Książka ta zawiera przemyślenia, powiedzenia i przypowieści zaczerpnięte z nauk jednego z największych nauczycieli duchowych świata.Cytaty, przedstawione w formie codziennych refleksji, po jednej na każdy dzień roku, odzwierciedlają całościową wizję świata Dalajlamy. W każdym z nich w ujmująco bezpośredni sposób omawia on niemal wszystkie aspekty ludzkiego życia, rozważając różnorodne zagadnienia: od różnic religijnych do etyki reklamy. Pomimo szczerej akceptacji współczesnego świata Jego Świątobliwość ani na chwilę nie pozwala nam zapomnieć, jak ważna jest zwyczajna dobroć i współczujące serce.Słowa Dalajlamy mądre, inspirujące i przesycone duchem humanizmu przynoszą wszystkim ludziom pełne nadziei przesłanie oraz głęboką, a zarazem łatwą do zrozumienia filozofię współczucia i niestosowania przemocy.
Jednym z najbardziej osobistych doświadczeni człowieka jest doświadczenie zanurzenia w strumień czasu. Michał Heller przedstawia zagadnienie czasu w perspektywie historycznej mając na uwadze dzisiejszy stan nauk: matematyki, fizyki i kosmologii. Możemy śledzić pasjonującą historię myśli ludzkiej zmagającej się z uchwyceniem czegoś tak dobrze nam znanego z codziennego, a jednocześnie tak trudnego do zwerbalizowania, jak przemijanie.Przeszłość to ogromny obszar, który już był, przyszłość to nieskończone pole możliwości, a chwila teraźniejsza jest punktem, nicością, odgradzająca przeszłość od przyszłości, ale równocześnie jest ona czymś najbardziej rzczywistym rzeczywistym, bo jedynym, co naprawdę istnieje.Przeszłości już nie ma, przyszłości jeszcze nie ma, jedynie teraźniejszość JEST.Michał HellerMichał Heller kosmolog, filozof i teolog, Laureat Nagrody Templetona i założyciel Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych w Krakowie. Autor m.in. książek Bóg i geometria (CCPress 2015), Moralność myślenia (CCPress 2015), Ważniejsze niż Wszechświat (CCPress 2018).
Bronisław Wróblewski (1888-1941) – jeden z najwybitniejszych polskich karnistów, związany z Uniwersytetem Stefana Batorego w Wilnie. Uważany za twórcę pierwszej teorii polityki kryminalnej w nauce polskiej, wprowadził do polskiej nauki pojęcie penologii.
Zawarty w książce tekst Wróblewskiego pt. „Prawo karne a moralność. Szkoła humanistyczna prawa karnego” zawiera cenne wypowiedzi dotyczące relacji prawa karnego i moralności oraz pedagogicznych aspektów kary kryminalnej. Skłania do postawienia wielu pytań filozoficznoprawnych, ukazując bogactwo rozmaitych tradycji nauki i filozofii polskiego prawa karnego.
Grecy uznali zdumienie za początek mądrości i najgłębszą przyczynę filozoficznej pasji. Nie sposób z tym dyskutować, wszak wszyscy czerpiemy z mądrości Greków. Jednak do ich mądrości trzeba wnieść korektę, do jakiej zmusza doświadczenie ludzkości. Nie wystarczy się zdumiewać, trzeba też umieć swoje zdumienie poddać niezbędnej modyfikacji, gdy pojawią się ku temu sprzyjające warunki. Takiej korekty dokonali Europejczycy w XX wieku, gdy dostrzegli granice własnej cywilizacji i przyjrzeli się w lustrze cywilizacji pozaeuropejskich. Tak wierzący dostrzegają własne ograniczenia, otwierając się na dokonania niewierzących, a ci drudzy, podziwiając zdolność religii do uciszania niepokoju tylu skołatanych serc.
„O świecie i sobie samych” to pierwsze w języku polskim wydanie książki Zygmunta Baumana i Stanisława Obirka, która w 2015 roku ukazała się w języku angielskim i w tłumaczeniach na inne języki. Nawiązuje do wcześniejszej, wydanej w 2013 roku książki tych autorów („O Bogu i człowieku”), ale stanowi autonomiczną całość.
