Opos Schrodingera. Jak zwierzęta przeżywają i rozumieją śmierćCZY ZWIERZĘTA ROZUMIEJĄ ŚMIERĆ?Trudno sobie wyobrazić, jak mogłyby jej nie rozumieć. Zwierzę, które nie pojmowałoby śmierci, znalazłoby się na bardzo niekorzystnej pozycji w darwinowskiej walce o przetrwanie. Ale to by oznaczało, że zwierzęta rozumieją wieczność lub nieskończoność niewiele lepiej niż my. Jak w związku z tym pojmują śmierć? I czy może to wyjaśnić, jak my także zwierzęta rozumiemy śmierć?W listopadzie 2009 roku magazyn "National Geographic" opublikował zdjęcie, które zachwyciło zarówno czytelników, jak i naukowców. Przedstawiało zmarłą, czterdziestokilkuletnią szympansicę Dorothy. Na drugim planie grupa szesnastu szympansów zebranych za ogrodzeniem wpatrywała się w swoją towarzyszkę. Zdjęcie zafascynowało wiele osób ze względu na to, że pozostałe osobniki ze stada, z którym Dorothy spędziła ostatnie osiem lat życia w Centrum Ratowania Szympansów Sanaga-Yong w Kamerunie, zebrały się, by ją pożegnać. Czyżby szympansy przeżywały coś podobnego do naszej żałoby po śmierci bliskiej osoby? Czy rozumiały, co się stało z Dorothy? Czy wiedziały, że prędzej czy później czeka je to samo?Opos to zwierzę, które żyje na kontynencie amerykańskim. Najbardziej zadziwiającą cechą tego zwierzęcia jest zachowanie, jakie przejawia, gdy czuje się zagrożone. Jeśli widzi, że nie ma szans na ucieczkę, nieruchomieje, kładzie się na boku i przyjmuje pozycję embrionalną z podwiniętym ogonem, szeroko otwartymi oczami, rozdziawionym pyskiem i ze zwisającym językiem. Temperatura ciała spada o 0,6, tętno obniża się o 46%, oddech zaś spowalnia o 31%. Język, który normalnie jest różowy, staje się niebieskawy. W tym stanie, przypominającym zwłoki w fazie rozkładu, opos pozostaje bez ruchu, dopóki trwa zagrożenie. Można go uszczypnąć, a nawet obciąć mu ogon - nie zareaguje. Jednak pomimo tej przekonywującej gry, dzięki której by nas oszukał, gdybyśmy nie znali tej sztuczki, wciąż żyje. W zupełnym bezruchu, z funkcjami życiowymi ograniczonymi do minimum, roztaczając trupi fetor, zwierzę dokładnie obserwuje co się wokół niego dzieje, gotowe wrócić do zwykłych czynności, gdy tylko niebezpieczeństwo minie. Można by powiedzieć, że podobnie jak kot ze słynnego paradoksu Erwina Schrdingera, opos jest jedocześnie żywy i martwy.Ta książka przedstawia przekonującą teorię dotyczącą tego, co my ludzie i pozostałe zwierzęta pojmujemy, kiedy uzmysławiamy sobie złożoność śmierci. Czy jeśli chcemy zrozumieć samych siebie, powinniśmy się zwrócić ku filozofom, czy ku zwierzętom? Susana Monsó, filozofka, i to z pewnością utalentowana, skonstruowała potężny argument, który dowodzi, że musimy się odwoływać do jednych i do drugich.Mark Rowlands, autor wstępu
Czy można mieć wszystko, a jednocześnie czuć, że w środku zostało się z niczym?Bogaty bankrut to szczera, mocna i poruszająca historia człowieka, który miał wszystko, czym zwykle mierzy się sukces: firmę, pieniądze, luksusowe samochody, dom, pozycję i życie, które z zewnątrz wyglądało jak spełniony sen.A potem zaczął tracić wszystko.Najpierw pękła kariera. Potem małżeństwo. Później zdrowie. Na końcu sens życia.Sebastian Owczarski przez lata wspinał się po drabinie sukcesu. Chciał więcej, szybciej, mocniej. Pracował, ryzykował, zarabiał, budował kolejne projekty i przekraczał granice, które wcześniej wydawały się nie do przekroczenia. Z zewnątrz mógł wyglądać jak człowiek, któremu się udało.Ale sukces, który miał dawać wolność, coraz częściej stawał się klatką. Pieniądze nie uciszały pustki. Kolejne cele nie naprawiały tego, co rozpadało się w środku.Bogaty bankrut nie jest klasyczną biografią ani poradnikiem szybkiego powrotu na szczyt. To opowieść o człowieku, który musiał zderzyć się z własnymi decyzjami, wstydem, samotnością, depresją, bankructwem i utratą obrazu samego siebie. To historia o cenie życia na pokaz i o tym, co dzieje się wtedy, gdy odpadają wszystkie dekoracje, a człowiek zostaje sam ze swoim lękiem, poczuciem winy i pytaniem: czy da się jeszcze wrócić do życia?Ta książka nie obiecuje łatwych odpowiedzi. Nie mówi, że wystarczy uwierzyć w siebie, myśleć pozytywnie i wszystko samo się ułoży. Jeśli masz dość motywacyjnych haseł bez pokrycia, ta historia może