W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Pierwszy tom nowej serii Mistrzowie Polskiej Fotografii przedstawia postać Fortunaty Obrąpalskiej (1909-2004) - jednej z niewielu kobiet, które w XX wieku zapisały się trwale w historii polskiej fotografii. Jej pasja narodziła się w Wilnie - mieście, które przed wojną było fotograficznym królestwem Jana Bułhaka. Inspirująca znajomość z Bułhakiem, nawiązana w 1938 roku, zaważyła na piktorialnym charakterze wczesnych prac artystki, wpisujących się w nurt fotografii krajobrazowej.Po przeprowadzce do Poznania zaczęła tworzyć prace z pogranicza surrealizmu i abstrakcji. Jej słynny cykl Dyfuzja w cieczy z 1948 roku został doceniony za wyjątkowe połączenie walorów dokumentalnych i artystycznych. Eksperymentowała z technikami fotograficznymi, takimi jak pseudosolaryzacja czy bromografika, a jako członkini awangardowej grupy 4F+R brała udział w przełomowych wystawach.Album opracowany przez Monikę Kozień, kuratorkę pracującą w Muzeum Fotografii w Krakowie, prezentuje starannie wyselekcjonowany zbiór prac z najważniejszych etapów twórczości Obrąpalskiej.
Czy Warszawa potrafi rozpoznać talent? Czy potrafi go zatrzymać? A może część najcenniejszych kompetencji pozostaje niewidoczna, niedoceniona lub niewykorzystana? Warszawa ma talent to pierwsza tak kompleksowa analiza roli wykwalifikowanych migrantów spoza Unii Europejskiej w rozwoju współczesnej stolicy Polski. Autorzy pokazują Warszawę jako dynamiczny węzeł globalnych przepływów talentów - miasto, które przyciąga specjalistów z Europy Wschodniej i Azji, ale jednocześnie staje przed wyzwaniem skutecznego wykorzystania ich potencjału. Publikacja łączy najnowsze dane statystyczne, analizy rynku pracy, innowacyjne źródła cyfrowe (LinkedIn Talent Insights), wywiady eksperckie, historie migrantów oraz wyniki autorskiego narzędzia samooceny kompetencji Moja Migracja. Dzięki temu Czytelnik otrzymuje nie tylko diagnozę sytuacji, lecz także jedyny w swoim rodzaju wgląd w doświadczenia osób, które zdecydowały się budować swoją przyszłość zawodową właśnie w Warszawie. Książka odpowiada na kluczowe pytania: skąd Warszawa pozyskuje talenty?jakie kompetencje wnoszą migranci do stołecznej gospodarki?które sektory najbardziej korzystają z ich wiedzy i doświadczenia?jakie bariery utrudniają wykorzystanie ich potencjału?co decyduje o sukcesie zawodowym migrantów w Polsce?jak projektować polityki miejskie i migracyjne oparte na talentach? To publikacja dla badaczy, samorządowców, pracodawców, ekspertów rynku pracy, studentów oraz wszystkich zainteresowanych przyszłością Warszawy jako nowoczesnej, otwartej i konkurencyjnej europejskiej metropolii. Co wyróżnia tę książkę? pierwsze tak szerokie opracowanie poświęcone talentom migracyjnym w Warszawienowatorskie połączenie danych ilościowych i jakościowychperspektywa samych migrantów i migrantekpraktyczne znaczenie dla polityk miejskich, migracyjnych i rynku pracyunikalne spojrzenie na Warszawę jako centrum globalnej mobilności talentów Warszawa ma talent. Pytanie brzmi: czy potrafimy go dostrzec i wykorzystać? Książka może przywrócić równowagę w debacie publicznej o migracjach, zdominowanej ostatnio przez kwestie bezpieczeństwa, a pomijającej wkład cudzoziemców w rozwój gospodarczy i technologiczny Polski - z recenzji dr Dominiki Pszczółkowskiej Będzie to niewątpliwie cenna pozycja nie tylko dla badaczy i studentów, ale także decydentów i praktyków - z recenzji dr Marty Pachockiej Publikację przygotował zespół badawczy związany z Centrum Badań nad Zmianą Społeczną i Mobilnością Człowieka (CRASH) Akademii Leona Koźmińskiego: Izabela Grabowska, Magdalena Gawrońska, Agnieszka Bezat, Ivanna Kyliushyk oraz Emil Chról. Książka stanowi rezultat wieloletnich badań prowadzonych w projektach krajowych i międzynarodowych dotyczących migracji, mobilności talentów oraz rynku pracy.
Czas obchodów Święta Plonów to równonoc jesienna, 21 września, czas refleksji, wyciszenia, a jednocześnie koniec ciężkich prac i zbierania plonów, a więc jest to również święto dostatku i obfitości. Święto Plonów miało na celu celebrację urodzaju i dostatku. Miało zapewnić przetrwanie trudnego czasu jesieni i zimy, kiedy na polach i w lasach nic nie rosło, dlatego nasi przodkowie przywiązywali tak duże znaczenie do wypełniania tradycyjnych rytuałów związanych z tym świętem, a skoro miały one zapewnić dotrwanie do wiosny nic dziwnego, że tak dużą rolę przydawano jedzonym w dniu równonocy jesiennej przy rozpalonym ognisku i na uroczyście nakrytych stołach pokarmom. Święto Plonów to cudowny czas w Naturze, czas, kiedy wszystko jest, czas bogactwa i obfitości, radości z wykonanej pracy i zapewnienia sobie i rodzinie bezpieczeństwa na długie jesienne i zimowe dni i noce. To odpowiednia pora, by celebrować dostatek i cieszyć się z tego, czego się dokonało od Święta Wiosny, nieważne przy tym, czy pracowaliśmy na roli, czy w biurze, czy robiliśmy to tylko dla siebie, czy też dla innych.
