarzyszek znajduje się trzydziestojednoletnia Nafisa, dla której więzienie było ocaleniem. W innym przypadku dokonano by na niej honorowego zabójstwa. Ziba mieszka również z ciężarną i niezamężną Mezghan, która ma zaledwie dziewiętnaście lat. W odizolowaniu ma czekać, aż rodzina jej kochanka zdecyduje, że powinni wziąć ślub. Jeśli w ogóle.
Więzienie dla każdej z nich staje się paradoksalnie bezpiecznym azylem i okrutną karą. Usunięte z brutalnej i pozbawionej umiejętności wybaczania społeczności, próbują zmagać się z sytuacją, tworząc trwałe i przypieczętowane ciężkim losem zgromadzenie.
Do tego zamkniętego świata przybywa Yusuf, prawnik Ziby. Mężczyzna jest afgańskiego pochodzenia, ale został wychowany w Ameryce. Jego zaangażowanie w kwestię praw człowieka i tęsknota za rodzimym krajem przywiodły go do Afganistanu. Wie, że los jego klientki zależy od niego. Odkrywa, że zarówno Afganistan, jak i Ziba kryją w sobie wiele tajemnic.
Czy Ziba jest pozbawioną sumienia morderczynią? Czy tak jak inne więźniarki padła ofiarą naruszenia surowych zasad społecznych?
PORUSZAJĄCY WGLĄD W ŻYCIE WSPÓŁCZESNYCH AFGAŃSKICH KOBIET
___
Niebywały portret honorowej kobiety w otoczeniu mężczyzn obdartych z honoru – „Kirkus Reviews”
—–
O AUTORCE: Stojąc u progu kariery lekarskiej, Nadia zdecydowała się na pierwszą podróż do Afganistanu. Poznanie kraju przodków oraz doświadczenia i wychowanie autorki zaowocowały rozwinięciem pasji pisarskiej. Nadia Hashimi urodziła się i wychowała w Nowym Jorku, dokąd wyemigrowali jej rodzice we wczesnych latach 70. ubiegłego wieku. Przywiązanie do orientalnej kultury wyniosła z rodzinnego domu, przesyconego duchem opowieści o kraju przodków snutych przez liczne ciotki, wujków i kuzynów.
Szymon Hołownia na Jasnej Górze? I to niejeden raz! „Wpadam tu nie po to, by wytłumaczyć i rozrysować matce, jak teraz ma mnie kochać, ale po to, by dać się objąć, pocałować na drogę i wyjechać z duchowymi słoikami" – pisze Autor w swojej najnowszej książce pt. „Maryja. Matka rodziny wielodzietnej”. To zbiór jego refleksji, spostrzeżeń i przekonań dotyczących świata, ludzi i szczególnego miejsca, jakim jest dla niego jasnogórskie sanktuarium oraz jego Gospodyni – Maryja.
W jednej chwili zebrałem sobie w głowie i wyświetliłem naraz wszystkie te slajdy. Rzeźników. Wędkarzy. Harleyowców. Narodowców. Biskupów z prawej i z lewej strony. Płaczących z bólu. Krzyczących z buty. Przemnożyłem to przez świadomość, że przecież tu jest tak każdego dnia, a w głowie natychmiast zjawiło mi się jedno zdanie, akt strzelisty, cała - chyba - tajemnica naszej polskiej Jasnej Góry: "Matko Boża, wreszcie wiem, co to znaczy być matką rodziny wielodzietnej".
