Stworzenie Solidarności było największym dokonaniem Polaków w drugiej połowie XX wieku. Ale jakich Polaków? I czym była Solidarność? Dlaczego była tak wielką sprawą? Na powyższe pytania odpowiada ta książka. Beata Gołembiowska oddaje głos tym, którzy tworzyli Solidarność, począwszy od strajku gdańskiego w sierpniu 1980 roku, a nawet wcześniej, w małych grupach budowali ośrodki oporu i aktywności, z których wyrosła Solidarność. Ci ludzie, wraz z robotnikami Stoczni Gdańskiej i innych zakładów, tworzyli związek, nadali mu kształt, charakter, system wartości, idee, styl działania i prowadzili przez 16 miesięcy. A potem przez noc stanu wojennego, kiedy za niezłomność i aktywność przyszło płacić więzieniem, brakiem pracy, znoszeniem represji SB, często ruiną życia prywatnego. Wytrwali, choć nikt nie wiedział, że za parę lat wszystko się zmieni. [] W przyjętej przez Beatę Gołembiowską konwencji rozmów zostały pominięte konflikty wewnętrzne, tarcia, awantury i rozłamy z lat po stanie wojennym. [] W ostatnich latach wiele o tym napisano, często niesprawiedliwie, padły ciężkie zarzuty, w wielkim stopniu nieprawdziwe. Zostały rozpowszechnione podejrzenia, często bardzo raniące. Ich odpieranie, dowodzenie nieprawdziwości, wyjaśnianie kulis konfliktów wymagałoby innej książki, o innej wymowie. Autorka i jej rozmówcy zdecydowali się skoncentrować na najważniejszym przekazie, doświadczeniu, sensie Solidarności. Na tym, co spowodowało, że zmieniła bieg historii Polski. Prof. dr hab. Andrzej Friszke
Finalista Międzynarodowej Nagrody Bookera 2026. Życie artysty i pakt z diabłem. Powieść o niebezpiecznych iluzjach srebrnego ekranu. Po dojściu Hitlera do władzy reżyser Georg Wilhelm Pabst, czołowy twórca niemieckiego kina, ucieka do słonecznej Kalifornii. Hollywoodzcy producenci, choć w rozmowach wychwalają go jako mistrza, tak naprawdę odnoszą się z lekceważeniem do jego pomysłów i narzucają mu marne, sztampowe projekty. Nawet Greta Garbo, którą Pabst niegdyś rozsławił, nie może mu pomóc. Gdy do Pabsta dociera wiadomość o poważnej chorobie matki, wraz z rodziną wraca do ojczystej Austrii, nazywanej teraz Marchią Wschodnią. Na miejscu doświadcza bezlitosnego reżimu, a po wybuchu drugiej wojny światowej nie może już wyjechać z Rzeszy. Minister propagandy w Berlinie pragnie pozyskać geniusza kina, składa mnóstwo obietnic i nie toleruje sprzeciwu. Pabst wierzy, że zdoła jednocześnie tworzyć dobre filmy i nie sprzedać swojej duszy, ale zrobił już pierwszy krok na drodze do związania się z nazistami… Cudowna książka o współwinie jako takiej i o współwinie sztuki, zabawna i znakomita. - Salman Rushdie. Iluzjon ma w sobie mrok, dynamiczną dwuznaczność i atrakcyjny niepokój współczesnej baśni braci Grimm. To najlepsza jak dotąd książka Kehlmanna. - Nina Allan, „The Guardian” Daniel Kehlmann odznacza się niezwykłą mieszanką talentów – jest realistą obdarzonym fantazją, racjonalistą skłonnym do czarodziejskich sztuczek, współczesnym artystą, który zagląda w przeszłość, […] mistrzem i magiem, który w swoich powieściach zachowuje skromność leżącą u podstaw każdej formy klasycznego opowiadania. - James Wood, „The New Yorker”
WSTRZĄSAJĄCY REPORTAŻ O BŁĘDACH SYSTEMU.W 2003 roku Kathleen Folbigg została uznana za winną uduszenia czwórki swoich dzieci. Eksperci medyczni zeznający podczas procesu twierdzili, że nigdy wcześniej nie spotkali rodziny, w której troje lub więcej dzieci zmarło z przyczyn naturalnych. Kobieta została skazana na 40 lat więzienia.Ale czy naprawdę była winna?Dziennikarz śledczy Quentin McDermott rekonstruuje tę sprawę z niezwykłą precyzją i reporterską pasją, pokazując kulisy śledztwa, medialnej nagonki oraz przełomowych odkryć genetycznych, które po latach podważyły ustalenia procesu.To nie