Co zostaje z historii, kiedy odłożymy na bok podręczniki, narodowe mity i wielkie nazwiska?Piotr Korczyński rusza śladem bohaterów pozostających poza pierwszym planem polskich dziejów. Zagląda tam, gdzie podręczniki zwykle nie sięgają, przygląda się zapomnianym postaciom, wydarzeniom i miejscom, a popularne legendy zestawia z faktami, szukając w nich zarówno fałszu, jak i ziaren prawdy.Jedne obala, inne poddaje krytycznej próbie, jeszcze inne odzyskują w jego opowieści swoje racjonalne jądro. Z erudycją i charakterystyczną dla siebie lekkością, ale bez upraszczania, autor splata historię polityczną, społeczną i kulturową, pokazując, jak wiele zmienia się, gdy spojrzymy na przeszłość z perspektywy jej drugiego i trzeciego planu.Śladami Szeli to historia Polski opowiedziana pod włos – bez patosu, uproszczeń i gotowych odpowiedzi. Bo czasem dopiero ci, których zwykle pomijamy, pozwalają zobaczyć znane wydarzenia w zupełnie nowym świetle. Bez względu na to, czy mowa o pańszczyźnie w Polsce, rabacji galicyjskiej czy rozbiorach.Seria LUDOWA HISTORIA POLSKI stanowić ma przyczynek do odzyskania zapomnianych dziejów zwykłych ludzi. Chcemy w niej przedstawiać najciekawsze prace na temat tych, którzy nie kwalifikowali się do narodu Sarmatów, choć byli prawdziwą solą ziem dawnej Rzeczypospolitej. Będą to zatem książki o chłopach pańszczyźnianych, miejskiej biedocie, ludziach luźnych, a wreszcie proletariacie.
Co jest gwarancją dobrej książki? Tylko dwie rzeczy: świetny temat i pisarski talent. I obie te cechy spełnia nowa książka Wojciecha Włódarczaka!Autor Dnia Armagedonu i Cichej nocy tym razem sięga po historię Felixa Lucknera, najsłynniejszego pirata kajzerowskich Niemiec. Felix Luckner zasłynął tym, że w swojej pirackiej robocie nikogo nie zabił, mimo to osiągnął oszałamiające sukcesy, dowodząc jedynie żaglowcem. Jego historia, pełna zaskakujących zwrotów akcji, pochłania czytelnika od pierwszej do ostatniej strony...
Bitwa o Midway to punkt zwrotny w wojnie na Pacyfiku, to japoński Stalingrad. Stoczona 4 czerwca 1942 pomiędzy okrętami japońskimi, a amerykańskimi, w pobliżu atolu Midway na Oceanie Spokojnym, zakończona zwycięstwem amerykańskim. Uznawana jest umownie za punkt zwrotny w wojnie na Pacyfiku, ponieważ inicjatywa działań militarnych przeszła na stronę amerykańską. Książka przedstawia bitwę pod Midway z punktu widzenia japońskiego. Odtwarza jej przebieg z drobiazgową dokładnością wplatając w opowieść przeżycia własne autorów - uczestników bitwy. Ale to nie tylko opowieść o bitwie pod Midway. Autorzy przedstawiają także przebieg działań wojennych z punktu widzenia japońskiego od początku wojny do Midway, a więc w okresie w którym wzięli czynny udział w walkach.
Znaczenie historii okrętu podwodnego Wahoo bierze się stąd, że był on jednym z amerykańskich okrętów podwodnych szczycących się największą liczbą sukcesów - 25 zatopionymi statkami i okrętami nieprzyjaciela podczas siedmiu patroli. Autor, który służył na Wahoo na stanowisku zastępcy dowódcy na jego pierwszych pięciu patrolach, wprowadza do książek ten szczególny rodzaj osobistych detali, który sprawia, że historia ożywa.
