Publikacja, zawierająca 264 listy prymasa Stefana Wyszyńskiego i kard. Władysława Rubina, jest cennym źródłem historycznym dla badaczy dziejów emigracji polskiej i jej duszpasterstwa oraz biografii obu hierarchów. Treść korespondencji świadczy o ich wielkim wzajemnym zaufaniu. Prymas widział w kard. Rubinie swojego ambasadora na świecie, a kardynał odwzajemniał to lojalnością i wielkim oddaniem w realizowaniu powierzonego mu zadania.
WIELKA GRA WYWIADÓW, W KTÓREJ LUDZKIE ŻYCIE STAJE SIĘ WALUTĄDrew Hinshaw i Joe Parkinson, dziennikarze śledczy "The Wall Street Journal" i finaliści Nagrody Pulitzera, przedstawiają historię wymian więźniów, za sprawą których Moskwa i Waszyngton powróciły do brutalnej, transakcyjnej logiki zimnej wojny. Ich kulminacją była największa i najbardziej złożona wymiana z 1 sierpnia 2024 roku w Ankarze. Samo to wydarzenie stanowiło jednak tylko finał tajnej i skomplikowanej operacji.Wymiana to pierwsza pełna relacja z kremlowskiej gry w "ludzkiego pokera". Książka powstała w oparciu o dziesiątki wywiadów oraz setki dokumentów źródłowych - w tym utajnione akta sądowe i rządowe, z których wiele zostało sfałszowanych przez rosyjskie służby w celu ukrycia tożsamości agentów. Kluczowe znaczenie miała bezpośrednia współpraca z jednym z zakładników, Evanem Gershkovichem, który udostępnił autorom notatki spisywane potajemnie w celi w Lefortowie oraz pomógł zidentyfikować funkcjonariuszy odpowiedzialnych za swoje uwięzienie.Ta książka to połączenie porywającej energii thrillera szpiegowskiego z rzetelnym warsztatem dziennikarskim. Opisując przebieg wojny wywiadów między USA a Rosją, Wymiana staje się mrożącą krew w żyłach diagnozą funkcjonowania władzy w XXI wieku.
Czym jest seks dla organizacji mafijnych? Narzędziem kontroli i zniewolenia, piętnem, powodem do wstydu lub chwały?
Dwie królowe biznesu narkotykowego spotykają się w dusznym chilijskim więzieniu i zakochują się w sobie. Bezlitosny boss kamorry krąży po świecie w poszukiwaniu dziewczyny, która złamała mu serce. Okrutny kiler 'ndranghety decyduje się na efektowne opuszczenie szeregów mafii i zamieszkanie ze swoim partnerem, czym wzbudza wściekłość szefów klanu.
Roberto Saviano kreśli zaskakujący, czasem romantyczny, czasem okrutny portret przestępczości zorganizowanej. Seks, miłość i zdrady tworzą i niszczą imperia, także te mafijne. W kolejnych rozdziałach poznajemy członków i współpracowników mafii po raz pierwszy uchwyconych in flagranti, w miłosnych i erotycznych relacjach, których konsekwencje sięgają dalej niż drzwi sypialni.
Jacek Czaputowicz - działacz opozycji antykomunistycznej, jeden z twórców Niezależnego Zrzeszenia Studentów i liderów Ruchu "Wolność i Pokój" - w rozmowie Piotrem Śmiłowiczem wspomina wydarzenia polityczne lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, których był świadkiem i uczestnikiem. Przedstawia własny punkt widzenia, niekiedy odbiegający od powszechnie panujących poglądów, ale w odniesieniu do informacji zawartych w dokumentach archiwalnych z zasobu Instytutu Pamięci Narodowej, co pozwala na pełniejsze zrozumienie uwarunkowań naszej najnowszej historii.Książka dotyczy takich tematów, jak działalność opozycyjna przed sierpniem 1980 r., NZS, internowanie i stan wojenny, WiP, kontakty z zachodnimi ruchami pokojowymi oraz wydarzeń przełomu lat 1988-1989.
