Małgorzata Gutowska-Adamczyk rozmawia z czytelniczkami "Cukierni pod Amorem". Audiobook.
Czas nagrania: 8 godzin 40 minut
czytają: Aleksandra Bożek, Agata Góral, Aleksandra Długosz, Marta Chyczewska, Diana Zamojska, Martyna Kowalik
Małgorzata Gutowska-Adamczyk swą „Cukiernią Pod Amorem” uwiodła tysiące czytelników. Tym razem wraz z pięcioma czytelniczkami swej sagi podejmuje temat naszej codzienności. Rozmowy krążą wokół związków, uczuć, szczęścia, rozstania, przyjaźni, pracy, rodziny, walki z przeciwnościami, ale nie omijają też tematu religii czy roli kobiet w polityce. Ta książka to mądra, kobieca rozmowa o życiu. Pogawędka z przyjaciółką jest potrzebna każdej kobiecie, poprawia samopoczucie, pozwala znaleźć właściwą perspektywę dla własnych problemów, otwiera na istotne zagadnienia. Przede wszystkim jednak daje poczucie, że jest ktoś, kto nas naprawdę rozumie. To lektura, z której płynie siła, inspiracja i życiowa mądrość. Rozmowa jak powietrze jest potrzebna do życia!
Sensacyjna w świetle rozpowszechnionego przekonania o „globalnym ociepleniu” książka Fritza Vahrenholta, niemieckiego specjalisty od ekologicznej energii, i Sebastiana Lüninga, niemieckiego geologa, nie tylko obala ten najnowszy mit, lecz także demaskuje manipulacje usiłujących narzucić go opinii publicznej. Vahrenholt, były minister ochrony środowiska w Hesji, a obecnie jeden z dyrektorów RWE, przeprowadził we współpracy z Lüningiem swoiste naukowe śledztwo, tropiąc grube nadużycia w doborze i interpretacji danych dokonywane przez zwolenników tezy, że główną przyczyną stałego wzrostu globalnej temperatury jest emisja dwutlenku węgla. Okazuje się, że nie „główną przyczyną” ani nie „stałego”. Od 2000 roku średnia temperatura na Ziemi nie rośnie, a w długim okresie mierzonym dekadami, stuleciami czy mileniami za zmiany temperatury odpowiada aktywność Słońca. Tysiąc lat temu Grenlandia (jak wskazuje sama nazwa) była zieloną krainą, a biegun północny był wolny od lodu. Naturalny cykl aktywności Słońca i związaną z nią rolę promieniowania kosmicznego skrzętnie się ukrywa, a dane klimatyczne ekstrapoluje się w sposób rysujący apokaliptyczną przyszłość. Rzetelność naukowa popada w konflikt z – uzasadnionym skądinąd – interesem politycznym: z dążeniem do ograniczenia emisji CO2 za wszelką cenę. Śledząc detektywistyczne tropienie przez autorów prawdy ukrywanej tam, gdzie powinna ona być najbardziej jawna: w nauce, czytelnik dowie się przy okazji mnóstwa rzeczy o klimacie Ziemi i jego historii, a wiedza ta, jak wynika z lektury Zimnego Słońca, może się okazać bardzo przydatna w praktyce.
Wzruszenie ściska za gardło, łzy pojawiają się w oczach. Przejeżdżają ostatnie pojazdy papieskiego orszaku. Chwytamy się oboje za ręce, stoimy jak oniemiali.(...)"
