Opowieść o życiu Naczelnika jego walkach, zwycięstwach i porażkach, miłościach, przyjaźniach i sławie. Poznajemy też krainę dzieciństwa, studia w Rycerskiej Szkole Kadetów, epopeję walk o niepodległość Ameryki, losy Insurekcji, obronę Warszawy, tragedię Maciejowic, moskiewskie więzienie, lata przeżyte we Francji, aż po finał żywota w Szwajcarii.
Opublikowany w 1951 roku „Człowiek zbuntowany” to słynny esej Alberta Camusa, traktujący o historycznych i metafizycznych źródłach buntu. Niniejsza edycja została przejrzana i poprawiona. Pisze Camus: „Bunt ludzki w swoich formach wysokich i tragicznych jest może tylko ciągłym protestem przeciw śmierci, szaleńczym oskarżeniem losu, który określa powszechna kara śmierci. We wszystkich napotkanych przypadkach protest zawsze zwraca się ku temu, co w świecie jest dysonansem, zmąceniem, co zrywa ciągłość. Chodzi więc przede wszystkim o nieustające roszczenie jedności. Sprzeciw wobec śmierci, pragnienie trwania i jasności są motorami tych wszystkich szaleństw, wzniosłych albo dziecinnych. Czy byłoby to tylko tchórzliwe i egoistyczne odrzucenie zgody na własną śmierć? Nie, ponieważ wielu zbuntowanych zapłaciło, co trzeba było zapłacić, by móc znaleźć się na wysokości swoich wymagań. Zbuntowany nie domaga się życia, ale racji życia. Odrzuca logikę śmierci. Jeśli nic nie trwa, jeśli nie ma żadnych usprawiedliwień, śmierć pozbawiona jest sensu. Walczyć ze śmiercią znaczy więc żądać sensu życia, walczyć o regułę i jedność”. Esej przełożyła Joanna Guze.
Marc de Gascogne to literacki pseudonim Marca Petit, Francuza, który w 2008 roku osiedlił się w Sopocie i przez dwanaście lat prowadził wraz z żoną winiarnię literacką Cyrano et Roxane. Zawsze traktował swoją działalność jako pewną misję. W jednym z wywiadów stwierdził: "Chciałbym, żeby Polacy pili wino częściej, dla przyjemności, bo nie ma wielu rzeczy w życiu, które dają tyle radości". Winu i dobrej kuchni pozostaje wierny także dziś, między innymi jako ambasador winnicy Chateau Isolette.Drugą pasją Marca Petit była zawsze literatura. Już jako młody człowiek pisał artykuły do gazet i redagował rubryki satyryczne. Swą pierwszą książkę "Gaskończyk w kraju Solidarności" opublikował w Polsce w 2014 roku. Najnowsza, "Dziennik pisany nad Bałtykiem", ukazała się najpierw we Francji pod tytułem "Sur les rives de la Baltique". Autor opisał w nim swoje dni niczym fotograf chwytający ulotne chwile: atmosferę zasypanej śniegiem ulicy, rozmowę usłyszaną w barze, nieoczekiwane ciepło spojrzenia czy odrodzenie zapomnianej legendy. Powstał w ten sposób poruszający obraz życia nad Bałtykiem - codzienności splecionej zachwytem, ironią i melancholią.