Z każdą kolejną wizytą na Jasnej Górze, z każdym kolejnym doniesieniem o tym, że znów próbowała zawłaszczyć jej wymiar symboliczny dla swoich interesów jakaś ideologiczna grupa, z każdym spotkanym tam człowiekiem, który przyjeżdża tam, by wypłakać się, oddając - gdy nie ma już komu - swoje choroby, relacje, długi, marzenia, uświadamiam sobie, jak bardzo potrzebne jest nam to miejsce, a w nim Ona. Jak bardzo - zanim pozabijamy się wszyscy i porozbijamy na trzydzieści osiem milionów partyjek, interesików, fobii, sympatii i przekonań - potrzeba nam odejścia od teologii walki, przejścia do teologii kuchni. I tego właśnie kuchennego stołu, przy którym choć przez chwilę nie będziemy w stanie mówić, bo gdy człowiek siedzi przy stole i je, nie ma wyjścia - musi również słuchać.
Początek lat 60. Gloria, absolwentka elitarnej uczelni, po powrocie ze stypendium w Indiach zajmuje się dorywczym pisaniem tekstów do nowojorskich czasopism. Przełomem okazuje się jej reportaż w magazynie „Show” demaskujący pracę „króliczków” w Klubie Playboya – kobiet sprowadzonych do roli obiektów, mających zaspokajać erotyczne fantazje mężczyzn.
Publikowanie kolejnych tekstów o problematyce kobiecej nie spotyka się z przychylnością wydawców i redaktorów prestiżowych gazet. Gloria angażuje się społecznie i szybko zostaje liderką powstającego w USA ruchu emancypacyjnego (tworzy magazyn dla kobiet „Ms.”). W 1970 r. prowadzi pierwszy ogólnokrajowy marsz równości, podczas którego przez ulice Nowego Jorku przechodzi ponad 50 tysięcy uczestniczek. Protesty odbywają się w 90 miastach na terenie całych Stanów Zjednoczonych
i znajdują poparcie w Europie. W 1977 r. Gloria zbiera fundusze (5 milionów dolarów!)
i współorganizuje epokową Krajową Konferencję Kobiet w Houston, która gromadzi dwa tysiące wybranych delegatek i około osiemnastu tysięcy obserwatorek.
Autorka współtworzyła Women's Action Alliance, pionierskie centrum informacyjne specjalizujące się w edukacji dziecięcej, w 2004 roku założyła też Women's Media Center. Była prezeską
i współzałożycielką Voters for Choice, politycznego komitetu pro-choice. Jest prezeską kobiecej fundacji Ms. wspierającej kobiety i dziewczęta.
85-letnia dziś Steinem stała się ikoną ruchu na rzecz równouprawnienia kobiet w czasach, gdy oznaczał on walkę o zniesienie patriarchatu i podstawowe prawa kobiet w życiu publicznym. Za swoją działalność otrzymała z rąk Baracka Obamy w 2013 roku prezydencki Medal of Freedom, najwyższe cywilne odznaczenie w Stanach Zjednoczonych.
W tej porywającej historii o przywództwie, podróżach i aktywizmie Steinem uświadamia nam, że otwarty umysł może zmienić sposób naszego myślenia, działania i życia. Autorka po raz pierwszy opowiada tak szczerze historię swojego życia!
W 2020 roku na ekrany kin wejdzie filmowa biografia Glorii Steinem z nagrodzonymi Oscarami®
Julianne Moore i Alicią Vikander.
Zbiór esejów adwentowych autorstwa jednego z najwybitniejszych kanadyjskich pisarzy i artystów malarzy. Opowieści wzruszające, chwytające za serce, ale nie sentymentalne. Pełne nadziei wynikającej z Bożego przyjścia na świat, wdzięczności za nie, przekonujące, że zło na świecie skazane jest na porażkę.
Na czym polega skuteczność rosyjskiej propagandy? Jak to możliwe, że przez ostatnich sto lat, Rosja trzyma w emocjonalnym szachu wielokrotnie silniejszy od niej pod każdym względem Zachód?
O co tak naprawdę chodziło w „konflikcie kubańskim”? Czy faktycznie oś sporu leżała pomiędzy USA i komunistyczną Rosją? Wiele wskazuje na to, że do krawędzi globalnej wojny atomowej doprowadził wewnątrzny konflikt Sowietów, w którym organy bezpieczeństwa walczyły z wojskiem o przejęcie władzy nad Imperium.
