Życie jest darem to opowieść o Stanisławie Sojce – wybitnym muzyku, kompozytorze i wokaliście, którego twórczość od ponad czterech dekad porusza kolejne pokolenia słuchaczy. Kim był człowiek stojący za takimi utworami jak Tolerancja czy Cud niepamięci? Artystą pełnym pasji, ale też człowiekiem głębokiej wiary, poszukującym własnej drogi i podejmującym odważne życiowe decyzje. Anna Gębalska przedstawia jego historię od dzieciństwa na Śląsku, przez jazzowe początki i największe sceny, po osobiste doświadczenia, które wpłynęły na jego życie i twórczość. Ważną częścią tej opowieści są wypowiedzi samego Sojki, uzupełnione wspomnieniami jego rodziny, przyjaciół i współpracowników oraz znanych postaci polskiej kultury, m.in . Urszuli Kasprzak, Justyny Steczkowskiej, Józefa Skrzeka, Włodzimierza Nahornego i Muńka Staszczyka.
Wstrząsający reportaż o pomocy, która może zamienić się w przemocKasia podczas sesji terapeutycznych dokonała łącznie stu pięćdziesięciu wizualizacji mordu własnych rodziców. Paulina swoją psychoterapię nazywa koszmarem, podczas którego popadła w alkoholizm, zaczęła używać przemocy wobec dziecka, stała się zbieraczem i cudem uniknęła bezdomności. Nie zabiła się tylko dlatego, że przy próbie samobójczej była zbyt pijana. Justyna podczas terapii usłyszała, że nigdy nie pokocha swojego dziecka. Lola w ramach wsparcia psychicznego rozmawia z Chatem, który według niej jest lepszy niż przyjaciółka: nie zmienia tematu, gdy ona mówi, że ma ochotę ze sobą skończyć.W Polsce wciąż nie ma ustawy, która regulowałaby zawód psychoterapeuty. A skoro prawo nie określa, kto może nim być, to znaczy, że teoretycznie może być nim KAŻDY.Reportaż pokazuje ciemną stronę tej sytuacji: przekraczanie granic, przemoc ukrytą pod językiem troski, niebezpieczne metody i nadużywanie zaufania pacjentów. Co gorsze, te katastrofalne w skutkach terapie prowadzone są często przez wysoko wykwalifikowanych ekspertów.Bohaterowie tej książki opowiadają o tym, jak można zostać skrzywdzonym właśnie wtedy, kiedy najbardziej potrzebuje się bezpieczeństwa. Ich historie uzupełniają głosy ekspertów, którzy pokazują, gdzie przebiegają granice dobrej terapii, jakie sygnały powinny niepokoić i jak chronić siebie w relacji terapeutycznej.
Polacy w Apulii to poruszająca opowieść o obecności 2 Korpusu Polskiego na południu Włoch w latach 1944-1946. Choć pobyt Polaków trwał niespełna trzy lata, pozostawił w pamięci Apulijczyków trwały ślad. Żołnierze, sami doświadczeni deportacją, głodem i wojną, potrafili zrozumieć trudną sytuację materialną cywilów włoskich i nieść im pomoc. Książka zawiera wspomnienia weteranów i świadków tamtych wydarzeń, a także ich potomków, odsłania nieco zapomnianą historię przyjaźni, solidarności i człowieczeństwa.
ŁĄCZYŁA ICH MIŁOŚĆ CZY WSPÓLNA TAJEMNICA?
On tylko jej oświadczył się dwa razy. Ona tylko jemu poświęciła osobny zeszyt zapisków. Z wyjazdu do Kazimierza nad Wisłą przywieźli niezwykłe fotografie, na których patrzą na siebie z zachwytem, a zarazem pozostają skryci i osobni. Buntownik i poetka, proletariacki książę i roztaczająca urok panna Czaczkes. Marzyli o miłości absolutnej, ale kochali zbyt pośpiesznie. I niszczyli to, co mogło ich ocalić.
Tylko czy ten romans naprawdę się wydarzył?
*
Odarta z romantycznych klisz opowieść o rozpalającej wyobraźnię literackiej love story dwojga artystów, którzy wyprzedzili swoje czasy – w sztuce oraz miłości.
