KOCHAJ MNIE TATO! jest to zbiór jedenastu medytacji poświęconych ojcostwu. Stanowią one zachętę dla ojców, aby w swym zapracowaniu i pogoni za sukcesem docenili swoją najważniejszą życiową rolę - bycia tatą.
Autor odwołując się do bogatego doświadczenia duszpasterskiego i psychologicznego, przekazuje wiele cennych uwag o relacjach ojca do dzieci, ze szczególnym uwzględnieniem relacji taty do syna. To ojciec bowiem jest zasadniczym punktem odniesienia dla męskiej tożsamości chłopców.
Autor uwzględnia w rozważaniach także inne odniesienia i więzi rodzinne. Jest bowiem świadom, że fundament ojcostwa stanowi wzajemna miłość oraz oddanie męża i żony, ojca i matki.
Medytacje, choć skierowane najpierw do ojców, są cenną podpowiedzią dla żon, w jaki sposób mogą one pomóc swym mężom lepiej pełnić rolę ojca.
Czołowy nauczyciel duchowy naszego stulecia odcina symbole i fałszywe skojarzenia w poszukiwaniu czystej prawdy i doskonałej wolności.Czołowy nauczyciel duchowy naszego stulecia odcina symbole i fałszywe skojarzenia w poszukiwaniu czystej prawdy i doskonałej wolności. Wolność, o której pisze Krisznamurti, to przełamanie wysysającego energię, zaciętego skupiania się na sobie samym. Kiedy tylko ludzie odnajdą ową pierwszą wolność, wtedy uwolnią się od niedających spełnienia i destrukcyjnych obsesji społeczeństwa. W Pierwszej i ostatniej wolności dyskusja ma szeroki zakres - dotyczy między innymi cierpienia, strachu, plotkarstwa, seksu - stale jednak powraca do zasadniczej koncepcji wolności. Tutaj poszukiwania Krisznamurtiego stają się poszukiwaniami czytelnika, stają się przedsięwzięciem o kolosalnym znaczeniu.
Fragment Książki:
Porozumiewanie się ze sobą, nawet jeżeli znamy się bardzo dobrze, jest niezmiernie trudne. Mogę używać słów, które dla ciebie mają znaczenie inne niż dla mnie. Zrozumienie przychodzi wtedy, gdy ty i ja spotykamy się na tym samym poziomie, w tym samym czasie. To zdarza się wyłącznie wtedy, gdy między ludźmi, między mężem i żoną, między bliskimi przyjaciółmi, istnieje prawdziwe uczucie. To jest prawdziwa komunia. Natychmiastowe zrozumienie pojawia się, gdy spotykamy się na tym samym poziomie, w tym samym czasie.
Bardzo trudno jest komunikować się z innymi prosto, efektywnie i w precyzyjny sposób. Używam prostych słów, które nie są techniczne, gdyż nie sądzę, by jakiekolwiek techniczne wyrażenia pomogły nam w rozwiązaniu trudnych problemów; tak więc nie będę używał żadnych trudnych zwrotów, czy to naukowych czy psychologicznych. Nie czytałem, na szczęście, żadnych książek psychologicznych ani religijnych. Chciałbym za pomocą prostych słów, których używamy w naszym codziennym życiu, przekazać głębsze zrozumienie; ale jest to bardzo trudne, jeśli nie wiesz, jak słuchać. Słuchanie jest sztuką. Aby naprawdę umieć słuchać, trzeba porzucić lub odłożyć na bok wszelkie uprzedzenia, założenia i codzienne czynności. Gdy twój umysł jest otwarty, możesz łatwo zrozumieć różne rzeczy; słuchasz wtedy, gdy twoja rzeczywista uwaga jest na coś nakierowana. Jednak niestety, większość z nas słucha poprzez przesłonę oporu. Jesteśmy przysłonięci uprzedzeniami czy to religijnymi, czy duchowymi, psychologicznymi czy naukowymi; lub też naszymi codziennymi zmartwieniami, pożądaniami i lękami. Spis Treści:
CZEGO SZUKAMY?
JEDNOSTKA I SPOŁECZEŃSTWO
WIEDZA O SOBIE
DZIAŁANIE I IDEA
WIARA
WYSIŁEK
SPRZECZNOŚĆ
CZYM JEST JA"?