Czy Ronald Reagan zaja?ł sie? sprawa? polska? w trosce o wolnos´c´ Europy Wschodniej? A moz˙e jego radykalna polityka wobec Sowieto´w była odpowiedzia? na strategiczny zwrot Kremla, kto´ry porzucił plan ekspansji na Zacho´d, na rzecz budowy struktur daja?cych panowanie nad Azja??
Czy operacja „Trust“ z roku 1921 – polegaja?ca na tworzeniu fikcyjnych organizacji antysowieckich, by spacyfikowac´ rosyjska? „biała?“ emigracje? na Zachodzie - była „matka? wszystkich prowokacji“? Czy stała sie? poligonem dos´wiadczalnym kolejnych transformacji az˙ do czaso´w wspo´łczesnych?
Grzegorz Braun, w pasjonuja?cej rozmowie z Rafałem Otoką-Fra?ckiewiczem, brutalnie niszczy mity nagromadzone woko´ł najwaz˙niejszych wydarzen´ historycznych ostatnich stu lat. Nie pozostawia z˙adnych złudzen´, co do faktu, z˙e transformacja marksizmu nadal trwa w najlepsze a historia świata nie dobiegła jeszcze swojego szcze?s´liwego kon´ca.
Drogi Czytelniku, przed Tobą niecodzienna podróż w czasie – dwie niezwykłe historie, których scenariusze napisała rzeczywistość wojny. Będzie to zaskakująca wędrówka, bo odbyły ją i opowiedziały o niej dwie małe dziewczynki – Wanda i Maria (Donia), cioteczne siostry z Kresów Wschodnich. Przenieśmy się do świata ich przeżyć i postrzegania wydarzeń, których optyka zmieniała się wraz z dorastaniem bohaterek, ale przede wszystkim była naznaczona dramatem wygnania i rozstaniem z sielankowym obrazem dzieciństwa sprzed wojny.
Ich losy, choć różne, połączone są tą samą nicią traumy, której nie skąpiły im dni pod niebem długo innego koloru niż lazur.
Autorka niezwykle trafnie i subtelnie wnika w umysły dziewczynek i strona po stronie odwzorowuje szczegóły ich życia w piekle wojny, nawet te najbardziej osobiste, a toczące się na dwóch płaszczyznach – tej namacalnej zewnętrznej oraz myśli i emocji dziecka, które dorasta. Z lapidarnych retrospekcji i szczątkowych zapisków w pamięci, tonu głosu w słuchawce telefonu, wyrazu twarzy podczas rozmów (dzisiaj już ze staruszkami) złożone są portrety bohaterek, których losy były dalekie od poukładanego i przewidywalnego życia.
Zapraszam do towarzyszenia Marii Szatroń w podróży po kolejnych stacjach exodusu rodziny od Wileńszczyzny przez stepy Kazachstanu, Iran, Indie, obozy w Afryce, aż do zacumowania w brytyjskim porcie oraz Wandzie Giesmin w tułaczce od miasta do miasta w poszukiwaniu domu, a przede wszystkim do wejścia w świat narratorek. W świat, którego nie widać, ale który jest w sferze ich uczuć i doznań, a do którego wprowadza nas Autorka.
Michał Szewczyk
Porcelanę w domu w Zarzeczu stłukli rosyjscy żołnierze w październiku 1939 roku. Wojna od zachodu przyszła parę tygodni wcześniej, ta druga bliższa dopadła nas z Lidy. Otoczyła dom ze wszystkich stron, wdarła się z wrzaskiem do środka, pluła przekleństwami, strzelała na postrach i na oślep, plądrowała pokoje, niszczyła, groziła. Żądała wódki i jedzenia. Była pijana. Zabrała światu kolory, dokładnie i na długo nauczyła strachu, zniszczyła oczywisty porządek rzeczy i zmieniła go nieodwracalnie. Sprawiła, że nie chciało się niczego pamiętać. Nie przypominać… Może kiedyś, później. A to znaczyło, że może być lżej, tak jakby TO się nie stało. Prawie… Ojciec sam nosił i podawał im wódkę. Żądali więcej i więcej, zbyt pijani, żeby mówić. Słowa zastąpił bełkot i prostackie gesty. Potem był pijacki niebyt, sen, z którego podnosili się chwiejnie, nie mniej źli, żądni… Czego? – Ubijom! Zastrelim!... – tego chcieli.
