Książka ukazuje konfucjanizm jako wielowymiarową, starożytną tradycję atrakcyjną dla człowieka współczesnego. W rezultacie czytelnik zyskuje bogatszy i bardziej zrozumiały obraz tego, jak konfucjanizm funkcjonował w przeszłości oraz jakie znaczenie ma obecnie.
Xinzhong Yao przedstawia stan badań konfucjańskich zarówno na Zachodzie, jak i Wschodzie, nie tylko skupiając się na typowych dla tej tradycji doktrynach, szkołach, rytuałach, świętych miejscach i terminologii, lecz także akcentując współczesne adaptacje, przemiany i nowo powstające nurty myślowe.
Przepaść między zachodnią a wschodnią percepcją konfucjanizmu prowadzi do rozbieżności w sposobach prezentowania konfucjanizmu przez rozmaitych uczonych. Książka ta, napisana przez chińskiego uczonego zamieszkałego na Zachodzie, wykorzystuje zarówno naukę tradycyjną, jak i współczesną oraz zestawia liczne wątki konfucjanizmu, posługując się stylem przystępnym dla studentów i wykładowców, a także czytelników zainteresowanych jedną z najważniejszych tradycji religijnych świata.
XINZHONG YAO jest starszym wykładowcą na Wydziale Teologii i Religioznawstwa Uniwersytetu Walijskiego w Lampeter. Uzyskał doktorat na Chińskim Uniwersytecie Ludowym w Pekinie oraz na Uniwersytecie Walijskim w Lampeter. Jest autorem wielu publikacji z zakresu filozofii i religioznawstwa oraz pięciu monografii (m.in. Confucianism and Christianity, 1996 oraz Daode Huodong Lun, 1990), czterech przekładów (z chińskiego na angielski), jak również około piętnastu prac naukowych. Jest członkiem Royal Society of Arts
W jakiej relacji pozostają nauka i teologia? Czy jesteśmy świadkami odrodzenia teologii naturalnej? Jak odkrycia współczesnej fizyki odnoszą się do chrześcijańskiej nauki o stworzeniu? Wywód jest przykładem tego, w jaki sposób osoba o zacięciu naukowym podchodzi do twierdzeń teologicznych i wykazuje, iż istnieje analogia między teorią i eksperymentem naukowym a wiarą i zrozumieniem teologicznym.
Zbiór esejów antropologiczno-literackich o kobiecości, rozumianej jako wartość psychologiczna i kulturowa (mitologiczna). Wśród tematów m.in. bestiarium oniryczne, symbolika nocy, wilka, jednorożca, kwestia kobiecości ?nadmiernej?, surrealistycznej (nadkobiecość) oraz kobiecości uwikłanej, błądzącej po meandrach świata wyobraźni, uczuć i norm, które nadają jej ramy, inspirują, straszą, zwracają w stronę świata mężczyzn i tego, co męskie.
Książka jest adresowana do szerokiego grona czytelników zainteresowanych zagadką pochodzenia Wszechświata i człowieka oraz innymi problemami kosmologii, a także historią kultury, w której przecież sytuują się zarówno literatura piękna jak i różne dziedziny nauki.
Są takie pytania, które towarzyszą ludziom od wieków. Są sytuacje, które podważają sens życia i zmuszają do zastanowienia: Dlaczego przydarzyło się to właśnie mnie? Co zrobiłem źle? Czy mogłem postąpić inaczej? Czy będę jeszcze szczęśliwy? Po co właściwie żyję?
Przed każdym z nas staną kiedyś takie pytania. Anselm Grün udziela na nie szczerych i bardzo osobistych odpowiedzi. Znajduje nowy język, dzięki któremu trudne rozważania egzystencjalne stają się radosnym szukaniem mądrości w tym, co spotyka nas na co dzień. Zaprasza nas do refleksji, bo choć na ostateczne pytanie o sens ludzkiego życia nie ma gotowej odpowiedzi, nie oznacza to, że nie warto go sobie zadawać.
August Strindberg, jedna z najważniejszych postaci europejskiego modernizmu, pisarz, który ? zgodnie z określeniem Jana Błońskiego ? ?podważył fundament dramatu, ale możliwości sceny rozszerzył niemal ad infinitum?, znany jest w Polsce niemal wyłącznie jako twórca teatralny. Dramaturgia to jednak tylko niewielki ułamek dzieła szwedzkiego pisarza. Po roku 1892 Strindberg porzuca na kilka lat działalność literacką i zaczyna zajmować się eksperymentami chemicznymi
i alchemicznymi oraz badaniami z zakresu fizyki, optyki, astronomii, biologii, meteorologii, geologii i lingwistyki. Krystalizuje się wtedy nowy, inspirowany pismami Swedenborga, Linneusza, Goethego i dziewiętnastowiecznych alchemików i okultystów, światopogląd pisarza. ?Metoda? naukowa Strindberga oparta jest na nieustannym poszukiwaniu podobieństw i analogii, odrzuca on przy tym paradygmat pozytywistyczny i wszelki podział na specjalizacje naukowe, próbując opisać całość stworzenia w kategoriach religijnych.