SIERPIEŃ 1998, sala gimnastyczna podmiejskiego liceum w Los Angeles. Szesnastoletni Jeff Weiss wślizguje się na plan teledysku, na którym dziewczyna z warkoczami śpiewa "Baby One More Time". Trzy miesiące pózniej zna ją już każdy, a Weiss czuje, że stał się świadkiem czegoś pokoleniowego.DWADZIEŚCIA LAT PÓŹNIEJ Weiss - juz jako dziennikarz "Los Angeles Times", "GQ" i "Pitchforka" - próbuje opisać, kim była Britney Spears, zanim przeżuła ją Ameryka."CZEKAJĄC NA BRITNEY SPEARS" to nie biografia. Raczej portret pokolenia, które dorastało razem z księżniczką popu, MTV i obserwowało rodzącą się popkulturę oraz ekspansję kolorowych gazet.WEISS OPOWIADA O SOBIE, o pełnych narkotyków klubach Los Angeles, o redakcjach tabloidów, w których pisał, a potem - znowu o sobie.ŚLEDZI BRITNEY Z BLISKA przez dwadzieścia lat: jako przypadkowy widz w szkole, jako fan, jako paparazzo na zlecenie, jako reporter kolorowego magazynu przyczajony w krzakach. Patrzył też na policyjny konwój i karetkę zabierającą artystkę. Dziś wraca jako pisarz, by przeanalizować fenomen Britney i podsumować koszty własnych wyborów zawodowych.TO OPOWIEŚĆ O SŁAWIE nie z perspektywy osoby sławnej, ale tych, którzy ją sławną uczynili, a potem zniszczyli jej życie. Reportaż o tym, co się dzieje z dziewczyną, kiedy świat patrzy na nią zbyt długo, oraz o tym, co się dzieje z tymi, którzy patrzą. Jest w tej barwnej historii kropla goryczy - że byż może każdy z nas miał w sukcesie i tragedii Britney Spears swój udział.
Sięgając do pokładów swej fotograficznej pamięci Autor buduje bez nostalgicznej ckliwości prozopograficzny portret zbiorowy Czortkowa, ludzi, miejsc i świata bezpowrotnie utraconego, Atlantydy zalanej przez dziejowy potop. Nadaje tej jak sam pisze kresowej dziurze barwę, smak i zapach. Małą anegdotą opowiada o wielkich sprawach, o wspólnym życiu czortkowskich Polaków, Żydów i Ukraińców. bo anegdota daje niekiedy większą wiedzę niż długi artykuł o np. przysłowiowej galicyjskiej biedzie i zacofaniu. Powołanie wiejskiego rekruta do wojska niebotycznie zwiększa jego status w jego własnych oczach, bo oto on, na co dzień chodzący boso, teraz dumnie paraduje w wyglancowanych żołnierskich butachSpostrzeżenia nastolatka siłą rzeczy nie były jeszcze skażone żadnym szaleństwem XX wieku, czy to powszechną wówczas pośród międzywojennej akademickiej młodzieży ideologią endecji czy przeciwnie, ideologią marksistowską.Pamiętnik kończy się beztroskim akordem Autor jako ułan kawalerzysta w dzień Wojska Polskiego 15 sierpnia 1939 r. wygrywa gonitwę na zawodach jeździeckich w Trembowli. Patriotyczne święto, owacje towarzystwa, lśniące konie, szable, lampasy były już tylko zabawą na Titanicu, którego pasażerowie jeszcze nawet nie wiedzą, że zaraz najadą na górę lodową.
Każdemu - nieważne, w jakim jest wieku i co przeżył, czy jest z małej wioski, czy z metropolii - może się coś udać. Życie potrafi zaskakiwać w najbardziej fantastyczny sposóbDużo myślałem, co ewentualnie napisać w tym opisie biograficznym, ale nic nie przychodzi mi do głowy. Jedyne, co mogę powiedzieć, to że zwiedziłem kawał świata i jeszcze mi za to płacili. Myślę, że niewielu ma takie szczęście. Natomiast ta książka jest ukoronowaniem wszystkich tych wyjazdów. Już nie zamierzam więcej wyjeżdżać no chyba że do Gujany.
