W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
ALE MIAŁEM CIEKAWE ŻYCIE
Autorzy: ks. Mieczysław Maliński
klasyfikacja: życie i wiara
kategoria: Biografie i świadectwa
Początkowo książka miała inny tytuł: Ale miałem wspaniałe życie. Tylko powiedziano mi: „Nie przesadzaj. Zresztą to jest dwuznaczne słowo: «wspaniałe». Zmieniłem na „ciekawe". Chociaż to jest też dwuznaczne słowo. Ale może i lepsze. Bo ta książka jest o życiu w nieludzkim czasie. O życiu za wszelką cenę ludzkim i zgodnym z Ewangelią. A to znaczy: żyć z szacunkiem dla każdego człowieka, niezależnie czy wróg, czy przyjaciel. A równocześnie być wolnym. Nawet w najbardziej groźnych sytuacjach.
I o tym jest ta książka. Dla jednych interesująca i ważna, dla innych nudna. Jednak dla wszystkich - świadectwo.
Ks. Mieczysław Maliński (okładka)
dodatkowe info.: W prezencie film DVD o Ks. Malińskim
format WAM: A5+: 136×210 mm
stron: 480
ISBN: 978-83-7318-928-7
rodzaj oprawy: miękka
cena detaliczna: 39,90 zł.
Encyklopedia nauk filozoficznych stanowi systemowe przedstawienie całej myśli Hegla, obejmujące najważniejsze elementy jego filozofii: naukę logiki, filozofię przyrody oraz filozofię ducha. Dzięki temu czytelnik może lepiej zrozumieć wewnętrzny związek tych działów i prześledzić logiczne powiązanie spekulatywnej nauki o bycie z analizami zagadnień przyrodniczych oraz nauką o rozwoju ducha, od jego form subiektywnych aż po sztukę, religię i filozofię. Ze wszystkich dzieł Hegla to właśnie Encyklopedia najlepiej ukazuje największą ambicję Heglowskiego systemu: myślowe ujęcie całości rzeczywistości w formie nauki.
Dzienniczek zawiera osobiste zapiski siostry Faustyny, polskiej zakonnicy zmarłej w 1938 r., wizjonerki i mistyczki, której Jezus zlecił przekazanie światu orędzia o Bożym Miłosierdziu. Niezwykłe dzieło duchowe, zachwycające swą prostotą i mądrością. Kieruje ono do każdego z nas osobiste wezwanie do bezgranicznego zawierzenia Bogu, który jest „samym Miłosierdziem”.
Dzienniczek zawiera osobiste zapiski siostry Faustyny, polskiej zakonnicy zmarłej w 1938 r., wizjonerki i mistyczki, której Jezus zlecił przekazanie światu orędzia o Bożym Miłosierdziu. Niezwykłe dzieło duchowe, zachwycające swą prostotą i mądrością. Kieruje ono do każdego z nas osobiste wezwanie do bezgranicznego zawierzenia Bogu, który jest „samym Miłosierdziem”.
Książka wydobywa na światło dzienne sekrety wykorzystywanej przez ninja sztuki kontroli oddechu, która sprzyja zdrowiu i długowieczności. Autor podaje techniki wszechstronnego doskonalenia ciała i umysłu oraz rozwijania wewnętrznej i zewnętrznej siły, która czyni człowieka odpornym na "jad węża i pazur tygrysa".
Niniejszy tom jest szóstą pozycją aksjologiczną przygotowaną przez zespół lubelskich etnolingwistów we współpracy z badaczami z kilku ośrodków polskich i zagranicznych. Zawiera on drugą część referatów z międzynarodowej konferencji naukowej EUROJOS VI pt. „Koncepty DOM, EUROPA, WOLNOŚĆ, PRACA, HONOR / GODNOŚĆ w aksjosferze Słowian i ich sąsiadów”.
