Monografia poświęcona refleksji nadepistemologicznymi, ontologicznymi i metodologicznymi podstawami psychologii. Autor podejmuje próbę odpowiedzi na pytanie, dlaczego psychologia – mimo bogactwa badań empirycznych i szerokiego zastosowania praktycznego – nie dysponuje teorią fundamentalną i nie spełnia kryteriów nauki ścisłej.
Książka porządkuje obszary szarości otaczające wpływową w naukach kognitywnych koncepcję artefaktów poznawczych, czyli narzędzi wspierających myślenie. Przedstawia historyczne źródła tej kategorii, analizuje modele relacji między artefaktami a użytkownikiem, ukazuje poznawcze konsekwencje wykorzystania artefaktów oraz eksploruje niezagospodarowane obszary w myśleniu o artefaktach poznawczych. Uczestnicy sympozjum zastanawiali się, czy artefakty poznawcze działają na nasz umysł podobnie jak smartfony, smart-domy, inteligentne miasta i maszyny? Czy artefakty to rzeczy, które myślą za nas? Czy poznawcza rola artefaktów musi polegać na wyręczaniu człowieka z konieczności podejmowania świadomych decyzji? Czy wzrost inteligencji maszyn wiąże się ze spadkiem prawdziwie ludzkiej refleksyjności? Referaty wygłosili m.in.: dr hab. Krzysztof Abriszewski prof. UMK, dr hab. Michał Piekarski prof. UKSW, dr hab. Konrad Werner prof. UW, dr Daniel Żuromski (UMK) oraz dr Franciszek Chwałczyk (UWr).
Czytelnikowi może się jednak nasuwać pytanie, czego właściwie można oczekiwać od filozofii w kontekście zrozumienia współczesnej kreatywności, tym bardziej że chodzi przecież o specyficzne podejście filozoficzne, tj. o perspektywę historii filozofii. [] Po pierwsze, potrzebna jest perspektywa filozoficzna, również ta, którą kreśli historia filozofii, gdyż potrzebne jest pogłębione spojrzenie na kreatywność, uwzględniające rozumienie człowieka, sposób jego działania, wybierane przezeń wartości. Potrzebne jest takie spojrzenie na człowieka, które będzie uwzględniało to, w jaki sposób rozumiemy siebie i w jaki sposób działamy w faktycznym praktycznym życiu. [] Po drugie, perspektywa filozoficzna jest potrzebna, gdyż może zaoferować fundamentalne rozstrzygnięcia ontologiczne, bez których trudno sobie wyobrazić pełne rozumienie struktur, w jakich działa człowiek. Po trzecie, perspektywa filozoficzna jest potrzebna, gdyż jest w stanie zaoferować rozumienie wartości, bez których samo ludzkie działa-nie staje się nieinteligibilnym elementem związku przyczynowo-skutkowego. [] I wreszcie po czwarte, myślę że perspektywa filozoficzna jest potrzebna po to, aby wytworzyć pewną przeciwwagę dla dominacji ujęć naturalizujących.