To także pełna pasji rozmowa pary literaturoznawców: Karoliny Felberg, autorki biografii totalnej Agnieszki Osieckiej „Osiecka. Rodzi się ptak”, edytorki jej młodzieńczych dzienników i tekstów, oraz Radosława Młynarczyka – biografa Marka Hłaski i odkrywcy jego niepublikowanych utworów. Badacze dociekliwie konfrontują własne ustalenia i kłócą się o swoich bohaterów. Podczas fascynującego śledztwa próbują ustalić, co naprawdę wydarzyło się między parą artystów, którzy szybko zaczęli się gubić w mitach na własny temat. Aby odsłonić fakty, autorzy sięgają do nieznanych dokumentów, osobistych zapisków obojga pisarzy oraz ich wspólnych prób literackich. Jednocześnie rysują ciekawy obraz epoki – przełomu lat 50. i 60. – czasu pełnego sprzeczności, w którym przyszło żyć ich bohaterom.
Dlaczego Agnieszka i Marek tak bardzo potrzebowali siebie nawzajem? I czemu prawda okazuje się znacznie bardziej fascynująca niż legenda?
*
Autorzy skrupulatnie rozplątują pogmatwane losy Osieckiej i Hłaski, są ciekawi swoich odkryć, nie bawią się w sentymenty. Są nowocześni. To opowieść o ludziach żyjących w wiecznym niepokoju, którym udaje się przez chwilkę dotrzeć „na koniec świata”.
Paulina Reiter, „Wysokie Obcasy”
Perypetie związku Marka i Agnieszki czyta się z wypiekami na twarzy. Tyle tu zwrotów akcji, tyle pasji, tyle rzeczy ostatecznych. Dzięki swoim biografom mają szansę pozostać dla nas prawdziwi – czyli na zawsze teraźniejsi.
Karolina Sulej, reporterka i kulturoznawczyni
*
Karolina Felberg, ur. 1981, historyczka literatury, wybitna krytyczka literacka i publicystka oraz doktorka nauk humanistycznych. Wieloletnia współpracowniczka Fundacji Okularnicy. Jedna z największych znawczyń twórczości Agnieszki Osieckiej, edytorka jej „Dzienników”. W 2024 roku wydała pierwszą część biografii totalnej poetki pod tytułem „Osiecka. Rodzi się ptak”. Obecnie pracuje nad jej drugim tomem.
Radosław Młynarczyk, ur. 1990, literaturoznawca, edytor, redaktor. Odkrywca niepublikowanych utworów Marka Hłaski: „Wilk”, „Najlepsze lata naszego życia”, „Diabły w deszczu”, „Prozy rozproszone”, autor biografii „Hłasko. Proletariacki książę”. Uczestniczył w pracach nad adaptacjami tekstów pisarza dla Teatru Polskiego Radia: „Wilk”, „Wilk. Już za późno na wszystko” i „Diabły w deszczu”.
Janina Bauman miała trzynaście lat, gdy straciła ojca. Wraz z matką i siostrą trafiła do warszawskiego getta, gdzie wbrew śmiertelnemu zagrożeniu, głodowi, chorobom, szantażom i łapankom uniknęły Zagłady. W Zimie o poranku napisała o ucieczce z getta i latach tułaczki, o kryjówkach, fałszywych papierach, przypadkowości, od której zależało ocalenie. O ludziach zdolnych do najgorszej podłości, ale też do najwyższego poświęcenia. O świecie pogardy, strachu i odczłowieczenia.Podczas wojny pisała i czytała wszystko, co wpadło jej w ręce. Dojrzewała do dorosłości i miłości, zakochiwała się i poszukiwała przynależności. Sensu i człowieczeństwa.Jej spisana po wielu latach opowieść wciąż brzmi młodzieńczo i szczerze. Osobista i poruszająca, unika moralizowania, ale nie pozwala na obojętność. To jedno z najważniejszych świadectw wydarzeń, których powtórki dziś się boimy.Nowe wydanie bezcennych wspomnień Janiny Bauman uzupełnione zostało o niepublikowany wcześniej w Polsce rozdział o powojennych losach i doświadczeniu emigracyjnym autorki.Fragment książkiPragnę, by moja książka była hołdem złożonym pamięci tych niezliczonych ludzi, którzy pomogli mojej Matce, Siostrze i mnie samej przetrwać wojnę. Byli to mężczyźni i kobiety w różnym wieku, o różnym