Szeroki wybór książek, multimediów z zakresu szeroko pojętej kultury: architektura, duchowy wymiar twórczości, szlaki kajakowe, współczesne media, przemoc w mediach, polityka. Odnajdziesz tu również książki i podręczniki idealne dla uczniów oraz studentów. Szeroki wybór beslsellerów i nowości.
Fashion designers have been involved in movies since the early days of cinema. The result is some of the most eye-catching and influential costumes ever committed to film, from Ralph Lauren's trend-setting masculine style for Diane Keaton in Annie Hall to Audrey Hepburn's little black Givenchy dress in Breakfast at Tiffany's. Fashion in Film celebrates the contributions of fashion designers to cinema, exploring key garments, what they mean in context of the narrative, and why they are so memorable.
Proroczy esej prof. Feliksa Konecznego z 1925/1926 roku, w którym przewiduje m.in., że na skutek różnic cywilizacyjnych na Bałkanach próba zjednoczenia pod jednym państwem tylu kultur i narodów zakończy się krwawą wojną, co miało miejsce u progu lat 90. XX wieku."Gdybym zamierzał wykazywać, jako Słowiańszczyzna nie wytworzyła ani nawet nie wytwarzała nigdy jakiejś odrębnej „kultury słowiańskiej”, i że wyrażenie tego rodzaju stanowi czczy frazes na oznaczenie wyssanego z palca wymysłu, wynajdywałbym doprawdy niepotrzebnie proch. Każdemu żakowi szkolnemu wiadomo, że całkiem co innego cywilizacja łacińska, a co innego bizantynizm, i że obie te cywilizacje mieszczą się w Słowiańszczyźnie, a zatem o cywilizacji czy kulturze Słowian można mówić tylko w liczbie mnogiej. A gdyby chodziło o przykłady tej i tamtej cywilizacji, żeby uwydatnić ich odrębność, a często przeciwieństwo, również szkoda byłoby czasu na pisanie, boć to dostatecznie już jest opisane przez wystarczającą najzupełniej ilość pisarzy. Lecz pragnę zwrócić uwagę na niektóre pomijane dotychczas objawy: nie dwie cywilizacje, lecz trzy widzę w Słowiańszczyźnie, mianowicie do tamtych dwóch dodać trzeba turańską. Zważać też należy na tę okoliczność, że stosunki wzajemne wszystkich trzech bywały niejednakowe w rozmaitych okresach dziejowych, a nawet nie wszędzie i nie zawsze występowały wszystkie równocześnie. Godnym wreszcie uwagi jest fakt, jako każda z tych cywilizacji wydawała w Słowiańszczyźnie pewne odmiany, odcienia, a nadto powstawały inne znów odmiany z mieszania się dwóch cywilizacji, tych lub owych, z dążeń do tzw. syntezy lub też z mieszaniny ich mechanicznej. Co zważywszy, widzimy, jako różnolitość kulturalna Słowiańszczyzny nie dwie odmiany mieści w sobie, lecz znacznie więcej".(fragment eseju)
Zawarte w tomie artykuły reprezentują różne, niekiedy wzajemnie się przenikające, dziedziny refleksji nad dialogicznością lub dialogowaniem. Jako najważniejsze kręgi problemowe można by wskazać grę z czytelnikiem, zjawiska wpływu czy relacji intertekstualnych, dialog międzykulturowy.
Ciekawy, wieloaspektowy zbiór prac sięgający z jednej strony do źródeł zjawisk kulturowych, z drugiej – ukazujący ich przemiany w czasie, do współczesności włącznie.
Monografia jest adresowana do wszystkich osób zainteresowanych problematyką szeroko pojętego zarządzania informacją i działalnością informacyjną, bibliotekarzy oraz studentów kierunków związanych z komunikowaniem społecznym i mediami, wykorzystujących osiągnięcia nauki o informacji, w tym także do studentów bibliologii i informatologii i praktyków w tym zakresie. W zamierzeniu ma to więc być kompendium uaktualnionej wiedzy o zarządzaniu informacją, motywujące do dalszych poszukiwań odpowiedzi na pytania o jej obecny stan głównie w kontekście nauki o informacji oraz działalności informacyjnej w Polsce i za granicą, a także o dalsze kierunki ich rozwoju. Elementem scalającym publikowane teksty jest kreowanie odpowiedzialności za właściwe zarządzanie informacją, to jest za tworzenie, rozpowszechnianie i korzystanie z informacji w całej przestrzeni informacyjnej, realnej i wirtualnej, a także kreowanie nowoczesnej, płodnej badawczo płaszczyzny do rozważań nad informacją i wiedzą oraz kondycją współczesnych instytucji informacyjnych zarządzających informacją, w tym także jako ważnego elementu nowoczesnej edukacji na poziomie akademickim odpowiadającej potrzebom pokolenia sieci i społeczeństwa wiedzy”.
