Szeroki wybór książek, multimediów z zakresu szeroko pojętej kultury: architektura, duchowy wymiar twórczości, szlaki kajakowe, współczesne media, przemoc w mediach, polityka. Odnajdziesz tu również książki i podręczniki idealne dla uczniów oraz studentów. Szeroki wybór beslsellerów i nowości.
Pojęcia typu „dyskurs", „narracja" czy też „nowe media" weszły na stałe do współczesnego słownika i stały się synonimem nowoczesnej kultury. Stąd w pracy poświęcono im wiele miejsca, zwracając uwagę na fakt, że bez nich nie jest możliwe komunikowanie się między ludźmi.
Czy dyskurs i narracja oznaczają coś rzeczywiście nowego i nieznanego? Absolutnie nie. Są to współczesne synonimy dyskusji i monologu. W takim samym sensie, w jakim używano ich nawet w starożytności. Po cóż zatem to rozróżnienie? Tajemnica - jak należy się domyślać - tkwi właśnie w owych nowych mediach, które te dwa aspekty komunikacji nieco zmieniają, nadając im swoistą, ale niezbyt korzystną dla kontaktów ludzkich anonimowość.
W książce przedstawiono próbę połączenia klasycznej dyskusji z kulturowym monologiem, ale bez pozbawiania tych pojęć zawartości kulturowej. Stąd język, który zawiera liczne stereotypy ułatwiające czasami porozumienie. Archetypy, jako „wyschnięte koryta" potencjalnej możliwości porozumiewania się „od nowa". Są też takie elementy, jak nasze liczne językowe fobie, obsesje, slogany. Jest tak potrzebna naszej wrażliwości iluzja. Są też liczne metafory, które w porozumiewaniu się są bezcenne.
Książka przeznaczona jest dla ludzi religii, polityków, biznesmenów, naukowców, artystów i ludzi kultury, czyli - przydatna dla wszystkich tych, którym więź z innymi ludźmi i jakość porozumiewania się z elementami wiary, intuicji emocji, intelektu oraz wyobraźni leży głęboko na sercu. Bądź też takiego komunikowania pragną. Czy jest to możliwe w świecie nowych mediów? Autor ma nadzieję, że każdy Czytelnik jeszcze się na tyle we współczesnym świecie nie pogubił, by sobie odpowiedzieć na to pytanie sam. I samemu też spróbować łączyć to, co cenne w języku z tym, co nowoczesne w technologii.
„Źródło i mielizny” to kontynuacja zbioru esejów zatytułowanego „Dla Sprawy”. Tym razem autor zamierzał pisać w tonie zupełnie poważnym, ale i tak wkradło się do tej książki sporo lekkiego humoru. Chesterton z właściwą sobie przenikliwością przygląda się rozmaitym przejawom współczesnego życia i kryjącym się za nimi ideom. Opisuje komunizm jako rozpasany ascetyzm, a kapitalizm jako głównego wroga rodziny. Chwali uroki pustelnictwa, wyjaśnia, czemu dzisiejsza ekonomia jest chora i czemu każdy powinien żyć trzysta lat. Zajmuje się historiografią i aliteracją, krytykuje fanatyczną pasję zakazywania oraz kontrolę urodzeń. We wszystkich tych kwestiach pokazuje, że ilekroć cywilizacja odchodzi od katolicyzmu, prędzej czy później odchodzi też od zdrowego rozsądku i popada w taką czy inną ideologiczną obsesję. Wiara katolicka, twierdzi Chesterton, jest wiecznym źródłem, podczas gdy wiele nowoczesnych trendów to tylko zwodnicze mielizny.
Kolejna po Krótkich wywiadach z paskudnymi ludźmi książka wybitnego postmodernisty nareszcie po polsku!
Gorzka i wnikliwa analiza ubóstwa intelektualnego oferty telewizyjnej, miażdżąca krytyka twórczości Davida Lyncha oraz godny Mrożka reportaż z tygodniowego rejsu luksusowym liniowcem na Karaiby… W zbiorze swoich siedmiu esejów Wallace żongluje tematami i stylistyką. Urzeka celnością spostrzeżeń, ironią, dowcipem i intelektualnym rozmachem.
