W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Służba Jezusa się rozwijała, coraz więcej ludzi chciało Go słuchać i przyjmować uzdrowienie z rąk tego człowieka, który twierdził, że jest Mesjaszem. Niektórzy byli bardziej otwarci, inni – krytyczni i pełni wątpliwości. Wszystkich jednak spotkanie z Jezusem przemieniło na zawsze. Wybierz się w drogę z uczniami Jezusa i bądź świadkiem Jego cudownych uzdrowień, konfrontacji z religijnym establishmentem, rosnącego niepokoju rzymskich urzędników wobec popularności Jezusa, a przede wszystkim – ucieleśnionej miłości. ŻYCIE JEZUSA, OPARTE NA UZNANYM SERIALU THE CHOSEN, ZYSKUJE NOWĄ, ŚWIEŻĄ ODSŁONĘ W POWIEŚCIACH BESTSELLEROWEGO AUTORA „NEW YORK TIMESA” – JERRY’EGO B. JENKINSA.
A reissue of the classic and much-loved collection of 500 witty images of dogs by legendary Magnum photographer Elliott Erwitt
A dog-lover’s dream, DogDogs presents the largest selection ever published of Elliott Erwitt’s images of our beloved canine companions.
This delightful volume features 500 photographs – of Poodles at dog shows, of Golden Retrievers fetching sticks in the park, of Highland Terriers jumping in the air for joy, and hundreds of other images of dogs walking, being carried, or otherwise enjoying life – all printed full-bleed in arresting duotone.
Also included in this gem of a book is a captivating essay by British writer P.G. Wodehouse, an admirer of Erwitt’s work and a keen dog-owner himself.
Discover 25 of the most recognizable design styles through 150 residential interiors from the world’s leading designers
From Coastal to Contemporary, Maximal to Mediterranean, Tailored to Textured, this inspirational lookbook guides beginners and enthusiasts alike through the most timeless interior design styles of the last century.
Learn to identify and understand each style like an expert through introductory texts describing key tenets and featured real-world examples by today’s best contemporary designers, such as Studio Shamshiri, Laura Gonzalez, and Vincenzo De Cotiis. Whether in a Manhattan skyscraper, along the coasts of Italy, or in the tropics of Bali, the rooms in this curated global collection offer a masterclass in how to navigate interior decor today.
An insightful introduction by design editor Asad Syrkett explores the meaning and recent history of interior style, and a visual directory in the back of the book allows readers to see and make connections between different styles.
#Alhambra #ZamekGibralfaro #SkałaGibraltarskaCo wspólnego mają Antonio Banderas i Pablo Picasso?Czy Centre Pompidou na pewno znajduje się w Paryżu?Jaką kawę wybrać w Maladze?Gdzie w Andaluzji znajduje się wioska Smerfów?Malaga, Grenada i Gibraltar, czyli nowe spojrzenie na południe Hiszpanii.Po wyjeździe z Pascalem przekonasz się, że Andaluzja to kraina zawieszona gdzieś pomiędzy Europą i Afryką.Malaga ma wszystko: morze i góry, świetne bary tapas i plaże, okolice, które zachwycają spektakularną przyrodą i niezwykłe muzea. Granada ze swoją Alhambrą, arabską dzielnicą z teteriami oraz ośnieżonym pasmem Sierra Nevada, jest niezwykle urokliwa. Gibraltar zaś to nie tylko bezcłowe sklepy, ale miejsce, w którym w zadziwiający sposób łączą się różne światy - brytyjski, hiszpański, arabski i żydowski.Monika Bień-Knigsman, autorka przewodnika i bloga Hiszpańskie smaki