(Wanda)
Jest cicho. Ludzie śpią. Mama mówi, że są chorzy. Ja jestem zdrowa, ale inne dzieci też chorują i śpią. A potem się nie budzą. I dorośli też. Na postoju otwierają się drzwi i pani, a czasem pan, z opaskami czerwonego krzyża na rękawach pokazują palcem na śpiących. Żołnierze ich zabierają i wynoszą z wagonu. A potem kładą na ziemi. Śpiący leżą nieruchomo w równym rzędzie, są duzi albo mali. Dużo dzieci. I ta śliczna dziewczynka, która siedziała obok swojej mamy i popatrzyła na mnie zanim usnęła. Nie wiem gdzie podziała się jej mama. A w wagonie wszyscy płaczą. Jest mi dziwnie. Chcę do domu i do Mani. Jestem głodna.
(Maria)
W książce przedstawione są życiorysy i dokonania wybitnych malarzy z różnych okresów historycznych, począwszy od XIV stulecia aż po wiek XX, napisane, zajmująco, a przy tym dające bogaty obraz dziejów sztuki Japonii, w przystępny sposób przybliżają kierunki i szkoły malarskie tej oryginalne, wyjątkowej sztuki, od wielu już dziesięcioleci cieszącej się w Europie niesłabnącym zainteresowaniem
Marek Budzicz- starszy szeregowy w stanie spoczynku, weteran misji w Afganistanie, członek Stowarzyszenia Rannych i Poszkodowanych w Misjach Poza Granicami Kraju. Urodził się w 1981 r. w Tychach. Po odbyciu zasadniczej służby wojskowej, od 2005 r. pełnił zawodową służbę wojskową w korpusie szeregowych w 18 Batalionie Desantowo-Szturmowym w Bielsku-Białej (obecnie 18 Batalion Powietrznodesantowy). Uczestnik V zmiany misji w Afganistanie. Od 2011 r. choruje na schizofrenię paranoidalną. Obecnie mieszka w Tychach, jest rencistą i pracuje jako agent ubezpieczeniowy.
Czy można wyobrazić sobie, co czuje człowiek, który musi ukrywać się pod podłogą? Który dla zachowania życia musi pilnować oddechu, żeby nie usłyszeli go niemieccy żandarmi, sprawdzający, czy w jego domu nie ukrywa się jakiś „parszywy Żyd”?! Jeszua chce żyć, więc chrzci się i zmienia imię, ukrywa się w wielu miejscach, ale głód, dojmująca samotność i smród wiadra z fekaliami doprowadzają go do takiego stanu, że robi rzeczy z naszego punktu widzenia niezrozumiałe.
„Bezgłośni” to mini powieść w formie listu głównego bohatera do matki. W tym wzruszającym wyznaniu mężczyzna opowiada o swoim życiu, od momentu, w którym opuścił dom rodzinny, poprzez wybuch II wojny światowej, aż do czasów jej zakończenia. List Józefa to zapis jego wspomnień, ale i poruszająca relacja z ogarniętego wojną świata. To przerażający dowód nienawiści rasowej oraz nierównej walki człowieka o przeżycie.
Przejmujące studium człowieka uwikłanego w Wielką Historię. Eliza Segiet w typową dla siebie wrażliwością i przenikliwością wnika w świat wojennej zawieruchy, by odtworzyć losy ofiar Holocaustu.
Przejmujące i wiarygodne świadectwo nieludzkiego czasu, który wciąż przeraża.
