Szeroki wybór książek, multimediów z zakresu szeroko pojętej kultury: architektura, duchowy wymiar twórczości, szlaki kajakowe, współczesne media, przemoc w mediach, polityka. Odnajdziesz tu również książki i podręczniki idealne dla uczniów oraz studentów. Szeroki wybór beslsellerów i nowości.
Zapraszamy do wielkanocnej pracowni Martynki - bohaterki serii bestsellerowych książek.
Ze zwykłych materiałów oraz opisanych i zilustrowanych instrukcji krok po kroku, dzieci z niewielką pomocą osoby dorosłej wyczarują piękne ozdoby na Wielkanoc - papierowe wiosenne kwiaty, kolorowe jajka, zajączki, doniczkowe dzwonki, a także słodkie co nieco. Na końcu książki znajdziecie szablony, aby jeszcze łatwiej można było wykonać załączone projekty. To wspaniałe pomysły do wykonania w domu, w przedszkolu i szkole.
Ukazały się już trzy z czterech tomów „Krzyża polskiego”. Albumy te stanowią żywe i piękne świadectwo wpisania symbolu Zbawienia w dzieje narodu polskiego. Jak kraj długi i szeroki, Krzyż Chrystusa przypomina Polakom o ich ponadtysiącletniej chrześcijańskiej tradycji i stanowi drogowskaz na kolejne milenium.
Tomy I i II
„Krzyż polski. Przybytek Pański”
przedstawiają krzyże w rodzimych kościołach, kaplicach i klasztorach oraz ich otoczeniu. Są wśród nich zarówno cudowne krucyfiksy, jak i krzyże zwyczajne, dzieła wybitne, jak i mniej uznane, zabytkowe i współczesne.
Tom III
„Krzyż polski. Krajobraz i sacrum”
Album ten świadczy o tym, jak bardzo znak Chrystusowego Zbawienia wrósł w krajobraz Polski – towarzyszył m.in. udającym się do pracy, wyruszającym w podróż, był znakiem pokuty i zadośćuczynienia, wyrazem dziękczynienia i prośby. Tom ów prezentuje krzyże w miastach i na wsiach, wśród pól i w lasach, przy drogach i domostwach, na cmentarzach i w wielu innych miejscach, które ludzie chcieli naznaczyć obecnością Boga.
Tom IV
„Krzyż polski. Patriotyzm i męczeństwo” ukaże się w 2.połowie marca
Adobe InDesign stał się wiodącym narzędziem projektowania i składu publikacji, w dużej mierze dzięki jego wyrafinowanym, choć nadal przyjaznym dla użytkownika funkcjom zapewniającym kontrolę nad wszelkimi aspektami typografii zarówno w skali globalnej, jak i mikro. Uaktualnione wydanie swojej książki Nigel French poświęcił wyłącznie funkcjom typograficznym Adobe InDesign, udostępniając przegląd ogromnych możliwości kształtowania tekstu, poczynając od podstawowych funkcji formatowania znaków, a kończąc na wykorzystaniu siatek do projektowania złożonych układów, typowych dla czasopism i gazet. Dzięki przykładom praktycznym, licznym wskazówkom i bogactwu ilustracji, InDesign i tekst przedstawia zasady tworzenia możliwie najlepszego wyglądu tekstu w możliwie najprostszy i efektywny sposób, stanowiąc cenne źródło informacji dla każdego, kto chce udoskonalić tworzone przez siebie publikacje pracując w Adobe InDesign.
Popkomunizm to interdyscyplinarny zbiór tekstów naukowych, dotyczących kultury popularnej w komunizmie i komunizmu w kulturze popularnej. Autorzy proponują:
dla początkujących ? dzieje czeskiej komedii,
dla dociekliwych ? rozwiązanie Hydrozagadki,
dla turystów ? podróż Zastawą 750 po Jugosławii albo zwiedzanie Nowej Huty i elektrowni w Czarnobylu,
dla smakoszy ? tajniki kuchni Marszałka Tity,
dla prawdziwych mężczyzn ? losy Kapitana Żbika i Majora Zemana,
dla odważnych ? horror w wydaniu polskim i czechosłowackim,
dla znudzonych ? peerelowską wersalkę lub odrobinę hippisowskiego buntu,
dla kolekcjonerów ? polski vintage i peerelowskie komiksy,
dla sympatyków nieoczywistego mistycyzmu ? życie po życiu powieści milicyjnej lub drugie życie radzieckiego imperium znaków,
dla postępowców ? nowomowę w krzywym zwierciadle,
dla nostalgików ? gejowskie wczasy w Lubiewie, ostalgię i różne inne powroty do komunistycznej przeszłości.
