W tym dziale zapraszamy do zapoznania się z bogatą ofertą książek z zakresu szeroko pojętej religii, historii religii i kościoła, religioznawstwo, filozofia i teoria religii, religia dalekiego wschodu, religie pierwotne i świata starożytnego to wszystko w jednym miejscu, w dobrej cenie z szybką wysyłką. Najnowsze i najpopularniejsze książki w tym temacie, zapraszamy do sklepu DobreKsiazki.pl
Dogmatyka jako naukowy, pełny i systematyczny opis prawd wiary jest podstawą wszystkich dyscyplin teologicznych. Jej poznanie ma zasadnicze znaczenie dla wiedzy, formacji i praktyki katolików. Jest nie tylko pożyteczne, ale wręcz nieodzowne dla osoby wierzącej.
Kardynał Müller uprawia podstawowy nurt teologii klasycznej, wolny od relatywizacji i naleciałości ponowoczesnych i liberalnych. W zaciekłych sporach współczesnych między teologią "nowoczesną" a klasyczną unika jednostronności i redukcjonizmu, jego wykład jest nowoczesny, a jednocześnie kontynuuje naukę czystą ortodoksyjnie. Dogmatyka katolicka, podobnie jak cała twórczość teologiczna kardynała Müllera, tchnie duchem Chrystusowym, duchem Kościoła i duchem człowieka. Tchnie prawdziwością, realizmem, ewangelicznością i obecnością Pana, mocą słowa twórczego, dociekliwością i jasnością myśli, bezbłędną prawowiernością, a także szacunkiem dla odmiennych opinii. Książka będzie służyć każdemu, kto zechce poznać istotę katolickiej myśli teologicznej i religijnej.
Na podstawie Wprowadzenia do wydania polskiego
Praca stanowi próbę podsumowania i wytyczenia nowych kierunków w trwającej w nauce historycznej od wielu dziesięcioleci dyskusji naukowej odnoszącej się do formowania i rozprzestrzeniania się chrześcijaństwa w ramach kontynentu europejskiego. Autorzy analizują procesy pojawienia się i umocnienia chrześcijaństwa oraz narodziny zrębów Kościoła instytucjonalnego w ramach Imperium Romanum, następnie przechodzą do chrystianizacji plemion i powstających na ich bazie państw barbarzyńskich. Dociekania sięgają aż do uformowania się średniowiecznej Respublica Christiana około roku 1000, a także wychodzą poza zagadnienia związane z chrześcijaństwem, ujmując kwestie religii pogańskich w Europie oraz zagadnienia innych odłamów chrześcijaństwa, jak również judaizmu i islamu.
Autor podjął tematykę genezy i kształtów rewolucji, która wybuchła w pozornie ustabilizowanym, najbardziej rozwiniętym kraju środkowej Europy. Analizuje przyczyny i mechanizmy wydarzeń prowadzących do przekształceń społeczeństwa późnego średniowiecza w postaci znane już w czasach nowożytnych. Czytelnik zaznajamia się też z zagadnieniami dotyczącymi powstawania świadomości narodowej (w czasach przedkapitalistycznych) i poznaje mentalność ludzi żyjących w ówczesnej epoce: ich sposób rozumowania, widzenie otaczającej rzeczywistości.
Bądźcie płomiennego ducha! Pełnijcie służbę Panu! - wzywał św. Paweł (Rz 12,11). Żar Ducha - to dar Boży dany tym, którzy otwierają swoje serca i stają się ludźmi żarliwymi. Letniość jest stanem niemiłym Bogu, prowadzącym do marazmu, który niweczy siłę Ewangelii. Niezależnie od czasu i warunków, w którym przyszło nam żyć, możemy usłyszeć gorzkie słowa: Ale mam przeciw tobie to, że odstąpiłeś od twej pierwotnej miłości (Ap 2, 4). Dzięki lekturze Apokalipsy, w którą wprowadza nas Gilles Ferant, odkrywamy, jakie mogą być źródła owej letniości, zagrażającej każdemu z nas. Potrzebujemy przebudzenia duchowego, rozpalenia na nowo miłości i gorliwości, która nie jest płytkim uniesieniem emocjonalnym. Chrześcijanie mogą być młodzi duchem i pełni entuzjazmu, niezależnie od doświadczeń i wieku. Apokalipsa wskazuje nam drogę: nawrócenie, modlitwa uwielbienia, służba miłosierdzia i głoszenie zbawienia w Chrystusie - to jest prawdziwa Nowa Ewangelizacja, której tak bardzo potrzebuje świat.
