W retoryce przywódców świata panaeuropejskiego (...), mediów głównego nurtu i establishmentowych intelektualistów pełno jest odwołań do uniwersalizmu jako głównego uzasadnienia prowadzonej przez nich polityki. Zwłaszcza kiedy mówią o swojej polityce wobec "innych" - krajów świata nieeuropejskiego, biedniejszych i "słabiej rozwiniętych" narodów. (...) Pojęcia demokracji i praw człowieka, idea wyższości cywilizacji zachodniej jako opartej na uniwersalnych wartościach i prawdach oraz nieuchronność podporządkowania się siłom "rynku" przedstawiane są nam jako oczywistości.
Zgromadzone w tomie prace to studia i szkice przedstawicieli różnych dyscyplin zajmujących się życiem publicznym: politologii, socjologii, filozofii, kulturoznawstwa i medioznawstwa. W ich wspólnym polu badawczym daje się wyróżnić cztery obszary problemowe. Do książki dołączona jest mulitmedialna płyta DVD z rejestracją wybranych wykładów niezamieszczonych w książce, takich autorów jak abp Józef Życiński, Marcin Król czy Jan Pomorski. Uzupełniają one poruszane w tomie wątki.
Inteligencja moralna to wspaniała lektura zarówno dla osób wkraczających w świat biznesu, jak i doświadczonych menadżerów. Znalazłem w niej liczne przykłady, które doskonale odzwierciedlają problemy, z jakimi spotkałem się w ciągu czterdziestu lat swojej kariery zarządzania. Warto też było zapoznać się z zagadnieniami przedstawionymi w kontekście bieżących zdarzeń, które przyciągają uwagę czytelnika. Ta książka powinna znaleźć się na liście lektur każdego studenta, bez względu na to, jaką wybrał sobie karierę.
Kiedy w tej słynnej książce, jednej z najsłynniejszych, jakie przechowuje nasza cywilizacja, w rozważaniach o tajemniczej naturze czasu czytamy (XI 20), iż istnieją trzy jego dziedziny, „obecność rzeczy minionych, obecność rzeczy teraźniejszych, obecność rzeczy przyszłych”, może nam zaświtać myśl o tym, że w strefie, do której należą Wyznania, owe trzy dziedziny są w szczególny sposób zjednoczone. Strefą tą jest trwała, nieprzemijająca dziedzina literatury prawdziwie klasycznej. Właściwa nam tradycja kultury polega na tym, że istnieje pewna liczba dzieł, które stale nam towarzyszą i są dla nas zawsze obecne, jakiekolwiek by ogromne fale czasu z przyszłości przetoczyły się – poprzez teraźniejszość – ku przyszłości i w nią zapadły. ze wstępu Zygmunta Kubiaka
Przedstawiamy książkę Zdrowie doskonałe. O harmonii ciała i umysłu, autorstwa Deepaka Chopry - amerykańskiego lekarza hinduskiego pochodzenia, jednego z najpopularniejszych na świecie duchowych autorów. Zdrowie doskonałe to praktyczny przewodnik opisujący stosowanie starożytnej wiedzy Ajurweda w codziennym życiu,
a zarazem doskonałe wprowadzenie do staroindyjskiego systemu leczenia, który ma gwarantować wolność od chorób dzięki utrzymywanej w równowadze świadomości i rozszerzania jej na ciało. Deepak Chopra przedstawia kompleksowy program leczenia umysłu i ciała dostosowany do indywidualnych potrzeb, pomaga określić typ duchowo-cielesny, co staje się podstawą odpowiedniej diety, sposobów radzenia sobie ze stresem oraz ćwiczeń fizycznych. Rezultatem tak dopasowanego do indywidualnych potrzeb programu ma być przywrócenie naturalnej równowagi między ciałem i umysłem, witalności oraz długowieczność, czyli osiągnięcie zdrowia doskonałego. Drugie wydanie poradnika Zdrowie doskonałe zostało uzupełnione o wyniki najnowszych badań.