Album Lafit. Ludzie Kultury o sobie powstał w oparciu o liczne materiały poświęcone członkom redakcji paryskiej "Kultury".
Zawiera wypowiedzi m.in. Jerzego Giedroycia, Józefa Czapskiego, Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, Czesława Miłosza czy Melchiora Wańkowicza, opracowane w formie ponad 350 cytatów. W albumie tym ludzie "Kultury" oraz współpracownicy Instytutu Literackiego w Paryżu opowiadają o początkach "Kultury", życiu codziennym, linii politycznej, relacjach z Polską i ideach przyświecających działalności Instytutu.
Praca otrzymała w 2014 roku I nagrodę w Konkursie na najlepszą pracę doktorską, organizowanym przez Narodowe Centrum Kultury.
Celem pracy było zbadanie na ile specyficzne, z jednej strony wyreżyserowane, z drugiej odrealnione, świąteczne, ludyczne i zrytualizowane międzykulturowe praktyki folklorystyczne (sceniczne i zakulisowe) mogą stanowić interakcyjną odpowiedź na wyobcowanie i bierność człowieka we współczesnym świecie. Międzykulturowe festiwale folklorystyczne, stanowiąc pomost między kulturami, usposabiają ich uczestników do poznania, porównania, zrozumienia, akceptacji bądź negacji, integracji ale także rywalizacji i konfliktu, przy czym zawsze owocują wymianą i przemianą. Równocześnie są one okazją do umocnienia i manifestowania własnej tożsamości i wyznawanych wartości. W sytuacji zwielokrotnionego i wyeksponowanego spektaklu otwierają drogę do interpretacji współczesnej kultury jako widowiska. Ta swoista seria performansów może stanowić zarówno przewodnik po różnorodności kulturowej, jak i reprezentację rzeczywistości społeczno-kulturowej.
Książka jest podsumowaniem wieloletnich badań terenowych autorki przeprowadzonych w latach 2006-2011 wśród uczestników 37 europejskich festiwali folklorystycznych i folkowych (12 krajów). W książce zawartych zostało kilka postulatów, których realizacja może przyczynić się do pogłębienia wielopłaszczyznowej refleksji nad poruszaną materią, jak i do zwiększenia nacisku na uświadomienie roli i znaczenia festiwali i ruchu folklorystycznego w dyskursie społeczno-kulturowym (w kulturze popularnej) głównie w kontekście relacji międzykulturowych.
Praca otrzymała w 2014 roku II nagrodę w Konkursie na najlepszą pracę doktorską z dziedziny nauk o kulturze, organizowanym przez Narodowe Centrum Kultury.
Rozprawa jest próbą rozwinięcia dziedziny kulturoznawstwa stosowanego. Autorka zajmuje się w niej obrazem i jego umocowaniem jako fenomenu kulturowego, w szczególności w wymiarze praktycznym. Podstawą do rozwijania swojej koncepcji uczyniła teorię interpretacji obrazów Aby'ego Warburga i skonfrontowała ją ze współczesnymi propozycjami, w tym mało znanymi w Polsce propozycjami Bildwissenschaft(en), wzmocnionymi o założenia performatyki oraz o własne badania, przeprowadzone z udziałem artystów, performerów i edukatorów sztuki.
Książka ta jest wyczekiwaną, przez śledzących polskie studia nad miastem, pracą. To kolejna pozycja kulturoznawcza, która wypełnia lukę na rynku polskim w zakresie refleksji nad miastem, obecnej już od lat w myśli humanistycznej.
z recenzji dr hab. Barbary Kity (UŚ)
Pojęciem podstawowym na gruncie kulturowych studiów miejskich są kultury miejskie, a założeniem wyjściowym przekonanie o tym, że miasto jest przestrzenią kulturową. Jak łatwo zauważyć. mogą być zatem postrzegane jako forma kontynuacji polskiej myśli kulturoznawczej, ograniczona jednak do jednego obszaru - współczesnych przestrzeni miejskich jako wytworów kulturowych.