Historia uczy, że to, co dziś jest herezją, jutro może stać się prawdą powszechną. Czy zatem żyjemy w świecie, w którym granica między "herezją" a "prawdą uniwersalną" jest płynna? Czy to, co dziś jest dekalogiem społeczeństw, jutro stanie się heretyckim manifestem? Wnioski z lektury są Twoje.
Beata Bilicka
Słowo wstępne / 11
Karol Springmann
Cyberprzestrzeń wyzwaniem dla katechety / 15
Marcin Idzikowski
Realizacja zadań katechezy na wybranych internetowych stronach katolickich / 53
Beata Bilicka
ePortfolio i WebQuest w szkolnym nauczaniu religii / 87
Adam Kordek
Zastosowanie iPada jako podręcznika do nauki religii / 113
Marta Hankiewicz
Katechizm dla „cyfrowych tubylców” / 145
Adam Kordek
Platforma edukacyjna Apple w szkolnym nauczaniu religii / 163
Noty o autorach / 201
Summary / 203
Książka przybliża Czytelnikowi informacje dotyczące hebrajskiego terminu ruah w Manuskryptach znad Morza Martwego. Oznacza on m.in. Ducha Bożego, wiatr, tchnienie, oddech, ale i ludzką egzystencję, całe spektrum życia duchowego, emocjonalnego. Dokonana w książce analiza umożliwia przyjrzenie się temu, jak między powstaniem Starego i Nowego Testamentu, w czasie obejmującym okres od III w. p.n.e. do I w. n.e., na styku kultur semickiej i helleńskiej kształtowały się poglądy dotyczące szeroko rozumianej pneumatologii, w tym dochodzenia do koncepcji osobowego Ducha Świętego. Dzięki lekturze Czytelnik ma możliwość lepiej poznać mniej znane konteksty tworzenia się antropologii i aksjologii judeochrześcijańskiej.
W czasie sesji Autorzy konferencji pokazują, jak dojść do tytułowej wolności, wskazując między innymi na potrzebę: przekraczania uczuć nieuporządkowanych, uwalniania się od różnego typu lęków, wychowywania do wolności, budowania międzyludzkich relacji i tworzenia trwałych więzi. Mówią także o tak popularnej dziś asertywności, podkreślając, że kierujący się nią muszą respektować nie tylko swoje prawa, lecz także drugiego człowieka.Poruszane wątki opisują drogę do dojrzałej wolności z punktu widzenia kierownictwa duchowego i psychoterapii. Głoszący sesje pokazują, że z wolności trzeba umieć korzystać, bo jak uczy św. Paweł: ""wszystko mi wolno, nie wszystko przynosi korzyść"" (1 Kor 6, 12). Warto więc szukać drogi do prawdziwej wolności, która będzie jednocześnie drogą do miłości Boga.Sesja na żywo nagrana w Domu Rekolekcyjnym ""Górka"" w Zakopanem
W książce tej ukazane są krytyczne postawy i negatywne oceny młodzieży polskiej dotyczące religii katolickiej i Kościoła rzymskokatolickiego jako instytucji, na podstawie badań socjologicznych zrealizowanych wśród licealistów i studentów. Kontestacji podlega wiele elementów religii katolickiej i aktywności Kościoła rzymskokatolickiego: narzucenie katechezy szkolnej (młodzi chcieliby jej powrotu do sal parafialnych), ingerencja hierarchów i księży parafialnych w świeckie sfery życia Polaków – państwa i wspólnot lokalnych, wmuszanie Polakom zasad moralności katolickiej jako jedynej i zasadnej religijnie, ingerencja w etos życia małżeńskiego i rodzinnego, w etos prokreacji, a także nachalna krytyka metody zapłodnienia In vitro, ingerencja w moralność seksualną ludzi, jak również wpływanie Kościoła na świadomość polityczną wyborców i negatywne sankcjonowanie osób i środowisk nieposłusznych woli postulatom biskupów i księży. Badana młodzież nastawiona krytycznie odrzuca dominującą rolę religii katolickiej i bezwzględny wpływ Kościoła instytucjonalnego na własne życie religijne świeckie.