tylko fascynujący reportaż kryminalny, ale także poruszająca historia o błędach wymiaru sprawiedliwości, sile uprzedzeń, granicach wiedzy medycznej oraz ogromnej mocy nauki i dziennikarstwa śledczego.Najważniejsze nagrody i nominacje:Ned Kelly Awards w kategorii Najlepszy True Crime 2025,Książka Roku w True Crime Awards 2026,Walkley Awards 2025."Oskarżona pokazuje, jak połączenie postępu naukowego w dziedzinie genetyki człowieka oraz wytrwałej, przemyślanej walki o sprawiedliwość doprowadziło do uwolnienia bezbronnej kobiety, która została niesłusznie skazana - zarówno przez sąd, jak i przez opinię publiczną. Prawda ma znaczenie. Dowody mają znaczenie. Nauka ma znaczenie. Opinie i uprzedzenia pozostają jedynie opiniami i uprzedzeniami".- Peter Doherty, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny
W roku Pańskim 1227 nieopodal Gąsawy zostaje zamordowany książę Leszek Biały, osierocając rocznego syna Bolesława. Nowy dzierżyciel Krakowa staje przed trudnym zadaniem. Musi przeżyć i obronić swoją dzielnicę przed zakusami zachłannych krewniaków. Pomagają mu w tym surowa matka, duchowni, mordercy, a przede wszystkim tajemniczy Piękny Młodzieniec, który mieni się opiekunem jego rodu. Kiedy w życiu dorastającego władcy pojawia się zimna bryła soli, wszystko zaczyna zmierzać ku lepszemuPiastowskie wahadłoto literacka biografia Bolesława Wstydliwego, opowieść o trzynastowiecznym Krakowie, świecie bez czyśćca, gdzie cnota zderza się z rozpustą, a rycerskość z podłością.
Książka stanowi zbiór 10 esejów literackich poświęconych autorom związanym z paryską Kulturą. Bohaterami ich są m. in: poeci Czesław Miłosz i Wacław Iwaniuk, eseiści Jeleński i Stempowski, diaryści Czapski i Herling-Grudziński, dramaturg Gombrowicz, powieściopisarz Czarnyszewicz oraz autor osławionych Szkiców piórkiem, Andrzej Bobkowski. Wszyscy są połączeni wspólną ideą pisma będącego centrum intelektualnym emigracji polskiej w II połowie XX wieku wszyscy okazali się też wybitnymi twórcami w dziejach literatury polskiej XX stulecia. Fenomen środowiska Kultury niniejsza publikacja pogłębia o ukazanie sylwetek jej głównych twórców w wymiarze duchowym nie tylko w ich stosunku do kwestii fundamentalnych w życiu zbiorowym, lecz przede wszystkim mówiąc o indywidualnych poszukiwań egzystencjalnych, a nierzadko metafizycznych, każdego z nich. Zagadnienie poszukiwania osobistego sensu życia otwiera nową perspektywę w recepcji dzieł i postaw ludzi wciąż kształtujących naszą teraźniejszość. Książkę zrealizowano w ramach stypendium Prezydenta Miasta Lublin.
"Obcy w miasteczku" to prawdziwa historia człowieka, który spełnił swój amerykański sen i zapłacił za niego wysoką cenę, gdyż american dream w rzeczywistości jest wyboistą drogą, w której każda decyzja waży wiele i niczego nie dostajesz za darmo. Nielegalny imigrant unikający stróżów prawa swoją determinacją i wiarą we własne siły z czasem staje się właścicielem hotelu w małym miasteczku w Dakocie Południowej i pełnoprawnym obywatelem nowej ojczyzny.Nie jest to jednak prosty przepis na sukces, a opowieść o sile ludzkiego charakteru, odsłaniająca prawdziwą twarz wielkiej Ameryki. Twarz z wyrazem pogardy skierowanej do "obcych". Doświadczenie emigracyjne naznaczone jest codziennym zderzaniem się z niewidzialnymi granicami, udowadnianiem swojej wartości i przekonywaniem do siebie innych.Współczesny rasizm często nie krzyczy wprost, lecz jest obecny w niemal każdym spojrzeniu, żarcie, pytaniu: "Skąd jesteś?". To pozorna akceptacja podszyta nieufnością i uprzedzeniami, której ofiarą może paść każdy - niezależnie od rasy i pochodzenia.Jak w świecie, w którym twój akcent nigdy nie będzie wystarczająco amerykański, a ty wystarczająco dobry, zbudować swój dom i własną tożsamość?
