Szeroki wybór książek, multimediów z zakresu szeroko pojętej kultury: architektura, duchowy wymiar twórczości, szlaki kajakowe, współczesne media, przemoc w mediach, polityka. Odnajdziesz tu również książki i podręczniki idealne dla uczniów oraz studentów. Szeroki wybór beslsellerów i nowości.
Spis treści
„Fuzja horyzontów”
SPOTKANIA Z PRZEKŁADEM
Wacław M. Osadnik: Przekład jako fenomen wielosystemowy
Martina Ožbot: Słoweńskie i polskie przekładoznawstwo – wybrane zagadnienia w ujęciu porównawczym
Niko Jež: Nowe tendencje w przekładach literatury polskiej w Słowenii
Edward Balcerzan: Przekład-laboratorium. Julian Przyboś tłumaczy Pawła Tyczynę
Anna Majkiewicz: Czy stylizacja dialektalna jest nieprzetłumaczalna?
Marta Buczek: Słowacka proza naturyzmu w Polsce — z problematyki przekładu
Katarzyna Majdzik: Przekład farsy i przekład-farsa. Kłopoty z Ubu Królem po polsku
Agnieszka Adamow icz-Pośpiech: Kulturowe „świadectwa lektury” Sióstr Josepha Conrada
w przekładzie Wita Tarnawskiego
Anna Muszyńska Vizintin: Formuły tytułowe Sklepów cynamonowych Brunona Schulza w słoweńskim przekładzie
Anna Bednarczyk: Translatologiczne konteksty ekfrazy – o ilustracjach piosenek Eleny Kazancewej
Monika Gawlak: Wartość komentarza w przekładzie (w kontekście literatury słoweńskiej)
SPOTKANIA KOMPARATYSTYCZNE
Anna Krajewska: Komunikacja międzykulturowa jako teatr i jako performans
Anna Legeżyńska: „Stracone pokolenie” w prozie polskiej i obcej
Jelka Kernev Štrajn: Dwa modele poezji: Wisława Szymborska i Saša Vegri
Piotr Fast: Kilka uwag o obłędzie w literaturze (Krzysztoń, Kanowicz, Schneider, Fuks)
Anna Węgrzyniak, Tomasz Stępień: Co łączy Juliusza Słowackiego z Tarasem Szewczenką?
Danuta Szajnert: Czerwony ledykant Spinozy – apokryficzne sceny z życia filozofa (Zbigniew Herbert i Goce Smilevski)
Tone Smolej: „Dumny Polak cierpi w milczeniu”. Obraz Polaków w literaturze słoweńskiej
Marko Juvan: „Uświatawianie” Prešerna
Józef Zarek: Między słowem a obrazem. O Jiřím Kolářu w Polsce
Stefan Zabierowski: „Autor-Rodak”. Wokół polskich sporów o twórczość Conrada
Zoltan Jan: Recepcja twórczości słoweńskiego poety Cirila Zlobca we Włoszech
Leszek Małczak: Wciąż obca, czyli o slawistyce na początku XXI wieku
SPOTKANIA TEORETYCZNO- I HISTORYCZNOLITERACKIE
Grzegorz Gazda: Ku nowoczesnej historii literatury polskiej
Krzysztof Jarosz Kontener jako metafora tożsamości w Made in Mauritius Amala Sewtohula
Robert Rduch: Optant. Tragiczny los krytyka Franza Goldsteina
Alojzija Zupan Sosič: Początki i zakończenia narracji
Silvija Borovnik: Wielokulturowość w twórczości Josipa Ostiego
Miran Hladnik: Josip Lavtižar a wybory literaturoznawców
Barbara Czapik-Lityńska: Literackie kontestacje chorwackiego przełomu modernistyczno-awangardowego