Książka stanowi uzupełnienie analiz poświęconych stereotypom i wzorcom kobiecości. W tym tomie badaniom poddano kulturową kategorię męskości, przedstawiając ją w szerokiej perspektywie porównawczej, sięgającej starożytności i wybiegającej poza horyzont kultury europejskiej. W każdej z omawianych społeczności męskość definiowana bywała w sposób zróżnicowany, inaczej wyznaczano też jej atrybucje. Biologiczna natura mężczyzny bywała w opisywanych społecznościach w rozmaity sposób ograniczana przez kulturę, która wyznaczała pożądane społecznie wzorce męskich zachowań i określała zarazem sankcje dotykające jednostkę niezdolną im się podporządkować lub w sposób otwarty kontestującą wyznaczane przez kulturę normy.
Literatura indyjska odznacza się długością trwania, ciągłością przekazu, obfitością i różnorodnością form wyrazu artystycznego. Hymny religijne Wed, traktaty liturgiczne, teksty mistyczno-filozoficzne, olbrzymie eposy, poezja dworska i liryka, dramat, powieści, bajki i baśnie oraz wiele innych składają się na jej niezwykłe bogactwo.
Wypisy z literatury indyjskiej to oryginalne dzieło polskich indologów, najobszerniejszy z istniejących w literaturze polskiej wybór tekstów tłumaczonych z oryginałów w sanskrycie i języku palijskim. W zamierzeniu autorów tomu wypisy z literatury staroindyjskiej obejmują literaturę piękną, z wyłączeniem literatury filozoficzno-religijnej i naukowej, od epoki wedyjskiej aż do podbojów muzułmańskich, czyli mniej więcej okres od połowy II tysiąclecia p.n.e. do XII wieku n.e. Każda epoka została poprzedzona stosownym omówieniem ogólnym, a do każdego tekstu został dodany wstęp. Część utworów, w dobrych przekładach na język polski, zaczerpnęliśmy z Antologii literatury indyjskiej opracowanej pod redakcją Stanisława Schayera oraz z osobno wydanych tekstów, wiele jednak trzeba było dopiero przetłumaczyć. Dobór utworów podporządkowany został przede wszystkim kryterium wartości literackiej. Staraliśmy się dać Czytelnikowi jak najlepsze przedstawienie literatury staroindyjskiej w układzie chronologicznym i pod względem formy literackiej.
/ze Wstępu/
Książka stanowi dogłębną analizę kryzysu cywilizacji Zachodu i szczegółowy program społecznej i psychologicznej rewolucji mającej uratować zagrożoną planetę. I choć dzieło to ukazało się po raz pierwszy ponad trzydzieści lat temu, wciąż pozostaje aktualne wobec problemów, z którymi boryka się człowiek XXI wieku jako jednostka i jako członek społeczeństwa, niezależnie od tego, w jakiej kulturze żyje.
(...) przeobraża się w rozważania ogólne o przemijaniu, pracy pisarza, niespełnionej miłości, tęsknocie i kobiecej samotności, jak w życiu. Sam tytułowy Behemot to demon nowoczesny, posługujący się laptopem i brylujący w sieci (...)
Książka ta stawia tezę, że od religii uciec nie sposób. Teza ta może drażnić dogmatycznym nieprzejednaniem, zwłaszcza tych, którzy zwykli uważać filozofię za myśl bezpiecznie świecką, stanowiącą enklawę logosu wolnego od „fideistycznych" założeń. W istocie jednak autorka idzie jeszcze dalej: wprost neguje istnienie świeckości. U podstaw każdego, najbardziej nawet zsekularyzowanego myślenia dostrzega ukryty wybór natury teologicznej; odkrywa niejawny schemat, który nazywa kryptoteologią. Proponuje nową spojrzenie na filozofię współczesną, które ujawnia, że ma ona licznych dii absconditi, „bogów ukrytych", zwartych ze sobą w nieustannej walce. Walka ta jest z pozoru niewidoczna, ponieważ - zgodnie ze znanym obrazem Waltera Benjamina z Tez o filozofii historii - toczy się pod stołem. Celem tej książki jest zajrzeć „pod stół" i odsłonić walczące tam kryptoteologie jako rzeczywiste sprawczynie filozoficznych gier późnej nowoczesności.
