Szeroki wybór książek, multimediów z zakresu szeroko pojętej kultury: architektura, duchowy wymiar twórczości, szlaki kajakowe, współczesne media, przemoc w mediach, polityka. Odnajdziesz tu również książki i podręczniki idealne dla uczniów oraz studentów. Szeroki wybór beslsellerów i nowości.
Trudno sobie wyobrazić pisanie o komiksie bez dostrzeżenia w jakimś, choćby nikłym stopniu także najważniejszej, bo najbardziej widocznej komiksowej warstwy – ułożonych sekwencyjnie obrazków z ich bogactwem, różnorodnością przedstawień i całą gamą niuansów odsłaniających się stopniowo, wprost proporcjonalnie do lekturowych doświadczeń czytelników.
Przed autorami został postawiony problem (bardzo ogólnie zarysowany) do pokonania – zmierzyć się z opisem, analizą, interpretacją skupioną na rysunku, na jego roli w kształtowaniu komiksowego przekazu. Chcieliśmy sprawdzić, w jaki sposób podejdą do tej kwestii przedstawiciele różnych środowisk naukowych, różnych dyscyplin, cechujący się często bardzo odmiennymi czytelniczymi upodobaniami. I w końcu – zmuszeni do podjęcia próby pokonania (rzeczywistych? urojonych?) ograniczeń, zwłaszcza tych wynikających z wykształcenia (studiowanie różnych kierunków to nie tylko inne przedmioty, lektury, metodologie, ale przede wszystkim odmienne sposoby myślenia, patrzenia na otaczającą rzeczywistość, w tym także na kulturę i sztukę).
Prezentowana publikacja dotyczy burzliwych dziejów początków żurnalistyki sportowej w Polsce. Autor prezentuje środowisko dziennikarzy sportowych z początku wieku XX, ich uwikłanie w świat działaczy u instytucji zajmujących się kulturą fizyczną. Poddaje analizie unikalny materiał (355 tekstów) z pierwszych lat istnienia "Przeglądu Sportowego", który wyznaczał nowe drogi rozwoju publicystyki sportowej i stał się wzorem do naśladowania dla innych tytułów. Przedstawia początki kształtowania się takich form wypowiedzi jak artykuł publicystyczny, komentarz prasowy, felieton.
Publikacja przybliża osobę wiedeńskiego dziennikarza i satyryka Karla Krausa (1874-1936) oraz założone i prowadzone przez niego czasopismo "Die Fackel". Bohaterem pracy jest po części również mistrzowski język literata odsłaniający głęboką i trafną myśl pisarza. Książka skierowana jest głównie do czytelników wszelkich dyscyplin humanistycznych, w tym niemcoznawców, historyków, kulturoznawców, a także dziennikarzy. Osoba Krausa może zainteresować i zainspirować każdego, komu nieobca jest refleksja nas człowiekiem oraz współczesnym światem i kulturą. Wiedeń i Austria pierwszych trzech dekad dwudziestego stulecia, uwiecznione przez publicystę w jego dziele, są, pomimo wielu zmian, bardzo bliskie współczesnej Europie i Polsce.
W wielu manifestach i wypowiedziach programowych Tadeusza Kantora istotne miejsce zajmowały „przedmioty biedne”, które definiował on w szczególny sposób jako te, które utraciwszy swoją użyteczność, przechodzą do przeszłości, ale równocześnie rozbudzają wyobraźnię. Stąd brała się fascynacja artysty wszelkimi odmianami/wcieleniami wraków i ruin. Punktem wyjścia zgromadzonych w niniejszym tomie tekstów są często takie właśnie rzeczy — zbędne, zagubione i zmarnowane — nie tylko przedmioty, ale również ludzie, sytuacje, idee, wydarzenia, historie, które z jakichś względów, czy wobec konkretnych okoliczności, relegowano do kulturowych, społecznych, politycznych rekwizytorni, rupieciarni, strychów czy śmietników. Jedne przepadały bez wieści, inne wyciągano, żeby wspominały i zaświadczały o przeszłym życiu lub nadawano im nowe funkcje — osobliwe życie po życiu.