W polskiej literaturze brakuje takiego podręcznika do Benjaminowskiej alegorii, a nie mam wątpliwości, że koncepcja ta jest podręcznika godna. () Książka przybliży wielu humanistom - filozoficznie i językowo niewątpliwie trudną - Benjaminowską koncepcję alegorii, obejmującą najważniejsze konteksty ludzkiego życia. Także naszego, współczesnego życia.prof. dr hab. Roman KubickiOtrzymujemy panoramiczną wykładnię sublimowania się pojęcia alegorii u Benjamina - począwszy od okresu konceptualizacji we wczesnych pismach, aż po późniejsze teksty, odnoszące się do dramatu żałobnego, czyli siedemnastowiecznej przeszłości, a także do dziewiętnastowiecznej moderny i problemów współczesności.dr hab. Leon Miodoński, prof. UWrMateusz Palka (ur. 1985) - doktor nauk humanistycznych w zakresie filozofii, kulturoznawca, autor tekstów krytycznych, esejów o sztuce oraz przekładów krótkich utworów Waltera Benjamina. Pracuje w Dziale Rękopisów Zakładu Narodowego im. Ossolińskich; kurator wystaw fotograficznych i muzealnych. Współautor wystaw stałych Misja: Polska (2016) i Pan Tadeusz Różewicz (2021) w Muzeum Pana Tadeusza ZNiO. Scenarzysta komiksów Kurier z Warszawy oraz Wojna w eterze. Mówi Radio Wolna Europa (Ossolineum 2014, 2017); redaktor książki Jan Nowak-Jeziorański. Biografia opowiadana (Ossolineum 2014). Fotograf, członek ZPAF od 2016 r., autor wystaw Obsesja (Wrocław 2014; Kraków 2016), Biblioteka - portret wielokrotny (Toruń 2016) oraz cyklu Gemtlichkeit z lat 2015-2022. W druku: Jaśnia. Biografia artystyczna Bogdana Konopki (słowo/obraz terytoria) oraz "Ostatni rozdział" - rekonstrukcja trzeciego tomu autobiografii Jana Nowaka-Jeziorańskiego (Wydawnictwo Ossolineum).
Pochwała miłości
Miłość. Najważniejsze uczucie w życiu każdego człowieka. Podziwiana i opłakiwana, opisywana na wiele różnych sposobów w poezji, muzyce, filmie, filozofii i psychologii.
Czym tak naprawdę jest miłość? Czy rzeczywiście wydobywa z nas to, co najlepsze? Jaki ma związek z seksem? I czy miłość jest boska?
Na te pytania odpowiada jeden z najważniejszych tekstów w historii dotyczący miłości - Uczta Platona. Jak rozmawiać o miłości prezentuje najważniejsze idee tego filozoficznego dialogu i udowadnia, że jest on aktualny również dziś. Fragmenty Uczty zawarte w tomie zostały przetłumaczone na nowo, a całość uzupełniono o oryginalne teksty w języku greckim.
Jak rozmawiać o miłości. Antyczny przewodnik dla współczesnych kochanków stanowi niezwykle przystępne wprowadzenie dla czytelników zainteresowanych kulturą starożytną.
Jak zapowiada we wstępie Dalajlama, ta książka jest przede wszystkim obrachunkiem z ponad siedmioma dekadami kontaktów, jakie w imieniu Tybetu i Tybetańczyków utrzymywałem z kolejnymi przywódcami komunistycznych Chin. A także apelem do sumienia Chińczyków z których wielu dzieli z nami spuściznę buddyzmu mahajany oraz do społeczności międzynarodowej o zainteresowanie losem narodu tybetańskiego. Nasza sprawa ma wymiar egzystencjalny, na szali leży przetrwanie narodu z jego starożytną kulturą, językiem i religią. Próbuję również wskazać możliwe rozwiązanie. Ponieważ stawką jest los narodu i cywilizacji o długiej historii, jeśli okaże się to konieczne, nasza walka będzie trwać i po mojej śmierci. Nie da się bez końca odmawiać Tybetańczykom prawa do bycia gospodarzami własnej ziemi ani zdławić siłą pragnienia wolności.
Baruch (lub Benedykt) Spinoza (1632-77) pochodził z żydowskiej rodziny żyjącej w Niderlandach, za swoje poglądy został usunięty z gminy, studiował scholastykę chrześcijańską, naukli przyrodnicze, filozofię (zwł. Kartezjusza i Hobbesa); jego filozofię określa się jako panteizm racjonalistyczny: racjonalizm (od Kartezjusza), naturalizm (od Hobbesa) i panteizm (od Majmonidesa), był też Spinoza wyznawcą teorii wolnościowych w życiu społecznym, propagował tolerancję, jego Traktat teologiczno-polityczny znalazł się na Indeksie Dzieł Zakazanych. Walczy w nim bowiem Spinoza o toerancję i wolność myśli. Rozdzielał wiarę od rozumu. Krytykował Kościół katolicki, postulował rozdział Kościoła od państwa. Propagował demokarację. I to przypomnijmy raz jeszcze pisze filozof w 1670 roku!!! Jakże aktualne do dzisiaj!