Dzieje Pawła z Tarsu"" są dziełem wielkiego erudyty, który nawet skomplikowane sprawy potrafił przedstawiać w sposób prosty, jasny, zrozumiały. ks. Roman Bartnicki Paweł z Tarsu, prześladowca chrześcijan, nawraca się w drodze do Damaszku. Co sprawia, że faryzeusz, człowiek wykształcony w Jerozolimie, przyjmuje chrzest, by ruszyć w podróż, która odmienia losy świata i Kościoła? Ks. Eugeniusz Dąbrowski, biblista i tłumacz Nowego Testamentu, przez długi czas był jedynym Polakiem posiadającym stopień doktora nauk biblijnych, który otrzymał z rąk kard. Eugenio Pacelliego, przyszłego Pius XII. W ,,Dziejach Pawła z Tarsu"", które były codzienną lekturą prymasa Stefana Wyszyńskiego w czasie jego internowania, ks. Dąbrowski autora listów do Rzymian pokazuje w świetle licznych odniesień do źródeł powstałych w trakcie życia Apostoła. Otrzymujemy w ten sposób opowieść o człowieku, Kościele, historii, polityce i literaturze. Opowieść o tym, jak wszystkie te elementy oddziaływają na siebie i wzajemnie się uzupełniają.
Zbiór szesnastu artykułów (…) stanowi interesującą całość z trzech powodów. Po pierwsze, umożliwia przyjrzenie się wielu zjawiskom zachodzącym współcześnie na wsi polskiej (nowe zasady produkcji żywności i ich konsekwencje społeczne oraz kulturowe, stosunek mieszkańców wsi wobec przyrody, znaczenie migracji zarobkowych czy też rozwój społeczeństwa obywatelskiego). Po drugie, daje wgląd w to, jakimi tematami zajmuje się obecnie polska socjologia wsi (jak wyżej). Po trzecie wreszcie, stawia pytania o kondycję samej dyscypliny, o stosowane w jej obrębie założenia i metody badawcze, a więc o kształt aktualnego paradygmatu badawczego.
(z recenzji I. Bukraby-Rylskiej)
Nie znika jednak z rzeczywistości społecznej specyficzny splot warunków, który bywa nazywany wymiarem wiejskim (rural). (…)
Rozwijając współpracę z przedstawicielami innych dyscyplin, socjologia wsi podejmuje więc nowe problemy badawcze i redefiniuje własny przedmiot badań. Ma to związek zarówno z zachodzącymi zmianami społecznymi, których następstwa obserwuje się także na wsi, jak i rozwojem socjologii i wyłanianiem się nowych obszarów zainteresowań. Na skutek zmian społecznych kurczy się świat społeczny, utożsamiany dotychczas z wsią i wiejskim sposobem życia. Świadczy o tym zanik wielu charakterystyk składających się na specyfikę przestrzeni wiejskiej, których występowanie umożliwiało odróżnianie wsi od miasta. Procesy społeczne, takie jak globalizacja, suburbanizacja, urban sprawl, dezagraryzacja prowadzą do kształtowania się nowych form społeczno-przestrzennych, łączących cechy obu struktur osadniczych, zamazując czytelne niegdyś granice i podziały.
(z Wprowadzenia Hanny Podedwornej)
Umiłowanie przeszłości z jej legendarnymi akcentami, duchowa aura zakątka w widłach rzek Warty i Cybiny skłoniły mnie do przygotowania tej publikacji w o wiele szerszej prezentacji, niż to czyniłem w albumach o Poznaniu. Każda epoka wnosiła swą cząstkę do obrazu architektonicznego i duchowego Ostrowa Tumskiego. Dominującym akcentem
minionych stuleci pozostaje jednak katedra.
Zastanowić się wypada, jakie czynniki wpłynęły na to, że świątynia przetrwała nie tylko zmienne koleje losu, ale dziś należy do najprężniejszych ośrodków duchowych tego regionu – Wielkopolski. Zacznę od srebrnopiórego orła, jego postać stała się znakiem plemion, które utworzyły państwo polskie na rozległych, lesistych równinach w dorzeczach Wisły i Odry. Stara legenda, przekazywana z pokolenia na pokolenie o najstarszym przodku polskim Lechu tu też ma miejsce.