„To książka o niemożności zatrzymania raz wprawionego w ruch procesu przemiany, a jej skrótowe przesłanie można określić jako przemieniającą siłę spotkania. Grecy uznali zdumienie za początek mądrości i najgłębszą przyczynę filozoficznej pasji. Nie sposób z tym dyskutować, wszak wszyscy czerpiemy z mądrości Greków. Jednak do ich mądrości trzeba wnieść korektę, do jakiej zmusza doświadczenie ludzkości. Nie wystarczy się zdumiewać, trzeba też umieć swoje zdumienie poddać niezbędnej modyfikacji, gdy pojawią się ku temu sprzyjające warunki. Takiej korekty dokonali Europejczycy w XX wieku, gdy dostrzegli granice własnej cywilizacji i przyjrzeli się w lustrze cywilizacji pozaeuropejskich. Tak wierzący dostrzegają własne ograniczenia, otwierając się na dokonania niewierzących, a ci drudzy, podziwiając zdolność religii do uciszania niepokoju tylu skołatanych serc.”
Z Wprowadzenia Stanisława Obirka
Ta książka rewolucjonizuje nasze rozumienie sztuki!Denis Dutton jako pierwszy w dziejach filozof sztuki łączy dwie, wydawałoby się, odległe dziedziny sztukę i nauki ewolucyjne. Dowodzi, że ludzkie preferencje estetyczne nie są jedynie konstrukcjami społecznymi, lecz uniwersalnymi, międzykulturowymi cechami ewolucyjnymi, ukształtowanymi przez dobór naturalny i płciowy. Odwołując się do spuścizny Karola Darwina oraz jego kontynuatorów, a także korzystając z ustaleń m.in. ewolucyjnej teorii literatury, wskazuje nowe drogi wyjaśnienia wielu istotnych zagadnień współczesnej filozofii sztuki. Pomaga mu w tym doskonała orientacja w odkryciach współczesnej etologii, psychologii i antropologii ewolucyjnej, przy jednoczesnej wnikliwej i wszechstronnej wiedzy z zakresu historii i teorii sztuki.Ta książka wyznacza przyszłość humanistyki aby zrozumieć naturę ludzką, łączy estetykę i krytykę z naukami kognitywnymi i biologicznymi. Denis Dutton robi w tej kwestii więcej niż ktokolwiek z żyjących. Z jego erudycją, wnikliwością i ujmującym stylem, Dutton wnosi wyrazisty i oryginalny wkład do tej ekscytującej nowej dyscyliny. Steven Pinker, autor książek Jak działa umysł i Zmierzch przemocy.Przeczytajcie książkę Duttona: jego mistrzowska wiedza na temat sztuki oraz przykuwająca uwagę proza czynią z niej prawdziwie piękną rzecz. ""NewsweekDenis Dutton w swej prowokacyjnej książce przekonuje, że ludzie na całym świecie w niesamowity sposób napędzają się do tworzenia pięknych rzeczy. Ta książka powinna stać się przedmiotem podziwu za jej próbę zasypania przepaści pomiędzy sztuką i nauką. ""Washington Post""
Czy małpy są moralne, czy też moralność jest wynalazkiem ludzkim?Czy moralność jest tylko cienką zasłoną, którą kultura narzuca naszej zwierzęcej naturze?Czego filozof może się nauczyć, obserwując zachowanie małp?Prowokacyjna książka Fransa de Waala, światowej sławy prymatologa, podejmuje problem źródeł i ewolucji moralności. De Waal zwalcza pogląd, który określa mianem teorii fasady, głoszący, że ludzie są z natury egoistyczni, a moralność jest jedynie cienką zasłoną, którą narzuca nam społeczeństwo. W oparciu o ustalenia wieloletnich badań nad zachowaniem naczelnych, de Waal przekonuje, że źródeł naszej moralności szukać należy w ewolucyjnej przeszłości człowieka i u naszych najbliższych ewolucyjnych krewnych. Książka zawiera także polemiki z poglądami de Waala autorstwa Petera Singera, Christine M. Korsgaard, Philipa Kitchera oraz Roberta Wrighta.Zasady moralne nie są zapisane w genomie. (...) Nie rodzimy się z żadnymi określonymi normami moralnymi zawartymi w umyśle, lecz z programem uczenia się, który mówi nam, jakie informacje przyswoić. Umożliwia nam to zrozumienie i przyswojenie struktury moralnej naszego rodzimego społeczeństwa.Fragment książki