pochodzeniu społecznym i wykształceniu. Motywy, dla których narażali własne życie, by nam pomóc, były nie mniej różnorodne niż ich charaktery.W czasie wojny poznałam prawdę, którą na ogół woli się pomijać milczeniem: że najokrutniejszym aktem okrucieństwa jest odczłowieczenie ofiar przed ich unicestwieniem. I że najtrudniejsza ze wszystkich jest walka o pozostanie człowiekiem w nieludzkich warunkach.Janina BaumanO autorceJanina Bauman urodziła się w 1926 r. w Warszawie w zasymilowanej rodzinie żydowskiej. Jej ojciec, Szymon Lewinson był lekarzem i oficerem Wojska Polskiego, zamordowanym w Katyniu. Wraz z matką i siostrą przetrwała uwięzienie w getcie warszawskim i okupację hitlerowską. Po wojnie, podczas studiów dziennikarskich poznała przyszłego męża i ojca ich trzech córek, Zygmunta Baumana. Przez ponad dwadzieścia lat pracowała w branży filmowej jako tłumaczka i redaktorka scenariuszy. W marcu 1968 roku Baumanowie zostali zmuszeni do wyjazdu z Polski i przenieśli się do Izraela, a następnie do Anglii, gdzie osiedlili się na stałe.Od dzieciństwa prowadziła dzienniki, pisała wiersze i opowiadania, które częściowo ocalały z pożogi wojennej. Dopiero po kilkudziesięciu latach spisała po angielsku wspomnienia z getta, które sama przetłumaczyła na język polski, nadając im tytuł „Zima o poranku”. Wydała również książki „Nigdzie na ziemi” oraz „Powroty”. Zmarła w 2009 r.w Leeds.
Anthony Bourdain przez całe życie uważał się przede wszystkim za pisarza.Zanim stał się ikoną telewizji i jednym z najbardziej rozpoznawalnych głosów współczesnej kultury kulinarnej, był autorem obdarzonym niezwykłym talentem obserwacji. Jego twórczość wykracza daleko poza temat kulinariów, stając się opowieścią o podróżach, ludziach i kulturach.Teksty nieznane, klasyczne i odkryte na nowo to pierwszy tak obszerny wybór. Znalazły się tutaj najsłynniejsze reportaże i eseje, fragmenty książek, zapiski z podróży oraz odnalezione po latach i wcześniej niepublikowane. To wyjątkowy portret autora, którego ciekawość świata, bezkompromisowość i literacki talent uczyniły jedną z najważniejszych postaci współczesnego non-fiction.Pełna humoru, pasji i reporterskiej wnikliwości książka, która pozwala na nowo odkryć Anthony'ego Bourdaina - pisarza, który wierzył, że najlepszym sposobem poznawania świata są historie ludzi, których spotykamy po drodze.Widziałem ludzi w każdym stanie, od uniesienia po depresję, wspólnoty i totalnego szaleństwa i zawszePróbowałem dalej patrzeć, zrozumieć, oceniać to, co widziałem, i stosować to do tego, co zobaczę w przyszłości.Anthony Bourdainniepublikowane notatki, data nieznana
Magdalena Milert, uznana ekspertka, która od lat opowiada o rozwoju miast, rozkłada na czynniki pierwsze przyszłość naszych wspólnych przestrzeni. Na podstawie pięciu filarów - cyfrowego bliźniaka miasta, sztucznej inteligencji, internetu rzeczy (IoT), inteligentnych sieci energetycznych oraz wyzwań związanych z cyberbezpieczeństwem - pokazuje, jak dane i algorytmy zmieniają nasze codzienne życie. Czy cyfrowa optymalizacja to jedyna droga do stworzenia szczęśliwego miasta? Jak ustrzec się przed zagrożeniami, gdy infrastruktura krytyczna staje się w pełni skomputeryzowana? Magdalena Milert łączy techniczną wiedzę z perspektywą humanistyczną, zadając najważniejsze pytania o to, jak i dla kogo właściwie budujemy te "inteligentne" przestrzenie. Miasto przyszłości to lektura obowiązkowa dla każdego, kto chce zrozumieć, jak technologia - stopniowo, ale nieodwracalnie - na nowo definiuje nasze miejsce życia, pracy i odpoczynku.