Czym jest moda i jakie ma współcześnie znaczenie? Powyższe pytanie stanowiło bezpośrednią inspirację dla powstania książki. Autorka przyjęła interdyscyplinarną perspektywę badawczą, odwołując się do dorobku wielu dyscyplin naukowych – od wzornictwa po socjologię – co pozwala na rozpatrzenie wieloaspektowej natury mody. Będąc jednocześnie naukowcem, projektantem i pedagogiem, autorka konfrontuje obserwacje i działania twórcze ze zmieniającą się w czasie świadomością współczesności studentów, a pochodną tego dialogu jest przyjęta retoryczna forma wywodu, w tym pytania skierowane do czytelnika. Celem takiego rozwiązania jest skłonienie odbiorcy do refleksji nad dyskutowanymi zagadnieniami, ponieważ nie zawsze jesteśmy skłonni doceniać rolę mody i wpływ, jaki na nas wywiera. Może dlatego, że paradoksalnie znaczy dla nas zbyt wiele? Moda, będąc zjawiskiem wielowątkowym i wieloznacznym, jest także istotnym elementem kontaktów międzyludzkich, bo manipulując nią, możemy powiedzieć o sobie wszystko…albo nic.
Zbiór artykułów poświęconych szeroko pojętej restytucji zabytków, analizowanej z punktu widzenia prawników i historyków. Stąd też są to zarówno analizy prawnicze, jak i refleksje na temat konkretnych przypadków restytucji, a także próba oceny kwestii strategii politycznej i dyplomatycznej realizowanej w tym kontekście. Zagadnienia te były już wprawdzie przedmiotem badań, ale wciąż jest miejsce na analizy szczegółowe, jakie zawarte są w recenzowanej książce.
Książka poświęcona fenomenowi filmowej kultury niezależnej w okresie, w którym pozornie film mógł istnieć tylko w ramach kultury oficjalnej, państwowej. Tymczasem było inaczej. Kluczowy temat publikacji – jak dystrybuować i propagować treści zakazane, nieoficjalne i nieocenzurowane – został przedstawiony w szkicach poruszających różne wątki związane z tym zagadnieniem. Istnienie form filmu niezależnego w Polsce okresu PRL to rozmaite zjawiska: rozpowszechnianie utworów filmowych, emigracyjne instytucje i studia produkujące filmy, zakazane i pomijane tematy, wreszcie działalność reżyserów, których autorska twórczość nie pasowała do obowiązujących norm, schematów i konwencji. Publikacja ukazuje te zagadnienia nie tylko jako wachlarz tematów i zjawisk związanych z ściśle określonym rozumieniem pojęcia niezależności w kinie i kulturze polskiej tamtego czasu, ale raczej jest małą panoramą obejmującą w skrócie to zjawisko, zachęcającą Czytelnika do dalszych, własnych poszukiwań i odkryć tego, co było niezależne i możliwe do wykreowania w polskim kinie czasów PRL.
Książka wpisuje się doskonale w dzisiejszą humanistykę, która przygotowała grunt dla wszystkich myślicieli zajmujących się antropologią światów słowno-muzycznych.
Praca dr. Dariusza Krawczyka, oprócz niewątpliwych walorów naukowych, pozwalających na zdiagnozowanie stanu faktycznego prasy samorządowej na wybranym obszarze, dających również perspektywę dalszych badań (na przykład nad odbiorem komunikowania samorządowego na tym terenie), może być również użyteczna dla praktyków komunikacji lokalnej – jako podręcznik zawierający najważniejszą wiedzę teoretyczną. ale przede wszystkim swego rodzaju poradnik dla wydawców prasy samorządowej.
