Zrobiłem w jej stronę około ośmiu kroków. Nagle, niczym piorun, uderzyła we mnie Boża moc. Moje ręce wystrzeliły w górę, wszystkie ciężary i złe emocje gdzieś zniknęły, a nogi zaczęły tańczyć jak nigdy przedtem. Radość, nadzieja i lekkość życia były nie do opisania. (?) Jak się okazało, nie byłem jedynym, który doświadczył Bożego dotknięcia. Wyglądało na to, że piorun niebiańskiej elektryczności dotknął jednocześnie wszystkich zgromadzonych. Ludzie zaczęli skakać. Wielu ? biegać. Tańczyliśmy i śmialiśmy się, i nikt z nas nie miał pojęcia, czym ta euforia jest spowodowana ? choć wszyscy wiedzieliśmy, że była Bożym działaniem ? i dlaczego jej doświadczamy. (?) Tamtego marcowego wieczoru tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego szóstego roku moje życie radykalnie się zmieniło. Choć od lat byłem wypełniony Duchem Świętym, odkryłem doświadczenie Bożej mocy przekraczające wszelkie wyobrażenia. Królestwo Boże wdarło się do naszego kościoła siłą ? nie tylko raz, ale robiło to stale. Co to zmieniło? Absolutnie wszystko. Fragment książki Gdy przychodzi Królestwo. Lekcje z przebudzenia w Smithton Książka Gdy przychodzi Królestwo. Lekcje z przebudzenia w Smithton (ang. When the Kingdom Comes. Lessons from the Smithton Outpouring) stała się najpierw bestsellerem, a później klasykiem przebudzeniowym, dlatego nie mogło jej zabraknąć także w Polsce. To ?studium przypadku? przebudzenia w Smithton w USA, które rozpoczęło się w 1996 roku. Autor książki nie tylko przytacza wiele ciekawych i pouczających historii ze swojego życia i pracy kościoła, ale przede wszystkim daje mocne, biblijne nauczanie dotyczące tego, czym jest przebudzenie, jak można i dlaczego warto o nie zabiegać (!) oraz jak podtrzymywać jego ogień (co w kościele Grayów udaje się już od niemal 20 lat). To lektura pozbawiona tak częstego w tego typu pozycjach mistycyzmu i na wskroś praktyczna, niezbędna w obecnych czasach polskim chrześcijanom.

Jorge Mario Bergoglio, od 13.03.2013 r. papież Franciszek, stojący na czele Kościoła, który ma być blisko ludzi nie tylko w modlitwie i nauce, ale też w życiu. Świat katolicki jest Nim oczarowany, no może poza ochroną papieską, której trudno nadążyć za papieżem. Czy otwiera nowy rozdział papiestwa? Co naprawdę warto o Nim wiedzieć? ?Paweł VI powiedział kiedyś: ?Współczesny człowiek chętniej słucha świadków niż nauczycieli, a jeśli słucha nauczycieli, to dlatego, że są świadkami?. Franciszek wie, że jeśli chrześcijaństwo ma głosić światu miłość, troskę o ubogich i umiłowanie sprawiedliwości, jego pasterze muszą pokazać, że hołdują tym wartościom we własnym życiu (?)?. Przesłanie nowego papieża można zawrzeć w 10 punktach, które ukazują program działania Kościoła kierowanego przez dawnego prymasa Argentyny: ubogi Kościół ubogi dla ubogich, pokora, nieuleganie pesymizmowi, zbliżenie się do ludzi, proponowanie, a nie narzucanie wiary ? to niektóre z nich. John L. Allen Jr jest korespondentem amerykańskiego tygodnika ?National Catholic Reporter? i ekspertem ds. Watykanu w telewizji CNN. Był uczestnikiem burzliwych wydarzeń związanych z abdykacją Benedykta XVI i wyborem nowego papieża.

O stanie liturgii i wiary z autorem głośnej &bdquoHistorii Mszy&rdquo rozmawiają Jacek Laskowski i Bogusław Kiernicki. Rozmowa ta odkrywa przed czytelnikiem kolejne drogowskazy wielkiej Tradycji Kościoła, która pozwala odróżnić to co boskie od tego co tylko ludzkie. W ten sposób książka staje się obowiązkową lekturą dla wszystkich odważnie szukających źródła i szczytu życia chrześcijańskiego&rdquo.