Rozważania Drogi Krzyżowej są owocem osobistych przemyśleń, zmagania z własnym krzyżem, ale także są owocem rozmów z ludźmi, których spotkałem w różnych okolicznościach życia. Nie znam nikogo, kto nie miałby stygmatu krzyża w swojej historii, ale spotkałem wielu, którzy własnego krzyża byli nieświadomi. Spotkałem też takich, którzy próbowali uciec, ale na próżno. Spotkałem też zbuntowanych cierpiętników, którzy nie chcąc-musieli. Spotkałem wielu Piłatów, wiele Weronik, wiele matek, wielu Szymonów, wielu płaczących, zbolałych, odartych ludzi milczenia. A co najważniejsze odkryłem, że w jakimś sensie jestem każdym z nich. Ze wstępu
Koncepcja badań mieszanych (mixed methods research) zakłada istnienie pluralizmu metod badawczych, dzięki czemu możliwe jest połączenie ilościowego i jakościowego podejścia do projektowania i realizacji procesu badawczego. Umożliwia to włączenie obu podejść do formułowania pytań i metod badawczych, metod zbierania danych, a następnie ich analizy oraz wnioskowania w obrębie jednego badanego przypadku. Cechą wyróżniającą i odróżniającą badanie metodami mieszanymi od badania metodami wielorakimi jest występowanie, praktycznie w całym procesie badawczym, integracji. Efektem takiego podejścia powinna być większa możliwość eksploracji i eksplanacji badanych zjawisk niż w przypadku zastosowania tylko jednej z metod. Badacz, który stosuje podejście mieszane, oprócz rozstrzygania wielu różnorodnych kwestii, musi jeszcze podjąć decyzję o ewentualnej dominacji jednego podejścia nad drugim, jak i sposobu w jaki wykorzystane metody zostaną wdrożone podczas realizacji badania. Obie decyzje mają swoje konsekwencje na różnych etapach procesu badawczego. Ustalenie metody nadrzędnej niesie ze sobą określone konsekwencje, np. na etapie wnioskowania, ponieważ wybór podejścia badawczego determinuje proces konceptualizacji, projektowania i wdrażania projektu badawczego. Z wprowadzenia
Wydane w 1725 roku Badania dotyczące pochodzenia naszych idei piękna i cnoty Francisa Hutchesona (1694–1746) zawierają dwie najwcześniejsze rozprawy filozofa poświęcone estetyce i moralności. Dzieła Hutchesona, pozostające dotychczas w cieniu dokonań najbardziej znanych myślicieli brytyjskich osiemnastego stulecia, stanowią istotne ogniwo rozwoju ówczesnej filozofii. Chociaż bezpośrednią inspirację dla ich autora stanowi myśl Anthony’ego Ashleya Coopera, trzeciego earla Shaftesbury, Badania wpisują się już w nowy sposób analizowania ludzkiego doświadczenia zaproponowany przez Johna Locke’a. Hutcheson rozwija bowiem Shaftesburiańską wizję ludzkiej afektywności, zmysłu moralnego i spajającej ludzi emocjonalnej więzi, ale jest przy tym myślicielem na wskroś analitycznym, wnikliwie rozplatającym włókna materii ludzkich namiętności, uczuć i afektów. Wiele późniejszych tez, formułowanych przez Davida a, łącznie ze słynnym twierdzeniem głoszącym, że rozum jest i winien być tylko niewolnikiem uczuć, ma swoje źródła właśnie u Hutchesona. Znajomość jego prac pozwala nie tylko zrozumieć przemiany ówczesnej myśli filozoficznej, lecz także bardziej zniuansować ocenę dokonań Oświecenia, epoki niedającej się sprowadzić jedynie do kultu ludzkiej rozumności.