Z recenzji dr hab. Patrycji Szostok-Nowackiej
Spis treści
Wstęp
1. Komunikowanie lokalne
1.1. Zarys lokalnej komunikacji medialnej
1.2. Czynniki wpływające na funkcjonowanie regionalnego
i lokalnego rynku mediów
2. Samorząd terytorialny. Pojęcia i zakres działalności
2.1. Reaktywacja i reformy samorządu terytorialnego w Polsce
2.2. Autonomia finansowa, samodzielność
i odpowiedzialność samorządu za rozwój lokalny
2.3. Rola i postrzeganie samorządności
3. Komunikowanie publiczne samorządów
3.1. Narzędzia komunikacyjne samorządów
3.2. Wybrane narzędzia komunikacyjne samorządów
3.2.1. Zapewnienie dostępu do informacji publicznej
3.2.2. Sieć internetowa w świadczeniu usług administracji
terenowej
3.2.3. Komunikacja społeczna samorządów
z zastosowaniem mass mediów
4. Uwarunkowania działań komunikacyjnych samorządu
4.1. Strategia informacyjna samorządu
4.2. Prasa samorządowa. Zarys stanu faktycznego
4.3. Kontrowersje wokół wydawania prasy samorządowej
4.4. Propozycje likwidacji prasy samorządowej
4.5. Niejednoznaczne stanowiska organów nadzoru
wobec zasad wydawania prasy samorządowej
4.6. Wydawanie gazet samorządowych w obowiązującym
stanie prawnym
5. Prasa samorządowa w polityce informacyjnej administracji terenowej. Badanie medioznawcze
5.1. Obszar badawczy. Rys historyczny
5.2. Funkcjonowanie rynku prasy samorządowej. Weryfikacja hipotez badawczych na podstawie analizy czasopism ukazujących się na terenie Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii
5.2.1. Periodyczność
5.2.2. Upowszechnianie reklam
5.2.3. Nakład
5.2.4. Zasięg społeczny
5.2.5. Kompozycja graficzna
6. Postrzeganie prasy samorządowej przez zarządzających samorządem
6.1. Uzasadnienie braku formalnego związku administracji terenowej z gazetą lokalną
6.2. Walory pośredniej formy przygotowywania gazety samorządowej
6.3. Atuty czasopisma wydawanego bezpośrednio przez urząd miejski
7. Propozycja usprawnienia wydawania gazet samorządowych stanowiących element zarządzania polityką informacyjną gminy
7.1. Uniwersalność przyjętych założeń
7.2. Działalność wydawnicza samorządu
7.2.1. Określenie wydawcy
7.3. Wypełnianie funkcji kontrolnej wobec władz samorządowych
7.4. Formuła kolportażu i odpłatności
7.5. Zespół redakcyjny gazety samorządowej
7.6. Zróżnicowanie upowszechnianych materiałów informacyjnych
7.7. Publikowanie treści reklamowych
7.8. Odbiorcy prasy samorządowej
7.9. Relacje wydawcy gazety samorządowej z prasą komercyjną
8. Przewidywany kierunek przekształceń w polityce informacyjnej samorządu
Zakończenie
Aneks
Wybrane przykłady kompozycji graficznej periodyków samorządowych ukazujących się na badanym obszarze
Bibliografia
Indeks osób
Spis wykresów i tabel
Książka poświęcona jest wybranym problemom dziejów Nowej Marchii w okresie
od średniowiecza do czasów współczesnych oraz wybranym współczesnym zagadnieniom współpracy polsko-niemieckiej w ujęciu wybranych instytucji. […] Autorami tekstów są znawcy przedmiotu, uznani badacze świata wielkich i średnich miast oraz małych ośrodków, mający w swoich biografiach także aktywną współpracę polsko-niemiecką […]. Redaktorzy stwierdzają w przedmowie, iż cele prezentowanej monografii leżą w obszarze poznania historycznego oraz wspomagania procesu tworzenia tożsamości regionalnej i zrozumienia wielokulturowej przeszłości obszarów nad Wartą i Notecią. […] Artykuły dotyczą ważnej problematyki kultury, sztuki, architektury i historiografii. Nacechowane interdyscyplinarnością, zawierają tendencję do narracji wyjaśniającej i postulatywnej oraz poświęcone są niewielkim miejscowościom, parafiom, towarzystwom historycznym, wybranym osobistościom, pieczęciom, ceramice artystycznej, ale także Kolei Wschodniej, Akademii Bałtyckiej w Lubece, problemom badań regionalnych w architekturze miast czy dziejom parafii nowomarchijskich oraz kwestiom identyfikacji historycznej mieszkańców małego miasteczka.
prof. dr hab. Włodzimierz Stępiński
(fragment recenzji
Współczesne Włochy to przykład państwa, w którym zróżnicowanie – etniczne, narodowościowe, językowe, religijne – przybiera odmienne formy i przejawia się na wielu różnych poziomach. Ugruntowane przez wieki rozczłonkowanie Półwyspu Apenińskiego, silne regionalizmy oraz tendencje autonomiczne (a w przeszłości
także separatystyczne) regionów przygranicznych i wyspiarskich współgrają z nowymi rodzajami wielokulturowości i międzykulturowości, powodowanej przez liczne społeczności imigranckie (… ).