Film w reżyserii Sofii Coppoli w kinach już od 21 czerwca!Za serią najbardziej cynicznych włamań we współczesnej historii Hollywoodu stoi grupa rozrywkowych nastolatków, określających się mianem Bling Ring. W ciągu zaledwie roku okradli największe sławy ,,młodego Holywoodu"" - Paris Hilton, Lindsay Lohan, Orlando Blooma i innych. Zniknęły głównie ubrania, biżuteria, torebki... o łącznej wartości ponad 3 milionów dolarów. Wyrachowane, zafascynowane życiem i wyglądem celebrytów nastolatki, korzystając z Facebooka, Google Maps i TMS śledziły każdy krok swoich przyszłych ofiar, planując zbrodnię doskonałą. Kiedy pierwsze doniesienia o włamaniach pojawiły się w mediach, świat zaczął zadawać sobie pytanie - jak to możliwe, że nasza obsesja na punkcie celebrytów i ich życia osiągnęła aż tak karykaturalne rozmiary?Bling Ring zaryzykowali wiele tylko dlatego, że każdy skradziony T-shirt czy zegarek sprawiał, że byli bliżej hollywoodzkiego snu. Motywowały ich nie tylko pieniądze, główną siłę napędową tych działań stanowiła potrzeba sławy, chociaż chwilowej. Za wszelką cenę.Nancy Jo Sales jest reporterką, która od ponad szesnastu lat zajmuje się badaniem zachowań nastolatków. Jest jedyną dziennikarką, której udało się dotrzeć do członków grupy i przeprowadzić z nimi wywiady, opublikowane później w ,,Vanity Fair"".

Książka stanowi monografię życia i dzieła piszącej po rosyjsku arabistki Kławdii Wiktorowny Ode-Wasilijewej, jednej z najciekawszych postaci w dziejach arabistyki radzieckiej. Publikacja pozostaje na pograniczu arabistyki i historii nauki (konkretnie historii arabistyki i islamistyki). Uznać ją należy za pierwszą poważną próbę przedstawienia w całości dorobku niedocenionej radzieckiej badaczki. Postać to o tyle interesująca, że jest Arabką (Palestynką), która większość swojego życia spędziła w Związku Radzieckim, stając się częścią arabistyki radzieckiej.

Czy Europa naprawdę żyła ponad stan? Czy za obecny kryzys faktycznie odpowiada lenistwo Południowców, rozrzutność rządów i populizm polityków? Kto na kryzysie najwięcej zarabia, a kto ponosi największe koszty? Czy zjednoczona Europa będzie niemiecka, a może w ogóle jej nie będzie? Idee i wyobrażenia na temat gospodarki mają większe znaczenie, niż nieraz się nam wydaje - tym bardziej błędne ideologie i fałszywe dogmaty. W `10 mitach kryzysu` z dominującą dziś mitologią walczy jeden z najwybitniejszych współczesnych ekonomistów. Heiner Flassbeck - niemiecki profesor ekonomii, przez wiele lat główny ekonomista Konferencji Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju, autor m.in. książek `Die Marktwirtschaft des 21. Jahrhunderts` (2010) oraz `Handelt Jetzt!` (2013, wspólnie z Jamesem K. Galbraithem i in.).

Chciała być pianistką, została pisarką. Kochało ją wielu mężczyzn, ona tylko jednego. Pragnęła być dla niego tą jedyną, stała się jedną z licznych. Uwieczniono ją na wielu portretach jako femme fatale, ale czy naprawdę nią była? Jak wyglądało życie słynnej Norweżki, Dagny Juel Przybyszewskiej, która zawładnęła sercami i umysłami berlińskiej oraz krakowskiej bohemy? Dlaczego Strindberg jej nienawidził, a Munch kochał z oddali? Jaki wpływ miała na Żeleńskiego, Wyspiańskiego i innych młodopolskich twórców? Dlaczego Stanisław Przybyszewski, dla którego była duchem, duszą i Duchą, szukał innych kobiet?J.D. Landis w swej niezwykłej powieści przedstawia losy Dagny widziane oczami młodego studenta Władysława Emeryka. Ten wielbiciel i akolita Przybyszewskiego był szaleńczo zakochany w jego żonie, a z czasem stał się też jej powiernikiem. Z jego relacji poznajemy emocje, rozterki i cierpienia kobiety żyjącej na przekór konwenansom, a także jej twórczość i poszukiwania, w których wykraczała poza swoją epokę. Była bowiem nie tylko uwielbianą przez mężczyzn boginią, ale i wyzwaniem intelektualnym, któremu niewielu umiało sprostać

