Z pamiętnika stażystkiCzy staż może zakończyć się na sali sądowej, a nic nieznacząca stażystka wylądować przed obliczem Temidy?Odkrycie kilku niewygodnych faktów z życia urzędu wystarczyło, by jego włodarze przystąpili do ratowania nadszarpniętego wizerunku. To, co uznali oni za atak na ich dobre imię, trafiło jednak w sedno problemu. Zakulisowe sceny i dialogi nie pozostawiały złudzeń co do zasad funkcjonowania gminnej placówki i odsłaniały rzeczywistość, którą wielu zna z własnego doświadczenia.Bo każdy z nas był kiedyś czyimś podwładnym.Osobista, szczera do bólu, a przy tym zabawna opowieść o losie stażystki. Introwertyczna, niepewna siebie bohaterka na własnej skórze przekonuje się, że plotki krążące wokół jej nowego miejsca pracy są zaledwie wierzchołkiem góry lodowej. To, co wydaje się tylko trudnym początkiem kariery, szybko przeradza się w niezapomnianą lekcję, którą najlepiej podsumowuje tytułowe ludowe powiedzenie.Magdalena Misiuda - ur. 1986 r. w mieście Ojca Mateusza. Tytułowa stażystka, zarazem autorka tej książki, wychowała się w Krainie Kwitnących Sadów, a wykształciła w Grodzie Kraka. Z miłości do Piotra dała się porwać w Beskidy, gdzie odważyła się spełnić swoje marzenie o debiucie literackim. Miłośniczka książek non-fiction i podcastów z gatunku true crime. Uważa, że najlepsze historie pisze samo życie, dlatego swoją twórczość opiera wyłącznie na autentycznych wydarzeniach.
Wszyscy umrzemy. Odejdą również nasi bliscy i ci, których znamy. Tymczasem nasze społeczeństwo wypiera śmierć i wszystko, co z nią związane, począwszy od agonii, przez przygotowanie pochówku, na żałobie kończąc. A przecież to nie tylko bardzo potrzebna wiedza praktyczna - gdzie należy się zgłosić po śmierci bliskiej osoby, jak zorganizować pogrzeb? - lecz także szeroki temat medyczny oraz metafizyczny wart świadomego podejścia.W tej książce znajdziesz rzetelne odpowiedzi na pytania o śmierć, które zawsze bałeś się zadać lub których zadać nie wypada. Łamiąc panujące w naszej kulturze tabu, autorki w przystępny sposób, otwarcie, ale też bez zbędnej sensacyjności opisują śmierć i wszystko, co jej towarzyszy. Dzięki temu przestaje być ona tematem trudnym, tajemniczym i niewygodnym.Jeśli chcesz się dowiedzieć, co dzieje się z naszym ciałem, gdy umrzemy, czy ciało zmarłego może się poruszyć, czym zajmuje się tanatokosmetolog, jak przebiega proces kremacji albo jak wygląda ceremonia pogrzebowa i czy istnieje coś takiego jak trupi jad, tu znajdziesz odpowiedzi. W książce nie zabrakło też praktycznego poradnika, co w pierwszej kolejności trzeba zorganizować po śmierci bliskiej osoby, jak przetrwać pogrzeb, podpowiedzi, jak rozmawiać o śmierci, oraz sekcji z odpowiedziami na najczęściej zadawane pytania.No to co, uchylamy wieko trumny?Małgorzata WęglarzPisarka, która nie boi się sięgać po tematy tabu i omawia je w lekki, przystępny sposób. Autorka reportaży Wszystko, co powinieneś wiedzieć, zanim umrzesz. Tajemnice branży pogrzebowej i Starzy ludzie nie istnieją. W 2022 roku wystąpiła na konferencji Ted Warsaw Women z prelekcją Śmierć - instrukcja dla żywych. Prywatnie wielbicielka twórczości Edgara Alana Poe.