ze Wstępu prof. Ewy Rewers
Opozycja należy do fundamentalnych w kulturze kategorii - jest więc przedmiotem zainteresowania wszystkich zajmujących się kulturą w różnych jej przejawach i wymiarach. Przedstawione do recenzji teksty ujmują ja z różnych punktów widzenia: filozoficznego, kulturoznawczego, antropologicznego, socjologicznego, etnolingwistycznego i folklorystycznego, a tym, co łączy autorów, jest uznanie społecznego wymiaru tej kategorii - europejskiego, polskiego; miejskiego, wiejskiego; współczesnego i tradycyjnego.Z recenzji dr Joanny Szadury
Zaczęło się w San Francisco w czasie „lata miłości”, kiedy to beatnicy przekazali pochodnię wolności hippisom. Czy też może w Londynie, kiedy Beatlesi zainspirowani działaniem pewnej substancji psychoaktywnej nagrali Orkiestrę Klubu Samotnych Serc Sierżanta Pieprza – płytę, która zmieniła historię muzyki. A może w ogarniętym anarchistyczną rewoltą Paryżu albo podczas koncertu w Newport, kiedy Bob Dylan z folkowego śpiewaka stał się głosem pokolenia rock and rolla? Lata 60. to czas obyczajowej rewolucji, politycznego, społecznego i artystycznego wrzenia, które ogarnęło powojenne pokolenie po obu stronach Atlantyku.
Jerzy Jarniewicz, poeta i eseista, znawca literatury i kultury anglosaskiej oraz znakomity tłumacz (m.in. Jamesa Joyce’a, Philipa Rotha, Johna Banville’a), prowadzi czytelnika przez świat dzikiej, idealistycznej, niebezpiecznej i inspirującej kontrkultury. To sugestywna i oryginalna opowieść, rozpisana na głosy zarówno tych, którzy śpiewali „All you need is love”, jak i tych, którzy wypaczając idee pokojowej rewolucji, siali miejski terror.
Książka wypełnia istotną lukę w polskim piśmiennictwie. Tak wszechstronnie, kompetentnie i pasjonująco opisanej panoramy kontrkultury jeszcze nie mieliśmy.
Kulturowa monografia, w której autorka bada zależności między kobiecością, widowiskiem i pożądaniem w nowoczesnych społeczeństwach konsumpcyjnych, a zarazem przez pryzmat aktorki przygląda się instytucji i historii teatru, zwracając szczególną uwagę na „podłe gatunki” jak burleska czy rewia, których popularność zależy od ekspozycji kobiecej cielesności i seksualności. Narracja skonstruowana jest tak, by ujawnić ambiwalencję fantazji o kobiecości glamour. Dostrzegając opresyjny i dyscyplinujący wymiar takiego modelu kobiecości, autorka dowodzi kluczowej, a wymazywanej przez historię roli, jaką kobiece ciało glamour odegrało w procesie emancypacji kobiet.
Książka opowiada o jednej z najbardziej pociągających fantazji nowoczesności – fantazji o kobiecości glamour. Kino lat 50. XX wieku stworzyło jej ikonę – to Marilyn Monroe z przymkniętymi oczami, przytrzymująca białą sukienkę, rozwiewaną podmuchem z nowojorskiego metra. Marilyn wciela się tu w rolę bezimiennej dziewczyny – the Girl – a jej białe majtki, choć niepokazane na ekranie kinowym, utrwalone zostaną na niezliczonych fotosach.
Glamour, kobiecość, widowisko jest więc nie tylko historią o pułapkach „kobiecości”, o niemych obiektach pożądania, o mackach wiedzy-władzy. Jest również historią o poszerzaniu definicji kobiecości oraz o zakulisowej lub przemilczanej władzy kobiecej. O zabawie w kobiecość, która bywa śmiertelnie poważna.
Współwydawcą książki jest Instytut Teatralny
Symbole i działania symboliczne wywierają wpływ na życie ludzkie. Wiele przedmiotów, które bierzemy codziennie do ręki, już przed setkami lub nawet tysiącami lat miało dla ludzi głębokie znaczenie symboliczne, często także religijne.Autor w swojej książce poszukuje początków takich znaków i symboli oraz pokazuje możliwości interpretowania ich w czasach dzisiejszych.