Czym jest nasze życie? Nawijaniem na kawałek tekturki krótkich kawałków nitki bez możności powiązania ich ze sobą. Gdzie mam szukać metryki urodzenia mojego dziadka? Gdzie odnaleźć ślad babki? Do czego przyczepić cofającą się wstecz myśl? Do niczego - do opowiadań, prawie do legend tego kraju, który wynajął sobie w Europie pokój przechodni i przez dziesięć wieków usiłuje urządzić się w nim z wszelkimi wygodami i ze złudzeniem pokoju z osobnym wejściem, wyczerpując całą swoją energię w kłótniach i walkach z przechodzącymi - pisał Andrzej Bobkowski w Szkicach piórkiem w 1942 roku. Przy okazji publikacji listów pisarza z lat 1940-1961 do stryja, Aleksandra Bobkowskiego, sięgamy głęboko do korzeni. Odkrywamy część rodzinnych zawiłości, mitów, plotek.

Ojciec Gabriele Amorth, mariolog i znany egzorcysta, w barwny sposób przedstawia postać i misję błogosławionej Alexandriny Marii da Costy (1904-1955), portugalskiej mistyczki. To historia dziewczyny, która w wieku czternastu lat skoczyła z okna w obronie własnej godności. Od tej chwili zaczyna się dla niej droga przez mękę, prowadząca ją na najwyższe szczyty oddania się Jezusowi. Od 1935 roku Alexandrina przekazuje światu wolę Pana Jezusa, która dotyczy poświęcenia całego świata Niepokalanemu Sercu Maryi. Przez lata, za przyczyną ciężkiej choroby, pozostaje ona przykuta do swojego łóżka. W ciągu ostatnich lat swojego życia czerpie siłę jedynie z Ciała i Krwi Chrystusa. Przeżywa mękę Pańską w sposób mistyczny coraz bardziej intensywnie, odczuwając ból stygmatów, ukoronowania cierniem, ubiczowania i śmierci na krzyżu. Rośnie w niej pragnienie, aby kochać, cierpieć i wynagradzać w zjednoczeniu z Jezusem Odkupicielem i prosząc Go o zbawienie grzeszników. Poprzez swój uśmiech i spojrzenie rozpromienia boskie życie na tych, którzy do niej przychodzą i do niej się uciekają.

Dzieło podające wyczerpujące informacje o życiu Homera Tatr - legendzie żywej do dziś. Bogato ilustrowana nigdy niepublikowanymi ilustracjami.

Zaktualizowana droga do bogactwa „Droga do bogactwa wiedzie przez oszczędność i przedsiębiorczość”, zwykł mawiać Benjamin Franklin. Dziś, po ostatnich skandalach biznesowych i przekrętach finansowych wielu wpływowych ludzi i mnóstwo potężnych organizacji (od rządów do międzynarodowych korporacji) zadaje sobie pytanie o to, jak osiągnąć więcej za mniej. Szukają nowych wartości i powrotu do równowagi. Niestety, wiele z tego, czego nauczyliśmy się w biznesie o logice rozwoju rynków, w chwili obecnej jest po prostu przestarzałe. Poszukujemy więc nowych dróg, jednocześnie wracając do korzeni. Ta książka jest zarówno niezwykłą lekcją historii, jak i futurystycznym manifestem. Porusza niewygodne tematy, które większość z nas wolałaby zamieść pod dywan. Jest intelektualnym wyzwaniem i pełną humoru przygodą. Przypatruje się bogactwu złożonych powiązań, łączących oszczędność i konkurencyjność oraz innowacyjność i dyplomację z bogactwem. W czasie tej podróży zobaczysz i zrozumiesz, jak można lepiej wykorzystywać osobiste i korporacyjne zasoby, by Twoja przyszłość na powrót stała się świetlista. Oto książka, która w sposób inteligentny i rzeczowy wnosi wkład w literaturę na temat globalizacji, rozwoju produktu, zarządzania zmianą i ogólnego zarządzania, jak również dzieli się oryginalnymi przemyśleniami na temat rosnącej roli, jaką zagadnienia zrównoważonego rozwoju i energii odgrywają w konkurencyjności. Autor dzieli się z nami swoimi genialnymi w swojej prostocie pomysłami dotyczącymi sposobów zrównoważenia znaczenia pieniędzy, ludzi i zasad, a jego uwagi można zastosować zarówno na poziomie globalnym, jak i jednostkowym. Spójrz na zasady konkurencyjnej oszczędności poprzez pryzmat: dynamiki społeczeństwa i biznesu w najbliższej przyszłości, osobistej zapobiegliwości, autentyzmu kierownictwa, trwałości (a nie jednorazowości) produktu, stabilności rynku w czasach globalizacji, czynników sprzyjających bezpieczeństwu kulturowemu, ciągłości biznesowej, reguł powstawania bogactwa.