Inside, the book traces the full arc of the Purple & Gold, from their scrappy origins in Minneapolis to icon status. From superstars to the fans in the stands, the Lakers story belongs to everyone who ever bled Purple & Gold. Starting with George Mikan and the league’s first dynasty; the hard-fought years against Boston, rich with rivalry lore, when Elgin Baylor, Jerry West, and Wilt Chamberlain carried the fight; and 1979, when a new owner named Dr. Jerry Buss decided a great team wasn’t enough. The Lakers needed to entertain, and to match the glamour of their new home base. What followed was the dazzling Showtime epoch of Magic Johnson, Kareem Abdul-Jabbar, James Worthy, Michael Cooper and others; the unforgettable three-peat of Shaquille O’Neal and Kobe Bryant; the Kobe Bryant and Pau Gasol championships; and the LeBron James era that carried the Lakers into a new century, onward to Luka Dončić and the team’s future.This hefty tome is a game changer for basketball books, paying homage to the heroes of the hardwood and their fans. A landmark work for every Lakers fan, collector, and lover of sports. This is the definitive visual chronicle of a franchise that turned basketball into spectacle, and spectacle into history.L.A. Legends in Purple & GoldThe Definitive Illustrated History of the Los Angeles LakersWelcome to the greatest show on hardwood: Produced in collaboration with the Lakers, this authorized illustrated history is the definitive portrait of the most glamorous franchise in sports: seventeen championships, seven decades, and a dynasty that turned a team into a cultural institution. This is basketball as spectacle and style, grit, fierce competition, fashion, and how a team learned to define and entertain Los Angeles- a city that expected nothing less. More than a record of banners, this massive book is the portrait of an indomitable and enduring dynasty.An illustrated history years in the making, built from exhaustive research through franchise vaults, league archives, and private collections. Rare and never-before-published photographs, vintage ephemera, and original artwork fill its pages, much of it revealed here for the first time. Stunningly illustrated with hundreds of images by photographers like Neil Leifer, Andrew D. Bernstein, and Walter Iooss Jr., and featuring rarely seen memorabilia and artifacts from the renowned David Kohler Lakers Shrine.Lakers is told by the people who built it — a foreword by iconic champion Kareem Abdul-Jabbar; an introduction by Lakers' governor Jeanie Buss; and an afterword by one of the greatest head coaches in the league's history, Phil Jackson. Detailing all the guts and glory are exclusive essays and reflections from legends Magic Johnson, Michael Cooper, Byron Scott, Pat Riley, Shaquille O'Neal, Pau Gasol, LeBron James, and Luka Dončić, alongside the courtside icons who made Lakers basketball a cultural phenomenon: Jack Nicholson, Dyan Cannon, Lou Adler, Paula Abdul, and Flea.
W 1894 roku Maria Ratuld-Rakowska wyrusza z mężem i sześcioletnią córką z Paryża do Persji. Zamiast najłatwiejszej drogi wybierają długą i niebezpieczną trasę przez Konstantynopol, Trebizondę, góry Armenii i Kurdystanu, Tebrys i Kazwin aż do Teheranu. Podróżują furgonami i karawanami, nocują w prymitywnych zajazdach, zmagają się z zimnem, śniegiem, fatalnymi drogami i wieściami o rozruchach i mordach. Po dotarciu do Teheranu autorka spędza w Persji niemal dwa lata. Obserwuje życie stolicy, bazary, kuchnię, religię, stroje, obyczaje i stosunki społeczne. Jako Europejka i kobieta ma dostęp do świata zamkniętego dla większości podróżników: odwiedza perskie domy, poznaje codzienność kobiet i zagląda do haremu szacha. Podróż Polki do Persji, wydana po raz pierwszy w 1904 roku, jest barwną, szczegółową relacją z kraju u progu XX wieku pisaną z ciekawością, humorem i bezpośredniością, ale też z krytycznym spojrzeniem na napotkaną rzeczywistość.
Stosunki polsko-słowackie w latach 1993-2023 Książka o relacjach polsko-słowackich, ich uwarunkowaniach historycznych, społeczno-kulturalnych i geopolitycznych, obszarach i formach. Jest analizą bilateralnych relacji politycznych na szczeblu głów państw i rządów, współpracy w sferze polityki bezpieczeństwa i obronności, gospodarczej, transgranicznej, samorządowej, naukowej i kulturalnej, a także współdziałania lub jego braku w UE, NATO i organizacjach regionalnych. Pokazuje, jak na stosunki w różnych dziedzinach wpływały zmiany polityczne w obu krajach, ich pozycja na arenie międzynarodowej oraz inne definiowanie celów politycznych i zagrożeń przez polskich i słowackich polityków i ekspertów, a także opinię publiczną. Stanowi wreszcie próbę odpowiedzi na pytanie, dlaczego Polacy i Słowacy wciąż zdają się być sąsiadami odwróconymi do siebie plecami i jak ten stan rzeczy zmienić.
Czy zastanawiasz się czasem, dlaczego istniejesz?Co musiało się wydarzyć, żeby całe życie na Ziemi, łącznie z tobą, mogło się pojawić?Jaka jest prawdziwa odpowiedź na najważniejsze pytania o życie i wszechświat?W Naszej historii powszechnej Tim Coulson, profesor zoologii na Uniwersytecie Oksfordzkim, zabiera nas do początków wszystkiego: Wielkiego Wybuchu sprzed 13,8 miliarda lat. Następnie krok po kroku prowadzi ku najbardziej zdumiewającemu zjawisku, jakie dotąd poznaliśmy: niewyobrażalnej złożoności ludzkiego umysłu.Łącząc fizykę, astronomię, chemię i geologię z historią narodzin życia, ewolucji, świadomości i rozwoju ludzkości, autor tworzy pasjonującą opowieść, napisaną tak, by mógł ją zrozumieć każdy.To historia nas wszystkich i wszystkiego, co istnieje oraz tego, jak się tutaj znaleźliśmy.