Już od czasów włoskiego zjednoczenia (Risorgimenta) funkcjonowało – we Włoszech i poza ich granicami – silne przekonanie o podziale na „dwie Italie”, północną i południową. Ten popularny schemat, choć po części znajdował uzasadnienie w rozbieżnościach między dwiema częściami Półwyspu, przesłaniał wiele
innych, nakładających się na siebie podziałów. Przyglądając się współcześnie tej mozaice kulturowej (etnicznej, językowej, mentalnościowej), jaką współtworzą tak odmienne od siebie regiony Półwyspu Apenińskiego, coraz trudniej zgodzić się z tego rodzaju upraszczającą dychotomią. Włosi od wieków dzielili się przecież na wiele grup, dla których punktem odniesienia były odmienna historia oraz lokalne tradycje i zwyczaje obecne w życiu codziennym mieszkańców różnych regionów.
Bogactwo językowo-dialektalne i wielość wariantów włoskiego także dzisiaj powodują, że osoby pochodzące z różnych części kraju mogą mieć trudności z komunikacją, o ile nie zdecydują się na użycie standardowego italiano. To wielowiekowe obcowanie z odmiennością i przyzwyczajenie do kulturowej różnorodności może,
choć nie musi, być czynnikiem ułatwiającym Włochom akceptację przybyszów z innych części Europy i świata oraz integrowanie się z nimi. Nie oznacza to jednak, że nie pojawiają się konflikty, napięcia, próby chronienia własnej tożsamości. Poszerzanie definicji „włoskości” o elementy innych kultur, które przynoszą osiadający
we Włoszech migranci, nie przychodzi z łatwością, ale jak każdy proces wymaga czasu i wzajemnego poznania. Obecni imigranci bywają postrzegani jako „Inni”, tak samo jak w przeszłości wewnętrzni imigranci ciągnący z Południa Italii ku bogatszej Północy w poszukiwaniu pracy i z nadzieją na lepsze życie.
z Wprowadzenia
Książka Beaty Popczyk-Szczęsnej stanowi bardzo wartościową diagnozę postawioną współczesnym tekstom pisanym dla sceny i choć nie ma na celu – jak pisze Autorka – proklamowania „radykalnej zmiany w sposobie
używania tworzywa słownego”, to bez wątpienia bardzo trafnie wskazuje na pewne wyraziste tendencje w komponowaniu tekstów teatralnych. Prezentowane w kolejnych rozdziałach zestawienia, porównania, konfrontacje służą Beacie Popczyk-Szczęsnej do uchwycenia tego, co poszczególnych autorów czy poszczególne utwory łączy, ale także tego, co jest znakiem odrębności danego twórcy i jego dzieła, by w efekcie wyeksponować rozmaite strategie czynienia tekstu bohaterem. Przywoływane w książce konteksty filozoficzne (np. Foucault, Wittgenstein, Ricoeur), literackie (np. Barthes, Bachtin), teatralne (np. Lehmann, Sarrazac, Pavis), estetyczne (Bourriaud, Fischer-Lichte) bardzo wzbogacają proponowane odczytania wybranych utworów i na nowo, ciekawie je oświetlają. Autorka niezwykle sprawnie posługuje się warsztatem teatrologa i literaturoznawcy. Świetnie łączy dociekliwe analizy utworów dramatycznych z teoretycznymi próbami ujęć syntetycznych. Efektem tych zabiegów jest interesująco nakreślona panorama współczesnej polskiej dramaturgii teatralnej, która bez wątpienia stanowiła będzie wartościową pozycję wydawniczą.
(Z recenzji dr hab. Ireny Górskiej, prof. UAM)
Spis treści
Słowo wstępne
Część I. Ciało tekstu — werbalizacje doświadczeń
Ciała obecne — ciała znaczące — Ciała obce Julii Holewińskiej
Lektura somatyczna utworów Artura Pałygi
Przedstawianie świata
Motyw śmierci
Sensualność tekstu
Język i afekty w dramatach Zyty Rudzkiej
Część II. Mowa (z)wiązana. Kolażowe praktyki pisania dla sceny
Rozbrajanie dyskursów w twórczości Doroty Masłowskiej i Jolanty Janiczak
Konflikt słów — zderzenie kultur. O napięciach w tekstach
scenicznych Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk
Parateksty w nowym polskim dramacie
Rozbudowane fragmenty narracyjne
(Prze)moc śródtytułów
Autorskie gry językowe
Część III. Estetyka wysłowienia
Od tekstu do wydarzenia mowy
Małe narracje, polifonie, parabazy
Kolekcje słów — skuteczność języka
Bibliografia (wybór)
Nota bibliograficzna:
Indeks nazwisk
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
