Szeroki wybór książek, multimediów z zakresu szeroko pojętej kultury: architektura, duchowy wymiar twórczości, szlaki kajakowe, współczesne media, przemoc w mediach, polityka. Odnajdziesz tu również książki i podręczniki idealne dla uczniów oraz studentów. Szeroki wybór beslsellerów i nowości.
Dlaczego dziedzictwo zawsze do kogoś należy? Jakie są jego społeczne funkcje? Jaki jest dziś stosunek społeczeństwa do istotnej, choć często trudnej przeszłości dziedzictwa? W jaki sposób dziedzictwo kształtuje społeczności, w których żyjemy? Książka stanowi próbę znalezienia odpowiedzi na pytania o społeczny wymiar dziedzictwa kulturowego.
Publikacja składa się z pięciu części poświęconych takim zagadnieniom jak: dziedzictwo kłopotliwe czy niechciane, rola dziedzictwa w formowaniu narodu, własność miejsc dziedzictwa, dziedzictwo niematerialne czy przyszłość badań heritologicznych. Znalazło się w niej dwadzieścia siedem esejów międzynarodowych specjalistów – socjologów, historyków, badaczy literatury, architektów, urbanistów i menedżerów kultury – z takich krajów, jak Kanada, Czechy, Niemcy, Węgry, Włochy, Litwa, Malta, Holandia, Polska, Słowacja, Słowenia czy Wielka Brytania. Wśród autorów są m.in.: Sharon Macdonald, John Tunbridge czy Cristina F. Colombo.
Ikony i piktogramy są wszechobecne w codziennym życiu. Są to znaki, które przekazują komunikaty bez użycia słów. Dzięki nim uzyskujemy natychmiastowy dostęp do interfejsów naszych urządzeń elektronicznych. Pomagają nam również z pominięciem wszelkich barier językowych i kulturowych odnaleźć się w oznakowanych przestrzeniach.Jest to praktyczna publikacja zawierająca studia przypadków, schematy, diagramy i przejrzyste przykłady zastosowań w różnych kontekstach, mające na celu objaśnienie takich zagadnień, jak: stosowanie siatki, digitalizacja piktogramu, przeprowadzanie korekty optycznej czy projektowanie ikon i piktogramów na podstawie krojów pisma.Projektowanie ikon i piktogramów może być doskonałym podręcznikiem dla studentów, a dla zawodowych grafików pomocą w trakcie pracy nad ustalaniem formy, która spełniając funkcję informacyjną najistotniejszą z punktu widzenia odbiorcy winna być precyzyjna i oszczędna.
Stworzony przez Niego Tygodnik Powszechny w najciemniejszych czasach PRL-u stał się jedyną trybuną dla wybitniejszych twórców niezależnie od ich poglądów: decydowała jedynie wartość ich dzieł.Tylko dzięki Niemu zaczęła się ewolucja polskiego Kościoła w kierunku wytycznych II Soboru. Tygodnik był jedynym ciągłym ośrodkiem niepodległościowym prowadził walkę z przerostami nacjonalizmu, z antysemityzmem. Walcząc o prawa człowieka, stał się szkołą tolerancji. Całą tę akcję Turowicz prowadził pragmatycznie, dyskretnie, z dużym kunsztem dyplomacji, aby uchronić swój warsztat pracy, ale nie unikał w kryzysowych momentach twardych decyzji, które mogły spowodować zamknięcie pisma, jak to miało miejscu w dniu, kiedy odmówił uczczenia śmierci Stalina na łamach pisma. Brał czynny udział w powstaniu Solidarności, nie angażując się jednak w żadne rozgrywki koteryjne czy personalne. Taką postawę zachował również po odzyskaniu niepodległości. Z pozycji całkowitej niezależności nigdy nie wahał się walczyć w swój dyskretny sposób ze szkodliwymi zjawiskami życia politycznego, z Kościołem włącznie. Turowicz stał się powszechnie uznanym autorytetem moralnym nawet dla swych przeciwników. Zjawisko zupełnie wyjątkowe w Polsce.JERZY GIEDROYC
Książka wpisuje się w nurt eseistyczny twórczości Andrzeja Gronczewskiego. Łączy dwie perspektywy: horyzont eseistyczny z melancholijną refleksją nad ludzką egzystencją i historią kultury, a przede wszystkim nad formą, którą przydaje jednej i drugiej upływający czas. Jest to oryginalna wypowiedź artystyczna, swoisty pamiętnik intelektualny, monolog literaturoznawcy i konesera sztuki. Słowa kluczowe: esej, pamiętnik intelektualny, dłonie, czas, kanon literacki
******
The Hands of Time
The book belongs to the essayistic part of Andrzej Gronczewski’s work. It combines two perspectives: the essayistic outlook with a melancholy reflection on human existence and the history of culture, and most importantly on the form which both acquire through the passing of time. It is an original artistic work, a sort of an intellectual diary, a monologue of a literature scholar and an art.. Connoisseur.
