Pełne zbadanie różnorodnej wyobraźni odpowiedzialnej za obrazy Boga w polskiej literaturze ostatnich stu lat jest - co oczywiste - niemożliwe. Nie tylko dlatego, że indywidualne przeżycie egzystencjalne, nawet we wspólnocie języka i kultury od stuleci judeochrześcijańskiej, musi być z natury zindywidualizowane, a kształt wypowiedzi różny, choćby z powodu wyznawanej poetyki. Jeszcze większy wpływ na rozmaitość postaw mają burzliwe dzieje polityczne Europy, zarówno dwie wojny światowe i groza totalitarnych systemów, jak i przygody intelektu powodujące gwałtowne zmiany mentalne, w tym stosunek do Transcendencji. Przy tak rozległym materiale możliwe są wyłącznie badania punktowe, prowadzone z troskę o różnorodność przypadków, aby rozpostarty wachlarz prezentował w miarę kompletną panoramę.
dr Józef Maria Ruszar
W kolejnym, trzecim już tomie z cyklu "Obrazy Boga w literaturze polskiej XX i XXI wieku", zatytułowanym Przełom XX i XXI wieku, badacze podejmują namysł nad literackimi sposobami mówienia zarówno o Bogu, jak i o kwestiach - w szerokim sensie - metafizycznych, teologicznych czy związanych z problematyką niewyrażalnego, zwłaszcza w poezji najnowszej. Poruszając tematykę centralną dla humanistyki, autorzy nie tylko dowodzą swojej znajomości literatury i jej różnorodnych kontekstów, ale i udanie zmagają się z problemami natury metodologicznej i ogólnohumanistycznej. Jestem przekonany, że książka ta zainteresuje znawców i studentów, a także innych pasjonatów literatury oraz zagadnień dla humanistyki pogranicznych.
dr hab., prof. UAM Michał Januszkiewicz
Moja ostatnia książka, za pośrednictwem której chcę się podzielić z podobnymi do mnie stworzeniami naszego wspólnego ojca prawie wszystkimi ukrytymi do tej pory i nieoczekiwanie poznanymi przeze mnie tajemnicami wewnętrznego świata człowieka.Gurdżijew napisał te słowa 6 listopada 1934 roku. Przez kilka następnych miesięcy całkowicie poświęcił się przygotowywaniu materiału do trzeciego cyklu swoich pism pod tytułem Życie jest realne tylko wtedy, gdy Ja jestem.Potem nagle, 2 kwietnia 1935, bezpowrotnie przestał pisać.Tekst zawarty w niniejszej książce to fragmentaryczny i wstępny szkic tego, co Gurdżijew zamierzał w niej przedstawić, a co miało sprzyjać pojawieniu się w myśleniu i uczuciach czytelnika prawdziwego niefantazyjnego wyobrażenia o świecie realnym.Gurdżijew zwraca się do człowieka epoki współczesnej, do człowieka w głębi niespełnionego, odczuwającego brak sensu w swoim życiu. Wskazuje mu drogę, która nie izoluje od życia, lecz przez nie biegnie; drogę, która uwzględnia wszystkie sprzeczności, wszystkie przeciwstawne siły.Georgij Iwanowicz Gurdżijew, uważany za jednego z największych mistyków XX wieku, urodził się w Armenii około 1870 roku i zmarł w Paryżu w 1949. W latach 18941912 podróżował po Azji i Bliskim Wschodzie, zgłębiając tajniki prastarych tradycji i poszukując prawdy o człowieku. W 1913 roku przeniósł się do Moskwy, a po wybuchu rewolucji bolszewickiej wyjechał na Kaukaz, potem do Konstantynopola i w końcu osiadł we Francji, gdzie w 1922 roku założył organizowany od lat Instytut Harmonijnego Rozwoju Człowieka.W 1924 roku, po ciężkim wypadku samochodowym, Gurdżijew skupił się na pracy pisarskiej, która miała objąć trzy cykle pism. Pierwszy cykl pod tytułem Opowieści Belzebuba dla wnuka ukazał się zaraz po jego śmierci. Drugi, zatytułowany Spotkania z wybitnymi ludźmi, został opublikowany dopiero kilka lat później, a trzeciego nigdy nie skończył.