W każdym człowieku drzemią pewne skłonności perwersyjne, które wybuchają w określonych okolicznościach. Ryszard von Kraft – Ebing Pedofile, gwałciciele, kazirodcy, seryjni zabójcy na tle seksualnym. Czy coś ich łączy? Co się dzieje w ich głowach? Jak działają? Kim są ich ofiary? Czy można ich powstrzymać? Andrzej Depko, biegły seksuolog sądowy, który przez ponad 20 lat miał do czynienia z przestępcami seksualnymi, opowiada Dellfinie Dellert o kulisach swojej pracy, głośnych przestępstwach na tle seksualnym, wyjaśnia mechanizmy działania przestępców i sposoby terapii osób z zaburzeniami seksualnymi. Książka dostarcza więcej emocji niż niejeden rasowy kryminał. Nie wymyśliłabym niektórych detali. Wstrząsające! Nie czytać przed snem. Chyba, że do rana... Katarzyna Bonda Historia seksualnych patologii – pedofilii, gwałtu, kazirodztwa – stała się kanwą pasjonującej rozmowy o tym, skąd się wzięły i jak ewoluowały normy dotyczące seksualności człowieka. Dellfina Dellert odważnie i wprost pyta o granice wolności w seksie. Andrzej Depko odpowiada z właściwą sobie erudycją, mieszając pozornie odległe tematy: od starożytnych heter, aż po ruch #MeToo. W swojej opowieści o ciemnej stronie pożądania podaje konkretne przykłady. Nie wymyśla ich, nie musi. Od ponad 23 lat występuje jako biegły w procesach przestępców seksualnych. Niczym profilerzy z FBI, sportretowani w serialu „Mindhunter”, ma intuicję, potrafi czytać między słowami. Nie ogranicza się jednak do psychologicznych obserwacji, sięga też do nauk społecznych czy religii. Gdy trzeba – edukuje, jak w przypadku wątków związanych z molestowaniem seksualnym. Nigdy nie moralizuje, nie pomija również potrzeby resocjalizacji sprawców. To ważna i potrzebna książka, którą chętnie wysłałabym w prezencie tym, którzy próbują dziś w Polsce zepchnąć seks w sferę tabu. Bo takie próby nie mogą skończyć się dobrze. Hanna Rydlewska, Vogue Polska.
Kiedy grałem w koszykówkę, nie bałem się niczego Po zakończeniu kariery zawodowego koszykarza Kobe Bryant zdecydował się podzielić z czytelnikami całą swoją wiedzą i rozumieniem gry, aby przedstawić źródła legendarnej „mentalności Mamby”. Przeżyj podróż w głąb jednego z najbardziej bystrych, analitycznych i kreatywnych umysłów świata sportu. Po raz pierwszy Kobe w najdrobniejszych szczegółach zdradza kulisy swojego treningu, zarówno mentalnego, jak i fizycznego, który nie tylko pozwolił mu odnieść sukces, ale zagwarantował absolutną dominację na parkiecie. Z tej książki dowiesz się, jak Bryant przygotowywał się do spotkań z konkretnym przeciwnikiem, jak rozwijał swoją pasję do koszykówki i jak radził sobie z kontuzjami. Kiedy dzieci budziły się rano, byłem przy nich i nie miały pojęcia, że zdążyłem już wrócić z hali. Wieczorem mogłem kłaść je do łóżek, a potem iść na kolejny trening, nie odbierając im naszego wspólnego czasu. Połączenie narracji Bryanta ze zdjęciami Andrew D. Bernsteina sprawia, że Mentalność Mamby to wspaniała, wizualna podróż śladami jednego z najlepszych koszykarzy w historii NBA, ale i jednego z najwybitniejszych sportowców świata.