Wprowadzenie do życia i twórczości Sarah Kofman (19341994) wybitnej francuskiej filozofki, pisarki i feministki o polsko-żydowskich korzeniach. Karoline Feyertag pisze w zgodzie z myślą swojej bohaterki, która uważała, że filozofia jest zawsze sprawą osobistą. Sarah rodzi się w Paryżu w rodzinie polskich Żydów. Jej ojciec, chasydzki rabin, zostaje aresztowany w 1942 roku i ginie w Auschwitz. Wraz z dbającą o zachowanie żydowskiej tradycji matką dziewczynka znajduje schronienie u pani z rue Labat, młodej wdowy, dzięki której poznaje francuską kulturę. Po wojnie Kofman przechodzi przez kolejne szczeble edukacji, emancypuje się w zdominowanym przez mężczyzn środowisku akademickim i ostatecznie zostaje profesorką na Sorbonie. Nawiązuje bliskie relacje z takimi myślicielami, jak Jacques Derrida, Gilles Deleuze i Jean-Luc Nancy. W 1994 roku, w 150. rocznicę urodzin Nietzschego, popełnia samobójstwo. Celem Feyertag nie jest wyłącznie rekonstrukcja losów Kofman. Autorka w zdarzeniach z życia dostrzega figury myśli, w dyskursie filozoficznym zaś autobiograficzne lustro. Korzysta przy tym z bliskiej Kofman tradycji filozoficznej sięga do Freuda, Nietzschego, Derridy. Dzięki temu tworzy przejmujący, subtelnie wycieniowany duchowy portret niezwykłej myślicielki.
Książka Żydowskość i ludzkość. Etyczny świat humanizmu żydowskiego przed Zagładą jest pasjonującą próbą etyczno-antropologicznego zrozumienia relacji między humanizmem hebrajskim a humanizmem ogólnoludzkim, które mają ten sam fundament: Biblię hebrajską, ale i inne pisma tradycji żydowskiej. Dariusz K. Sikorski jako pierwszy czyni to na podstawie wybranej prasy polsko-żydowskiej XIX i pierwszej połowie XX wieku w połączeniu z analizami twórczości wybitnych myślicieli żydowskich działających w Polsce - Majera Bałabana, Hilela Seidmana, Izaaka Cylkowa, Salomona Spitzera, Lewiego Freunda. Inspiruje się koncepcjami humanizmu żydowskiego autorstwa Martina Bubera, Abrahama Heschela i Emmanuela Lvinasa.
Książkę Zranione uzdrowicielki. Od epistemologii kobiecych do sprawiedliwości relacyjnej autorstwa dr Lidii Rodak można odczytać jako manifest polskiego feminizmu czwartej fali, a być może nawet jako jedną z pierwszych zapowiedzi nadchodzącej piątej fali. Autorka splata teorię prawa - w szczególności feministyczną jurysprudencję - z perspektywą socjolożki prawa i własnym doświadczeniem obserwacji i uczestnictwa, tworząc wielowarstwową, momentami wręcz oniryczną opowieść o odkrywaniu sprawiedliwości relacyjnej. W ujęciu Lidii Rodak sprawiedliwość relacyjna rodzi się, praktykuje i rozwija w kobiecych kręgach, stanowiąc alternatywę wobec tradycyjnych, formalnych modeli sprawiedliwości.Z recenzji dr hab. Anny Śledzińskiej-Simon, prof. ucz., Uniwersytet WrocławskiKsiążka Lidii Rodak jest pracą pionierską, wartościową, odważną i inspirującą. Wnosi świeże spojrzenie na prawo i sprawiedliwość, ukazując je przez pryzmat doświadczeń kobiet i praktyk wspólnotowych. To książka, która otwiera nowe pola refleksji i badań, wprowadzając do dyskursu prawnego perspektywę dotąd marginalizowaną.Z recenzji prof. dr. hab. Mateusza Stępnia, Uniwersytet JagiellońskiLidia M. Rodak - filozofka prawa, specjalizująca się w feministycznej jurysprudencji, związana z polską i włoską akademią (dr nauk prawnych, Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego oraz Uniwersytet w Gandawie; włoska habilitacja z filozofii prawa).W swoich badaniach łączy perspektywy prawa, socjologii i antropologii, ze szczególnym uwzględnieniem feministycznych studiów nad wiedzą i sprawiedliwością. Teoretyczka i aktywistka projektu społecznego śnienia. Autorka publikacji z zakresu filozofii prawa i studiów feministycznych. Poza pracą akademicką - nauczycielka jogi.