Świat oczami Lema Nauka, literatura i wizje przyszłości, z których wiele stało się rzeczywistością Pełne erudycji wywody, swobodne żonglowanie wiedzą z najróżniejszych dziedzin oraz wyjątkowe poczucie humoru autora urzekną zarówno koneserów jego twórczości, jak i tych, którzy dopiero rozpoczynają swoją przygodę z Lemem. Mimo upływu lat rozważania krakowskiego pisarza nadal inspirują i posiadają nie mniejszą energię niż książki najpoczytniejszych współczesnych historyków i myślicieli, którzy starają się opisać możliwe drogi rozwoju ludzkości. Dzięki tej książce czytelnik dowie się, jak Lem rozumiał erozję kultury, dlaczego uważał, że nie można skopiować ludzkiego umysłu i jakie zastosowania widział dla matematyki jako nauki. Nie jest łatwo zaprojektować tom, dający czytelnikowi pojęcie o poglądach Lema. Niezwykła różnorodność tematyczna eseistyki pisarza sprawia wrażenie, że znał się nieomal na wszystkim. Diabeł i arcydzieło to z pewnością książka o wymiarze i głębokości ujęcia, do których Lem przyzwyczaił nas w swych najwybitniejszych dziełach. Jerzy Jarzębski, krytyk i historyk literatury
Jak pamięć o wojnie przenika kolejne pokolenia?
Nie trzeba doświadczyć wojny, żeby żyć z jej konsekwencjami. Wystarczy dorastać w domu tych, którzy ją pamiętają. To tam wojna zostaje najdłużej - w rodzinnych historiach, w przemilczeniach, w sposobie, w jaki kochamy, boimy się, wychowujemy dzieci i wyobrażamy sobie świat.
Ludzie, którzy przeżyli II wojnę światową, wracali do życia bez języka do opowiedzenia własnego cierpienia i bez psychologicznego wsparcia. Mieli założyć rodziny, odbudować domy, miasta, państwo i codzienność. Nikt nie uczył ich, jak odbudować siebie. To, czego nie zdołali przyswoić i nazwać, często przekazali dzieciom i wnukom.
Dlaczego w Polsce objawy zespołu stresu pourazowego występują znacznie częściej niż w większości krajów Europy? Dlaczego niemal co piąta Polka i co piąty Polak go doświadczają? Co w nas zostało z tych, którzy przeżyli okupację, obozy, wysiedlenia, Wołyń, Sybir, Powstanie Warszawskie czy akcję "Wisła"? I jak to dziedzictwo działa w nas do dziś?
Opowieści bohaterów noszących w sobie echo cierpień, których sami nie doświadczyli, głosy psychologów i historyków, którzy przez dziesięciolecia próbowali zrozumieć i nazwać psychiczne skutki wojny, Katarzyna Surmiak-Domańska splata z historią własnej rodziny. Tworzy poruszający reportażowo-psychologiczny portret Polek i Polaków, pokazując, jak pamięć o wojnie przenika kolejne pokolenia i pozostaje obecna w naszej psychice, relacjach oraz sposobie przeżywania świata.
Książka jest podsumowaniem wieloletnich przemyśleń, analiz i doświadczeń autorów, dotyczących systemu ratownictwa i ochrony ludności w Polsce. Porusza zagadnienia teoretyczne, organizacyjne, prawne oraz praktyczne funkcjonowania ratownictwa, a także miejsca i roli różnych podmiotów w systemie bezpieczeństwa państwa. Publikacja stanowi cenne źródło wiedzy dla studentów, naukowców, praktyków oraz wszystkich zainteresowanych problematyką ratowania życia i zdrowia ludzkiego.