Historia Macieja Kozłowskiego – historyka, dziennikarza, publicysty, działacza opozycji w okresie PRL i dyplomaty – to dowód, że mosty buduje się z działania, odwagi i empatii. Miał dwadzieścia lat, kiedy zdobywał najwyższe szczyty świata i pracował jako górnik na Spitsbergenie. Miał dwadzieścia trzy lata, kiedy zdecydował się przemycać do PRL-u książki wydawane poza cenzurą na Zachodzie. Miał 25 lat został skazany za to na 4,5 roku więzienia. I miał pięćdziesiątkę, kiedy został dyplomatą MSZ wolnej Polski.A zatem: od przerzutu „Kultury” przez „żelazną kurtynę” i „proces taterników”, przez dyplomację w USA i Izraelu, po batalię o prawdę w lustracyjnych sądach – efektem jest intrygujący reportaż z pierwszej linii polskich i światowych przemian.Ta opowieść to ważne spotkania (Giedroyć, Turowicz, Karski, Kazik „Ratajzer” Rotem), burzliwe przygody ambitnego alpinisty, przemytnika wolnych książek i więźnia politycznego oraz przenikliwe analizy współczesności (choćby o Bliskim Wschodzie i populizmie XXI wieku). Do tego rozdział o… futbolu w Krakowie, odsłaniający wielokulturowe korzenie polskiego sportu, ale i stadionowy hejt.To także podręcznik odporności: jak bronić wspólnoty przed językiem nienawiści, jak łączyć wartości z pragmatyzmem, jak korzystać z siły Unii Europejskiej. A przy tym – piękna gawęda o miłości, rodzinie i przyjaźniach, które niosą przez epoki.Dla kogo?Dla tych, którzy chcą rozumieć, a nie tylko reagować. Maciek Kozłowski – człowiek wolności i budowania mostów. Jego biografia – od „Kultury” po Tel Awiw i Gazę – tłumaczy teraźniejszość. Mówi o tym, jak nie palić świata. Jest szczepionką na populizm.
Malta: wyspa o powierzchni Krakowa, na której przez trzysta dni w roku świeci słońce.Jest na niej jeden niewielki las i ani jednej rzeki. Nie można za to narzekać na brak kwiatów i kotów - i jedne, i drugie na tej wyspie się kocha. No i jedzenie! Malta to spotkanie różnorodnych smaków: włoskich i arabskich, sycylijskich i brytyjskich. Najlepiej zwiedzać ją na piechotę - tylko w ten sposób można doświadczyć w pełni cudowności wyspy.Chciałbym oprowadzić was po Malcie wybranymi przeze mnie trasami. To będzie takie niespieszne wędrowanie, połączone z kontemplacją i refleksją nad upływającym czasem, bo Malta to miejsce, gdzie ciągle czuje się przemijanie, historię, gdzie przeszłość i teraźniejszość mieszają się ze sobą na każdym kroku. Będzie mniej muzeów, a więcej wsi i miasteczek, rybackich przystani, małych kafejek i restauracyjek, będzie więcej życia. Oddalimy się na trochę od kłopotów i złego świata, zanurzymy w cień uliczek i skwerów. Nasza wycieczka to będzie wielka maltańska włóczęga.
JESPER JUUL (1948-2019) już w wieku piętnastu lat opuścił dom rodzinny, zaciągnął się do pracy na statku i rozpoczął samodzielne życie. O tym, że zostanie pedagogiem i terapeutą zadecydował rzut monetą. Na szali znajdował się także zawód leśnika. Zdobywając kolejne doświadczenia w pracy z młodzieżą i dorosłymi, zbudował swoje oryginalne spojrzenie na relacje rodzinne, które okazało się tak inspirujące dla wielu ludzi.Od najmłodszych był lat samowystarczalny i zbuntowany, lubił chadzać własnymi ścieżkami, co znalazło odbicie w jego filozofii wychowania. Jego życie było wypełnione aktywnością i pracą niemal do samego końca, mimo że zamiast wymarzonego odpoczynku pod koniec przyszła ciężka choroba. Pozostawił po sobie wartości i idee, które wciąż mają moc pomagania ludziom na całym świecie.
JERZY RUDNICKI pseud. Druciarz (11.07.1931-12.02.1988) - polski alpinista i taternik, były prezes Klubu wysokogórskiego w Katowicach, instruktor i kierownik obozów taternickich, z zawodu inżynier mechanik pracujący w Hucie Łaziska w Łaziskach Górnych.
Okres największej aktywności taternickiej Rudnickiego przypadł na lata 1950-1965. W Tatrach odkrywał nowe drogi taternickie (np. na wschodniej ścianie Młynarczyka w 1960 r.), współuczestniczył w pierwszych zimowych przejściach najtrudniejszych tatrzańskich dróg (m.in. Jaworowe Turnie, Wielka Teriańska Turnia Grani Hrubego). W 1956 r. jako pierwszy Polak wszedł na Elbrus. Wspinał się również w Alpach. Latem 1958 r. podczas pobytu w Alpach Delfinackich przeszedł nadzwyczaj trudną południową ścianę La Meije oraz południową ścianę Aiguille Dibona (obie z Jackiem Machem), a także wszedł granią Coste Rouge na Ailefroide Occidentale (3953 m n.p.m.), najwyższy punkt Ailefroide (z J. Machem, Maciejem Bernadtem i Krzysztofem Filasiewiczem.