Kampania w północnej Wirginii lipiec - wrzesień 1862 Spis treści:I. Sytuacja w dolinie Shenandoah i innych obszarach północnej Wirginii po zakończeniu ofensywy Jacksona. Zmiany personalne i zmiana strategii stron wojnyII. Organizacja Armii WirginiiIII. Liczebność i organizacja Armii Północnej Wirginii w lipcu i sierpniu 1862 rokuIV. Kadra dowódcza Armii Wirginii i jednostek do niej przydzielonychV. Kadra dowódcza Armii Północnej WirginiiVI. Bitwa pod Cedar Mountain 9 sierpnia 1862 rokuVII. Działania na terenie północnej Wirginii w okresie 10-23 sierpnia 1862 rokuVIII. Ofensywa Armii Północnej Wirginii 24 sierpnia 27 sierpnia 1862 rokuIX. Działania 28 sierpnia 1862 roku. Dzień pierwszy II bitwy nad Bull RunX. Dzień drugi II bitwy nad Bull Run 29 sierpnia 1862 rokuXI. Dzień trzeci II bitwy nad Bull Run 30 sierpnia 1862 rokuXII. Działania 31 sierpnia 2 września 1862 roku. Bitwa pod Chantilly (Ox Hill) i potyczka pod Germantown 1 września 1862 rokuXIII. Podsumowanie kampaniiAneksyBibliografiaSpis map O książce:Zwycięstwa pod Cross Keys i Port Republic 8 i 9 czerwca 1862 roku były ostatnimi akordami ofensywy Jacksona w dolinie Shenandoah. Armia Doliny Jacksona została następnie przetransportowana do Richmond, gdzie weszła w skład Armii Północnej Wirginii, która w końcu czerwca 1862 roku rozpoczęła kontrofensywę. Tymczasem siły armii USA, które walczyły z Armią Doliny Mountain Departament, Departament of Shenandoah i Departament of Rappahannock poniosły ciężkie straty w kolejnych bitwach i uległy dezorganizacji. Dowódca Departament of Shenandoah generał major Banks zaczął nadużywać alkoholu, a dowódca dywizji Shieldsa generał brygady James Shields z dnia na dzień zniknął, a jego dywizja została rozformowana. Stanton nie wiedział, gdzie znajduje się większość jednostek. Stanton uznał siebie samego za współwinnym tej porażki i zaczął dążyć do utworzenia armii, w skład której miały wejść jednostki wyżej wymienionych departamentów. Na dowódcę nowej armii Armii Wirginii Stanton i Lincoln wybrali generała majora Johna Popea, który 24 czerwca 1862 przybył do Waszyngtonu. Pope spotkał się z Stantonem, który wyznaczył zadanie Armii Wirginii zagrożenia linii kolejowej Virginia Central Railroad w rejonie Gordonsville i Charlottesville. Stanton miał nadzieję, że działania zaczepne doprowadzą do przerzutu części Armii Północnej Wirginii w ten rejon i przez to Armia Potomaku będzie miała większe szanse przy szturmie Richmond... O autorze:Robert Rogoń (1976), ukończył studia historyczne w 2002 roku na Uniwersytecie Śląskim, uczeń docenta Antoniego Molendy. W zakresie jego zainteresowań znajdują się działania wojsk lądowych na froncie wschodnim II wojny światowej i amerykańska wojna secesyjna.
Geneza, historia, ewolucja Spis treści:PodziękowaniaWstępI. Podstawowe źródła narracyjne na temat tropajonówII. Geneza tropajonówIII. Pozostałości najwcześniejszych tropajonów na polach bitew (V w. przed Chr.)IV. Tropajony w IV w. przed Chr. i okresie hellenistycznymV. Początki tradycji wznoszenia tropajonów w RzymieVI. Monumentalizacja rzymskich tropajonówVII. Tropajony na rzymskich monetachVIII. Tropajony w sztuce rzymskiejPodsumowanieAneksyWykaz skrótów użytych w tekścieBibliografiaSummary O książce:Kreowanie tożsamości obywateli w Grecji oraz w Rzymie, opierało się na prowadzonych niemal każdego roku kampaniach militarnych. Sukcesy w boju, ułatwiały identyfikację z własną tradycją oraz bogami, którym zawdzięczano pomyślność. Nie dziwi, więc fakt, że wszelkie zwycięstwa tak chętnie podkreślano na każdym niemal kroku; dedykując w sanktuariach zdobycz zagarnięta na wrogach (?????) czy stawiając tropajony na polach bitew (????????/tropaeum). Te dwa odrębne akty dedykacji łupów miały długi rodowód, dobrze zakorzenione w świadomości Greków, już w pierwszej połowie V w. przed Chr. Wystarczy nadmienić, iż zwyczaj ofiarowania broni i elementów uzbrojenia w świątyniach, w imieniu całych społeczności, jak i indywidualnie był praktykowany już od połowy VIII w. przed Chr. W przypadku budowy trofeów ich geneza jest zdecydowanie bardziej niejednoznaczna... O autorze: Adam Jakub Jarych (1987), doktor nauk humanistycznych w zakresie archeologii. Absolwent Uniwersytetu A. Mickiewicza oraz Uniwersytetu Łódzkiego. Obecnie pracuje w Ośrodku Badań nad Antykiem Europy Południowo-Wschodniej (Uniwersytet Warszawski). Uczestnik badań archeologicznych na Bałkanach oraz we Włoszech. Autor artykułów naukowych i popularnonaukowych oraz monografii Grabież i wykorzystanie łupów wojennych w republikańskim Rzymie (2020). Swoje zainteresowania koncentruje głównie na okresie rzymskiej Republiki i wczesnego Cesarstwa.