STRACH
PROSTOTA
ŚWIADOMOŚĆ
PRAGNIENIE
ZWIĄZEK I IZOLACJA
MYŚLĄCY I MYŚL
CZY MYŚLENIE MOŻE ROZWIĄZAĆ
NASZE PROBLEMY?
FUNKCJE UMYSŁU
OSZUKIWANIE SIEBIE
AKTYWNOŚĆ NAKIEROWANA NA SIEBIE
CZAS I PRZEOBRAŻENIE
WŁADZA I URZECZYWISTNIENIE
Wojciech Eicheberger i Tomasz Jastrun w rozmowach o mężczyznach.Wojciech Eicheberger i Tomasz Jastrun w rozmowach o mężczyznach.
Część I „Meżczyzna wobec kobiet" to rozmowy o kobietach w życiu mężczyzny - matkach, siostrach, żonach, kochankach i przyjaciółkach. A także o jędzach i babsztylach. O tym co łączy, a co dzieli kobiety i mężczyzn. O stereotypach oraz iluzjach tworzonych od setek lat. O męskich wyobrażeniach na temat pań i sposobach, w jaki archetypowe kobiece postacie pojawiają się w życiu mężczyzny. W części II zatytułowanej „Męskie tajemnice” panowie rozmawiają o tym, czego mężczyźni się obawiają, co jest dla nich trudne i jakie tajemnice skrywają.
Książka ta pomoże kobietom poruszać się w labiryncie męskiego świata, a mężczyznom - zrozumieć siebie.
Głodu nie da się zignorować. Głód mówi ci, byś wziął to, czego potrzebujesz. Głód każe ci wyciągnąć rękę. Twój mózg, żołądek, twoje komórki są głodne. To one rozbijają materię na drobne części i to one przetwarzają ją w coś innego, w kształt twojego życia. Nie da się żyć bez głodu. Nie da się żyć z głodem. Od głodu zaczyna się twój kontakt ze światem.
Ta niezwykła książka opowiada o zjawisku głodu z perspektywy różnych dziedzin wiedzy: fizjologii, antropologii, historii, filozofii, religioznawstwa, nauk społecznych, a nawet literatury pięknej. Sugestywna narracja, która nie unika elementów szokujących, ma na celu wzbudzić w czytelniku refleksję i poruszyć sumienie. Uczucie głodu jest naszym podstawowym doświadczeniem. A jednak wiemy z historii, że zdolność przystosowawcza człowieka wobec tego uczucia graniczy czasem z cudem.
Autorka opisuje, w jaki sposób na przestrzeni wieków głód wykorzystywany był do wyrażenia duchowego lub politycznego stanowiska. Opisuje też wielkie klęski głodu, jakich doświadczały grupy ludności i całe narody na skutek niesprzyjających warunków ekonomicznych, biologicznych, klimatycznych a także politycznych.
Pozycja jest poświecona niezwykle popularnemu programowi i jego twórcom. Warto rozmawiać wpisało się w krajobraz polskich mediów. Program był odbiciem przemian zachodzących w Polsce mimo wyemitowania 255 odcinków jest ciągle aktualny i wzbudza wiele emocji.
Książka opiera się na rozmowie z Janem Pospieszalskim, Pawłem Nowackim i Maciejem Pawlickim, porusza najbardziej aktualne tematy programu, takie jak:
Jaki seks w jakiej szkole?; Dziecko, płód, czy odpad szpitalny?; Pigułka jak cukierek i cudowna szczepionka; Prawo do aborcji, czy prawo do życia?; Rekolekcje w telewizji; Tolerancja geja; Aids w USA chorobą homoseksualistów; Kobiety dyskryminowane; Anoreksja chorobą rodziny; Irlandio, oddaj mi mamę!; Mieszkanie własne nie jest na własność; Misja Tomasza Turowskiego; Tajemnica bezkarności; Reżimowe wietnamskie służby w Polsce; Kto nie ma praw człowieka?; Między życiem a śmiercią; Lektura obowiązkowa; SB a Lech Wałęsa; Górski przeprasza Mamadou Dioufa; Śledztwo katyńskie; Żywioł społeczny; Korupcja chorobą przewlekłą.
Podjęte w Rzymie badania nad Sekcją Polską Radia Watykańskiego naprowadziły autora na ślad niezwykłego dialogu, jaki w latach stanu wojennego rodzi się między papieżem Janem Pawłem II i słuchaczami rozgłośni. Rozmowy będącej jednym z najbardziej doniosłych dla historii mediów w XX w. świadectw wolności słowa. Rozmowy, w której odradza się odległa tradycja pątniczych relacji sięgająca IV stulecia.