Darja Pavlič: Narracyjność współczesnej poezji słoweńskiej (na przykładzie utworów Sveta poroka Vlada Žabota oraz Zemljevidi domotožja Borisa A. Novaka)
Miran Štuhec: Publicystyka Andreja Brvara
Marlena Gruda: Dominacja i zależność w powieści Filio ni doma Berty Bojetu
Alina Świeściak: Sztuka dyslokacji. O poezji Adama Zdrodowskiego
Biobibliografia prac Profesor Bożeny Tokarzowej
Noty o autorach
Indeks nazwisk
Motywem przewodnim 57. numeru czasopisma „Borussia. Kultura – Historia – Literatura” jest prezentacja prozy i poezji kilku generacji poetów i pisarzy z regionu. Znajdą w nim Państwo także spojrzenie socjologa dr Jacka Poniedziałka na Kanon Kulturowy Warmii i Mazur – wskazania ekspertów oraz wyniki głosowanie internautów. W roku Feliksa Nowowiejskiego na łamach pisma prezentujemy fragmenty listów z kolekcji kompozytora z Barczewa oraz historię jego życia i twórczości. Ponadto Włodzimierz Kowalewski przedstawia scenariusz najnowszego słuchowiska radiowego „Epitafium”. Marek Barański rozmawia z prof. Tadeuszem Orackim nie tylko o początkach pracy naukowca, ale też o … papierosach i współczesnej epidemii telefonów komórkowych. W numerze także stałe rubryki: Prowincjałki (a w niej: Marcin Cielecki, Tomasz Gliniecki, Waldemar Kontewicz i Jan Jastrzębski), Archiwum literackie, Proza (Krzysztof Beśka fragmenty najnowszej powieści sensacyjnej i Krzysztof Dariusz Szatrawski), Dział recenzji z Zaułkiem Leszka Szarugi, Poezja wraz z debiutami poetów z Grupy Literackiej z Pałacu Młodzieży w Olsztynie.
Z prawdziwą przyjemnością oddajemy w ręce czytelników książkę, która jest zwieńczeniem projektu badawczego „Sensualność ekspozycji muzealnej – od teorii do praktyki”. Myślą przewodnią naszej publikacji, obok tytułowej ekspozycji, jest „sensualność” rozumiana zarówno jako zmysłowe poznanie (odczuwanie), w tym przypadku wystawy muzealnej, jak i, zgodnie z etymologią tego pojęcia , jako odczytywanie znaczeń i treści obiektów, aranżacji czy konsekwencji strategii ekspozycyjnych.
Archiwa, mimo że silnie osadzone w tradycji, muszą wybiegać w przyszłość, przewidywać, planować i bez wątpienia czerpać z nowoczesności po to, by ciągle się rozwijać. Każda dekada stawia przed nimi nowe wyzwania. Współcześnie muszą się zmierzyć z postępem i bardzo dynamicznym rozwojem nowych technologii, ale także z przybierającą na sile zasadą publiczności archiwów i powszechnym do nich dostępem. „Książka dr Marleny Jabłońskiej jest szerokim spojrzeniem na działalność archiwów. Komunikacja społeczna i public relations ukazane zostały w całokształcie działań składających się na obraz danej instytucji. Autorka spogląda na archiwa w wieloaspektowym wymiarze, opowiada o demokratyzacji archiwów, przemianach w zakresie rozwoju społeczeństwa informacyjnego, o konieczności marketingowego spojrzenia i wykorzystaniu nowych narzędzi w procesie zarządzania archiwami”.