Związki partnerskie, eutanazja, aborcja, in vitro ? czy katolik może mieć na ich temat własne zdanie? A jeśli zdanie to zbiega się ze stanowiskiem Kościoła? Czy to znaczy, że nie potrafi myśleć samodzielnie? W książce tej, będącej kontynuacją świetnie przyjętych dwóch pierwszych tomów (Katolik frajerem?, Katolik ofiarą?), znajdziesz zapis gorących dyskusji o sprawach, które poruszają opinię publiczną i wywołują największe emocje. O prawach homoseksualistów, kobiet, księży, nienarodzonych dzieci i osób cierpiących rozmawiają m.in. Przemysław Babiarz, Krzysztof Ziemiec, Teresa Tomeo, Marek Jurek, Tomasz Terlikowski, Bronisław Wildstein, Wojciech Sadurski, Izabela Jaruga-Nowacka czy Szymon Grzelak. Jak trafić do ludzi, którzy nie widzą różnicy między talibem a katolikiem? Jak odmienić serce tych, którzy uważają Jezusa za ?przestarzały obciach?? Ta książka w dużym stopniu pomoże znaleźć odpowiedź na to pytanie. A jest ono fundamentalne dla przyszłości chrześcijaństwa ? Łukasz Adamski, publicysta tygodnika ?Sieci?, redaktor naczelny portalu wNas.pl. Bardzo dobra, rzeczowa dyskusja dotycząca tematów seksu, aborcji, in vitro, eutanazji ? przedstawiona z różnej perspektywy światopoglądowej. Tę książkę powinien przeczytać każdy katolik i nie katolik - Michał Chorosiński ? aktor.

Książkę Roberta Wita Wyrostkiewicza można przeczytać dla rozrywki i pośmiać się z głupoty urzędasów. Po chwili jednak przychodzi otrzeźwienie. To wszystko co w niej opisano bije w konkretnych ludzi. Jednych łamie, innym ?tylko? pierze mózgi, a na burzących się przeciw ?postępowi? czekają już knut i dyby. To wszystko co opisano wcześniej czy później uderzy w nas i nasze dzieci. Chyba że ostrzeżeni zdołamy zdusić neokomunę w zarodku.