X Karmapa Czojing Dordże (1604–1674) był nie tylko zwierzchnikiem szkoły karma kagju buddyzmu tybetańskiego, ale również utalentowanym artystą. Żył w czasach, kiedy polityczny pejzaż Tybetu ulegał wyraźnym przekształceniom, sam jednak unikał angażowania się w działalność polityczną. Uważany za niekonwencjonalnego, a nawet ekscentrycznego nauczyciela często podróżował, udając biedaka, nosił długie włosy i ubierał się w świeckie szaty, a w jego najbliższym gronie nierzadko znajdowały się kobiety, których rola w ówczesnym – patriarchalnym – społeczeństwie tybetańskim była podrzędna w stosunku do roli mężczyzn. Życie tego wielkiego mistrza medytacji jest inspirującym przykładem wytrwałości, spokoju i czystej dobroci okazywanych w obliczu napotykanych trudności. W niniejszym dziele XIV Szamarpa przedstawił z wnikliwością historyka nie tylko burzliwe tło społeczno-polityczne czasów, w których przyszło żyć X Karmapie, ale też z wielką erudycją opracował biografię Karmapy, opierając się na kilku niezależnych źródłach, w tym także na pismach i kronikach, których do tej pory nie przetłumaczono na języki zachodnie.
XIV Szamarpa Mipham Czieki Lodro (1952–2014) w wieku czterech lat został rozpoznany przez XVI Karmapę jako czternaste wcielenie w linii Szamarpów – lamów, którzy od XIII wieku tradycyjnie zajmowali najwyższą po Karmapie pozycję w hierarchii szkoły karma kagju. XIV Szamarpa przez wiele lat był jednym z najbliższych uczniów XVI Karmapy, któremu wiernie towarzyszył również na uchodźstwie w Indiach. Po śmierci XVI Karmapy w 1981 roku Szamar Rinpocze kontynuował projekty rozpoczęte przez swojego mistrza, m.in. zakładając w New Delhi uczelnię buddyjską Karmapa International Buddhist Institute. W 1994 roku XIV Szamarpa odnalazł i rozpoznał siedemnastą inkarnację Karmapy – Trinleja Thaje Dordże. Wiele też podróżował po Azji, Ameryce i Europie, gdzie założył liczne ośrodki medytacyjne, działające w ramach międzynarodowej organizacji Bodhi Path. Był jednym z najbardziej znaczących mistrzów buddyjskich naszych czasów i jako indywidualista umiejętnie łączył tybetańską tradycję z wyzwaniami współczesnego świata.
Książka zawiera kolorową wkładkę z ilustracjami przedstawiającymi artystyczne prace autorstwa X Karmapy.?
Nikołaj Michajłowicz Ziernow (1898–1980) był rosyjskim filozofem, teologiem i historykiem. W 1921 r. emigrował wraz z rodziną do Jugosławii, gdzie ukończył studia teologiczne. W 1925 r. przeniósł się do Paryża i rozpoczął aktywną działalność w rosyjskim ruchu studenckim; jednocześnie wykładał w Instytucie Teologicznym św. Sergiusza. Od 1930 r. mieszkał w Anglii. Uzyskał tytuł profesora Uniwersytetu Oksfordzkiego, był członkiem Towarzystwa Prawosławno-Anglikańskiego. Jest autorem kilkunastu książek mających duże znaczenie dla poznania myśli rosyjskiej i historii rosyjskiej inteligencji. Niniejsza książka o rosyjskim odrodzeniu religijnym wprowadza czytelnika w mało znany, niezwykły świat intelektualnych dyskusji końca XIX i XX w., które zdawały się ukazywać i zapowiadać nowe oblicze Rosji. Kres tym oczekiwaniom położyła bolszewicka rewolucja, jakkolwiek część myślicieli rosyjskich kontynuowała działalność na emigracji w Europie Zachodniej i Ameryce. Ziernow opublikował swoją książkę w 1963 r. w Wielkiej Brytanii z myślą przede wszystkim o anglikanach – przyjaciołach prawosławnych. Jej rosyjski przekład ukazał się w Paryżu w tym samym roku. Bohaterami Ziernowa są m.in. o. Siergiej Bułgakow, Nikołaj Bierdiajew, o. Pawieł Fłorienski, Siemion Frank. Autor analizuje stosunek inteligencji nie tylko do Cerkwi prawosławnej, ale też do samodzierżawia, marksizmu i rewolucji. Pisze o reformach cerkiewnych, spotkaniu prawosławnych z chrześcijańskim Zachodem oraz o losach emigrantów i Cerkwi na wychodźstwie. Lektura interesująca dla każdego, kogo zajmują zarówno najnowsza historia, jak i dylematy intelektualne osób dokonujących dramatycznych wyborów pod dziejową presją.
