O ile oczami wiary widzi się świat inaczej, niż oczami wiedzy naukowej? Jak, w perspektywie teologicznej, sens człowieka wiąże się z sensem Wszechświata? Jaki jest związek „teologii sensu” z „teologią stworzenia”? Pytania o sens człowieka i sens Wszechświata są ze sobą ściśle związane. Właściwie stanowią one jedno Wielkie Pytanie. Człowiek jest genetycznie związany z Wszechświatem. Korzenie człowieka wyrastają z historii Wszechświata. Jeżeli Wszechświat ma sens, to sens ten prawdopodobnie obejmuje także człowieka, ponieważ człowiek jest częścią, więcej: elementem struktury Wszechświata. A czy mógłby istnieć człowiek obdarzony sensem w bezsensownym Wszechświecie? Polecamy wznowienie klasycznej książki słynnego filozofa i kosmologa, poprawione i poprzedzone nowym wstępem Autora. Jednym z głównych problemów stojących przed teologią XXI wieku jest jej dialog z naukami, zwłaszcza z naukami przyrodniczymi. Fakt, że wielka liczba teologów (może nawet większość) nie dostrzega tego problemu, świadczy jedynie o tym, że jest to problem naprawdę palący. Zignorowanie go może zepchnąć teologię niedalekiej przyszłości na marginesy kulturowego życia ludzkości. Albo jeszcze wyraźniej – może włączyć teologię w ciągle przybierający na sile nurt irracjonalizmu, zrównując ją tym samym z wielu modnymi zabobonami. Należy więc problemowi dialogu teologii z naukami stawić czoło. /fragment książki/ Michał Heller – duchowny katolicki, członek Papieskiej Akademii Nauk oraz Watykańskiego Obserwatorium Astronomicznego. Wykładowca Uniwersytetu Jana Pawła II w Krakowie i Instytutu Teologicznego w Tarnowie. W 2008 roku, jako jedyny Polak, uhonorowany Nagrodą Templetona za wnoszenie „wyjątkowego wkładu w postęp badań i odkryć dotyczących rzeczywistości duchowej”. Nakładem CCPress ukazały się między innymi: Filozofia kosmologii (2013); Bóg i nauka. Moje dwie drogi do jednego celu (2013); Granice nauki (2014).
Czy nowoczesny, naukowy światopogląd wyklucza religijność i czyni z niej zabobon?
Jak ma się biblijny opis stworzenia do około czternastu miliardów lat historii wszechświata i ewolucyjnego pochodzenia ciała i umysłu człowieka?
To pytania, jakie przed sobą muszą postawić nie tylko naukowcy, filozofowie i teologowie. Stawia je każdy, kto racjonalnie podchodzi do swojej wiary, czyli prawdę o Bogu i świecie próbuje odczytać zarówno w Księdze Pisma Świętego, jak i Księdze Przyrody.
Książka ta jest praktycznym, podstawowym kursem z teologii stworzenia, filozofii nauki, kosmologii i teorii ewolucji. Polecamy ją wszystkim osobom religijnym, borykającym się z problemami z pogodzeniem swojej wiary z naukowym obrazem świata, a także tym, którzy są przekonani, że w XXI wieku religia jest wyłącznie zabobonem. Być może argumentacja zawarta w tej książce przekona ich, że nie ma zasadniczej sprzeczności pomiędzy prawdami teologii, a prawdami nauk przyrodniczych.
Stworzenie i początek Wszechświata. Teologia – Filozofia – Kosmologia została napisana między innymi z myślą o katechetach, jako pomoc dydaktyczna w nauczaniu przez nich religii uczniów wszystkich klas szkół podstawowych, gimnazjów i pogimnazjalnych.
Ks. Prof. Michał Heller - duchowny katolicki, członek Papieskiej Akademii Nauk oraz Watykańskiego Obserwatorium Astronomicznego. Wykładowca Uniwersytetu Jana Pawła II w Krakowie i Instytutu Teologicznego w Tarnowie. W 2008 roku, jako jedyny Polak, uhonorowany Nagrodą Templetona za wnoszenie „wyjątkowego wkładu w postęp badań i odkryć dotyczących rzeczywistości duchowej”. Nakładem CCPress ukazały się między innymi: Filozofia kosmologii (2013); Bóg i nauka. Moje dwie drogi do jednego celu (2013); Granice nauki (2014).