Z recenzji dr hab. Hanny Krajewskiej
Polskie podręczniki rachunkowości zebrałyby się w obszerną bibliotekę. Nikt jeszcze nie dokonał szczegółowej specyfikacji i analizy merytorycznej ich treści. Wyniki pierwszych badań w tym zakresie, przedstawione w tej monografii, obejmują kilkaset pozycji. Ambicją każdego ośrodka naukowego jest przygotowanie książek dla swoich studentów, a konieczność reakcji na zmieniający się ustrój społeczno-gospodarczy i mnogość regulacji prawnych są podstawową przyczyną szybkiego poszerzania bibliografii z tego zakresu. Te dokonania mają swoje antycypacje, często w odległej przeszłości, sięgającej XVI wieku. W tej monografii chcemy zrekonstruować ten wątek, odwołując się głównie do instruktarzy ekonomicznych (gospodarczych). Literatura agrarna dominowała w Polsce aż do wieku XVIII. Instruktarze ekonomiczne stanowią źródło poznania systemu folwarczno-pańszczyźnianego, relacji społecznych i historii rolnictwa w dawnej Polsce. Pierwszymi, najbardziej znanymi, instruktarzami ekonomicznymi są dzieła Anzelma Gostomskiego i Jakuba Kazimierza Haura. Pokazują one sposób organizacji księgowości pojedynczej i metody ewidencyjne stosowane w folwarkach w dawnej Polsce. Właśnie w nich widoczne są zalążki podwójnej księgowości. W prezentowanej książce próbujemy spojrzeć na przywołane artefakty literatury okiem historyka rachunkowości.
Czy dizajn to dzisiaj tylko złudzenie? Jaki związek ma świadome projektowanie z sytuacją polityczną, ekonomiczną i społeczną? Jeśli Skandynawia dla dizajnu od lat uchodzi za synonim prostoty i funkcjonalności, czym dla dizajnu byłaby dziś Polska i szerzej – Europa Środkowo-Wschodnia?
Powyższe pytania stawiają przed sobą autorzy najnowszego numeru kwartalnika „Herito”, którego przewodnim tematem staje się tym razem środkowoeuropejskie wzornictwo.Topograficzny leksykon przedwojennego projektowania w Europie Środkowej szkicują Czesława Frejlich, Gyula Ernyey, Tatiana Pawłowa, Żanna Komar, Tetiana Rudenko, Peter Szalay, Zuzana Michalovičová, Zuzana Šidlíková, Maroš Schmidt, Adriena Pekárová i Mirela Duculescu.
Gdzie kryje się oryginalność w masowej produkcji państw socjalistycznych, pytają m.in. Koraljka Vlajo, Irfan Hošić i Tom Cubbin; ukraińskie plakaty muzyczne bada Wasyl Kosiw; znaczenie ludowości dla polskiego projektowania śledzą Ewa Klekot i Piotr Korduba; duchy transformacji w dizajnie wywołuje Olga Drenda, a przyszłość wzornictwa przewiduje Zuzanna Skalska.
Książka przedstawia w ujęciu historycznym oraz współczesnym problematykę ochrony zabytków Krakowa. Autor sięgnął ponadto po przykłady innych miast w Polsce oraz w Europie ukazując tło porównawcze dla przedstawionych przez siebie myśli i zjawisk. Praca jest bardzo dobrze zilustrowana i udokumentowana. Napisana została z dużym znawstwem przedmiotu, językiem jasnym i łatwo przyswajalnym. Podano w niej mnóstwo mało znanych faktów z historii Krakowa, co na pewno zwiększa jej wartość i atrakcyjność.
Prof. dr hab. arch. Kazimierz Kuśnierz
Biografia wizjonera mody
Enfant terrible. Marzyciel. Geniusz.
Kim był Alexander McQueen?
Mówił o sobie, że jest „pyskatym chuliganem ze wschodniego Londynu” i „różową owcą w rodzinie”. Jego życie pod wieloma względami przypominało mroczną baśń. Alexander McQueen. Krew pod skórą to opowieść o nieśmiałym, dziwnie wyglądającym chłopcu z rodziny robotniczej, który wykorzystał swoją gotycką wyobraźnię i stworzył wartą miliony dolarów luksusową markę, uwielbianą przez kobiety na całym świecie.