The book presents a convincing attempt at combining contrastive analysis as applied to modern languages with a diachronic approach. The author analyses collected Polish-English cognates, referring to their Proto-Germanic and Proto-Slavic forms, and goes on to explain their relationship at the level of Proto-IndoEuropean. He investigates their similarities and disparities thoroughly, while illuminating the phonological, morphological and semantic processes that occurred in the development of the languages under comparison or in their prehistories.Dr Mikolaj Rychlo has elaborated convincing methodological criteria for researching Polish-English cognates, which he skilfully develops, discussing not only evident and probable cases, but also controversial and difficult ones. The work under review is innovative both for methodological reasons and also by virtue of the author's approach to the issue of a Polish-English linguistic affinity. I recommend the study as being a major scientific contribution to the fields of contrastive and diachronic research.prof. dr hab. Krzysztof Tomasz Witczak
Swoim tytułem – Behemot polski – tom ten nie nawiązuje do imienia jednego z bohaterów pewnej powszechnie znanej i lubianej w Polsce powieści. Nawet, jeżeli Behemot opisywany był w niej jako paź, błazen czy kocur, „wyposażony w zawadiackie wąsy kawalerzysty”. Przedmiotem nawiązania jest tu tytuł znacznie mniej znanego i rzadziej cytowanego dzieła. Mowa o późnej pracy klasyka nowożytnej myśli politycznej Tomasza Hobbesa zatytułowanej Behemot lub Długi Parlament. Historia przyczyn wojen domowych w Anglii. W Behemocie, tak samo, jak w słynnym Lewiatanie – traktacie, w którym, jak pisał o nim Mickiewicz w Panu Tadeuszu, „widzimy tedy, że rząd umową się tworzy, nie pochodząc, jak mylnie sadza, z woli Bożej” – Hobbes nawiązał do Księgi Hioba. Imiona Lewiatana i Behemota, potwora morskiego i potwora lądowego, przywołał w tej starotestamentowej księdze sam Jahwe, żeby uprzytomnić Hiobowi jego nicości niemoc przeciwstawienia się mu jako Bogu. Hobbesowi jako krytycznemu czytelnikowi Biblii obydwa te biblijne potwory posłużyły do uświadomienia człowiekowi jego nicości także względem sztucznych, lecz przewyższających go pod każdym względem potęg politycznych. Potwór morski Lewiatan miał przedstawiać alegorycznie „wielość ludzi zjednoczoną w jedną osobę”, która nazywa się państwem. Lądowy Behemot miał stanowić alegorię rozbicia tej jedności na wielość osób i głosów: wojny domowej lub inaczej anarchii.
Andrzej Gniazdowski (1964) pracuje w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. Autor książek: Filozofia i gilotyna. Tradycjonalizm Josepha de Maistre’a jako hermeneutyka polityczna (Warszawa 1996), Polityka i geometria. Fenomenologia Edmunda Husserla a problem demokracji (Warszawa 2007) oraz Antynomie radykalizmu. Fenomenologia polityczna w Niemczech 1914-1933 (Warszawa 2015).
No judgement of taste is innocent - we are all snobs. Pierre Bourdieu’s Distinction brilliantly illuminates the social pretentions of the middle classes in the modern world, focusing on the tastes and preferences of the French bourgeoisie. First published in 1979, the book is at once a vast ethnography of contemporary France and a dissection of the bourgeois mind. In the course of everyday life we constantly choose between what we find aesthetically pleasing, and what we consider tacky, merely trendy, or ugly. Taste is not pure. Bourdieu demonstrates that our different aesthetic choices are all distinctions - that is, choices made in opposition to those made by other classes. This fascinating work argues that the social world functions simultaneously as a system of power relations and as a symbolic system in which minute distinctions of taste become the basis for social judgement.
The creation of the Frankfurt School of critical theory in the 1920s saw the birth of some of the most exciting and challenging writings of the twentieth century. It is out of this background that the great critic Theodor Adorno emerged. His finest essays are collected here, offering the reader unparalleled insights into Adorno's thoughts on culture. He argued that the culture industry commodified and standardized all art. In turn this suffocated individuality and destroyed critical thinking. At the time, Adorno was accused of everything from overreaction to deranged hysteria by his many detractors. In today's world, where even the least cynical of consumers is aware of the influence of the media, Adorno's work takes on a more immediate significance. The Culture Industry is an unrivalled indictment of the banality of mass culture.