Kiedy w 1295 roku książę wielkopolski Przemysł II, dokonując kolejnej próby zjednoczenia ziem polskich, przywdział koronę królewską, kazał na swej majestatycznej pieczęci umieścić orła w koronie i napis głoszący, że „Zwrócił sam Najwyższy zwycięskie znaki Polakom”. To był prolog do tego, czego świadkami były kolejne pokolenia, tworzenia się państwa Polan i Rzeczypospolitej. Pracując nad albumem, obcowałem z epokami powstawania kolejnych dzieł sztuki sakralnej, którymi uposażano świątynię, były niszczone, ale i odtwarzane od nowa wielokroć. Wszystko co zostawiamy po sobie, staje się źródłem historycznym, które zawiera informacje o przeszłości. Moja prezentacja poświęcona jest tym akcentom z historii katedry, które godne są wyróżnienia i stałego miejsca w naszej pamięci.
Spacerując po Ostrowie Tumskim, myślałem, ile jeszcze tajemnic kryje ta uświęcona ziemia.
Zwiedzając katedrę, odnosimy wrażenie, że historia która zaczęła się tu setki lat temu, trwa do
dziś. Była ona świadkiem najważniejszych wydarzeń w dziejach naszego kraju. Mieszko I przygotował na przyjazd czeskiej księżniczki Dąbrówki nie tylko pałac, ale i kaplicę. Była to pierwsza świątynia na ziemiach polskich. Zbudowano też potężne baptysterium z misami chrzcielnymi dla ludu. W świątyni znajduje się wiele cennych dzieł sztuki, część z nich trafiła tu po 1945 roku, obfitość możemy zobaczyć w Muzeum Archidiecezjalnym – dawnej Akademii Lubrańskiego. Kościół katedralny był miejscem wielu wydarzeń historycznych. Do takich należały m.in. pogrzeby średniowiecznych królów i książąt. Świątynia jest najstarszą nekropolią władców z dynastii piastowskiej.
Prezentowany album to właśnie wynik spotkania z tymi, którzy na przestrzeni ponad tysiąca lat tworzyli to miejsce. Uważam, że nawet pośredni sposób obcowania ze sztuką sakralną przez oglądanie fotografii, przeczytanie paru zdań o architekturze, o rzeźbie i malarstwie, drewnie uszlachetnionym ręką artysty – w jakiś sposób wzbogaca naszą wiedzę historyczną i dostarcza niezapomnianych wrażeń.
Informacje o przedstawionych zabytkach mają formę zwięzłych not, obejmujących istotne dane każdego obiektu. Wszystkich, którzy uczestniczyli w tworzeniu tego albumu, będę wspominał z wielką sympatią. Szczególne podziękowania przekazuję Arcybiskupowi Metropolicie Stanisławowi Gądeckiemu, księdzu proboszczowi Ireneuszowi Szwarcowi, ks. Marianowi Lewandowskiemu, ks. Michałowi Maciołce, bratu Józefowi Przybyszowi za okazanie dobrej woli i pomocy przy gromadzeniu materiałów fotograficznych i merytorycznych.
Przy technicznym kształtowaniu wizerunku tej książki współpracował ze mną Bogusław Trybus.
Mam nadzieję, że ten album stanie się naszą wspólną radością.
Konrad Kazimierz Czapliński
Teksty mistyczne charakteryzują się wielkim bogactwem obrazów, poprzez które różni autorzy starali się przybliżyć prawa duchowego wzrostu. Chociaż każdy z nich wydaje się być inną historią, tak naprawdę wszystkie mówią o wyprawie w to samo miejsce – w głębię twej duszy. Za każdym razem jednak widzianej z innej perspektywy.