Ks. dr hab. Tadeusz Pabjan - ksiądz katolicki diecezji tarnowskiej, doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie filozofii, adiunkt w katedrze filozofii na Wydziale Teologicznym Sekcja w Tarnowie, UPJPII w Krakowie; kierownik katedry filozofii na Wydziale Teologicznym Sekcja w Tarnowie, UPJPII w Krakowie; członek Ośrodka Badań Interdyscyplinarnych przy UPJPII w Krakowie; członek redakcji czasopisma Zagadnienia Filozoficzne w Nauce; członek Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych w Krakowie, autor książki Niedomknięty bilans wszechświata (CCPress 2014)
Dlaczego spośród kilkunastu żyjących niegdyś gatunków hominidów przetrwał właśnie homo sapiens? Co właściwie tak mocno odróżnia nas od wszystkich innych istot z którymi dzielimy planetę? Kiedy i jak doszło do tego odróżnienia? „Kim więc jesteśmy my, gatunek malarzy i poetów? Jak do tego doszliśmy? Jak to się stało, że ci bezimienni artyści z jaskiń południowej Europy trafili tam, by uprawiać swoje rzemiosło tak dawno temu? Skąd przybyli? Dlaczego, spośród wszystkich gatunków w historii, tylko oni wpadli na to, by zostawić po sobie te subtelne ślady? I, to być może najciekawsze pytanie, dlaczego je zostawili?” Książka ta jest odyseją, wyprawą przez mgły czasu do zamierzchłej przeszłości. Co właściwie tak mocno odróżnia nas od wszystkich innych gatunków z którymi dzielimy planetę? Jak, biorąc pod uwagę, że nasze początki niczym nie różnią się od początków wszystkich innych żywych istot, dochodzi w trakcie ludzkiego życia do pojawienia się tych różnic? W którym momencie ewolucji człowieka powstało to, co oddziela nas od pokrewnych nam stworzeń? I dlaczego to właśnie nasz rodowód okazał się tak znakomity? „Znakomicie napisana, mocna, prowokacyjna książka, którą świetnie się czyta” (Wall Street Journal) „Niezwykle przystępny i aktualny opis ewolucji człowieka spod pióra jednego z najwybitniejszych psychologów ewolucyjnych w Wielkiej Brytanii” (Guardian) „Robin Dunbar to jeden z najbardziej twórczych badaczy ewolucji człowieka i jego książka dobitnie to udowadnia” (Robert Foley) Robin Dunbar jest brytyjskim antropologiem i profesorem psychologii ewolucyjnej Uniwersytetu w Oxfordzie, cenionym za „książki pełne erudycji, ale również szacunku dla zwykłego czytelnika” (Guardian). Napisał między innymi „Kłopoty z nauką”, „Pchły, plotki i ewolucja języka” i „Ilu przyjaciół potrzebuje człowiek?”. Słynie też z teorii dotyczącej maksymalnej ilości stabilnych relacji międzyludzkich jednej osoby, czyli tzw. liczby Dunbara.
Wykłady, których szereg zamierzam wam przedstawić, ujęte są w sposób prosty i zrozumiały dla każdego, przeprowadzone na zasadzie kursu elementarnego, z którego ludzie poważnie pragnący poświęcić się wiedzy, na pewno zdołają wyrobić sobie choćby elementarne pojęcie o filozofii i tajemnej wiedzy - jogów." - fragment
Anatomia istnienia to zbiór esejów pisanych ręką dojrzałego mężczyzny. Znajdziemy tutaj życiorysy bohaterów bez imienia, skondensowane, biograficzne pigułki ukazujące wszystkie odcienie i etapy ludzkiego życia: nieświadomą młodość, ból dojrzewania, rozkosze ciała, gorycz rutyny, oswajanie przemijania.
