Szeroki wybór książek, multimediów z zakresu szeroko pojętej kultury: architektura, duchowy wymiar twórczości, szlaki kajakowe, współczesne media, przemoc w mediach, polityka. Odnajdziesz tu również książki i podręczniki idealne dla uczniów oraz studentów. Szeroki wybór beslsellerów i nowości.
Krzysztof Pomian, po wydaniu książki Autobiografia na cztery ręce, w 1994 roku powiedział, że Redaktor „ma głębokie poczucie niespełnienia planów, programów, projektów. Koniec końców »Kultura« nie obaliła ustroju komunistycznego. Krążyła, czytano ją. Ale czy naprawdę oddziaływała? Jako historycy wiemy, jak trudno ustalić, co to znaczy – naprawdę oddziaływać. Jerzy Giedroyc zadaje sobie te pytania. Po dziś dzień”.
Jerzy Giedroyc zmarł 14 września 2000 roku; „Kultura” przestała się ukazywać. W 2017 roku mija znacząca rocznica 70-lecia pisma. Wątpliwości Redaktora są nadal aktualne. „Kultura”, mitologizowana już za życia Giedroycia, docierała do Polski i oddziaływała raczej na wąski krąg odbiorców. Była elitarna, jak treści w niej zawarte. Na łamach „Kultury” wysoko równoważyły się literatura i myśl polityczna. Wielu badaczy uznaje pierwszeństwo „Kultury” w świecie emigracji po 1945 roku dzięki spójnym koncepcjom politycznym i tzw. linii krajowej (miesięcznik stał się trybuną opozycji demokratycznej).
Współcześnie politycy i publicyści reprezentujący różne poglądy chętnie cytują „Kulturę”, dostrzegając potencjał myśli politycznej. Fenomen Jerzego Giedroycia i „Kultury” trwa, a problem recepcji wymaga analizy w kontekście historycznym, politycznym i medialnym.
Monografia ukazująca całokształt problematyki badawczej związanej z semiotyką ludzkiego oblicza. Autor poszukuje interdyscyplinarnej wykładni, uwzględniającej zarówno rozległą perspektywę historyczną, jak i bogactwo współczesnych kontekstów psychospołecznych i socjokulturowych poruszanego tematu. Konsekwentnie dąży do tego, by nie upraszczać problemowej złożoności problematyki twarzy jako medium znaczenia. W książce mamy do czynienia z refleksją o charakterze systemowym, z istoty swej interdyscyplinarną, usytuowaną na pograniczu: semiotyki, nauki o komunikacji, filmoznawstwa, antropologii kultury, psychologii społecznej, kognitywistyki i nauki o mediach. Podstawę metodologiczną prezentowanych w pracy rozważań stanowi semiotyka kultury.
Zbiór esejów Piotra Kępińskiego o współczesnej kulturze litewskiej i Litwie. Wśród bohaterów książki są między innymi historyk Alfredas Bumblauskas, powieściopisarki Kristina Sabaliauskaite i Renata Šerelyte, pisarze Sigitas Parulskis, Marius Ivaškevičius i Herkus Kunčius, filozof Leonidas Donskis, filmowiec Jonas Mekas oraz fotograficy Vytautas Balčytis i Algirdas Šeškus.
Nie znamy Litwy. I z uporem poznać jej nie chcemy. Romantyzm, dwudziestolecie, czasy II wojny światowej – tylko w tym kontekście utrwaliliśmy Litwę w naszej pamięci. Polskie zainteresowanie tym krajem wyhamowało po roku 1945 i na tym hamulcu stoi do dzisiaj. Za mało Litwy żywej w Polsce, zbyt wiele historycznej. Nie dziwi zatem specjalnie to, że żaden autor z Warszawy czy Krakowa do tej pory nie napisał powieści ze współczesnym Wilnem w tle.
– fragment książki
Piotr Kępiński – poeta, krytyk literacki, eseista, od 2007 roku do 2016 roku juror Nagrody Literackiej Europy Środkowej – Angelus. Od roku 2017 w jury Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej – Silesius.
Pracował m.in. w „Czasie Kultury” (jako zastępca redaktora naczelnego), w „Newsweeku” i w „Dzienniku” (jako szef działu kultury). Obecnie współpracuje z „Nową Europą Wschodnią” i „Twórczością”. W 2015 roku nakładem Wydanictwa KEW ukazała się książka, którą napisał wspólnie z Herkusem Kunčiusem Rozmowa Litwina z Polakiem. W 2016 roku Rozmowa… została przełożona na język litewski. W tym roku w Instytucie Mikołowskim ukaże się jego zbiór wierszy Ludzkie nieludzkie. Mieszka w Rzymie.