Książka Dostojny Uniwersytet? jest niezwykle ważna z punktu widzenia współczesnego systemu szkolnictwa wyższego, który przeżywa kryzys. Jest on, ze zrozumiałych względów, szczególnie odczuwany w Polsce, gdzie błędy w zarządzaniu systemem edukacji wyższej z przełomu XX i XXI wieku skutkują dzisiejszą trudną sytuacją, która jest widoczna zwłaszcza w dziedzinie nauk humanistycznych i społecznych. Wspomniany kryzys nie tylko dosięga polskie uczelnie, ale dotyka również wielu krajów Europy, nawet tych, w których uniwersytety zapisały się piękną tradycją.Prezentowane studium jest interesujące w swojej problematyce ze względu zarówno na jej doniosłość społeczną, jak i aktualność. Powinno więc zostać udostępnione szerokiemu kręgowi odbiorców. To ważna praca także ze względu na małą liczbę publikacji o zbieżnej tematyce. Po lekturze książki mam głęboką nadzieję, że stanie się ona ważnym przyczynkiem do rozważań nad kondycją współczesnej nauki w Polsce i wywoła dyskusję nie tylko w kręgach pracowników naukowych i studentów, ale także wśród przedstawicieli różnych szczebli władzy w Polsce.Z recenzji prof. Jacka Wodza
Każda piosenka Zero Defex trwała jakieś piętnaście do trzydziestu sekund i absolutnie nie dało się ich od siebie odróżnić.
Cały ich koncert mieścił się w czasie, który innym zespołom zabierało nastrojenie instrumentów.
Od kiedy byłem mały, zawsze chciałem przebrać się w kostium potwora, ale nie miałem pojęcia, że są one tak sztywne i ciężkie – i że tak cuchną.
Rzeczywistość nie ma o niczym pojęcia.
Rzeczywistość jest pełna wątpliwości i niepewności.
Rzeczywistość bywa napalona i miewa dni, kiedy lubi czytać gazetki z dowcipami. Rzeczywistość to ten starszy gość w miasteczku, narzekający, że wnuki znowu zwinęły mu sztuczną szczękę.
Rzeczywistość to pięciu kolesiów, którzy usiłują nastroić trzy gitary i i jeden keyboard i strasznie im to nie idzie.
Rzeczywistość jest źródłem każdej gwiazdy i planety, każdej galaktyki. Każdego pyłku, każdego atomu, każdego kleptonu, sleptonu i leptonu.
Rzeczywistość jest źródłem każdego gluta w twoim nosie, każdej plamy potu na koszulce twojego starego, każdego kawałka gówna, który przyczepił ci się do zadka.
Rzeczywistość to ta chwila.
Nie ma co do tego wątpliwości: zazen jest głupotą. Zazen jest również nudny. Po prawdzie chyba trudno byłoby znaleźć nudniejsze ćwiczenie.
Władza Google'a nasuwa bardzo wiele pytań. Dlaczego firma fotografuje całe ciągi ulic i skanuje miliony książek? Czy ten przyjazny olbrzym nie jest przypadkiem zachłannym potworem? Co o nas wie? I co z tym robi?
Wal-Mart otoczył się niedostępnym murem tajemnicy, a firmy, z którymi robi interesy, zobowiązał do milczenia, więc zdumiewająco mało wiemy o tym, jak właściwie działa spółka i jaki ma wpływ na nasze życie.
Charles Fishman, uznany dziennikarz, znawca tematyki gospodarczej, przekroczył krąg dyskrecji otaczający Wal-Mart. Dotarł do grupy byłych pracowników korporacji, zajmujących w niej kierownicze stanowiska, a także rozmawiał z dyrektorami wiodących w swoich branżach spółek, będących dostawcami Wal-Martu. Odkrył fascynującą, niespodziewaną i niebywałą historię o efekcie Wal-Martu. Zabiera nas na bezprecedensową wyprawę w głąb zakulisowego świata Wal-Martu i ujawnia opinii publicznej ukrytą naturę i nadzwyczajny zasięg potęgi spółki.
Autobiografia Perveza Musharrafa, urzędującego prezydenta Pakistanu, pozwala zorientować się w sytuacji na pograniczu afgańsko-pakistańskim, na które zwrócone są oczy całego świata. To tam ma się ukrywać Osama bin Laden. Tam znajduje się zaplecze al-Kaidy. To w ten rejon Polska wysyła ponad tysiąc żołnierzy.