Książka powstała z racji dydaktycznych jako propozycja podręcznika do wykładu z filozofii religii. Filozofia religii, jaką autor w tej książce proponuje, jest propozycją autorską, wyrosłą na gruncie tradycji tomistycznej.Spis treściZAGADNIENIA WSTĘPNERozdział 1: Świat filozofii religiiRozdział 2: Koncepcja filozofii religiiCZĘŚĆ I:METAFIZYKA RELIGIIRozdział 1: Podstawowe aspekty religiiRozdział 2: Przedmiotowe racje religiiRozdział 3: Podmiotowe racje religiiCZĘŚĆ II:EPISTEMOLOGIA RELIGIIRozdział 1: Wiedza religijnaRozdział 2: Wiara religijnaRozdział 3: Afektywne poznanie BogaRozdział 4 : Intelektualne i moralne uwarunkowania poznania prawdy religijnejPodsumowując recenzję monografii Filozofia religii ks. prof. P. Moskala, należy stwierdzić, że polskie środowisko filozoficzne otrzymuje solidny i rzetelny podręcznik do filozofii religii.
Pomysł napisania tej książki dojrzewał wiele lat, natomiast impuls do jego urzeczywistnienia zrodził się w trakcie przygotowań do corocznych wykładów w ramach „Warsztatów metodologicznych” organizowanych w Wisełce przez Andrzeja J. Sowińskiego. Ich uczestnicy przekonali mnie, by zaprezentować je w bardziej całościowej formule. Wcześniej przez kilka lat brałem udział w podobnych seminariach organizowanych przez Janusza Gniteckiego oraz Zbigniewa Kwiecińskiego i Lecha Witkowskiego, w międzyczasie kilka lat współpracowałem również ze Sławomirem Sztobrynem. Zebrane doświadczenia, własne badania, jak również opublikowane artykuły, skłoniły mnie do bardziej intensywnej pracy, której uwieńczeniem miała być książka dotycząca Komplementarnego Pluralizmu Metodologicznego. W tym miejscu chciałbym wyrazić wdzięczność moim naukowym partnerom i przyjaciołom, którzy wspierali mnie i zachęcali do odważnego „płynięcia pod prąd” w poszukiwaniu źródeł i inspiracji.
Ze wstępu
Historii seksualności, będącej kontynuacją badań podjętych w Archeologii wiedzy oraz w Nadzorować i karać, poświęcił Michel Foucault ostatnie lata życia, skupiając się w swych analizach na konstelacji zjawisk określanych mianem „seksu” czy „seksualności”. W części pierwszej pokazuje, jak życie seksualne stymulowało wolę dowiedzenia się wszystkiego o seksie; wiedza ta przyjęła usystematyzowaną postać „nauki o seksualności”, co otworzyło z kolei drogę do systemowego zarządzania społecznym życiem seksualnym. W części drugiej kontynuuje Foucault historyczne badania nad źródłami naszej zachodniej seksualności. Skupia się na źródłach starożytnych, greckich, a zwłaszcza rzymskich, czyli na okresie przedchrześcijańskim, w którym zostały wypracowane ramy i najważniejsze formy tej seksualności.
Nie ma czarnego romantyzmu bez szaleństwa i ryzyka życia. To ryzyko osobiste, które podejmuje pisarz, a czasem także czytelnik. Literatura czarnoromantyczna po prostu jest ryzykiem – dla wszystkich. Nie daje się skodyfikować, sklasyfikować. Jeśli istnieją jakieś jej odmiany – to indywidualne, przypisane do konkretnych osobowości, które tekstem wychodzą z mroku i w mrok po tekście wstępują. Nie ma w nurcie czarnego romantyzmu mowy o ideowości, głoszeniu idei, ideologii czy filozofii. Chyba że jest to idea niszczycielska lub filozofia podważająca samo filozofowanie i sens istnienia filozofa.