Ta książka proponuje nowy sposób przechowywania pamięci. Znajdują się tu opowieści o zmarłym i analizy jego twórczości, ale też limeryki i prace plastyczne. Do bliskich Marcina Giżyckiego należą bowiem zarówno ludzie pióra, jak i pędzla. Powstała dzięki nim mozaika słów i obrazów stanowi alternatywę dla tradycyjnej księgi pamiątkowej. Tym samym udało się stworzyć złożony portret bohatera - filmowca, historyka sztuki, krytyka, fotografa, eseisty, poety, profesora akademickiego, podróżnika, dziennikarza, miłośnika bluesa. Człowieka orkiestry. Jest to więc lektura również dla tych, którzy "faceta w zadymie" nie znali, ale których interesuje sztuka, film, fotografia, poezja, Ameryka, historia, a także - przedłużanie życia poprzez opowieść. Wśród autorek i autorów tomu znaleźli się Agnieszka Holland, Anda Rottenberg, Marek Bieńczyk, Eliza Kącka, Piotr Sommer, Ewa Kuryluk, Piotr Dumała, Lech Majewski i wielu innych znakomitych pisarzy i pisarek, artystek i artystów. Współfinansowano ze środków Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej
W listopadzie 1942 roku siedemdziesięciu żołnierzy Armii Czerwonej zorganizowało ucieczkę z obozu Auschwitz. Wśród nich znajdował się więzień numer 1418, Andriej Pogożew. Pogożew trafił do niewoli niemieckiej podczas chaotycznego odwrotu Armii Czerwonej w 1941 roku. Wraz z 20 tysiącami innych radzieckich żołnierzy został wysłany do Auschwitz. Rok później żyło zaledwie stu z nich. We wstrząsającej relacji szczegółowo opisuje życie i śmierć w obozie - choroby i niedożywienie, przerażające warunki i okrucieństwa, które zabiły prawie wszystkich jego towarzyszy. Ta opowieść jest tym bardziej wyjątkowa, że Andriej Pogożew wziął udział w jednej z nielicznych udanych ucieczek z obozu. Dwadzieścia lat później więzień numer 1418 złożył zeznania przeciwko strażnikom z Auschwitz przed frankfurckim sądem. Andriej Pogożew urodził się w 1912 roku w Doniecku na Ukrainie i przed wojną pracował jako górnik i inżynier górniczy. W czerwcu 1941 roku został powołany do wojska, a we wrześniu trafił do niemieckiej niewoli. Po roku w obozie Auschwitz uciekł, został schwytany, a potem ponownie uciekł. Po wojnie wrócił do pracy w kopalni. Zmarł w 1990 roku.
Mówił o sobie: "Jestem nudny, nieciekawy, normalny człowiek, który nie ma długów i nie pije alkoholu". Ale jego życie to fascynująca historia pełna zakrętów, wielkich sukcesów i dramatycznych zdarzeń.Urodził się w Łodzi, w czasie wojny ukrywał się we Lwowie, stracił wszystkich bliskich. Przeżył, założył rodzinę i niemal natychmiast wyemigrował. Nie wytrzymał za granicą - wrócił, by stać się jednym z najważniejszych reżyserów teatralnych i operowych swojego pokolenia.Chciał zostać muzykiem, lecz to teatr stał się jego żywiołem. Reżyserował, grał w filmach, uczył zawodu - surowo, a mimo to dla wielu pozostał najważniejszym nauczycielem. Jego programy przyciągały przed telewizory miliony widzów.Intelektualista, erudyta, człowiek zapamiętany w anegdotach oraz w pamięci współpracowników i wychowanków. Dla wielu autorytet, wzorzec, punkt odniesienia.Kim był Aleksander Bardini?Pierwsza pełna biografia Aleksandra Bardiniego (1913-1995), jednej z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiej kultury, przedstawia jego wielowymiarowy portret: reżysera teatralnego i operowego, pedagoga, aktora oraz osobowości telewizyjnej.
Najlepsze i najważniejsze eseje amerykańskiej poetki i intelektualistki pozwalają w pełni docenić jej talent, błyskotliwość i skalę politycznego zaangażowania. Znajdziemy tu porywające eseje o budzeniu się w autorce świadomości feministycznej, o jej literackich mistrzyniach oraz o tym, jak pojmuje rolę poezji i społeczne zaangażowanie sztuki. Przeczytamy m.in. fragmenty słynnej książki "Zrodzone z kobiety. Macierzyństwo jako doświadczenie i instytucja", przełomowy esej "Przymus heteroseksualności a egzystencja lesbijska" czy tekst, w którym uzasadniała odmowę przyjęcia odznaczenia państwowego od administracji Billa Clintona. Zgromadzone teksty ukazują pełne spektrum jej zainteresowań - daje się tu poznać jako żarliwa feministka, niepokorna myślicielka, polityczna wizjonerka.