Grzech jest chorobą ludzkiego ducha, która niszczy człowieka i prowadzi go do duchowej śmierci. Sakrament pojednania to wielki Boży dar, za pomocą którego jesteśmy uzdrawiani z ran, które zadaje nam grzech. Abyśmy w pełni mogli doświadczyć jego uzdrawiającej mocy, powinniśmy się do przystąpienia do niego odpowiednio przygotować. Pomocą w takim przygotowaniu służyć ma ta książeczka, która w szczególny sposób skierowana jest do osób, które odczuwają potrzebę głębokiego uzdrowienia wewnętrznego. Może być ona wykorzystywana również w przygotowaniu się do spowiedzi generalnej. Dorota Mazur jest z wykształcenia historykiem Kościoła i dziennikarką, autorką książki Mała Arabka. Życie i cuda św. Marii od Jezusa Ukrzyżowanego. Współpracowała m.in. z „Posłańcem Ducha Świętego”, „Głosem Karmelu”, „Egzorcystą”, „Wzrastaniem”, „Czasem Serca” i kwartalnikiem „eSPe”. Posiada absolutorium studiów doktoranckich z teologii na UPJPII.
Jestem głęboko poruszony treścią tej książki. Trafia ona do przekonania z kilku powodów. Na czele trzeba wymienić bogactwo przytoczonych świadectw o rzeczywistych uwolnieniach ludzi nieszczęśliwych. Dalej uderzająca jest trafność analizy, skąd się biorą zjawiska pewnych bolesnych otamowań, wobec których jak dotąd niemal zupełnie bezradna jest fachowa medycyna. Następnie płynące z doświadczeń wnioski duszpasterskie warto brać pod uwagę wraz z ich uzasadnieniem, a jest nim wyważona doktryna Autora o relacji w Kościele posługi hierarchicznej i charyzmatu. Ufam, że książka ta sprawi wiele dobrego.
O. Augustyn Jankowski OSB, Słowo wstępne
Zamiarem tej książki nie jest wprowadzać cię w teorię uzdrowienia wewnętrznego. Chodzi raczej o świadectwo i radę, którymi dzielę się, abyś był pociągnięty do osobistej modlitwy o swoje wewnętrzne uzdrowienie. Nowe dotknięcie twojego dostępnego jedynie dla Bożej łaski wnętrza, a nie tylko mówienie o tym, ma dokonywać się w czasie lektury. Czas czytania niech stanie się czasem uzdrowienia. Ujawnionych zostało tu wiele łask, które przekraczają miarę działania Bożego w granicach człowieczej natury i zwyczajności. Wszystkie są współczesnymi cudami Pana Jezusa Chrystusa, których świadkami staliśmy się we Wspólnocie Jezusa Miłosiernego Misericordia. Są ogłoszeniem niezgłębionego Miłosierdzia Bożego, które chce ogarnąć twoje życie tak, jak ogarnęło życie ludzi, których historie są tutaj przytoczone.
Ks. Jan Reczek, Wprowadzenie
Daniel Wyszogrodzki, wybitny znawca musicalu, napisał książkę, jakiej jeszcze w Polsce nie było książkę potrzebną i myślę, że przez wielu długo wyczekiwaną. Fani i miłośnicy teatru muzycznego będą zachwyceni! Łukasz Zagrobelny Śledząc historię musicalu, autor nie traci z oczu związków Broadwayu z jazzem, co nas niezwykle cieszy, bo większość standardów Wielkiego amerykańskiego śpiewnika pochodzi z musicali. Dorota Miśkiewicz i Marek Napiórkowski Daniel napisał rzecz niezwykłą wszystko, co chcielibyśmy wiedzieć o musicalu, ale baliśmy się zapytać.