Odkąd rzeczywistość brutalnie zweryfikowała marzenie o końcu historii i przypomniała, że refleksja nad przeszłością nie jest wyłącznym polem akademickich historyków, pojęcie polityki historycznej nabrało ogromnego znaczenia. Czym jest polityka historyczna i dlaczego jest ona konieczna? Czym może grozić jej zaniedbanie?
O książce napisali:
Czy Polsce potrzebna jest polityka historyczna? Co z nią było nie tak przez ostatnie trzydzieści lat? Dlaczego tak ważna jest dla naszych sąsiadów? Czy nowoczesne państwo potrzebuje specjalnych instytucji, by taką politykę uprawiać? Co powinno pamiętać z przeszłości narodu, a co zapomnieć? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w książce„Pamięć Polski, pamięć sąsiadów. Pamięć Europy”.
Jan Ołdakowski
Paweł Ukielski nie jest teoretykiem, lecz praktykiem polskiej i europejskiej pamięci. Tym ważniejsze są jego opinie, zebrane w tej książce. Jeśli chcesz wiedzieć dlaczego tak wielkie emocje wzbudza Dom Historii Europejskiej lub dlaczego Władimir Putin osobiście angażuje się w walkę o kształt pamięci o II wojnie światowej – sięgnij po ten tom.
Łukasz Kamiński
Paweł Ukielski (ur. 1976) – politolog, historyk. Zastępca dyrektora Muzeum Powstania Warszawskiego (2004-2014 i od 2016). Adiunkt w Instytucie Studiów Politycznych PAN. W latach 2014-2016 wiceprezes Instytutu Pamięci Narodowej, zaś 2011-2017 członek Rady Wykonawczej Platformy Europejskiej Pamięci i Sumienia. Od 2019 przewodniczący jej Komisji Rewizyjnej. Autor monografii: Aksamitny rozwód. Rola elit politycznych w procesie podziału Czechosłowacji, współautor książek: 1989 – Jesień Narodów, Inicjatywa Trójmorza z perspektywy jej uczestników.
Można by pomyśleć, że w dobie triumfującego postmodernizmu problematyka egzystencjalna i dialogiczna pójdzie w zapomnienie. Nic bardziej mylnego. Otóż całokształt zagadnień związanych z ludzką egzystencją wciąż wzbudza filozoficzne i teologiczne zainteresowania. Świadczy o tym książka Justyny Rynkiewicz podejmująca temat zrozumienia fenomenu ludzkiej wolności i uprzedmiotowienia. Wolność bo-wiem nieprzerwanie jawi się jako kluczowa kategoria interpretująca kondycję człowieka, uprzedmiotowienie zaś podkreśla istotny moment międzyludzkich relacji, zwłaszcza tych, które mogą prowadzić do mentalnego zniewolenia.Autorka wplata swe dociekania nie tylko w kontekst antropologiczny, lecz i społeczny, nie stroniąc przy tym od refleksji ontologicznej. Dzięki temu i wolność, i uprzedmiotowienie stają się pojęciami funkcjonującymi w dynamicznej przestrzeni ludzkiego życia, w przestrzeni świadomego siebie żywiołu ludzkiej egzystencji.dr hab. Jacek Aleksander Prokopski, prof. PWr
Nazwę i pojęcie humanizmu konstytuują dwa dość luźno i zarazem w sposób nieprosty zestrojone ze sobą składniki. Jeden jest filozoficzny i można go opisać jako wyróżnienie z całej reszty bytów i zarazem wysokie wartościowanie człowieka. Drugi odsyła do pewnego szczególnego typu kultury umysłowej i artystycznej, w którym najważniejsze miejsce zajmuje rozumne i kunsztowne, artystycznie wypielęgnowane słowo.
