Tuż po zakończeniu pierwszej wojny światowej Gertrude Bell kreśliła granice Orientu w kolebce cywilizacji między dwiema rzekami: Tygrysem i Eufratem. Kim była? Poszukiwaczką przygód, archeolożką i szpiegiem. Absolwentką Oksfordu władającą biegle arabskim i perskim, zaciekłą imperialistką w służbie Wielkiej Brytanii, ale też panną z zamożnego wiktoriańskiego domu, zakochaną bez pamięci tragiczną bohaterką. Pełna ideałów jak Lawrence z Arabii, odważna jak młody Winston Churchill, doskonale odnajdowała się zarówno na angielskim dworze, jak i pod namiotami beduinów. Barwna i nietuzinkowa Gertrude Bell została jednak wymazana z kart historii.Olivier Guez przybliża nam postać niezwykłej kobiety. Snuje też opowieść o odkryciu gigantycznych złóż ropy naftowej i okrutnych rozgrywkach o władzę między Brytyjczykami, Francuzami i Niemcami, a także negocjacjach prowadzonych z beduinami w okolicach Bagdadu. Pisząc o Gertrude Bell, szkicuje jednocześnie szeroką panoramę pierwszej globalizacji, podczas której największe imperium wszech czasów przywłaszczyło sobie mityczną krainę wyklętą, ziemię Abrahama, potopu i wieży Babel: Mezopotamię.
Inspirująca opowieść o kobiecie, która zmieniła zasady gry i udowodniła, że odwaga i wrażliwość nie wykluczają się, lecz tworzą prawdziwą siłę.Sanna Marin - najmłodsza premierka świata w chwili objęcia urzędu - dzieli się swoją niezwykłą drogą na szczyt polityki oraz wizją świata, w którym empatia i działanie idą w parze. W wieku zaledwie trzydziestu czterech lat stanęła na czele Finlandii i szybko zdobyła międzynarodowe uznanie dzięki postępowym ideom i zdecydowanym decyzjom w chwilach kryzysu. Opisuje, jak zarządzała krajem w trudnym czasie pandemii, wdrażała reformy klimatyczne i społeczne, reagowała na wojnę w Ukrainie oraz doprowadziła Finlandię do najszybszego w historii przystąpienia do NATO.Z pasją i szczerością opowiada o kulisach swojej pracy, cenie, jaką musiała zapłacić za życie na świeczniku, a także o solidarności kobiet na całym świecie.BLURBY:Zmieniła obraz tego, kim może być polityk Odmówiła udawania kogoś innego, niż jest naprawdę, a jednocześnie z pełnym profesjonalizmem wykonywała swoje obowiązki. Pokazała wszystkim kobietom - i światu - że także dla nich jest miejsce w polityce."Elle"Istnieje fińskie słowo opisujące narodowy charakter - sisu. Oznacza stoicyzm, determinację. Sisu to hart ducha, odporność i postawa "dam radę". To zanurzenie się w lodowatym morzu. To zaciśnięcie zębów i uściśnięcie dłoni politycznemu przeciwnikowi. To idealne słowo, by opisać Marin."Vogue"To opowieść o odporności i odwadze. Sanna Marin pokazuje, jak odzyskać własną siłę i wykorzystać ją do budowania lepszego, bardziej sprawiedliwego świata.Hillary Rodham ClintonSanna Marin była zdecydowaną liderką nie tylko dla Finlandii, lecz także dla naszego wspólnego bezpieczeństwa transatlantyckiego. Nadzieja to wciągająca, osobista relacja dotycząca kluczowych momentów, które ukształtowały jej historyczną kadencję. To poruszająca refleksja nad wyzwaniami, przed jakimi stoimy w czasach globalnej niepewności.Jens Stoltenberg
Kolejny tom korespondencji Giedroycia i Czapskiego, będący kontynuacją opublikowanych już ich listów z lat 1943-1948, układa się w pasjonujące świadectwo budowy tożsamości miesięcznika Kultura. Dominujący motyw stanowią relacje z podróży Czapskiego do Kanady i Stanów Zjednoczonych, której rezultaty wpłynęły na politykę pisma oraz podstawy jego materialnego bytu. Wśród zagadnień roztrząsanych przez autorów ważne miejsce zajmuje kwestia stosunku do nowych wychodźców (casus Czesława Miłosza) oraz amerykańskich instytucji wspierających emigracje polityczne zza żelaznej kurtyny.