(...) Co mówi nam Biblia na temat etycznej słuszności twierdzenia, że dwa plus dwa równa się cztery ? Co mówiq nam encykliki papieskie na temat sprawiedliwości Prawa Boyle'a, że objętość gazu doskonałego jest odwrotnie proporcjonalna do jego ciśnienia, przy pozostałych czynnikach nie zmienionych? Czy wedle doktryny chrześcijańskiej to w porządku, że atom wodoru ma trzy izotopy, podczas gdy atom fluoru tylko dwa? Albo, przechodząc do mojej działki, czy to chrześcijańskie, czy niechrześcijańskie, że krzywa popytu jest nachylona negatywnie od lewej do prawej?
W książce Autor przedstawia dzieje idei Buddy, Oświeconego. Obok wciąż kultywowanej kanonicznej wizji kogoś spełnionego, doskonałego, opisuje proces diwinizacji jego postaci i absolutyzowania jego kwalifikacji. Proces ten zaowocował licznymi wyobrażeniami niebiańskich Buddów i ideą natury Buddy jako właściwej, ostatecznej rzeczywistości.
Wprowadzenie do antropologii filozoficznej podejmuje fundamentalną dla człowieka problematykę dotyczącą jego istoty, pochodzenia i przeznaczenia. Autor, niemiecki filozof, czyni to w sposób zwięzły, klarowny i przystępny również dla stawiających pierwsze kroki w filozofii. Książka będąca, z jednej strony, kompendium wiedzy filozoficznej na temat człowieka, z drugiej, jest zaproszeniem do podjęcia przygody osobistego zmierzenia się z tym pytaniem wszystkich pytań.
Odkąd istnieje świadome myślenie, stawiano pytanie o istotę, pochodzenie i przeznaczenie człowieka. Pytanie to mogło, rzecz jasna, przybierać wiele postaci i także w odpowiedzi na nie posługiwano się bez wątpienia najróżniejszymi środkami wyrazu. Przez dłuższy czas mogło ono również pozostawać w ukryciu, ponieważ ludziom wydawało się, że posiadają zadowalającą na nie odpowiedź. Niemniej samo źródło tego pytania nigdy całkowicie nie wysychało, gdyż człowiek pozostaje dla siebie zbyt wielkim znakiem zapytania. Pytanie to, w niniejszej publikacji będziemy rozumieli w taki sposób, żeby można je było rozważać na różnych płaszczyznach teoretycznych. Przechodzenie z jednej na drugą będzie wynikało ze świadomości tego, że jego głębia, po osiągnięciu danego obszaru, ciągle okazuje się jeszcze nie do końca rozświetlona. Nasze poszukiwania zaczniemy od postawienia tego pytania na gruncie antropologii biologicznej i kulturowej. Dyskusja nad nim w ramach ich założeń doprowadzi nas do pytań natury filozoficznej, dotyczących tego, jakie ramy należy wstępnie przyjąć przy porównywaniu człowieka ze zwierzęciem, a także w konfrontacji z porównawczą teorią kultury, oraz co może wyniknąć dla antropologii z refleksji nad faktem uprawiania nauki. Obydwa te wątki spotkają się ze sobą w idei związanej ze światem podmiotowości, która ma stanowić coś w rodzaju zasady organizującej całość naszej prezentacji (część A). Pierwsze wyjaśnienia sygnalizowanej idei pojawią się przy interpretacji niektórych podstawowych wymiarów ludzkiego bycia-w-świecie, przeprowadzanej z perspektywy wybranych nauk humanistycznych (część B). Głębiej w kierunku centrum poprowadzi analiza tych podstawowych aspektów ludzkiej podmiotowości, na które wskazują pojęcia "wiedzy" i "wolności woli", a które zbiorczo ujmuje pojęcie "ducha" (część C). Ostatecznym horyzontem postawionego zagadnienia będzie poszukiwanie możliwego do zrealizowania sensu ludzkiego bytu (część D). (Prof. dr Gerd Haeffner)
Prof. dr Gerd Haeffner, filozof, wykładowca w Wyższej Szkole Filozoficznej w Monachium, w latach 1982-1988 również jej rektor. Autor licznych publikacji książkowych i artykułów z zakresu antropologii filozoficznej, fenomenologii, historii filozofii i filozofii historii. Jako visiting professor współpracuje z ośrodkami uniwersyteckimi w Quebecu, Kinszasie, Frank-furcie nad Menem, Tokio, Paryżu i Innsbrucku.