Idzie właśnie o słowo nie tylko rozumne, ale też kunsztowne, tzn. skłonne zarówno bawić, jak i poruszać, budzić reakcje estetyczne i emocjonalne. Jeżeli najsprawniejszym narzędziem słowa rozumnego jest logika, to rozumnego i zarazem kunsztownego – retoryka i poezja. Jednoczy oba te składniki, obie te strony tego samego rozumnego słowa, przekonanie, że zdolne są umacniać i rozwijać w człowieku cechy, dla których on na owo wyróżnienie i wartościowanie szczególnie zasługuje, że je wspierają i zarazem wartość człowieka samego podnoszą. W tak ogólnej płaszczyźnie oba te składniki pozostają ze sobą w idealnej harmonii.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury
Monografia stanowi trzeci tom serii wydawniczej Genealogia Niepodległości, powstałej przy okazji 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Autorka postanowiła przypomnieć postać Aleksandra Świętochowskiego i przywołać jego głos na temat narodu i państwa polskiego
Aleksander Świętochowski zapisał się w historii głównie jako ” hetman pozytywizmu” polskiego, autor manifestu młodej prasy postępowej z 1871 roku, My i Wy, rzucającego wyzwanie dotychczasowym konserwatywnym elitom, które jego zdaniem hamowały rozwój ” młodych”, nowoczesnych pozytywistów. Jako przedstawiciel ruchu perswadował przeciwnikom ideowym, ale i niezależnym czytelnikom, że rozwój nie oznaczał zdrady sprawy narodowej, że podziw dla osiągnięć nauki zagranicznej nie równał się kosmopolityzmowi, że nie podważali zapotrzebowania na poglądy konserwatywne w sferze publicznej, zalecali jedynie stworzenie dla nich przeciwwagi.
Pamięć o nim nie utrwaliła się jednak w szerszej świadomości społecznej, ponieważ to, w czym był najlepszy i co zrobił najcenniejszego, a więc jego dorobek publicystyczny pozostał w rozproszeniu. Archiwum jego myśli pokrywa się kurzem w bibliotecznych czytelniach czasopism. Tam, w kilkudziesięciu tytułach prasowych, w setkach numerów dzienników, tygodników i miesięczników z lat 1867–1938 kryją się trafne obserwacje, cenne pouczenia, wskazania, często ponadczasowe, jednego z najwybitniejszych polskich myślicieli tego przełomowego dla Polski okresu. Trudno do nich dotrzeć, niełatwo je zebrać, poniższa antologia na pewno nie wyczerpie zapotrzebowania na dalsze odkrywanie i upowszechnianie spuścizny Aleksandra Świętochowskiego.
Ze wstępu
Recenzja prof. dr hab. Larysa Novak-Kalyayeva, dr hab. Zbigniew Werra, prof. PK:Ze Wstępu: Aksjologiczne orientacje w filozofii człowieka to zbiór tekstów, w których wspólnym tematem jest świat osoby ludzkiej, relacje, które rozwija i wartości, dzięki którym kształtuje swoją osobową tożsamość. Żywię głęboką nadzieję, że to wartości wyznaczają stabilne punkty odniesienia dla rozwoju osobowości człowieka na możliwych poziomach i wymiarach ludzkiej egzystencji.Prócz zagadnień ogólnych proponowane refleksje wchodzą w obszar aksjologii pedagogicznej, edukacji aksjologicznej, czy wychowania ku wartościom. Niemniej jednak ogólniejsze horyzonty namysłu zakreśla filozofia człowieka. Nawiązuję w ten sposób do wcześniejszych publikacji w tym zakresie, a przede wszystkim do książki pt. Dlaczego taki jestem? Studia z filozofii człowieka.
George Soros---universally known for his philanthropy, progressive politics and investment success, and now under sustained attack from the far right, nationalists, and anti-Semites around the world---gives us an impassioned and much-needed defense of his core belief in open society.
George Soros is among the world's most prominent public figures. He is one of the history's most successful investors and his philanthropy, led by the Open Society Foundations, has donated over $14 billion to promote democracy and human rights in more than 120 countries. But in recent years, Soros has become the focus of sustained right-wing attacks in the United States and around the world based on his commitment to open society, progressive politics and his Jewish background.