Książka opowiada o czterech miesiącach spędzonych w Azji, ale zaczyna się dużo wcześniej - w momencie, w którym trzeba było zdecydować, czy zostać w życiu, które było bezpieczne, czy zaryzykować i spróbować czegoś innego, mimo strachu i braku pewności, co będzie dalej.Przed wyjazdem musiałem zerwać z tym, co nadawało mojej codzienności stabilność: z mieszkaniem, pracą, szkołą... Decyzja o wyjeździe nie była ucieczką - była czymś, co dojrzewało we mnie od dłuższego czasu.Ta podróż była także moim marzeniem, potrzebą sprawdzenia siebie i zmierzenia się z myślami, które narastały jeszcze długo przed wylotem. Podróż przez Tajlandię, Filipiny, Wietnam i Indie jest tu tłem dla czegoś ważniejszego - obserwowania siebie w drodze. Opisuję miejsca, ludzi i sytuacje, które mnie spotykały, a także zmęczenie, chaos, momenty zwątpienia i pytania, na które nie zawsze pojawiały się odpowiedzi.Książka powstała z połączenia relacji z podróży i fragmentów moich dzienników, prowadzonych od lat, także w trakcie wyjazdu. Pod koniec wracam również do kilku wątków już po powrocie - kiedy droga się kończy, ale jej konsekwencje zaczynają być naprawdę widoczne. To nie jest opowieść o zakończeniu. To zapis etapu, który wciąż trwa.Bo czasem krok w tył nie oznacza cofania się. Czasem jest jedynym ruchem, dzięki któremu całe życie może ruszyć do przodu.Zapraszam serdecznieMateusz Wczesny
Odkryj inspiracje stojące za niezwykłymi światami Hayao MiyazakiegoHayao Miyazaki to jeden z najwybitniejszych twórców japońskiego kina i współzałożyciel Studia Ghibli. Jego filmy - od Mojego sąsiada Totoro i Spirited Away: W krainie bogów po Ruchomy zamek Hauru i Ponyo - zachwyciły widzów na całym świecie i na trwałe zapisały się w historii animacji.Książka Hayao Miyazaki. W krainie inspiracji odkrywa przed czytelnikami bogactwo źródeł, które ukształtowały jego wyjątkową twórczość. Przygląda się wpływom japońskiej kultury, mitologii, literatury i sztuki, a także tradycji Zachodu, pokazując, jak Miyazaki łączy je w pełne magii i niezwykłych szczegółów filmowe światy.Ta fascynująca lektura pozwala spojrzeć na kultowe filmy reżysera z nowej perspektywy i lepiej zrozumieć, co sprawia, że od lat zachwycają kolejne pokolenia widzów. To propozycja zarówno dla wieloletnich fanów Studia Ghibli, jak i dla tych, którzy chcą odkryć, skąd bierze się magia opowieści Miyazakiego.
Hipisi, Hollywood, narkotyki, polityczni radykałowie i marzenie o wolności. Joan Didion pokazuje Amerykę lat sześćdziesiątych w momencie, gdy stary porządek rozpadał się na jej oczach. "Dryfując do Betlejem" to klasyka reportażu literackiego i jedna z najważniejszych książek o rozpadzie tradycyjnych wartości i kryzysie tożsamości w obliczu gwałtownych przemian kulturowych.Didion nie stara się zdemaskować bohaterów, lecz próbuje ich zrozumieć. O gwiazdach kina, milionerach, ofiarach morderstw, naiwnych entuzjastach kwasu, ideologach czy snobach z hawajskich elit pisze w taki sposób, że nie wydają się ani nikczemni, ani czarujący, lecz żywi - przegrani, a często piękni, na swój żałosny sposób Rzadki popis.''The New York Times Book Review"Eseje Didion wydają się dzikim i pełnym pasji dramatem, czymś, na co można położyć dłoń, by wybadać puls, czymś do czego można przyłożyć ucho, by usłyszeć opowieść."The Village Voice"Nasza najważniejsza eseistka.Jerzy Kosiński, "The L.A. Times"
Janusz Zaorski. Artysta. Wizjoner. Dla przyjaciół - Zaorek, dla reszty - wybitny reżyser i scenarzysta, laureat wielu najważniejszych nagród na festiwalach w Berlinie, Locarno, Gdyni.Wartka rozmowa dwóch pasjonatów kina zmienia się w zaskakującą podróż przez kolejne filmy twórcy. Matka Królów, Jezioro Bodeńskie, Piłkarski poker czySzczęśliwego Nowego Jorku to dzieła nagradzane, dyskutowane, zatrzymywane przez cenzurę, a po latach odkrywane przez kolejne pokolenia widzów. Stają się one także punktem wyjścia do snucia opowieści z planu i kreślenia barwnych portretów innych artystów. Fronczewski, Holland, Zapasiewicz, Wajda, Bista, Kieślowski czy Holoubek to pierwszoplanowi bohaterowie nie tylko szklanego ekranu, lecz także przebogatego życia Janusza Zaorskiego.To również opowieść o prywatnym życiu reżysera, o wakacjach u babci Mili i pierwszych podróżach. Smakach i zapachach dzieciństwa. O cudownych i szalonych latach spędzonych w świątyni sztuki, jaką wówczas była łódzka Filmówka, i niepowtarzalnej atmosferze pracy w Zespole "X". O silnej relacji z bratem. O najtrudniejszych scenach do wyreżyserowania. I o tym, jak zagrał wampira.Z rozmowy wyłania się portret człowieka, którego chce się słuchać:inteligentnego i ciekawego świata. Człowieka, który spotkał na swojej drodze niezwykłych ludzi - i sam dla wielu z nich był kimś ważnym.Jarosław Grzechowiak - wykładowca Szkoły Filmowej w Łodzi, autor i współautorpublikacji naukowych dotyczących historii filmu polskiego, członek redakcji Internetowej Bazy Filmu Polskiego , selekcjoner i współorganizator festiwali filmowych.