Książka Z Bogiem albo…ukazuje dwie możliwości wyboru.
Drogi życia, pozornie w nieskończonej ilości odmian, można sprowadzić do dwóch: droga zbawienia i droga potępienia. Wybór należy do człowieka i jest konsekwencją wolnej woli, Bożego daru, który współtworzy naszą naturę.Autor z pełnym przekonaniem ukazuje konsekwencje życiowych decyzji i wyborów – życia z Bogiem oraz odrzucenia Boga. Pozycja napisana w oparciu bogate doświadczenie autora zarówno jako duszpasterza jak i egzorcysty pomaga w dokonywaniu właściwych wyborów uczy trudnej sztuki rozeznawania.
Ksiądz prałat Marian Rajchel (ur. w 1937 roku) jest jednym z egzorcystów archidiecezji przemyskiej. Wykładał psychologię w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu. Od ponad trzydziestu lat pracuje w Jarosławiu, gdzie przez dwadzieścia dwa lata był proboszczem parafii NMP Królowej Polski. Dał się tam poznać jako znakomity organizator: zainicjował wykłady biblijne, poradnictwo rodzinne, kuchnię dla bezdomnych im. Brata Alberta, świetlicę dla dzieci z rodzin patologicznych, spotkania dla osób starszych, niepełnosprawnych i Anonimowych Alkoholików. Rozpoczął też ewangelizację przez media — zorganizował pierwszą w archidiecezji przemyskiej katolicką rozgłośnię radiową „Ave Maria”. Jest cenionym rekolekcjonistą.
Wiele osób zastanawia się, czy wiara w przekleństwa i uroki nie jest jedynie naiwnym przesądem. Czy człowiek żyjący w XXI wieku może uznawać „relikty” rodem ze średniowiecza? A może jednak mamy tutaj do czynienia z pewną ukrytą rzeczywistością? ? W książce oprócz interesujących świadectw i opinii specjalistów, znajdziemy wypowiedzi księży egzorcystów, którzy w swej posłudze zetknęli się z problemem klątw. Dowiemy się, co zrobił św. o. Pio, na którego ktoś rzucał uroki. Znajdziemy tu także rzeczowe wyjaśnienie złożonej problematyki klątw oraz radę, jak postępować gdy ktoś będzie nam chciał w ten sposób zaszkodzić.
Prowadząca popularnego bloga „Dusza Jezusa” siostra opowiada o konsekwencjach skandalu, jakim jest dla nas wcielenie się Boga. Wskazuje, że człowieczeństwo Jezusa jest dla nas podstawowym sakramentem. Nie musimy poszukiwać Boga na jakichś odległych planetach czy na duchowych wyżynach abstrakcji. On sam przychodzi do naszej duchowo-cielesnej zwyczajności, do naszego codziennego „dziadostwa”, i za darmo, zupełnie bezinteresownie ofiaruje nam swoje dary. Naszym zadaniem zaś jest je przyjąć z ufnością dziecka pewnego miłości swojego rodzica.
Może czytasz to wieczorem, siedzisz gdzieś tam w swoim pokoju, trzymasz w ręce kubek z herbatą, głucho wszędzie, ciemno wszędzie… A w tej ciemności przychodzi Chrystus. Chce zapalić w tobie jaśniejące źródło światła. On przychodzi i rozkazuje ciemnościom: świećcie!
(fragment książki)
Miód dla duszy. Plaster na rany.
Jest Słowo, które może uzdrowić twoje zranienia.
Jest Miód, który może osłodzić twój ból.
Jest i cały PLASTER MIODU, bo każdego dnia Bóg chce ukoić twoje cierpienia, przyłożyć plastry swojego Słowa do twoich ran.
Cieszące się milionową publicznością rekolekcje o. Adama Szustaka otwierają oczy, pokazując, że Słowo Boże jest żywe i skuteczne. Uczą, jak zaufać i uwierzyć, że biblijne wydarzenia to nie nabożne legendy, ale konkretna rzeczywistość, która może zmienić twoje tu i teraz. Zapraszają do wspólnego czytania Pisma Świętego i modlitwy.