Zaczytywał się w 120 dniach Sodomy markiza de Sade’a i Pachnidle Patricka Süskinda. Fascynował m.in. szpitalami psychiatrycznymi – motyw domu dla obłąkanych wykorzystał w kilku kolekcjach. Swoje ekscentryczne, oryginalne, często perwersyjne wizje przyoblekał w piękne tkaniny, tworząc zachwycające kreacje dla największych sław i rodzin królewskich.
Mało kto go rozumiał. Niewielu wiedziało, że za fasadą pewności siebie i image’em „bad boya” kryła się wrażliwa dusza człowieka nieustannie poszukującego miłości.
W rozmowach z Andrew Wilsonem rodzina, przyjaciele i kochankowie projektanta po raz pierwszy opowiedzieli o takim McQueenie, jakiego znali: skomplikowanym, wewnętrznie rozdartym, niepewnym siebie mężczyźnie, który najpierw podbił świat mody, a potem padł jego ofiarą.
***
Tę biografię czyta się jak nowoczesną baśń z domieszką greckiej tragedii. To przenikliwa i porywająca wyprawa w głąb duszy enigmatycznego artysty.
- „Publisher’s Weekly”
Wciągająca i podparta porządną pracą dziennikarską biografia.
- „Entertainment Weekly”
McQueen znalazł w Wilsonie biografa, na jakiego zasługiwał. Kolejne strony tej książki powołują go do życia.
- „The Independent”
Oto książka, jaką Lee chciałby, żeby o nim napisano.
- Janet McQueen, najstarsza siostra McQueena
Alexander McQueen. Krew pod skórą opisuje człowieka, który chwycił za gardło nie tylko krytyków mody. Rewelacyjny, dziennikarski styl Wilsona umożliwia nowe spojrzenie na życie i karierę ponadprzeciętnego artysty.
- „The Wall Street Journal”
Fragment książki - Alexander McQueen. Krew pod skórą issuu.com/wydawnictwosqn/docs/mcqueen_issuu
Władimir Jakowlewicz Propp (1895–1970) jest jednym z najczęściej cytowanych rosyjskich folklorystów, światowej sławy badaczem narracji i obrzędów ludowych. Prace jego autorstwa: Morfologia bajki magicznej (i wyd. — 1928), Historyczne korzenie bajki magicznej (1946), Russkij gieroiczeskij epos (1955), Russkije agrarnyje prazdniki (1963) i liczne rozprawy pokazują charakterystyczny splot analizy strukturalno-typologicznej i historycznej, kładącej podwaliny pod współczesne metody semiotyczne. Książka O komizmie i śmiechu to jego ostatnie dzieło, opublikowane pośmiertnie.
Dopiero w tym, ostatnim ze swoich dzieł, Propp odwołuje się do faktografii i buduje teorie sięgające poza interpretacje folkloru. Niemniej tekst, choć samodzielny, wpisuje się w życiową strategię Proppa opartą na reinterpretacji przedmiotu folklorystyki tak, by mogła pełnić rolę daleko istotniejszą niż jedynie jako teoria folkloru. Zasadniczym celem nie tylko Proppa, ale i znakomitej większości współczesnych mu rosyjskich myślicieli było odtworzenie procesu powstawania i rozwoju literatury. Teoria folkloru miała być więc poligonem i preambułą teorii literatury, a zwłaszcza poetyki; dzięki swoistej konstrukcji folkloru słownego dostarczała bowiem łatwych do uchwycenia i analizy prawidłowości.
Autor O komizmie i śmiechu proponuje czytelnikom wręcz detektywistyczne śledztwo, mające po kolejnych empirycznych tropach doprowadzić do odnalezienia istoty komizmu.