Autor przedstawia wnikliwy, wręcz anatomiczny obraz życiowych mechanizmów i procesów obejmujących wiele sfer życia: miłość, małżeństwo, chorobę, dojrzewanie i przemiany ciała, metamorfozy miasta i społeczeństwa. Mamy okazję ujrzeć życie uwolnione ze złożoności i sprowadzone do prawd prostych, przejawiające się w fundamentalnych dychotomiach rodzących konieczność mądrego wyboru.
Anatomia istnienia w doskonały, syntetyczny sposób zamyka lata doświadczeń jednego człowieka, swoiste lekcje z człowieczeństwa, w myśli pełne dojrzałej mądrości.
Książka dotyka zagadnień rozwoju człowieku i wychowania poprzez sztukę:przez jej wartości artystyczne i ogólnoludzkie, a także poprzez zrozumienie etapów historii w obszarze mikro (rodzinnym) i makro (światowym), które są niczym innym jak wcześniejszymi ogniwami tego samego łańcucha zdarzeń, splatanego (lub stapianego niczym dzwon) z różnymi elementami i rozwijającego się po dzień dzisiejszy.
Pracę (…) Macieja Musiała oceniam wielce pozytywnie za jej intelektualny potencjał, solidność i konsekwencję, z jaką autor stara się zawsze konkluzywnie porządkować wszystkie wątki rozważań. Co więcej, doktorantowi udało się pokazać, że wbrew poglądom wielu przedstawicieli współczesnej polskiej humanistyki, potencjał zawarty w społeczno-regulacyjnej koncepcji kultury Jerzego Kmity jest stale źródłem inspiracji i sprawdza się także w obszarach płynnej nowoczesności, która wbrew pozorom wcale nie przypomina „ruchów Browna”, a jej niestabilność daje się analizować w sposób systemowy i porządkować teoretycznie (…). Reasumując, nie mam najmniejszych wątpliwości, że rozprawa (…) Intymność i jej współczesne przemiany. Studium z filozofii kultury jest opracowaniem oryginalnym i inspirującym, o wyjątkowych walorach intelektualnej rzetelności i dyscypliny (…). Prof. dr hab. Wojciech Józef Burszta
Prezentowane w publikacji teksty stanowią przyczynek do pogłębionej interdyscyplinarnej refleksji na temat wizualności we współczesnej kulturze. Pretekstem do tych rozważań stały się wizerunki osób znanych w kulturze i nauce, ale opracowania dokonane przez autorów poszczególnych artykułów wskazują na nowe konteksty, odniesienia, pokazują w zupełnie innym świetle niektóre powszechnie znane tematy. Studenci i doktoranci stawiają własne problemy badawcze i próbują się nad nimi pochylić. Ta publikacja otwiera nowe perspektywy analiz w zakresie wizualności współczesnej kultury.
Oryginalny charakter poniższej publikacji wyraża się w tym, iż stanowi ona całość – ze względu na zastosowaną tu metodę, implikującą swoistą postawę wobec filozofowania – złożoną jednakże z tekstów tematycznie samodzielnych, scalanych leitmotivem – powtarzającymi się metodologicznymi wątkami, nieodmiennie towarzyszącymi analizom kardynalnych wyznaczników egzystencji człowieka, takich jak m.in.: cierpienie, wolność, śmierć, twórczość, erotyzm. Naszą drogę rozpoczniemy od zarysowania istotnych aspektów metody, by dokonać ustaleń na temat kondycji samego filozofowania, i zgodnie z wypracowanym stanowiskiem odnieść się, tak do współczesnych ekspresji filozoficznych (J. Derrida), jak też do specyficznego rozpoznania dzisiejszego świata, zawartego w przekazie rapu.