Johan Huizinga (1872-1945), z wykształcenia orientalista, przez dziesiątki lat profesor historii kultury na uniwersytecie w Lejdzie (Holandia), jest szeroko znany w świecie jako autor dwóch przede wszystkim dzieł: Jesień średniowiecza (1919) i właśnie Homo ludens. Ta ostatnia książka, choć opublikowana w 1938 roku, do dziś fascynuje historyków i filozofów kultury świeżością i odkrywczością spojrzenia, czego dowodem jest nowa dziedzina badawcza zainicjowana pod koniec XX wieku: ludologia. Autor wskazuje na grę-zabawę jako element kultury konstytutywny dla wielu jej dziedzin. Zabawa nie jest tu zwykłą rozrywką, lecz współzawodnictwem, rywalizacją, która z czasem przybrała instytucjonalne formy. Huizinga wynajduje nowe słowo "ludiek" na oznaczenie niuansów tego "ludycznego" charakteru ludzkiej kultury. Nie twierdzi, że kultura jest wprost "zabawą", lecz w subtelny sposób wywodzi z "ludycznych" poczynań człowieka najrozmaitsze zjawiska kulturowe - od wojny i prawa po naukę, poezję i sztukę. "Ludyczność" współokreśla kształt dzieła stworzonego przez homo faber.
Autor diagnozuje dziejową sytuację człowieka w dobie cywilizacji technicznej i dominacji "ontoteologii". Zajmuje stanowisko w kwestii miejsca i roli metafizyki w ludzkim myśleniu, wypowiada się o "Bogu filozofów" odległym od "boskiego Boga". Do Boga filozofów człowiek "ani nie może się modlić, ani mu się ofiarować", "padać w trwodze na kolana", "muzykować ani tańczyć". Postulując "bezbożne myślenie", porzucenie ontoteologii i powrót w "istotę metafizyki", Heidegger wypowiada się w swoim trudnym języku o fundamentalnych kwestiach nurtujących dzisiejszego człowieka.
Na książkę składa się trzydzieści siedem artykułów interpretujących różnorakie aspekty wizji kultury polskiej i europejskiej, odsłaniające się w piśmiennictwie klasyków nacjonalizmu do roku 1939, a także w dziełach literackich i publicystycznych tych pisarzy, których postawy inspirowane były ideologią Narodowej Demokracji bądź w jakiś sposób do niej nawiązywały. Dominują zdecydowanie opracowania historycznoliterackie (taki był zamysł redaktorów książki), co wywołuje ten skutek, że projekty ideologiczne opisywane są także ze względu na sposób ich artykulacji, na przykład w formie fikcji literackiej czy dyskursu filozoficznego. Niniejsza publikacja nie jest zbiorem studiów politologicznych ani historycznych. Autorów interesowało raczej to, co można nazwać podmiotową reakcją na nacjonalizm czy partycypowanie w nacjonalizmie, a także różne sposoby rozumienia tego pojęcia, co znajduje wyraz w definicjach i dystynkcjach stosowanych przez autorów opracowań.