Musharraf opowiada o walkach z talibami, poszukiwaniach terrorystów (m.in. mułły Omara i Osamy bin Ladena). Poznajemy historyczne tło dzisiejszych konfliktów. Autor otwarcie mówi o wspieraniu i szkoleniu talibów i mudżahedinów przez Pakistan i Stany Zjednoczone w okresie wojny Afganistanu ze Związkiem Radzieckim.
„Po zamachach 11 września członkowie al Kaidy zaczęli masowo uciekać do Pakistanu. Od tamtej pory nieustannie bawimy się z nimi w kotka i myszkę. Gdy piszę te słowa, Osama bin Laden pozostaje wciąż na wolności, udało nam się jednak wytropić wielu innych terrorystów (...). Do tej pory aresztowaliśmy 689, z czego 369 zostało przekazanych Stanom Zjednoczonym”.
„Dyrektor generalny naszej agencji wywiadowczej (...) zrelacjonował mi telefonicznie przebieg swojej rozmowy z zastępcą sekretarza stanu USA Richardem Armitage’em, który w skrajnie niedyplomatycznej formie doprecyzował ultimatum Colina Powella. Z jego wypowiedzi wynikało nie tylko, że musimy jasno określić swoje stanowisko, lecz również, że opowiadając się po stronie terrorystów, musimy się liczyć z takim bombardowaniem, które cofnie nas do epoki kamienia łupanego. Była to szokująco brutalna groźba, a jednocześnie oczywista zapowiedź potężnych działań odwetowych ze strony Stanów Zjednoczonych”.
Pervez Musharraf od 1999 roku jest prezydentem Pakistanu. Gdy miał cztery lata, po podziale Indii, przeniósł się do nowo powstałego Pakistanu. Po ukończeniu pakistańskiej akademii wojskowej został komandosem w brygadzie do zadań specjalnych i brał udział w wojnach z Indiami w 1965 i 1971 roku. Awansował, w 1998 roku został generałem i szefem sztabu. Objął urząd prezydenta w wyniku dramatycznego konfliktu z premierem Nawazem Sharifem i nadal sprawuje władzę mimo dwóch zamachów na jego życie. W 2001 roku wsparł Stany Zjednoczone w walce z al Kaidą.
Poronienia – zrozumieć rodziców po stracie to pierwszy w Polsce tak wyczerpujący zbiór wypowiedzi-świadectw rodziców dotkniętych śmiercią dziecka nienarodzonego, a także obszernych artykułów osób zajmujących się problemem towarzyszenia rodzicom po stracie: lekarzy, duszpasterza, psychologa-terapeuty oraz teologów świeckich i duchownych. Szeroko omówiona jest kwestia interpretacji teologicznej wiary w życie pozagrobowe nieochrzczonych, zmarłych dzieci. Jednym z podjętych tu wyczerpująco aspektów jest także sytuacja prawna dziecka zmarłego w wyniku naturalnego poronienia oraz możliwość grzebania zwłok dzieci zmarłych przed narodzeniem.