Wielka polityka dopadła ich w małej ojczyźnie. Wspomnienia Bertholda Haasego (1874-1938) i Maxa Kollenschera (1875-1937) są ważnym świadectwem pokolenia poznańskich Żydów urodzonych u progu ostatniej ćwierci XIX wieku, których życie ukształtowane zostało przez wielkie konflikty światowe. Doświadczenia epoki modernizacji, religijny konserwatyzm kręgu rodzinnego, studia i późniejsza praktyka prawnicza, żydowska kultura mieszczańska, a przede wszystkim wielkie dylematy światopoglądowe, potem zaś działalność społeczna i polityczna – to główne tematy obu pamiętników. Haase i Kollenscher byli nie tylko wnikliwymi obserwatorami, lecz przede wszystkim świadomymi i aktywnymi uczestnikami ważnych wydarzeń w wielkiej światowej polityce, jak również w ich poznańskiej małej ojczyźnie. Pozostawione przez nich pamiętniki stanowią fascynujące źródło historyczne, które pozwala uzupełnić i w znacznym stopniu skorygować czarno-biały obraz wielokulturowej przeszłości Poznańskiego.
Wciągająca i przezabawna opowieść o osobliwym życiu naszych ciał po śmierci.Przez dwa tysiące lat ludzkie zwłoki jedne z własnej woli, inne nieświadomie uczestniczyły w najśmielszych i najbardziej niezwykłych eksperymentach nauki. To one testowały pierwsze francuskie gilotyny, odbyły lot na pokładzie wahadłowca NASA, zostały ukrzyżowane w paryskim laboratorium w ramach badań nad autentycznością Całunu Turyńskiego, a także pomogły rozwiązać zagadkę katastrofy lotu TWA 800. Każdy nowy zabieg chirurgiczny od przeszczepu serca po operacje korekty płci w pewien sposób zawdzięcza im swoje istnienie; ciała zmarłych, ciche towarzyszki chirurgów, współtworzyły historię medycyny.W tej fascynującej książce Mary Roach śledzi to, czego dokonywały ciała zmarłych na przestrzeni wieków od średniowiecznych i dziewiętnastowiecznych laboratoriów anatomicznych oraz aptek, w których wykorzystywano ludzkie szczątki, po współczesne ośrodki badające procesy rozkładu w Tennessee, laboratoria chirurgii plastycznej czy skandynawskie konferencje funeralne poświęcone kompostowaniu ludzkich ciał.Z charakterystycznym dla siebie ironicznym, niepowtarzalnym tonem, Roach snuje wciągającą opowieść o tym, co dzieje się z naszym ciałem, gdy nas samych już nie ma..
Nowe tłumaczenie dzieła, które jak żadne inne obnaża źródła kryzysu europejskiej kultury Jose Ortega y Gasset, jeden z najwybitniejszych hiszpańskich myślicieli, przygląda się zjawisku człowieka masowego. Opisuje moment, w którym zmienia się struktura społeczeństwa: jednostki przeciętne, tzw. masy, zaczynają dominować, wypierając tradycyjne elity intelektualne i duchowe. To nie jest lament nad upadkiem cywilizacji, lecz precyzyjna analiza tego, co dzieje się, gdy zbiorowość traci swoich przewodników, a przeciętność staje się normą. "Bunt mas zajmuje miejsce szczególne w dorobku Jose Ortegi y Gasseta. To tekst, który od dziesięcioleci inspiruje badaczy kultury i myśli społecznej, stając się jednym z kluczowych punktów odniesienia w analizie świata Zachodu. Diagnozy autora, nierzadko podważające utarte schematy myślenia wywodzące się z epoki oświecenia, pozostają zaskakująco aktualne i skłaniają do ponownej refleksji nad fundamentami naszej cywilizacji". prof. Krzysztof Polit
„W górach jest wszystko, co kocham” czy „Kiedy góral umiera” – te teksty pamięta każdy, kto choć raz usłyszał je przy ognisku w górach, pod ciemnym niebem usianym gwiazdami.
Ta książka to rozmowy i opowieści, które moglibyśmy usłyszeć przy takim właśnie ognisku.