Jeśli znajdą się osoby, których nie przekona sugestywny sposób, w jaki Foer opisuje okropieństwa przemysłowej hodowli zwierząt i oskarża odpowiedzialnych za nią ludzi, to znaczy, że są nieczułe albo głuche na głos rozsądku. Albo i jedno, i drugie. J.M. Coetzee Dzięki tej książce zostałam wegańską aktywistką. Natalie Portman Najlepsi dziennikarze (Michael Pollan, Eric Schlosser) i aktywiści praw zwierząt (Peter Singer, Temple Grandin) – a także Jezus, Gandhi, Pitagoras, Arystoteles, John Locke i Immanuel Kant – zmagali się z pytaniem o to, czy zabijanie zwierząt na mięso jest etyczne. Dzięki tej niezwykle dociekliwej książce Foer dołącza do nich. […] Zjadanie zwierząt jednak nie nawołuje do przejścia na wegetarianizm. Ta książka to apel o świadomość i odpowiedzialność. Susan Salter Reynolds, „Los Angeles Times” Zjadanie zwierząt jest wyjątkowe, ponieważ wegetarianin Foer pozwala farmerom i aktywistom mówić we własnym imieniu. Do zjadaczy mięsa odnosi się z dużą empatią, a jego poczucie humoru słodzi gorzką rzeczywistość. O, „The Ophra Magazine” Zjadanie zwierząt to porządna dziennikarska robota z literackim nerwem. Jessica Roy, „Salon” Foer przekonuje, że ludzi określają ich wyrzeczenia. Wegetarianizm wymaga rezygnacji z przyjemności prawdziwych i niezastępowalnych niczym innym. Autor ma na tyle dużo odwagi, że nie wstydzi się wymagać tego poświęcenia od swoich czytelników. Elizabeth Kolbert, „The New Yorker” To, że za każdym razem, gdy jem befsztyk, zastanawiam się nad tym, czy nie jestem hipokrytą, to wielki sukces autora. W książce pisze: „Musimy odnaleźć miejsce na mięso w debacie publicznej, tak samo jak znaleźliśmy je na naszych talerzach”. Po lekturze tej książki, trudno się z nim nie zgodzić. Geoff Nicholson, „San Francisco Chronicle” Wybrany fragment książki Przyjaciele i wrogowie Psy i ryby nie mają ze sobą nic wspólnego. Psy mają coś wspólnego z kotami, z dziećmi, z policją. Śpią, jedzą i jeżdżą na wakacje razem z nami, wozimy je do lekarza, cieszymy się, kiedy są wesołe, i płaczemy po ich śmierci. Ryby kojarzą się bardziej z akwarium, z sosem tatarskim, z pałeczkami i w ogóle tak naprawdę nikogo nie obchodzą. Dzieli je od nas woda i cisza.    Psy i ryby nie mogą się bardziej różnić. „Ryba" to tak naprawdę 31 tysięcy gatunków, których nazwy nie funkcjonują w potocznym języku. „Pies" natomiast jest bardzo konkretny. Jeden gatunek, imiona własne. Należę do tych 95 procent właścicieli psów, którzy rozmawiają ze swoimi psami, właściwie może nawet do tych 87 procent, którzy wierzą, że psy rozmawiają z nimi22. Ciężko jednak wyobrazić sobie, jak ryby postrzegają świat, nie wspominając już o próbach wejścia w interakcję z nimi. Ryby reagują na zmiany ciśnienia wody i potrafią odnaleźć się w środowisku dzięki wydzielinom innych organizmów, rejestrują dźwięki dochodzące z odległości 25 kilometrów23. Psy są tu i teraz - wchodzą ubłoconymi łapami na dywan i chrapią pod stołem. Ryby żyją jakby w innym wymiarze - milczące, obojętne, o martwych, nieruchomych oczach. Bóg stworzył je innego dnia niż resztę zwierząt i myśli się o nich jak o jednym z pierwszych przystanków na drodze ewolucji człowieka.    Kiedyś tuńczyk - którego wybrałem na przedstawiciela rybiego świata, jako że Amerykanie jedzą go najczęściej - był poławiany głównie przez wędkarzy i rybaków prowadzących małe, rodzinne firmy. Złapany na haczyk wykrwawiał się na śmierć albo tonął (ryby toną, kiedy ich ruchy są krępowane), a następnie wciągano go na łódź. Duże ryby (np. miecznik, marlin] często nie umierają od razu, ale męczą się nawet przez kilka dni z haczykiem wbitym w podniebienie. Czasem potrzeba było kilku mężczyzn, by wydostać z wody największe okazy24. Używano (i wciąż się używa) do tego też specjalnych, przypominających bosak narzędzi nazywanych osękami wędkarskimi. Wbicie osęki w bok, ogon lub nawet oko ryby to krwawa, ale skuteczna metoda na wciągnięcie jej na pokład. Podobno grzbiet to optymalne miejsce do wbicia osęki. Chociaż według poradnika opublikowanego przez Komitet ds. Rybołówstwa ONZ najlepiej celować w głowę25.    Dawniej rybacy po zlokalizowaniu ławicy tuńczyków łapali za wędki, żyłki i osęki26. Dziś tuńczyków nie łowi się już w ten sposób. Stosuje się nowoczesne metody: połów za pomocą sznurów haczykowych i okrężnic. Kiedy zacząłem dociekać, co się dzieje z rybami, zanim trafią na nasze talerze, moją uwagę zwróciły szczególnie te dwie techniki połowu tuńczyków. Opiszę je dokładniej w dalszej części książki. Najpierw napiszę o czymś innym.    