Dziedzictwo itinerarium - scenariusza drogi. Wydłużającą się i opóźnianą przez stan wojenny drogą, która na wiele miesięcy przybiera postać mentalnej pielgrzymki, podąża papież, a wraz z nim słuchacze watykańskiego radia.
Radia drogi...
Po co pisać książkę na temat Ewangelii i cynicznego dr. House?a?
Punktem wyjścia tej książki jest założenie, że Gregory House ? według tego, jak został pomyślany przez swoich autorów telewizyjnych - jest dobrym gruntem, na którym wiara może zostać zasiana, może wzrastać, wydać owoce, daleka od sloganów, od ludzkich słabości, od religii etatowej, a nie płynącej z serca. To wszystko jest doskonałym obiektem żartów w serialu medycznym najczęściej oglądanym na świecie. Czytając te strony, odkryjecie, co ukrywa się pod anarchiczną i mrukliwą maską dr. House?a owładniętego prawdą, osobą zdolną zauważyć rzeczy najważniejsze w życiu, nie dającą się uwikłać w jego zbyteczne ozdobniki. Oto zasadnicze cechy człowieka poszukującego Łaski.
A kiedy nasz naczelny kulawy lekarz zrobi porządek z naszymi obronnymi kłamstwami, pozwólmy, żeby Niebieski Lekarz pokazał nam drogę do szczęścia, tego pełnego i prawdziwego.
Ksiądz Diego Goso jest kapłanem Diecezji Turynu. Żyje i pracuje między Leini a Rzymem, gdzie zajmuje się duszpasterstwem młodzieży i dziennikarzy.
Współpracuje z różnymi redakcjami czasopism lokalnych i narodowych i prowadzi blog ?Spillo.it? http://Spillo.it, uważany za jeden z najbardziej nonszalanckich we włoskiej panoramie świata katolickiego on-line. W Wydawnictwie Effata opublikował książkę pt. Katolicyzm. Podręcznik przetrwania ? humorystyczną analizę życia wspólnot parafialnych, i Żarty w złym guście. Religijnie śmiać się z religii ? zbiór anegdot i tekstów komicznych na temat chrześcijaństwa i życiorysów papieży. Chwali się, że potrafi wyliczyć w kolejności wszystkie tytuły odcinków o dr. Housie, także zaczynając od końca, i uważa, że grzechem śmiertelnym jest zakończenia dnia bez cheeseburgera.
W Roku Stanisława Brzozowskiego Wydawnictwo Krytyki Politycznej przedstawia specjalną edycję jednego z najważniejszych dzieł tego wybitnego myśliciela i pisarza, poprzedzoną przedmową Sławomira Sierakowskiego i zilustrowaną pracami Wilhelma Sasnala.
Historia polskich i rosyjskich rewolucjonistów o potężnym ładunku emocjonalnym i ideowym. Napisane w 1908 roku Płomienie nazwane zostały niegdyś „pierwszą polską powieścią intelektualną”. Brzozowski w swej literackiej odpowiedzi na Biesy Dostojewskiego z wielką pasją ukazał ideową panoramę okresu przełomu XIX i XX wieku, oddając w niej głos głównie krytykom kapitalizmu, tradycjonalizmu, ziemiańskiego konserwatyzmu i klerykalizmu. Nie jest to jednak tylko świadectwo sporów dawno minionej epoki?–?refleksje i kłótnie bohaterów Płomieni o polskość, pojęcie narodu, źródła społecznych konfliktów, związki pomiędzy ekonomią, kulturą, ideologią i polityką w wielu momentach pozostają równie inspirujące jak przed 100 laty. Do młodzieńczej fascynacji lekturą Brzozowskiego przyznają się m. in. Czesław Miłosz, Leszek Kołakowski, Andrzej Mencwel czy Adam Michnik. Głównym tematem książki „kultowej” dla kilku pokoleń lewicowej młodzieży XX wieku jest problem relacji pomiędzy jednostką i jej twórczym potencjałem, a zastanymi warunkami społecznymi, a także żarliwe poszukiwanie dróg naprawy świata.