Pasjonujący i zarazem brutalnie realistyczny zbiorowy portret ludzi, którzy walczyli i ginęli w wodach Atlantyku w jednej z najważniejszych batalii II wojny światowej.W pierwszych latach II wojny światowej elitarne niemieckie siły podwodne, Ubootwaffe, i ich taktyka "wilczych stad" niemal uniemożliwiły przeciwnikowi korzystanie z wiodących do Wielkiej Brytanii szlaków transatlantyckich. Z perspektywy aliantów marynarze niemieckich okrętów podwodnych stanowili największe zagrożenie i wcielenie zła.Niniejsza książka przybliża historię niemieckich sił podwodnych, przedstawia twórcę ich potęgi, Karla Dnitza, a przede wszystkim opisuje życie na pokładzie U-Bootów odtworzone na podstawie różnych opublikowanych tekstów, listów, dzienników i wspomnień, prozy i poezji. Przedstawia obraz codziennej egzystencji załóg niemieckich okrętów podwodnych, a także dramatyczne wydarzenia, które były ich udziałem.Powszechnie uważano, że załogi U-Bootów składały się z samych ochotników; w istocie było inaczej. Mimo pewnego poczucia dumy z przynależności do Ubootwaffe każdy marynarz wiedział, że czekały go rejsy bojowe w iście piekielnych, klaustrofobicznych, niehigienicznych warunkach, w cuchnącym wnętrzu U-Boota; rejsy będące ekstremalną próbą psychicznej i fizycznej wytrzymałości, a szansa ich przeżycia była mizerna. Z 39 000 ludzi, którzy wyszli w morze na pokładach U-Bootów, w walkach zginęło 27 491, a kolejnych 5000 dostało się do niewoli.
Dla jednych będzie to zimny zabójca, dla innych jeden z najuczciwszych walczących, biorący na siebie pełną, osobistą odpowiedzialność w służbie własnego kraju. Jednak w przypadku żołnierzy armii niemieckiej to pytanie ma swoje drugie dno – na ile młody chłopak z Tyrolu zdawał sobie sprawę, w czyim imieniu odbiera życie innym i do czego dąży armia, z którą doszedł na rosyjskie równiny?[ze Wstępu]Josef Allerberger, strzelec wyborowy 3. Dywizji Górskiej, walczył na najbardziej zagrożonych odcinkach frontu wschodniego i był świadkiem najkrwawszych zmagań armii niemieckiej i radzieckiej. Miał na koncie 257 potwierdzonych zabitych, a za skuteczność bojową został odznaczony Krzyżem Żelaznym.Wspomnienia snajpera Wehrmachtu, który obserwował wojnę przez celownik karabinu, to wstrząsające świadectwo wojny widzianej oczami młodego niemieckiego żołnierza. Allerberger opowiada o swoich relacjach z towarzyszami broni, wspomina stratę najbliższych kompanów, kreśli obrazy okrucieństwa obu walczących armii. Opisuje, jak trafił do wojska, jakie przeszedł szkolenie i jak przebiegały akcje. Bez upiększeń przywołuje realia wojny na froncie wschodnim oraz naturalistyczne obrazy śmierci na polu bitwy. W jego relacji wojna jest bezwzględną walką o przetrwanie, toczoną według jednej zasady:JEŚLI NIE ZABIJESZ, TO SAM ZOSTANIESZ ZABITY
Opowieść o tym, jak zmieniano i doskonalono czołgi - od prymitywnych, z dzisiejszej perspektywy dziwacznych pojazdów Mark V, przez groźne Tygrysy i Pantery, aż po współczesne Abramsy M1.Richard Ogorkiewicz, uznany specjalista w dziedzinie broni pancernej, analizuje ponadstuletnią historię i ewolucję czołgów. Opowiada o mało znanych początkach tych maszyn w czasie I wojny światowej i ukazuje, jak stopniowo, wraz z rozwojem technologii, pojazdy gąsienicowe zyskiwały na znaczeniu.W latach międzywojennych rozwój sił pancernych postępował powoli i dopiero sukcesy niemieckich formacji czołgowych na początku II wojny światowej zmusiły aliantów do zrewidowania konserwatywnych koncepcji dotyczących użycia broni pancernej. Notowany od tamtego momentu gwałtowny postęp w dziedzinie techniki wojskowej doprowadził do przeobrażenia czołgów w szybkie, odporne na pociski maszyny, którymi są dzisiaj.Richard Ogorkiewicz (ur. w 1926 r. w Bydgoszczy, zm. w 2019 r. w Londynie) - profesor nadzwyczajny w Royal Military College of Science (obecnie Defence Academy of the United Kingdom), w latach 1972-2006 członek Rady Naukowej ds. Obronności brytyjskiego Ministerstwa Obrony, konsultant periodyku "Jane's International Defence Review" i kurator Muzeum Broni Pancernej w Bovington.