O klapkach na szlaku i innych tatrzańskich legendach
O tym, dlaczego ludzie jadą przez pół Polski na naleśniki do Chatki Górzystów
O schroniskowym życiu, Duchu Gór i czarownicach
O wilkach i niedźwiedziach, i gdzie je można spotkać
O wojnach, które zmieniały bieg granic i ludzkiego życia
Tomasz Habdas, przewodnik beskidzki, kolejny raz zaprasza na górskie szlaki. Tym razem towarzyszą mu wyjątkowi ludzie gór – twardzi i dumni, a jednocześnie wrażliwi na piękno natury, z sercem bijącym na góralską nutę:
Wiesława Polańska
Sławomir Gortych
Marcin Tomczyk
Michał Figura
Czesław Szynalik
Krzysztof Baraniak
Sławomir Nosek
Zuzanna Długosz
Tomasz Wolnik
Adam Snarski
Jacek Robak
To co, wyruszamy?
O autorze:
TOMASZ HABDAS – Góral z Beskidów, od zawsze zakochany w swojej małej ojczyźnie. Pasję do gór przekazuje innym poprzez książki, przewodniki, autorski blog W szczytowej formie, prelekcje podróżnicze, a przede wszystkim w trakcie wycieczek, podczas których pełni funkcję przewodnika beskidzkiego, ale też lidera wyjazdów zagranicznych. Jak sam mówi, w górach jest najlepszą wersją siebie, dlatego niezależnie od tego, czy aktualnie przebywa w Beskidach, Tatrach, na Kilimandżaro czy też w Himalajach, uśmiech nie schodzi mu z twarzy.
W jego górskim CV znajdują się między innymi: Aconcagua, Elbrus, Kazbek, Mont Blanc, Kilimandżaro, Tubkal oraz Główny Szlak Beskidzki i z roku na rok ta lista staje się coraz dłuższa, a szczyty – coraz wyższe. Po każdej dalekiej podróży z ogromną radością wraca w rodzinne strony, w Beskidy Zachodnie, bo to one są mu zdecydowanie najbliższe.
Sława, błysk fleszy i Kobiety są gorące to tylko część prawdy o Norbim. Za nimi czają się hazard, kokaina, alkohol, samotność i presja – bo przecież nikt nie uczy, jak to wszystko udźwignąć. Urodzony showman? Błazen? Swój chłopak? To tylko maski. W tej książce Norbi po raz pierwszy je zrzuca i opowiada o swoim prawdziwym życiu – bez filtrów, bez koloryzowania i typowych dla niego heheszek na rozładowanie napięcia.
Odsłania kulisy kariery, które dotąd pozostawały w cieniu. Mówi o tym, że łatwo wejść na scenę, ale trudno z niej zejść, kiedy gasną światła. Z rozbrajającą szczerością wraca do dzieciństwa i młodości, kiedy narodziło się w nim pragnienie wolności, buntu i podejmowania ryzyka. Opowiada o swojej chaotycznej drodze zawodowej: od pracy w orkiestrze oraz grania na ślubach i pogrzebach, przez zbieranie winogron we francuskich winnicach, aż po prowadzenie sklepiku na dworcu w Olsztynie.
Jego historia to slalom pełen spektakularnych wzlotów i bolesnych upadków. W książce głos dostają także ludzie, którzy widzieli to wszystko z bliska: przyjaciel i pierwszy menedżer, żona, terapeuta uzależnień, a nawet krupierka z kasyna. Ich wspomnienia tworzą poruszający portret człowieka, który długo grał rolę Norbiego, zanim odważył się być Norbertem.
To opowieść o tym, że można upaść naprawdę nisko, a mimo to znaleźć w sobie siłę, żeby się podnieść. Nie po to, by znów błyszczeć. Tylko po to, by wreszcie być sobą.