Analizy zaprowadziły Autorów między innymi do ważnych ustaleń z zakresu problemów pamięci i narratologii, w których przedmioty stają się świadectwem tego, co było, lub dowodem zapominania; antropologii codzienności, w której przedmioty „niższej rangi” odkrywa się wciąż na nowo; w końcu — miejsca rzeczy zbędnych, zagubionych i zmarnowanych w dyskursach literackim, teatralnym, historycznym, medialnym czy sztuk wizualnych.
Szeptuchy cieszą się wielkim zaufaniem. To osoby posiadające ogromną wiedzę, przekazywaną z pokolenia na pokolenie, o dolegliwościach ciała, duszy i umysłu, które są ściśle ze sobą powiązane. Każde z nich, nawet przeziębienie, jest ważnym sygnałem wysyłanym przez Twój organizm i nie powinieneś go bagatelizować. Wywodzące się z Rosji metody lecznicze szeptuch opierają się na pracy z energią i stają się coraz bardziej popularne w całej Europie. Wykorzystują zioła, okadzanie czy duchowe uzdrawianie, jak również różnorodne rytuały z wykorzystaniem kart, kartek papieru, tablic, kamieni, cyfr czy świętych obrazów. Z ich pomocą eliminują złą energię, która negatywnie wpływa na nasze życie. Usuwają dolegliwości cielesne takie jak problemy skórne, stany zapalne, bóle uszu, ale też troski życia codziennego jak zawód miłosny, niewierność czy zdradę. Odblokowują te obszary życiowe, w których brakuje równowagi, a energia nie może swobodnie przepływać. Tajemnice uzdrawiania szeptuch Autorowi przekazała jego babcia. W tej książce dzieli się nimi szczegółowo opisując techniki, które pozwolą Ci z łatwością zlokalizować przyczynę Twoich problemów. Podaje listę dolegliwości wraz z rytuałami, które możesz samodzielnie wykonać uzdrawiając siebie lub innych. Poznasz wielesposobów na aktywowanie naturalnych procesów samouzdrawiania. Nauczysz się technik oddechowych, oczyszczania ciała i ducha oraz pozbędziesz się obciążeń karmicznych. Dawne rytuały na współczesne dolegliwości.
Prezentowana praca składa się z czterech głównych części. Pierwsza ma charakter teoretyczny. Prezentuję tu najważniejsze teoretyczne założenia filozoficzne, socjologiczne, psychologiczne i pedagogiczne kształtujące mój sposób ujmowania życia codziennego, wyznaczające jednocześnie metodologiczne i empiryczne aspekty badań oraz analiz w obszarze pozazawodowego życia codziennego nauczycielek w okresie przełomu połowy życia.
W części drugiej przedstawiam metodologiczne założenia badań własnych, odwołując się do polskich tradycji pamiętnikarskich, udowadniając równocześnie zasadność ich osadzenia w paradygmacie badań jakościowych.
Kolejna część pracy to empiryczna weryfikacja wyników badań własnych. Pozazawodowe, codzienne życie nauczycielek ujmuję w kategorii sytuacji troski, odpoczywania i religijnych charakterystycznych dla sytuacji życia codziennego. Zaproponowane ujęcie poddanych analizie treści pamiętników i dzienników nauczycielek ma swoje uzasadnienie zaprezentowane w części teoretycznej.
Ostatni rozdział pracy stanowi indywidualne ujęcie życia codziennego każdej z badanych kobiet w okresie przełomu połowy życia, w kontekście postrzegania siebie zarówno w sferze osobistej, jak i zawodowej oraz znaczeń, jakie dla życia osobistego i zawodowego badanych mają doświadczenia codzienności pozazawodowej, jak i zawodowej.
Moja książka jest pierwszą pracą w dziedzinie pedeutologii, w której czytelnik może poznać codzienne życie pozazawodowe nauczycielek na przełomie połowy życia. Życie codzienne analizowane jest z perspektywy ich doświadczeń odnotowywanych każdego dnia (w ciągu dowolnie wybranego miesiąca) na kartach pamiętników i dzienników.