trafić w Ciebie mocniej niż niejeden poradnik. Bo tu nie ma lukru. Jest prawda. Czasem niewygodna, czasem brutalna, ale właśnie dlatego tak potrzebna.To książka dla tych, którzy czują, że utknęli.W pracy, która kiedyś dawała ambicję, a dziś odbiera siły.W związku, który rozpadł się szybciej, niż byli gotowi przyznać.W długach, wstydzie albo poczuciu porażki.W roli człowieka, który zawsze miał sobie radzić.We własnej głowie, gdzie najtrudniejsze rozmowy odbywają się po cichu.Sebastian pokazuje, że bankructwo nie zawsze zaczyna się na koncie. Czasem najpierw bankrutuje spokój, relacje,zdrowie. Aż w końcu wiara w samego siebie. Dopiero później przychodzą dokumenty, komornicy, samotne wieczory i pytanie, którego nie da się już zagłuszyć: kim jestem, jeśli nie mam tego wszystkiego, czym przez lata udowadniałem swoją wartość?W tej historii jest biznes, bankowość, giełda, wielkie ambicje, pieniądze, upadłość, rozwód, trudne relacje rodzinne, ojcostwo, depresja, ucieczka na Bali i powolna odbudowa życia. Ale najważniejsze nie są wydarzenia. Najważniejsza jest przemiana człowieka, który przestaje ratować wizerunek i zaczyna ratować siebie.Bogaty bankrut to książka dla przedsiębiorców, menedżerów, ludzi ambitnych, osób po życiowym zakręcie i wszystkich, którzy wiedzą, jak ciężko bywa nosić maskę człowieka sukcesu. To także książka dla tych, którzy stracili coś ważnego i boją się, że razem z tym stracili siebie.Jeśli znasz ciężar udawania, że wszystko jest pod kontrolą, ta historia może być dla Ciebie lustrem. Jeśli wstydzisz się swoich błędów, zobaczysz, że porażka nie musi być wyrokiem. Jeśli boisz się zacząć od nowa, ta książka pokaże Ci, że czasem nowe życie nie zaczyna się od wielkiego planu, ale od prostego, bolesnego przyznania: nie chcę już tak żyć.To nie jest książka dla każdego. Nie jest dla tych, którzy szukają bajki o idealnym zwycięzcy. Nie jest dla tych, którzy chcą prostego przepisu na sukces, pieniądze i spektakularny powrót. Jest dla tych, którzy są gotowi zobaczyć, że największe bogactwo nie zawsze ma związek z tym, co można kupić.Czasem trzeba stracić prawie wszystko, żeby odkryć, czego naprawdę nie wolno stracić.Bogaty bankrut to książka dla tych, którzy nie chcą już tylko przetrwać kolejnego dnia.To książka dla tych, którzy chcą wrócić do życia.Nie jako człowiek idealny.Nie jako zwycięzca z reklamy sukcesu.Nie jako ktoś, kto nigdy nie upadł.Jako człowiek prawdziwy.
NAJLEPSZA KSIĄŻKA 2025 ROKU WEDŁUG MAGAZYNÓW "TIME", "BLOOMBERG", "FINANCIAL TIMES" I "THE ECONOMIST" ZAJRZYJ ZA KULISY STARCIA WALL STREET Z WASZYNGTONEM, KTÓRE ZMIENIŁO BIEG HISTORII W 1929 roku świat z niedowierzaniem i trwogą obserwował, jak niepowstrzymana hossa na Wall Street gwałtownie się zatrzymała, niszcząc fortuny i wywołując kryzys, który odmienił los całego pokolenia. Największy krach w historii Wall Street to nie tylko bezprecedensowa katastrofa świata finansów, ale przede wszystkim przerwanie amerykańskiego snu, załamanie karier budowanych latami i prywatny dramat tysięcy rodzin. Dzięki dostępowi do archiwalnych materiałów i nowo odkrytych dokumentów Andrew Ross Sorkin zabiera nas w sam środek chaosu: na Wall Street, do Waszyngtonu, do biur maklerskich i domów na przedmieściach, w których rozegrał się dramat tamtego czasu. Ceniony publicysta pokazuje, że historia roku 1929 w niepokojący sposób przypomina współczesność: rekordowo wielkie majątki najbogatszych, rosnące napięcia społeczne i walka o wpływy rozgrywająca się na styku polityki i finansów. Jakie wnioski możemy wyciągnąć z tamtego kryzysu? Czy mądrzejsi o to doświadczenie jesteśmy w stanie uchronić się przed kolejną katastrofą?
Agata Tuszyńska zaprasza do swojego świata, gdzie pamięć i przeszłość splatają się w nieoczekiwanych konstelacjach.
Pozwala obcować z bohaterami swoich książek i najważniejszymi osobami jej życia. Spotykają się tu Maria Kuncewiczowa z Janem Brzechwą i Zofią Kucówną, Irena Krzywicka z Kazimierzem Brandysem i rodzicami autorki.
Są dziecięce grzybobrania i całkiem dorosłe fascynacje, szkolne radości i niezmienne obawy upływających lat. Jest miłość, ukochany jamnik, echa dzieciństwa. Kazimierz nad Wisłą, Paryż, Toronto. Dramat wojny, nadzieje ocalonych i zglobalizowany XXI wiek.