Jerzy Rudnicki przeszedł do historii polskiego taternictwa również dlatego, że był bohaterem wielu nieprawdopodobnych opowieści i wspomnień. Cechował go indywidualizm i specyficzny tryb życia. Sprzęt turystyczny, ubranie, zdezelowany motocykl a nawet własną sztuczną szczękę naprawiał drutem - co dało początek jego przezwisku. Nie stronił od alkoholu, nie dbał o konwenanse i higienę, żył według własnych zasad i reguł.
Elwiro Michał Andriolli (1836-93). Najwybitniejszy ilustrator drugiej połowy XIX wieku na ziemiach polskich, twórca niezapominanych prac do Marii A. Malczewskiego, Pana Tadeusza A. Mickiewicza, Meira Ezofowicza E. Orzeszkowej, Romea i Julii W. Szekspira, Ostatniego Mohikanina J.F. Coopera, setek prac do ówczesnych czasopism ilustrowanych. Urodzony w epoce odchodzącego w niepamięć romantyzmu, przez całe życie karmił się jego ułudami, a przy tym był jednym z nielicznych artystów, którzy jeszcze za życia zdobyli sławę i na ówczesnych ziemiach polskich wcale nie było oczywiste także pieniądze. Urodzony w Wilnie syn Włocha, patriota, powstaniec styczniowy, przedsiębiorca, malarz, rysownik, ilustrator książek i czasopism. Włoch? Polak? Litwin? Artysta, który marzył o pozostawieniu po sobie wielkich dzieł sztuki, a jak na ironię przeszedł do historii za pracę, którą sam uważał za nieudaną: ilustracje do Pana Tadeusza. Kim był ten człowiek, pełen niepospolitej energii i woli tworzenia? Na to pytanie próbuję odpowiedzieć w tej książce.
Dora Maar jest utalentowaną fotografką, malarką i poetką, gdy poznaje Pabla Picassa - jednego z największych artystów XX wieku. Fascynacja szybko przeradza się w namiętny romans, który otwiera przed nią nowe możliwości twórcze, ale jednocześnie staje się źródłem bólu i wyrzeczeń.W cieniu wojny i okupacji Francji Dora coraz mocniej wikła się w relację z człowiekiem, który inspiruje ją i niszczy zarazem. Zmuszona do akceptowania jego zdrad, kaprysów i narastającej agresji, stopniowo traci samą siebie.To poruszająca opowieść o wielkiej namiętności, sztuce i cenie, jaką płaci się za bycie muzą geniusza. Louisa Treger w swojej powieści przywraca głos niezwykłej kobiecie, która przez lata pozostawała jedynie przypisem do życia i twórczości Picassa.
Malarz, legionista, lotnik, reżyser, pierwszy rektor ASP, potomek Piastów i człowiek, który potrafił zamienić mały Kazimierz nad Wisłą w jedną z najważniejszych kolonii artystycznych Europy. Tadeusz Pruszkowski był postacią tak barwną, że historia - nie wiedząc, w której szufladce przechowywać pamięć o nim - skazała go na zapomnienie.Najlepiej opłacany portrecista dwudziestolecia międzywojennego: malował Piłsudskiego, Mościckiego i elity II Rzeczpospolitej. Jako pedagog z powołania ukształtował całe pokolenia twórców - spod jego skrzydeł wyszli Wojciech Fangor, Teresa Roszkowska, Roman Kramsztyk czy Aleksander Ford. Własnym samolotem przekraczał granice państw, z Bractwem św. Łukasza wskrzesił ideę kolektywnego malowania wielkoformatowych płócien, nakręcił pierwszy polski western w klimacie groteski. Żył z rozmachem, lecz zginął zamordowany przez gestapo.Anna Litwinek podążyła śladami Pruszkowskiego, by przywrócić należne mu miejsce w historii. I dobitnie pokazuje, że był postacią wymykającą się jednoznacznym definicjom i kategoriom. Że stwarzał przestrzeń dla wspólnoty, udowadniał, że możliwe są pogodzenie buntu i tradycji, postępu i szacunku dla przeszłości - nie będzie więc lepszego momentu, by wsłuchać się w jego biografię.