Jak się ustrzec medialnej manipulacji? Jak nie pogubić się w gąszczu informacji, którymi media codziennie zalewają nasze umysły? Wreszcie jak być świadomym „konsumentem” mediów? „Woda z mózgu” jest poradnikiem, jak korzystać z mediów i nie dać się ogłupić. Nie tylko przestrzega, ale i uczy. Manipulacja bowiem ma już swoją długą historię. A że „czwarta władza” niejednokrotnie czyni zakusy na nasze umysły i naszą wolność, to rzecz pewna
Czarne getta Nowego Jorku i afgańskie pola makowe, masowe imprezy techno w Berlinie i kolumbijskie plantacje koki ? to najczęstsze skojarzenia z globalnym biznesem narkotykowym. Medialne newsy i Policjanci z Miami zbudowały mit przestępczej sieci, w której źródła zła leżą w egzotycznych ?jądrach ciemności?. Narkomania, wojny gangów i demoralizacji młodzieży to plagi Kolumbii, Meksyku, Afganistanu, Tajlandii czy Rosji.
Artur Domosławski, Wojciech Jagielski, Adam Leszczyński, Jan Smoleński, Wiktor Osiatyński, Rubém Cesar Fernandes, Joanne Csete pokazują społeczne i polityczne konteksty globalnego narkobiznesu. Opowiadają o tym, jak brutalna represja zastępuje rozsądną terapię, a ściganie widm ? walkę z realnym problemem.
Fronty morderczej ?wojny z narkotykami? to obszary nieopisanej nierówności, wykluczenia, biedy i przemocy. Wojny narkotykowe. Doniesienia z pola walki to opowieść reporterów, ekspertów, pisarzy i działaczy społecznych z różnych stron świata o tym, jak w imię politycznych i mafijnych interesów ginie podmiotowość ofiar, dobro uzależnionych i społeczna racjonalność.
Czy można obyć się bez religii? Czy Bóg istnieje? Czy ateiści skazani są na życie bez duchowości? Tak wiele istotnych pytań w czasach „zderzenia cywilizacji” i „powrotu religijności”.
Wprowadzenie do duchowości bez Boga
Jak odnaleźć duchowość bez Boga i dogmatów. Pasjonująca lektura nie tylko dla ateistów!
Czy można obyć się bez religii? Czy Bóg istnieje? Czy ateiści skazani są na życie bez duchowości?
Tak wiele istotnych pytań w czasach „zderzenia cywilizacji” i „powrotu religijności”.
André Comte-Sponville odpowiada na nie jasno i ze swobodą wielkiego filozofa a także „prawego człowieka”, któremu obcy jest, jakże często spotykany, resentyment i nienawiść.
Dla niego, duchowość jest zbyt istotna, by pozostawić ją różnego rodzaju fundamentalistom.
Podobnie laickość jest zbyt cenna, by zawładnąć nią mieli najbardziej szaleni przeciwnicy religii.
Dlatego też istotne jest odnalezienie duchowości bez Boga, bez dogmatów, bez kościoła, takiej, która chroniłaby nas zarówno przed fanatyzmem jak i nihilizmem.
Uważa, że XXI wiek będzie duchowy i laicki albo go nie będzie. W pasjonujący sposób wyjaśnia, w jaki sposób to się stanie.
André Comte-Sponville (ur. 1952) - francuski filozof, który przedstawia się jako materialista, racjonalista i humanista. Był uczniem i przyjacielem Louisa Althussera. Do 1989 roku wykładał na Sorbonie. Od tamtej pory zajmuje się wyłącznie pisaniem i przygotowywaniem pozauniwersyteckich wykładów. Od marca 2008 jest członkiem Etycznego narodowego komitetu konsultacyjnego. Jego ulubionymi filozofami byli: Epikur, stoicy, Montaigne i Spinoza. Spośród współczesnych, na Zachodzie, najbliżsi mu są : Claude Lévi-Strauss, Marcel Conche i Clément Rosset, na Wschodzie: Swami Prajnanpad i Krishnamurti.
André Comte-Sponville pragnie przekazać nam odpowiedzi tradycyjnych filozofów na dzisiejsze pytania: Jak żyć? Jak być szczęśliwum? Czy życie ma sens? Jak znaleźć mądrość nie podporządkowując się religiom? Jak być wolnym? Czy cnota jest jeszcze możliwa? Do jakiego punktu sięga tolerancja? Proponuje metafizykę materialistyczną, etykę humanistyczną i duchowość bez Boga, którą przedstawia jako „mądrość na czasy, w którym żyjemy”.