To książka odsłaniająca kulisy pisarskiego warsztatu, podpowiadająca, jak się zatrzymać w chaosie codzienności, książka w której tragedia spotyka się z anegdotą.
Nowy Jork – miasto, które nigdy nie zasypia. Wspaniała metropolia pulsująca niezwykłą energią i różnorodnością. Przyciąga jak magnes – kusi nieograniczonymi możliwościami, które czasem prowadzą do… spektakularnej klęski.
Jest tu dosłownie wszystko: Manhattan z rozświetlonym neonami Times Square, Central Park – oaza zieleni pośród drapaczy chmur; ikoniczna sylwetka Empire State Building i Statua Wolności, która od pokoleń wita przybyszów zza oceanu. Nowojorski Broadway zachwyca najlepszymi musicalami, a Chinatown i Little Italy kuszą smakami z całego świata. Most Brookliński symbolicznie łączy technokratyczny Manhattan z artystycznym Brooklynem. Kultowe żółte taksówki, buchające parą rury wentylacyjne i całodobowe metro – wszystko to tworzy niepowtarzalny klimat ulic tętniących kolorami, muzyką i gwarem stu języków. To fascynujące miasto nieustannie się zmienia – daj mu się porwać!
· Odkryj skarby kultury i sztuki w Metropolitan Museum of Art.
· Podziwiaj panoramę miasta z drapaczy chmur Dolnego Manhattanu.
· Zapomnij o całym świecie w ogrodzie japońskim Noguchi Museum.
· Odwiedź Upper East Side – luksusową dzielnicę ukochaną przez GG i MM.
· W Chinatown spróbuj autentycznych azjatyckich smaków.
· Wmieszaj się w tłum skandujących kibiców na stadionie Yankeesów lub Metsów.
Fryderyk II Hohenstauf (1194–1250) należy do najwybitniejszych, najbarwniejszych i najbardziej kontrowersyjnych władców europejskiego średniowiecza.
Energiczny, niezwykle ambitny, a przy tym wszechstronnie wykształcony i ciekawy świata, przez Fryderyka Nietzschego zaliczony został do grupy „owych przedziwnych, niepojętych i niewyobrażalnych, zagadkowych ludzi powołanych, by zwyciężać i uwodzić”.
W polityce wewnętrznej dążył do budowy władzy autokratycznej i nowoczesnego, scentralizowanego aparatu państwowego. Udało mu się to osiągnąć w Królestwie Sycylii, podczas gdy w Rzeszy Niemieckiej musiał lawirować i godzić się na kompromisy z tamtejszymi książętami. Rosnąca potęga Hohenstaufa oraz jego uniwersalistyczne ambicje prowadziły do ostrych konfliktów z papiestwem, co skutkowało kolejnymi ekskomunikami i oskarżeniami o herezję. Fascynujące były jego relacje ze światem muzułmańskim: stłumił co prawda bunty ludności arabskiej na Sycylii, ale Jerozolimę odzyskał w drodze dyplomatycznych negocjacji, głęboko fascynowała go też arabska kultura i nauka.
Niemiecki mediewista Ernst W. Wies kreśli wielowymiarowy obraz człowieka pełnego sprzeczności, którego prawdziwej natury i motywów działania współcześni mu ludzie nie pojmowali i który rzucił odważne wyzwanie swojej epoce.
Która trafi w pierwszej kolejności na wydawnictwznak.pl i platformę b2b
Odkryj piękno, którego nie dostrzegają inni
Modernizm w Polsce to nie tylko monumentalne gmachy i ikony architektoniczne. Wszyscy znamy katowicki Spodek czy obserwatorium kosmiczne na Śnieżce. Mało kto zachwyca się jednak kunsztownymi wnętrzami Domu Technika w Gdańsku, kolorowymi freskami na dworcu autobusowym w Oleśnicy czy barwną mozaiką na fasadzie dawnej fabryki nici w Nowej Soli.
Jeszcze rzadziej dostrzegamy modernizm na osiedlach, placach i ulicach, które każdego dnia przemierzamy bez większego namysłu. Przez dziesięciolecia stał się tak powszechny i oczywisty, że niemal przestał być zauważany. A przecież współtworzy on krajobraz naszej codzienności.
Maciej Czarnecki, ceniony fotograf i miłośnik architektury, zabiera czytelnika w podróż mało znanym szlakiem polskiego modernizmu. Pokazuje go jednak nie jako zamknięty rozdział historii sztuki, lecz jako żywą opowieść o ambicjach, marzeniach i codzienności kolejnych pokoleń Polaków. Udowadnia, że to, co do tej pory wydawało się nam szare i nijakie, to świadectwo kreatywności w czasach niedoboru.
Turysta futurysta jest jednocześnie przewodnikiem, reportażem i lekcją czułej obserwacji. To książka, która nauczy cię patrzeć uważniej i dostrzegać ukryte znaczenia w modernistycznych osiedlach mieszkaniowych, kameralnych ośrodkach wypoczynkowych i sanatoriach czy niepozornych domach handlowych – wszystkich budynkach, które wydają się jedynie tłem naszego codziennego życia.