Pędzel poruszał się coraz pewniej. W pokoju panowała cisza. Obraz powoli się wyłaniał. Zocha zdecydowanym ruchem nakładała kolory. Doskonale wiedziała, że prawdziwy artysta nie musi kopiować rzeczywistości, może ją przetwarzać według własnej wyobraźni. Malowała zachłannie. Pogrążona w chaosie i artystycznym szaleństwie.Nie bez przyczyny nazwano ją legendą, księżniczką sztuki polskiej, niezaprzeczalną gwiazdą Paryża. Zdobyła nazwisko i sławę, o której marzyła. Osiągnęła tak wiele, by później zrządzeniem losu tak wiele stracić.Jaką matką była Zofia Stryjeńska? Czy Karol był jej wielką miłością czy fatalnym przeznaczeniem? Czy bożki słowiańskie, które tworzyła z takim uporem, były dla niej czymś więcej niż sztuką? Czy Zakopane dało jej upragnione szczęście?Opowieść biograficzna o życiu i twórczości Zofii Stryjeńskiej. Historia o sztuce i talencie, które mogą stać się przekleństwem. O pragnieniu samotności i obsesyjnym strachu przed nią. O rozdarciu między wolnością a potrzebą stworzenia domu i bycia matką. O wyrywaniu się szaleństwu, w które chciano ją wpędzić.
Z miłości? To współczuję to opowieść o współczesnym Omanie. O kobietach i mężczyznach, którzy ukrywają namiętność pod diszdaszami i abajami, ale potajemnie korzystają z Tindera. O tym, że w umowę przedślubną warto wpisać zarówno złotą kolię, jak i finansowanie studiów medycznych. O kraju, w którym kobiety muszą się zaszyć przed ślubem, żeby udawać dziewice. Jest to wreszcie reportaż o miejscu, w którym kontraktowe małżeństwa wciąż są codziennością, a zakochani mogą zwrócić się do sułtana Kabusa Ibn Sa'ida z prośbą o błogosławieństwo. Agata Romaniuk z dużą wnikliwością i wrażliwością przygląda się współczesnemu Omanowi, którym rządzi wiekowy, bezdzietny sułtan. Państwu, w którym od męża można dostać walizkę złota lub w twarz. Nie ponosząc przy tym żadnych konsekwencji.
Poezja Juliana Tuwima zajmuje wyjątkowe miejsce w literaturze polskiej. Wiele napisanych przez Tuwima utworów utrwaliło się i żyje w pamięci każdego Polaka – czy to w formie wierszy, czy piosenek. W tym wyjątkowym zbiorze zawarte zostały wszystkie wiersze autora należące do kanonu jego poezji, zarówno te z debiutanckiego tomu Czyhanie na Boga (1918), jak i z tomów Sokrates tańczący (1920), Siódma jesień (1922), Wierszy tom IV (1923), Słowa we krwi (1926), Rzecz czarnoleska (1929), Biblia cygańska (1933) i Treść gorejąca (1936). Wybór uzupełniony został o napisany w 1936 roku poemat satyryczny Bal w Operze. Lektura dla szkół średnich
Co dziś znaczy być Ślązakiem czy Ślązaczką? Czy to tożsamość, która istnieje wyłącznie w kontrze do niemieckości lub polskości? Bernadeta Prandzioch pokazuje coś wręcz przeciwnego - śląskość włączającą i otwartą, tworzoną na równi przez przyjezdnych i tych, którzy przez wieki żyli w Katowicach, Gliwicach, Opolu czy Bytomiu.Rodzinna historia staje się dla autorki tłem do opowiedzenia o powstańcach, którzy walczyli o przyłączenie Górnego Śląska do Polski, o Górnoślązakach, którzy w 1921 i w 1945 roku wybrali Niemcy, oraz o losach tej części społeczności, która lawirowała gdzieś "pomiędzy".Do tej tożsamościowej układanki dołączają historie krewnych, którzy - w poszukiwaniu pracy - wyemigrowali na Górny Śląsk z Lubelszczyzny czy Bieszczad. Przybywali ze świata nieznającego przemysłowej nowoczesności. I z bagażem zupełnie innych doświadczeń: walki z UPA, przynależności do AK, akcji "Wisła".Losy ich wszystkich splatają się w katowickim Załężu. A z zebranych w jednej rodzinie przeżyć wyłania się śląskość we współczesnym wydaniu - zdolna pomieścić historię wszystkich, którzy mieszkają na Górnym Śląsku i chcą nazywać siebie Ślązakami.W pewnym momencie zrozumiałam, że w mojej wersji śląskości musi być miejsce na wszystko, co znałam z domowych przekazów, o czym czytałam i co odkryłam w archiwach: na śląskich powstańców, żołnierzy walczących w niemieckich mundurach, pradziadka z AK, który zginął w Auschwitz, greckokatolickich przodków z Bieszczad i na prababcię używającą ukraińskich słów.Autorka