In this brilliant and spirited book, Soros offers a compendium of his philosophy, a clarion call-to-arms for the ideals of an open society: freedom, democracy, rule of law, human rights, social justice, and social responsibility as a universal idea. In this age of nationalism, populism, anti-Semitism, and the spread of authoritarian governments, Soros's mission to support open societies is as urgent as it is important.
Panajotis Kondylis (1943-1998), wnikliwy obserwator spraw ludzkich, tytan pracy, erudyta, uczony wychodzący poza granice poszczególnych nauk, z dużą konsekwencją unikał mówienia o sobie, twierdząc, że to, co ma do powiedzenia, przedstawia w swoich dziełach i one same muszą się bronić. Wyjątek stanowią trzy obszerne wywiady z lat 1994 i 1998, z inspiracji Kondylisa połączone w jedną publikację książkową wydaną w Grecji w 1998 roku.Niniejsza publikacja jest pierwszym przekładem wspomnianej książki stanowiącej doskonałe źródło opisujące zarówno drogę rozwoju myśli Kondylisa, jego inspiracje i polemiki, sposób argumentacji, logikę wywodu, jak i dzieło, któremu poświęcił się w ostatnich latach życia - ontologię społeczną. Jest to zatem praca adresowana nie tylko do specjalistów chcących zrozumieć intelektualną drogę myśli Kondylisa, dla których będzie to pozycja obowiązkowa, ale również do wszystkich humanistów zainteresowanych tym filozofem. Jesteśmy przekonani, że książka zachęci do sięgnięcia po jego inne publikacje i ułatwi ich zrozumienie.
The story of philosophy is an epic tale: an exploration of the ideas, views and teachings of some of the most creative minds known to humanity. But there has been no comprehensive and entertaining, single-volume history of this great intellectual journey since 1945.
With his characteristic clarity and elegance A. C. Grayling takes the reader from the world-views and moralities before the age of the Buddha, Confucius and Socrates, through Christianity's dominance of the European mind to the Renaissance and Enlightenment, and on to Mill, Nietzsche, Sartre, and philosophy today. And, since the story of philosophy is incomplete without mention of the great philosophical traditions of India, China and the Persian-Arabic world, he gives a comparative survey of them too.
Intelligible for students and eye-opening for philosophy readers, he covers epistemology, metaphysics, ethics, aesthetics, logic, the philosophy of mind, the philosophy of language, political philosophy and the history of debates in these areas of enquiry, through the ideas of the celebrated philosophers as well as less well-known influential thinkers. He also asks what we have learnt from this body of thought, and what progress is still to be made.
The first authoritative and accessible single-volume history of philosophy for decades, remarkable for its range and clarity, this is a landmark work.
Świadomość, wolna wola i jaźń to kanoniczne zagadnienia filozoficzne od setek lat frapujące kolejne pokolenia uczonych.
Podjął je również współczesny brytyjski filozof analityczny Galen John Strawson (ur. 1952), który w trakcie czterdziestoletniej kariery poświęcił tym tematom liczne książki i artykuły. Jego myśl wyróżnia się odwagą, z jaką broni niepopularnych w nurcie filozofii anglosaskiej poglądów, takich jak panpsychizm, koncepcja pojęciowej sprzeczności moralnej odpowiedzialności czy teoria krótkotrwałych jaźni.
Choć pomysły te wzbudzają wiele głosów polemicznych, mają coraz większe znaczenie w najnowszych debatach.
Celem książki jest krytyczne przedstawienie poglądów Strawsona odnoszących się do tytułowych kwestii. Monografia zarysowuje zarazem szerszy kontekst historycznych i współczesnych dyskusji. Nie jest ona zatem wyłącznie streszczeniem idei Brytyjczyka, ale także próbą wskazania ich miejsca we współczesnych sporach, a ponadto – odpowiedzi na pytanie, jaką rolę odgrywa filozofia Strawsona w analitycznej metafizyce.