Autorka stale przebywa w terenie, jednak spotkania oko w oko z wilkami nie zdarzają się często, najwyżej raz lub dwa razy do roku, chociaż na co dzień zawsze widuje ślady ich bytowania: odchody, tropy czy resztki ofiar. Dla autorki wilki w naturze są równie ważne jak te, które spotykamy w kulturze. Jeżeli dokładnie przyjrzymy się otaczającej nas rzeczywistości, bez problemu dostrzeżemy w niej wilki występujące pod różnymi postaciami – od nazw miejscowości, gór, rzek, jezior przez herby, wilcze nazwiska, rzeźby, nazwy firm, tytuły filmów lub książek, maskotki, gry, pieniądze, zespoły muzyczne, tytuły piosenek, znaczki z wizerunkiem wilka czy wreszcie nazwy drużyn sportowych lub wilcze imprezy. Być może w jakiś podświadomy sposób chcemy oswoić wilczy temat. Ale im bardziej wgłębiamy się w nasze postrzeganie wilka, tym więcej zauważamy w nim różnego rodzaju paradoksów. Na czym one polegają i jak wpływają na nasze życie, dowiemy się z książki „Paradoks wilka szarego”.
Celem publikacji jest przedstawienie czołowych postaci, które tworzyły organizację bibliotekarską u progu niepodległości Polski i kierowały nią przez ponad pięćdziesiąt lat w okresie międzywojennym oraz po zakończeniu II wojny światowej, aż do końca lat 60. XX w. Edycja składa się z dwunastu szkiców – portretów osób, które zapisały się w historii Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich, a także ich osiągnięciami w różnych dziedzinach nauki.
Publikacja obejmuje kronikarski zapis zaledwie pięcioletniego, ale jakże bogatego w wydarzenia okresu, kończącego pierwsze stulecie dziejów Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich. W latach 2013-2017 podjęto intensywne działania w zakresie umocnienia roli bibliotek w kształtowaniu społeczeństwa informacyjnego, standaryzacji usług bibliotecznych, aktywizacji na forum międzynarodowym. Zwieńczeniem tej działalności były dwa wydarzenia o historycznym znaczeniu: organizacja Kongresu IFLA w Polsce oraz Jubileusz 100-lecia SBP.
Materiały zebrane w tej publikacji zostały zaprezentowane podczas dwóch kolejnych ogólnopolskich sympozjów organizowanych przez Sekcję Fonotek Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich. Problemy analizowane przez autorów publikacji są ważną refleksją na temat znaczenia ochrony dorobku fonograficznego jako formy niematerialnego dziedzictwa kulturowego w tworzeniu poczucia tożsamości i ciągłości wspólnoty w świecie ewoluujących norm i wartości.
W pracy prześledzono stan wybranych pomieszczeń bibliotek byłych i tych, które do dziś funkcjonują w dawnych lokalizacjach, z wyposażeniem obecnym. Wykonano badania empiryczne, pomiarowe i fotograficzne. Całość scalono w historycznej strukturze, rozróżniającej podziały stylistyczno-funkcjonalne sprzętów. Do badań z zakresu aranżacji architektury wnętrz bibliotek śląskich uwzględniono porównania ze sprzętami bibliotek europejskich.