Czytaj...Jakub Wozinski w SzczecinieJakub Wozinski odwiedzi kolejne miasto w ramach promocji książki To NIE musi być państwowe.Czytaj...Zobacz wszystkie aktualnościKontaktRecenzjeWydawnictwoDo pobraniaZapowiedziKsiążkiHomePolonia restituta12345Frederic Bastiat - Co widać i czego nie widać - Frederic BastiatAutor: Frederic BastiatISBN: 978-83-61344-30-8Rok wydania 2012Il.stron:OprawaFormat: EPUB, MOWICena detaliczna: 12.00Nasza cena: 12.00Dostępność: dostępnaNajsłynniejszy esej genialnego francuskiego pisarza i ekonomisty nareszcie dostępny również w formie ebooka.Spis treści:1. Rozbita szyba2. Demobilizacja armii3. Podatki4. Teatr i sztuki współczesne5. Roboty publiczne6. Pośrednicy7. Restrykcje8. Maszyny9. Kredyt10. Algieria11. Oszczędzanie i luksus12. Prawo do pracy, prawo do zysku
Zbiór felietonów pisanych jako pamiętnik "grubasa", to lektura obowiązkowa dla wszystkich, tych, którzy zmagają się z obżarstwem. Zwłaszcza w dzisiejszych czasach, w których dostęp do jedzenia jest nieograniczony, a wiedza na temat zdrowego stylu życia jest wciąż zbyt mała. Tę książkę powinni przeczytać nie tylko ci, co mają duży problem z nadwagą, ale także ci, którzy, od lat nie potrafią się pozbyć zbędnych kilku kilogramów. To również książka dla rodziców, którzy zaślepieni miłością nie dostrzegają, że ich pociechy mają problem, który przekłada się na ich egzystencję. Prawda książki niech będzie inspiracją dla wielu czytelników.?
Małgorzata Gutowska-Adamczyk swą „Cukiernią Pod Amorem” uwiodła tysiące czytelników. Tym razem wraz z pięcioma czytelniczkami swej sagi podejmuje temat naszej codzienności. Rozmowy krążą wokół związków, uczuć, szczęścia, rozstania, przyjaźni, pracy, rodziny, walki z przeciwnościami, ale nie omijają też tematu religii czy roli kobiet w polityce. Ta książka to mądra, kobieca rozmowa o życiu. Pogawędka z przyjaciółką jest potrzebna każdej kobiecie, poprawia samopoczucie, pozwala znaleźć właściwą perspektywę dla własnych problemów, otwiera na istotne zagadnienia. Przede wszystkim jednak daje poczucie, że jest ktoś, kto nas naprawdę rozumie. To lektura, z której płynie siła, inspiracja i życiowa mądrość. Rozmowa jak powietrze jest potrzebna do życia!
Z góry i bez trudu można zgadnąć, jakie będą błędy ciemnych mas. Czego nikt nie zdołałby przewidzieć, czego nie wyśnilibyśmy w sennym koszmarze, czego nie spłodziłaby najbardziej chora wyobraźnia to błędy ludzi świetnie wykształconych.G.K. ChestertonObrona rozumu to wybór esejów G.K. Chestertona. Wybitny angielski pisarz z typowym dla siebie błyskotliwym humorem, czasem nabierającym cech humoru czarnego, opisuje przejawy współczesnego sposobu myślenia, wykazując, że są to w istocie przejawy bezmyślności. To nie moralność czy polityka są dzisiaj w stanie upadku twierdzi Chesterton lecz rozum. Nasza cywilizacja, jeśli ma przetrwać, musi na nowo odkryć sztukę jasnego, spójnego rozumowania.Jest to ostatni tom czterotomowego cyklu. Poprzednie części to Obrona świata, Obrona człowieka i Obrona wiary.Projekt dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Smakowite opowieści o życiu wielokulturowej społeczności nadwiślańskiego miasteczka Nieszawa, którego tradycję od wieków współtworzyli Polacy, Żydzi i Niemcy.
Autorka zajrzała do kuchni nieszawskich gospodyń, wysłuchała relacji o przedwojennej przeszłości i ułożyła w całość barwne historie rodziny oraz znajomych, wplatając w nie oryginalne przepisy kuchni polskiej, kresowej, niemieckiej i koszernej.
Ta porywająca lektura zaprasza do czasów, kiedy zapach chleba z opalanej drewnem piekarni unosił się nad miastem, a przygotowania do marcowych imienin wuja Jana rozpoczynały się wczesną jesienią, bo pani domu musiała zamarynować grzybki, usmażyć gruszki w słodko-kwaśnym syropie i zapeklować mięso. Dawne gospodynie wykazywały się wielką pomysłowością oraz zaradnością, potrafiły przygotować wykwintne potrawy z najprostszych składników.