Książka ta, dzięki klarownemu opisaniu różnych źródeł powstawania problemów i konfliktów społecznych, daje podstawy do zrozumienia także dzisiejszych gospodarczych oraz kulturalnych problemów. Obecnie świat szuka prawidłowych kierunków rozwoju. Autor nie podaje gotowych schematów rozwiązań, bo społeczne życie zmienia się pod wpływem wielu czynników, do których powinny się dostosować na bieżąco gospodarka i prawo, jednak opisuje zasady, którymi powinno kierować się państwo, by umożliwić harmonijny rozwój w sferze gospodarczej, prawnej i kulturalnej . Sfera gospodarcza, a także sfera państwa, która zajmuje się opracowywaniem prawa oraz sfera kultury i edukacji, która wspiera indywidualny rozwój każdego człowieka, powinny rozwijać się niezależnie, zgodnie z zasadą trójpodziału społecznego, chociaż muszą ze sobą odpowiednio współpracować.
Jest to empiryczne studium globalizacyjnych wpływów i wyzwań oraz radzenia sobie z nimi przez osoby młode i w średnim wieku, zamieszkujące polską prowincję. Pojęcie „prowincji” jest tu stosowane z czysto pragmatycznych względów; odrzucamy wartościujące konotacje tego terminu; dotyczy on po prostu tych wszystkich, którzy mieszkają poza metropoliami i wielkimi miastami.
Punktem wyjścia jest proste spostrzeżenie, że na poziomie globalnym zachodzą zjawiska i procesy, na które jako jednostki i członkowie grup społecznych nie mamy wpływu. Są nam narzucone, dzieją się poza możliwościami naszego oddziaływania, lecz zarazem – czy chcemy tego, czy nie – wpływają na nasze życie, zmuszają do zmian, wytrącają z rutyny, stawiają nas w nowych sytuacjach, ogólnie: domagają się jakichś naszych reakcji.
To jest najogólniejszy kontekst stawianych w książce zagadnień, które w wielkim uproszczeniu można sprowadzić do następujących pytań:
• czy globalizacyjne wyzwania rzeczywiście „schodzą” na poziom jednostek i małych grup?
• czy wyzwania, jakie niesie globalizacyjno-ponowoczesny świat, zagrożenia, jakie być może z nim się wiążą, nie są wyolbrzymione, przedwcześnie nagłośnione?
• czy nie jest tak, że są to zjawiska ważne dla Nowego Jorku, Hongkongu, Londynu, Brukseli czy Frankfurtu, ale nie dla Kolbuszowej, Zamościa, Kartuz lub Kłodzka?
Po sformułowaniu diagnozy na temat zakresu odczuwanych presji i wyzwań globalizacyjnych pytamy:
• jakich obszarów one dotyczą i jak sobie z nimi radzimy?
Odpowiadając, koncentrujemy uwagę na trzech sferach naszej aktywności: pracy, życia rodzinnego i czasu wolnego.
W prezentowanej publikacji autor przedstawia od strony praktycznej proces tworzenia biznesplanu dla dowolnej organizacji gospodarczej. Nowatorską formułą książki jest jej układ składający się z pytań i odpowiedzi. Są to pytania, które najczęściej zadają sobie osoby po raz pierwszy przystępujące do samodzielnego tworzenia biznesplanu. Autor udziela na nie merytorycznych i wyczerpujących odpowiedzi, które w znacznym stopniu ułatwiają przygotowanie własnego dokumentu. Układ książki jest jasny, czytelny i wynika z proponowanej struktury biznesplanu. Autor zaprezentował również najważniejsze źródła finansowania działalności przedsiębiorstw ze wskazaniem na zalety i wady każdego z nich.
„O modlitwie” to tekst rekolekcji wygłoszonych przez o. Jorge Mario Bergoglio SJ w 1990 roku w La Plata zawiera cenne wskazówki na temat m.in. modlitwy w obecności Boga, modlitwy wstawienniczej i we wspólnocie, samotności przed Bogiem, ograniczeń i słabości modlitwy oraz różnic w modlitwie do Ojca, do Syna lub do Ducha Świętego.