Szczegóły prywatnego życia Hitlera we wspomnieniach jednego z jego najbliższych przyjaciół oraz zdjęcia, które pomogły stworzyć legendę Führera.Heinrich Hoffmann jako nadworny fotograf Hitlera odegrał istotną rolę w starannym kształtowaniu jego publicznego wizerunku i gloryfikacji Trzeciej Rzeszy. Wpływy Hoffmanna sięgały jednak daleko poza sferę propagandy. Nie dość, że był obecny podczas wielu kluczowych wydarzeń w historii Trzeciej Rzeszy i miał dostęp do pilnie strzeżonych miejsc, to dopuszczono go do Hitlera i jego najbliższych współpracowników. Wspomnienia Hoffmanna stanowią fascynujące studium osobowości dyktatora i znakomite spojrzenie na kulisy powstania i upadku reżimu nazistowskiego. Hoffmann został oficjalnym fotografem Hitlera na samym początku jego kariery politycznej i często towarzyszył mu w podróżach. Na przestrzeni lat wykonał ponad dwa miliony zdjęć Führera, również obrazujących jego życie prywatne. Były one szeroko rozpowszechniane i replikowane na znaczkach pocztowych, co okazało się dochodowym przedsięwzięciem dla obu stron. Wieloletnia znajomość zaowocowała swoistą zażyłością, a Hoffmann stał się powiernikiem dyktatora. Odegrał także nieoczywistą rolę swata, przedstawiając Hitlerowi swoją asystentkę, Evę Braun. Dzięki tej długoletniej komitywie jego wspomnienia obfitują w mało znane kulisy życia Führera.
Pierwsza sowiecka okupacja Ukrainy Zachodniej (1939-1941) to czas, który zapisał się jako epoka strachu, propagandy i brutalnych przemian. Miłena Rudnycka, ukraińska publicystka i działaczka społeczna, już w 1941 roku rozpoczęła dokumentowanie tego okresu, zbierając świadectwa ludzi, którzy z dnia na dzień stali się obywatelami ZSRS.Wspomnienia, reportaże i felietony ujęte w zbiorze tworzą wielogłosowy portret społeczeństwa w stanie rozpadu. To historie o dzieciach, które nie mogły spać, o kobietach "wyzwolonych" przez system odbierający godność, relacje między innymi nauczycieli, duchownych, robotników, poetów i polityków. Każdy z nich próbował zrozumieć, co się stało i dlaczego. Zawarte w książce świadectwa tworzą panoramiczny obraz sowieckiego terroru, który dotknął każdej sfery życia: religii, edukacji, kultury, gospodarki, rodziny. Teksty są pełne bólu, ironii, czasem gorzkiego humoru - lecz przede wszystkim osobistej prawdy.Prezentowany materiał źródłowy ma wyjątkową wartość historyczną, ale też literacką. To jedna z najcenniejszych relacji naocznych świadków z czasów drugiej wojny światowej. Dla czytelnika polskiego jest okazją do poznania ukraińskiej perspektywy, ogólnie nieznanej, czasem trudnej, ale niezbędnej w budowaniu wspólnoty pamięci. W kontekście trwającej agresji Rosji na Ukrainę te świadectwa nabierają jeszcze głębszego znaczenia - przypominają, że historia przemocy i oporu ma tam bolesne korzenie.