Pełną smaków i zapachów opowieść ilustrują niepowtarzalne archiwalne fotografie.
Krystyna Wasilkowska-Frelichowska jest zagorzałą regionalistką, zakochaną w rodzinnych Kujawach, a także zwolenniczką prostej polskiej kuchni z zamiłowaniem do smażenia powideł i konfitur. Od kilku dekad pełni funkcję prezesa Towarzystwa Miłośników Nieszawy, jest również redaktorką lokalnego magazynu „Głos Nieszawski”. Wraz z grupą przyjaciół wydała trzy tomy „Nieszawskiego kalejdoskopu” – swoistego silva rerum. Uwielbia podróże!
Uczta życia zaspakaja zgodnie z porzekadłem nie tyle apetyt i głód fizjologiczny, lecz duchowy. Jest trafnym syntetycznym studium porównawczym, ukazującym kulturowe: religijne, estetyczne, środowiskowe uwarunkowania nie tylko składu menu, opisu i charakterystyki tego co ludzie w różnych kręgach kulturowych jedzą, lecz głównie jak jedzą. Autorka podejmuje udaną próbę opisu i wyjaśnienia niezwykle skomplikowanego procesu kształtowania się różnych wzorów wspólnego jedzenia, spożywania posiłków, biesiadowania. Tak prosta czynność jak jedzenie okazuje się niezwykle bogatym w różne symboliczne aspekty zjawiskiem społecznym, głęboko zakorzenionym i funkcjonującym w sferze nie tylko „stosowanej” gastronomii i sztuki kulinarnej, co w zakresie wartości, norm, obyczajów i wzorów kształtowania strukturalnych zależności społecznych. Autorka ukazuje zarówno w lokalnej, jak i globalnej skali różne wzorce i źródła inspiracji kulinarnych mających funkcjonalny związek z hierarchiami i zasadami życia społecznego w różnych miejscach globu. Książka warta wzięcia do ręki i zagłębienia się w jej bogatą treść. Smacznego!
Prof. dr hab. Tadeusz Paleczny
Utarło się powiedzenie „niechciana ciąża”. Nie zgadzam się z tym określeniem, bo od kiedy czyjekolwiek prawo do życia jest zależne od tego, czy ktoś go chce? Sądzę, że każda matka, która dowiaduje się, że jest w ciąży, czuje, że nosi w sobie dziecko. Jeśli dopuszcza się aborcji wmawiając sobie, że to jeszcze nie człowiek, lecz jakaś tam tkanka ciążowa, zlepek komórek, to okłamuje samą siebie. Ten krok będzie ją kiedyś wiele kosztował.
Nie ma usprawiedliwienia dla aborcji. Niestety, dziecko nie zawsze pojawia się w odpowiednim momencie. Różnie w życiu bywa, różnie układają się losy nas, kobiet. Każdej z nas może wydawać się, że sytuacja, w której się znalazła, jest wyjątkowa. Jednak takich „wyjątkowych” sytuacji są tysiące.
Gdy pojawia się ciąża, ta „niechciana”, kobiecie usuwa się grunt pod nogami. Może zastanawia się nad aborcją sądząc, że jej sytuacja jest najgorsza z możliwych, wyjątkowa. Jednak czas płynie, wszystko wokół nas się zmienia, my same się zmieniamy.
Nigdy nie spotkałam się z wypowiedzią, by kobieta po urodzeniu „niechcianego” dziecka, żałowała, że go nie zabiła, że nie usunęła ciąży. Te „niechciane” dzieci są większą radością dla kobiet niż te wyczekiwane, bo uświadamiają im, że tak niewiele brakowało, a mogły się nie urodzić.