Sztuka współczesna w poszukiwaniu duchowości W zbiorze esejów Cisza i zgiełk obrazów Krystyna Czerni z pasją i erudycją prowadzi czytelnika przez świat sztuki XX i XXI wieku, kierując uwagę ku twórczości, w której różnorodny wyraz znajduje rzeczywistość duchowa. Ten wymiar wydobywa w subtelny sposób daleki od konfesyjnych uproszczeń i jednoznacznych etykiet w pracach artystów reprezentujących odmienne postawy i języki wizualne, jak Alina Szapocznikow, Leon Tarasewicz, Jarosław Modzelewski, Bettina Bereś, Jan Pamuła, Aldona Mickiewicz czy Krzysztof Sokolovski. Szeroką wiedzę i ugruntowane kompetencje badawcze autorka łączy z osobistym tonem, wynikającym z wieloletnich przyjaźni z artystami, rozmów w pracowniach i uważnego, pogłębionego kontemplowania ich dzieł. Wzbogacona o kolorowe reprodukcje, wolna od hermetycznego języka książka stanowi zaproszenie do namysłu nad metafizycznym wymiarem sztuki współczesnej, odsłaniającym się czasami nieoczekiwanie w tym, co z pozoru zupełnie przyziemne. Odznaczające się dużą komunikatywnością i profesjonalizmem teksty zebrane w tomie Cisza i zgiełk obrazów absorbują uwagę czytelnika, dając mu możliwość zaznajomienia się z rozmaitymi strategiami artystycznymi. Zaprzyjaźniona z wieloma twórcami, Krystyna Czerni odkrywa przed czytelnikami szczegóły z tak zwanej kuchni artystycznej i sekrety środowiska, co czyni książkę bardzo atrakcyjną.prof. dr hab. Joanna M. Sosnowska Imponujące zaplecze merytoryczne, osobiste relacje z twórcami oraz emocje towarzyszące kontemplowaniu i przeżywaniu doświadczanych w pracowniach dzieł pozwoliły Krystynie Czerni osiągnąć wysoki stopień przyległości, swego rodzaju zespolenia się z nimi, co nie pozostaje bez znaczenia dla podjętej refleksji krytycznej. Dzięki owej zażyłości w miejsce świadomości eksploatującej pojawić się mogła świadomość współodczuwająca, tak znamienna dla pisarstwa Czerni.dr hab. Renata Rogozińska, prof. UAP
Podróże z Herodotem są wśród prac Ryszarda Kapuścińskiego tekstem wyjątkowym. Autor wraca wspomnieniami do swoich pierwszych zagranicznych wypraw reporterskich w latach 50. i 60. XX wieku, a wątek ten przeplata rozważaniami - o charakterze historycznym, społecznym i antropologicznym - wywołanymi lekturą Dziejów Herodota, których tom towarzyszył mu w podróżach już od 1956 r.Co zafascynowało polskiego reportera w dziele żyjącego 2500 lat wcześniej Greka z Halikarnasu, "ojca historii", co ich obu połączyło? Ciekawość świata, chęć poznania - i zrozumienia! - innych społeczeństw, ludów, kultur, a również poczucie "zawodowej" wspólnoty, gdyż Herodot to zdaniem Ryszarda Kapuścińskiego "rasowy reporter: wędruje, patrzy, rozmawia, słucha, żeby później zanotować to, czego dowiedział się i zobaczył, lub żeby po prostu rzecz zapamiętać".
„Lubimy myśleć, że żyjemy w świetle dnia, ale pół świata zawsze tonie w mroku; a fantastyka, jak poezja, przemawia językiem nocy” Ursula K. Le Guin Opracowane na nowo wydanie pierwszego obszernego zbioru esejów Ursuli K. Le Guin obejmuje rozważania o jej drodze twórczej, pisarstwie oraz literaturze fantasy i science fiction. Opublikowana po raz pierwszy w 1979 roku książka zawiera dwadzieścia cztery eseje opisujące kluczowe tematy dotyczące analizy i interpretacji literatury gatunkowej. Jednak przede wszystkim to opowieści o procesie tworzenia i powstawaniu najważniejszych dzieł pisarki, a zarazem znakomite i twórcze przykłady krytyki literackiej, dzięki którym czytelnik zyskuje wgląd w umysł jednego z największych autorytetów pisarskich ostatnich dziesięcioleci. Może się przekonać, że głos Ursuli K. Le Guinnadal pozostaje aktualny i wybrzmiewa dziś równie mocno, jak w roku pierwszej publikacji „Języka nocy”. Ursula K. Le Guin (1929–2018) – amerykańska autorka, której książki stały się nie tylko klasyką fantastyki, ale i kanonem literatury pięknej. Pisała dla dorosłych, młodzieży i dzieci. Była autorką scenariuszy filmowych i esejów oraz tekstów piosenek. Została uhonorowana wszelkimi możliwymi nagrodami przyznawanymi twórcom science fiction i fantasy, z Nebulą, Hugo i World Fantasy Award na czele.