Spis treści
1. Litwini, Polacy, Rosjanie i tutejsi. Polityka i historia. Kilka uwag wstępnych / 11
2. Charyzmatyk z Wielkiego Księstwa / 31
3. Historia i łopian / 45
4. Piekielna semantyka / 57
5. Minione i gorzkie / 71
6. Rekonstrukcja poety polsko-litewskiego. Na marginesie książki Andrzeja Franaszka Miłosz. Biografia / 79
7. Z innej perspektywy. O Portrecie podwójnym Czesława Miłosza i Jarosława Iwaszkiewicza / 97
8. Porównania. O dziennikach Tomasa Venclovy / 111
9. Dzwoni Venclova do Miłosza i rozmawiają o Ponarach / 125 10. Nowe mity litewskie Herkusa Kunčiusa / 135
11. Świat po dekapitacji. O prozie Renaty Šerelyte / 147
12. Pod lodem. O kilku wierszach Eugenijusa Ališanki / 159
13. Przypadkowe okrucieństwa czasu pokoju. O Trzech sekundach nieba Sigitasa Parulskisa / 171
14. Bezgłośna i precyzyjna maszyna. O aforyzmach Leonidasa Donskisa / 181
15. Jonas Mekas. Plebejski Mickiewicz i Konwicki / 191
16. O pewnym filmie i pewnej sztuce. Redirected kontra Wygnanie, czyli emigranci w lustrach / 203
17. Balčytis i Šeškus. Niewidoczne światy / 219
18. Wydrążone miasto / 229
19. Sabaliauskaite, czyli barokowy poemat z historią w tle / 235
20. Wrzątek i olśnienie. Rozmowa z Alfredasem Bumblauskasem / 247
21. Nasze nacjonalizmy. Rozmowa z Leonidasem Donskisem / 265
W Piśmie Świętym jest opisany przypadek, w którym Jezus wypędza demony z Gerazeńczyka. Pan Jezus jest pierwszym, a w istocie rzeczy jest jedynym egzorcystą, bo jako Bóg ma władzę nad wszelkim stworzeniem. Mocy rozkazywania złym duchom udzielił apostołom. Dlatego jeśli oni wyrzucają złe duchy przez modlitwę Kościoła, to tylko siłą i obecnością Ducha Świętego.
Katalog rękopisów Agnieszki Osieckiej ukazuje się w roku szczególnym – mijającej właśnie dwudziestej rocznicy śmierci poetki, pisarki, dziennikarki, miłośniczki teatru i fotografii, autorki ponad dwóch tysięcy piosenek, utworów scenicznych i skeczy. Jest to pozycja wyjątkowa także pod innym względem, zawiera bowiem spis wszystkich materiałów i obiektów, które znajdowały się w mieszkaniu Agnieszki Osieckiej w chwili jej śmierci. Pozwala zatem czytelnikowi na swoiste odwiedziny pokoiku Poetki przy warszawskiej ulicy Dąbrowieckiej 25 na Saskiej Kępie, poznanie jego niepowtarzalnej atmosfery. Jak napisała w przedmowie Agata Passent:
„Katalog, który mają Państwo w ręku, to takie wysprzątane biurko żarliwej kolekcjonerki uczuć, ale i dokumentów. Katalog ten tworzy obraz nietuzinkowej kobiety i wybitnej pisarki polskiej XX wieku.”
Materiał został opracowany z podziałem na zbiór osobisty, rodzinny, literacki, korespondencję i księgozbiór. Inwentarz uzupełniają indeksy osób oraz tytułów utworów.
Kto decyduje o randze malarza? Kto odkrył Cezanna i nadał nowy bieg artystycznym prądom w XX wieku? Dlaczego od wielu lat największe rekordy padają na aukcjach dzieł Jacksona Pollocka i Jeana-Michela Basquiata – malarzy, których prace większość społeczeństwa odrzuca jako „bazgroły”?