Being and Nothingness is without doubt one of the most significant books of the twentieth century. The central work by one of the world's most influential thinkers, it altered the course of western philosophy. Its revolutionary approach challenged all previous assumptions about the individual's relationship with the world. Known as 'the Bible of existentialism', its impact on culture and literature was immediate and was felt worldwide, from the absurd drama of Samuel Beckett to the soul-searching cries of the Beat poets.Being and Nothingness is one of those rare books whose influence has affected the mind-set of subsequent generations. Sixty years after its first publication, its message remains as potent as ever - challenging the reader to confront the fundamental dilemmas of human freedom, responsibility and action.
First published in 1946, History of Western Philosophy went on to become the best-selling philosophy book of the twentieth century. A dazzlingly ambitious project, it remains unchallenged to this day as the ultimate introduction to Western philosophy. Providing a sophisticated overview of the ideas that have perplexed people from time immemorial,it is 'long on wit, intelligence and curmudgeonly scepticism', as the New York Times noted, and it is this, coupled with the sheer brilliance of its scholarship, that has made Russell's History of Western Philosophy one of the most important philosophical works of all time.
Martin Buber’s I and Thou argues that humans engage with the world in two ways. One is with the attitude of an ‘I’ towards an ‘It’, where the self stands apart from objects as items of experience or use. The other is with the attitude of an ‘I’ towards a ‘Thou’, where the self enters into real relation with other people, or nature, or God.
Addressing modern technological society, Buber claims that while the ‘I-It’ attitude is necessary for existence, human life finds its meaning in personal relationships of the ‘I-Thou’ sort. I and Thou is Buber’s masterpiece, the basis of his religious philosophy of dialogue, and among the most influential studies of the human condition in the 20th century.
Antonio Gramsci’s Prison Notebooks is a remarkable work, not only because it was written in jail as the Italian Marxist thinker fell victim to political oppression in his home country, but also because it shows his impressive analytical ability.
First published in 1948, 11 years after Gramsci’s death, Prison Notebooks ably demonstrates that the writer has an innate ability to understand the relationship between different parts of an argument. This is how Gramsci manages to analyze such wide-ranging topics – capitalism, economics and culture – to explain historical developments. He introduces the idea of “hegemony,” the means by which ruling classes in a society gain, keep hold of and manage their power, and, by carefully looking at how society operates, he reveals the manner in which the powerful deploy a combination of force and manipulation to convince most people that the existing social arrangement is logical and in their best interests – even when it isn’t.
Gramsci shows exactly how the ruling class maintains power by influencing both political institutions like the courts and the police, and civil institutions, such as churches, family and schools. His powerful analysis led him to the conclusion that change can only take place in two ways, either through revolution or through a slow but constant struggle to transform the belief system of the ruling classes.
In this book, Sedgwick examines texts from Europe and America such as Wilde, Nietzsche and Proust and considers the historical moment when sexual orientation came to be as important a signifier of personhood as gender had been for centuries. In doing this, Sedgwick provides a history of sexuality that contends that the dualistic homo/heterosexual model is as much a basis for modern culture as it is an outcome of it. Thus, Sedgwick laid the foundations of Queer Theory, contributing to the contemporary debates regarding the relationship between desire and normative structures of power, the question of empirical sexuality, and the intricacies of the relationship between sexuality and gender.
This book focuses on a number of questions that occupied Nietzsche ans Wittenstein and reveals in what way the two philosophers, who are quite different in temperament, do actually share much in common. It is explained that in their philosophies the method is one: philosophy should act as therapy, creativity and the work of art. The strategy is one: destructionism is the first step destruction of metaphisics, purifying of our language and our concepts in order to remove the ‘shadows of God’. The style of both philosophers is similar: non-systematic, aphoristic, dialogic. And the goal is one: ethical.
In a world devoid of God, in which all the old values have lost their relevance to the human soul, they try to indicate a path to salvation for humanity, a form of salvation which is not the result of divine grace, but of human creativity.
Książka przedstawia problematykę definicji w aspekcie historycznym i systematycznym. Autor uporządkował chronologicznie stanowiska akceptujące i nieakceptujące użycie definicji. Opracował nadto i wyakcentował związki teorii znaczenia i teorii definicji przez aplikację referencyjnej semantyki Hilarego Putnama. Monografia uwyraźniła fakt, że definicje podlegają rewizjom i zmianom. Współczesne, nowe spojrzenie na tradycyjną teorię definicji może być pożyteczne, między innymi, dla osób zainteresowanych językoznawstwem (lingwistyką), psycholingwistyką, socjolingwistyką, filozofią języka i nauki, a także semiotyką, metodologią i epistemologią.