Ten projekt nie przypomina i nie naśladuje żadnego z wielu muzeów, jakie widziałem na świecie. Jest wyjątkowy. Jest to nie tylko kwestia tematu, bardzo silnego i głęboko zakorzenionego w Polsce, a przede wszystkim w Gdańsku. Patrzymy na rozwiązanie światowej klasy, na rozwiązanie godne XXI wieku, przeznaczone dla pokoleń, które jeszcze się nie urodziły.
prof. Jack Lohman
Odbiór zróżnicowanych zjawisk z kręgu popkultury staje się kłusownictwem, jakie czytelnik uprawia w ramach dzieła. W kulturze popularnej śledzić więc można chętnie wykorzystywane metafory i modele budowania świata, rekonstruować społeczny wydźwięk przeżywania i nadawania sensu minionym lub aktualnym wydarzeniom, faktom historycznym i komentarzom do nich (o tym ostatnim przekonuje kariera kryminału retro). Zgromadzone w tomie artykuły ukazują problem wpływu poszczególnych sfer kultury na siebie, infekowania, ale także ożywiania ich przez elementy pop. (ze wstępu)
Artykuły budujące książkę tematycznie związane są zatem z dwoma hasłami: „Orwell i recepcja jego powieści” oraz „schyłek PRL-u”, czyli to wszystko, co działo się w życiu społecznym i kulturalnym drugiej połowy lat 80. Wymienić można kilka najważniejszych kwestii, które się z tym czasem kojarzą: 1984 to pierwszy pełny rok po zniesieniu stanu wojennego, latem rząd ogłasza amnestię członków KOR-u, jesienią dochodzi do porwania i zabójstwa księdza Jerzego Popiełuszki, przeprowadza się – bojkotowane przez podziem¬ną Solidarność – wybory do Rad Narodowych, pogłębia się kryzys gospodarczy, działa cenzura (choć jej poczynania reguluje znacznie łagodniejsza nowa ustawa z 1981 roku). Jeśli chodzi o kulturę, lata po stanie wojennym, a poprzedzające upadek komunizmu mają w potocznym mniemaniu opinię jałowych, a nawet – martwych. Tym ciekawsza będzie owego poglądu weryfikacja. W 1984 roku wydana została najlepsza polska powieść lat 80. Kamień na kamieniu Wiesława Myśliwskiego, odbyła się najlepsza, w zgodnej opinii krytyków, edycja Festiwalu Rockowego w Jarocinie. 1984 to także rok Jana Kochanowskiego, związany z czterechsetleciem jego śmierci, uhonorowany „sejmową” edycją Dzieł wszystkich poety. Pojawiają się w nowych odsłonach zarzucone wcześniej bądź zabronione tematy, na przykład erotyka czy tematyka żydowska.
Przedmiotem rozprawy jest przestrzeń komunikacyjna wytworzona w okresie pierwszej wojny światowej przez państwa centralne, odgrywająca istotną rolę w ówczesnym procesie międzynarodowej wymiany kulturowej. Po sierpniu 1914 roku w Europie zaistniała unikalna sytuacja geopolityczna, w której zarówno obszar wyznaczony przez linie frontu, jak i zyskujące na propagandowym znaczeniu terytoria neutralne stanowiły obszar oddziaływania państw Trójprzymierza. Nie sprowadzało się ono, jak ćwierć wieku później, do jednokierunkowej, stosowanej wobec przeciwnika indoktrynacji. Konflikt określany mianem „światowego” stanowił ramę dla wzmożonego transferu i mobilności kulturowej o równie mondialnym charakterze.
Autor śledzi losy wydawców, tłumaczy, dziennikarzy oraz pośredników kulturowych (w tym instytucji), proponując jednocześnie teoretyczną i metodologiczną ramę pozwalającą na lepsze zrozumienie mechanizmów funkcjonowania kultury w warunkach konfliktu. Swoją uwagę koncentruje na flamandzko-niemieckim oraz polsko-niemieckim transferze kulturowym. Książka powstała w oparciu o kilkuletnią kwerendę w niemieckich archiwach federalnych i literackich.