Kim naprawdę był Jakub Frank? Samozwańczym mesjaszem, heretykiem, mistykiem, rewolucjonistą, a może twórcą i guru wpływowego projektu religijnego i społecznego na terenie Rzeczypospolitej? Frank głosił nadejście nowej epoki, odrzucenie dotychczasowego porządku i radykalną przebudowę świata. Publicznie deklarował wierność katolicyzmowi, jednak rdzeniem jego nauki pozostawały ezoteryczna tradycja wywodząca się z kabały i sabbataizmu oraz przedziwna rytualna rozwiązłość i łamanie tabu, ukrywane pod chrześcijańskimi symbolami i pojęciami. Ogłaszając się polskim, katolickim patriotą, hołdował potajemnie ezoterycznej doktrynie kabały, w której chrześcijański świat, utożsamiany z Ezawem biblijnym protoplastą Edomu, od wieków symbolizującym w tradycji żydowskiej świat wrogi Izraelowi miał zostać wykorzystany przez prawdziwą religię i ostatecznie przez nią przezwyciężony. To właśnie ta dwoistość zewnętrzna konwersja i wewnętrzna doktryna uczyniła frankizm jednym z najbardziej kontrowersyjnych ruchów religijnych nowożytnej Europy. W XVIII wieku tysiące jego wyznawców porzuciły talmudyczny judaizm, przyjęły chrzest i wkroczyły do świata polskiej szlachty, administracji, kultury i polityki. Ich losy nie zakończyły się wraz ze śmiercią przywódcy ruchu. Wielu z nich weszło do elit Rzeczypospolitej, a następnie odnalazło się między innymi w środowiskach masońskich, oświeceniowych i rewolucyjnych. Do dziś historycy dyskutują, czy idee frankistowskie pozostawiły ślady w polskiej kulturze, romantyzmie, mesjanizmie narodowym oraz przemianach politycznych XIX wieku. Pytanie o rzeczywisty zasięg tego wpływu pozostaje jednym z najbardziej frapujących sporów polskiej historiografii. Monumentalne dzieło Aleksandra Kraushara do dziś najobszerniejsze polskie opracowanie poświęcone Jakubowi Frankowi i frankizmowi prowadzi czytelnika przez świat kabały, mesjanizmu, tajnych doktryn, religijnych konwersji, politycznych ambicji i zakulisowych rozgrywek, odsłaniając mechanizmy ruchu, który przez dziesięciolecia fascynował, dzielił i budził niepokój.
Kim naprawdę był Jakub Frank? Samozwańczym mesjaszem, heretykiem, mistykiem, rewolucjonistą, a może twórcą i guru wpływowego projektu religijnego i społecznego na terenie Rzeczypospolitej? Frank głosił nadejście nowej epoki, odrzucenie dotychczasowego porządku i radykalną przebudowę świata. Publicznie deklarował wierność katolicyzmowi, jednak rdzeniem jego nauki pozostawały ezoteryczna tradycja wywodząca się z kabały i sabbataizmu oraz przedziwna rytualna rozwiązłość i łamanie tabu, ukrywane pod chrześcijańskimi symbolami i pojęciami. Ogłaszając się polskim, katolickim patriotą, hołdował potajemnie ezoterycznej doktrynie kabały, w której chrześcijański świat, utożsamiany z Ezawem biblijnym protoplastą Edomu, od wieków symbolizującym w tradycji żydowskiej świat wrogi Izraelowi miał zostać wykorzystany przez prawdziwą religię i ostatecznie przez nią przezwyciężony. To właśnie ta dwoistość zewnętrzna konwersja i wewnętrzna doktryna uczyniła frankizm jednym z najbardziej kontrowersyjnych ruchów religijnych nowożytnej Europy. W XVIII wieku tysiące jego wyznawców porzuciły talmudyczny judaizm, przyjęły chrzest i wkroczyły do świata polskiej szlachty, administracji, kultury i polityki. Ich losy nie zakończyły się wraz ze śmiercią przywódcy ruchu. Wielu z nich weszło do elit Rzeczypospolitej, a następnie odnalazło się między innymi w środowiskach masońskich, oświeceniowych i rewolucyjnych. Do dziś historycy dyskutują, czy idee frankistowskie pozostawiły ślady w polskiej kulturze, romantyzmie, mesjanizmie narodowym oraz przemianach politycznych XIX wieku. Pytanie o rzeczywisty zasięg tego wpływu pozostaje jednym z najbardziej frapujących sporów polskiej historiografii. Monumentalne dzieło Aleksandra Kraushara do dziś najobszerniejsze polskie opracowanie poświęcone Jakubowi Frankowi i frankizmowi prowadzi czytelnika przez świat kabały, mesjanizmu, tajnych doktryn, religijnych konwersji, politycznych ambicji i zakulisowych rozgrywek, odsłaniając mechanizmy ruchu, który przez dziesięciolecia fascynował, dzielił i budził niepokój.