Książka jest pomyślana jako podręcznik filozofii religii dla studentów wyższych uczelni. Jest owocem wykładów, dlatego jej język jest żywy i przystępny pomimo, że autor nie unika typowych dla filozofii, będącej przecież dyscypliną na wysokim stopniu abstrakcji, terminów specjalistycznych. Na jej stronach toczy się permanentna dyskusja z różnymi systemami zawierającymi elementy filozofii religii. Autor przybliża też studentom charakterystykę głównych religii świata, zachowując przy tym obiektywizm. Zachęca ich do samodzielnego i krytycznego myślenia.
Zarys etyki szczegółowej, stanowi kontynuację Zarysu etyki ogólnej zarówno pod względem treściowym, jak też metodologicznym. Jest on integralną częścią całościowego ujęcia etyki filozoficznej w jej trójczłonowym podziale na Zarys etyki ogólnej oraz Zarys etyki szczegółowej złożony z dwu wielkich traktatów: "Etyki osobowej" (tom 1) i "Etyki społecznej" (tom 2). Wyłożona w Zarysie etyki ogólnej, tomistyczna teoria podstaw moralności, w niniejszej publikacji stanowi teoretyczny fundament dla rozstrzygnięć zagadnień szczegółowych stanowiących przedmiot pytań i niepokojów ludzi w ich codziennym doświadczeniu moralnym. Temu właśnie zadaniu jest poświęcony niniejszy Zarys.
Pod względem metodycznym Zarys etyki szczegółowej kontynuuje zapoczątkowaną w Zarysie etyki ogólnej linię filozofowania i wykładu. Z tego też metodycznego nastawienia wypływa nacisk położony w niniejszym opracowaniu na filozoficzny opis badanych faktów etycznych, na analizę ich dynamicznej treści, a wreszcie na uzasadnienia proponowanych rozwiązań. Przyjęta przez Autora metoda ukazuje, jak ze złożonej rzeczywistości świadomościowych stanów moralnych wyłaniają się problemy etyczne, jak walczą ze sobą idee filozoficzne o ich rozwiązanie, oraz dlaczego w tej walce należy przyznać zwycięstwo tezom chrześcijańskiej etyki osobowej i społecznej. Dzięki temu sąd etyczny uformowany na tle ścierających się koncepcji i interpretacji wydaje się bardziej dojrzały, a przede wszystkim lepiej przygotowany do dialogu z innymi koncepcjami: rozumie bowiem nie tylko siebie, ale także drugą stronę.
Koniec to ostatni, siódmy tom almanachu „Punkt po Punkcie”. Stanowi pokłosie konferencji zorganizowanej w listopadzie 2006 przez Stowarzyszenie Pisarzy Polskich i Nadbałtyckie Centrum Kultury. Jego wielogłosową strukturę tworzą studia, szkice i minieseje poświęcone pojęciu i tematowi Końca, rozpatrywanemu z punktu widzenia filozofii, teologii, historii literatury, sztuki i życia społecznego. Koniec życia, koniec świata, koniec chrześcijaństwa, koniec historii, koniec a nieskończoność, koniec, czyli początek – to tylko niektóre z zagadnień poruszanych przez uczestników spotkania.
Pierwsza synteza wiedzy teoretycznej, ale i praktycznej na temat istoty i różnych sposobów rozgrywania konkurencji i walki za pośrednictwem deprecjonowania statusu i dorobku rywali i przeciwników zamiast prezentowania własnych walorów, osiągnięć i zasług. Stanowi z jednej strony nader aktualny komentarz do narastającego "zdziczenia obyczajów politycznych", z drugiej strony – zdystansowany obraz ponadczasowego repertuaru destrukcyjnej socjotechniki, manipulacji wizerunkiem adwersarza i manipulacji świadomością społeczeństwa. Walorem książki jest niewątpliwie interdyscyplinarny charakter analizy: zespolenie podejścia socjologicznego, psychologicznego, prakseologicznego, etycznego (w odróżnieniu od dotychczasowych publikacji mających zwykle określone nachylenie – językoznawcze, marketingowe, psychologiczne).