Wybór pism, jest polskim tłumaczeniem antologii tekstów Edwardsa, reprezentatywnych dla jego różnorodnej twórczości literackiej. Edwards jako pastor, kaznodzieja, chrześcijański filozof, misjonarz, a także rektor Uniwersytetu Princeton uchodzi dziś za jednego z najwybitniejszych amerykańskich myślicieli. Jego wpływ na amerykański protestantyzm, a w szerszym ujęciu na zachodnią myśl teologiczną, filozoficzną i społeczną XVIII wieku i następnych stuleci trudno przecenić.Dorobek Jonathana Edwardsa jest przedmiotem dogłębnych badań naukowych ujmujących jego historyczne znaczenie, a także ogromny wpływ na religijne, polityczne oraz intelektualne horyzonty myślowe Nowego Świata. Obraz Edwardsa, który wyłania się z tych badań, wykracza poza jego tradycyjny wizerunek jako radykalnego kaznodziei. Coraz bardziej widoczny jest dziś uniwersalny wymiar przesłania Edwardsa, a także przenikliwość, z jaką odnosił się do zjawiska doświadczenia religijnego. Prezentowane teksty przybliżają polskiemu czytelnikowi wieloaspektowy obraz Edwardsa, szczególnie że niniejszy wybór jego pism ma charakter precedensowy na gruncie polskim.
Większość ludzi korzysta z Internetu, maili, SMSów, serwisów społecznościowych i telefonów komórkowych. Jednak nie oznacza to, że dzięki nim jesteśmy w stanie poprawić swoją komunikację. Poza tymi wszystkimi urządzeniami posiadamy podstawowy instrument wymiany informacji, czyli umysł, który, niestety, często nas zawodzi. Komunikację zazwyczaj rozumiemy jako słowa, których używamy, gdy mówimy lub piszemy, ale nasza postawa ciała, grymasy twarzy, ton głosu, fizyczne działania, a nawet myśli, także są sposobem porozumiewania się. Autor książki, mnich buddyjski, mistrz Zen, udziela praktycznych rad, jak słuchać uważnie i wyrażać siebie w prawdziwy, szczery sposób. Dzięki tej książce poznasz metody komunikacji z samym sobą. Zdołasz obiektywnie ocenić sytuację i podjąć rozsądne kroki, aby uniknąć nieporozumień. Stosowanie się do jego zasad podniesie twoją samoocenę i wiarę w siebie. Przyznasz się przed sobą do błędów, które sam popełniłeś i bez uprzedzeń zinterpretujesz działania innych. Unikniesz zbędnych niebezpieczeństw, frustracji czy nieporozumień. Nauczysz się umiejętności słuchania i mówienia w sposób, który na zawsze zmieni twoje postrzeganie i wpływ na otaczający cię świat. Uświadomisz sobie, że za wszystko, co mówisz, robisz czy myślisz ponosisz całkowitą odpowiedzialność. Zatem jeśli wczoraj powiedziałeś coś, co nie było właściwe, dziś powinieneś zrobić coś, by to zmienić. Poznasz też proste techniki rozwiązywania problemów i rozładowania napięć w sytuacjach konfliktowych. Wykorzystaj mądrość Mistrza.
Na bohaterów książki wybrałem Kazimierza Łyszczyńskiego, Jana Mesliera, Giulia Cesare Vaniniego, Paula Holbacha, markiza de Sade’a, Immanuela Kanta, Johanna Gottlieba Fichtego, Ludwiga Feuerbacha, Fryderyka Engelsa, Karola Marksa, Zygmunta Freuda, a także Richarda Dawkinsa, Michela Onfraya i Michaela Schmidta-Salomona. Nie przez przypadek analizuję poglądy tych właśnie postaci. Książka nie jest przy tym kompletnym przeglądem ważnych myślicieli ateistycznych. Sądzę jednak, że życzliwy czytelnik doskonale zrozumie, dlaczego te osoby stały się bohaterami moich esejów i dlaczego uznałem je za niezwykłe, a także po prostu piękne i wspaniałe. Moje dociekania mają charakter teoretyczno-historyczny. Nie brak tu więc analiz, krytyk i rozważań. Chciałem, aby unicestwiana przez wieki ateistyczna tradycja jak najgłębiej przemówiła do współczesnego czytelnika, rozkochała go wręcz w sobie, i by znalazł on w niej także możliwe źródło współczesnych odpowiedzi na aktualne pytania.