Krzyż i karteleJan Paweł II w Ameryce ŁacińskiejJaką rolę może odegrać papież w świecie naznaczonym przez wojskowe junty, rewolucje, nierówności społeczne i przemoc karteli? Czy autorytet moralny jest w stanie wpływać na bieg historii równie skutecznie jak polityczna siła?Krzyż i Kartele to fascynująca opowieść o pontyfikacie Jana Pawła II widzianym z perspektywy Ameryki Łacińskiej - kontynentu kontrastów, gdzie głęboka religijność spotykała się z brutalnością dyktatur, konfliktami ideologicznymi i walką o prawa człowieka. Autor pokazuje papieża nie tylko jako przywódcę Kościoła, lecz także jako jednego z najważniejszych uczestników globalnych przemian końca XX wieku.Na kartach książki czytelnik śledzi papieskie podróże, spotkania z przywódcami państw, dialog z lokalnymi Kościołami oraz reakcje na kryzysy polityczne i społeczne rozgrywające się od Meksyku po Argentynę. W tle pojawiają się zimna wojna, upadek komunizmu, ruchy społeczne, emigracja oraz zmagania milionów ludzi z biedą, przemocą i brakiem wolności.To nie jest klasyczna biografia. To historyczno-polityczna analiza pontyfikatu, który przekraczał granice religii i stawał się istotnym elementem światowej geopolityki. Książka ukazuje, jak słowo, dyplomacja i wiara mogły oddziaływać na rzeczywistość równie mocno jak armie, partie polityczne czy ekonomiczne interesy.Poruszająca opowieść o wierze, władzy i ludzkiej godności w czasach wielkich konfliktów oraz przełomowych przemian współczesnego świata.
Polskie biesy. XVIII w. Wrogie przejęcie i zbrodnie założycielskie.Pierwszy tom wywiadu-rzeki Jana Tatury z Grzegorzem Braunem Opowieść o epoce spisków polskich od Konstytucji 3 Maja do końca XVIII stulecia. Grzegorz Braun, reżyser, polityk i miłośnik historii ojczystej, prezentuje autorskie spojrzenie na dzieje Polski, proponując nowe, odważne interpretacje faktów historycznych.Czy powinniśmy być dumni z dziedzictwa Konstytucji 3 maja?Kim byli jej twórcy?Insurekcja kościuszkowska i jej konsekwencje w nowym świetle.Czym była Komisja Edukacji Narodowej?Czyje nazwiska odnaleziono w czasie insurekcji kościuszkowskiej na listach sprzedajnych polityków ambasady rosyjskiej?Prawdziwe oblicza Jana Kilińskiego i Hugona Kołłątaja.Czy Rzeczpospolita musiała upaść? Czy istniała szansa na uratowanie polskiej państwowości w XVIII w.?
Książka Slawiny Kosmulskiej pt. (Nie)znane życie figuranta Lecha Bądkowskiego. Lech Bądkowski, wybitny Pomorzanin, pisarz, działacz niepodległościowy i regionalny, którego setna rocznica urodzin przypada w styczniu 2020 r., pozostaje dla wielu postacią wciąż mało znaną stąd próby dotarcia z tą wiedzą pod strzechy. Książka ta stanowi cenny, jakże osobisty, acz nie hagiograficzny, wkład Sławiny Kosmulskiej w dzieło odpamiętywania historii życia i dokonań jej Ojca: doskonale wpisuje się w gdańskie obchody Roku Lecha Bądkowskiego.