Uważny czytelnik, który spogląda wstecz na moje prace z lat 1964?2008, z pewnością musi znaleźć wiele pomyłek i braków. Ale musi także odnotować konsekwencję, z jaką przedstawiałem odpowiedzi na wiele złożonych problemów dotyczących sprawiedliwości społecznej w naszych czasach (?) Niezależnie od tego, jaka ostateczna ocena spotka moje dzieła, niech będzie jasne, że kocham bitwy i dyskusje. Raz jeszcze dziękuję o. Lisakowi za dobrą książkę i oczekuję z nadzieją na jego przyszłe prace.
z Wprowadzenia autorstwa Michaela Novaka
Niekiedy współczesny człowiek zatrzymuje się nie tyle na sobie, ile na swym zdrowiu. Dzieje się tak wówczas, gdy jeden z jego organów cierpi, sygnalizując zagrożenie chorobą. Jeszcze groźniejszym zjawiskiem są schorzenie psychiczne, które potrafią zamienić się w groźny wir wciągający pacjenta coraz głębiej w niego, odrywając go od otoczenia i niszcząc. Zainteresowanie własną chorobą trudno jednak nazwać poznawaniem siebie, to kolejne pułapki uniemożliwiające to poznanie.
Człowiek może poznać siebie jedynie wówczas, gdy stać go na pewną obiektywną ocenę zarówno tego, co przeżywa, jak i wszystkich odniesień do otoczenia. Jest to możliwe pod warunkiem zachowania dystansu i umiejętności spojrzenia na siebie oczami Stwórcy. On bowiem posiada obiektywną wiedzę o każdym z nas.
Już starożytni Grecy wzywali do poznania siebie samego. Objawianie, jakie Bóg przekazał ludzkości przez naród wybrany zmierza również w tym kierunku. Współczesna wiedza może w tym pomóc, o ile nie pokawałkuje człowieka i nie straci z oczu tajemnicy jego osobowości, która jest harmonią wszystkiego co cielesne i duchowe w człowieku.
Książka jest próbą rozpatrzenia zasadności jednego z głównych argumentów przeciwko przerywaniu ciąży – argumentu potencjalności. Jego zwolennicy uważają, że każda aborcja jest moralnie zła, ponieważ prawo do życia przysługuje nie tylko istotom samoświadomym, ale i potencjalnym, które własności psychicznych nabędą dopiero w toku rozwoju. Pogląd ten rodzi jednak wątpliwości natury biologicznej i etycznej. Czy takie samo prawo co ludziom przysługuje gametom, komórkom somatycznym albo plemnikom? Każde z nich przecież – przynajmniej teoretycznie – może się stać początkiem nowego życia. Drugi problem dotyczy moralnego znaczenia potencjalności. Jeżeli płód jest tylko osobą potencjalną, to czy nie jasno z tego wynika, że prawa moralne (np. prawo do życia) mogą mu przysługiwać tylko potencjalnie?
Współczesne filozofowanie nad człowiekiem i jego światem kulminuje w filozofii odpowiedzialności, gdzie odpowiedzialność nie jest już pojmowana peryferyjnie (jako na przykład pojęcie wyłącznie moralne czy prawne), lecz uzyskuje rangę podstawowego pojęcia filozoficznego. Tymczasem najważniejsi filozofowie odpowiedzialności filozofują niemal w całości w pojedynkę i niewiele wzajem o sobie wiedzą. Nie ma żadnej między nimi rozmowy. W tej sytuacji wydobycie na jaw drążącego rozmaite nurty filozofowania wątku odpowiedzialności oraz doprowadzenie na tym polu do bezpośredniego intelektualnego kontaktu i umożliwienie w ten sposób rozmowy między poszczególnymi filozofiami odpowiedzialności wydaje się jednym z najpilniejszych zadań stojących dzisiaj przed badaniami filozoficznymi. Niniejsza antologia źródłowych tekstów dwudziestowiecznej filozofii odpowiedzialności spełni swe zadanie, kiedy czytelnik spostrzeże, iż ci tak różni nieraz filozofowie zmierzają wprawdzie w pojedynkę, jednakże w tym samym kierunku, i że nieświadomi w pełni wspólnoty problemowej, jaką stanowią wypracowują przecież pewne nowe i w miarę zwarte rozumienie fenomenu odpowiedzialności.
Tom stanowi podsumowanie badań, jakie autor prowadził nad różnymi i czasem nieoczekiwanymi aspektami kultury polskiej. Poddawanymi analizie tekstami kultury są tu zjawiska bardzo urozmaicone: napisy na murach, zabudowa ogródków działkowych, samochody marki syrena, obyczajowość bazarowa widziane w realiach transformacji ustrojowej. Są to, opowiedziane w języku interpretacji antropologicznej, ""mikrohistorie"", odsłaniające sens spontanicznych ekspresji potocznych, diagnozujące ukryte (niejawne) znaczenia rytuałów życia codziennego w momencie działania zmiany społecznej.