Prawie 300 klimatycznych fotografii
Ponad 200 miejsc wartych odwiedzenia
Jedyny przewodnik, którego potrzebujesz
Ameryka jest najlepszym krajem na świecie. I najgorszym.
To miejsce, w którym wszystko – od jedzenia po rzeczywistość – pokrywa warstwa cukru. Tylko tutaj matka ma mniej praw niż pies, ketchup uznaje się za warzywo, a rachunek ze szpitala potrafi zrujnować życie szybciej niż sama choroba. Tu dzieci uczą się przetrwać atak uzbrojonego napastnika, zanim opanują tabliczkę mnożenia, a morderca, jeśli tylko jest przystojny, może zostać bohaterem narodowym.
Ameryka obiecuje nieograniczone możliwości, ale za wszystko wystawia rachunek.
Alek Korab mieszka w Stanach od dwunastu lat. Ma tam rodzinę, przyjaciół, firmę… i ataki paniki. Kocha ten kraj, ale widzi jego upadający mit. Zagląda więc tam, gdzie nie sięgają hollywoodzkie kamery ani turystyczne zachwyty, i pokazuje prawdziwą Amerykę, która jednocześnie fascynuje, szokuje, uzależnia i przeraża.
Bo jak żyć spokojnie, gdy każdego dnia zastanawiasz się:
– czy czarny dym pożaru nie przysłoni słońca na długie tygodnie?
– czy praca na trzech etatach wystarczy, żeby opłacić rachunki?
– czy nie zostaniesz zastrzelony, kiedy przez pomyłkę zapukasz do cudzych drzwi?
- i kiedy ten kraj przestał być rajem?
Black Sabbath - jedna z najbardziej wpływowych, prowokacyjnych i odnoszących sukcesy grup wszech czasów, okrzyknięta przez "Rolling Stone" "Beatlesami heavy metalu" - wraz ze swoim barwnym, charyzmatycznym frontmanem Ozzym Osbourne'em na zawsze odmienił oblicze muzyki popularnej.Ich powrotny album 13 - nagrany w niemal całkowicie oryginalnym składzie - błyskawicznie wspiął się na szczyty list przebojów na całym świecie. Album opowiada historię Black Sabbath, ich klasycznych utworów, a także solowej kariery Ozzy'ego.Paul Elliott pisze dla magazynów "Mojo", "Classic Rock", "Q" oraz "Kerrang!" i wielokrotnie przeprowadzał wywiady z Black Sabbath.Carol Clerk, była redaktorka działu newsów w "Melody Maker", zdobyła tytuł dziennikarza roku przyznawany przez branżowe stowarzyszenie PPA za relację z koncertu Live Aid na Wembley. Jest autorką wielu książek, m.in.: Pogue Mahone: Kiss My Arse, The Saga of Hawkwind, Madonna Style oraz Vintage Tattoo Flash. Zmarła w 2010 roku.
Jeden z najwybitniejszych reportaży XX wieku. Argentyna, rok 1956. Zwolennicy obalonego rok wcześniej Juana Dominga Perona organizują nieudane powstanie zbrojne przeciwko rządzącej krajem dyktaturze. W ramach represji straceni zostają nie tylko zaangażowani w bunt wojskowi, ale również grupa przypadkowych obywateli, których oprawcy wywożą na podstołeczne śmietnisko Jose León Suarez i rozstrzeliwują jeszcze przed wprowadzeniem stanu wojennego. Jeden z rozstrzelanych żyje to zasłyszane w barze zdanie skłania młodego literata, Rodolfa Walsha, do przeprowadzenia dziennikarskiego śledztwa, którego efektem stanie się Operacja Masakra, legendarna powieść dokumentalna obnażająca mechanizmy terroryzmu państwowego, o niemal dziesięć lat wcześniejsza niż uznawane za klasykę gatunku Z zimną krwią Tumana Capote. W polskim wydaniu znalazł się także słynny tekst Walsha List otwarty pisarza do junty wojskowej, który autor rozesłał do redakcji gazet dzień przed tym, jak go zamordowano.
Autor przyszedł na świat w Warszawie na trzy lata przed wybuchem II wojny światowej. Dorastał w cieniu dramatycznych wydarzeń, które na zawsze odcisnęły piętno na jego pokoleniu. Ukończył reaktywowaną po wojnie, cenioną Szkołę Wojciecha Górskiego, a następnie Politechnikę Warszawską. Choć nie został pisarzem, przez całe życie pielęgnował wartości humanistyczne wyniesione z młodości.Do spisania swoich wspomnień skłoniła go dopiero jesień życia i potrzeba zachowania pamięci o doświadczeniach własnych oraz całego pokolenia. Jego teksty, publikowane wcześniej na łamach "Kresowych Stanic" i "Smug Na Niebie", spotkały się z uznaniem czytelników oraz przyjaciół.Książka jest szczerym, pozbawionym upiększeń świadectwem Warszawiaka, który przeżył lata wojny i powojennych zmagań z rzeczywistością naznaczoną cierpieniem, stratami i walką o zachowanie człowieczeństwa. To osobista opowieść o trudnych czasach, w których zło dotknęło Polskę z różnych stron, ale także o pamięci, wartościach i sile ludzkiego ducha.Publikacja łączy walor historycznego świadectwa z literacką opowieścią o losach zwykłego człowieka uwikłanego w wielką historię. Ostateczną ocenę jej znaczenia pozostawia samym Czytelnikom.