Chcemy, aby za pośrednictwem książki, Czytelnik miał możliwość dogłębnego poznania historii obiektu, którego gospodarzem w znakomitej większości, są dziś Lasy Państwowe.
Za pośrednictwem jednostki organizacyjnej - Ośrodek Kultury Leśnej - chronią one dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze, przywracając do świetności zabytkową rezydencję gołuchowską.
Największym zwycięstwem cenzury PRL-u było wmówienie zainteresowanym, że właściwie nie istnieje – choć przenikała wszystkie aspekty życia.
Profesor Romek ujawnia, że cenzorzy znali prawdę o Katyniu „od zawsze”. Zostali wyedukowani do oceny treści pod kątem poszukiwania aluzji.
„Gdyby nie było cenzorów, – zapewnia Grzegorz Królikiewicz - nie doszedłbym do żadnych rezultatów! Oni, durnie, nawet nie wiedzieli, jak krzepią mnie swoją obecnością”.
Poeta, Ernest Bryll, zmieniał tekst w śpiewogrze „Po górach, po chmurach” żeby udobruchać Gomułkę, rzucającego kałamarzami w urzędników. Powodem był donos sugerujący, że monolog diabła jest aluzją do jego osoby.
Cenzura potrafiła wychwycić kolizję seksuologii z polityką. Zbigniewowi Lwu-Starowiczowi zdjęto artykuł pod tytułem „Miłość francuska” z uwagi na wizytę w Polsce prezydenta Francji Charlesa de Gaulle’a.
Krakowski cenzor wspomina, jak udało mu się wywieźć na Zachód i opublikować tajne zapisy oraz instrukcje dla cenzorów.
Dyrektor opolskiej delegatury Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk opowiada o próbach pogodzenia wiary w Boga i pracy dla komunistycznego systemu.
21 rozmówców Błażeja Torańskiego: dziennikarzy, reżyserów, grafików, kompozytorów i estradowców odsłania kulisy swoich kontaktów z cenzurą. Ujawniają mechanizmy, dzięki którym władza potrafiła skutecznie zmusić twórców do trudnych ustępstw, a wielu nawet do współpracy.
Projekt dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Skąd się wzięły litery? Zapytacie teraz, czy wymyślili je może nasi rodzice lub dziadkowie? Nie , to nie oni. Czy odkryli je Anglicy lub Francuzi? Nie, też nie oni. W takim razie na pewno byli to starożytni Grecy lub Rzymianie, którzy już w odległych czasach stworzyli wiele rzeczy dla ludzkości. Inie, bardzo mi przykro, ale to nie byli ani Grecy, ani Rzymianie. Myślę, że przyszedł już czas, aby opowiedzieć Wam tę historię od początku.
Zbiory Habsburgów stały się podstawą Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu – jednego z największych na świecie, posiadającego w swych zasobach niezwykle cenne kolekcje malarstwa europejskiego. Oglądamy tu dzieła największych mistrzów: Bruegla, Vermeera, Rubensa, Caravaggia, Dürera, van Eycka, Tintoretta, Tycjana, Veronesego, Boscha, van Dycka, Rembrandta, Cranacha, Velázqueza, Poussina, Halsa…
Prace folklorystyczne i dialektologiczne dotyczące Podhala niemal obowiązkowo odwołują się do Dziennika podróży do Tatrów Seweryna Goszczyńskiego i Materiałów do etnografii Podhala. Do podhalańskiego kanonu weszły również Pieśni ludu Podhalan, czyli górali tatrowych polskich, Pieśni Podhala Jana Sadownika, a także O mieszkańcach gór tatrzańskich Ludwika Kamińskiego i Czarny Dunajec. Monografia etnograficzna Józefa Kantora.