Cierpiący w czyśćcu potrzebują naszej pomocy, ponieważ sami już nie mogą naprawić zła, które popełnili w czasie ziemskiego życia. Dopóki żyjemy na ziemi, możemy wspomagać ich modlitwą. Książeczka zawiera modlitwy za dusze czyśćcowe, pomagające im jak najszybciej odbyć pokutę przewidzianą przez Boga i dostąpić Chwały Nieba. Są tu m. in. modlitwy proponowane przez świętych, którzy doświadczyli spotkań z duszami przebywającymi w czyśćcu: Modlitwy do Matki Bożej za dusze przebywające w czyśćcu Modlitwy św. Gertrudy za dusze czyśćcowe Modlitwa św. Brygidy Modlitwy św. s. Faustyny Modlitwa za dusze konające Litania za dusze w czyśćcu cierpiące Koronka za zmarłych do serca Maryi
Książka stanowi erudycyjne i wyjątkowo rzadkie w polskiej literaturze socjologiczno-humanistycznej studium pogłębionych, systematycznych i w bardzo poglądowy sposób prowadzonych analiz, które w swojej historii i praktyce badawczej splatały polskie drogi odrębnych, ale silnie powiązanych studiów, a nawet coraz bardziej samodzielnie funkcjonujących dyscyplin, takich jak estetyka, socjologia kultury, filozofia i psychologia sztuki. Owocowały one pracami z zakresu estetyki socjologicznej, kompetencji artystycznej i estetycznej, socjologii i psychologii recepcji, antropologii komunikacji oraz wieloma projektami o charakterze interdyscyplinarnym, szczególnie we współczesnych wersjach tego typu badań i refleksji. Publikacja jest przejawem wybitnie dojrzałego warsztatu i wrażliwości intelektualnej prof. Anny Matuchniak-Mystkowskiej, przedstawicielki ważnej i ciągle aktywnej szkoły w kulturalistycznie pojmowanej socjologii, jaką zbudowała nestorka polskich nauk społecznych i humanistycznych – prof. Antonina Kłoskowska.
dr hab. Leszek Korporowicz, prof. UJ
Monografia prezentuje wybrany dorobek naukowy Autorki, jednej z najwybitniejszych postaci w polskiej socjologii sztuki. Z Jej dokonań w tej dziedzinie czerpie już kilka pokoleń badaczy. Książka jest bardzo ciekawą propozycją zwiększenia dostępności wcześniej publikowanych w formie artykułów tekstów, które obecnie, z racji swojego rozproszenia, nie mogą dotrzeć do czytelników. Poruszane w poszczególnych rozdziałach problemy zachowały swoją doniosłość, dlatego monografia nie jest jedynie dokumentacją dorobku Autorki, lecz sformułowanymi ponownie głosami w nadal aktualnej dyskusji naukowej. Warto podkreślić, że publikacja jest bardzo dobrze napisana, wciąga, inspiruje i skłania do refleksji nad współczesnymi zjawiskami artystycznymi. Dzięki przystępnemu językowi pozwala lepiej zrozumieć ten obszar życia społecznego nie tylko specjalistom, lecz także wszystkim zainteresowanym sztuką. Doskonale promuje wiedzę naukową i korzyści z niej płynące.
dr hab. Przemysław Kisiel, prof. UE
Książka Szczepana Kutrowskiego, artysty rzeźbiarza, pedagoga, socjologa, badacza kultury, jest obrazem jego doświadczeń artystycznych i badawczych w kontekście kondycji człowieka i warunków, jakie dają mu możliwość samorealizacji lub nie. Poszukiwania teoretyczne Autora w powiązaniu z jego pracą artystyczną tworzą swoisty punkt spojrzenia na sztukę oraz jej wymiar społeczny, edukacyjny w wymiarze kondycji człowieka i jego samodzielności doświadczania świata przez pryzmat sztuki. Kształt sztuki jest obrazem emocjonalnym autorów prac, na który nakładają się emocje odbiorców. Sztuka jest autonomiczna, ale jednocześnie uwikłana w rzeczywistość jej po-wstania i rzeczywistość jej odbiorców. Niektóre wątki dotyczące sztuki i jej codzienności poruszone w pracy Autor ocenia bardzo krytycznie, do czego ma prawo. Skłania czytelnika do własnej oceny zjawisk społeczno-artystycznych, do refleksji, do której zmusza sztuka. [...] Książka jest pisana językiem rymowanym, ironicznym w niektórych jej fragmentach, co jest intrygujące dla czytelnika, który podejmuje dialog z Autorem.