Opracowanie Andrzeja Ruteckiego jest rzeczowym, kompetentnym, wiarygodnym przedstawieniem sylwetki biskupa-sufragana Leona Wetmańskiego. Znakomita w lekturze praca jest nowoczesną hagiografią, uwzględniającą rzetelną historiografię dopełnioną wizją etosu prezentowanej postaci. Znakomita biografia bp. Wetmańskiego winna zostać wydana, gdyż jest niemal gotowa do druku,który zapewne znajdzie wielu czytelników. Będzie to dopełnienie misji nazwanej ongiś (ale aktualnej i dziś) - "ku pokrzepieniu serc", że byli tacy wielcy, wspaniali ludzie, przywódcy kościelni, którzy w warunkach granicznych wykazali się heroizmem swojej postawy narodowej, obywatelskiej, społecznej, moralnej, religijnejProf. Wiesław Jan Wysocki
Jedna z najbardziej wstrząsających książek historycznych ostatnich lat.
Po wojnie golono im głowy i skazywano na milczenie.
Pracownice domów publicznych w obozach koncentracyjnych, zmuszane do pracy seksualnej kobiety z ulic Krakowa czy Warszawy - zepchnięte na margines historii stały się niewidzialnymi i „niegodnymi” ofiarami wojny.
Oskarżano je o kolaborację, zawstydzano, napiętnowano. Ich historii nie było w podręcznikach, wspomnieniach ani oficjalnej pamięci.
Nowe, poszerzone wydanie przełomowej książki Joanny Ostrowskiej przynosi m.in. niepublikowane wcześniej świadectwa więźniarek i rozbudowaną część poświęconą Majdankowi. To efekt kolejnych lat pracy, nowych relacji i historii, które zaczęły docierać do autorki po pierwszym wydaniu.
Joanna Ostrowska, jedna z najbardziej wyrazistych i bezkompromisowych historyczek, pokazuje nie tylko skalę przemocy, lecz także sposób, w jaki po wojnie odbierano ofiarom godność, podmiotowość i prawo do własnego głosu.
Przemilczane to poruszająca opowieść o tym, jak łatwo historia pomija „niewygodne biografie”. I jak wielką siłę ma przywracanie głosu tym, których nie mogliśmy albo nie chcieliśmy słuchać.
Joanna Ostrowska (ur. 1983) – laureatka Nagrody Literackiej NIKE Czytelników i Czytelniczek 2022, doktorka nauk humanistycznych w zakresie historii, studiowała również w Instytucie Sztuk Audiowizualnych UJ, Katedrze Judaistyki UJ, Gender Studies UW, Zakładzie Hebraistyki UW
i PWSFTviT w Łodzi. Wykładowczyni akademicka i dramaturżka teatralna. Członkini Rady Programowej Queer Muzeum Warszawa. Autorka książek: Przemilczane. Seksualna praca przymusowa w czasie II wojny światowej (2018), „Mój Führerze!”. Ofiary przymusowej sterylizacji
na Dolnym Śląsku w latach 1934–44 (2019), Oni. Homoseksualiści w czasie II wojny światowej (2021) oraz Ślady. Historia pewnego archiwum (2025).
RECENZJE:
Choć opowieść Ostrowskiej ma fundament naukowy, dla miłośników takich autorów jak Svetlana Aleksijewicz czy Marcin Zaremba, stanowić będzie poruszające doświadczenie. Przemilczane to pozycja dla osób, które stawiają trudne pytania i są gotowe na rewizję własnych poglądów.
To lektura wymagająca odporności – napisana chłodnym, precyzyjnym językiem, który potęguje tragizm opisywanych realiów.
Prof. dr hab. Jolanta Kolbuszewska
Rozprawa naukowa, „dotykająca” bardzo skomplikowanej części i tak przecież niełatwego procesu historycznego (wojna, okupacja, konspiracja), a także jego następstw już po zakończeniu wojny.
To klucz w zrozumieniu „przemilczenia” i „przemilczanych”. Ich zdwojonego dramatu – czasu gwałtu, czasu ofiary i czasu powojennego – strachu, wstydu, odpowiedzialności, rodzinnej tajemnicy, często kłamstwa. Ale i odwagi – zgoda na dokumentację, zgoda na publikację – to nie tylko postawa, ale
i odpowiedzialność – zło wojenne pozostaje, również w formacie: gwałt, częścią całego procesu:
II wojna światowa, okupant – okupowani, konspiracja, ale i ofiara. Kobieta – ofiara.
Prof. dr hab. Jacek Chrobaczyński
Błędne koło przemocy mającej swe źródło w patriarchalno-mizoginiczno-bogoojczyźnianej moralności toczyło się nadal i w końcu przestało, spychając niewygodne ofiary na margines zapomnienia. I oto teraz, ponad siedemdziesiąt lat po wojnie, Joanna Ostrowska przywraca je naszej pamięci. Odmilcza przemilczane. Bardzo jestem z niej dumny.