Metabolizm, sen, nastroje, układ odpornościowy, dojrzewanie i seks – to zaledwie wierzchołek tego, co kontrolują hormony, potężne związki chemiczne, których tajemnica sięga zatęchłych piwnic pełnych słojów z mózgami w formalinie i nowoczesnych klinik hormonalnych w Los Angeles.
Lekarz, który w latach 20. XX wieku propagował wazektomię jako niezawodną metodę zwiększania libido, studentka medycyny, która dwadzieścia lat później odkryła hormon hCg informujący o ciąży, oraz matka, która używała przysadek mózgowych zmarłych, by za pomocą wydobytego z nich hormonu wzrostu leczyć swojego syna – to tylko niektórzy bohaterowie tej pełnej fascynujących niuansów, opisów badań i zabawnych anegdot książki. Zostali tu sportretowani zarówno najważniejsi naukowcy stojący za rewolucyjnymi odkryciami na temat równowagi hormonalnej, jak i szarlatani, którzy proponowali równie szatańskie kuracje.
Pobudzeni to pasjonująca, dowcipna i szokująca opowieść o historii endokrynologii. A także o tym, że bywamy zaledwie marionetkami we władzy adrenaliny, oksytocyny, estrogenu czy testosteronu.
Imponująca, cudowna historia utkana z seksu, cierpienia, neurologii, biologii, medycyny i prób odkrywania samego siebie. Książka Randi Hutter Epstein pobudza wyobraźnię, a jednocześnie ją uspokaja.
Siddhartha Mukherjee, autor Cesarza wszech chorób. Biografii raka.
Endokrynologia, jak pokazuje ta książka, rodziła się z połączenia pomysłowości i arogancji.
„The New Yorker”
Hormony są wirtuozami na arenie ludzkiego ciała. Kontrolują wszystko, od seksu po metabolizm, a w tej pasjonującej książce stają się prawdziwymi gwiazdami.
„Nature”
Niezwykła przewodniczka [Epstein] porusza się w tę i z powrotem w czasie, unikając suchego sprawozdawstwa.
„Science News”
Głód. Pożądanie. Matczyna miłość. Trudno uwierzyć, że największe ludzkie dramaty są powodowane przez te małe cząsteczki odkryte zaledwie sto lat temu. Randi Hutter Epstein splata piękną historię hormonów niesionych przez naszą krew. Opowiada o szarlatanach, którzy je wykorzystują do niecnych celów, i naukowcach wizjonerach, którzy zmienili sposób myślenia o tym, kim jesteśmy.
Florence Williams, autorka książki Natura leczy, czyli co sprawia, że jesteśmy szczęśliwsi, zdrowsi i bardziej kreatywni
Przystępna i zabawna. Ta uwodzicielska proza stanowi ciekawe wprowadzenie do historii hormonów i wyjaśnia ważną rolę, jaką odgrywają w naszym życiu.
„Publishers Weekly”
Randi Hutter Epstein jest dziennikarką medyczną, wykładowczynią na Uniwersytecie Yale i w szkole dziennikarstwa Uniwersytetu Columbia. Zdobyła licencjat z historii i socjologii nauki, tytuł magistra obroniła na wydziale dziennikarstwa, a doktorat na medycynie. Publikuje m.in. w „New York Timesie”, „Washington Post”, „Daily Telegraph” i „Guardianie”. Mieszka w Nowym Jorku z mężem i czworgiem dzieci.
Szanowni Czytelnicy!
Zapraszamy do lektury jesiennego wydania kwartalnika, w którym prezentujemy nowości i zapowiedzi wydawnicze. Już we wrześniu w księgarniach wyczekiwana rozmowa z profesorem Philipem Zimbardo, z której dowiemy się, jak wyglądały dzieciństwo, początki i przebieg kariery naukowej słynnego psychologa. W październiku na księgarskich półkach znajdziemy także „Koniec samotności” Janusza Leona Wiśniewskiego, kontynuację bestsellerowej „Samotności w sieci”.