Książka zawiera także praktyczna zachętę do modlitwy: „modlitwę pięciu palców”, która propagował arcybiskup Buenos Aires, obecnie Papież Franciszek. To prosty sposób, dostępny nawet dla dzieci, aby każdego dnia praktykować modlitwę za tych, którzy jej naprawdę potrzebują: za bliskich, za rodziców, nauczycieli, profesorów i katechetów, za przełożonych, sprawujących władze i stanowiących prawa, za pogrążonych w trudnościach, a na końcu – widząc już swoje problemy we właściwej perspektywie – za samych siebie. Warto stosować te metodę i rozpowszechniać ją wśród rodziny i znajomych oraz we wspólnotach. Dodatek stanowią modlitwy wypowiedziane publicznie przez Ojca Świętego.
Papież Franciszek jest człowiekiem wielkiej modlitwy. Jego siłą jest głębokie życie duchowe oraz doświadczenie duchowości ignacjanskiej, praktykowanej przez jezuitów. Oby „szkoła modlitwy” Papieża Franciszka sprawiła, że cała rodzina Kościoła przylgnie jeszcze bardziej do Chrystusa przez modlitwę.
Jego pierwsze słowa jako biskupa Rzymu, a także pamiętna prośba do wiernych o błogosławieństwo i modlitwę, zanim sam udzielił błogosławieństwa, rezygnacja z apartamentów papieskich, pochwała prostego stylu życia oraz wołanie o „Kościół ubogi dla ubogich” – to wszystko wyraża się w imieniu, które przybrał – Franciszek.
W obliczu wszystkich ran, które przysparzają cierpień dzisiejszemu Kościołowi, Ojciec Święty podkreśla na nowo odpowiedzialność osób świeckich, konieczność budowania „od samego dołu”, potrzebę wypełniania misyjnego posłania, by iść na peryferie świata i społeczeństwa, docierając aż do ludzi najuboższych – nie tylko w sensie materialnym, lecz także duchowym.
Przyjęcie przez papieża imienia św. Franciszka z Asyżu wskazało na rzeczywisty program tego pontyfikatu, a zarazem stało się zapowiedzią odnowy Kościoła. Co więcej, na Stolicę Piotrową po raz pierwszy został wybrany biskup z Ameryki Łacińskiej i jezuita, który w dodatku nie był wcześniej osobą powszechnie rozpoznawalną.
Kościół przetrwa i w dużej mierze będzie to zawdzięczał wysiłkowi, jaki wkłada w kształtowanie siebie jako wspólnoty naśladowców Chrystusa. Do tego też wzywa nas życiowa postawa pierwszego papieża z drugiej półkuli – papieża, któremu na imię Franciszek.
Hans Waldenfels (ur. 1931) – jezuita, profesor teologii fundamentalnej, teologii religii niechrześcijańskich i filozofii religii na Uniwersytecie w Bonn. Jest uznanym autorem wielu książek, wydanych także w Polsce.
Wybór tekstów jednego z najwybitniejszych polskich myślicieli XX wieku, prekursora chrześcijańskiego liberalizmu, rozważającego zagadnienia m.in. istoty i granic wolności, natury komunizmu, zasad wolnego rynku, cywilizacyjnych konfliktów między Polską a Rosją.
Myśl bohatera niniejszej monografii otwiera przed czytelnikiem świat nietuzinkowej refleksji nad rzeczywistością. Lektura jego pism może bowiem stanowić dobre źródło inspiracji również dla współczesnych badaczy polityki. Paradoksalnie, niemal idiolektyczny styl i bardzo specyficzne pole zainteresowań powoduje, że odczytywanie i interpretowanie jego dzieł stanowi nie tylko odkrywanie terra incognita dorobku polskiej myśli, ale może również być punktem wyjścia do diagnozy współczesnego stanu społeczeństwa. Po tylu latach Kochanowski dostarcza współczesnym zestaw niezwykle cennych pytań, które już dziś, żyjąc w egalitarnym społeczeństwie, coraz trudniej sformułować.