Jeżeli miałabyś wytatuować sobie jedno jedyne zdanie, jakie byś wybrała?
Alicja nie jest już dzieckiem. Nie ma jednak przekonania, że to dobrze. Jak może dorosnąć, skoro nie potrafi stawić czoła problemom świata? Dookoła wybuchają wojny, natura jest zagrożona, klimat oszalał. Alicja chce odkryć, według jakich zasad żyć w tej burzliwej teraźniejszości. Odnaleźć sentencję, która byłaby nieomylnym drogowskazem, pocieszeniem, gdy wszystko zawodzi. Tak powstałby tatuaż idealny.
Szukając rozwiązania, trafia do dziwacznej, a zarazem fascynującej rzeczywistości. Niczym Alicja w Krainie Czarów, opada coraz głębiej w Krainę Idei.
Spotka Konfucjusza i zagubi się w ogrodzie Epikura. Odwiedzi jaskinię Platona, podąży śladami Hypatii, zatańczy z Rousseau, zmierzy się z Kartezjuszem, zada pytania Laozi, Nietzschemu, Freudowi. Aż w końcu, z dziennikiem pełnym przemyśleń i cytatów, będzie gotowa zmierzyć się z wyzwaniami, które dotyczą nas wszystkich.
Czy Alicja znajdzie maksymę godną tatuażu?
From the creators of The Museum of Wes Anderson comes Tarantino Town, where dusty streets pulse with ’70s soundtracks, diners dish out “Big Kahuna Burgers,” and every corner brims with the swagger of one of cinema’s most daring and original visionaries. This wildly creative book transforms the renowned filmmaker’s iconic works into a fully immersive experience—a town teeming with grit, style, and more pop culture nods than you can count. Need a wardrobe upgrade? Stop by the local thrift shop to try on Reservoir Dogs’ sharp suits or Beatrix Kiddo’s unmistakable yellow jumpsuit.Hungry? Slide into a booth for a $5 milkshake or wander over to the bookstore to let pulp fiction and Robert Frost poetry feed your mind and spirit. Feeling cinematic? The theater’s playing a double feature of Faster, Pussycat! Kill! Kill! and Django. Packed with vibrant visuals, playful essays, and enough Easter eggs to thrill even the most passionate fans, Tarantino Town is more than a book—it’s an invitation to step into the ultimate cinematic playground.Dive into the meticulous costumes, unforgettable personalities, and cult-classic scenes that define this legendary storyteller’s universe. Ideal for film buffs, pop culture devotees, or anyone captivated by the bizarre and brilliant, Tarantino Town promises a one-of-a-kind adventure. Buckle up, turn up the music, and take a trip through the most wickedly entertaining town you’ll ever encounter.
Nicholas Agar, profesor etyki z Nowej Zelandii, kwestionuje w swojej pracy techno-optymistyczny pogląd, zgodnie z którym od postępu technologicznego oczekujemy wielkich rzeczy dla ludzkiego rozwoju. Autor opisuje zjawisko zwane normalizacją hedoniczną, które prowadzi do znacznego przeceniania siły postępu technologicznego dla poprawy naszego samopoczucia. Owa hedoniczna normalizacja wyraża się np. w założeniu, że z faktu, iż w sytuacji trwałego przeniesienia w czasie do średniowiecza bylibyśmy nieszczęśliwi, można wywodzić twierdzenie, że ludzie żyjący w tamtych czasach też musieli być nieszczęśliwi. Te same zniekształcenia mają zastosowanie, gdy wyobrażamy sobie przyszłość z lekami na raka i koloniami na Marsie. Postęp technologiczny może uczynić nas szczęśliwszymi, ale nie tak bardzo, jak sobie to wyobrażamy.