Dla młodszych Czytelników przygotowaliśmy w tym numerze moc propozycji, wśród których znajdą Państwo słynną serię książek o Basi. Perypetie rezolutnej dziewczynki i jej rodziny od lat cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem.
A na początek jesieni ¬¬– jako partner medialny wydarzenia – zapraszamy do wzięcia udziału w pierwszej edycji akcji Noc Księgarń. Już 20 września ponad 100 księgarń w całej Polsce zamieni się w ogólnopolski festiwal literacki – miejsce kilkudziesięciu ¬spotkań autorskich, warsztatów, spektakli i koncertów. Więcej na temat wydarzenia znajdą Państwo na stronie 55 kwartalnika, a szczegółowy program na www.nocksiegarn.pl/program.
Praca jest przykładem inteligentnie pomyślanej i zrealizowanej socjologii współczesności, która zwracając się ku historii, antropologii, politologii czy kulturoznawstwu, nawiązuje do ogólniejszej refleksji nad kulturą oraz nad zmieniającym się nieustannie światem, gdzie pamięć staje się instrumentem zabawy, a zabawa nie może obejść się bez „miejsc pamięci".
Książka odsłania kulisy socjologicznych zmagań z materią skomplikowanego związku przenikniętej metakulturą współczesności z problemem pamięci kulturowej, tradycji i stosunku do przeszłości.
To kawał świetnej naukowej roboty i autorom należą się gratulacje. Efekt ich solidnej pracy daje wielką satysfakcję czytelniczą, a co najważniejsze prowokuje do zastanowienia się, w jakim miejscu znaleźliśmy się – na równi zakorzenieni w lokalności i funkcjonujący w Sieci – w końcu pierwszej dekady XXI wieku.
W drugim tomie Kultur Żydów profesor David Biale z zespołem badaczy reprezentujących różne dyscypliny i ośrodki badawcze przedstawia dalsze dzieje kształtowania się kultur żydowskich w złożonym procesie, z jednej strony adaptacji do kultur nieżydowskich, z drugiej – oporu wobec nich, po raz kolejny udowadniając, że raczej niż o jednej kulturze żydowskiej należy mówić o wielu kulturach Żydów. Przedmiotem szkiców, będących misternie skonstruowanymi analizami elementów dziedzictwa zarówno materialnego, jak i duchowego, są losy społeczności żydowskich żyjących w diasporze od VII do XVIII wieku, m.in. Żydów sefardyjskich na Półwyspie Iberyjskich w późnym średniowieczu, Żydów mieszkających w Rzeczypospolitej Obojga Narodów czy włoskich Żydów u progu epoki nowożytnej. Autorzy Barw diaspory umiejętnie przekraczają przy tym opozycje trwale już wpisane w studia nad kulturami żydowskimi – między izolacją a asymilacją czy elitarnością a popularnością.
Któregoś roku w XV wieku powstała mała srebrna szkatuła. [...] miała być prezentem ślubnym dla mieszkającej w północnych Włoszech panny młodej, prawdopodobnie do przechowywania kluczy do jej bieliźniarki. Na wieku szkatuły znajdują się malutkie cyfry, oznaczające po hebrajsku liczbę różnych rodzajów bielizny i odzieży z ich włoskimi nazwami zapisanymi hebrajskimi literami: obrusy, ręczniki, koszule męskie, kobiece halki, chusteczki do nosa [...]. Jakie w tej konkretnej epoce były relacje pomiędzy kulturą żydowską a kulturą nie-Żydów, wśród których Żydzi mieszkali? Czego możemy się dowiedzieć z tej szkatuły o samej kulturze żydowskiej – a w szczególności o życiu żydowskich kobiet? I na koniec, czy na przestrzeni wieków wolno nam mówić o jednej tylko kulturze żydowskiej, czy raczej należy mówić o kulturach żydowskich w liczbie mnogiej, z których każda miałaby być wyjątkowa dla swego czasu i miejsca? To część z tych właśnie pytań, które Kultury Żydów stawiają i na które próbują odpowiedzieć.
(David Biale, Przedmowa: Ku historii kulturowej Żydów).