Mike Urbaniak, Vogue
Wymazano je z historii, bo są niewygodne, bo rozbijają sztywny podział na oprawcę i ofiarę. Bo jak nazwać więźniów, którzy w puffach katowali bezbronne kobiety, odreagowując w ten sposób własne poniżenie? Ostrowska pierwsza w Polsce sięga po historie przymusowych pracownic seksualnych w czasie II wojny światowej. Dlaczego tak późno?
Polska pamięć była i jest martyrologiczna, heroiczna, męska.
Teraz te zapomniane ofiary nazizmu są już trochę mniej zapomniane.
Justyna Szklarczyk, Polityka
Ostrowska dowodzi, że cierpienia związane z przemocą seksualną wyparto z polskiej pamięci zbiorowej, bo były „moralną kontrowersją", nie pasowały do narracji
o bohaterskiej walce z okupantem. Obecna polityka historyczna też nie sprzyja takim opowieściom, więc ta praca jest tym bardziej cenna.
Piotr Gajdowski, Newsweek
Ogromna praca wobec porażającej historii i wobec dojmującego paradoksu, że łatwiej bywało – jak czytamy we Wstępie – ustalić umeblowanie w pokojach domu publicznego niż to, kto tam pracował. Joanna Ostrowska wykonała gigantyczną pracę, by podjąć próbę przywrócenia głosu tym, których doświadczenia zostały przemilczane, a osobiste historie zakodowane wyłącznie niemal w drobnych szczegółach: w punktach na mapie, w inicjałach, w datach pośpiesznie zapisanych na marginesach dokumentów.
Weronika Murek
Nad Iranem niebo się wali. Rozpoczęły się bombardowania amerykańsko-izraelskie,: pod gruzami leżą ciała. Ajatollah nie żyje. Strażnicy opuścili więzienia. Deszcz jest czarny od paliwa; parzy skórę i ulice.W tej przejmującej i refleksyjnej książce pisarz, naukowiec i mieszkaniec Teheranu Raha Nik-Andish dokumentuje życie w Islamskiej Republice w dniach i miesiącach poprzedzających "Operację Epic Fury", a także czasie jej trwania. Stłumione protesty związane z załamaniem waluty; taksówki krążące po mieście w poszukiwaniu pracy; spalone kosze na śmieci i zaklejone taśmą okna.Co to znaczy żyć w stanie oblężenia? Albo w obliczu represji, zaciemnienia i totalnego strachu? Jak przekazać wiadomość na zewnątrz? Przenikliwa, przejmująca i subtelnie obserwowana - to ważna opowieść o mieście na końcu świata - i akt świadectwa przeciwko ciemności.
Klasyczna już dziś praca omawiająca życie trzech osób blisko związanych z XIX wiecznym Zakopanem. Pierwsze wydanie tej książki ukazał się w 1922 roku. Do dziś praca ta cieszy się dużym zainteresowaniem.
Czy wiesz, kto jest Twoim szefem? To masz szczęście. W świecie zdominowanym przez nowe technologie odpowiedź okazuje się trudna. Katarzyna Duda w swojej wstrząsającej książce odsłania kulisy uberyzacji - procesu, w którym tradycyjnych "Januszu biznesu" zastępują bezduszne algorytmy. To opowieść o nowym świecie pracy, w którym szefowie schowali się za pośrednikami i algorytmami, pozostawiając kurierów bez praw i ochrony
Autorka oddaje głos kurierom-migrantom z Indii, Pakistanu czy Uzbekistanu, którzy dowożą nam posiłki, sami mierząc się z radykalną samotnością i wyzyskiem. Książka demaskuje mit "wolności i elastyczności", pokazując, jak algorytmiczny nadzór karze za każdą minutę słabości, awarię roweru czy odmowę nieopłacalnego kursu.
Autorka sama zatrudniła się jako kurierka, ale to nie tylko reportaż wcieleniowy, ale również manifest w obronie ludzkiej godności. Duda nie tylko opowiada historię serwisów typu Uber Eats - od wizji luksusu po biznes balansujący ponad prawem - ale też pokazuje, jak platformizacja infekuje kolejne dziedziny naszego życia. Czy praca ma stać się "fast foodem" - tanią, jednorazową i pozbawioną więzi usługą? Autorka wierzy, że nie i opisuje ludzi, którzy mimo wszystko podejmują próbę samoorganizacji, by walczyć o lepszą przyszłość.
Steventon, Hampshire, rok 1795. Na plebanii przy biurku siedzi Jane – córka wikarego, wieczna obserwatorka, dziewczyna, która woli spędzać noce nad arkuszem papieru, niż na balach szukać męża. Palce ma poplamione atramentem, a jej myśli nieustannie uciekają w świat bohaterów, którzy rodzą się w jej wyobraźni.
Catherine Bell zabiera nas w podróż przez całe twórcze życie Jane Austen – od pierwszych, pisanych w ukryciu szkiców, przez niespełnioną miłość do Toma Lefroya, która odciśnie swoje piętno na każdej kolejnej powieści, aż po długo wyczekiwany moment publikacji Rozważnej i romantycznej, a potem Dumy i uprzedzenia. Mimo dekad odmów, przeprowadzek, finansowej niepewności i osobistych tragedii Jane nie przestaje pisać. Nie dlatego, że nie ma nic innego do roboty – lecz dlatego, że pisanie jest jedyną formą wolności, na jaką może sobie pozwolić.