Przygotowując i spożywając jedzenie, opowiadamy o sobie. Niektórzy kreują te opowieści świadomie, inni nie. Lektura książki "W garnku kultury" może być krokiem w kierunku pogłębienia świadomości kulinarnych sygnałów, jakie wysyłamy każdego dnia (i jakie do nas docierają, wysyłane przez innych).
Książka podzielona została na trzy zasadnicze części o zróżnicowanej tematyce. Pierwsza – "Jedzenie w (nie)świadomości" – zawiera teksty, których autorzy podejmują refleksje nad funkcjami, jakie spełnia jedzenie w naszym codziennym życiu, oraz nad tym, na ile zdajemy sobie sprawę z wyjątkowego potencjału kulinariów w wyrażaniu i kreowaniu naszej tożsamości, systemu wartości itd.
Jednak kulinaria związane są nie tylko z czynnością spożywania, ale też oglądania i tworzenia. Dlatego druga część książki poświęcona jest "Medialnym i artystycznym kontekstom jedzenia".
Trzecia część książki zabiera czytelnika w najmroczniejsze strefy kulinarnych doświadczeń. Od razu zatem ostrzegamy, że tym razem nie będzie smacznie i przyjemnie. Podjęte tam zostają bowiem rozważania nad tymi kontekstami jedzenia, które zwykle są pomijane jako wstydliwe, szokujące, wkraczające w przestrzeń tabu: głód, kanibalizm, wydalanie itd.
Spis treści
Aleksandra Drzał-Sierocka, Wstęp
Wiesław Godzic, Aleksandra Kleśta-Nawrocka, Lucyna Zembowicz, Marta Dymek, Radosław Muniak, Jeść! Kulturowe konteksty jedzenia (zapis debaty)
CZĘŚĆ I: Jedzenie w (nie)świadomości
Joanna Mroczkowska, Praca w domu czy w gospodarstwie: wartościowanie zajęć domowych kobiet wiejskich
Dominika Potkańska, Zmierzch epoki tradycyjnego konsumenta, czyli jak wspólne zakupy ekologicznej żywności kształtują tożsamość społeczną młodych Polaków. Odradzający się ruch żywieniowy kooperatyw spożywczych w Polsce – przykład Warszawy
Ariel Modrzyk, Marnotrawstwo żywności. Zarys podstawowych uwarunkowań ekonomicznych i kulturowych
Agnieszka Długosz, Tomasz Trąbiński, Uważne jedzenie jako forma praktyki duchowej i filozofia codzienności
CZĘŚĆ II: Medialne i artystyczne konteksty jedzenia
Karol Jachymek, Wszystko czerwone. Coca-cola, PRL i kino polskie
Joanna Jeśman, Sztuka kulinarna postczłowieka, czyli bioartystyczny Master Chef
Monika Sońta, Blogowi profesjonaliści w kuchni, czyli o energii społecznej przełożonej na internetowe statystyki
Katarzyna Twardowska, „Baby do garów! ”, czyli feminizm od kuchni. Kulinaria w perspektywie genderowej
Agata Ciastoń, Kucharz na szklanym ekranie, czyli o różnych obliczach programów kulinarnych
CZĘŚĆ III: Nieprzyjemne jedzenie
Mateusz Skrzeczkowski, Sprawstwo w obliczu granicznego doświadczenia głodu w lagrze
– niemoralność heroicznej etyki
Radosław Filip Muniak, Filozofia kanibalizmu
Aleksandra Drzał-Sierocka, Food film na opak. Antyestetyczny wymiar jedzenia w filmach Wielkie żarcie, Super Size Me oraz Kucharz, złodziej, jego żona i jej kochanek
Kontynuując swą podróż przez stulecia, Jerzy Besala przygląda się tym razem uczuciowości i obyczajowości właściwej dla XVI, XVII i XVIII wieku. To epoka odkryć geograficznych, wielkich przemian związanych z rozwojem handlu, wytwórczością, urbanizacją, szczególnie we Włoszech, gdzie już w XVI wieku połowa ludności mieszkała w miastach. To także okres reformacji, zmian teologicznych i przeobrażeń w podejściu do płciowości, edukacji kobiet z elit, rozwoju druku.