Philip Hook, długoletni ekspert domu aukcyjnego Sotheby's, w fascynującej i nie pozbawionej typowo angielskiej zgryźliwości historii, analizuje wieloznaczne, ale zawsze interesowne relacje marszandów i artystów. W świecie, w którym cena pojedynczego obrazu czasem wielokrotnie przewyższa cenę domu w centrum Nowego Jorku, nie ma miejsca na subtelności. Galeria szubrawców pokazuje, kto stoi za wielkimi fortunami zamrożonymi w najsłynniejszych kolekcjach dzieł, a przede wszystkim, jak powstały w XV wieku „rynek” wpływa na to, co uznajemy dziś za godne miana Sztuki… a co nie.
Autor zaczyna Galerię szubrawców od przywołania tzw. wywiadu prowadzonego pod schodami - strategii stosowanej przez znanego marszanda, Josepha Duveena. Mam wrażenie, że cała książka jest zapisem takiej tajemniczej rozmowy, która odkrywa fascynujące relacje między artystami a handlarzami sztuki i galerzystami.
Grażyna Kulczyk
Książka Hooka daje możliwość zajrzenia tam, gdzie bije jedno ze źródeł naszej fascynacji sztuką.
Anda Rottenberg
Opowieści tutaj zawarte zostały podzielone według określonych kategorii tematycznych na dziesięć rozdziałów. Każdy z rozdziałów otwiera krótkie wprowadzenie, w którym autorzy wyjaśniają specyfikę zamieszczonych tu mitów i zwracają uwagę na niektóre istotne szczegóły.
Książka stanowi kolejny tom serii wydawniczej „Metody i techniki zarządzania”. Podjęto w nim problematykę metod, technik i narzędzi polityki społecznej w perspektywie wielokulturowości. Realizacja polityki społecznej nie jest zawężona do metod zaczerpniętych z nauk o zarządzaniu, chociaż z metodologii zarządzania wykorzystuje koncepcje strategii, zarządzania kadrami oraz teorii organizacji.
W książce zaprezentowano zagadnienia z zakresu migracji (w szerokim ujęciu społecznym i kulturowym) i ekspatriacji (w odniesieniu do firm międzynarodowych). Monografia ta jest przykładem interdyscyplinarnej współpracy, gdyż jej Autorzy reprezentują różne dyscypliny nauk społecznych (m.in. socjologię kultury i organizacji, politologię, psychologię międzykulturową) i nauk ekonomicznych (zarządzanie międzykulturowe, międzynarodowe zarządzanie zasobami ludzkimi). Problematyka migracji i ekspatriacji jest ujęta w trzech perspektywach: indywidualnej, organizacyjnej oraz społeczno-kulturowej. Szczegółowo omówiono takie zagadnienia, jak:
- Mobilność i migracje międzynarodowe – pojęcia, koncepcje, uwarunkowania;
- Pojęcia migranta, ekspatrianta tradycyjnego i samoinicjowanego;
- Motywy przemieszczeń międzynarodowych z punktu widzenia jednostki i korporacji;
- Cechy osobowości migranta i ekspatrianta;
- Bariery i korzyści migracji i ekspatriacji;
- Przedsiębiorczość migrantów;
- Modele i praktyki adaptacji kulturowej;
- Kulturowe, społeczne i polityczne uwarunkowania migracji międzynarodowych.
To publikacja interdyscyplinarna, dlatego skorzystają z niej osoby zatrudniające obcokrajowców (ekspatriantów, migrantów), trenerzy przygotowujący pracowników do pracy w zespołach wielokulturowych, inwestorzy, którzy planują ekspansję na rynki zagraniczne. Książka jest przeznaczona także dla naukowców szerokiego grona obszaru nauk społecznych i ekonomicznych oraz studentów politologii, socjologii, zarządzania.
Tajemnicze pisma, inskrypcje i wiadomości z całego świata
Na całym świecie istnieją świadectwa pisane, które zdaniem współczesnej nauki nie mogły powstać w swojej epoce. Zdumiewające i nieodgadnione teksty pochodzą z okresów od epoki kamiennej po czasy dzisiejsze.
• Teksty sprzed „oficjalnego” wynalezienia pisma, które powstały na długo przed egipskimi hieroglifami i sumeryjskim pismem klinowym.
• Inskrypcje z Ameryki potwierdzające kontakty transatlantyckiesetki lat przed Kolumbem.
• Prastare kroniki szczegółowo opisujące urządzenia techniczne,które „oficjalnie” zostały wynalezione dopiero tysiące lat później.
• Tajne kody alchemiczne Habsburgów, których nie mogą złamaćwspółcześni specjaliści od kryptografii i komputerowej.