Piękna książka o pięknie stroju, czyli historia mody w pigułce. Dla młodszych i starszych! Stroje różnych kultur i epok od starożytności po czasy najnowsze. Ubrania, dodatki, trendy, style, fryzury, bufki, żaboty, desenie. Od tematów ogólnych po najdrobniejsze detale wspaniałych strojów. Od szat królewskich po modę najbardziej znanych subkultur Jeśli chcesz się dowiedzieć, jak wyglądały i co nosiły największe ikony mody, jak prezentują się ubrania najsłynniejszych projektantów i co to jest haute couture, koniecznie sięgnij po tę różnorodną i pełną kolorów książkę! Naprawdę wARTo!""
Modny PRL
Książka Doroty Williams, znanej stylistki i kostiumografki, oraz historyka Grzegorza Sołtysiaka jest wyprawą w świat mody PRL-u. Mody rozumianej nie tylko jako sposób ubierania się, ale także styl życia. To opowieść o ludziach, miejscach i przedmiotach, które w różnych dekadach PRL-u były modne, dodawały blasku szarej rzeczywistości i wyznaczały status społeczny. Autorzy piszą nie tylko o ikonach mody, słynnych modelkach czy projektantach, ale także o kultowych przedmiotach: okularach Zbyszka Cybulskiego, lambretcie Krzysztofa Komedy czy rakiecie tenisowej Wojciecha Fibaka, wspominają też modne miejsca – kawiarnie i kluby jazzowe.
Modny PRL to przede wszystkim książka o tęsknocie za normalnym światem, który często uosabiała puszka coca - coli czy guma do żucia kupiona w Pewexie.
W książce wypowiadają się m.in. ikona świata mody Barbara Hulanicki oraz jeden z najsłynniejszych polskich malarzy Rafał Olbiński.
Dorota Williams, jedna z najbardziej znanych stylistek, prekursorka tego zawodu w Polsce, specjalistka od kreowania wizerunku. Miłości do kostiumów nauczyła ja Xymena Zaniewska.
Szefowa Zespołu Stylizacji i Charakteryzacji TVN. W telewizji TVN pracuje od początku jej istnienia. Autorka kostiumów do filmów, seriali, sztuk teatralnych i show telewizyjnych, m.in. :Milionerzy, Taniec z Gwiazdami, Kasia i Tomek, Camera Cafe, Anioł Stróż, Hela w opałach, Nigdy w życiu, Niania, Ostre cięcie.
W 2010 roku na rynku pojawił się jej autorski album podsumowujący najpiękniejsze kreacje 10 edycji Tańca z Gwiazdami.
Kreuje postacie serialu Druga szansa, jest współautorką kolekcji marki Simple stworzonej na jego potrzeby.
Mama Klaudii i babcia Leona.
Grzegorz Sołtysiak, historyk, wykładowca akademicki, publicysta. Autor i współautor cyklicznych audycji telewizyjnych: „Kulisy PRL-u”, „Półkowniki TVP” w TVP oraz „Filmowy przewodnik po Warszawie” w TVN Warszawa.
Współpracownik Rozgłośni Radia Wolna Europa, w latach 1990 – 1994 członek redakcji pisma „Karta”. Autor i współautor prac naukowych i popularnonaukowych, m.in.:
Przewodnik filmowy po Warszawie, W stanie, Księga listów PRL, , Okrągły Stół. Dokumenty i Materiały, Marzec 1968. Między tragedią a podłością, oraz artykułów w „Karcie”, „Polityce”, „Gazecie Wyborczej” i czasopismach naukowych.
Laureat nagrody Polcul Foundation.