To powieść o pisarce, która powołała do życia uwielbiane postaci: siostry Bennet, pana Darcy’ego, Elinor i Marianne Dashwood, Emmę Woodhouse i wiele innych. W świecie, w którym los kobiety zależy od tego, kogo poślubi, ona miała odwagę wybrać poszukiwanie własnego głosu, a z życiowych ograniczeń stworzyła literaturę, która od ponad dwustu lat trafia do serc czytelniczek i czytelników na całym świecie.
+++
Catherine Bell ożywia postać Jane Austen, pisarki, która dała nam Lizzie Bennet, Elinor Dashwood i Emmę Woodhouse. Z dużym wyczuciem maluje sceny z codzienności rodziny Austenów, wspierając się solidnym researchem historycznym. Z ocalałych listów, dzienników i fragmentów powieści Jane wyłania się obraz kobiety, w której ciche, nudne życie na wiejskiej plebanii nie zabiło wielkiej wyobraźni, empatii i poczucia humoru. Inteligentna, solidna biografia niezwykłej osobowości.
Alicja Urbanik-Kopeć
Zagłębiając się w losy książkowych bohaterów, bardzo często dajemy się zwieść, że ich historie wydarzyły się naprawdę. A kiedy czytamy fabularyzowaną opowieść o życiu jednej z najbardziej znanych pisarek na świecie, to możemy dodatkowo szukać związków między jej życiem a znanymi nam dobrze postaciami z jej książek. Czy wszystko wymyśliła? A może inspirowała się nie tylko tym, co widziała, ale także tym, co sama przeżywała? Odkryjcie opowieść o Jane Austen i jej pisarskiej drodze. Ciekawe, czy znajdziecie jakieś punkty styczne z jej powieściami…
Paulina Holtz
Moja Eliza Marii Jentys Borelowskiej to książka szczególna nawet na tle ostatniego nurtu pisarstwa historyczno-artystyczno-biograficznego autorki. Od Portretu w półcieniach, poświęconego Arturowi Grottgerowi, pisarkę fascynują fabularyzowane biografie artystów postromantyzmu, neoromantyzmu, pozytywizmu i modernizmu. Autorka interesująca się możliwościami wskrzeszania dokumentaryzmu w celu przesuwania granic fikcji beletrystycznej tworzy autonomiczne narracje w służbie historii literatury, kultury i sztuki, wytwarzając szczególnie interesujący produkt wychowawczą prozę, mogącą być orężem przeciwko historycznym symplifikatom polskości.Karol Samsel
[O KSIĄŻCE] Czy takie techniki, tradycyjnie uznawane za pozostające poza zakresem literatury, jak przetwarzanie tekstu, tworzenie baz danych, szyfrowanie tożsamości czy intensywne programowanie, mogą zainspirować do zredefiniowania pisarstwa? Internet i środowisko cyfrowe stawiają przed pisarzami nowe wyzwania i otwierają możliwości ponownego przemyślenia kwestii kreatywności, autorstwa oraz ich relacji z językiem. W obliczu niespotykanej dotychczas ilości tekstów i ekspansji języka pisarze mają szansę wyjść poza tworzenie nowych utworów. Zamiast tego mogą zarządzać utworami już istniejącymi, mogą te utwory rekonstruować, analizować i przywłaszczać je. Oprócz wyjaśnienia swojej koncepcji nietwórczego pisania, której nazwa jest tożsama z nazwą jego popularnego kursu na University of Pennsylvania, Goldsmith czyta utwory autorów, którzy podjęli wyzwanie przemyślenia swoich relacji z językiem. Analizując szeroki wachlarz tekstów i technik, w tym wykorzystywanie wyszukiwań Google do tworzenia poezji, apropriację zeznań sądowych oraz możliwości robopoetyki, Goldsmith łączy te współczesne praktyki z propozycjami sięgającymi początku XX wieku, odwołując się do działalności takich pisarzy i artystów, jak Walter Benjamin, Gertruda Stein, James Joyce czy Andy Warhol. Owi twórcy ucieleśniali etos, zgodnie z którym etap konstrukcji lub samego tworzenia koncepcji tekstu był równie ważny jak gotowy utwór. Nietwórcze pisanie, rozszerzając tę tradycję na sferę cyfrową, oferuje nowe sposoby myślenia o tożsamości i tworzeniu znaczenia. [AUTOR] Kenneth Goldsmith jest autorem dziesięciu książek poetyckich oraz założycielem i redaktorem internetowego archiwum UbuWeb (ubu.com). Jest współredaktorem Against Expression: An Anthology of Conceptual Writing oraz I’ll Be Your Mirror: The Selected Andy Warhol Interviews. Na podstawie zbioru wywiadów z Warholem powstała opera Trans-Warhol, która miała premierę w Genewie w marcu 2007 roku. Godzinny film dokumentalny o twórczości Goldsmitha, zatytułowany Sucking on Words, miał premierę w British Library. Goldsmith wykłada na University of Pennsylvania i jest starszym redaktorem PennSound, internetowego archiwum poezji. [BLURBY] Książka Goldsmitha to most, hiperłącze analogowe, dzięki któremu będziemy mogli po raz kolejny w dziejach