Pan Bóg pragnie razem z tobą przeżywać twoją samotność! Chce zaleczyć wszystkie rany, oddalić gorycz i ból. Chce zanurzyć cię w miodzie. Pozwól Mu na to!
Pierwsze w Polsce wydanie najnowszej książki Tomasa Halika, jednego z najważniejszych myślicieli katolickich. W 2008 roku papież Benedykt XVI nadał mu tytuł „honorowego prałata Jego Świątobliwości”. Książki Halika cieszą się dużym powodzeniem wśród polskich czytalników, a sam Autor często nazywany jest „czeskim Tischnerem”.
Jak powiedział Tomas Halik w jednym z wywiadów Bóg uzasadniony, banalny i oczywisty nie byłby godzien naszej wiary. „Tymczasem On – tajemnica ukryta w wieloznaczności świata – pozwala nam wybrać czy w Niego wierzymy czy nie.”
Tajemnica Boga, tajemnica wiary, tajemnica modlitwy … Ksiądz Tomas Halik z charakterystyczną dla siebie mądrością, ale i swobodą wyjaśnia podstawowe kwestie tego, co nazywamy życiem religijnym. Nie potrzebuje patosu ani wielkich słów, aby poruszyć w nas Ducha.
W książce „Żyć z tajemnicą” Tomas Halik formułuje pytania dotyczące wiary współczesnego człowieka. Bardziej interesuje go jak człowiek wierzy, niż w co wierzy. Jego zdaniem chrześcijaństwo nie jest niczym statycznym – wiara nie polega na jednorazowym przyjęciu dogmatów: „wiara jest zwrotem i ruchem życiowym, drogą do naśladowania. Wiara zawiera w sobie odwagę i postanowienie wejścia w dzieje Jezusa.”
Zdaniem Autora religia powinna być reinterpretacją własnych wydarzeń życiowych. Na ogół rzeczywistość przeżywamy powierzchownie. Nie mamy możliwości żeby w hałasie i pośpiechu codzienności zastanowić się nad głębszym przesłaniem tkwiącym w nurcie wydarzeń. Pędzimy przez życie zagonieni, mamy wprawdzie mnóstwo przeżyć, ale nie potrafimy się zatrzymać, żeby się w nich rozsmakować. To smakowanie jest odkrywaniem czegoś, co leży na samym dnie wydarzeń. Domaga się nie tylko dawki ciszy zewnętrznej i wewnętrznej, „ale także wolności od samego siebie. Słuchanie, deszyfrowanie, kontemplacja, ponowna próba bilansu i głębsze zrozumienie własnego życia jest czymś ogromnie ważnym, ponieważ tylko wtedy z nurtu przeżyć rodzi się doświadczenie”.
Najnowsza książka Halika dostarcza wielu impulsów do rozmyślań nad własną wiarą lub niewiarą: „ (…) gdybym w ogóle nie wiedział o Bogu, moje życie aż tak bardzo by się nie zmieniło, może niekoniecznie musiałbym być gorszym lub mniej szczęśliwym człowiekiem. Żeby ktoś był dobrym człowiekiem, nie musi być koniecznie wierzący. Jednak tym, co z pewnością bym utracił byłoby uświadomienie sobie (…) że życie nie jest oczywistością, tylko darem, że życie nie jest monologiem, lecz może być dialogiem. Życie przeżywane jako dialog, jako harmonia słuchania i odpowiadania, samo przeradza się w modlitwę”.
O Autorze:
Ks. Tomáš Halík należy do najważniejszych współczesnych myślicieli katolickich. Jest gorącym zwolennikiem dialogu między religiami, angażuje się w dysputy publiczne, np. na temat dyskryminacji rasowej czy integracji europejskiej. Otrzymał wiele honorowych odznaczeń i nagród m.in. jest laureatem Nagrody Tempeltona 2014 za „wyjątkowy wkład w rozwój duchowego wymiaru życia”. Książki ks. Halíka przetłumaczone zostały na kilkanaście języków. W Polsce ukazały się dotychczas m.in.: „Chcę, abyś był”, „Cierpliwość wobec Boga”, „Teatr dla aniołów”, „Zacheusza 44 kazania o sensie życia”.