Jerzy Kochan
Jerzy Kochan – filozof, profesor Uniwersytetu Szczecińskiego, kierownik Zakładu Filozofii Kultury, absolwent historii i filozofii Uniwersytetu Wrocławskiego. Autor wielu prac poświęconych problematyce wolności, teorii klas społecznych, alterglobalizmu i krytyce kapitalizmu. Napisał m.in.: Wolność i interpelacja (2003), Życie codzienne w matriksie (2007), Studia z teorii klas społecznych (2011), Socjalizm (2013).
Redaktor naczelny czasopisma filozoficznego „Nowa Krytyka” (www.nowakrytyka.pl). Pisuje i publikuje wiersze.
Łatwiej znosi się złą rzeczywistość, gdy się od niej myślą do lepszej odbiega.
(z Przedmowy do wydania pierwszego i drugiego, Warszawa 1939 - Kraków 1947)
Długo oczekiwane wznowienie klasycznego już dzieła Władysława Tatarkiewicza. Stanowi próbę zestawienia wszystkiego, co obiektywnie można o szczęściu powiedzieć.
Autor pisał swą książkę z zamierzeniem, by zawierała nie tylko to, co sam o ludzkim szczęściu myśli, ale także, co myśleli i myślą o nim inni; chciał, by książka przedstawiała rzecz jak najwszechstronniej.
(z Przedmowy do wydania trzeciego, Warszawa 1962).
Rozpatrywane są tu więc zarówno zagadnienia teoretyczne, jak i praktyczne, historyczne (informacje o ludzkich poglądach na szczęście), systematyczne, opisowe, normatywne, a także językowe (analiza wyrazu szczęście i wyrazów pokrewnych), psychologiczne (analiza doznawania szczęścia), socjologiczne i etyczne.
Książka z kategorii wielkich!
Jedna z podstawowych lektur na wszystkich studiach humanistycznych.
Cel uświęca środki
Ponadczasowe dzieło traktujące o władzy, strategii i podstępie
"Ten, kto ma władzę, nie musi nikogo za nic przepraszać".
Niccolo Machiavelli napisał słynnego Księcia prawie pięć wieków temu, zainspirowany osobą Cezara Borgii, syna papieża Aleksandra VI, włoskiego polityka, kardynała, księcia Romanii. Celność nieprzebrzmiałych spostrzeżeń, ich przenikliwość i złożoność sprawiły, że trzymacie Państwo teraz w swoich rękach jedną z najważniejszych książek wszech czasów. Koronną pozycję w dziejach filozofii społecznej, a zarazem wciąż aktualną lekcję, która kształtuje myślenie liderów na całym świecie.
"Chcę iść do piekła, nie do nieba. W piekle będę miał towarzystwo papieży, królów i książąt, a w niebie są sami żebracy, mnisi, pustelnicy i apostołowie".
Słowa Machiavellego wykraczają dalece poza jego epokę i ramy geograficzne. Manipulacje, okrucieństwo, podstęp, okraszone inteligencją i precyzyjnie dopracowaną taktyką… Kto odważy się sięgnąć po tę lekturę, przekona się lub utwierdzi, że opisane metody są praktykowane także dzisiaj — i to z wielkim oddaniem. Bo czy kiedykolwiek przestało być aktualne zdanie:
"Politykowi nie wolno być niewolnikiem własnych słów"
Tytułowy Książę to współczesny szef, boss, prezes, po prostu — Pierwszy. Człowiek trzeźwo i logicznie myślący, obdarzonym domieszką demonizmu, stawiający cel zawsze wyżej niż środki, używający medialnych sztyletów i zatrutych pomówień. Skuteczne sposoby w polityce, biznesie, życiu nie zmieniły się aż tak bardzo.
"Ludzi należy albo zjednywać sobie pieszczotą, albo niszczyć, bo za drobne krzywdy będą się mścili, a doznawszy wielkich, nie będą już w stanie".
Słowo-klucz: ASERTYWNOŚĆ
Niech "nie" bezwzględnie znaczy "nie", "tak" -- "tak", a język nigdy nie staje kołkiem.