Szczerze mówiąc, kategoria pokolenia nigdy nie była mi do niczego potrzebna? - zaznacza stanowczo Roman Bobryk w dyskusji z Józefem Ruszarem, Michałem Januszkiewiczem, Małgorzatą Peroń, Radosławem Siomą i Zofią Zarębianką. To właśnie kategoria pokolenia w literaturze będzie nas zajmowała tym razem. Spojrzenie poetów na tę kwestię przedstawimy w rozmowie Romana Honeta z Joanną Mueller, Joanną Lech i Edwardem Pasewiczem, którzy ustosunkowują się do własnej przynależności pokoleniowej. Nieco inne światło na problem rzuca Andrzej Szpulak w tekście o polskiej szkole filmowej. Najciekawsze debiuty poetyckie ostatniej dekady omówią krytycy towarzyszący tym debiutom: Monika Glosowitz, Marta Koronkiewicz, Paweł Kaczmarski, Dawid Kujawa, Klaudia Muca i Jakub Skurtys.W dziale ""Ars Poetica"" znajdziemy tym razem szkice Macieja Bieszczada, Mirosława Dzienia, Romana Honeta i Adama Wiedemanna, który w ""Liryce"" zaprezentuje też ciekawą korespondencję poetycką z młodym poetą, Filipem Matwiejczukiem. O wierszach Martyny Buliżańskiej napisała dla nas Anna Mochalska, a Jarosław Nowosad pochylił się nad nowymi utworami Łukasza Jarosza. W tym sąsiedztwie znajdziemy wiersze innego laureata Nagrody im. Wisławy Szymborskiej - Romana Honeta, a także Marcina Jurzysty, którego twórczość swoim komentarzem opatrzył Rafał Gawin.Marcin Bałczewski i Maciej Bieszczad zaprezentują nam swoje premierowe opowiadania, natomiast dramat Wojciecha Tomczyka Wielka Improwizacja dziejący się 3 maja 1967 roku zamknie literacką część drugiego numeru ""Nowego Napisu"". Między innymi tego, że czas akcji jest tutaj nieprzypadkowy, dowiemy się ze szkicu krytycznego Łukasza Kucharczyka.Ze względu na okoliczność czterdziestej rocznicy pierwszej wizyty Jana Pawła II w Polsce, przypomnimy treść jego homilii na wzgórzu Lecha. Jerzy Sikora w szkicu towarzyszącym opowie nam o kazaniu jako gatunku literackim.Za oprawę graficzną numeru dziękujemy tym razem Krzysztofowi Dydo, który udostępnił nam wybór prac polskiej szkoły plakatu ze swojej kolekcji i dołączył opowieść o historii swoich zbiorów; tę prezentację - oraz cały niniejszy numer ""Nowego Napisu"" - zamyka szkic Pauliny Ornatowskiej, przybliżający czytelnikom specyfikę i fenomen polskiej szkoły plakatu oraz problematykę sztuki plakatu jako takiej.Książka Nowy Napis Liryka epika dramat 2/2019 - oprawa miękka - Wydawnictwo Instytut Literatury.Książka posiada 288 stron i została wydana w 2019 r.
Książka jest dziełem Autorów wywodzących się z trzech dyscyplin naukowych: antropologii kulturowej, geografii i socjologii. Jest to więc praca interdyscyplinarna, której wspólny mianownik stanowi Warszawa. Zamysł jest jednak szerszy, ponieważ na konkretnym przykładzie Autorzy chcieli odpowiedzieć na pytanie: czyje jest współczesne miasto, do którego należą ulice i place, jaki jest zakres prywatyzacji przestrzeni? Czy istnieją jeszcze obywatele miasta, czy tylko jego użytkownicy? Czy miasto należy jeszcze do jego mieszkańców, czy tylko do wielkich korporacji i deweloperów, których działalności przyglądają się biernie bezsilne i nieudolne władze miasta.