Mówi o sobie, że w wieku 18 lat stracił wiarę lecz z tej wiary pozostała w nim moralność greko-judeo-chrześcijańska i laicka duchowość, która daje w efekcie mistyczną immanencję: „Już jesteśmy w Królestwie, wieczność jest teraz”.
W polityce określa się jako socjaldemokrata lub lewicowy liberał. Dużo publikuje w pismach kierowanych do szerokiej publiczności: Le Monde, Libération, Le Nouvel Observateur, L'Événement du Jeudi, L'Express, Psychologies, Le Monde des religions, Challenges ...).
Spotkania czasu z miejscem. Studia o pamięci i miastach to książka omawiająca problemy zbiorowego pamiętania w zetknięciu z przestrzenią miejską, wyrażanego za pośrednictwem mediów opartych na słowie i obrazie. Wizualny i tekstualny potencjał "spotkania czasu z miejscem" śledzony jest w rozprawach teoretycznych, literaturze pięknej i filmach fabularnych. Wspólnym mianownikiem siedmiu esejów naukowych jest pytanie o konsekwencje przemian nowoczesności dla rozwoju pamięci kulturowej. Odpowiedzi formułowane są na podstawie polskich, niemieckich oraz polsko-niemieckich studiów przypadków, wywodzących się z literackiego i filmowego repertuaru Gdańska, Wrocławia i Berlina.
Szukając odpowiedzi na pytanie o rolę i sens religii w życiu współczesnego człowieka, holenderski pisarz przenosi czytelnika najpierw do miejsc swego dzieciństwa, by w końcu doprowadzić go na szczyt góry Ararat. Góry, na której zgodnie z biblijną tradycją osiadła Arka Noego, a która obecnie znajduje się na geograficznym, politycznym i kulturowym rozdrożu. Westerman, dążąc do poznania istoty wiary, zmierza się zarówno z mityczną, jak i historyczną rolą tego miejsca. Na swojej drodze spotyka geologów, księży, astronautów, a także rosyjską ekspedycję poszukiwaczy szczątków legendarnej Arki.
Niebezpieczeństwa onanizmu Jacques’a-Louisa Doussina-Dubreuila to – jak sam tytuł wskazuje – zatrważająca opowieść o zgubnych skutkach nałogu, który od niepamiętnych czasów wyniszcza nasze społeczeństwa. Praca wydana po raz pierwszy w 1825 roku przytacza liczne świadectwa spisane przez nadobnych młodzieńców, którzy powierzają uczonemu doktorowi sekretne szczegóły swoich niecnych praktyk oraz przerażające spustoszenia, jakie zwyczaj ten poczynił w ich życiu psychicznym i fizycznym. Powołując się na najuczeńszych mężów, od starożytnych po współczesnych, autor wyjaśnia, jak wykrywać onanistów, jak czuwać nad ich cnotą i jakie kuracje im aplikować. Opowiada też, jak wielką pomocą służy w tych zabiegach religia. Nade wszystko zaś przytacza niezliczone przykłady straszliwych dolegliwości, jakie wynikają z nałogu masturbacji – nałogu wiodącego wprost ku śmierci.
Benedyktyn i menedżer prowadzą dialog o najważniejszych kwestiach, które nie dają im spokoju i dotyczą nas wszystkich: sukcesie i odpowiedzialności, gospodarce i dobrobycie, kulturze i wartościach – o Bogu, pieniądzach i sumieniu. Obu mężczyzn łączy wspólna wizja lepszego świata. Rozmowy dwóch wyjątkowych osobowości pochodzących z dwóch odmiennych światów – klasztoru i wielkiej korporacji. Ojciec Anselm Grün, wybitny duchowny, szafarz w zakonie Münsterschwarzach odpowiedzialny za rozwój gospodarczy i finanse zakonu. Jochen Zeitz, najmłodszy prezes zarządu notowanego na giełdzie niemieckiego przedsiębiorstwa, od 17 lat kierujący koncernem Puma.
Benedyktyn i menedżer prowadzą dialog o najważniejszych kwestiach, które nie dają im spokoju i dotyczą nas wszystkich: sukcesie i odpowiedzialności, gospodarce i dobrobycie, kulturze i wartościach – o Bogu, pieniądzach i sumieniu. Obu mężczyzn łączy wspólna wizja lepszego świata. I obaj zabrali się już do jej urzeczywistniania!