Niech właściwe słowa zawsze znajdą się w odpowiednim momencie, a wypowiedzi faktycznie odzwierciedlają myśli i uczucia.
Pasywnie... Agresywnie... ASERTYWNIE!
Odnosisz wrażenie, że świat wchodzi Ci na głowę? Masz uczucie, że ustępujesz zbyt szybko, a może -- przeciwnie -- trzymasz wszystkich żelazną ręką? Wiedz, że obie te sytuacje są niekomfortowe zarówno dla Ciebie, jak i otoczenia. A przecież zawsze można znaleźć złoty środek, który pozwoli na utrzymanie równowagi w relacjach międzyludzkich. Ten podręcznik ma spełnić jeszcze jedną, ważniejszą misję -- dzięki niemu wreszcie poczujesz, że Twoje życie naprawdę należy do Ciebie!
Oto arsenał broni z zakresu retoryki. Pomogą Ci one powstrzymać werbalnych napastników. Do dyspozycji masz liczne sztuczki, takie jak szybka riposta, dobrze uargumentowana odpowiedź oraz szczera prawda. Od propozycji szczerych odpowiedzi na zwykłe pytanie: "Co słychać?", po strategie rozmów ze zobojętnianymi lekarzami -- książka ta oferuje zabawne, łatwe i zuchwałe metody radzenia sobie w przeróżnych sytuacjach. Już za chwilę nauczysz się, jak postawić na swoim w każdej dyskusji, a jednocześnie robić wrażenie osoby pewnej siebie, taktownej i obytej.
O asertywności napisano już bardzo wiele. Na polskim rynku wydawniczym jest kilkadziesiąt tytułów dotyczących tego tematu, sporo artykułów, zdarzają się także specjalistyczne kursy. Jednak dopiero ten przewodnik po drogach i bezdrożach uświadamiania i egzekwowania swoich praw pokaże Ci wreszcie, jak:
bez pudła używać zgrabnych wymówek,
kształtować rozmowy na własną modłę,
mówić "nie" na tysiąc różnych sposobów,
prowadzić telefoniczne wojny,
pacyfikować obce dzieci,
prowadzić dialog z prawdziwymi dziwakami,
być nieznośnym i samolubnym.
W jakiego Boga wierzą naukowcy? Co wspólnego z modlitwą ma rozwiązywanie równań? Dlaczego nie należy zapychać Bogiem dziur w nauce? Co nauka może dać teologii? Czemu teoria ewolucji jest aż teorią, a koncepcja Inteligentnego Projektu zahacza o herezję?
Michał Heller w pasjonującej rozmowie z włoskim dziennikarzem Giulio Brottim opowiada o dwóch na pozór wykluczających się wartościach, które ukształtowały jego życie: religii i nauce. Wybitny uczony wspomina również wydarzenia ze swojego życia: trudy dzieciństwa na Syberii, studia, pracę duszpasterską i naukową w czasach komunizmu, a także dzieli się refleksją nad kondycją współczesnego chrześcijaństwa i powszechnej znajomości nauki.
Spośród moich licznych fascynacji dwie okazały się szczególnie uporczywe i odporne na upływanie czasu: nauka i religia. Moją wadą jest to, że jestem zbyt ambitny. Zawsze chciałem robić tylko rzeczy najważniejsze. A czy może być coś ważniejszego od nauki i religii? Nauka daje nam Wiedzę, a religia daje nam Sens. Zarówno Wiedza jak i Sens są niezbędnymi warunkami godnego życia. I jest paradoksem, że obie te wartości często pozostają w konflikcie. Nierzadko spotykam się z pytaniem: jak potrafię je godzić? Gdy takie pytanie bywa zadawane przez naukowca lub filozofa, nieodmiennie dziwię się, jak wykształceni ludzie mogą nie dostrzegać, iż nauka nie czyni nic innego, jak tylko eksploruje Dzieło Stworzenia. ks. prof. Michał Heller
„Zazwyczaj dialog między nauką a wiarą przypomina rozmowę dwóch głuchych – rzadko spotyka się osoby, które łączą w swoim życiu naukę i wiarę: jedną z nich jest ks. Heller” Il Manifesto
Prof. Michał Heller (ur. 1936), uczony, kosmolog, filozof i teolog, który w matematycznych równaniach teorii naukowych potrafi dostrzec dzieła sztuki, a wielkich fizyków uważa za genialnych artystów tworzących swe kompozycje z liczb i matematycznych formuł. Sam w swoich licznych książkach i artykułach naukowych z powodzeniem odnajduje się w obu rolach: naukowca-artysty i pisarza-uczonego. W 2008 roku otrzymał prestiżową Nagrodę Templetona, przyznawaną osobowościom, które wnoszą „wyjątkowy wkład w postęp badań i odkryć dotyczących rzeczywistości duchowej”.