Fragment wstępu prof. dra hab. Andrzeja Szyjewskiego
Praca p. Aleksandry Korczak zachowuje wszystkie rygory naukowości, Autorka operuje dojrzałym warsztatem naukowym, opiera swoje analizy na rzetelnie rozpoznanym stanie badań, odwołuje się do kontekstu filozoficznego, analizuje m.in. parantele między twórczością Jansson i pismami Rousseau, a jednocześnie jest fascynującym esejem, w którym ton zdystansowanej refleksji, właściwy dla wywodu naukowego, zostaje przełamany przez odczytania i refleksje o charakterze osobistym. Ta umiejętność łączenia dwóch rodzajów narracji, dwóch form dyskursu: naukowego i eseistycznego, powoduje, że otrzymujemy książkę czytelniczo frapującą, książkę, w której dociekania nad arcydziełem literatury dziecięcej splatają się z refleksjami osobistymi, dotyczącymi najważniejszych problemów ludzkiego bytowania.
Z recenzji prof. Grzegorza Leszczyńskiego (Uniwersytet Warszawski)
Artykuły tworzące niniejszy tom dotyczą cesarza Augusta i miasta Rzym. W tym związku nie chodziło jednak tylko o to, aby w centrum zainteresowania postawić jednego człowieka i jedno miejsce, ale aby ich wspólny ogląd brał także pod uwagę stan współczesnej humanistyki oraz nowe pola badawcze historii (pamięć, rytuały oraz praktyki życia codziennego). Autorzy testów reprezentują nie tylko różne ośrodki akademickie, odmienne tradycje naukowe i dyscypliny zajmujące się starożytnością, ale także różne pokolenia badawcze. Tym samym prezentują różne sposoby widzenia historii oraz odmienne strategie jej interpretacji i wyjaśniania. Wszystkich ich jednak łączy fascynacja starożytnym Rzymem i chęć upamiętnienia dwutysiąclecia śmierci pierwszego princepsa.
W swojej kolejnej książce Make Life Harder zapraszają na emocjonujący rejs po meandrach polskiej polityki. Dowiesz się między innymi, jaka jest różnica między Barackiem Obamą a Jarosławem Kaczyńskim, ile flipchartów znajduje się w siedzibie Platformy Obywatelskiej i dlaczego KORWIN nigdy nie wejdzie do sejmu.Będzie to dla ciebie przygoda intelektualna na miarę wywiadu rzeki z Leszkiem Kołakowskim albo przynajmniej koncertu Stachursky'ego w Mielnie. A nawet jeśli się z niej niczego nie dowiesz, to przynajmniej od czasu do czasu radośnie zarechoczesz pod wąsem.Make Life Harder, czyli Maciej i Lucjan samozwańczy eksperci zajmujący się wszystkimi zagadnieniami: lifestyle'u, mody i urody oraz mniej istotnymi problemami społeczno-egzystencjalnymi, takimi jak religia, polityka, przemijanie i śmierć.Maciej ludzki odpowiednik mopsa. Tylko by spał. Jak już się wyśpi, lubi sobie posiedzieć. Kiedyś chciał coś zrobić ze swoim życiem, ale szybko zapomniał co.Lucjan dekadent, fatalista, miłośnik pringelsów. Dni upływają mu na rozmyślaniu o życiu i dojeniu filmów z torrentów.
Biblioteka to nie tylko wielkie zbiorowisko książek, ale także szczególna atmosfera lektury, stan skupienia, czytelnicy o swoich specyficznych, niekiedy zaskakujących, nawykach i wędrówka myśli, która zaprowadzić nas może w miejsca zupełnie nieoczekiwane. Kiedy za opisanie fenomenu Starego BUW-u zabiera się taki erudyta jak Piotr Matywiecki, który w dodatku przepracował w tym miejscu wiele lat, możemy się spodziewać prawdziwej intelektualnej uczty.
W trzecim tomie serii „Symposia Archivistica” opublikowano materiały sympozjum naukowego „Standaryzacja archiwalnego opisu informacyjnego”, zorganizowanego 22–23 października 2015 r. w Olsztynie przez Instytut Pamięci Narodowej, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu i Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie.