Nadchodziły nowe czasy dla obu płci, średniowieczny wzorzec załamywał się. Mężczyźni przestawali być dominantami w realizowaniu „miłości” jako pożądania. Wykształcone królowe, jak osławiona francuska Margot de Valois, potrafiły gardzić „prostackimi” mężczyznami w stopniu dotąd niespotykanym, pisać – jak byśmy powiedzieli dziś – feministyczne teksty i otwarcie realizować swe seksualne potrzeby. Złość kobiet, wynikająca z nierówności praw, od XVI wieku dość łatwo zaczęła wydobywać się na powierzchnię życia publicznego.
W czwartym tomie Miłości i strachu przeczytamy m.in. o romansach i miłosnej manipulacji wśród polskich i europejskich elit, maskach dworskich i etykiecie, uczuciach „zreformowanych” i skrytych w klasztorach, żądzach po szlachecku i rozkoszach chłosty.
Z okazji kanonizacji Jana XXIII ukazuje się jego biografia, napisana przez wybitnego znawcę jego postaci i dzieła, Giuseppe Alberigo, zasłużonego zwłaszcza w czasie przygotowywania dokumentów w związku z procesem beatyfikacyjnym (początek lat 90.). To opracowanie pokazuje, że przy bliższym poznaniu życia papieża Jana nie tylko staje przed nami wzorcowe doświadczenie chrześcijańskie, ale w jego drodze życiowej odnajdujemy klucze do odczytania i zinterpretowania przyspieszonej odnowy Kościoła, której korzenie w znacznej mierze tkwią w nowości, jaką św. Jan XXIII wniósł w historię papiestwa. Osoba i pontyfikat św. Jana XXIII wciąż bowiem stanowią istotny punkt odniesienia i nieodwracalny moment w rozwoju współczesnego chrześcijaństwa, a zwłaszcza katolicyzmu rzymskiego.
Z lektury duchowej biografii św. Jana XXIII wyłaniają się trzy zasadnicze elementy, które pozostaną stałymi punktami odniesienia w całym jego życiu. Przede wszystkim jest to jego nieustanne dążenie do uświęcenia, wierności łasce; następnie jego obserwacja wydarzeń zarówno małej, jak i wielkiej historii; trzecim elementem jest Kościół, najbliższy mu horyzont w całej jego egzystencji. Na tle pozornej „zwyczajności” jego gestów – w których ocenie zdarzało się, że mylono prostotę z powierzchownością, posłuszeństwo z biernością, pokorę z bezosobowością – wybija się jego świetlana postać „dobrego giganta”, zdolnego sprawić, by wszyscy ludzie bezpośrednio odczuli miłość Ojca.
Giuseppe Alberigo (1926-2007), profesor zwyczajny historii Kościoła na Uniwersytecie Bolońskim, przez prawie pięćdziesiąt lat był duszą i sekretarzem Instytutu Nauk Religijnych, a także redaktorem naczelnym czasopisma Cristianesimo nella storia. Uniwersytety w Monachium, Strasburgu i Münster przyznały mu doktoraty honoris causa z teologii. Współpracował w przygotowaniu dokumentacji do procesu beatyfikacyjnego Jana XXIII. Pod jego redakcją ukazała się Storia del Concilio Vaticano II (1959-1965) [Historia Soboru Watykańskiego II (1959-1965)] w 5 tomach, publikowana jednocześnie w 6 językach od 1996 roku.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