Fragment recenzji prof. dr hab. Urszuli Szuścik
Druga część monumentalnego, trzytomowego dzieła Dobrochny Ratajczakowej Dzieje komedii polskiej. Niezwykła próba przywrócenia zepchniętemu na margines gatunkowi właściwego miejsca w dziejach naszej rodzimej literatury. Imponująca wiedza i erudycja autorki, wsparte rozległością lektur, pozwoliły jej na kreślenie wielkiego tła kulturowego, na którym pozycja komedii zmieniająca się w różnych epokach jest przez nią przedstawiana. Pozwala to przede wszystkim na zobaczenie i wydobycie oraz podkreślenie znaczenia komedii, jakie miała dla rozwoju nie tylko innych gatunków literackich, ale i innych sztuk. W tym przede wszystkim teatru, z którym komedia związała się najbardziej, wpływając na konwencje, styl gry i inscenizacji, a także przemieniając widownię. To zafascynowanie autorki gatunkiem wyrasta z przekonania, że to właśnie niedoceniania przez poważną literaturę komedia w swojej zmienności, otwartości, migotliwości jest jednym z najlepszych środków do uobecniania dziejowego, jak określa to, używając terminu Martina Heideggera. Autorka uważa, że to właśnie zdolność do przekształcenia i zmiany, przystosowania zadecydowała o trwałości komedii jako gatunku, powołując do życia niemożliwą do opanowania mozaikę tekstów. Dlatego nie tworzy jednej definicji. Uważa, że każda epoka i każda kultura inaczej wyznaczały jej kontur, który zmieniał się pod naciskiem różnych prądów, orientacji estetycznych, ideologii, nawet praktyk twórczych. Książka ma podwójną narrację: narracja linearna jako opowieść o dziejach gatunku poświęcona jest ogólnym prawidłom przebiegu procesu przemian komedii i składających się nań prądów; nie dążąc do syntezy czy kompletnej monografii przyjmuje postać opowiadania otwartego na uzupełnienia i dopowiedzenia, którymi są rozsypane opowiadania w opowiadaniu krótkie notatki, miniatury narracyjne, szkice, drobne okruchy historii, które można czytać w dowolnej konfiguracji. Autorka deklaruje: Konfrontacja obu narracji stanowi dla mnie istotny instrument opisu i rozumienia gatunku, pozwala dostrzec różnoczasowość każdej współczesności, wydobywa anomalie i ekscentryzmy. Składane razem obie narracje poświadczają rozchwiane, niemożliwe do uchwycenia i opisania dzieje gatunku, mówią o braku złudzenia, że da się dla komedii zbudować jakąkolwiek pełną wiedzę. Będzie to bowiem zawsze złożenie fragmentu potraktowanego jako całość i całości zszywanej z wielu fragmentów. Drugi tom Dziejów komedii polskiej obejmuje pierwszą fazę długiego okresu transformacji gatunkowej komedii od ostatnich lat przedrozbiorowych do odzyskania przez Polskę niepodległości. Rozpoczyna go zmierzch klasycystycznego modelu i poszukiwanie form odmiennych, jednoaktowych bądź komedii wychylonych ku farsie i bulwarowi, a wreszcie znajdujących oparcie w biedermeierze. Jest to wreszcie epoka Aleksandra Fredry, który choć marginalizowany, zdobył status Mistrza.