Opowieść o otyłej personie we współczesnym świecie fit-diet, trenerów osobistych, idealnych ciał z Instagrama i tak wąskich spodni z sieciówek, że normalny człowiek może się w nie wcisnąć chyba tylko w Photoshopie. Otyłe persony muszą znosić wiele upokorzeń – ciasne fotele w tanich liniach lotniczych, podłość wszystkich wag świata, przegrane bitwy z obietnicami „od jutra zaczynam dietę” i wszelkie diety, które zawsze kończą się na pankejkach z syropem klonowym. Autor nie ma litości dla siebie, ale za to z ogromną czułością odnosi się do wszystkich grubych, zaokrąglonych i „trochę przy kości”. Pokazuje, jak naprawdę wygląda życie z nadwagą. To wieczne balansowanie między autoironią a wstydem, między akceptacją a kolejną próbą wzięcia się za siebie. Jeśli kiedykolwiek zaczynałeś dietę w poniedziałek, a kończyłeś ją przy pierwszym cieście u cioci na imieninach – ta książka jest dla ciebie. Patryk Gosiński (ur. 1991) – komik i autor pochodzący z podwarszawskiego Wołomina, wychowany na stołecznych Jelonkach. Stand-upem zajmuje się od 2019 roku. Na scenie i w swojej twórczości łączy autoironię, obserwacje codzienności oraz humor podszyty goryczą. Znany z one-linerów, niezręcznych dialogów i opowieści, których nie powinien opowiadać, ale i tak to robi. „Za gruby na okładkę” to jego literacki debiut.
ODKRYJ NIEZNANE OBLICZE IRENY GOMBROWICZ
Pisała artykuły, sztuki teatralne, wiersze.
Czy przysłaniał ją blask młodszego brata?
Dzięki niej świat poznał Witolda Gombrowicza. Przekazała dalej maszynopis Ferdydurke i powieść zyskała pierwsze dobre recenzje. Promowała twórczość brata, przesyłała recenzentom teksty dramatów.
Z jednej strony postrzegana jako stara panna i dewotka.
Z drugiej – silna i niezależna kobieta.
Autorka ujawnia pseudonim, pod którym ukrywała się Irena.
Odnajduje nigdy niepublikowane teksty.
Przytacza ocalałe fragmenty korespondencji z rodzeństwem.
PIERWSZA BIOGRAFIA IRENY,
starszej siostry Witolda, społeczniczki, pisarki, publicystki,
która wreszcie WYCHODZI Z CIENIA
Fenomen, który zmienił futbol na zawsze.We wrześniu 1976 roku w jednym z najpiękniej położonych miast świata piłkarscy bogowie postanowili podarować ludzkości wspaniały dar - Ronaldo.W biografii Fenmeno Luca Caioli zabiera czytelników w podróż przez trzy kontynenty. Pokazuje w niej dzieciństwo chłopca zwanego Dadado w Bento Ribeiro, dzielnicy Rio de Janeiro, przedstawia drogę zakochanego w piłce Ronniego od gry w halach futsalowych do występów PSV, Barcelonie, Interze i Realu Madryt, jego niezłomną walkę o odzyskanie zdrowia po koszmarnych kontuzjach, a także triumfalny powrót snajpera na azjatyckim mundialu, na którym został królem strzelców i w wielkim stylu doprowadził Canarinhos do zdobycia Pucharu Świata.Jaką ksywkę dostał z powodu wystających zębów? Kto pomógł mu przystosować się do gry na 11-osobowym boisku? Dlaczego nazwał Romrio "dupkiem"? Co wydarzyło się w Barcelonie, że ostatecznie opuścił Camp Nou? I w jaki sposób Andrs Snchez złożył mu ofertę występów w Corinthians?Poznaj historię Ronaldo Lusa Nazrio de Limy, piłkarza, który wyznaczył nowe standardy dla środkowych napastników i udowodnił, że nawet ze zgruchotanymi kolanami można zostać legendą.