• Wiadomości i przepowiednie przekazane przez… istoty pozaziemskie?Czy na dysku z Fajstos zakodowano kroniki cywilizacji minojskiej? Kto stworzył starożytne amerykańskie teksty w piśmie klinowym? Jak to
możliwe, że hieroglify z czasów faraona Totmesa III mówią o obserwacjach UFO? Czy to przypadek, że wiele znaków cywilizacji doliny Indusu jest identycznych jak symbole z Wyspy Wielkanocnej? Czyżby istniało wspólne prapismo prehistorycznych ludów?
Fascynująca biografia pisarki, fotografki i modelki Dare Wright przekonuje, że najmroczniejsze są tajemnice dzieciństwa.
Jean Nathan, niczym wprawny śledczy, w Sekretnym życiu samotnej lalki, odkrywa tajemnice Dare Wright – fotografki, modelki i co najistotniejsze autorki opowiadań dla dzieci. Poznając biografię autorki Samotnej lalki dowiadujemy się, jak wielki wpływ na dorosłe życie ma wychowanie, które wikła główną bohaterkę
w niezrozumiałe, erotycznie niepokojące relacje rodzinne.
W połączeniu z licznymi nawiązaniami do klasyki literatury, Sekretne życie pobudza wyobraźnię wymuszając na czytelniku dziecięce wspomnienia i refleksje.
Album jest poświęcony najważniejszym uroczystościom i świętom w polskim Kościele katolickim. Zawiera informacje na temat historii narodzin poszczególnych obchodów, a także towarzyszących im dawnych i obecnych tradycji, wierzeń oraz obrzędów.
Czy aby na pewno wiemy, skąd wzięły się znane i powszechnie kultywowane zwyczaje typowe dla Bożego Narodzenia?
Książka ta zawiera tradycje i zwyczaje poszczególnych regionów Polski.
Maska jest echem tożsamości własnej podmiotu. Ulega wyobcowaniu w rytuale używającym jej po to, by rozdwojona tożsamość podmiotu wtargnęła, wbiła się w naturę jako obcy element, ale przecież w samej naturze tkwiący od początku. Rytuał jest bowiem przestrzenią wyobcowania, dlatego dotyczy zawsze tego, co było, a nigdy tego, co ma się zdarzyć. Powtórzenie nie jest czarodziejstwem i magią, ale ugruntowaniem podstawowego komponentu natury, czyli mimesis, która w rytuale staje się już zasadą (teorią mimesis). Jest to zarazem wiedza o rytuale, który jednocześnie jest wiedzą. Podobnie jak we fragmentach o maskach części dotyczące rytuału mają charakter schizomorficzny: charakteryzuje je wieloperspektywiczne przedstawianie różnych rytuałów, co jest równocześnie dowodem na to, że rytuał, mimo że jest wiedzą, sam nie wytwarza języka, który go ustanawia, ponieważ rytuał nie może sam się wyobcować.
Lata 30. XX wieku to dla krakowskich studiów afrykanistycznych okres przełomowy, w którym rozwijające się zainteresowanie Afryką zaowocuje pierwszymi niezależnymi projektami badawczymi realizowanymi w terenie – na kontynencie afrykańskim. Najlepszym przykładem są badania prowadzone przez Romana Stopę (1895-1995), uważanego za ojca polskiego językoznawstwa afrykańskiego, profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego, światowej sławy eksperta od języków mlaskowych (click languages). W 1935 roku przez kilka miesięcy Roman Stopa prowadził badania językoznawcze na obszarze dzisiejszych Namibii i Botswany wśród ich rdzennych mieszkańców: San i Khoikhoi, przy okazji których zebrał również pokaźny materiał etnograficzny dotyczący kultury ludów San. Dziś te unikalne zbiory znajdują się w krakowskim Muzeum Etnograficznym im. Seweryna Udzieli.
Dorobek profesora Romana Stopy stanowi nie tylko ważną część polskich badań afrykanistycznych, ale zajmuje również ważne miejsce w światowej afrykanistyce. Niestety dziś, ponad 20 lat po jego śmierci, w Polsce jest on praktycznie zapomniany. O wiele bardziej ceni i pamięta się Romana Stopę poza granicami kraju.
Wciągające wspomnienia Kate Betts o Francji – paryskich klubach nocnych lat 80., polach lawendy w Prowansji, wielkich pokazach na dziedzińcu Cour Carrée w Luwrze – magicznie przywołują ten moment w życiu, gdy młoda kobieta odkrywa, co jest jej przeznaczeniem.