„Obserwowałem pianistów przez trzy tygodnie, pełen podziwu i współczucia dokumentując to, przez co przechodzą w decydującym punkcie swojej kariery. Niektórzy do ostatniego momentu nie opuszczali garderoby i wybiegali z niej wprost na schody prowadzące na scenę. Inni, mimo że wyszli z pokoju na korytarz, zamykali oczy, jakby chcieli być niewidzialni. Kolejni mieli swoje amulety – spinki do mankietów czy wisiorki, których dotykali do ostatniej chwili przed występem, pocierając palcami, z nadzieją, że szczęśliwy talizman odda swoją moc. Kiedy stali już w załomie za otwartymi drzwiami, w mroku tuż przy schodach prowadzących na scenę, myślałem o ich drodze do tego miejsca – latach ćwiczeń, wyrzeczeń, decyzji o udziale w Konkursie, przejściu przez eliminacje – i że teraz jest ta chwila próby, moment wdechu w ciszy przed pojawieniem się muzyki. […] Byłem nadgorliwy w swoim zadaniu, rejestrowałem więcej, niż sam oczekiwałbym tego od siebie. Chciałem utrwalić wszystkich, którzy tworzą ten Konkurs, a często pozostają w cieniu. Moje ujęcia na bieżąco wysyłane były do mediów lub uzupełniały okołokonkursowe realizacje Instytutu. Zgrywałem je nocami, a od rana rejestrowałem kolejne. Kiedy Konkurs się zakończył, mogłem spokojnie wrócić do stworzonego materiału. Podczas selekcji ujęć dostrzegłem potencjał zatrzymanych kadrów, możliwość wyeksponowania punktu kulminacyjnego sytuacji czy gestu. Wtedy przyszedł mi do głowy pomysł stworzenia książki fotograficznej, w której mógłbym wtajemniczyć słuchaczy w obrazy i emocje rozgrywające się poza sceną”.
Filip Dowjat
Biblia Jerozolimska w małym formacie z paginatorami. Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu w przekładzie z języków oryginalnych - Biblia Tysiąclecia, wydanie V, Poznań 2000; Wstępy, przypisy, komentarze i marginalia - La Bible de Jrusalem, Paris 1996. Wydanie polskie Biblii Jerozolimskiej, prawdopodobnie najpopularniejszej edycji Pisma świętego na świecie, to długo oczekiwana przez miłośników Słowa Bożego publikacja. Dzieło powstało dzięki inicjatywie Drogi Neokatechumenalnej w Lublinie na czele z nieżyjącym już jezuitą ks. Alfredem Cholewińskim SJ. Po uzyskaniu osobowości prawnej ruch Centrum Formacji Wspólnot Neokatechumenalnych w archidiecezji lubelskiej pod opieką bpa Zbigniewa Kiernikowskiego dokonał tłumaczenia i opracowania przypisów z Biblii Jerozolimskiej do tekstu wydania piątego Biblii Tysiąclecia, przyjętej przez Konferencję Episkopatu Polski jako tłumaczenie oficjalnie używane w sprawowanej przez Kościół liturgii. Jak napisał Prymas Polski Kardynał Józef Glemp "Biblia Jerozolimska, tłumaczona na różne języki świata, spełnia bardzo ważna rolę w doktrynalnym przekazie słowa objawionego dzięki wprowadzeniom, komentarzom i odnośnikom zamieszczonym na marginesach, umożliwiającym pogłębienie znajomości czytanych tekstów oraz nawiązanie do bogactwa całego przekazu Pisma świętego."