Książka przedstawia miasto deweloperów, którzy budują dzielnice biznesu i zamknięte, otoczone murami osiedla mieszkaniowe, pokazuje jak mieszkańcy radzą sobie w mieście i jak użytkują jego przestrzeń. Architekci, urbaniści, działacze samorządowi oraz ludzie związani z miastem sentymentem i pasją wyrażają swoje opinie o warszawskiej metropolii, jaka jest i jaką chcieliby ją widzieć. Książka zawiera także dyskurs o Warszawie, który toczy się na łamach prasy i internetowych forach.
This is a book about TRUTH – and all the ingenious ways, throughout history, that we’ve managed to avoid it.
We live in a ‘post-truth’ age, we’re told. The US has a president who openly lies on a daily basis (or who doesn’t even know what’s true, and doesn’t care). The internet has turned our everyday lives into a misinformation battleground. People don’t trust experts any more.
But was there ever really a golden age of truth-telling? As the editor of the UK’s leading independent fact-checker, Tom Phillips deals with complete bollocks every day. Here, he tells the hilarious story of how we humans have spent history lying to each other – and ourselves – and asks an important question: how can humanity move towards a truthier future?
Poczuj magiczną atmosferę Świąt!Wyczaruj bombki, świąteczne dekoracje lub szopkę. Samodzielnie przygotuj bożonarodzeniowe ozdoby z papieru i to bez użycia kleju czy nożyczek! A gdy złożysz już wszystkie papierowe cuda, udekoruj nimi pokój, choinkę lub stół wigilijny. Łatwe w wykonaniu projekty z pewnością umilą Ci czas oczekiwania na Święta.
Poczuj magiczną atmosferę Świąt! Wyczaruj bombki, świąteczne dekoracje lub szopkę. Samodzielnie przygotuj bożonarodzeniowe ozdoby z papieru i to bez użycia kleju czy nożyczek! A gdy złożysz już wszystkie papierowe cuda, udekoruj nimi pokój, choinkę lub stół wigilijny. Łatwe w wykonaniu projekty z pewnością umilą Ci czas oczekiwania na Święta.
Poczuj magiczną atmosferę Świąt!Wyczaruj bombki, świąteczne dekoracje lub szopkę. Samodzielnie przygotuj bożonarodzeniowe ozdoby z papieru i to bez użycia kleju czy nożyczek! A gdy złożysz już wszystkie papierowe cuda, udekoruj nimi pokój, choinkę lub stół wigilijny. Łatwe w wykonaniu projekty z pewnością umilą Ci czas oczekiwania na Święta.
Na czym opiera się współczesna wspólnota? Czy tym, co konstytuuje nasze poczucie przynależności, jest historia, tradycja, wiara w mit? Na czym opieramy swoją tożsamość? W jakim stopniu wynika ona z bycia członkinią lub członkiem jakiejś grupy? Jaką rolę odgrywa w tym spektakl medialny rozgrywający się przed nami i angażujący naszą uwagę właściwie bez większych przerw? Czy spektakl – dzięki globalizacji i nowym elektronicznym mediom – wytwarza szczególny rodzaj powszechnego zaangażowania? A może właśnie zastępuje i przesłania faktyczne uczestnictwo i poczucie bliskości? W kontekście tych pytań istotne staje się zagadnienie doświadczenia estetycznego: na ile zachowuje ono swój transformujący potencjał? Natłok bodźców o charakterze estetycznym może przecież prowadzić do uodpornienia się na ich działanie. Książka Doświadczenie estetyczne i wspólnota spektaklu to próba zmierzenia się między innymi z tymi kwestiami i zarazem omówienie ich w szerokim kontekście teorii filozoficznych odnoszących się do kategorii pozoru, edukacji estetycznej i „słabego myślenia”.
Katarzyna Kasia – filozofka, absolwentka Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, stypendystka Ministerstwa Spraw Zagranicznych Republiki Włoskiej i Fundacji Kościuszkowskiej, visiting professor w Princeton University. Wykłada w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych i w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza. Autorka książki Rzemiosło formowania (2008), tłumaczka prac współczesnych włoskich filozofów: Estetyka. Teoria formatywności Luigiego Pareysona oraz Poza interpretacją. Znaczenie hermeneutyki dla filozofii współczesnej i Nie być Bogiem Gianniego Vattimo.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