Oto bezwzględny świat szarlatanów - od dawnych alchemików po współczesnych naciągaczy.Oszuści nie zmienili swoich celów, tylko narzędzia do ich realizacji. Niegdyś wciskali cudowne mikstury na jarmarkach, dziś mają dostęp do światłowodów, algorytmów i globalny zasięg. Zarabiają więcej niż kiedykolwiek i osiągają wpływy, o jakich ich poprzednicy mogli tylko marzyć.Eksperci ds. międzynarodowych, Moises Naim i Quico Toro, zabierają nas w pasjonującą, popartą przykładami podróż przez wieki oszustw. Poznajemy modus operandi dawnych sprzedawców iluzji i współczesnych guru pseudonauki, twórców piramid finansowych, czy polityków z pierwszych stron gazet.Dlaczego mimo upływu stuleci inteligentni ludzie wciąż dają się nabierać? Jak mechanizmy manipulacji sprzed wieków zostały dopracowane do perfekcji w erze mediów społecznościowych?Odkryj psychologiczne kulisy oszustw i dowiedz się, jak szarlatani bezczelnie żerują na najgłębszych marzeniach, pragnieniach i lękach ludzi, by zdobyć ich zaufanie. To nie tylko wciągające śledztwo historyczno-społeczne, ale też Twój osobisty przewodnik po tym, jak rozpoznawać pułapki i nie stać się kolejną ofiarą.
Ta książka powstała z frustracji. Mojej i moich rozmówców.Zacznę od przytoczenia kilku historii.Wkrótce po ataku Rosji na ukraińskie Krym i Donbas odbyły się ćwiczenia z zarządzania kryzysowego zorganizowane przez NATO. W ćwiczeniach, które odnosiły się bezpośrednio do hybrydowego zagrożenia ze strony Rosji, wzięły udział najwyższe wojskowe i cywilne instytucje wszystkich dwudziestu ośmiu państw NATO. Uczestniczyły w nich także polskie instytucje – ale w bardzo specyficzny sposób.Polski prezydent nie był nimi zainteresowany, więc je zignorował. Podobnie zrobił premier. Ważniejsze sprawy miał też minister obrony narodowej, który przynajmniej wyznaczył do ćwiczeń jedną z urzędniczek resortu. Mimo że ćwiczenia odbywały się przez kilka dni w trybie dwudziestu czterech godzin na dobę, urzędniczka już na pierwszej odprawie zakomunikowała, że w ministerstwie nikt w nocy nie pracuje i ona także nie ma zamiaru tego robić.– Właśnie atakowała nas Rosja, a my z powodu paraliżu decyzyjnego nie robiliśmy nic, bo w ministerstwie wszyscy spali. W Brukseli zastanawiali się, czy my w ogóle chcemy bronić własnego kraju – opowiada mi oficer uczestniczący w tych ćwiczeniach.I następna historia. W 2024 roku – dwa lata po pełnoskalowej agresji Rosji na Ukrainę i w pełnym natężeniu wojny – zorganizowano w Warszawie inne ćwiczenia. Symulowały one atak Rosji na stolicę.Ćwiczenia odbywały się w kilku miejscach na terenie miasta jednocześnie. Jednym z najciekawszych miejsc były warszawskie Filtry, do których bez wiedzy ich obsługi wtargnęli zamaskowani „terroryści“ i założyli „ładunki wybuchowe“ na pojemnikach z chlorem. Zdetonowanie takich pojemników w centrum miasta spowodowałoby śmiertelne zagrożenie dla mieszkańców. Służby zdecydowały się więc na użycie urządzeń do zakłócania fal radiowych, które miały uniemożliwić „terrorystom“ zdetonowanie ładunków za pomocą radia. Rychło okazało się, że systemy te zakłóciły nie tylko łączność „terrorystów“, ale także komunikację służb mających ich zneutralizować. Co więcej, ich realne użycie sparaliżowałoby funkcjonowanie znacznego obszaru w centrum miasta, łącznie z zablokowaniem łączności pomiędzy przelatującymi tamtędy samolotami i wieżą kontrolną na Lotnisku Chopina, co spowodowałoby ryzyko katastrofy lotniczej.A to był dopiero początek pomyłek i niespodzianek, do których należy zaliczyć skończenie się baterii w dronie obserwacyjnym w newralgicznym momencie akcji lub niemożność dojazdu żołnierzy na miejsce w godzinach szczytu.– Nie muszę dodawać, że ćwiczenia uznano za niebywały sukces i na końcu decydenci i politycy gratulowali sobie dobrze wykonanej roboty – zakończył opowieść związany z kwestiami bezpieczeństwa w mieście urzędnik, z którym rozmawiam w tej książce.Te historie pokazują fikcję, jaką władza karmi Polaków, przekonując ich o budowaniu systemu odpornego na rosyjską agresję.Książka opiera się na wielogodzinnych rozmowach ze specjalistami z zakresu wojskowych szkoleń, rezerw, lotnictwa, artylerii, wojsk pancernych, dronów, ratownictwa pola walki, sztucznej inteligencji, obrony cywilnej, schronów dla ludności. Trudno w tych rozmowach o optymizm. Ale i nie taki był ich cel. Dla narodu stojącego w obliczu wojny ważniejszy od optymizmu jest realizm.