Biografia legendarnego księdza i filozofa, uzupełniona o nieznane kazania i nowe informacje na temat kontaktów ze służbami.Ta opowieść jest kolażem anegdot o Tischnerze historią pasjonującą, snutą przez charyzmatyczne i barwne postacie z najbliższego kręgu przyjaciół i współpracowników. Jakim był człowiekiem? Czym były dla niego dom i ukochane góry, bez których nie powstałaby słynna Filozofia po góralsku? Dlaczego tak ważne były dla niego dzieci, dla których celebrował specjalne msze? Na czym polegały wielkie spory ideowe, toczone przez Tischnera m.in. na łamach Tygodnika Powszechnego i jak pracowało się w tej legendarnej redakcji? Dlaczego w Radiu Maryja mówiono o nim tak zwany ksiądz Tischner? Co stało u podstaw jego zainteresowania polityką i dlaczego nie chciał być politycznym aktywistą. Czym była przyjaźń z Karolem Wojtyłą? Co dziś powiedziałby nam Tischner?O księdzu Tischnerze opowiadają członkowie jego rodziny, znajomi, przyjaciele, współpracownicy. Są wśród nich osoby, których nikomu nie trzeba przedstawiać: ksiądz Adam Boniecki, Krzysztof Kozłowski, biskup Tadeusz Pieronek, Tadeusz Mazowiecki, kardynał Stanisław Dziwisz, Lech Wałęsa, Józefa Hennelowa, Adam Michnik, Jacek Żakowski, Piotr Mucharski i wiele innych.Jest wreszcie sam Józef Tischner, komentujący swe życie i dzieło. Zawsze celnie i tak pięknie, by wspomnieć słowa o domu: Przestrzenią człowiekowi najbliższą jest dom. Wszystkie drogi człowieka przez świat mierzą się odległością od domu.Tę książkę będącą zarówno wszechstronną biografią Tischnera, jak i biografią Polski drugiej połowy XX wieku czyta się jednym tchem, nawet jeśli dotyczy kwestii skomplikowanych. Autorzy zadbali o to, bo z pewnością tego chciałby sam bohater.
Join the galactic conversation on the biggest issues in the universe, from the 'most popular scientist in the world'
‘Don't fear change. Don't fear failure. The only thing to fear is loss of ambition. But if you've got plenty of that, then you have nothing to fear at all’ – Neil deGrasse Tyson
Neil deGrasse Tyson is arguably the most influential, acclaimed scientist on the planet. As director of the Hayden Planetarium, and host of Cosmos and StarTalk, he has dedicated his life to exploring and explaining the mysteries of the universe.
Every year, he receives thousands of letters – from students to prisoners, scientists to priests. Some seek advice, others yearn for inspiration; some are full of despair, others burst with wonder. But they are all searching for understanding, meaning and truth.
His replies are by turns wise, funny, and mind-blowing. In this, his most personal book by far, he covers everything from God to the history of science, from aliens to death. He bares his soul – his passions, his doubts, his hopes. The big theme is everywhere in these pages: what is our place in the universe?
The result is an awe-inspiring read and an intimate portal into an incredible mind, which reveals the power of the universe to start conversations and inspire curiosity in all of us.
Sześć rozmów o pisaniu i miłości, poczuciu winy i innych rozkoszach.
Z czego powstaje jabłko? to zbiór rozmów Amosa Oza i Sziry Chadad, redaktorki hebrajskich wydań dwóch ostatnich książek pisarza. Wspólna praca stała się dla nich okazją do długich, szczerych rozmów o życiu, literaturze i polityce. To dialog między mężczyzną i kobietą, przedstawicielami różnych pokoleń, którzy rozmawiają o snuciu opowieści i procesie tworzenia, o dojrzewaniu i rodzicielstwie, o relacjach między płciami, o seksie i erotyce, o przemianach społecznych, których świadkiem był Oz w ciągu swojego życia. W tych swobodnych, przyjacielskich rozmowach Chadad i Oz nieraz wspólnie się śmieją, kiedy indziej zaś zdecydowanie z sobą polemizują.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