Jedni piszą o Halloween tak, jakby było w nim obecne wszelkie możliwe zło, ukazując je jako festyn duchów i wampirów. Dla innych jest to wielkie święto, które poddaje egzorcyzmom strach przed śmiercią, czyniąc z niej karykaturę. Dla jeszcze innych – być może dla większości ludzi – Halloween to rodzaj zabawy karnawałowej pozbawionej głębszego znaczenia, rozrywka skupiająca wokół siebie wielki biznes.
Który punkt widzenia jest właściwy?
? Czy Halloween należy się bać?
? Czy trzeba z nim walczyć wszelkimi możliwymi sposobami?
? Dlaczego 31 października stał się ważną datą dla ezoteryzmu?
? Czy Halloween może zastąpić uroczystość Wszystkich Świętych?
Pierwsze na polskim rynku, fachowe i krytyczne opracowanie dotyczące Halloween
Autorzy śledzą historię, kulturowe podłoże, a także aspekty psychologiczne i ekonomiczne kontrowersyjnego zwyczaju, przeniesionego ze Stanów Zjednoczonych na grunt chrześcijańskiej Europy.
Czy prozak, zoloft i viagra są w stanie skutecznie uśmierzyć ból psychiczny? Czy można poradzić sobie z nerwicą, łykając tabletki? Nie podważając skuteczności substancji farmaceutycznych, Elisabeth Roudinesco mierzy się z tymi pytaniami i udowadnia, po co jest nam potrzebna psychoanaliza. Mężczyzna, który bierze viagrę bez zastanowienia się nad głębszą przyczyną impotencji… Kobieta, która zażywa antydepresanty, by poradzić sobie z zewnętrznymi trudnościami… To w takich ludziach francuska badaczka widzi społeczeństwo obsesyjnie skupione na wydajności i błyskawicznym rozwiązywaniu problemów. Receptą na epidemię rozpaczy nie jest jednak powszechne przepisywanie farmaceutyków. To „śmierć, namiętność, seksualność, szaleństwo, nieświadomość i relacje z innymi kształtują podmiotowość każdego człowieka” – pisze we wprowadzeniu Roudinesco. Dlatego każda substancja chemiczna wcześniej czy później ponosi klęskę w rozwiązywaniu ludzkich dramatów. Psychoanaliza świadczy o postępie cywilizacji wobec barbarzyństwa. Przywraca myśl, że człowiek jest wolny w swoich słowach i że jego los nie ogranicza się do bytu biologicznego. Dlatego w przyszłości powinna zajmować miejsce obok innych nauk, aby móc walczyć przeciw obskuranckim roszczeniom sprowadzającym myśl do neuronu czy mylącym pragnienia z wydzieliną chemiczną. (fragment przedmowy)
W jednym ze swoich esejów z „London Review of Books” Judith Butler pytała: „Co mamy zrobić z Żydami, którzy nie identyfikują się z Izraelem, a przynajmniej z izraelskim państwem?”. Książka Na rozdrożu: żydowskość i krytyka syjonizmu jest próbą odpowiedzi na to pytanie. Zarówno poszukiwaniem pozycji, z których Żydzi mogą krytykować politykę swojego państwa wobec Palestyny, jak i osobistym świadectwem autorki wypisania się z poparcia dla poczynań Izraela.
Równocześnie jest też czymś więcej. Zapisem uważnej lektury Emmanuela Levinasa, Waltera Benjamina i Hannah Arendt, angażującą dyskusją z Edwardem Saidem i Primo Levim, a także prezentacją, tego jak filozofia pozwala zrozumieć teraźniejszość i wyobrazić sobie przyszłość konfliktu izraelsko-palestyńskiego.
Jak zrozumieć i leczyć schizofrenię?
Antoni Kępiński uczy nas, że schizofrenia nie jest tragicznym losem, zachęca do tworzenia pozytywnej wizji terapii, zaprasza pacjentów do aktywnej roli współautora programu terapeutycznego i wciąga rodzinę w sojusz do wali z chorobą, co pozwala odzyskać utracone przez kryzys psychotyczny poczucie wpływu na własne życie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