Szczęście Duszy odkryj drogę do harmonii i wewnętrznego spokoju Szczęście Duszy to książka dla wszystkich, którzy pragną lepiej poznać siebie, zrozumieć własne emocje i odnaleźć głębsze połączenie ze swoją Duszą. Jest to publikacja skierowana do osób poszukujących spokoju, równowagi i prawdziwej radości w codziennym życiu, a także dla tych, którzy chcą pogłębić świadomość duchową i rozwijać wrażliwość wobec siebie i innych. Aleksander Deyev w krótkich, pełnych refleksji esejach otwiera przed czytelnikiem świat Duszy pokazuje jej potrzeby, pragnienia i naturalną zdolność do szczęścia. Eseje stanowią przewodnik, który uczy, jak wsłuchiwać się w subtelny głos własnej Duszy, jak rozpoznawać wewnętrzne blokady oraz jak odnajdywać równowagę i sens w codziennych doświadczeniach. Dzięki tej książce czytelnik dowie się m.in.: czym jest Dusza i jakie znaczenie odgrywa w naszym życiu, jak rozumieć i wsłuchiwać się w jej potrzeby, jak odnajdywać spokój, radość i poczucie sensu niezależnie od zewnętrznych okoliczności, jak zauważać i doceniać subtelne chwile pełni i harmonii w codziennym życiu, jak pielęgnować życie w zgodzie ze sobą, własnymi wartościami i wewnętrzną prawdą. Eseje Aleksandra nie są gotowym poradnikiem ani zestawem instrukcji są przestrzenią do refleksji, samopoznania i zatrzymania się w codziennym pośpiechu. Każdy tekst można czytać samodzielnie lub w kontekście całości, tworzącej pełniejszy obraz życia w zgodzie z Duszą. Książka inspiruje do uważności, rozwija empatię wobec siebie i innych, a przede wszystkim pokazuje, że szczęście Duszy jest zawsze obecne wystarczy je dostrzec i pielęgnować. To publikacja, która może stać się wsparciem dla każdego, kto pragnie odkryć prawdziwą radość, poczucie sensu i głębsze zrozumienie samego siebie. Szczęście Duszy to nie tylko przewodnik po świecie emocji i duchowości, ale także zaproszenie do praktykowania życia w harmonii z własną Duszą życia pełnego spokoju, wdzięczności i autentycznej radości. To książka dla tych, którzy chcą odnaleźć siebie i poczuć, że prawdziwe szczęście zawsze jest bliżej, niż się wydaje.
Tytułowy "bunt mas" książki hiszpańskiego filozofa Jos Ortegi y Gasseta (1883-1955) stał się globalnym hasłem na oznaczenie zjawiska specyficznego dla XX wieku. Esej powstał w 1929 roku. Autor był wtedy profesorem metafizyki w Madrycie, aktywnym politycznie do wybuchu wojny domowej, kiedy jako przeciwnik faszyzmu (i komunizmu) opuścił kraj na ponad dekadę. Z tej, pełnej pasji, lecz także kontrowersyjnej książki Ortega jest najlepiej znany. Fenomen "człowieka masowego" objaśniał utratą świadomości historycznej, "rozumu historycznego", w obliczu eksplozji innowacji technologicznych. Człowiek-masa to pewien twór psychiczny w sensie psychologii mas, który zawłaszczył styl życia elitarnych mniejszości, a także ich władzę, paradoksalnie nadużywając osiągnięć demokracji liberalnej. Podział na ludzi "doskonałych" i ludzi-masę nie jest klasowy, lecz przebiega w umysłach. Nie tyle jednostki addytywnie składają się na masę, ile jednostka JEST masą w sensie mentalnym. Władza ahistorycznych mas, uważa Ortega, jest zagrożeniem dla ludzkości: wykorzeniony z historii człowiek-masa zamyka proces cywilizacyjny, gdyż jest niezdolny go kontynuować. Niniejszy tom obejmuje też kilka późniejszych tekstów z 1937 roku, a więc z początku nowej rzeczywistości politycznej Europy. Był to dla niej okres naznaczony politycznymi katastrofami. Mimo to (lub może właśnie dlatego) autor występuje w tych tekstach z nowatorskimi lub nawet proroczymi ideami zjednoczonej europejskiej wspólnoty wolnej od nacjonalizmów.