Jak rozmawiać o umieraniu, przeżywać żałobę i świadomie zaplanować własne pożegnanie. Książka o śmierci, która przede wszystkim uczy życia. Najbardziej doświadczona polska celebrantka pogrzebów humanistycznych dzieli się historiami i praktycznymi wskazówkami, jak rozmawiać o umieraniu, przeżywać żałobę i przygotować się własne pożegnanie. Ewa Pawlik, najbardziej doświadczona celebrantka pogrzebów humanistycznych w Polsce, towarzyszy rodzinom w organizacji pożegnań i prowadzeniu świeckich oraz łączonych ceremonii. Za każdą z ponad 300 uroczystości stały rozmowy z bliskimi zmarłych - źródło wiedzy o ludzkich wyborach, relacjach, wartościach i sposobach radzenia sobie ze stratą. Na podstawie tych doświadczeń autorka pokazuje, jak rozmawiać o śmierci bez tabu, przygotować się do niej od strony organizacyjnej i emocjonalnej oraz świadomie przeżywać żałobę. To książka osadzona w polskich realiach, która porządkuje temat umierania i pomaga spojrzeć na własne życie z nowej perspektywy.
Wartości i cele życiowe młodych polakówJak zmieniają się wartości i cele życiowe młodych dorosłych? Czy współczesne pokolenie odchodzi od tradycyjnych wartości, czy raczej nadaje im nowe znaczenie? I jak w codziennych wyborach spotykają się potrzeba autonomii, samorealizacji oraz bezpieczeństwa?Monografia podejmuje problem przemian wartości i celów życiowych młodych dorosłych w Polsce w latach 2009-2025. Autor analizuje te zmiany w szerszym kontekście przemian społecznych, kulturowych i ekonomicznych, zwracając szczególną uwagę na procesy indywidualizacji oraz rosnącą niepewność towarzyszącą wchodzeniu w dorosłość.
Książka ta ma nietypową jak na pracę teatrologiczną kompozycję. Jej pierwsza część zawiera obszerny biogram Ludwika Solskiego. W drugiej znajdują się syntetyczne charakterystyki jego osiągnięć jako aktora, reżysera i dyrektora teatrów. Następne dwa rozdziały powstały z przekonania, że powinnością teatrologa jest pokazanie, jaką rolę odegrał ten artysta w biografii Wyspiańskiego i współczesnych dramaturgów, którzy dopiero wkraczali w ówczesne życie literacko-teatralne. Z tego powodu pojawia się tam tekst poświęcony współpracy Solskiego z Karolem Hubertem Rostworowskim, dramaturgiem uważanym w ostatnich latach Młodej Polski i w dwudziestoleciu międzywojennym za jedynego następcę Wyspiańskiego. Najbardziej zaskakująca dla czytelnika jest jednak ostatnia propozycja przybliżenia osoby legendarnego artysty, czyli sztuka dramatyczna przedstawiająca Solskiego na teatralnej scenie w kluczowym momencie życia - obchodów setnych urodzin i jubileuszu osiemdziesięciolecia pracy scenicznej. Solski i Witkacy. Dramat w trzech aktach jest daleko wykraczającą poza standardy teatrologiczne formą zwieńczenia naukowych poszukiwań. Inspiracją do napisania tej sztuki były niewątpliwie realne wydarzenia z biografii artysty, niemniej pozostaje ona tekstem literackim, subiektywnie dopełniającym obraz fascynującej postaci Solskiego."Charakteryzując poszczególne role, Popiel nakreślił sposoby ich budowania przez aktora i zarazem tak plastycznie zaprezentował najważniejsze z nich, że czytelnik może bez trudu wyobrazić sobie na scenie Solskiego jako Judasza albo Fryderyka Wielkiego. [] Ostatnia część książki to niemałe zaskoczenie - Autor przedstawia sylwetkę Solskiego poprzez medium stricte literackie. [] Uważam tę publikację za niezwykle wartościową. Wypełnia ona istotną lukę w badaniach teatralnych, a oryginalna, zaskakująca forma przysporzy jej bez wątpienia wielu czytelników".Z recenzji dr hab. Beaty Guczalskiej, prof. ASTJacek Popiel - profesor nauk humanistycznych, teatrolog, historyk