+++Mój ojciec Stefan stawiał swojego stryja Tadeusza Pruszkowskiego za wzór spójności życia, pasji i etyki. W książce Anny Rudnickiej-Litwinek Prusz jest człowiekiem renesansu w nowoczesnym wydaniu. Czytając, ulegamy czarowi jego osobowości - był człowiekiem, który z najwyższą powagą potrafił oddawać się swojemu malarstwu, by chwilę później bawić się, żartować i cieszyć życiem w Kazimierzu. Między słowami wybrzmiewa jego credo - niepokorna wolność i twórcza witalność.Krzysztof Pruszkowski - urodzony w willi Pracownia Tadeusza Pruszkowskiego w Kazimierzu Dolnym, architekt, urbanista, artysta sztuk wizualnych, twórca autorskiej techniki FotosyntezyOd lat regularnie przystaję przed kamienicą na ulicy Lwowskiej, gdzie mieszkał i malował Tadeusz Pruszkowski, a jednym z piękniejszych przeżyć była dla mnie niedawna wizyta w domu artysty w Kazimierzu Dolnym i widok z okna jego pracowni - na zakole Wisły i na księżyc wschodzący nad miasteczkiem. W galerii fascynujących postaci dwudziestolecia Prusz zajmuje ważne miejsce. Aż pozazdrościłam Annie Rudnickiej-Litwinek pracy nad jego biografią. Książka jest świetna: pełna faktów z życia Grubasa, wielowątkowa, z szeroko zarysowanym tłem i z emocjami autorki, które w pełni podzielam.Małgorzata Czyńska
"Rzeźpospolita to zapis opowieści ludzi tworzących polską scenę metalową w latach dziewięćdziesiątych minionego stulecia. Ich losy, nawet za cenę upiększeń, przez lata tworzyły nową legendę. Ostatnia dekada poprzedniego stulecia to czas niekończących się zmian i rozwoju muzycznego w Polsce. Jest to okres szczególnie ważny dla sceny metalowej w naszym kraju, bo okres pionierski - to właśnie w tamtych latach zaczął rodzić się rynek sensu stricto z pierwszymi profesjonalnymi studiami nagrań, wytwórniami, oficjalną dystrybucją, raczkującymi trasami koncertowymi, czyli wszystkim tym, co oczywiste dla innych gatunków muzycznych, a dotąd nieistniejące w naszym metalu. O tym i wielu innych sprawach rozmawiałem z bohaterami tamtej epoki. To nie jest publikacja wyłącznie dla tych, który ocaleli z rzezi muzycznej zafundowanej przez wtedy młodych gniewnych, a dzisiaj ludzi około pięćdziesiątki.To lektura napisana przez fana dla fanów". - Piotr Dorosiński
Odkryj sztukę nicnierobienia - przewrotną, fascynującą i zaskakująco potrzebną.
W świecie, który nagradza nieustanne działanie, szybkie decyzje i wieczną gotowość do walki, zatraciliśmy coś ważnego, a mianowicie umiejętność nicnierobienia.
Ta błyskotliwa książka zabiera czytelnika w podróż przez historię bezczynności - od starożytnych filozofów, przez wielkich myślicieli, po współczesne przykłady ze świata biznesu. Z humorem i lekkością pokazuje, dlaczego czasem najlepszą decyzją jest brak decyzji.
To idealna lektura dla tych, którzy chcą zwolnić, złapać dystans i dowiedzieć się, jak brak działania może paradoksalnie przynieść największe rezultaty w świecie nieustannego pośpiechu i przebodźcowania.
Zatrzymaj się, przemyśl, nie działaj - i zobacz, co się wydarzy.
Krzysztof już jako nastolatek miał kłopoty z prawem. Jako młody gniewny brał udział w demonstracjach antykomunistycznych, czego skutkiem był wyrok i więzienie. Po wyjściu na wolność, w wieku 18 lat, nie otrzymał od nikogo wsparcia, nawet rodzina się go wyparła. Pomoc otrzymał od ludzi powiązanych ze światem przestępczym. I tak zaczęła się jego kariera gangstera: haracze, kradzieże, porachunki, narkotyki. W obawie o swoje życie i wolność za popełnione przestępstwa, ucieka do Francji. Tam spotyka miłość swojego życia. Jego wybranka, Swietłana była córką rosyjskiego mafijnego bossa, Siergieja Kuzniecowa. By być z ukochaną, podjął pracę na rzecz rosyjskiej mafii. Początkowo trudnił się ściąganiem haraczy od alfonsów i rozwożeniem narkotyków po paryskich klubach. Z biegiem czasu, zdobył uznanie za skuteczność w odbieraniu długów i zaufanie szefa, który w nagrodę zlecił mu mu egzekucję swojego śmiertelnego wroga. W odwecie ginie w aucie pułapce ukochana Swietłana... Tego dnia Krzysztof zablokował w sobie wszystkie emocje.