Zanim powstały Chłopki, były ich listy - poruszające historie polskich emigrantek, które w latach trzydziestych XX wieku wyjechały za pracą do Francji
Francja, lata trzydzieste XX wieku. Młode kobiety z polskich wsi przyjeżdżają do pracy na tamtejszych farmach. Nie znają języka, są odcięte od bliskich, często nie wiedzą nawet, dokąd dokładnie trafią. Pracują w polu i w gospodarstwach, zmagając się z wyzyskiem, samotnością i tęsknotą za domem.
Piszą listy.
Ich adresatką jest Julia Lachowicz-Duval - lwowianka, absolwentka Sorbony i inspektorka opiekująca się polskimi emigrantkami. Kobiety zwracają się do niej: "Kochana Mamusiu", "Droga Pani i Matko nasza". Proszą o pomoc, radę, wsparcie. Opowiadają o ciężkiej pracy, niesprawiedliwości, przemocy, miłości i macierzyństwie. Dzięki jej zaangażowaniu i trosce po niemal stu latach możemy usłyszeć głosy tych, które historia zwykle pomija.
Polki w polu to książka, której kanwę stanowią autentyczne listy polskich robotnic rolnych pracujących we Francji w latach 1930-1935. Właśnie te dokumenty stały się jednym ze źródeł wykorzystanych przez Joannę Kuciel-Frydryszak podczas pracy nad bestsellerowymi Chłopkami. To przejmujące świadectwo kobiecej emigracji, ale także opowieść o odwadze, solidarności i walce o godność.
Fascynujące, ilustrowane przewodniki po światach pełnych bóstw, duchów i potworów, labiryntach wierzeń i religii z odległej przeszłości, opowieściach i legendach, które inspirują do dziś - seria "Mitologie Świata" poprowadzi cię przez najciekawsze zakamarki różnych kultur. Co łączy rzymski amfiteatr z Okrągłym Stołem króla Artura? Jak legenda o przeklętym pierścieniu mogła zainspirować J.R.R. Tolkiena? Dlaczego łabędzie stały się symbolem kochanków? Które celtyckie mity upodobał sobie Shakespeare? Magiczne stworzenia, heroiczni wojownicy i epickie opowieści. Mity spisane w średniowiecznej Walii i Irlandii przez wieki były przekazywane w formie rękopisów i inskrypcji niczym najdroższy skarb. Miranda Aldhouse-Green, ceniona badaczka kultury celtyckiej, z fascynacją zgębia dawne wierzenia i prowadzi czytelników przez świat wypełniony mistycyzmem. Dzięki tej książce poznasz sekrety druidów i bardów, dowiesz się, jak wielki wpływ na losy walijskich kochanków mieli kronikarze i odkryjesz, jak przebiegały grobowe uczty. Wyrusz w inspirującą podróż do korzeni europejskiej kultury i odkryj, jak celtyckie symbole i legendy wzbogaciły świat gier, literatury i filmu.
Spowiedź to oryginalna, pełna wersja świadectwa Calka Perechodnika mieszkańca Otwocka, policjanta żydowskiego w tamtejszym getcie, kronikarza Zagłady. Tekst pełen jest goryczy, ale i bardzo wnikliwych obserwacji. Zawiera oskarżenie narodu niemieckiego za jego konkretne cechy, ale jednocześnie obarcza też winą za zaistniały stan narody polski i żydowski. Gniew Perechodnika nie omija nawet jego samego.