Ze Wstępu
Druga książka autora o Sokratesie jako filozofie i nauczycielu, jak też magu, triksterze i zwodzicielu. Jako autsajder i ekscentryk był kapłanem inicjującym uczniów w sekretne nauki i specjalistą od sacrum, pokazującym jak dokonać transformacji umysłu. W tej roli Sokrates jest pierwowzorem dzisiejszej neuronauki, który łączył praktyki magiczno-religijne z dociekaniami filozoficznymi. Sokrates był postacią charyzmatyczną, prowadzącą ascetyczny tryb życia, wchodzącą w stany ekstatyczno-transowe, miał dar prekognicji. Dla uczniów był bardziej mistrzem duchowym niż nauczycielem filozofii. Kierując się głosem dajmoniona, przekazywał lecznicze modlitwy, tłumaczył wróżby i sny. Znał nauki orfickie, był wtajemniczony w misteria korybantów, miał związek z bóstwami żeńskimi (nimfami, muzami), praktykował medytację związaną ze śmiercią. Był psychagogiem, któremu przypisywano umiejętność prowadzenie dusz po śmierci.
Polecamy także książkę "Sokrates nieznany" tego samego autora.
Znaczenia przemijania podejmują próbę przybliżenia problematyki konserwacji sztuki współczesnej na przykładzie instalacji Ilji Kabakowa ?Szkoła nr 6? (1993), należącej do kolekcji Chinati Foundation w amerykańskim stanie Teksas. Argumentacja proponowanego programu ochrony i konserwacji instalacji, będącej rekonstrukcją radzieckiej szkoły na terenie dawnego fortu wojskowego USA, naświetla zakres podejmowanych zagadnień oraz sposób postępowania konserwatora, dostosowany do indywidualnego charakteru dzieła. Obok analizy wielowątkowego kontekstu pracy, warunkującego powstanie i recepcję instalacji - poznanie opinii artysty i interpretacja cechy nietrwałości, składają się na uzasadnienie przedstawionych decyzji. Kwestia przemijania dzieła odgrywa w rozważaniach rolę kluczową, stanowiąc podstawę artystycznej koncepcji i znak współczesnej twórczości, ale także przyczynę konserwatorskiej interwencji oraz - paradoksalnie - przedmiot konserwacji. Skłania również do refleksji nad przemianą zadań i założeń dziedziny konserwacji w wyniku konfrontacji z nietypowymi problemami, jakie prezentuje współczesna sztuka.
Celem tej pracy jest zaprezentowanie i interpretacja poglądów fenomenologa, który umieścił problematykę ludzkiego ciała w centrum rozważań filozoficznych. Michel Henry utożsamił ciało ludzkie z bytem absolutnym, stanowiącym podstawę i warunek wszystkiego, co istnieje, wszystkiego, co doświadczalne.
Georges Vigarello (ur. 1941) kontynuuje dziś zainicjowane przez wcześniejszych francuskich historyków badania nad życiem codziennym w dziejach. Vigarella można by nazwać historykiem ciała - pięknego i upiększanego, zdrowego i chorego, czystego i brudnego. I właśnie ciałem zbrukanym zajmuje się on w tym studium o gwałcie i stosunku prawa do niego w epoce nowożytnej i współczesnej. Stosunek ten okazuje się wyrazem szerszych kwestii moralno-obyczajowych determinujących dawne społeczeństwa. W stosunku do gwałtu tkwi nie tylko pogląd na miejsce kobiety w społeczeństwie, lecz także na naturę prawa i na rozumienie przestępstwa. Wszystko to Vigarello rozważa w swej pionierskiej "historii gwałtu", czyli historii rozumienia przemocy seksualnej, a w konsekwencji przemocy w ogóle. Przedstawia żmudny trud teoretyków prawa zdefiniowania zbrodni dziś oczywistej, dawniej wcale nie. Przywołując drastyczne przykłady z historii ostatnich stuleci, pokazuje przy tym ku naszemu pouczeniu i przestrodze, jak bardzo prawo, praktyka jurysprudencji uzależniona jest od dominującej w społeczeństwie obyczajowości, od jego poglądów - i przesądów.