Najważniejsze czołgi II wojny światowej – historia ich powstania, udziału w walkach i parametry techniczneW tej bogato ilustrowanej publikacji Thomas Anderson przedstawia konstrukcje pancerne, które odegrały znaczącą rolę podczas największego konfliktu XX wieku. Omawia nie tylko te używane w wojskach niemieckich oraz armiach ich sojuszników – Włoch i Japonii, lecz także czołgi państw alianckich – ZSRS, Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Francji.Szczegółowo opisuje poszczególne modele, przedstawia ich dane taktyczno-techniczne oraz wyjaśnia ich znaczenie podczas bitew pancernych II wojny światowej. Całość uzupełniają liczne, dotąd niepublikowane zdjęcia i fragmenty relacji świadków.Thomas Anderson jest znawcą broni pancernej okresu drugiej wojny światowej i autorem wielu książek poświęconych historii militarnej. Nakładem Wydawnictwa RM ukazały się m.in. jego monografie Tygrys, Panzer IV oraz trzytomowe kompendium Niemiecka broń pancerna.
Przede wszystkim chcę podkreślić gruntowne, wieloaspektowe przygotowanie autorki, obejmujące wiedzę ogólną i szczegółową [] o radiu, jego teorii, historii i praktyce. [] Z satysfakcją mogę również zaakcentować znakomitą orientację autorki w problematyce badań nad Zagładą. To nie tylko znajomość wielu ważnych opracowań, lecz także wnikliwa umiejętność interpretacji i chęć rozumienia złożonych, skomplikowanych, trudnych kwestii i niełatwych diagnoz na temat Holokaustu oraz relacji polsko-żydowskich. To znajomość faktów, procesów, doświadczeń połączona z empatią.[] książka jest nowatorską propozycją, która może zainspirować czytelników do wieloaspektowych badań dźwiękowości, dotyczących nie tylko samego radia, lecz także innych nośników i form audialnych, zwłaszcza w rozwijającej się domenie cyfrowej.Z recenzji prof. Maryli Hopfinger Autorka swoje wywody prowadzi z obiektywnością naukową, nie ukrywając swoich poglądów, przekonań, opinii. Stosuje formy pierwszoosobowe, jasno i eksplicytnie informuje odbiorcę, co myśli, jak traktuje przedmiot swoich badań, jakie ma stanowisko. Nie ukrywa też swoich człowieka nauki, ale też po prostu człowieka emocji. Bada bowiem sprawy trudne, niejednokrotnie wykraczające poza granice człowieczeństwa, prywatne, intymne. Pisze o tekstach, które ex definitione mają budzić emocje. Robi to w sposób dyskretny, subtelny, nienarzucający się. Styl monografii pokazuje, że naukowość i obiektywizm badacza nie wykluczają emocji, uczuć []. Jako obiekt badania autorka wybrała polskie radiowe teksty artystyczne dotyczące Holokaustu, trudne badawczo także ze względu na ich modalność: dźwięk, głos, ciszę, milczenie Każda nowa propozycja badawcza w tej dziedzinie jest ważna dla jej poznawania []. Książka stawia duże wymagania przed jej czytelnikami, ale tryb prowadzenia narracji przez autorkę pomaga w tej podróży intelektualnej [].Z recenzji prof. Małgorzaty Kity
Obowiązujące w Polsce od 1929 r. przepisy prawa wymagają od sędziów nieskazitelności charakteru. Co jednak oznaczał ten warunek w Polsce lat 1944-1990 i jak go egzekwowano? Pierwsza część rekonstruuje system odpowiedzialności sędziów, konfrontując przepisy z praktyką sądów dyscyplinarnych, ale też z tym, jak minister sprawiedliwości i Rada Państwa usuwali sędziów z urzędu z pominięciem postępowania dyscyplinarnego. Jakob Maziarz bada, czy mechanizmy te rzeczywiście eliminowały z zawodu osoby niespełniające deklarowanych standardów, czy raczej służyły jedynie zachowaniu pozorów.Druga część przedstawia czyny, za które sędziowie stawali przed sądami dyscyplinarnymi - od opóźnień w pisaniu uzasadnień, przez fałszerstwa dokumentów i łapownictwo, po handel wynikami meczów piłkarskich i porzucenie dzieci. Na podstawie akt i orzeczeń z ponad 1700 spraw, odnalezionych w 45 archiwach, głównie