W internecie jest pełno krótkich filmików z połowów. Jacyś kolesie wyciągają z wody nieszczęsnego marlina albo makrelę i są z siebie zadowoleni, zupełnie jakby właśnie uratowali czyjeś życie czy coś podobnego. W tle leci kiepski rockowy kawałek. Zamiast kolesiów zdarzają się też odziane w skąpe bikini dziewczyny albo dzieci podbierające ryby osękami. Pomijałem cały ten dziwaczny rytu-alizm i przewijałem każdy z filmików, próbując uchwycić moment, w którym narzędzie zostało już rzucone, ale nie wbiło się jeszcze w stworzenie...    To oczywiste, że żaden z czytelników tej książki nie zniósłby widoku psa z hakiem wbitym w pysk. Czy ryby nie zasługują na nasze moralne względy, czy może też uprzywilejowana pozycja psów wynika z naszej bezmyślności? Czy długą i bolesną agonię stworzenia uznaje się za okrucieństwo zależnie od gatunku, do jakiego to stworzenie należy?    Czy zażyłość łącząca nas ze zwierzętami domowymi powinna kierować naszym myśleniem o jedzeniu zwierząt w ogóle? Jak bardzo odległe od naszej codzienności są ryby (lub krowy, świnie, kurczaki)? Czy ten dystans jest przepaścią, szczeliną i czy w ogóle ma on tutaj jakieś znaczenie? A gdyby któregoś dnia silniejsze i bardziej od nas inteligentne formy życia nadały nam taki status, jaki my nadajemy rybom, jak byśmy im wytłumaczyli, że zjadanie nas jest niewłaściwe?    Życie miliardów zwierząt i dobrostan skomplikowanych ekosystemów zależy od odpowiedzi na te pytania. Takie ogólne rozważania mogą wydawać się odległe. Najbardziej martwi nas przecież to, co nas bezpośrednio dotyczy, o całej reszcie z łatwością zapominamy. Mamy też skłonność do sugerowania się tym, co robią inni, szczególnie jeśli chodzi o jedzenie. Etyczny aspekt jedzenia jest tak złożony, bo nasze wybory zależą nie tylko od kubków smakowych, ale też od gustu, od indywidualnych przekonań i uwarunkowań społecznych. Zorientowana na definiowanie siebie poprzez wybory kultura zachodnia stwarza stosunkowo dobre warunki dla jednostek, które wybrały niestandardową dietę. Paradoksalnie jednak to ci wyluzowani wszystkożercy, którzy twierdzą: „wszystko mi jedno, jem wszystko", mogą zostać uznani za bardziej wrażliwych społecznie niż ci starający się jeść tak, by społeczeństwu nie szkodzić. Wśród wielu czynników warunkujących nasze wybory żywieniowe rozum (ani świadomość) nie gra wielkiej roli.    Z jakiegoś powodu doszło do polaryzacji poglądów na temat jedzenia zwierząt. Albo nie jesz ich wcale, albo się nad tym nie zastanawiasz. Albo jesteś aktywistą, albo gardzisz aktywistami. Przyjmowanie takich skrajnych postaw (lub silna niechęć do zajmowania stanowiska] wskazuje na to, że sprawa jest jednak poważna. To, czy i jak jemy zwierzęta, porusza w nas jakieś delikatne struny. Sprawa mięsa należy do naszej przeszłości i teraźniejszości, pojawia się w Księdze Rodzaju i w ustawach związanych z prawem rolnym. Ma swoje miejsce w rozważaniach filozoficznych i w przynoszącym ponad 140 miliardów dolarów przemyśle, którego działalność zajmuje jedną trzecią powierzchni Ziemi28, kształtuje ekosystemy oceaniczne29 i przyczynia się do zmiany klimatu. Wciąż jednak skupiamy się na skrajnościach zamiast skoncentrować się na realiach. Moja babcia powiedziała, że nie zjadłaby wieprzowiny nawet w obliczu głodowej śmierci. Kontekst jej opowieści faktycznie był ekstremalny. Dziś jednak większość ludzi stosuje model „wszystko albo nic" w odniesieniu do codziennych wyborów żywieniowych. Ale tego sposobu myślenia nie zaakceptowalibyśmy w rozważaniach etycznych o innych sferach życia. (Wyobraźcie sobie wybór pomiędzy mówieniem zawsze całej prawdy a ciągłym kłamaniem). Prawie za każdym razem, gdy wspominałem, że jestem wegetarianinem, w odpowiedzi słyszałem, że jestem niekonsekwentny. (Właściwie mój wegetarianizm emocjonował innych bardziej niż mnie samego).    Potrzebujemy lepszego języka do mówienia o jedzeniu zwierząt. Musimy odnaleźć miejsce na mięso w debacie publicznej, tak samo jak znaleźliśmy je na naszych talerzach. Nie chodzi tu o jakieś zbiorowe porozumienie. Niezależnie od siły naszych przeczuć odnośnie do tego, co jest dobre dla nas samych, lub nawet tego, co jest dobre dla wszystkich, zakładamy, że nasze stanowisko koliduje z innymi. Jak sobie z tym poradzić? Unikać konfrontacji czy sformułować jej zasady na nowo?