Pierwsza biografia jednego z najbardziej utytułowanych polskich piłkarzy: medalisty mistrzostw świata (1974) i igrzysk olimpijskich (1972, 1976), mistrza Polski (1978), czterokrotnego króla strzelców polskiej ligi (1976, 1978, 1979, 1980), a także najlepszego snajpera w historii Wisły Kraków czyli wielkiej legendy Kazimierza Kmiecika.Ponad czterysta stron opatrzonych niemal dwustoma zdjęciami. Wspomnienia, podsumowania i nieznane historie z życia Kazimierza Kmiecika. O legendzie Wisły Kraków opowiadają członkowie rodziny, koledzy z boiska m.in. Adam Nawałka, Antoni Szymanowski, Zdzisław Kapka, Marek Kusto, trenerzy m.in. Andrzej Strejlau, Jacek Gmoch oraz podopieczni m.in. Jakub Błaszczykowski, Tomasz Kulawik, Bogdan Zając, ngel Rodado i wielu innych. Pozycja obowiązkowa dla każdego Wiślaka i kibica reprezentacji Polski.
Nie pytały, czy mogą. Wspinały się tam, gdzie chciały. Zawsze w górę. Na przekór wszystkim."Miejsce kobiet jest na szczycie" - brzmiało hasło amerykańskiej wyprawy na ośmiotysięczną Annapurnę. By się tam znaleźć, kobiety wspinające się w górach całego świata musiały pokonać nie tylko pionowe ściany i duże wysokości, ale też stereotypy i ograniczenia narzucane przez zdominowane przez mężczyzn, niekiedy skrajnie mizoginistyczne środowisko.Z czym się mierzyły? Co je determinowało? Jaką płaciły za to cenę?Bunt to opowieść o losach kilkudziesięciu niezwykłych kobiet, które w górach dokonały rzeczy wybitnych. Od pierwszych przejść taternickich i alpejskich, przez sukcesy himalajskie pokolenia Wandy Rutkiewicz, po czasy współczesne. A wszystko to na tle społecznych, kulturowych i politycznych zmian w Polsce i na świecie.Inspirujący reportaż o odwadze, sile, pasji i determinacji, a zarazem kompendium wiedzy o historii wspinających się kobiet.
Książka „Warszawskie dzieci ’44” pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnierzy ani dyskusja o tym, czy wolno było im dać broń do ręki albo wysłać z butelką zapalającą na barykady. Po raz pierwszy ukazuje, jak dzieci uczyły się żyć w zupełnie nowej dla nich powstańczej rzeczywistości. Jak szybko musiały dorosnąć, by „wielka przygoda” nie zakończyła się śmiercią. Jak radziły sobie z przerażeniem, bólem, cierpieniem oraz koszmarnymi doświadczeniami, których były uczestnikami bądź świadkami. A także jak z traumą wyniesioną z powstańczej Warszawy musiały zmagać się do końca życia. Skłania do refleksji, jak doświadczenie Powstania Warszawskiego było przekazywane kolejnym pokoleniom. Spojrzenie na to wydarzenie oczami dziecka, poznanie jego emocji i dramatów odsłania prawdę o walce pozbawionej heroizmu oraz cenie, którą przyszło za nią zapłacić, by móc żyć dalej. O tym wszystkim dowiemy się, poznając wspomnienia m.in.: Beaty Tyszkiewicz, Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, Magdaleny Zawadzkiej, Jarosława Abramowa-Newerlego, Jacka Fedorowicza, Krzysztofa Zanussiego, syna komendanta Armii Krajowej – Adama Komorowskiego, i syna „warszawskiej Niobe” – Mścisława Lurie. Agnieszka Cubała – pasjonatka historii Powstania Warszawskiego. Swoją przygodę z tym tematem rozpoczęła od napisania książki „Ku wolności… Międzynarodowe, polityczne i psychologiczno-socjologiczne aspekty Powstania Warszawskiego”. W Muzeum Powstania Warszawskiego koordynowała prace nad realizacją scenariusza ekspozycji stałej. Opracowała hasła autorskie do „Wielkiej Ilustrowanej Encyklopedii Powstania Warszawskiego”. Konsultowała dwa rozdziały polskiej edycji książki Normana Daviesa „Powstanie ’44”. Wydała publikacje: „Sten pod pachą, bimber w szklance, dziewczyna i… Warszawa. Życie codzienne powstańczej Warszawy”, „Skazani na zagładę? 15 sierpnia 1944. Sen o wolności a dramatyczne realia”, ”Igrzyska życia i śmierci. Sportowcy w Powstaniu Warszawskim”, „Miłość ’44” oraz „Kobiety ’44”. Otrzymała nagrodę Klio i odznakę Zasłużony dla Warszawy.