Książka Slawiny Kosmulskiej pt. (Nie)znane życie figuranta Lecha Bądkowskiego. Lech Bądkowski, wybitny Pomorzanin, pisarz, działacz niepodległościowy i regionalny, którego setna rocznica urodzin przypada w styczniu 2020 r., pozostaje dla wielu postacią wciąż mało znaną stąd próby dotarcia z tą wiedzą pod strzechy. Książka ta stanowi cenny, jakże osobisty, acz nie hagiograficzny, wkład Sławiny Kosmulskiej w dzieło odpamiętywania historii życia i dokonań jej Ojca: doskonale wpisuje się w gdańskie obchody Roku Lecha Bądkowskiego.
Andrzej Krzysztof Waśkiewicz (ur. 22.06.1941 Warszawa, zm. 11.07.2011 Gdańsk) poeta, krytyk literacki, edytor, dziennikarz. W 1960 roku ukończył Państwowe Technikum Rolnicze w Szprotawie (Ziemia Lubuska), w 1961 Studium Bibliotekarskie w Jarocinie, w 1970 ukończył polonistykę na UAM w Poznaniu. Debiutował jako poeta wierszem w Zarzewiu w 1961 r., jako krytyk w Współczesności w 1962 r. Pierwszy zbiór poetycki wydał w 1963 r. (Wstępowanie), pierwszą książkę krytyczną w 1973 r. (Rygor i marzenie. Szkice o poetach trzech awangard). Autor ponad 30 książek: zbiorów wierszy (wybory: Horyzont zdarzeń. Cztery poematy 1999, Widmowe światło wspólnoty 2001, Sekwencje i inne doświadczenia dawne i nowe 2005), prac krytycznych (m.in. Formy obecności nieobecnego pokolenia 1978, Modele i formuła. Szkice o młodej poezji lat sześćdziesiątych 1978, Ósma dekada. O świadomości poetyckiej nowych roczników 1982, W kręgu Zwrotnicy. Studia i szkice z dziejów krakowskiej Awangardy 1983; W kręgu futuryzmu i awangardy. Studia i szkice, 2003; Historia, poezja, los. O nowej poezji polskiej 2005), prac bibliograficznych, publicystycznych, popularnych szkiców literackich. Edytor utworów Tadeusza Peipera, Anatola Sterna, Tytusa Czyżewskiego, Jana Brzękowskiego, Lecha Piwowara, Jerzego Jankowskiego, Mili Elin, autor licznych wyborów i antologii, a także prac zbiorowych (m.in. poświęconych prasie studenckiej). Wraz z Jerzym Leszinem-Koperskim był redaktorem serii poetyckich (m.in. Generacje, Pokolenie, które wstępuje), antologii (m.in. serii Debiuty poetyckie) i wydawnictw dokumentacyjnych. Związany z Orientacją Poetycką Hybrydy, jest autorem koncepcji poezji formulistycznej. Pojedyncze wiersze były tłumaczone na język arabski, białoruski, bułgarski, niemiecki, rosyjski, ukraiński, włoski i publikowane w czasopismach i antologiach. Pracował w redakcjach Gazety Chłopskiej, Nadodrza i w Młodzieżowej Agencji Wydawniczej. Członek kolegium redakcyjnego Orientacji i Młodej Sztuki, Punktu, zastępca red. naczelnego Integracji, red. naczelny Gdańskiego Rocznika Kulturalnego i Autografu, który redagował do końca życia. Przez wiele lat (w GTPS) organizował Konkurs Poetycki o laur Czerwonej Róży. Laureat nagród Faktów, Pióra, nagrody artystycznej Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki, Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury i Sztuki, Międzynarodowego Festiwalu Poetyckiego w Poznaniu, im. Ryszarda Milczewskiego-Bruno, im. Klemensa Janickiego, Międzynarodowego Dnia Poezji 2006. W 2007 roku otrzymał nagrodę im. Jarosława Iwaszkiewicza za całokształt dorobku twórczego w dziedzinie poezji i krytyki literackiej. W 2009 roku został odznaczony Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis.