Jest to bardzo inspirująca książka, ukazująca nie tylko osobiste poglądy i doświadczenia mnicha i menedżera, ale także zachęcająca do tworzenia świata, w którym warto żyć.
Duch pogaństwa to wspaniały, inspirujący intelektualnie esej z dziedziny antropologii kultury, historii idei i historii religii, dla wszystkich tych nauk mający istotne znaczenie.
Narkotyki są swego rodzaju rozprawą Stanisława Ignacego Witkiewicza z własnymi słabościami, ale też z - panującą wśród jemu współczesnych - opinią, na temat jego stylu życia i skłonności do uzależnień.
Witkacy opisuje własne stany "pod wpływem", swoje upadki, słabości, powroty do nałogów, ale i fascynacje.
Dziś odczytywane Narkotyki wydają się nie tylko niezwykłą wycieczką w krainę wyobraźni i językową zabawą, lecz także mimowolnym głosem w dyskusji nad legalizacją miękkich narkotyków.
Obecne wydanie zostało opatrzone przypisami, nieznacznie uwspółcześnione, całkowicie został jednak swobodny, pełen neologizmów, język Witkacego.
Książka jest próbą spojrzenia na problematykę performansu z trzech perspektyw. Pierwsza odnosi się do jego źródeł. Druga stanowi próbę scharakteryzowania głównych osi pojęciowych, wokół których formułuje się współczesna myśl performatywna. Część trzecia stanowi próbę uściślenia pojęcia performansu. Autor dowodzi w niej, że performans można scharakteryzować za pomocą nieskomplikowanych procedur i narzędzi. Opisanie ich stwarza szansę wyjścia z chaosu pojęciowego, którego efektem jest pogląd o nieuchwytności przedmiotu badań.
Katolicyzm i popkultura. Połączenie raczej zaskakujące, bo przywykliśmy do specjalizacji: teologowie piszą o religii, a pisma popularne i telewizja promują popkulturę. Znalazł się jednak ktoś, kto czuje i jedno, i drugie, a na dodatek osobiście dobrze poznał Amerykę. O niej jest więc głównie ta książka, i słusznie, bo popkultura stamtąd płynie. Tam jest też ona najbardziej wyrazista i zróżnicowana. W jej języku mówią i bluźnierczy propagatorzy aborcji, i konserwatyści; upadli moralnie i nawróceni. Jest o czym ciekawie pisać i o czym czytać.
Prof. Michał Wojciechowski,
teolog, wykładowca akademicki, publicysta
Łukasz Adamski z pasją śledzi postępowych pożytecznych idiotów w przestrzeni sztuki, filmu czy kultury. I nie tylko ich piętnuje, ale także pokazuje, jakie są fundamenty ich myślenia i skutki ich działania. Ale czytelnik znajdzie w tej książce nie tylko krytykę, ale także teksty pokazujące, jak konserwatysta powinien o kulturę walczyć, i liczne przykłady pozytywne takiej walki. A do tego, co też nie bez znaczenia, uważna lektura tych tekstów pozwala zorientować się w światopoglądowych wędrówkach najbardziej znanych postaci show-biznesu i już choćby dlatego warto ją przeczytać. Do czego szczerze wszystkich zachęcam.
Tomasz P. Terlikowski,
dr filozofii, wykładowca akademicki, dziennikarz, pisarz, publicysta.
Kultura niezależna w Polsce 1989?2009 to raport z dziejów rodzimego entuzjazmu ostatnich dwudziestu lat. Subiektywny przewodnik dziewięciorga autorów i autorek po obszarach kultury kreowanej oddolnie, nastawionej na innowacyjność, kreatywność, eksperyment, debiut, rebelię i walkę z Babilonem. Przykłady progresywnych wytworów kultury, nieprzewidywalnych, autentycznych, nieoczywistych, subwersywnych pól rodzimej muzyki, literatury, kina, teatru, komiksu, sztuk wizualnych ? nienastawionych na medialne patronaty i fajerwerki, pomoc grantów i promocję urzędników-donatorów. Nowe słowniki, nowe myślenie w kategoriach instytucjonalnych i parainsytucjonalnych, przeformatowanie pola kultury w zakresie rynku i dyskursu. Niezależność jako forma działania i kategoria estetyczna.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