Od pewnego czasu daje się zauważyć w Polsce wzrost zainteresowania eugeniką, także tzw. nową eugeniką, jej genezą, ideologią, a przede wszystkim konsekwencjami w sferze polityki zdrowotnej. Ta swego rodzaju moda na eugenikę ma kilka powodów. Są to przede wszystkim obawy przed skutkami rozwoju biotechnologii medycznej, która wprowadzając nowe metody, na przykład w sferze medycznie wspomaganego rozrodu, wkracza w dziedzinę niesłychanie wrażliwą moralnie i społecznie, jaką jest spełnianie fundamentalnego prawa każdego człowieka do posiadania potomstwa. Lęki budzi także inne wielkie osiągnięcie genetyki, jakim jest ustalenie w 2000 r. sekwencji genomu człowieka (w ramach amerykańskiego programu Human Genome Project). Zdaniem części bioetyków, a także wielu obywateli jego znajomość może być wykorzystywana nie tylko w formie poradnictwa genetycznego, ale także w celu eliminacji potomstwa dziedzicznie obciążonego, co narusza zasadę prawa do życia wszystkich istot ludzkich. Jest to według zwolenników etycznej zasady świętości życia ludzkiego działanie eugeniczne, bowiem prowadzi do eliminacji (poprzez aborcję) osób genetycznie obciążonych, zaś w przypadku dzieci urodzonych skutkuje genetyczną stygmatyzacją bądź wykluczeniem z życia społecznego1. Z drugiej jednak strony postęp w dziedzinie genetyki molekularnej daje duże nadzieje, na przykład w sferze poszerzenia możliwości eliminacji przy pomocy terapii genowej niektórych wrodzonych chorób, a także może przyczynić się do podniesienia jakości życia osób dotkniętych tymi defektami. (...)
Celem kolejnego tomu Kontekstów społeczno-kulturowych zdrowia i medycyny jest ukazanie niektórych aspektów funkcjonowania myśli eugenicznej w Polsce i na świecie. Publikację otwiera interesujący artykuł Anety Bołdyrew poświęcony oddziaływaniu maltuzjanizmu i neomaltuzjanizmu na rozwój myśli eugenicznej w Polsce. Autorka, analizując prace kilku wybitnych ekonomistów polskich z końca XIX i początku XX w. (m.in. Zofii Daszyńskiej-Golińskiej, Ludwika Krzywickiego, Adama Krzyżanowskiego, Józefa Rostafińskiego), ukazała skalę recepcji idei Thomasa R. Malthusa na gruncie polskiej ekonomii i demografii; zastanawia się również nad pytaniem, na ile zainteresowanie ekonomistów polskich maltuzjanizmem i neomaltuzjanizmem mogło wpłynąć na obecność problematyki eugenicznej w ich opracowaniach.
Michał Musielak, Krzysztof Prętki
Pishtaco w dialekcie hiszpańskiego używanym w Peru to osobnik wyjątkowo antypatyczny. Zazwyczaj jest Białym lub Metysem a zajmuje się mordowaniem Indian, z których wytapia tłuszcz. Tłuszcz sprzedaje innym Białym, zwykle na eksport do Europy lub Stanów Zjednoczonych, bo to niezbędne Białym niezawodne lekarstwo i kosmetyk, a także składnik do produkcji wszelakiego rodzaju urządzeń, zwykle metalowych, od dzwonów po rakiety kosmiczne. Książka jest chyba pierwszą obszerną i bardzo dobrą syntezą wiedzy na temat pishtaco, opisu form jego pojawiania się od XVI wieku, a zwłaszcza w XX i XXI wieku w kulturze ludowej Andów środkowych. Autorzy używając metod przyjętych w dzisiejszej antropologii kulturowej a także w etno-historii zebrali wszelkie możliwe świadectwa istnienia pishtaco w kulturze i za każdym razem spróbowali wytłumaczyć zaobserwowane cechy. Gorąco rekomenduję jej lekturę.
prof. dr hab. Jan Szemiński (Uniwersytet Hebrajski w Jerozolimie)
Publikacji na temat pishtaco jest sporo, ale nie ma dotąd żadnej tak szeroko opisującej ten fenomen i tak nowatorsko go interpretującej. Zwraca uwagę wnikliwa i wszechstronna analiza postaci pishtaco, powstałej poprzez zespolenie elementów natury mitycznej, symbolicznej, psychologicznej i historycznej, prowadzona przy wykorzystaniu ogromnej bazy bibliograficznej. Wartość książki podnosi i to, że autorzy w trakcie kilku pobytów w Peru mogli dokonywać własnych obserwacji i zebrać niedostępne w Polsce materiały. Książka Jodłowskiej i Mąki jest dziełem niezwykle interesującym i rzucającym zupełnie nowe światło na tę postać.