Erving Goffman (1922-1982) zalicza się do niekonwencjonalnych klasyków amerykańskiej socjologii. Mniej zainteresowany teoriami systemów i badaniami ilościowymi, preferował obserwację uczestniczącą. Najbardziej znane jego dzieło "Człowiek w teatrze życia codziennego" (1959) należy do światowego kanonu badań socjologicznych. Jest w tej książce tyleż frapujących szczegółów co metodycznych analiz, służących także opisowi obyczajowości. Na podstawie przeróżnych źródeł - od anonsów reklamowych po podręczniki dobrego wychowania - autor rozważa "teatralny" charakter ludzkich zachowań społecznych. Uświadamia nam ich mechanizmy, z których na ogół nie zdajemy sobie sprawy: prezentujemy siebie za pomocą "fasady" w pewnych "dekoracjach", wycofujemy się za "kulisy". "Fasad", masek mamy wiele w zależności od "sytuacji". Wszyscy jesteśmy aktorami, wszyscy też widzami, ale jak przekonuje zebrany przez Goffmana materiał, nie musimy mieć z tego powodu wyrzutów sumienia, bo taka "gra", taka "interakcja symboliczna" są wprost niezbędne do właściwego funkcjonowania społeczeństwa.
SŁOWO WSTĘPNE — Jerzy Szacki
PRZEDMOWA
PODZIĘKOWANIA
WPROWADZENIE
I. WYSTĘPY
Zaufanie do roli
Fasada
Dramatyzacja działalności
Idealizacja
Kontrolowanie ekspresji
Fałszywa prezentacja
Mistyfikacja
Rzeczywistość i gra
II. ZESPOŁY
III. SCENA I KULISY
IV. ROLE POBOCZNE
V. KOMUNIKATY NIE W STYLU PRZEDSTAWIENIA
Stosunek do nieobecnych
Rozmowy inscenizatorskie
Zmowa członków zespołu
Działania na pograniczu zespołów
VI. SZTUKA MANIPULOWANIA WRAŻENIAMI Przymioty i praktyki obronne
Praktyki protekcyjne
Taktowne reakcje na taktowne postępowanie
VII. WNIOSKI
Punkt wyjścia
Kontekst analityczny
Osobowość — interakcja — społeczeństwo
Zróżnicowanie kulturowe
Rola ekspresji polega na przekazywaniu
obrazu swego ,ja"
Inscenizacja a ludzkie ,ja"
INDEKS OSÓB
Świat niezwykłych rozkoszy
Tradycja Kraju Wschodzącego Słońca, od czasu jego narodzin obfituje w odniesienia do seksualności. Przy tym, w przeciwieństwie do społeczeństw europejskich i tych, w których upowszechniły się sztywne nakazy religii monoteistycznych, seksualność japońską cechowała przede wszystkim radość i swoboda, bez żadnych negatywnych obciążeń i skojarzeń. Seksualność traktowano zawsze w Japonii jako niezbywalną potrzebę zgodną z naturą ludzką, której nie wolno tłumić, lecz w pełni zaspokajać.
„Książka Marty Newelskiej jest pierwszym opracowaniem w polskiej literaturze japonistycznej traktującym zjawisko homoseksualizmu w sposób tak otwarty, drobiazgowy i obszerny. Autorka dołożyła wszelkich starań, aby temat japońskiej seksualności, tradycji homoerotycznej na dworze cesarskim, w klasztorach buddyjskich, wśród samurajów, czy aktorów teatru kabuki. Według niektórych badaczy powszechność praktyk homoseksualnych miała istotny wpływ na charakter relacji senior-wasal i stanowi jeden z czynników odpowiedzialnych za kształtowanie japońskiej rzeczywistości.” Dr hab., prof. UMK Krzysztof Stefański
Książka Marty Wójcickiej jest pierwszą w Polsce pozycją zawierającą systematyczne opracowanie formuł, tj. początku i końca, funkcjonujących w prozatorskich tekstach folkloru. Praca przynosi systematyzację, typologizację i zapisy schematów modelowych formuł różnego typu. Autorka stanęła przed bardzo trudnym problemem klasyfikacji prozatorskich gatunków folkloru i sytuowania przez badaczy tych samych tekstów w obrębie różnych typów gatunkowych, a nawet gatunków, np. bajki, opowieści, legendy czy jeszcze innych. Cenne w pracy jest to, że Autorka przy charakterystyce poszczególnych typów formuł przyjmuje te same kroki, które zapewniają opisom porównywalność. Praca Marty Wójcickiej po opublikowaniu stanie się ważną pozycją w kanonie lektur tekstologów i folklorystów
Jeśli chcesz zobaczyć coś naprawdę ciekawego, zejdźcie z utartych szlaków i odkryjcie małe cudowne miasteczka, pełne zabytków, dzieł sztuki, śladów dawnej świętości. Niektóre z nich są dziś skansenami funkcjonującymi dzięki nowym trendom w turystyce, większość jednak tętni życiem, łącząc nowoczesność z poszanowaniem tradycji, wskrzeszając stare rytuały, obyczaje, rzemiosła. Wszystkie są doskonałym celem nadzwyczaj ciekawych niebanalnych podróży.