Pierwsze w Polsce wydanie najnowszej książki Tomasa Halika, jednego z najważniejszych myślicieli katolickich. W 2008 roku papież Benedykt XVI nadał mu tytuł „honorowego prałata Jego Świątobliwości”. Książki Halika cieszą się dużym powodzeniem wśród polskich czytelników, a sam Autor często nazywany jest „czeskim Tischnerem”. Ksiądz Tomas Halik należy do tych nielicznych współczesnych myślicieli, którzy potrafią mówić przekonująco i prosto o sprawach nieoczywistych i nieprostych
W swojej książce Autor wskazuje, że w dialogu nikt nie ma monopolu na prawdę, na wiarę, na Boga. To jedna z fundamentalnych zasad autentycznej rozmowy, nacechowanej też wzajemnym szacunkiem i zrozumieniem.” Nie oznacza to rezygnacji z Boga - zrezygnować z roszczeń do jedynie słusznego rozumienia Boga znaczy stać się mniej boskim, a bardziej Bożym: mniej udawać Boga, a bardziej się na Niego otworzyć, oddać się Mu, słuchać”..
Ktokolwiek domaga się dla siebie, czy dla swojej grupy monopolu na prawdę, już tym samym zdradza, że stoi poza nią. „Ani rozumem, ani nawet wiarą nie możemy prawdy w jej pełni zdobyć i ujarzmić”. Zrezygnować z monopolu na prawdę nie znaczy zrezygnować z prawdy, lecz raczej stać się bardziej prawdziwym, umieć pokornie zanurzyć się w głębię prawdy, doświadczyć, że jest głębsza, szersza, bardziej dynamiczna „niż nasze rybne stawy, które uznawaliśmy do tej pory za jedyną prawdę”.
Książka „Żyć w dialogu” jest ważnym głosem związanym z etyką dialogu międzyreligijnego. Nie tylko w wymiarze zbiorowym, ale przede wszystkim w wymiarze indywidualnym. – wewnętrznym. Zawiera wiele refleksji dotyczących budowy własnej postawy i otwarcia na prawdziwy dialog.
O Autorze:
Ks. Tomáš Halík należy do najważniejszych współczesnych myślicieli katolickich. Jest gorącym zwolennikiem dialogu między religiami, angażuje się w dysputy publiczne, np. na temat dyskryminacji rasowej czy integracji europejskiej. Otrzymał wiele honorowych odznaczeń i nagród m.in. jest laureatem Nagrody Tempeltona 2014 za „wyjątkowy wkład w rozwój duchowego wymiaru życia”. Książki ks. Halíka przetłumaczone zostały na kilkanaście języków. W Polsce ukazały się dotychczas m.in.: „Chcę, abyś był”, „Cierpliwość wobec Boga”, „Teatr dla aniołów”, „Zacheusza 44 kazania o sensie życia”.
Ukazane w tej książce sposoby przeżywania katolicyzmu, przeanalizowane w afrykańskim kontekście, mówią wiele o współczesnej Afryce, o transformacjach zachodzących w dzisiejszej Ghanie, o różnych lokalnych formach adaptacji jednej z tzw. religii światowych oraz o globalnych prądach, które coraz częściej rodzą się nie w dawnych „zachodnich” centrach, lecz na niegdyś peryferyjnych obszarach „globalnego Południa”. Jak każdy antropologiczny projekt, tak i ten podkreśla różnorodność kultur, a zarazem ułatwia zrozumienie ludzkiego doświadczenia.
Antropologia – tak jak ją rozumiem – to najbardziej ludzka ze wszystkich humanistycznych nauk, która dąży do spotkania i dialogu, pokazania polifoniczności i odmienności głosów, równocześnie dostrzegając ich paradoksalną zbieżność. Posługując się etnograficzną metodą, umożliwia rozpoznanie tej części wiedzy, która nie jest uświadamiana, lecz którą nabywa się w praktyce, poprzez uczestnictwo w kulturze i zaangażowanie własnego ciała oraz emocji. Tańczenie na pogrzebie, jedzenie z miejscowymi ludźmi ze wspólnej miski, uczestniczenie w ich rytuałach, ale również zmaganie się z własnym zmęczeniem, trudnym klimatem, własnymi kulturowymi nawykami i uprzedzeniami – to elementy terenowej praktyki etnografa, który próbuje zrozumieć kulturę sobie odległą, a równocześnie próbuje zrozumieć siebie.