[…] Domem książki jest biblioteka: biblioteka (publiczna lub prywatna) to przestrzeń stworzona dla książek i ich odbiorców. A jednak na pewnym poziomie książki i biblioteki to dwie siły połączone specyficzną relacją, której podstawowym napędem jest napięcie, wynikające z ekspansywności jednej strony i nieuchronnej statyczności drugiej. Manguel zadaje niemal oczywiste w tym kontekście pytanie: czy jesteśmy w stanie tak planować przestrzeń biblioteczną, by z jednej strony uwzględnić nieopanowany przyrost nowych tytułów, z drugiej zaś odpowiedzieć na zmieniające się potrzeby czytelniczek i czytelników. Odpowiedź jest banalna -oczywiście, że możemy, nic innego nie robimy od kilku tysięcy lat. Chodzi o to, by tego rodzaju namysł i wynikające z niego działania prowadzić nieustannie, bowiem proces ten nigdy się nie skończy. Nigdy nie dotrzemy do punktu, w którym ukształtowana przez nas przestrzeń biblioteczna będzie doskonała. Dlatego tak niezwykle cenna jest inicjatywa kierownictwa Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Cypriana Norwida w Zielonej Górze, dlatego refleksje wszystkich prelegentek i prelegentów zaproszonych na międzynarodową konferencję naukowa pt. Modernizacja przestrzeni co dolej?" mogą być tak inspirujące. […]
Grzegorz Jankowicz
Książka Przypowieści Jezusa. Narracyjny klucz lektury przynosi omówienie opowiadań o królowaniu Boga zapisanych w Ewangeliach Mateusza i Łukasza. Zastosowane w komentarzu podejście wychodzi naprzeciw strukturze narracyjnej i polega na odtworzeniu i współtworzeniu przypowieści przez słuchaczy. W komentarzu przedstawiono najpierw dynamikę opowiadania poprzez powiązanie wydarzeń w przyczynowo-skutkową fabułę. Podczas tego etapu badania zwraca się uwagę na strategie narracyjne, poprzez które Jezus chce włączyć swoich słuchaczy w opowiadaną historię. Przedmiotem dalszej analizy są postaci występujące w utworze. Odkrywane są i interpretowane te wszystkie elementy narracji, przy pomocy których Jezus buduje" swoich bohaterów. Kolejny punkt komentarza to odczytanie orędzia przypowieści, które jest ściśle powiązane ze strukturą, sposobem i przedmiotem Jezusowego opowiadania. Na koniec zostaje przybliżony biblijny kontekst przypowieściowych obrazów, w którym nabierają one jeszcze większej głębi, koloru i blasku. Ks. dr hab. Wojciech Pikor, prof. KUL (ur. 1969), kierownik Katedry Egzegezy Ksiąg Prorockich w Instytucie Nauk Biblijnych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II oraz wykładowca w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie. Moderator Dzieła Biblijnego w Diecezji Pelplińskiej. Główne obszary jego badań to księgi prorockie Starego Testamentu, analiza narracyjna i retoryczna tekstów biblijnych oraz katecheza biblijna. Autor siedmiu książek (ostatnio wydał: Jak powstało Pismo Święte? Historia tekstu Biblii, Kielce: Jedność 2010, z filmem DVD) oraz ponad stu artykułów naukowych i popularno-naukowych z zakresu biblistyki.
Edycja limitowana z barwionymi kartkami. Tę książkę Antoine de Saint-Exupry uważał za swego rodzaju testament. Nie zdążył jednak jej ukończyć. Została opublikowana w 1948 roku, już po śmierci autora. Twierdza ma charakter utopii filozoficzno-społecznej. Saint-Exupry głosi w niej ideały humanizmu: braterstwa, wspólnoty i solidarności opartych na odpowiedzialności, odwadze i akceptacji obowiązku, dzięki którym człowiek w walce z przeciwnościami losu potrafi pokonać własną słabość i zdobyć się na bohaterstwo. Kultywuje też podstawowe wartości ludzkie: wierność, przyjaźń, miłość. Antoine de Saint-Exupry (1900-1944), francuski pisarz i pilot wojskowy. Urodził się w Lyonie, w rodzinie arystokratycznej. W wieku 21 lat uzyskał licencję pilota cywilnego, później zaś także wojskowego. W 1926 roku dostał pracę jako kurier, latał pomiędzy Francją i Afryką. W czasie II wojny światowej na własną prośbę dołączył do lotnictwa amerykańskiego. Latał na loty zwiadowcze, podczas jednego z nich zaginął, prawdopodobnie zestrzelony przez niemiecki myśliwiec. Do najważniejszych dzieł Saint-Exupry'ego należą: Nocny lot (1931), Mały Książę (1943), Ziemia planeta ludzi (1939).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