Pozycja przeznaczona dla politologów różnych specjalności, medioznawców, socjologów, filozofów, etyków, psychologów (zwłaszcza zajmujących się psychologią społeczną, psychologią polityki, mechanizmami reklamy i propagandy), pedagogów; filologów zajmujących się retoryką i erystyką, kulturą języka, specyfiką języka politycznego; prawników (zwłaszcza zajmujących się np. prawem prasowym, ochroną dóbr osobistych itp.); specjalistów z zakresu marketingu politycznego.
Niniejszy wybór, opatrzony specjalną przedmową Richarda Shustermana, obejmuje jego prace z ostatnich lat, dotyczące m.in. Kultury popularnej, somatoestetyki, doświadczenia estetycznego oraz sztuki życia.
Książki nie mogą pominąć ci, którzy pragną uczynić życie łatwiejszym i bardziej wartościowym. Co nam pomoże w rozwiązywaniu konfliktów, rozładowywaniu napięć, poprawie relacji z osobami, które spotykamy? Alessandro Pronzato nie odpowiada wprost, lecz posługuje się ""perełkami"" krótkich opowiadań, zaskakujących spostrzeżeń, głębokich refleksji. Autor sugeruje, że nasze kłopoty często wynikają z zaniedbania pewnych ""naturalnych"" wartości, takich jak: cierpliwość, łagodność, delikatność, uprzejmość, milczenie czy dyskrecja.
Czy możemy iść naprzód, cofając się? Okazuje się, że TAK! Pod warunkiem, że stoimy nad przepaścią... Autor przedstawia w książce takie cnoty, jak: wrażliwość, uprzejmość, ABC dobrego wychowania, delikatność, uprzejmość i wiele innych. Są to wartości, które z każdym dniem odchodzą do lamusa. Nadeszła pora, w której (o paradoksie!) cofając się - kroczymy naprzód w poszukiwaniu zaginionych wartości. Próbujemy je znaleźć i ocalić od zapomnienia. Przywrócić im należne miejsce w życiu i w świecie...
Poruszająca, odważna rozmowa o przykazaniach, bożkach i ogromnej łasce spowiedzi. Plus kilkadziesiąt świadectw ludzi, którzy, ku swojemu zdumieniu, odkryli, że są łajdakami i to właśnie przybliżyło ich do tajemnicy Bożego miłosierdzia.
Niniejsza publikacja jest darem dla Ojca Świętego z okazji 25-lecia Jego pontyfikatu. Stanowi ona wyraz szacunku i miłości krakowskich teologów moralistów wobec Jana Pawła II. Opracowania zostały skupione wokół takich tematów jak: moralne przesłanie encyklik papieskich, godność i wartość osoby ludzkiej, znaczenie małżeństwa i rodziny we współczesnym świecie, konieczność obrony życia ludzkiego, problematyka społecznego nauczania i zagadnienia związane z posługą duszpasterską kapłanów. Książka ta niewątpliwie jest inspiracją i zachętą do poznawania papieskiego nauczania.
W książce omówiono gry społeczne prowadzone w organizacji. Dokonano analizy różnych nieetycznych zachowań, takich jak: kradzież, szantaż, sabotaż, zdrada, inwigilacja, protekcja. Zawarto również praktyczne porady dotyczące zarządzaniem zachowaniami nieetycznymi.
Każdy z nas jest aktorem i posiada wiele możliwości zmieniania własnego zachowania (inaczej zachowujemy się w obecności przełożonego, kolegów z pracy, inaczej, kiedy jesteśmy sami). O tej prawdzie od dawna wiedzą socjologowie, ekonomiści, specjaliści z zarządzania. Gramy również we współczesnych organizacjach produkcyjnych, usługowych, a gry te są coraz bardziej przemyślane, per?dne. Organizacja jest teatrem, w którym wyróżnić można publiczność, scenerię, aktorów z przypisanymi rolami, reżyserów, specjalistów od naświetlenia, garderobianych. Ta metafora jest dzisiaj wyjątkowo aktualna.