literatury, nauczyciel akademicki w Katedrze Dramatu i Teatru Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1978-2020 związany także z Akademią Sztuk Teatralnych w Krakowie. Autor prac z historii teatru i dramatu polskiego, między innymi: Sztuka dramatyczna Karola Huberta Rostworowskiego (1990), Los artysty w czasach zniewolenia. Teatr Rapsodyczny 1941 1967 (2006), Teatr Danuty Michałowskiej. Od "Króla-Ducha" do "Tryptyku rzymskiego" (2011), Czy teatr może zbawić człowieka? Karol Wojtyła w labiryncie sztuki (2024), Uniwersytet przestrzenią wolności (2024). Jest również autorem dramatów, adaptacji scenicznych i scenariuszy teatralnych. Jego sztuka Doktor Korczak była wystawiana między innymi w Tokio (2001) i Osace (2005). W 2025 roku ukazała się książka Wyspiański. Tryptyk dramatyczny. Zamieszczona w niej sztuka Wyspiański. Sceny z życia artysty została zrealizowana jako pięcioodcinkowy serial teatru radiowego w reżyserii Doroty Segdy.
„Człowiek niczego nie obawia się bardziej niż dotknięcia przez coś nieznanego. Chce widzieć, co go dotyka, chce to rozpoznać albo przynajmniej zaklasyfikować. Jak może, unika dotknięcia przez coś obcego. Nocą albo w ciemnościach przerażenie z powodu nieoczekiwanego dotyku może przerodzić się w panikę. Nawet ubranie nie zapewnia dostatecznego bezpieczeństwa; jakże łatwo je rozedrzeć, jak łatwo dobrać się do nagiego, gładkiego, bezbronnego ciała. […] Tylko w masie człowiek wyzwala się od lęku przed dotknięciem. Jest to jedyna sytuacja, w której ów lęk przekształca się w swoje przeciwieństwo. Potrzebna jest do tego masa gęsta, gdzie ciało napiera na ciało, gęsta również w sensie duchowym, gdy nie zważa się już na to, kto na nas napiera. Gdy człowiek raz zaufał masie, nie obawia się już dotknięć innych. W idealnym przypadku w masie wszyscy są równi. Nie liczą się różnice, nawet różnica płci. Ten, kto na nas napiera, jest do nas podobny. Czujemy go, jak czujemy siebie. Nagle wszystko odbywa się jakby wewnątrz jednego ciała. Może jest to jeden z powodów, dla których masa stara się tak mocno zewrzeć: pragnie jak najpełniej pozbyć się lęku przed dotknięciem poszczególnych jednostek. Im mocniej ludzie przyciskają się do siebie, tym silniej czują, że się siebie nie boją. Ta przemiana lęku przed dotknięciem należy do istoty masy”.
Publikacja stanowi drugi tom serii Studia Kaukazoznawcze i zawiera krytyczną edycję wybranych dziewiętnastowiecznych relacji polskich zesłańców oraz żołnierzy służących w armii Cesarstwa Rosyjskiego na Kaukazie. Obejmuje wspomnienia Stanisława Nowackiego, Stanisława Pilata, Ksawerego Pietraszkiewicza, Arystarcha Sosnowskiego, Jana Zahorskiego, Wincentego Dawida i Hipolita Jaworskiego, z których większość po dziewiętnastowiecznych wydaniach nie była ponownie publikowana. Tom powstał w ramach projektu "Polacy na Kaukazie Północnym w świetle materiałów archiwalnych edycja źródeł", którego celem jest udostępnienie istotnych materiałów źródłowych do badań nad obecnością Polaków na Kaukazie oraz nad sposobami postrzegania tego regionu przez przedstawicieli polskich elit XIX wieku. Edycję poprzedzają rozdziały poświęcone służbie wojskowej Polaków na Kaukazie w latach 1813-1856, problematyce ich tożsamości cywilizacyjnej oraz biografiom autorów publikowanych relacji. Omówiono również zasady przygotowania edycji źródłowej, obejmujące modernizację warstwy językowej, ujednolicenie nazw geograficznych i osobowych oraz przygotowanie aparatu krytycznego, ułatwiającego współczesnemu odbiorcy właściwą interpretację publikowanych tekstów i osadzenie ich w odpowiednim kontekście historycznym.