Barbara Gancarczyk, z domu Piotrowska, rodowita Warszawianka, miała 16 lat, gdy wybuchła II wojna światowa. W czasie Powstania Warszawskiego jako sanitariuszka Batalionu AK „Wigry” ratowała rannych podczas walk na Starym Mieście. Z płonącej Katedry św. Jana Chrzciciela wyniosła także zabytkową figurę Chrystusa. Po upadku dzielnicy została z własnej woli z ciężko rannymi kolegami, których nie można było ewakuować kanałami do Śródmieścia. Wywieziona przez Niemców do obozu pracy, uciekła z niego i po wielu perypetiach w lutym 1945 roku wróciła do Warszawy. Po wojnie pracowała w Biurze Odbudowy Stolicy i po ukończeniu Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej wykonywała zawód architektki. Od 1927 roku do dziś (!) mieszka na Saskiej Kępie w Warszawie. Za swą dzielną postawę została odznaczona w trakcie Powstania Krzyżem Walecznych oraz po wojnie m.in. Srebrnym Krzyżem Virtuti Militari i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Jej wspomnienia ukazują niezwykłą odwagę, patriotyzm i poświęcenie sanitariuszek, które w skrajnie trudnych warunkach walczyły o życie rannych, mierząc się z brakiem leków, opatrunków, żywności i wody oraz nieustannym zagrożeniem niemieckiego ostrzału.
Książka pióra Arkadiusza Stanisława Więcha wypełnia dotkliwą lukę w polskiej historiografii (...). Stanisław Krzyżanowski, wybitny historyk mediewista, paleograf i znawca nauk pomocniczych historii, archiwista, muzealnik, zasłużony akademik, dydaktyk oraz miłośnik Krakowa, współzałożyciel i prezes Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, był postacią nietuzinkową i niezwykle dynamiczną. Wiódł życie na tyle intensywne, że współcześnie wymaga to od jego biografa nie lada wysiłku oraz wysokich kompetencji badawczych i warsztatowych. Studia nad jego życiem i działalnością wymagały wnikliwej analizy wielkiej, zróżnicowanej i rozproszonej bazy źródłowej (...). Arkadiusz Stanisław Więch w udany sposób zrekonstruował życiową drogę bohatera swojej książki i teraz zabiera w tę podróż czytelników. (z recenzji profesora Łukasza T. Sroki)
W grudniu 1933 roku osiemnastoletni Patrick Leigh Fermor wyruszył pieszo z Hoek van Holland do Konstantynopola. Żył jak tramp, pielgrzym lub wędrowny uczony. Nocował w przytułkach, klasztorach, stodołach, ale także dzięki szczęśliwym trafom - w zamkach i pałacach. Przemierzał Europę, przekraczając granice siedmiu państw, poznając ludzi, języki i kultury kontynentu, który już wkrótce miał zniknąć podczas II wojny światowej. Ta wyprawa stała się jednym z najważniejszych doświadczeń jego życia.Przerwana droga jest zwieńczeniem tej opowieści o jednej z najsłynniejszych podróży XX wieku. Prowadzi przez Bałkany ku Konstantynopolowi i górze Athos - miejscu, które ukształtowało wyobraźnię autora. To książka o podróżowaniu rozumianym jako sztuka uważnego patrzenia: pełna zachwytu nad krajobrazem, historią i kulturą, a zarazem przenikliwych refleksji o pamięci, czasie i przemijaniu.Nad ostatnim tomem swojej trylogii Leigh Fermor pracował przez dziesięciolecia. Nie zdążył nadać mu ostatecznego kształtu - książka ukazała się dopiero po jego śmierci.Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowegopochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego
Alicja Lenczewska, jakiej dotąd nie znaliśmy.Pierwszy tom najpełniejszej dotąd biografii Alicji Lenczewskiej odsłania niemal pół wieku jej nieznanego życia - dzieciństwo naznaczone wojną, młodość, harcerstwo, podróże, pracę nauczycielki i długie poszukiwanie własnej drogi. Autorka, która znała Alicję osobiście i jako pierwsza redagowała jej pisma, sięga do świadectw jej brata Sławomira Lenczewskiego i jego żony Doroty Lenczewskiej oraz rodzinnego archiwum pełnego niepublikowanych wcześniej listów, pamiętników, fotografii i pamiątek. Dzięki nim poznajemy Alicję z wyjątkowo bliskiej, osobistej perspektywy. Kim była, zanim zaczęła zapisywać rozmowy z Bogiem? Co doprowadziło ją do duchowego przełomu? Ta biografia odkrywa historię, bez której trudno w pełni zrozumieć jej późniejszą misję.