Cenię wielką teologię, ale moja wiara jest bardzo prosta: jest pokładaniem nadziei w Jezusie Chrystusie. Wiem, że On jest tym jedynym, który nie zawiedzie.Chrystus uratował nas od rozpaczy, ukazał sens naszemu życiu, śmierci, miłości. Tę radosną nowinę dobrze jest przekazywać w dzisiejszym zagubionym świecie.ks. Jan TwardowskiJan Twardowski (1915-2006), ksiądz, poeta i kaznodzieja, człowiek wiary – niezachwianej i ufnej. O wierze mówił wierszami, w udzielanych wywiadach, na spotkaniach autorskich, z ambony. Wypowiadane przez kilkadziesiąt lat słowa układają się w dekalog, u którego podstaw leżą: I. Dziecięctwo; II. Zdziwienie; III. Prostota; IV. Świadomość obecności Boga; V. Ufność i spokój; VI. Tajemnica i zachwyt; VII. Paradoksy; VIII. Doświadczenie; IX. Radość i uśmiech; X. Nadzieja. Rozważania Taka jest moja wiara miejscami mają osobisty charakter. Są wyznaniem poety i kaznodziei, dla którego wiara w Boga i Bogu była istotą życia. Są także przekazem żywej wiary w świetle rozważanych fragmentów Ewangelii. Przynoszą refleksje skupione wokół dwóch kluczowych pytań: Czym jest wiara? Kim Jezus jest dla mnie?Książka ukazuje się w dwudziestą rocznicę śmierci księdza Jana Twardowskiego.
Pojęcie wolności nieprzerwanie powraca w filozoficznych debatach – właśnie dlatego, że dotyka najgłębszych warstw ludzkiego doświadczenia. Choć niezwykle nośne i atrakcyjne, jest zarazem wieloznaczne i doczekało się licznych historycznych artykulacji. Autorzy książki wyróżniają trzy zasadnicze typy wolności: wolność wewnętrzną (pozytywną) – rozumianą jako panowanie nad sobą, wolność zewnętrzną (negatywną) – oznaczającą brak zewnętrznych ograniczeń dla realizacji pragnień człowieka, oraz wolność polityczną – traktowaną jako prawo do uczestniczenia w życiu wspólnoty politycznej. Analizują je w kontekście filozoficznym i historycznym oraz w odniesieniu do barier, które utrudniają ich pełne urzeczywistnienie w warunkach współczesności. Trzy oblicza wolności nie muszą – i nie powinny – być ze sobą w konflikcie. Gdy nie zostają jednostronnie zabsolutyzowane, mogą tworzyć spójną strukturę pełnej wolności. Źródłem napięć między nimi nie jest bowiem ich wewnętrzna sprzeczność, lecz brak otwartości na wartość, jaką wyraża określony aspekt wolności. Wojciech Załuski- prof. dr hab., filozof i prawnik, pracuje na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego główne zainteresowania badawcze to filozofia moralna, filozofia religii i filozofia nauki. Autor kilkunastu książek, m.in. Etyczne aspekty doświadczenia czasu (WUJ) oraz Law and Evil: The Evolutionary Perspective (Edward Elgar Publishing). Katarzyna Eliasz – doktor filozofii i doktor nauk prawnych, adiunktka na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się na filozofii politycznej i filozofii prawa. Autorka publikacji w wydawnictwach naukowych, takich jak Franz Steiner Verlag, Edward Elgar Publishing czy Taylor & Francis. Wojciech Ciszewski – dr hab. nauk prawnych, adiunkt w Katedrze Teorii Prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego zainteresowania badawcze obejmują współczesną filozofię polityczną oraz filozofię moralną. Jest autorem kilkudziesięciu publikacji naukowych, w tym książek Zasada neutralności światopoglądowej państwa (Księgarnia Akademicka) oraz Rozum i demokracja. Wprowadzenie do koncepcji rozumu publicznego Johna Rawlsa (WUJ)