dr hab. Andrzej Krzanowski (Uniwersytet Jagielloński w Krakowie)
W tej książce na przykładzie dwudziestu legendarnych ubrań zobaczymy jak ewoluowała moda męska od połowy XIX wieku do dzisiaj. Jaką drogę musiały przejść zwykłe, nierzadko proste ubrania, przekraczając po drodze granice kategorii, ról oraz czasów zanim zyskały status ikony stylu.
Druga część znakomitego i niezwykle popularnego wśród czytelników „Bestiariusza słowiańskiego”. Autorzy i ilustratorzy: Paweł Zych i Witold Vargas zapraszają tym razem do poznania rzadko przywoływanych w literaturze fantastycznych opowieści i legendarnych stworów, m.in.: bizi, kaduków czy samojadków. Znajdziemy w nim historie zarówno rodzimych istot – z terenów przedrozbiorowej Polski, Mazur, Śląska i Pomorza, jak i bohaterów opisywanych w podaniach i legendach kultury ludowej Białorusi i Ukrainy. Blisko sto dziewięćdziesiąt opisanych i pięknie zilustrowanych – czasem śmiesznych, czasem strasznych, ale zawsze niezwykle interesujących postaci można oglądać na kartach „Bestiariusza 2”, odkrywając na nowo ten nieco zapomniany fragment naszego dziedzictwa kulturowego.
Publikacja – podzielona na cztery części: Dziedzictwo zastane, Dziedzictwo wykorzenione, Dziedzictwo zakorzenione i Dziedzictwo uwspólnione – dotyczy współczesnego podejścia do dziedzictwa kulturowego i zajmuje się różnymi jego aspektami, m.in. stosunkiem do niego lokalnych społeczności, działaniami na jego rzecz, a także wartościami płynącymi z regionalnego dziedzictwa kulturowego.
Każda kobieta choć raz w życiu pomyślała „chciałabym żyć w tamtych czasach, chodzić na bale, nosić długą suknię i strojny kapelusz, a do sklepu zajeżdżać dorożką.” Lecz czy życie kobiety w XIX wieku było tak bajeczne, czy bardziej przypominało to, przedstawione w "Godzinie pąsowej róży"? Aby się o tym przekonać warto zajrzeć do Przewodnika dla dam. Anonimowy autor instruuje młode panny i mężatki, jak powinny wyglądać, dbać o cerę, stroje, jak się ubierać, szyć suknie i dodatki, i zachowywać, aby podobać się mężowi. Właściwie jedynym zadaniem kobiety czyni on wzbudzanie miłości w małżonku. Po tej lekturze każda niewiasta będzie mogła zweryfikować swą chęć do podróży w czasie, choćby przez porównanie ówczesnych zasad higieny osobistej z dzisiejszymi. Bo czy przy zachowaniu „higyeny płci” damy były tak wymuskane jak na przykład filmowa Izabela Łęcka, a bielizna, gorsety i suknie z ciężkich, drogich materiałów były równie wygodne, co piękne? Tego wszystkiego dowiecie się, drodzy Czytelnicy, z tej arcyciekawej książki, której reprint prezentujemy. Tak, jak w naszych pozostałych publikacjach - zachowaliśmy czcionkę i pisownię oryginału.
Reprint oprawiony jest w twardą okładkę z jednolitą oklejką laminowaną na mat. Całość uzupełnia dobrana kolorystycznie wstążeczka i kapitałki.
Zacznijmy wielkie odliczanie do Świąt Bożego Narodzenia!
W książce znajdziecie projekty z instrukcjami krok po kroku opisujące, jak wykonać proste dekoracje świąteczne lub w jaki sposób ozdobić prezenty, aby były niepowtarzalne.
Poczuj magię świąt każdego dnia!
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