Jednym z najszerzej dyskutowanych współcześnie problemów w filozofii jest kwestia wolnej woli. Dotyczy ona tego, czy samą wolną wolę daje się uzgodnić z przyczynową determinacją działania przez czynniki niezależne od kontroli sprawcy, co jest warunkiem moralnej odpowiedzialności. Dyskusja zatem o wolnej woli prowadzi do problemu zasługi i kary, winy i odpowiedzialności, umysłu i ciała, konieczności i możliwości, wieczności i czasu, dobra i zła. W konsekwencji problem wolnej woli nie ogranicza się w prosty sposób do jednej, określonej dziedziny filozofii, ale staje się przedmiotem dociekań etyki, epistemologii, filozofii społecznej i politycznej, metafizyki, filozofii umysłu, filozofii prawa i nauki czy wreszcie filozofii religii. Wspólnym mianownikiem zarysowanego zagadnienia jest problem fatalizmu — fatalizmu teologicznego, ale także logicznego. Logiczna wersja fatalizmu zakłada, że każde zdarzenie przyszłe jest zdeterminowane przez to, co już jest prawdziwe, w szczególności przez prawdę, która się wtedy zdarzy. Teologiczny wariant fatalizmu natomiast wprowadza predestynację wszystkich zdarzeń w takim zakresie, w jakim boski byt poznaje wcześniej albo wprost z wieczności, że dane zdarzenia będą miały miejsce.Prezentowana książka jest odpowiedzią na zainteresowanie problematyką wolnej woli i hipotezą teistyczną obserwowane we współczesnej filozofii od lat sześćdziesiątych ubiegłego stulecia, o czym świadczą publikacje A.N. Priora, Ch. Hartshorna, N. Pike'a czy R. Taylora, a współcześnie W. Haskera, P. Inwagena, A. Plantingi i wielu innych. Publikowany tom przekładów dzieł klasyków zagadnienia wolnej woli i hipotezy teistycznej od czasów karolińskich do współczesności, tekstów niezwykle ważnych i nośnych filozoficznie, wypełnia ewidentną lukę w polskiej literaturze filozoficznej. Warto podkreślić, że podobny deficyt adekwatnych przekładów także w filozoficznej literaturze anglojęzycznej skutkował nieporozumieniami albo wręcz zupełnie błędnymi interpretacjami tych klasycznych problemów.
Niniejszy tom jest pierwszą częścią realizowanego na Wydziale Filozofii KUL projektu dotyczącego badań nad problemem wolnej woli i hipotezy teistycznej. Część drugą będzie stanowił tom zawierający studia i eseje poświęcone zarówno doktrynie myślicieli prezentowanych w tym tomie, jak i koncepcjom przedstawicieli innych nurtów w filozofii dawniejszej i współczesnej, takich jak Anzelm z Canterbury, Tomasz z Akwinu, Baruch Spinoza, reprezentanci filozofii procesu i teizmu otwartego. Publikacja tomu obejmującego studia i eseje jest planowana na wiosnę 2019 roku.
W pierwszej części tomu znajdują się opracowania dotyczące historii filozofii (od św. Augustyna do końca XVIII wieku), a w drugiej - badania nad myślą współczesną. Autor wprowadzenia słusznie zauważa, że kwestia ludzkiej wolności ma doniosłe znaczenie w kontekście ekspansji współczesnych nurtów naturalistycznych, które de facto pozbawiają człowieka wolności, a zatem i odpowiedzialności. Analiza rozmaitych stanowisk filozoficznych pozwala ten problem podjąć kompetentnie i uniknąć wielu aporii logicznych, jak również metafizycznych i antropologicznych, które wydają się powstawać w refleksji nad wszechwiedzą Boga i wolnością człowieka.