Wzrasta nasza wiedza o metodach socjotechnicznych, wzrasta znaczenie pracy w naszym codziennym życiu. Współczesne organizacje są coraz bardziej złożonymi systemami społecznymi, a wszelkim grom towarzyszy wiele zachowań nieetycznych. Korupcja, kłamstwo, oszczerstwo, zdrada, inwigilacja, oszukiwanie, nepotyzm, sabotaż, szantaż, to tylko wybrane przykłady coraz częściej spotykanych przejawów zachowań nieetycznych.
Ważne jest wobec tego to, aby wiedzieć, w jaki sposób można kształtować zachowania etyczne i zarządzać „pracownikami trudnymi”. Kiedy jednak czymś zarządzamy, to nie możemy zapominać o tym, że nasz rzeczywisty wpływ na zachowania pracowników jest ograniczony. Nie można bowiem, jak wydaje się niektórym przełożonym, zaszu?adkować jakiegokolwiek pracownika. Każdy z nas jest kimś wyjątkowym, a mechanizmy naszego postępowania są na szczęście wielką tajemnicą.
Pisma młodzieżowe odgrywają ważną rolę ze względu na cechy swej publiczności, którą stanowi pokolenie dopiero wkraczające w dorosłe życie. Pojawiają się tym samym liczne kontrowersje i pytania. Osoby odpowiedzialne za wychowanie zastanawiają się między innymi nad kwestią: na ile owe media odgrywają pozytywną rolę – preferują ambitną twórczość, realizują funkcje edukacyjne i kształcą charakter, w jakim zaś stopniu sprzyjają degradacji umysłowej i moralnej młodych czytelników. Piotr Tomasz Nowakowski próbuje odpowiedzieć na pytanie, jakie normy i wartości moralne są propagowane w czasopismach młodzieżowych. W analizie opiera się na dziesięciu tytułach: „Bravo”, „Bravo Girl!”, „Click!”, „Droga”, „Dziewczyna”, „Mały Gość Niedzielny”, „Mega Sport”, „Płomyczek”, „Popcorn” oraz „Victor Gimnazjalista”. Punktem odniesienia dla rozważań autora są doświadczenia klasycznej myśli filozoficznej, a wnioski z badań – nie zawsze optymistyczne – znajdują dopełnienie w praktycznych wskazaniach etyczno-wychowawczych. „Wymiar pedagogiczny pracy koncentruje się na wychowawczej roli prawdy obiektywnej oraz wartości z nią związanych. Są one niestety obecne tylko w aksjologii nielicznych, zwłaszcza katolickich, czasopism. Przyczyną współczesnego kryzysu światopoglądowego młodzieży jest brak takich wartości w kulturze młodzieżowej, a także propagacja kontrwartości, na przykład subiektywizmu i relatywizmu, która musi prowadzić do nieefektywności wychowawczej. Rozprawa może znakomicie służyć jako pomoc dla pedagogów i duszpasterzy – zarówno w aspekcie doboru czasopism, jak i aksjologicznego ukierunkowania praktyki wychowawczej”. dr hab. Wojciech Chudy, prof. KUL
Autor, filozof i antropolog religii, związany od lat z Uniwersytetem Jagiellońskim, analizuje postać bohatera mitycznego. Przedstawia ją zasadniczo w dwóch perspektywach badawczych: w aspekcie antropologii kulturowej i antropologii filozoficznej. Połączenie tych dwóch ujęć znacznie wzbogaca dotychczasowe opracowania tego zagadnienia i pozwala na wyciągnięcie wniosków przekraczających granice antropologii kulturowej, w kierunku formułowania ogólniejszych stwierdzeń dotyczących ludzkiej natury. Zdaniem autora, bohatera mitycznego można traktować jako wcielenie samego życia, która to kategoria jest szczegółowo rozpatrywana w pierwszej części książki. Charakter bohatera dokładnie odpowiada zakresowi znaczeń wyłaniających się podczas hermeneutyki pojęcia życia, dlatego reprezentuje to, co najbardziej intymne i bliskie człowiekowi, chociaż niejednokrotnie ukazane w swej tajemniczej paradoksalności.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