sądowych, autor odtwarza granice tolerancji wobec takich zachowań i pokazuje, dlaczego nawet wielokrotne ukaranie dyscyplinarne nie musiało kończyć sędziowskiej kariery. Pyta również, w jakim stopniu w autorytarnym państwie immunitet służył ochronie niezawisłości, a w jakim osłaniał sędziego przed zasłużoną odpowiedzialnością karną.Prof. dr hab. Leonard Górnicki (Uniwersytet Wrocławski): Oceniana monografia dotyczy zagadnienia o dużej randze badawczej, które ujęte zostało w sposób nowatorski, wypełniając istniejącą, dotkliwą lukę w nauce. [...] Autor umiejętnie łączy metodę historycznoprawną z ideą realizmu prawniczego w wersji amerykańskiej. [...] Krytyka źródeł przeprowadzona jest zgodnie z najwyższymi standardami, podobnie rzetelność ich wykorzystania stoi na wysokim poziomie. [...] Przeprowadzone [w książce] nader szczegółowe, kompetentne analizy stanowią poważny wkład do nauki historii prawa w Polsce.Dr hab. Andrzej Wrzyszcz, prof. UMCS (Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej): Z jednej strony to synteza, która podsumowuje podstawy prawne sądownictwa dyscyplinarnego sędziów i praktykę realizacji tych przepisów. Z drugiej strony praca jest kopalnią szczegółowych informacji odnalezionych przez Autora w różnych źródłach niedostępnych lub trudno dostępnych dla opinii publicznej. [...] Recenzowałem dotychczas kilka rozpraw habilitacyjnych i ponad dwadzieścia innych monografii. Z podziwem stwierdzam, że niniejsze opracowanie posiada najsolidniejszą bazę źródłową.I - 642 stronII - 1002 stron
W czasie kampanii francuskiej, nocą z 16 na 17 czerwca 1940 roku, oddziały 10. Brygady Kawalerii Pancernej gen. Stanisława Maczka otrzymały rozkaz odbicia miasteczka Montbard zajętego wcześniej przez Niemców. Zadanie zostało wykonane po brawurowym ataku. A bitwa barwnie opisana przez autora tej książki.
Głównymi bohaterami są tu polscy matematycy i kryptolodzy, którzy zbudowali replikę Enigmy. Dzięki ich pracy polski wywiad, a następnie francuski i brytyjski, mogły rozszyfrować tajne wiadomości Niemców. Alianci mieli więc wiedzę o ruchach wojsk hitlerowskich, co wydatnie przyczyniło się do odniesienia sukcesów i ostatecznego zwycięstwa nad III Rzeszą.
W 1944 roku Niemcy uwięzili wielu członków ruchu oporu w północnej Francji. Część z nich, po wydaniu wyroków śmierci, postanowili rozstrzelać. Przywódcy rsistance poprosili wówczas o pomoc, chcąc uratować skazanych na egzekucję patriotów. Brytyjskie dowództwo zgodziło się, a do przeprowadzenia operacji lotniczej zostali wyznaczeni doświadczeni piloci samolotów Mosquito.
Barwny opis działań wojennych z września 1939 roku rozgrywających się na terenie Starachowic podczas niemieckiej agresji na Polskę. Autor przedstawia bohaterstwo polskich żołnierzy i harcerzy zaangażowanych w obronę regionu. Szczególną uwagę poświęcono funkcjonowaniu zakładów zbrojeniowych w Starachowicach i ich znaczeniu dla polskiej armii.
Historia niemieckiego rajdera Wolf to jedna z najbardziej pasjonujących morskich historii pierwzej wojny światowej.Okręt wyszedł w rejs w roku 1916 i spędził w morzu 451 dni!W tym czasie przejął lub zatopił 35 jednostek alianckich. .Udało mu się nawet na pewien czas sparaliżować ruch statków w pobliżu Australii,będąc nieuchwytnym dla licznych jednostek alianckich polujących na niego .Powrócił do Kolonii z 467 jeńcami na pokładzie,wzbudzając sensację,bowiem w Niemczech dawno już pogodzono się z jego utratą.Historia Wolfa jest relacjonowana zarówno przez Niemców jak i jeńców alianckich przebywających na pokładzie Wolfa i zdobytych przez niego pryzów.Możemy więc poznać tą niezwykłą historię z różnych stron widzenia-i z perspektywy niemieckiej i z perspektywy jeńców zdobytych przez rajdera jednostek
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?