Praca dla każdego jest ważnym elementem życia, ale gdy wiąże się z pasją i pozwala poznać świat, staje się sposobem na to życie. Jan Dawidowicz oddaje w ręce Czytelników książkę, w której opisał 46 lat za sterami maszyn, które pozwalają się człowiekowi wznieść w powietrze. Ma nadzieję, że spodoba się ona szerszemu gronu odbiorców. Liczy też na to, że dla młodych Czytelników może się stać inspiracją do rozpoczęcia wspaniałej przygody z lotnictwem, które w jego pamięci pozostaje jako najcudowniejsze i niezapomniane chwile. Helikopterem przez świat to gawędziarska opowieść pokazująca, że warto spełniać marzenia.
Rewolucyjny przewodnik, który pokazuje, jak wychować pewne siebie i szczęśliwe dzieci, uwalniając je od nadmiernej zależności od ekranów i wysoko przetworzonego jedzenia. Dowiedz się, jak: • wyznaczać granice korzystania z ekranów i spożywania wysoko przetworzonej żywności • zastępować czas spędzany przed ekranem atrakcyjnymi zajęciami • organizować codzienność tak, by zdrowe wybory stały się naturalnym nawykiem • stworzyć dom wolny od ekranów – przestrzeń sprzyjającą rozmowom, koncentracji, zdrowemu snowi i wspólnym przygodom. Ta książka da ci narzędzia, dzięki którym twoja rodzina wypracuje zdrowe nawyki, a dzieci będą szczęśliwsze, pewniejsze siebie, spokojniejsze i bardziej odporne psychicznie. Doktor Doucleff, łącząc najnowszą wiedzę z zakresu neuronauki i psychologii z własnym doświadczeniem, przedstawia pięciostopniowy program zmiany nawyków, stworzony z myślą o rodzicach i dzieciach. Napisany przez nią praktyczny przewodnik pomaga nauczyć dzieci takiego funkcjonowania, aby same wybierały aktywności i produkty, po których naprawdę czują się lepiej. „Dopaminowe dzieci" to książka, która obiecuje uwolnić rodziny od dwóch plag współczesności: ekranów i wysoko przetworzonego jedzenia… Oferuje rozwiązanie problemów opisanych przez Jonathana Haidta w Niespokojnym pokoleniu. Po drugiej stronie czeka życie pełne autentycznej radości”. — „The New York Times”
Jakie tajemnice skrywał dwór ostatnich Jagiellonów? To fascynująca historia inspirowana losami nieślubnych dzieci polskiego monarchy. Na tle XVI-wiecznej Polski autorka kreśli pełną intryg, namiętności i politycznych rozgrywek opowieść o władzy, pochodzeniu i walce o własne miejsce w historii.
Szary to legenda podziemnego państwa polskiego. Partyzant, który organizował brawurowe akcje bojowe na oddziały niemieckie, więzienia i banki, wymierzał chłosty volksdeutschom i gorliwym żandarmom, chronił i wspierał materialnie ludność cywilną... Zdradzony, został aresztowany i skazany na wielokrotną karę śmierci. Ta historia była opowiadana, śpiewana, przekazywana z ust do ust, mimo oficjalnego zakazu. Jej siła wynika z faktu, że Szary jest zwycięzcą w wymiarze moralnym i historycznym.
Opowieść o pamięci, ciele, scenie i emocjach.Aktorka Ewa Skibińska w szczerej rozmowie z dziennikarką Zuzanną Bukłahą opowiada o swoim życiu. Pogmatwane rodzinne losy, dzieciństwo naznaczone nieobecnością ojca, szczególna więź z matką, pierwsze fascynacje teatrem, wielkie role, miłości, rozstania, uzależnienie...Wszystko to składa się na intymny portret kobiety, która nie boi się mówić o kruchości, pragnieniu wolności i cenie, jaką płaci się za życie na własnych zasadach.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