Autorka nadała swej monografii konstrukcję problemową. Zaprezentowała "Tygodnik Powszechny" na tle innych periodyków społeczno-kulturalnych doby stalinizmu w Polsce. Zabieg taki jest uzasadniony, ażeby pokazać całe tło dyskusji prasowej o najważniejszych zagadnieniach politycznych, społecznych i kulturalnych pierwszych lat historii Polski po "wyzwoleniu" przez Armię Czerwoną. Przedstawienie głównych konkurentów "Tygodnika" w zmaganiach o zdobycie ówczesnej inteligencji jest jak najbardziej celowe.
Z recenzji dr hab. Dariusza Jeziornego
Książka ukazuje różne postaci i zakresy niepewności, która towarzyszy dziś jednostkom i grupom społecznym. Przekonuje, że współczesna kultura - niezapewniająca już trwałych i nienaruszonych fundamentów aksjologicznych, moralnych czy semiotycznych - sama pozostaje we wciąż niedokończonej i niedookreślonej formie.
"Sacrum w tradycji i kulturze współczesnej" stanowi wieloaspektowe studium poświęcone interesującemu, ale zarazem trudnemu zagadnieniu. Problem ten w obecnym okresie intensywnych przemian kulturowych i społecznych w naszym kraju nabiera szczególnego znaczenia, gdyż pozwala trafniej ocenić stan zachowania, aktualny status i role różnych tradycyjnych elementów "sacrum", dokumentujące w tym zakresie modyfikacje w sekularyzującym się świecie. Ale jak wskazują wyniki badań, "sacrum" nie jest skazane na zanikanie, można zauważyć tendencje zachowawcze, czasem nawet "rewitalizujące", nadające dawnym formom sakralnym nowe znaczenie, a w niektórych przypadkach obserwuje się również wprowadzanie różnego typu nowych elementów sakralnych i praktyk obrzędowych w naszą kulturę społeczną. [...] Z przytoczonych materiałów można by wysunąć ostrożny wniosek, że ludzka psychika nie dopuści do powstania zupełnego "vacuum" w sferze "sacrum".
Ks. prof. dr hab. Franciszek M. Rosiński
Monografia powinna zająć ważne miejsce wśród publikacji poświęconych zagadnieniom kultury, literatury i sztuki dla dzieci i młodzieży. Z pewnością będzie także stanowić impuls do dalszych badań naukowych i działań organizacyjnych tych autorów, dla których temat „zwierzęcy” to punkt metodologicznych odwołań i komparatystycznych odniesień. [...] Przedstawiona w całym tomie „zwierzęca” egzemplifikacja ma charakter „naturalizowanej epistemologii mądrościowej”, zwiększającej zdolność ekspresji i użyteczności prezentowanych pojęć. […] Logika zbioru wpisuje się w konwencję „czytania świata”, która stać się może i modelem interpretacji, i intelektualną przygodą.
Z recenzji dr hab. Urszuli Chęcińskiej, prof. US (Uniwersytet Szczeciński)
Tendencje nowej humanistyki uczą „czytać” Innego/obcego/zwierzę w poszerzonej perspektywie, nieantropocentrycznej, i może przez to prawdziwszej. Czytanie menażerii zostało umieszczone na takim styku animal studies z baśnią, poezją, wyobraźnią dziecka i horyzontem „metaforyki etycznej”. […] To bardzo kompetentnie napisany, zestawiony i zredagowany przegląd wątków „zwierzęcych” w fantastyce oraz literaturze dla dzieci i młodzieży. Taki przegląd, przez który prześwietla się cała panorama najnowszych zwrotów w badaniach humanistycznych, zwłaszcza w badaniach pragnących poddać krytycznej analizie fundamentalny antropocentryzm naszego myślenia o relacjach ludzi, zwierząt, środowisk, instytucji, a także – jak czytamy w tomie – całego mrowia „niemych” Innych „na niższych szczeblach drabiny istnienia”.
Z recenzji prof. dr. hab. Andrzeja Zieniewicza (Uniwersytet Warszawski)
Ta książka to idealny przewodnik dla tych, którzy chcą poznać szczególne miejsca kraju nad Wisłą. Niniejsza lektura będzie wspaniałą dla czytelników spragnionych historycznych i kulturalnych wiadomości. Wyjątkowe zabytki Polski zainspirują do organizowania wielu wycieczek. Dzięki tej książce poznasz piękne pałace i zamki, urzekające klasztory i katedry, muzea oraz pomniki.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