"Tam, gdzie byłam" to - jak stwierdza sama Autorka - "przewodnik po życiu osobistym i związanym z nim tak nierozłącznie życiem zawodowym". Czyli Elżbieta Dzikowska zabiera nas w podróż. Nie tylko w przestrzeni, ale i w czasie. Najpierw prowadzi nas do miejsc, w których spędziła dzieciństwo, zapoznaje ze swoją rodziną. Dzieli się z nami bolesnymi przeżyciami z czasów wojny. Opowiada o swojej młodzieńczej „działalności konspiracyjnej” i o tym, jak znalazła się na sinologii zamiast na wymarzonej historii sztuki. I o tym, jak to się stało, że specjalistka od Chin przez wiele, wiele lat prowadziła w podróżniczym piśmie „Kontynenty” dział Ameryki Łacińskiej… I jeszcze o tym, jak poznała Tony’ego Halika, który później został jej mężem. A potem zabiera nas po prostu na kolejne wyprawy do odległych krajów. "Mnie zawsze interesowało, a także i dzisiaj interesuje przede wszystkim poznanie" - wyjaśnia. Poznanie nie tylko ciekawych miejsc, ale i ludzi. Jeździć po świecie z prezydentem Meksyku? A dlaczego nie?! Poszukiwać na Haiti w towarzystwie polskiego konsula potomków walczących tam w czasach napoleońskich Polaków? Świetny pomysł. Odwiedzić meksykańskiego czy kubańskiego malarza w jego pracowni? Jasne! A potem dzielić się wrażeniami i przeżyciami z innymi: z czytelnikami, słuchaczami i widzami. Więc Autorka podróżowała. Sama i z Tonym Halikiem. Jako dziennikarka „Kontynentów” i jako nieformalny operator filmowy swojego męża. Przywozili z tych wypraw materiały, które potem prezentowali widzom w programach z cyklu "Pieprz i wanilia". Któż ze starszego pokolenia nie pamięta, jak raz w tygodniu zasiadało się przed telewizorem i chłonęło opowieści tej niezwykłej pary podróżników o nieznanym, niedostępnym świecie. O Indianach w amazońskiej dżungli, o procesjach Wielkiego Tygodnia w Meksyku, o uzdrawianiu za pomocą żywego węża, o produkcji cygar na Kubie, o czarownikach i znachorach, o wanilii i grzybach halucynogennych… Zawsze towarzyszył im film. Teraz tamte opowieści wracają. Na kartach tej książki. Tyle że ilustrowane już nie filmami, a zdjęciami. A więc wspomnienia, sentymenty, ale również trochę aktualnych informacji dla tych, którzy zechcą obejrzeć opisywane miejsca na własne oczy. I jeszcze jedno: to dopiero początek tej wspólnej podróży. Ten tom jest bowiem poświęcony tylko Meksykowi, Ameryce Środkowej i częściowo Karaibom. W inne rejony świata wyruszymy dzięki następnym książkom z cyklu "Tam, gdzie byłam".