Monografia Łukasza Tischnera pokazuje, jak literatura polska XX i XXI wieku odpowiadała na niepokoje związane z „odczarowaniem”: kryzysem tradycyjnych światopoglądów religijnych oraz dominacją naturalistycznej wizji człowieka i wszechświata. Patronuje jej Charles Taylor, autor monumentalnego studium A Secular Age. Tytułowe „otchłań” i „blask” wyznaczają dwa bieguny relacji ze światem – przerażenia i głębokiej z nim jedności. Owe metafory mają chronić przed łatwą racjonalizacją lub konfesyjnymi etykietkami – prowadzą w głąb cieleśnie odczutej wizji siebie i świata. Bohaterami książki są najważniejsi pisarze ostatniego stulecia, między innymi Stanisław Barańczak, Witold Gombrowicz, Stanisław Lem, Czesław Miłosz, Józef Wittlin i Adam Zagajewski. W tym różnorodnym gronie znajdują się ludzie religijni, sceptyczni i odrzucający jakikolwiek światopogląd teistyczny. Mimo wspomnianych różnic łączy ich doświadczenie „otchłani”, które uniemożliwiało zyskanie poczucia ufnego pojednania ze światem jako przestrzenią sensu lub czyniło je nietrwałym. Łukasz Tischner należy do najwybitniejszych badaczy współczesnej literatury uwzględniających jej wymiary etyczne i religijne. Waga jego nowej książki wydaje się podwójna. Po pierwsze, jest znakomitą prezentacją i podsumowaniem jego drogi badawczej. Swoje studia prowadzi on w postawie krytycznej wobec „duchowej lobotomii” kultury świeckiej, lecz z jednoczesnym głębokim rozumieniem, na czym ta świeckość polega. Ale warto też zwrócić uwagę na jeszcze inny rodzaj wagi tej książki. Ta znakomita antropologia religijnego wymiaru literatury nie byłaby możliwa bez mistrzowskiego poziomu sztuki interpretacji. Monografia Łukasza Tischnera będzie znaczącym wydarzeniem na polu publikacji naukowych nie tylko w dziedzinie literaturoznawstwa, ale także w przestrzeni szeroko rozumianych badań nad współczesną kulturą. Prof. dr hab. Andrzej Tyszczyk Książka prezentuje wyniki wieloletnich badań Łukasza Tischnera, których szeroki zakres dałoby się określić jako problemy związków literatury i religii/etyki. Objętościowo imponująca, nie jest jednak rozwlekła, nie nuży, wręcz przeciwnie: w każdym rozdziale pojawia się kolejny istotny wątek i nowy, często niespodziewany wcześniej aspekt zagadnienia. Monografia ta ma szansę stać się pozycją bardzo ważną dla przyszłych badaczy relacji literatury i religii, a także dla wszystkich komparatystów. Ze względu na walory poznawcze i przystępny styl Autora proponowane interpretacje dzieł Wittlina, Miłosza, Zagajewskiego, Gombrowicza i Lema będą też inspirujące dla osób zajmujących się dziełami tych twórców. Otchłań i blask stanie się zapewne lekturą o zasięgu wykraczającym poza wąskie grono specjalistów. Dr hab. prof. UAM Katarzyna Szewczyk-Haake Łukasz Tischner, dr hab., prof. UJ, ur. 1968, historyk literatury, publicysta, redaktor naczelny „Kontekstów Kultury”, kierownik Katedry Historii Literatury Polskiej XX Wieku na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Opublikował dwie książki o Czesławie Miłoszu: Sekrety manichejskich trucizn. Miłosz wobec zła (Znak, 2001; jej poszerzona wersja anglojęzyczna to: Miłosz and the Problem of Evil, Northwestern University Press, 2015) i Miłosz w