Prof. dr hab. Marcin Karaś (UJ)
Przed autentycznie uprawianą historią filozofii stoi bowiem trudne zadanie ciągłego podtrzymywania źródeł filozofii w taki sposób, by mogły one dostarczać materiału do opisu ludzkiego doświadczenia również współcześnie. Tytułowa kontrowersja („Jeżeli Bóg istnieje...") autorom omawianej monografii stworzyła warunki, w których jak w pryzmacie jednorodne stanowiska i monolityczne systemy ujawniły swoje wewnętrzne zróżnicowanie. Dawniejsza filozofia stała się bardziej zrozumiała, a współczesne koncepcje ukazały swoją istotność. [...] Teizm i naturalizm (użyjmy sformułowań ogólnych i nieostrych, ale wyrażających jakoś specyfikę dwóch perspektyw) być może dlatego wchodzą ze sobą w konfrontację, że odnoszą się do podobnego, choć różnie formułowanego problemu — wolności w warunkach konieczności. [...] Wszystkie zawarte w tomie teksty są oryginalnymi artykułami naukowymi, opierają się na tekstach źródłowych i najnowszej literaturze przedmiotu. Wszyscy autorzy reprezentują w swojej dziedzinie najwyższy poziom badań naukowych, a ich kompetencje potwierdzają dotychczasowe publikacje (artykuły, monografie, przekłady).
Dr hab. Tomasz Kupś, prof. UMK
Pojęcie filozofii klasycznej w swym istotnym rdzeniu zawiera elementy przemawiające do każdego bez wyjątku człowieka, który umiejętność refleksji wykorzystuje do poszerzania pola swego człowieczeństwa. Elementy te to prawda i obiektywizm. Przez lata istnienia PRL systematycznie trzebiono ze świadomości społecznej w Polsce treści klasyczne filozofii. Nagle głośną mową odkryto sens prawdy i godności, prawdomówności, prawa i dobra, miłości, wiary i Boga. Filozofia klasyczna musi odnaleźć drogę do umysłów ludzkich. Nieoczekiwanie imperatyw ten zweryfikował mi się w maju 1981 roku w Gdańsku - w mieście będgcym symbolem całego wielkiego kontekstu szansy ducha narodowego. Seria wykładów, które autor wygłosił w tym mieście na prośbę Ośrodka Prac Społeczno-Zawodowych przy NSZZ Solidarność w Gdańsku, wykładów zbudowanych właśnie na zrębie podstawowych problemów, dziedzin i sensów filozofii klasycznej - spotkała się z przyjęciem zaskakujgco żywym.
Tom Etyka nauczyciela pod redakcją Magdaleny Bajan oraz Sławomira Jacka Żurka to niezwykle wartościowa i potrzebna pozycja wydawnicza. W jej skład wchodzą artykuły naukowe i popularnonaukowe z zakresu bardzo szeroko rozumianej humanistyki, nastawionej na problemy etyczne. Ich autorami są bowiem zarówno nauczyciele akademiccy, prowadzący prace badawcze, jak i nauczyciele-praktycy, pracujący w różnego rodzaju placówkach oświatowych, co wyznacza nowoczesny kurs otwartego dyskursu szkoły z uniwersytetem.
Dr hab. Krzysztof Biedrzycki
Etyka nauczyciela to publikacja porządkującą współczesne rozumienie zagadnień związanych z etosem tej grupy zawodowej. Tom wpisuje się w publiczną debatę o systemach normatywnych regulujących funkcjonowanie społeczeństwa. Gromadzi wypowiedzi przedstawicieli środowisk szkolnych i uniwersyteckich z całego kraju, nie pretendując jednak do formułowania zbioru prawideł moralnych nauczyciela. [...] Zaletą takiego ujęcia jest połączenie bogatego opisu wyzwań moralnych, przed jakimi stoi współczesna polska szkoła, z próbą refleksji o charakterze aksjologiczno-normatywnym.
Ks. dr hab. Alfred M. Wierzbicki, prof. KUL
Conjectures and Refutations is one of Karl Popper's most wide-ranging and popular works, notable not only for its acute insight into the way scientific knowledge grows, but also for applying those insights to politics and to history. It provides one of the clearest and most accessible statements of the fundamental idea that guided his work: not only our knowledge, but our aims and our standards, grow through an unending process of trial and error.
David Bohm was one of the foremost scientific thinkers and philosophers of our time. Although deeply influenced by Einstein, he was also, more unusually for a scientist, inspired by mysticism. Indeed, in the 1970s and 1980s he made contact with both J. Krishnamurti and the Dalai Lama whose teachings helped shape his work. In both science and philosophy, Bohm's main concern was with understanding the nature of reality in general and of consciousness in particular. In this classic work he develops a theory of quantum physics which treats the totality of existence as an unbroken whole. Writing clearly and without technical jargon, he makes complex ideas accessible to anyone interested in the nature of reality.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