Autorka z wykształcenia jest ekonomistką i konsultantką ds. grafiki i plastyki. Obecnie realizuje swoje twórcze pasje w malarstwie, odnajdując się w różnych technikach. Tworzy obrazy inspirowane naturą i wyobraźnią."Rozmyślania i refleksje" to zbiór wierszy opartych na subiektywnych odczuciach. Powstały pod wpływem emocji płynących z serca. Mam nadzieję, że zaciekawią czytelników. Skłonią ich do zatrzymania się i zadumy.
Wychuchane panienki z miasta i szefowe młodocianych gangów, dziarscy harcerze i niepoprawne łobuzy, wychowankowie domów dziecka i dziewczyny z zakładów poprawczych, nastoletni detektywi i ekscentryczne młode damy. Rodzeństwa zamieniające się rolami, dzieci rozwikłujące sekrety swoich opiekunów, dziewczęta podróżujące w czasie, zapracowani rodzice stosujący zimny chów, młodzież ze wsi i z miast, z domów dostatnich i takich, w których brakuje wszystkiego. To tylko ułamek barwnego asortymentu powieści młodzieżowych z PRL-u, a poddaje go analizie wysoko wykwalifikowana w tym obszarze czytelniczka - Olga Wróbel.Prawie sto powieści z lat 1952-1988 - tych kultowych i tych zapominanych - układa się w coś na kształt panoramy społecznej pozwalającej przyjrzeć się światu, w którym funkcjonowali ich bohaterowie. Jak wyglądały modele wychowania i rodziny? Czego oczekiwano od chłopców, a czego od dziewcząt? Jak traktowano dziecięce uczucia i szkolne problemy? Pisarki i pisarze PRL-u ochoczo brali na siebie odpowiedzialność poruszania tematów społecznych, a wbrew panującemu przekonaniu sprawne pióro niejednokrotnie pozwalało im omijać pułapki systemowej propagandy.Niezależnie od tego, czy w szkole pisaliście charakterystykę bohaterów Tego obcego, czy z rozrzewnieniem wspominacie Pana Samochodzika, czy ledwie kojarzycie Jeżycjadę, pryzmat powieści młodzieżowych pozwala przyjrzeć się temu, jacy byliśmy i z czego wyrastamy. A przy okazji dostarcza solidnej dawki absurdalnych przygód, romantycznych uniesień i autentycznych emocji młodych bohaterów. I wzruszeń, oczywiście.+++To prawdziwy literacki rarytas! Olga Wróbel ujawnia, że powieści młodzieżowe z okresu PRL-u nigdy nie były niewinne - pozostawały uwikłane w konteksty społeczne, obyczajowe i polityczne, w marzenia i w konkretny czas. Czyta się te eseje z zapałem i fascynacją. Błyskotliwe i znakomicie napisane, oferują coś pozornie niemożliwego -- podróż w czasie. Zdradzę Państwu, że dzięki autorce mam już listę tytułów, do których wrócę i które dopiero poznam. Idę czytać dalej!prof. dr hab. Bernadetta DarskaCzytać solidnie i z pełną uwagą książki absolutnie niemodne - oto wyzwanie. Tym bardziej że oprócz kilku młodzieżowych klasyków Olga Wróbel sięga po niekochane już tytuły z epoki paltocikow i kałamarzy. Nie brzydzi się nawet tych ostentacyjnie dydaktycznych, a czasem wręcz propagandowych. Dlaczego? Choćby dlatego, że między wierszami skrywają sporo o tym, jak żyli i jakim przemianom ulegali Polacy i Polki w XX wieku. Uczciwa robota!Olga DrendaOlga Wróbel wykonała gigantyczną pracę: przez pryzmat prawie setki książek zbadała wątki obyczajowe i polityczne obecne w powieściach młodzieżowych z PRL-u. Osoby urodzone w latach 70. i 80. - to książka dla was! Będziecie wzruszać się do łez na sam widok okładek Bahdaja, Ożogowskiej, Niziurskiego czy Musierowicz, śmiać się w głos (bo Wróbel nie tylko edukuje, ale i rozśmiesza) i wzdychać z tęsknoty za młodzieńczą wiarą w to, że da się zmienić świat (także literaturą).Agata NapiórskaOlga Wróbel prowadzi nas przez świat, którego już nie ma: szkoła w soboty, apele ku czci, kolejki po mięso i papier toaletowy. Świat analogowy i drastycznie inny od tego, w którym żyją współcześni nastolatkowie. Autorka udowadnia jednak, że dziewczyństwo i chłopactwo to doświadczenia ponadpokoleniowe, a serce i nostalgię łączy z solidną analizą socjologiczną i kulturoznawczą.dr Alicja Urbanik-Kopeć