Ten almanach przypomina, jak wielką rolę w rozwoju kolejnych pokoleń artystów odegrały warsztaty, szkoły i mistrzowie, a także jak ważne są relacje, scena i bezpośredni kontakt z publicznością. To opowieść o determinacji, pracy i odwadze twórczej, ale też o radości wspólnego muzykowania i sile środowiska jazzowego w Polsce. Rekomendujemy tę książkę zarówno doświadczonym miłośnikom jazzu, jak i tym, którzy dopiero rozpoczynają swoją przygodę z muzyką improwizowaną. To cenna kronika pamięci i inspirujące świadectwo, że jazz w Polsce ma głębokie korzenie i wciąż żywą, twórczą przyszłość. Janusz Mackiewicz Prezes Stowarzyszenia Muzyków Jazzowych
testWspomnienia Idy Grinspan (1929-2018), napisane wspólnie z Bertrandem Poirot-Delpechem (1929-2006), dziennikarzem i pisarzem, od 1986 r. członkiem Akademii Francuskiej, to przejmująca opowieść ocalałej z Holokaustu, która jako 14-letnia dziewczynka została deportowana do Auschwitz i której udało się przetrwać. Książka jednak nie zamyka się w granicach wyznaczonych przez druty obozu. Wiele miejsca Ida Grinspan poświęca swojemu życiu przed deportacją, pozwala to nie tylko raz jeszcze spojrzeć, tym razem oczami kilkunastoletniej dziewczynki, na życie i dramat Auschwitz, ale daje też możliwość wejrzenia w życie Żydów w okupowanej Francji. Opowiada także o traumie późniejszych lat, o powrocie do życia i nadziei, o dojrzewaniu do wspomnień i zaangażowania się w podtrzymywanie pamięci o Holokauście, co zajęło bohaterce ponad czterdzieści lat.Wiele osób, może nawet większość tych, którzy przeżyli Holocaust, nie chciało o tym mówić, uciekało od wspomnień, starało się zacząć nowe życie, odcinając się od przeszłości. Ida nie należała do tej grupy. Miała potrzebę mówienia o swoich doświadczeniach i miała ogromną odwagę dzielenia się nimi. Zwracała uwagę na kwestie fundamentalne, jak godność, którą w obozie przywróciła zdobyta łyżka; solidarność, bez której w warunkach obozowych nie byłoby szans na przeżycie. [] Obóz nie zabił w niej [] człowieczeństwa. Nie była zdolna do nienawiści i zemsty. Swoją energię i mądrość skierowała na edukację. Wyjazdy do Auschwitz i dawanie świadectwa nie były dla niej formą terapii. Robiła to, bo była przekonana o sile edukacji, bo chciała być "użyteczna".Z recenzji dr hab. Doroty Suli
Podstawowym przesłaniem książki pt. "Ratunek dla Polski i świata – intronizacja Jezusa Chrystusa na Króla Polski" jest uzmysłowienie moim rodakom – często o niewystarczającej świadomości duchowej i społecznej – jak ważna jest intronizacja Jezusa Chrystusa na Króla Polski.
Polska i cały świat pogrążają się dziś w chaosie o niespotykanej dotąd skali, co prowadzi do nieuniknionych tragedii. Zarówno Polsce, jak i światu bardzo potrzebni są mądrzy oraz odważni przywódcy, którzy będą potrafili wyprowadzić współczesny świat z tego kryzysu.
Polacy wybrali mądrego i odważnego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej i istnieje nadzieja, że to właśnie z Polski wyjdzie wreszcie oczekiwana iskra, która odmieni losy świata.
Urodziłem się w Łodzi w roku 1942. Ponure czasy okupacji niemieckiej. Mieszkałem na Bałutach, na terenie dawnego Litzmannstadt Ghetto - co nie było dla mnie bez znaczenia. Potem były szkoły, liceum, Wydział Aktorski w PWSTiF. I praca w teatrze: Kalisz, Lublin, Wrocław, Jelenia Góra i znów Wrocław - Teatr Współczesny.
W Lublinie, a potem we Wrocławiu dyrektorem był Kazimierz Braun, doskonały Mistrz teatru. To pod Jego "batutą" grałem Konrada w "Dziadach" A. Mickiewicza i w "Wyzwoleniu" S. Wyspiańskiego. Kazimierz wystawiał wiele sztuk T. Różewicza, który przychodził na próby, rozmawiał z nami, doradzał, a ja w "Akcie przerywanym" grałem postać Poety.
Kaziemierz Braun wystawił też "Dżumę" wg A. Camusa, która cieszyła się dużą popularnością, a Kazimierz "w nagrodę" został zwolniony z teatru. Był to czas stanu wojennego, gdy "dżuma" jak intruz panoszyła się w naszym kraju.
W tym czasie graliśmy też "Sztukmistrza z Lublina" wg prozy Isaaca Singera. Jan Szurmiej, reżyser, przeniósł nas i publiczność do świata barwnej i niezwykłej kultury żydowskiej, braci naszych starszych. Piosenki A. Osieckiej i Z. Koniecznego swoją urodą cieszyły nie tylko wrocławian.
A poezja? Przecież "mówiłem poezją", grając Konrada, Guślarza, poetę Norwida... Poezja chroniła, ocalała... I rozbudzała świadomość.
Jak pisał J.J. Rousseau:
"O świadomości! Boski instynkcie, sędzio nieomylny, rozpoznający dobro od zła, który czynisz człowieka podobnego Bogu".
Poezja... czy będzie wiatykiem, pomocą w drodze do tej krainy, skąd nikt dotąd nie wrócił?
Oto jest pytanie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