Książka ta warta jest jak największego propagowania, ma ona bowiem walory naukowe i zarazem pozwala na rozszerzenie wiedzy o omawianym zjawisku, co czyni z niej również książkę o walorach dydaktycznych. (…) Pokazuje ona z szerokiej perspektywy problem myślistwa: prawnej, językowej, etycznej, ewolucyjnej, kulturowej, społecznej, egzystencjalnej i teologicznej. Jest niezwykle dogłębnie przemyślanym zbiorem tekstów zawierających argumentacje przeciwko myślistwu (…) i określa strategie zmian społecznych związanych z eliminacją myślistwa z kulturowych wzorców zachowań.
dr hab. Joanna Hańderek, prof. UJ
W sytuacji, kiedy mamy do czynienia z pogłębiającą się katastrofą ekologiczną i wyginięciem wielu gatunków, bezcelowe zabijanie zwierząt (…) nie znajduje żadnego usprawiedliwienia. Stąd jednoznaczne potępienie myślistwa przez autorów tej książki, którzy pogląd swój opierają na wywodach społecznych, kulturowych, psychologicznych, pedagogicznych, prawnych i filozoficznych, sięgając do praktyki myślistwa oraz do bogatej literatury przedmiotu. W konfrontacji z dzisiejszym rynkiem mięsnym i kryzysem ekologicznym, ten rodzaj specyficznego hobby jakim jest myślistwo rekreacyjne jest godny jedynie potępienia. (…) To niczym nie usprawiedliwione morderstwo dokonane z rozmysłem na bezbronnych zwierzętach.
dr hab. Ewa Podrez, prof. UKSW
W 2005 roku ukazała się ? pod redakcją naukową Władimira Borejki, ukraińskiego naukowca, zoologa i aktywisty na rzecz ochrony przyrody ? praca zbiorowa Rzuć polowanie – zostań człowiekiem. Borejko zebrał w jednym tomie artykuły naukowców i eseje pisarzy z różnych krajów, potępiające i obnażające okrucieństwo oraz bezsens tej „paskudnej zabawy w zabijanie”, jak to określił rosyjski pisarz Władimir Czertkow. Wszak myślistwo w obecnych czasach nie jest dyktowane biologiczną potrzebą przeżycia; to kulturowy archaizm, „demoniczna namiętność”, wobec czego „powinno tak jak niewolnictwo trafić do lamusa historii”. W 2020 roku, piętnaście lat później, kontynuując dzieło Władimira Borejki, oddaję do rąk czytelników pracę zbiorową pod moją redakcją, zatytułowaną Etyczne potępienie myślistwa. Do współpracy zaprosiłam wybitnych polskich badaczy: etyków, psychologów, pedagogów, prawników i biologów, reprezentujących różne ośrodki akademickie. Teza tej książki jest zdecydowanie ? i mocno ? postawiona, podobnie jak to uczynił Borejko, i ma związek z fundamentalną zasadą moralną – aksjologiczno-normatywną podstawą naszej kultury: „dobro pochwalaj, a zło potępiaj”. Nie bądźmy bierni, nie przechodźmy obojętnie wobec cudzej krzywdy, zarówno ludzkiej, jak i zwierzęcej. Albowiem, jak pisał filozof Edmund Burke, „złu wystarczy, aby dobrzy ludzie nic nie robili”. Tym samym naszą moralną powinnością powinno być aktywne sprzeciwianie się okrucieństwu czynionemu nie tylko ludziom, ale również zwierzętom, i potępianie sprawców, ponieważ brak naszej negatywnej reakcji wzmacnia ich niegodziwość. Do tej fundamentalnej zasady moralnej odwoływał się między innymi Albert Schweitzer ? jeden z najwybitniejszych etyków, działacz społeczny i lekarz, laureat Pokojowej Nagrody Nobla z 1952 roku. Według Schweitzera, myślistwo w czasach współczesnych jest przejawem zła w czystej postaci i należy o tym głośno mówić oraz głośno ten proceder krytykować. Pisał o tym również polski teolog i etyk, ks. prof. Tadeusz Ślipko, według którego współczesne myślistwo o charakterze hobbystycznym „uchybia godności człowieka jako osoby i z tego powodu należy je zakwalifikować do kategorii działań moralnie nagannych”. Traktuję te słowa jako moralny imperatyw ? stąd pomysł na książkę i jej etyczne przesłanie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