"Zrozumiałem, że moja mama była lwicą. Potrafiła być jednocześnie delikatna i silna, a jej serce było najczulsze ze wszystkich." - Sean Hepburn FerrerAudrey Hepburn była jedną z największych gwiazd kina, ale jednocześnie postacią o wielu obliczach. Jako dziecko przeżyła II wojnę światową. Była ikoną mody, która uczyniła małą czarną symbolem elegancji, jakim pozostaje do dziś. Wcielała się w uciekającą księżniczkę, ekscentryczną damę z wyższych sfer oraz zakonnicę zmagającą się z kryzysem wiary. Ale jej największym wkładem w życie innych była bezinteresowna działalność humanitarna, której poświęciła ostatnie lata swojego życia, pokazując, że lęk i traumę można przemienić w dobroć i sztukę.Dla Seana Hepburna Ferrera Audrey była przede wszystkim matką. Z niezwykłą szczerością opowiada on o tym, jak nieśmiała "dziewczyna z naprzeciwka" stała się gwiazdą, którą pamiętamy i kochamy do dziś. Książka, wzbogacona o nigdy wcześniej niepublikowane fotografie oraz fragmenty jej prywatnych listów, przedstawia intymny portret Audrey jako ikony, matki i altruistki, która czerpała z własnych doświadczeń głodu i cierpienia, by z ogromnym zaangażowaniem walczyć o los dzieci w krajach ogarniętych wojną i dotkniętych klęską głodu.Intymny portret Audrey Hepburn ukazuje kobietę pełną wdzięku, ale też uporu, odwagi i odpowiedzialności za innych.
"Nieżyjacy pisarze nie mają po śmierci łatwego losu. O jednych ludzie zapominają, innych - z jakichś powodów sławnych - wyrywają sobie, zamiast cieszyć się, że byli. Ten drugi los stał się udziałem Brunona Schulza, Drohobyczanina, zamordowanego przez hitlerowców w rodzinnym mieście. Większość ceni jego twórczość literacka i plastyczna. Ale do kogo Schulz należy? Do Polski, Ukrainy, Żydów, Izraela, Austro-Węgier, Drohobycza? A może - sugeruje Benjamin Balint - tylko do siebie, ewentualnie do wszystkich tych, którzy w jego republice marzeń odkryli swoją ojczyznę?"PIOTR PAZIŃSKIBruno Schulz, artysta XX wieku, urodził się jako Austriak, żył jako Polak, zginał jako Żyd. Początkowo obywatel monarchii habsburskiej, potem - choć nie ruszał się z miejsca - stawał się kolejno poddanym Zachodnioukrainskiej Republiki Ludowej, II Rzeczy pospolitej, ZSRR, a w końcu III Rzeszy. Jednak, posługując się jego własną metaforą, Schulz przez całe życie pozostawał obywatelem republiki marzeń. Był mistrzem dwudziestowiecznej prozy, i utalentowanym ilustratorem. Jego rysunki przyciągnęły uwagę miedzy innymi sadystycznego gestapowca. Sztuka Schulza stała się walutą, za którą kupował życie.Opierając się na nowych relacjach i materiałach archiwalnych, Benjamin Balint podażą tropem murali, które Schulz namalował na ścianach willi Landaua. Sześćdziesiąt lat po zamordowaniu Schulza uznane za zniszczone murale zostały w cudowny sposób odnalezione, po czym potajemnie wywiezione do Izraela. Pasjonująca książka Benjamina Balinta przedstawia kalejdoskopowy portret życia Schulza wraz ze wszystkimi jego paradoksami i straconymi możliwościami.