Nakładem Copernicus Center Press ukazały się jego książki Sens życia i sens wszechświata oraz wybór kazań 10:30 u Maksymiliana.
Nowe wydanie klasycznej już książki poświęconej relacjom architektury i zmysłów. Duński architekt w prosty, bezpośredni sposób opowiada o tym, czym jest otaczająca nas przestrzeń, co stanowi o jakości miejsc, w których żyjemy, na czym polega urok niektórych budynków. Interesuje go nie tylko aspekt przestrzenny, pisze także o kontrastach między pustką i pełnią, kolorach i planach, skali i proporcji budynków, świetle i światłocieniach, rytmie i brzmieniu architektury. Lektura tej książki jest sama w sobie zmysłowym doznaniem: zawiera ona kilkadziesiąt fotografii, w większości wykonanych przez autora, a styl Rasmussena odwołującego się do codziennych doświadczeń i zwykłych ludzkich przeżyć jest bezpretensjonalny, pełen nieco staroświeckiego uroku.
W jaki sposób jasno i nieszablonowo myśleć o najciekawszych problemach filozoficznych? Czy możemy wyjaśnić świadomość i wolną wolę?
Jaka jest rola wyobraźni w refleksji filozoficznej?
Daniel C. Dennett, jeden z najbardziej znanych i błyskotliwych żyjących filozofów, przystępnie i z poczuciem humoru przedstawia swoje najważniejsze pomysły dotyczące znaczenia, ewolucji, świadomości i wolnej woli. Co równie istotne, interdyscyplinarne rozważania Dennetta obejmują nie tylko filozofię, lecz również biologię, psychologię, informatykę oraz fizykę. Szczególną uwagę zwraca on na niebezpieczeństwa związane z myśleniem o wspomnianych problemach, na które narażeni są zarówno początkujący, jak i doświadczeni filozofowie. Dennett twierdzi, że wszyscy jesteśmy skazani na popełnianie błędów, gdy próbujemy znaleźć odpowiedzi na najtrudniejsze pytania filozoficzne. Oferuje nam on jednak nieocenioną pomoc w tym zadaniu – kilkadziesiąt narzędzi, które umożliwią nam jasno i oryginalnie myśleć o tych pytaniach. Zdecydowana większość narzędzi opisywanych przez Dennetta to jego dzieła, pozostałe są dobrze znane filozofom od wieków, a działanie ich wszystkich zostało w pasjonujący sposób pokazane w kontekście najciekawszych problemów filozoficznych. Autor zwraca również uwagę, w jaki sposób nie należy używać tych narzędzi, a także ostrzega nas, które z popularnych narzędzi do myślenia są wadliwe.
Daniel C. Dennett jest profesorem filozofii na Uniwersytecie Tufts, gdzie kieruje Center for Cognitive Studies. Laureat licznych nagród i stypendiów. Autor kilkunastu książek i kilkuset artykułów naukowych, opublikowanych w najbardziej prestiżowych czasopismach. Jeden z najbardziej cenionych ekspertów zajmujących się problemami świadomości i wolnej woli. W 2014 roku nakładem Copernicus Center Press ukaże się książka Inside Jokes (polski tytuł?), której jest on współautorem.