uświadomić sobie (poczuć ?), że nie ma innej sytuacji niż sytuacja przejściowa, a każda książka to... farmakon? Ta książka to wykład na temat niekreatywnego pisania (przed AI), opis fascynacji nowymi mediami i sposobów wykorzystania istniejących już zasobów, ale to będzie także... po prostu przedmiot, dzięki któremu będziemy mogli poczuć się odrobinę niekreatywnymi (?) niedzisiejszymi czytelnikami? Piotr Siwecki Prowokacyjne wyzwanie Uncreative Writing, że wchodzimy w epokę końca oryginalności, jest dziś aktualne jak nigdy dotąd. W dobie „tekstowej apokalipsy” – zmasowanej nadprodukcji tekstu ze strony sztucznej inteligencji – rola artysty sprowadza się coraz bardziej do zarządzania „językiem, który już istnieje” i poszukiwania kodu kreatywności w strategiach, które nie dają się uchwycić ani maszynom, ani zastanym protokołom gatunkowym i kulturowym. Mariusz Pisarski Wydanie tej książki w kraju, w którym romantyczny mit wieszcza z rozwianą grzywą ma się świetnie, a pisarzowi nie wypada ani reklamować mercedesów, ani czule promptować, jest prowokacją. Marjorie Perloff pisała o „nieoryginalnym geniuszu”, Kenneth Goldsmith idzie o krok dalej i promuje „niekreatywne pisanie”. Literackie kłusownictwo, plagiaryzm? Skądże, straż tylna! „To nie jest kopia” – można sparafrazować słynny obraz Magritte’a, jak to zrobiła Kaja Marczewska. Stańmy na ramionach gigantów – prekursorami „niekreatywnego pisania” byli przecież Walter Benjamin, Gertrude Stein i James Joyce. Wyobraźmy sobie, jak będą pisać maszyny dla maszyn. Izabella Adamczewska
[O KSIĄŻCE] „There is no society”, nie ma społeczeństwa. Słowa te wypowiedziała Margaret Thatcher w październiku 1987 roku. Ich sens szybko zrozumiały klasy dominujące Zachodu. Oznaczają one wielkie oderwanie się świata wyższych sfer, które, porzucając dobro wspólne, pogrążają kraje Zachodu w chaosie zrelatywizowanego społeczeństwa. Zerwanie więzi, nawet tej opartej na konflikcie, sprawia, że upadamy w a-społeczeństwo. Od teraz już tylko „no more society”. Kryzys reprezentacji politycznej, atomizacja ruchów społecznych, cytadelizacja burżuazji, zbiegostwo klasy ludowej oraz ponadnarodowe uwspólnotowienie życia publicznego są znakami wyczerpania modelu, który nie spaja już społeczeństwa. Fala populizmu przetaczająca się przez świat Zachodu jest zaledwie widzialną częścią “soft power” klasy pracującej, która popchnie świat wyższych sfer do złączenia z prawdziwym ruchem społeczeństwa lub zniknięcia. Historyczny rozwód pomiędzy wyższymi sferami oraz nizinami objawia się osłabieniem społecznej kategorii, która niosła w sobie wartości amerykańskiej oraz europejskiej way of life: a mianowicie klasy średniej. Od tego momentu żyjemy w czasach a-społeczeństwa. Liberalny projekt Thatcher zaszedł dalej niż wyobrażała to sobie sama autorka. Ceną za wprowadzone reformy ekonomiczne było nie tylko poświęcenie całej klasy robotniczej na ołtarzu globalizacji, ale poświęcenie społeczeństwa w ogóle. fragment książki Christophe Guilluy (ur. 1964 w Montreuil) to francuski geograf i eseista zainteresowany społecznym wymiarem przemian zachodzących na mapach Zachodu. Dorastał w robotniczym środowisku paryskiego Belleville, a następnie ukończył geografię ze specjalnością miejską (fr. géographie urbaine) na Uniwersytecie Paris 1 Panthéon-Sorbonne. Pracuje również jako niezależny konsultant dla samorządów i instytucji społecznych, analizując przemiany społeczne i terytorialne współczesnej Francji. Jako autorowi esejów największą rozpoznawalność przyniosła mu koncepcja Francji peryferyjnej (fr. La France périphérique), opisująca charakterystyczne dla zglobalizowanego świata obszary poza zasięgiem wielkich metropolii oraz sposób ich powstawania. Guilluy skupia się na obszarach gdzie małe miasta, tereny podmiejskie i wiejskie zamieszkane przez klasy ludowe i średnie, zostały zmarginalizowane przez globalizację i zarządzające nią ze swoich centrów elity. Jego książki, takie jak Atlas des fractures françaises (2000), La France périphérique (2014) i No society (2018) wywarły duży wpływ na debatę publiczną we Francji. Choć jego tezy bywają również przedmiotem sporów w środowisku akademickim. W 2027 roku nakładem wydawnictwa Ha!art ukaże się książka Les dépossedés (2022) (pl. Wywłaszczeni), która próbuje zmierzyć się z wizją społeczeństwa dyktowaną przez elity opuszczonym i wywłaszczonym klasom ludowym.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?