Czy możemy zrozumieć przekonania ludzi żyjących w kulturach odmiennych od własnej? Dla antropologii, jako dyscypliny zajmującej się dekodowaniem różnych systemów symbolicznych, jest to pytanie szczególnie ważne. Praktyka komunikacji międzykulturowej świadczy, iż przekonania innych mają swą wewnętrzną racjonalność, która w ogóle umożliwia porozumienie, jednocześnie problemy związane z przekładem pojęć pobudzają do refleksji nad etnocentrycznymi uwarunkowaniami poczynań interpretacyjnych. Antropologia, ze względu na bezustanne obcowanie z Innymi, jest niezwykle wrażliwa na poznawczy status swych stwierdzeń, świadoma historycznej zmienności upowszechnionych sądów i dynamicznego charakteru każdego kontaktu międzyludzkiego, a przez to wszystko przeciwna oczywistościom, fundamentalistycznej filozofii, bezrefleksyjnej epistemologii i sceptyczna wobec własnych poczynań, a nawet legitymizacji swego istnienia. W dialogu z filozofią –przyczyniła się do postrzegania teorii naukowych jako społecznie kreowanych i względnie prawdziwych. Zrozumieć Innego Antropologia racjonalności nie tylko zdaje krytyczną relację z powyższych dyskusji, ale i proponuje przyjęcie do kontekstu danej kultury zrelatywizowanego pojęcia racjonalności. Koncepcja ta wynika z doświadczeń antropologii i wprowadza nowe wątki do debaty nad interpretacją ludzkich działań.
Książka Chrisa Hanna jest wprowadzeniem do antropologii przygotowanym specjalnie z myślą o czytelniku, który wcześniej nie miał styczności z tą dyscypliną. Autor stara się zaprezentować najważniejsze cechy antropologicznego podejścia do kultury i społeczeństwa obecne zarówno w antropologii brytyjskiej jak i amerykańskiej. Wskazuje na rolę antropologii społecznej w zrozumieniu i rozwiązywaniu problemów współczesnego świata. Wielokrotnie odwołuje się do polskich przykładów, zaczerpniętych z prowadzonych przez niego badań terenowych, co czyni podręcznik szczególnie atrakcyjnym dla polskiego czytelnika.
Wśród omówionych w książce tematów są:
- produkcja i konsumpcja,
- władza i opór,
- religia i obrzędy,
- rodzina i małżeństwo,
- etniczność i nacjonalizm,
- globalizacja i multikulturalizm.
Chris Hann — dyrektor Instytutu Antropologii Społecznej im. Maksa Plancka w Halle w Niemczech oraz profesor antropologii społecznej na Uniwersytecie w Kent w Wielkiej Brytanii, jest autorem wielu opracowań z tej dziedziny.
Książka ukazuje syntetyczną panoramę badań nad religią, ich rozwój, a nawet sylwetki ojców założycieli, a każdy z dziesięciu rozdziałów może być czytany jako autonomiczny tekst, z własną, odrębną bibliografią i przypisami, które nieraz znacząco wykraczają poza zawarte w tekście informacje. Obecne w każdej części wprowadzenie i konkluzja oraz liczne odsyłacze, wskazujące związki między omawianymi problemami, umożliwiają szybkie przemieszczanie się w tekście, ułatwiają korzystanie z niego w różnych celach na różnych poziomach trudności.
Struktura podręcznika odpowiada problemom współczesnej antropologii kulturowej, wprowadza siatkę pojęć z uwzględnieniem całego spectrum różnych, nieraz wzajemnie sprzecznych, klasycznych stanowisk badawczych. Jednocześnie czytelnik otrzymuje przykłady zastosowania owych pojęć jako narzędzi analizy konkretnych przypadków, zaczerpnięte z najnowszej literatury.
Początkujący czytelnik znajdzie w książce Bowie łatwo uchwytną i zapadającą w pamięć warstwę faktograficzną, która niepostrzeżenie poprowadzi go do problemów teoretycznych. Czytelnik, który już posiadł w jakiejś mierze wiedzę antropologiczną, zaktualizuje ją, a śledząc wybory autorki i jej interpretację znanych skądinąd problemów, znajdzie pole do refleksji oraz inspiracje dla własnej praktyki badawczej.
prof. Magdalena Zowczak
Fiona Bowie jest starszym wykładowcą antropologii na Uniwersytecie w Bristolu.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