Antologia składa się z dwudziestu tekstów. Mogłoby być ich więcej. Śmierć stała się francuską specjalnością. Przywykło się uważać, że jest Mistrzem z Niemiec. Tymczasem w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych we francuskiej historii, filozofii i naukach społecznych powiedziano o śmierci niemało i były to wypowiedzi godne uwagi. Najsilniej zabrzmiał chyba głos historyków mniej lub bardziej jawnie nawiązujących do tradycji ?Annales?. Emmanuel Le Roy Ladurie, omawiając książki Vovelle?a, Lebruna i Chaunu, nie wahał się użyć formuły ?nowa historia śmierci?. Równolegle powstawała też jej ?nowa? antropologia (Thomas i Maertens), semiotyka (Marin i Urbain) i estetyka (Guiomar i Claire).
Rozprawa Mikołaja Tyrchana jest opracowaniem znamionującym erudycję, dociekliwość badawczą i rzetelność. Cechują ją dar łączenia źródłowej analizy z syntetycznymi uogólnieniami oraz poczucie odpowiedzialności za słowo. Lektura pracy skłania do refleksji nad losami polskimi. Autor trafnie rozpoznaje przełomowe momenty w historii PRL i poddaje je wnikliwym analizom i ocenom, formułowanym na łamach paryskiej "Kultury".
Trafny jest wielostronny obraz roli, jaką odgrywa "Kultura" wobec demokratycznej opozycji w kraju: jako trybuny opozycji krajowej, jako "bezstronnego moderatora" w licznych dyskusjach programowych toczonych w środowiskach demokratycznych, jako propagatora zachodnich wartości: filozofii liberalizmu, pluralizmu idei, poszanowania praw mniejszości narodowych.
Prof. dr hab. Henryk Olszewski
W przedłożonej do recenzji pracy zbiorowej dominuje problematyka wychowania i kultury jako dwóch nieodłącznych rzeczywistości. Zestawienie tych zagadnień nie byłoby niczym szczególnym, gdyby nie trzecie kluczowe zagadnienie, którym jest mądrość. Kategorię tę zawdzięczamy pedagogice sokratejskiej, którą z końcem XX wieku zaczęła w Polsce rozwijać i promować Bogusława Jodłowska ? jedna z redaktorek pracy.
Pedagogika sokratejska rekonstruowana jest przez Autorkę legitymizującą się szeroką erudycją. Przywoływanie wielu, w swej istocie wybitnych dzieł światowej humanistyki sprawia, że Autorka ciągle nie ?domyka? budowanego systemu pedagogiki sokratejskiej. Jako jego prekursorka we współczesnej polskiej pedagogice odsłania czytelnikowi swoją wędrówkę jego śladami, pokazuje swoje poszukiwania uzasadnień i analogii między trudnymi czasami demokracji ateńskiej, a sytuacją współczesnego świata. Stawia przy tym wiele trudnych pytań, może zbyt wiele i zbyt trudnych, ale w ten sposób zmusza Czytelnika do myślenia.
"Główna myśl we Wzorach kultury zawiera się w cytowanej jako motto indiańskiej przypowieści o glinianym kubku, który każdy lud otrzymał od boga, aby pił z niego własne życie. Jak woda czerpana z jednego źródła przybiera w różnych naczyniach odmienne kształty, tak pojawia się w doświadczeniu odmiennych ludów różnorodność kultur stanowiąca świadectwo szerokiej skali możliwości kształtowania form ludzkiego życia". Antonina Kłoskowska, Kultura masowa
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