Józef Czapski był jedną z najwybitniejszych polskich postaci XX wieku. Malarz, pisarz, diarysta, którego cechowała niezwykła zdolność znajdowania się na równi z innymi: arystokratami, politykami, artystami, żołnierzami i zwyczajnymi ludźmi. W 130. rocznicę urodzin Józefa Czapskiego Wydawnictwo Narodowego Centrum Kultury w serii Jubileusze przygotowało nowe eseje i rozmowy ukazujące niezwykłość jego życia i dzieła oraz ich oryginalność. Tom został wzbogacony reprodukcjami dzieł malarza. Wszyscy, których obdarzał swoją przyjaźnią, a był pod tym względem bardzo hojny, pozostawali mu nieprzerwanie wierni: wspomnienia, zapamiętane spotkania i rozmowy, listy, rysunki, obrazy, strony z dziennika, eseje o literaturze i malarstwie to wszystko czyni wciąż żywą tę wyjątkową postać, jaką był Józef Czapski. Uosobienie polskości w jej najlepszej odmianie. dr hab. Paweł Rodak, prof. UW
Był władcą największego imperium w dziejach świata. Zmienił bieg historii. Dlaczego tak mało wiemy o człowieku, który w XIII wieku przez ponad 30 rządził lat prawdopodobnie połową ludzkości? Kim naprawdę był Wielki Chan mongolski i pierwszy cesarz Chin z dynastii Yuan? Najpotężniejszy władca, jaki kiedykolwiek żył, aż do powstania współczesnych supermocarstw, nie urodził się, by rządzić. Zdobył tron dzięki podstępowi swojej niezwykłej matki. Ale utrzymał go nie tylko brutalną siłą i bezwzględnością, lecz mądrością i przebiegłością. Jako pierwszy chan Mongolii odebrał staranne wykształcenie, co pomogło mu spełnić wizję jego wielkiego przodka stworzenia światowej potęgi. Obdarzony geniuszem Czyngis-chana, dostrzegł, że to Chiny stanowią klucz do budowy imperium i mogą stać się kamieniem węgielnym jego panowania nad światem zgodnie z nakazem Niebios. Z żelazną konsekwencją i bezlitośnie wyeliminował swoich przeciwników politycznych, zniszczył starą stolicę, by nową przenieść do Pekinu. Po dwudziestu latach wojny jako pierwszy „barbarzyńca” zdobył i zjednoczył Państwo Środka w granicach, które do dzisiaj są granicami Chin. Jego władza rozciągała się od Pacyfiku po Ural i od Syberii po Afganistan. Obejmowała jedną piątą wszystkich zamieszkanych lądów świata. Pochód jego wojsk zatrzymał dopiero w 1281 roku u wybrzeży Japonii kamikadze, Boski Wiatr, potężny tajfun, który zniszczył mongolską flotę. Jednakże Kubilaj-chan był nie tylko zdobywcą, ale i dalekowzrocznym politykiem. Z jego ambicji panowania nad światem zrodziło się coś niezwykłego: nie ponura dyktatura, lecz odrodzenie i rozkwit. Dał Chinom poczucie nowej tożsamości, która stanowiła podwaliny supermocarstwa XXI wieku. JOHN MAN to wybitny angielski historyk, pisarz i podróżnik, wytrawny znawca dziejów Chin, Japonii i Mongolii, autor książek: „Czyngis-chan. Najokrutniejszy zdobywca wszech czasów”, „Attyla. Największy barbarzyńca – postrach Europy”, „Tajna historia ninja. 1000 lat wojowników cienia”. W tej plastycznej biografii maluje barwny, wyrazisty portret mongolskiego chana, który został cesarzem Chin i na zawsze zmienił ich historię. „Trudno znaleźć lepszego pisarza, a zarazem przenikliwszego historyka niż John Man”. Simon Sebag Montefiore
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/SMALL/000080/prezydent-aleksander-kwasniewski-w-rozmowie-z-aleksandrem-kaczorowskim-wydanie-2025.jpg "Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]. Autor: Aleksander Kwaśniewski, Kaczorowski Aleksander. Dobreksiazki.pl")