Jedyny taki przewodnik po modzie, Paryżu i tym, co Francuzi lubią najbardziej
Oto jedno z „najważniejszych i zarazem najodważniejszych dzieł współczesnej kultury naukowej” – zaznaczył w przedmowie ks. prof. dr hab. Tadeusz Guz. Książka ta porusza zagadnienie globalnej rewolucji kulturowej, której celem jest – jak określiła Autorka we wstępie – „rozprzestrzenienie na całym świecie (...) nowej etyki, która ma (...) charakter sekularystyczny; jest ona wynikiem rewolucji feministycznej, seksualnej i kulturowej”. Niezwykle więc to cenna książka, tym bardziej, że współcześnie „panuje ogromna niewiedza na temat problemów antropologicznych związanych z rewolucją kulturową i nową etyką”. Publikacja ta wychodzi naprzeciw tym potrzebom. Dzięki znajomości problemu możliwe jest rozeznanie, które „nie polega na wyrywaniu chwastów rosnących razem z pszenicą, lecz na uczeniu się ich rozpoznawania oraz na zbieraniu pszenicy”. To praktyczne oraz wyczerpujące opracowanie kierujemy nie tylko do pedagogów i wychowawców, ale do wszystkich tych, którzy pragną mieć świadomość problematyki rewolucji kulturowej.
Książka, dzięki której można stworzyć wyjątkowe, papierowe ozdoby na Boże Narodzenie. Nie trzeba w tym celu wykorzystywać kleju czy nożyczek, wystarczy tylko kawałek kolorowej wstążki i możesz się cieszyć pięknym stroikiem, niepowtarzalnymi zakładkami do książek, choinkowymi ozdobami, biletami do prezentów czy przestrzenną szopką betlejemską w 3D.
Wzniesione na przestrzeni wieków monumentalne budowle, a niekiedy jedynie niewielkie fragmenty, które świadczą o pięknie i wyjątkowości danego obiektu pokazano na przepięknych fotografiach. Niewiarygodne obiekty będące świadectwem geniuszu ich twórców, wybitnych artystów i budowniczych, ukazują różnorodność kultur i cywilizacji świata. Książka Skarby UNESCO. 100 najpiękniejszych zabytków to niepowtarzalny tytuł prezentujący perły światowej architektury.
Klucz do przyszłości człowieka ukryty jest w miastach
Od naszej wyobraźni zależy, czy go odnajdziemy
Nowa książka Pauliny Wilk
Przyszłość należy do miast. Już teraz żyje w nich połowa ludzkości, a one wciąż się rozrastają. Równolegle z dynamicznym wzrostem w miastach zachodzi wiele innych procesów – metropolie, próbując sprostać nowym wyzwaniom i oczekiwaniom mieszkańców, muszą się zmieniać. Niektóre chcą być miastami sprawiedliwymi, ucieleśniającymi idee równości, inne inwestują w ekologię i nowe technologie, są też takie, i to najczęstsze przypadki, które rozwijają się chaotycznie, bez żadnego planu.
Miasta na naszych oczach stają się doświadczalnymi poligonami, na których ścierają się rozmaite urbanistyczne wizje, filozoficzne idee, marzenia i utopie. Politycy, aktywiści, czasem szaleni miliarderzy przeprowadzają w nich eksperymenty o trudnych do odgadnięcia konsekwencjach.
Paulina Wilk postanowiła zmierzyć się z ogromem i fenomenem miasta. Zabiera czytelnika w podróż do dziewięciu metropolii, w których przeszłość i teraźniejszość odważnie spotykają się z przyszłością. Dubaj, Bombaj, Kampala, Songdo, Singapur, Lima, Masdar, Seul, Kopenhaga.
Do kogo należą miasta? Czy możliwe jest miasto idealne? Jak będą wyglądały wielkie metropolie za dziesięć, dwadzieścia, pięćdziesiąt lat?
Pojutrze. O miastach przyszłości to literacki reportaż, dziennik z podróży, pobudzający intelektualnie esej i przede wszystkim popis wyobraźni. Paulina Wilk zestawia to, co widzi, z filozoficznymi koncepcjami, futurystycznymi wizjami i szuka odpowiedzi na pytanie nie tylko o przyszłość miast, ale i o przyszłość człowieka.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