Nie o taką Europę nam chodziło… Miała być Europą wolnych narodów. Stała się projektem coraz większej centralizacji. Miała chronić różnorodność. Coraz częściej wymaga podporządkowania. Kiedy Unia Europejska przestała być wspólnotą, a zaczęła stawać się superpaństwem? Jaką rolę odgrywają w tym procesie Niemcy? Czy centralizacja wzmacnia Europę, czy niszczy źródła jej siły: konkurencję, różnorodność i wolność? I najważniejsze: czy Polska ma jeszcze prawo powiedzieć „nie”? Z Piotrem Legutko o przyszłości Europy, suwerenności państw, niemieckiej dominacji, unijnym prawie, gospodarce i ideologii rozmawiają: Marek Cichocki, Sławomir Dębski, Ryszard Legutko, Andrzej Nowak, Jan Rokita, Jacek Saryusz-Wolski, ks. Robert Skrzypczak, Tomasz Wróblewski, Rafał Ziemkiewicz oraz Przemysław Żurawski vel Grajewski. Wspólnie odsłaniają mechanizmy transformacji Unii i sporu o przyszłość kontynentu. To nie jest książka przeciwko Europie. To książka przeciwko Europie, którą ktoś postanowił urządzić za nas. PIOTR LEGUTKO – dziennikarz, publicysta, twórca filmowy i autor książek. Kierował m.in. „Czasem Krakowskim”, „Dziennikiem Polskim”, krakowskim oddziałem TVP i kanałem TVP Historia. Publicysta „Gościa Niedzielnego”, autor m.in. Magnata z pałacu prasy, Jadu medialnego i Sztuki debaty oraz wywiadów książkowych z Janem Polkowskim i prof. Andrzejem Nowakiem. Wykładowca UP JP II.
Repopulacja. Zatrzymać inwazję Prześledzenie mechanizmów migracyjnych - od upadku starożytnego Rzymu po współczesną inżynierię demograficzną prowadzi do konkluzji, która w debacie publicznej stanowi absolutne tabu: Zachód nie jest niszczony przez siłę swoich wrogów, lecz przez własne wartości wywrócone na lewą stronę. Jak przenikliwie zauważył niegdyś wybitny brytyjski filozof Gilbert Keith Chesterton, nowoczesny świat jest pełen starych, chrześcijańskich cnót, które oszalały, gdy odłączono je od prawdy i rozumu. Uniwersalizm, poczucie winy, miłosierdzie oraz dążenie do zadośćuczynienia krzywdom - fundamenty, na których ufundowano likwidację niewolnictwa i koncepcję praw człowieka zostały zmutowane w broń autoimmunologiczną. Innymi słowy, cywilizacja europejska zapadła na chorobę, w której jej własny system odpornościowy atakuje zdrowe tkanki, uznając wolę trwania za swego rodzaju nowotwór moralny. Robert Wawadzki - Analityk specjalizujący się w tematyce klimatyczno-energetycznej Unii Europejskiej. Reżyser seriali dokumentalnych Antykultura i Demaskowanie integracji europejskiej (produkcje zrealizowane dla Telewizji Trwam). Autor publikacji popularnonaukowej Odnawialne źródła władzy. Współzałożyciel i wiceprezes Instytutu Wiedzy Społecznej im. Krzysztofa Karonia. Wieloletni urzędnik Ministerstwa Edukacji i Nauki (MEiN) za kadencji prof. Przemysława Czarnka.
Ile trudów, strat i dziejowych zawirowań jest w stanie udźwignąć jeden człowiek, zanim zada sobie pytanie o sens cierpienia?Błękitny kamień Syzyfa Andrzeja Koraszewskiego to przejmująca książka wielka, osobista opowieść człowieka, który z bliska obserwował wydarzenia zmieniające losy świata. Jako długoletni dziennikarz polskiej sekcji BBC i korespondent prasowy, autor splata w swoich wspomnieniach wielką historię przemian politycznych w Polsce z głęboko intymnym portretem życia.To historia o miłości i partnerstwie oraz o granicach wytrzymałości człowieka doświadczającego bolesnych strat i trudności rzucanych przez los. W tle kulisy burzliwych przemian politycznych w Europie drugiej połowy XX wieku.Zderzając własną biografię z biblijną postacią Hioba, Koraszewski stawia uniwersalne, unikalne pytanie: gdzie leży granica ludzkiej wytrzymałości i co daje nam siłę, by mimo wszystko toczyć swój kamień dalej? ANDRZEJ KORASZEWSKI urodzony w 1940 roku, dorastał w Poznaniu, a następnie studiował na Wydziale Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, w czasach gdy wykładali tam m.in. Tadeusz Kotarbiński, Maria i Stanisław Ossowscy, Stefan Nowak, Leszek Kołakowski. W 1971 roku wraz z żoną Małgorzatą wyjechał do Szwecji, a w 1986 roku przeniósł się do Londynu, gdzie przez 12 lat pracował w polskiej sekcji BBC. Współpracował z wieloma czasopismami emigracyjnymi, w tym z paryską Kulturą. Został laureatem nagrody im. Juliusza Mieroszewskiego. W 1998 roku przeszedł na emeryturę i wrócił do Polski. Mieszka w Dobrzyniu nad Wisłą i prowadzi stronę internetową Listy z naszego sadu poświęconą nauce, religii i sprawom międzynarodowym.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