Anna Niedźwiedź
Anna Niedźwiedź pracuje w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wykładała także w Stanach Zjednoczonych na State University of New York w Buffalo (2006–2007) oraz na University of Rochester (2011). Zajmuje się etnografią religii, badaniami przestrzeni miejskich oraz antropologią wizualną. Od wielu lat analizuje fenomen katolicyzmu w Polsce i interpretuje go w kontekstach mitologii narodowej oraz indywidualnych przeżyć religijnych. Jest autorką książki pt. Obraz i postać. Znaczenia wizerunku Matki Boskiej Częstochowskiej (Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2005), której zmieniona wersja ukazała się również w języku angielskim (The Image and the Figure: Our Lady of Częstochowa in Polish Culture and Popular Religion, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2010). W 2009 roku rozpoczęła badania etnograficzne w Ghanie poświęcone afrykańskiemu chrześcijaństwu, a w szczególności lokalnym sposobom przeżywania katolicyzmu. W antropologii i poprzez antropologię poszukuje przede wszystkim miejsca spotkania oraz dialogu.
–
Anna Niedźwiedź wpisuje się w ten nurt dzisiejszej humanistyki, który sprzeciwia się takiemu rodzajowi poznania, który całkowicie eliminuje z horyzontu badacza sferę zmysłową, cielesność czy afekty […]. Dzięki autorce niemal w rzeczywisty sposób wchodzimy w lokalny świat życia społecznego, które w istocie jest zawsze życiem „z religią” i z imaginacyjną „tradycją” jednocześnie. Wraz z badaczką śledzimy kolejne odsłony tego świata […]. Nic nie jest w tym świecie izolowane, wszystko łączy się ze wszystkim w tym sensie, że owa swoista symbioza afrykańskości, lokalności i zredefiniowanej religii instytucjonalnej tworzy żywą całość, która jest nieustannie odnawiana, zmieniania, ale zawsze nieodmiennie – nieobojętna, przeżywana właśnie [...].
Książka skrzy się od szczegółów, paradoksów i antropologicznych zadziwień, sprawiając wrażenie, że autorka żyje tematem, żyjąc wśród ludzi z krwi i kości w realnym świecie Ghany na przełomie pierwszej i drugiej dekady XXI stulecia.
Z recenzji prof. Wojciecha Józefa Burszty
–
To, co dzisiaj wydaje się ważne, co jest istotnym „znakiem czasu”, to konfrontacja kultury Zachodu z kulturą afrykańską […]. Książka wypełnia w sposób bardzo rzetelny istotną lukę w naszej znajomości kultur i religii Afryki.
Z recenzji ks. prof. Jarosława Różańskiego
W 1932 r. Aldous Huxley opublikował Nowy wspaniały świat, który wdarł się szturmem na listy bestsellerów. Opowieść o totalitarnym państwie przyszłości, które kontroluje wszystko. Czytelnikom książki, świeżo pamiętającym zbrodnie bolszewickie, dyktatura ukazana przez Huxleya mogła wydawać się kusząco łagodna. Dzięki narkotykowi o nazwie „soma“ rozprowadzanemu przez władze, obywatele Nowego świata potrafili żyć ze sobą w idealnej harmonii. Krytycy podkreślali, że huxleyowska wizja jest mrocznym ostrzeżeniem dla świata. Poźniejsze życie i twórczość Aldousa Huxleya zdaje się jednak sugerować, że świat ukazany w jego najsłynniejszej powieści był dla autora obiektem tęsknot i marzeń. Zaczął pisywać eseje poświęcone stanom upojenia narkotykowego, jeżdził z wykładami opowiadając o swoich mistycznych doznaniach towarzyszących zażywaniu LSD i meskaliny. Zwrócił się ku filozofiom Wschodu, ale z czasem wybrał drogę na skróty; długotrwałym ćwiczeniom duchowym przeciwstawił ekstazę wywołaną środkami chemicznymi. Odrzuconego osobowego Boga zastąpił bóg zrodzony w laboratorium, syntetyczny bóg. Niniejsza książka zawiera nigdy wcześniej nie publikowane teksty Huxleya o jego mistycznych poszukiwaniach, a także inne nieznane polskiemu czytelnikowi eseje traktujące m.in. o twórczości Goi i El Greco.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