Czy da się racjonalnie opisać Wszechświat? Czy nauka może mówić o czymś, czego nie da się i nigdy nie będzie dało zaobserwować? Jaki jest związek pomiędzy pierwszymi ułamkami sekund Wszechświata a gatunkiem ludzkim?
Kosmologia stanowi współcześnie dojrzałą naukę, ufundowaną na wysokiej jakości obserwacjach oraz solidnej podstawie teoretycznej. Obraz ten zaczyna się jednak załamywać w miarę posuwania się ku najwcześniejszym chwilom istnienia Kosmosu, kiedy to krok po kroku, niepostrzeżenie, stosowane przez nas metody i pojęcia naukowe przestają poprawnie funkcjonować. Rozsądek nakazywałby milczenie, ale kosmolodzy z każdym rokiem posuwają się dalej w próbie wyjaśnienia… wszystkiego. Obserwatorowi z zewnątrz trudno jest czasem zrozumieć, gdzie kończy się solidna nauka, a zaczyna inspirowana nią fantazja. Celem tej książki jest przybliżenie Czytelnikowi, czym jest Kosmos oraz czym jest kosmologia w kontekście jednej z wielkich współczesnych hipotez próbujących wyjaśnić najbardziej ogólne własności naszego Wszechświata – kosmologicznego doboru naturalnego Lee Smolina. Jest to pierwsze w języku polskim tak wyczerpujące przedstawienie tej teorii, wzbogacone ponadto o komentarz filozoficzny, dotyczący miejsca człowieka w nauce o Wszechświecie, roli praw przyrody i granicom obserwacji oraz organicznej jedności świata. Książka napisana jest przystępnym, ale i precyzyjnym językiem.
Istotne jest, żeby w obliczu dziwności Kosmosu i kosmologii zachować umysł jednocześnie trzeźwy i otwarty. Z jednej strony warto wiedzieć, które propozycje należą do solidnej, dobrze potwierdzonej kosmologii obserwacyjnej, a które do spekulatywnego marginesu nauki. Z drugiej strony powinniśmy się jednak spodziewać, że z każdym kolejnym odkryciem świat będzie się okazywać coraz to dziwniejszy. Na granicach poznania musi być dziwnie… Z umysłem jednocześnie trzeźwym i otwartym – przyjrzyjmy się więc z bliska granicom Kosmosu i granicom kosmologii. /Fragment wstępu/
Łukasz Lamża – doktor filozofii, specjalizujący się w filozofii przyrody. Zajmuje się kosmologią i astrofizyką, filozoficznymi aspektami tych dyscyplin oraz ich powiązaniami z pozostałymi gałęziami nauki. Autor wielu artykułów naukowych i popularnonaukowych oraz książki Przekrój przez Wszechświat (CCPress 2014).
Prezentowany tom stanowi próbę doprecyzowania programu teologii nauki. Zawiera artykuły dotyczące możliwości takiej teologii, jej warunków i podstawowych problemów. Autorzy podejmują próby oceny współczesnych wysiłków naukowych z teologicznego punktu widzenia a także ich wpływu na treść nowych teorii teologicznych. Oprócz refleksji teologicznej w kontekście nauki tom zawiera zagadnienia związane z metodologią nauki i teologii oraz relacją między różnymi dyscyplinami naukowymi i teologią.
Autorzy artykułów:
Grzegorz Bugajak (Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego), Jerzy Dadaczyński (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II), Bogdan Dembiński (Uniwersytet Śląski), Justyna Figas-Skrzypulec (Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych), Robert Janusz (Akademia Ignacjanum), Łukasz Kwiatek (Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych), Tomasz Maziarka (Tarnowskie Towarzystwo Naukowe), Łukasz Mścisławski (Politechnika Wrocławska), Adam Olszewski (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II), Paweł Polak (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II), Konrad Rycyk (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II), Tadeusz Sierotowicz (Istituto Superiore di Scienze Religiose di Bolzano), Jan Szczurek (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II), Piotr Urbańczyk (Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych), Zbigniew Wolak (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II), Robert Woźniak (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