krainie odczarowanej (słowo/obraz terytoria, 2011), oraz jedną o Witoldzie Gombrowiczu: Gombrowicza milczenie o Bogu (Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2013). Był kierownikiem międzynarodowego grantu dotyczącego związków literatury (zwłaszcza polskiej) i religii, którego owocem jest dwutomowa monografia Literatura a religia – wyzwania epoki świeckiej (Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2020). W swych badaniach, inspirowanych myślą Charlesa Taylora, skupia się na tym, co łączy literaturę z filozofią i religią. Chętnie powraca do ulubionych pisarzy: Miłosza, Gombrowicza i Wittlina. Niniejsza publikacja została sfinansowana ze środków Wydziału Polonistyki w ramach Programu Strategicznego Inicjatywa Doskonałości w Uniwersytecie Jagiellońskim
Nie ma drugiego takiego terminu obecnego w życiu publicznym, który by nie budził tak skrajnych emocji, nie rozgrzewał temperatury politycznych dyskusji do czerwoności jak państwo. I zarazem nie wywoływał tak przemożnej chęci nie tylko opisywania czy wyrokowania o jego przyszłych losach, ale i reformowania. To, że tkwimy w państwie, że do niego przynależymy w tej bądź innej formie, jest jasne. Mniej natomiast to, że tkwi ono w każdym z nas. Że jest niczym nasz mentalny stos pacierzowy. Niechciane czy nielubiane, państwo towarzyszy nam przecież od kołyski po grób.Jan Wiktor Tkaczyński (1960) ukończył VIII Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie (1979). Absolwent studiów magisterskich na Uniwersytecie Jagiellońskim (1984) oraz doktoranckich w Ludwig-Maximilians-Universitt w Monachium (1989). W latach 1989-1992 stypendysta bawarskiego Ministerstwa Kultury i Nauki. Doktoryzował się w 1992 roku rozprawą o geopolityce na przykładzie Niemiec i Polski u profesora Heinza Laufera w Ludwig-Maximilians-Universitt w Monachium. Tamże w latach 1993-1994 ukończył studia podyplomowe w zakresie ekonomiki i zarządzania przedsiębiorstwem. Od 1994 do 2001 roku pracownik naukowy Instytutu Ekonomii i Administracji Publicznej w Universitt der Bundeswehr w Monachium. W roku 2000 habilitował się przed Radą Wydziału Prawa i Administracji UJ na podstawie rozprawy: "Między unitaryzmem a federalizmem. Unia Europejska w świetle doświadczeń ustrojowych Republiki Federalnej Niemiec". W latach 2001-2004 profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, a od roku 2004 Uniwersytetu Jagiellońskiego. Tamże od 2012 profesor zwyczajny. Profesor nauk humanistycznych (2008).Publikacja sfinansowana przez Fundację Studentów i Absolwentów Uniwersytetu Jagiellońskiego "Bratniak"
Książka jest pierwszym w Polsce tego typu przewodnikiem biobibliograficznym zawierającym ponad 80 biogramów prekursorek i pionierek edukacji międzykulturowej, z wybranymi wątkami ich historii, przykładami dorobku oraz współczesnych form upamiętnienia ich dziedzictwa. Biogramy zostały opatrzone odesłaniami do publikacji poszczególnych postaci oraz opracowań na ich temat i dzieł kultury popularnej. (...)Publikacja nie tylko uzupełnia lukę w literaturze naukowej, prezentując nieznane historie kobiet działających w zróżnicowanych kulturowo środowiskach, lecz także stanowi wartościową inspirację do dalszych badań nad historią pedagogiki międzykulturowej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