Tryhubowa Wiesława Helaka to książka, od której nie można się oderwać. Pulsująca emocjami, osobista opowieść o bliskich autora: rodzicach, oglądanych raz z perspektywy dziecka, raz dorosłego mężczyzny, o pokoleniu dziadków i ich świecie, nieznanym i fascynującym: kresowym, jak chętnie powtarzają krytycy, i dramatycznie wszczepionym w okaleczone granice powojennej Polski. Książka o dojrzewaniu, o miłości, przyjaźni i samotności. O tęsknocie za ideałem i sile tworzenia. Opowieść o spełnionych i niespełnionych marzeniach. Książka o budowaniu domu, który wyrasta ze wspomnień i potrzeby niezależności, a staje się areną walki z czasem i nieubłaganą śmiercią; pustelnią (z wyboru czy z konieczności?), a także miejscem przyjaźni ze zwierzętami, obdarzonymi nadprzyrodzonym instynktem rozpoznawania dobrego człowieka. Lektura obowiązkowa dla dorosłych. Dla rodziców przestroga przed zawłaszczaniem życia ich dzieci. Dla ludzi, których nęka poczucie niedorastania do wymarzonego przez ojca lub matkę ideału, i dla tych, którzy niepostrzeżenie stają się opiekunami swoich rodziców. Tę powieść powinien znać każdy, kto w obliczu straty (śmierci, rozstania, rezygnacji) albo niepowodzenia daremnie szuka odpowiedzi na pytanie: Dlaczego mi to zrobiłeś, Panie? Bez dydaktyzmu i taniego prozelityzmu Helak ukazuje jedną z najważniejszych prawd chrześcijaństwa: to, że nieuniknioną konsekwencją pójścia za Chrystusem jest również doświadczenie Jego krzyża. Literatura o tym zwykle milczy lub pokazuje coś wręcz przeciwnego. prof. Olga Płaszczewska
Autor należy do grona tych postaci, które w polskim harcerstwie odegrały rolę szczególną. Był nie tylko wybitnym historykiem i badaczem dziejów konspiracji, lecz także a może przede wszystkim instruktorem z powołania. Łączył rzetelną wiedzę naukową z głębokim wyczuciem spraw wychowawczych. Cechowała go skromność, gotowość do działania oraz umiejętność uważnego słuchania i rozumienia innych. Te przymioty odnajdujemy również w jego tekstach wnikliwych, nierzadko emocjonalnych, a zarazem stawiających w centrum uwagi podstawowe wartości harcerskie i obywatelskie.Na niniejszy tom składają się artykuły i dokumenty powstałe w latach 1989-2004, a więc w okresie szczególnym dla polskiego harcerstwa czasie przemian ustrojowych i rodzącego się pluralizmu organizacyjnego. W stosunku do poprzednich wydań zbiór został uzupełniony o ważny tekst Tomasza pt. Szare Szeregi jako organizacja wychowawcza, który w swoim czasie stanowił jedną z pierwszych prób spojrzenia na fenomenSzarych Szeregów nie przez pryzmat spektakularnych akcji czy działań zbrojnych, lecz z perspektywy celów wychowawczych i metod ich realizacji. Dla wielu instruktorów lat osiemdziesiątych tekst ten stanowił jeden z drogowskazów wskazujących właściwy sposób myślenia o pracy harcerskiej niezależnie od warunków, w jakich przyjdzie ją prowadzić. Ze wstępu hm. Tomasza Maracewicza Lektura tekstów hm. RP Tomasza Strzembosza była dla mnie doświadczeniem formacyjnym. Uważam, że ich znajomość jest niezbędna do zrozumienia fundamentów współczesnego harcerstwa jego oblicza,tożsamości i podziałów. Zarazem są to w większości teksty uniwersalne, niosące głęboki sens także poza ścisłym kontekstem historycznym czy harcerskim.hm. Michał Topolski Przekrojowe, kompleksowe spojrzenie na istotę harcerstwa. Obowiązkowa pozycja w próbach na wyższe stopnie instruktorskie, niezbędna dla zrozumienia naszej pracy i związanych z nią wyzwań.hm. Maciej Sadowski
Księżna Anna (1475-1522), córka Mikołaja Radziwiłłowicza h. Trąby, kanclerza wielkiego litewskiego i wojewody wileńskiego, żona Konrada III Rudego, była władczynią wyjątkową energiczną, obdarzoną charyzmą i talentem politycznym, liczącym się graczem na międzynarodowej arenie. Przez niemal 15 lat rządziła Księstwem Mazowieckim, sprawując władzę jako regentka w imieniu swoich małoletnich synów Stanisława i Janusza III. O jej aspiracjach politycznych świadczyć może używana tytulatura książę i opiekunka Mazowsza, Rusi etc., w czytelny sposób odwołująca się do męskiego sposobu władania państwem samodzielnego i niezależnego w podejmowaniu decyzji. Okoliczności zewnętrzne groźba utraty odrębności Mazowsza na rzecz Królestwa Polskiego, zmusiły ją do prowadzenia twardej polityki. Znalazło to wyraz w określeniu, jakim obdarzyli ją współcześni wdowa o męskim sercu.