To była miłość od pierwszego wejrzenia, a przy okazji prawdziwa rewolucja w życiu Alison. Kiedy na jej drodze stanął Ajar, wiedziała, że są sobie przeznaczeni. Wiedziała, że dzielą ich różnice kulturowe. Ale nie przewidziała, że ukochany jest księciem, a jego rodzina mieszka w pałacu. Na dodatek hinduskie zwyczaje i tradycje przyprawiają ją o zawrót głowy. Czy żona księcia może być szczęśliwa?

Władysław Stróżewski, jeden z najwybitniejszych polskich filozofów, w swoim najnowszym zbiorze tekstów przypomina o rzeczach najważniejszych: mówi o tym, czym jest miłość, jak rozumieć szczęście, czy prawda jest wartością uniwersalną? Jak rozumieć piękno i czy w tak szybko zmieniającym się świecie można mówić o jego kanonach? Pada pytanie o sens świata, istnienie Boga, istotę człowieczeństwa. Jego rozważania dotykają spraw ostatecznych: dokąd zmierza nasze życie? Czym jest moment przejścia przez granicę życia i śmierci? Czy jest jakieś ""później""? Ta książka to uniwersalny przewodnik dla każdego, kto zadaje pytania światu i samemu sobie. Jednak filozof nie daje prostych odpowiedzi. Prowokuje, zmusza do refleksji i własnych poszukiwań. Logos, wartość, miłość to niezwykła książka podsumowująca osiemdziesiąt lat życia profesora - filozofa, autorytetu dla kilku pokoleń - człowieka, który całe swoje życie poświęcił poszukiwaniom sensu życia, świata i śmierci.

Ta historia wydarzyła się naprawdę. Maleńka Shelby została wykradziona ze szpitala kilka dni po narodzinach. Teraz jej matka, Diana, wraca do tych wstrząsających chwil, które na zawsze zmieniły jej życie. W tej pełnej napięcia i poruszającej książce historie zrozpaczonej matki i porywaczki przeplatają się, ostatecznie łącząc się w pełnym napięcia finale.

Światowy bestseller wydany w 37 krajachPierwsze na świecie świadectwo ofiary zbrodni honorowejMiała siedemnaście lat i zakochała się: zhańbiła rodzinę. Więc rodzina wydała na nią wyrok śmierci...Pokochała go pierwszą miłością. Myślała, że się z nią ożeni. Ale ukochany zniknął, a ona odkryła, że jest w ciąży. A w jej świecie to najcięższa zbrodnia...W zapomnianej przez Boga wiosce w Cisjordanii kobiety są warte mniej niż zwierzęta domowe. Tu mężczyzna jest panem życia i śmierci żony, córki, siostry. Brat może bezkarnie zabić siostrę, matka - córkę, kolejną bezużyteczną dziewczynkę, jaka się urodzi. Tu kobiecie odbiera się godność, a nawet życie zgodnie z odwiecznym obyczajem i uświęconą tradycją. A śmierć jest karą dla dziewczyny, która zhańbi rodzinę.Tak jak Souad.Wyrok wydaje jej ojciec. Szwagier dokonuje egzekucji. Oblewa Souad benzyną i podpala...Souad przeżyła - cudem, ale rodzina usiłowała zabić ją nawet w szpitalu. Na zawsze jednak pozostanie straszliwie okaleczona - na ciele i duszy. I wciąż musi się ukrywać; dopóki żyje, jej rodzinę okrywa hańba.Spalona żywcem, opublikowana pod pseudonimem szokująca opowieść o piekle, jakim było jej dzieciństwo i młodość, stała się międzynarodowym bestsellerem. Wydana w 37 w krajach książka przerywa tabu milczenia wobec istniejącej nadal w krajach muzułmańskich barbarzyńskiej tradycji. Nieludzkiego obyczaju, prawa mężczyzn, na mocy którego co najmniej pięć tysięcy kobiet pada co roku ofiarą zbrodni honorowej.

?Kod Estery? to zapis dziennikarskiego śledztwa mającego doprowadzić do odpowiedzi na ? szalone na pierwszy rzut oka ? pytanie: jaki jest związek między śmiercią nazistowskiego zbrodniarza Juliusa Streicher skazanego w procesie Norymberskim a biblijną Księgą Estery? Aby poznać prawdę, Bernard Benyamin przemierza Francję, Niemcy i Izrael. Rozmawiając z uczonymi rabinami, zgłębia genezę i znaczenie żydowskiej tradycji. Odkrywa dodatkowe przesłania biblijnych tekstów. Niezwykła podróż w czasie i przestrzeni pozwala mu otrzeć się o wiedzę, do której wcześniej nie miał dostępu, oraz spojrzeć na swoje życie z zupełnie innej perspektywy. Im więcej jednak odpowiedzi, tym więcej nowych pytań? Czy autor zdoła połączyć wszystkie elementy układanki w jedną całość? Dzięki kodom QR zamieszczonym w książce możesz w trakcie lektury oglądać filmy ilustrujące opisywane wydarzenia. ?Kod Estery? ? tutaj historia naprawdę ożywa!