Kilka lat temu Bogdan Frymorgen opublikował album fotograficzny o Lanckoronie. Teraz ubrał ją w słowa. Nie jest to jednak przewodnik ani esej historyczny. Autor zaprasza czytelników do bardzo intymnej przestrzeni, w której czas i życie mieszają się w równych proporcjach. Frymorgen kieruje mikroskop swojej prozy także na siebie i na rodzinną historię związaną z Lanckoroną. Jak to zazwyczaj bywa w przypadku twórczości autora, rzeczy pozornie oczywiste nabierają nowego znaczenia. W ten sposób tytułowa bohaterka książki staje się pretekstem do szerszych rozważań na temat zjawisk, które w swojej bliskości mogą stać się odległe. Zawsze jednak pozostają uniwersalne jak miłość i przyjaźń. Lanckorona to apoteoza miejsca na Ziemi i mikroskopijna oda do człowieczeństwa.
Jaka była i jest moja Litwa? A dokładniej mówiąc: moje Litwy, gdyż jawiła się ona w moim życiu w różnych jego okresach i w zmieniających się z czasem przebraniach i odsłonach. Poprzez wielorakie, powikłane związki literatury z rzeczywistością; tego, co wyobrażone z tym, co zobaczone i dotknięte; świata przetworzonego w fikcję, nierzadko poddanemu rytmowi poetyckiej składni, a z drugiej strony realnych faktów i konkretnych postaci; dokumentów historycznych, odsyłających ten kraj w zamgloną przeszłość, a także dotkliwej, raniącej aktualności, która wdzierała się i nieustannie wdziera z ekranów telewizora, z mediów społecznościowych, z gazet, z zasłyszanych wieści. Przejechałem Litwę wielokrotnie, wzdłuż i wszerz, zaglądając nawet do jej mniej znanych zakątków. Zwiedziłem jej zabytki, przeczytałem o niej dużo i sporo napisałem. Znalazłem również w tym kraju wielu oddanych przyjaciół. A jednak w tych wędrówkach imaginacyjnych i rzeczywistych najważniejsze pozostały dla mnie szlaki wyznaczone przez kilka lektur. Pewnie zbiegiem okoliczności owe wtajemniczenia w Litwę odbywały się u mnie wpierw poprzez opowieści inicjacyjne wygnańców, przywołujących pamięcią swoje dzieciństwo i młodość, które osnuwa rzednąca z upływem czasu mgła nostalgii. Poprzez Pana Tadeusza, Dziurę w niebie i Dolinę Issy. Przy czym niezależnie od przygód poznawczych głównych bohaterów równie ważną rolę odgrywało dla mnie społeczno-kulturowe tło, na którym się pojawili.
Jedna karetka mówi o nas więcej niż niejeden raport Telefon na 112. Trzask drzwi. Karetka rusza na sygnale. Teraz nie ma już czasu na wahanie ani poprawioną wersję wydarzeń. Jest adres. Jest dyspozycja. Może właśnie jedziemy po Ciebie? Yanek Świtała, najsłynniejszy polski ratownik medyczny, zabiera Czytelnika w środek cyklonu, czyli do swojej pracy. Opowiada o naszym kraju widzianym z perspektywy pracownika pogotowia. Bez filtrów. Bez taryfy ulgowej. Bez znieczulenia. To Polska oglądana z wnętrza karetki i z dyżuru na SOR-ze. Polska alkoholu, który napędza statystyki wyjazdów na sygnale. Polska mężczyzn wychowanych w duchu „chłopaki nie płaczą”, którzy rzucają się pod pociąg. Polska systemu, który rzadko chroni najsłabszych, a chętniej tych, którzy potrafią cynicznie zarabiać na cudzym strachu i rozpaczy, sprzedając fałszywą nadzieję rodzinom śmiertelnie chorych dzieci. Yanek przywołuje obrazy, których nie sposób wymazać z pamięci – nie po to, by szokować, ale by ostrzegać. I radzi, jakich błędów unikać, kiedy staniemy wobec konieczności wezwania karetki do kogoś bliskiego. Uwaga! Książka zawiera słowa powszechnie uważane za obraźliwe (ale o polskiej ochronie zdrowia nie da się mówić inaczej!)
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/SMALL/000080/prezydent-aleksander-kwasniewski-w-rozmowie-z-aleksandrem-kaczorowskim-wydanie-2025.jpg "Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]. Autor: Aleksander Kwaśniewski, Kaczorowski Aleksander. Dobreksiazki.pl")