Autorzy artykułów zamieszczonych w pracy podjęli kwestię standaryzacji opisu archiwalnego, korzystając przede wszystkim z doświadczeń metodycznych. Z jednej strony omówiono problemy dotyczące ustalenia priorytetów w działalności merytorycznej archiwów, związki standaryzacji i digitalizacji czy też potrzeby traktowania użytkownika jako ważnej części systemu informacji archiwalnej. Z drugiej strony zwrócono uwagę na możliwości rozbudowy polskiego standardu FOPAR, przykłady i zakres standaryzacji występujący w archiwach polskich (AGAD, Archiwum IPN, archiwa kościelne), a także na rozwiązania zastosowane za granicą (Niemcy, Norwegia).
Wpływ Francji na polską obyczajowość i kulturę można obserwować przez cały okres istnienia państwa polskiego, a od XVII w. przybiera on na sile, zwłaszcza w kręgach dworskich. Dla stosunków polsko-francuskich szczególne były lata istnienia Księstwa Warszawskiego, kiedy do Polski, obok nowinek dotyczących kroju sukien, wychowania dzieci czy trendów w malarstwie, zaczęły napływać, a właściwie zostały narzucone odgórnie, „francuskie urządzenia” w prawodawstwie i administracji. Francuscy żołnierze i urzędnicy przyczynili się do wielu zmian w mentalności Polaków. Francuzi epoki Księstwa Warszawskiego to nie tylko ludzie imponujący obyciem, atrakcyjni dla Polaków pod względem kulturowym, ale też niekiedy budzący niesmak i zdziwienie swoim zachowaniem (zależność od francuskich dygnitarzy, rekwizycje. brak manier wśród żołnierzy, często spotykany ateizm, swoboda obyczajów) – zatem „odi et amo”. Autorka analizuje pozytywny wpływ Nowych Francuzów na Polaków: Kodeks Napoleona, nowe, wynikające z rewolucyjnych wzorców, podejście najwyższej warstwy do chłopów i mieszczan, zmiany w obyczajowości (np. zastąpienie „zimnego wychowu” dzieci „bezstresowym” modelem wychowania Jana Jakuba Rousseau). Znajdujemy też w książce przykłady negatywnego francuskiego wpływu na Polaków, np. poddanie sztuki i kultury pod kontrolę cenzury i oddanie jej na usługi propagandy.
Czytelników zaciekawią z pewnością romanse polsko-francuskie (Napoleona z panią Walewską czy Talleyranda z panią Tyszkiewiczową), moda francuska, która wyparła „kontusz praojców”, czy walka teatru polskiego z francuskim o widza.
Książka ta z całą pewnością pomoże zrozumieć, dlaczego francuszczyzna była w Polsce tak modna i dlaczego wiele lat później stary subiekt Rzecki śnił w swoim fotelu o małym kapralu.
Wojna jest formą bioewolucyjnego dostosowania. Mobilizowała ludzi do współdziałania w konkurencji o ograniczone zasoby. Wytworzyła też państwo, które służy przełamywaniu barier rozwojowych. Anarchia międzynarodowa ma więc bioewolucyjne podstawy. Takież podstawy ma ludzki instynkt moralny. W nim zakorzenione mogą być preferencje dla ludzkich praw oraz demokracji. Ich międzynarodowe konsekwencje ukazuje teoria demokratycznego pokoju. Z kolei gwałtowność oraz nierównomierność starzenia się społeczeństw destabilizować może liberalny porządek międzynarodowy. Oto przykłady systemowego oddziaływania czynnika biologicznego na stosunki międzynarodowe.