Kto stworzył Modę Polską?Kim była Polka, która zapisała się w historii londyńskiej mody?Dlaczego Barbara Hoff zmieniła sposób ubierania się Polek?Jak udawało się zachować szyk w szarej rzeczywistości PRL-u? Moda to nie tylko piękne stroje. To również ludzie, którzy dzięki talentowi, uporowi i niezwykłej kreatywności potrafili zmieniać rzeczywistość, nawet tę siermiężną, gdy w czasach PRL-u dostęp do materiałów, zagranicznych inspiracji czy modnych ubrań był niemal niemożliwy. Pomimo ograniczeń nad Wisłą powstawały kreacje i kolekcje oraz organizowano pokazy, które zachwycały i wyznaczały nowe kierunki. Iwona Kienzler przedstawia wybitnych polskich projektantów od Jadwigi Grabowskiej, twórczyni Mody Polskiej, przez Barbarę Hoff i jej Hoffland, Jerzego Antkowiaka i Grażynę Hase, po działających poza Polską Arkadiusa i Barbarę Hulanicki. To opowieść nie tylko o dokonaniach artystycznych, lecz także o ludziach, ich życiu prywatnym, ambicjach, marzeniach i trudnościach, z jakimi się zmagali. Polscy dyktatorzy mody to książka znakomita na prezent bogato ilustrowana, wydana w starannej szacie graficznej. Iwona Kienzler znana pisarka i popularyzatorka historii. Pasjonuje ją życie znanych postaci, zarówno historycznych, jak i żyjących współcześnie. Swoich bohaterów przedstawia nam jako zwykłych ludzi, z ich przywarami, dziwactwami i słabościami. Dużo miejsca poświęca też ciekawostkom, nie unikając pikantnych szczegółów osadzonych w realiach obyczajowych danej epoki. Polscy dyktatorzy mody to kolejny tytuł tej poczytnej autorki, wydany nakładem wydawnictwa Lira.
Wojskowa Służba Informacyjna po brutalnej weryfikacji i rozwiązaniu miała odejść w zapomnienie… Większość służących w niej oficerów wyrzucono, a tych, którzy zostali w nowej Służbie Kontrwywiadu Wojskowego zaczęto traktować z nieufnością i z dystansem. Jednak wojna w Iraku i Afganistanie wymusiła na nowych władzach skorzystanie z umiejętności żołnierzy byłej WSI, których do tej pory mieli za bandytów i zdrajców. Stanęli oni przed wyborem: albo wyjazd na wojnę, albo wilczy bilet i wyrzucenie z armii, jednym z nich jest pułkownik Radosław Sztylc. W „Zawieszonych” ponownie spotkamy dobrze już znanych bohaterów, jak komandora Jędrzeja Sobolewskiego, chorążego Jacka Rusinka, czy piękną agentkę CIA Beverley Karter. Na drodze Radka pojawią się też kolejne osoby, czy będą to wrogowie? Radża znowu będzie musiał walczyć o życie i to nie tylko na wojnie w Afganistanie, ale i we własnym kraju. Będą za nim podążać bezwzględni zabójcy z GRU oraz płatni zdrajcy z polskich elit politycznych i Wojska Polskiego. Kto przeżyje? Kto zginie? Kto okaże się kretem? A kto nieoczekiwanym sprzymierzeńcem? Czy Sztylc, nie mając nic, będzie miał wystarczająco dużo, by dokonać zemsty na zdrajcach i płatnych zabójcach z Rosji?
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