Ale wpływa on również na jednostki – politycznych liderów, których decyzyjną sprawność w momentach krytycznych zaburzać mogą podeszły wiek, choroby czy środki psychoaktywne. Mimo oczywistego wpływu na stosunki międzynarodowe, czynnik biologiczny jest jednak pomijany w literaturze przedmiotu. Rozproszone po różnych dziedzinach wiedzy wyniki badań na ten temat zostały tu zebrane, usystematyzowane oraz krytycznie ocenione. Jest to pierwsza publikacja tego typu. publikacja na polskim rynku wydawnictw naukowych.
Jerzy Ciechański – absolwent Wydziału Prawa i Administracji UW. Doktorat z nauk politycznych uzyskał w Northern Illinois University. Wykładowca akademicki na uczelniach w Polsce i USA; obecnie w Instytucie Stosunków Międzynarodowych UW. Uczestniczył w negocjacjach akcesyjnych Polski do Unii Europejskiej. Był przewodniczącym Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji Poprawy Warunków Życia i Pracy UE, Komitetu Spójności Społecznej Rady Europy oraz wiceprzewodniczącym Komitetu Ochrony Socjalnej Rady UE. Autor wielu publikacji nt. roli ONZ w utrzymaniu pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, społecznych praw człowieka oraz polityki społecznej i zatrudnienia w UE.
Zbiory Habsburgów stały się podstawą Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu – jednego z największych na świecie, posiadającego w swych zasobach niezwykle cenne kolekcje malarstwa europejskiego. Oglądamy tu dzieła największych mistrzów: Bruegla, Vermeera, Rubensa, Caravaggia, Dürera, van Eycka, Tintoretta, Tycjana, Veronesego, Boscha, van Dycka, Rembrandta, Cranacha, Velázqueza, Poussina, Halsa…
Cierpienie to fenomen nieodmiennie związany z ludzką egzystencją nieomal od początku jej ontogenezy aż po tanatogenezę. Czasem cierpienie trwa krótko i bywa znośne. Innym razem zdaje się nie mieć końca, przygniata człowieka swoim nadmiarem oraz konsternuje bezcelowością. Inni z kolei w cierpieniu dostrzegają sens życia (Frankl), czy narzędzie Boga do napominania ludzi (Lewis). Przed cierpieniem nikt nie może uciec, ani znaleźć dla siebie schronienia. To zjawisko powszechne i nieustannie budzące myśl z uśpienia.
W publikacji zagadnienie cierpienia zostało omówione w interdyscyplinarnej perspektywie. Takie szerokie podejście umożliwia pełniejszy ogląd fenomenu cierpienia i uchwycenie całej jego złożoności. Celem publikacji są nie tylko poszukiwania natury poznawczej, lecz również dociekania o charakterze terapeutycznym, pedagogicznym oraz społecznym. Publikacja stwarza specjalistom z różnych dziedzin odpowiednie forum do wymiany własnych poglądów na temat cierpienia oraz przedyskutowania stopnia skuteczności metod mierzenia się z nim.
Autorzy pokazują dylematy współczesnej, wielokulturowej Europy przede wszystkim przez pryzmat aksjologii. Stojąc na stanowisku, że Unia Europejska potrzebuje legitymizacji, która musi się opierać na wartościach podzielanych przez większość jej obywateli, uczynili je centralnym punktem rozważań. Zebrane w tym tomie – bardzo interdyscyplinarne – teksty zostały podzielone na dwie części. W pierwszej autorzy koncentrują się na ukazaniu Europy jako kontynentu wspólnych wartości, które w czasach niekonsekwentnie oraz nieodpowiedzialnie prowadzonej polityki imigracyjnej i wielokulturowej wydają się zagrożone. W drugiej ukazują zjawiska migracji i wielokulturowości z szerszej – niż tylko aksjologiczna – perspektywy. Książka zainteresuje nie tylko teoretyków i praktyków, studentów i naukowców zajmujących się zagadnieniami migracji, przenikania kultur, islamizacji Europy, multikulturowości. To wciągająca, ważna i potrzebna lektura – dla każdego, komu nieobojętna jest tak szybko zmieniająca się rzeczywistość.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