Dokąd trafiają rzeczy, które wyrzucamy? Ta zabawna i pełna ciekawostek książka zabiera dzieci w niezwykłą podróż śladami śmieci - od kosza na odpady aż do sortowni, recyklingu i ponownego wykorzystania.Mali czytelnicy poznają pracę ludzi, pojazdów i maszyn, które pomagają przetwarzać papier, plastik, szkło i inne materiały. Dowiedzą się, dlaczego warto segregować odpady, jak powstają nowe przedmioty ze starych rzeczy oraz że nawet małe codzienne wybory mogą pomóc chronić naszą planetę.
Wejdź w przestrzeń wyciszenia i wewnętrznego pokoju W świecie pełnym pośpiechu, hałasu i natłoku bodźców coraz częściej tęsknimy za miejscem, w którym można odetchnąć, wyciszyć się i odzyskać kontakt z tym, co naprawdę ważne. Popularny dziś trend cocooningu – tworzenia wokół siebie przestrzeni bezpieczeństwa, prostoty i równowagi – może stać się inspiracją również dla życia duchowego. Razem z Przemysławem Gwaderą, jezuitą, duszpasterzem akademickim i doświadczonym rekolekcjonistą, zbudujesz duchową przystań, która pozwoli ci doświadczyć ukojenia i z uważnością spojrzeć na swoje życie. Przekonasz się, że twój wewnętrzny azyl nie jest odcięciem się od świata, lecz drogą do odzyskania tu i teraz głębokiej harmonii płynącej ze spotkania z Tym, który jest naszym Pokojem. W rozpędzonym świecie przepełnionym obowiązkami często brakuje nam czasu, by na chwilę przystanąć, skontaktować się ze sobą i z Bogiem. Kropla duchowości to seria książek najlepszych autorów, pozwalających w krótkiej i treściwej, codziennej lekturze dotknąć tego, co w życiu najważniejsze. Zatrzymaj się i ugaś pragnienie. Przemysław Gwadera SJ – rekolekcjonista, kierownik duchowy. Prowadzi kanał Duchowość cielesności na YouTube, gdzie mówi o tym, w jaki sposób nasze ciało może nam pomagać w otwieraniu się na Bożą miłość. Oprócz duchowości, interesuje się psychologią oraz neuronaukami. Obecnie posługuje jako duszpasterz akademicki w Kopenhadze przy kościele Św. Augustyna.
Wyjątkowy przewodnik na pierwsze piątki miesiąca
Dlaczego bierzemy udział we mszy w dziewięć pierwszych piątków miesiąca?
Jakie obietnice złożył Jezus wszystkim tym, którzy przybliżą się do Jego Najświętszego Serca i przyjmą płynącą z Niego nieskończoną miłość?
Czy te obietnice naprawdę się spełniają?
Takie pytania zadaje sobie wiele dzieci, które po Pierwszej Komunii zapraszane są przez Kościół do praktykowania nabożeństwa dziewięciu pierwszych piątków miesiąca. Wśród zaciekawionych wyjątkowymi obietnicami znaleźli się Ola i Piotrek, którzy z niecierpliwością oczekują na comiesięczne msze. Podczas nich ksiądz Piotr, odwołując się do życia św. Carla Acutisa, szczegółowo i przystępnie objaśnia, o co w tym wszystkim tak naprawdę chodzi.
Z jego podpowiedzi mogą skorzystać także rodzice i dziadkowie. Zainspirować mogą się nimi również księża prowadzący szkolne msze pierwszopiątkowe oraz katecheci przygotowujący dzieci do Pierwszej Komunii Świętej.
Jak zmienia się bezpieczeństwo państwa, gdy granica staje się przestrzenią napięcia, a migracja narzędziem presji politycznej? Książka Kamili Dumkiewicz wypełnia lukę wydawniczą w zakresie nielegalnej imigracji na pasie granicznym północno-wschodniej Polski, oferując rzetelną analizę funkcjonowania systemu bezpieczeństwa pogranicza. Autorka prowadzi czytelnika przez obszar, w którym codzienność splata się z dynamicznymi przepływami ludności. Zadaje pytania o skalę i charakter nielegalnej imigracji oraz o to, jak lokalne społeczności odczuwają związane z nią zagrożenia. Wykorzystanie aktualnych danych czyni tę książkę wiarygodnym przewodnikiem po jednym z najważniejszych wyzwań bezpieczeństwa XXI wieku.Książka pokazuje, jak migracje nieregularne oddziałują na życie społeczności przygranicznych i jak kształtują się interpretacje bieżących wydarzeń. Zestawienie obrazu realnych zagrożeń, emocji mieszkańców, ocen instytucji odpowiedzialnych za bezpieczeństwo i prognoz dotyczących dalszej dynamiki zjawiska pozwala lepiej zrozumieć, w jaki sposób procesy geopolityczne przenikają do codziennych doświadczeń i wpływają na poczucie stabilności.Oparta na szerokich badaniach terenowych i analizie danych instytucjonalnych książka jest cennym źródłem wiedzy dla funkcjonariuszy służb granicznych, ekspertów w zakresie migracji, administracji publicznej, badaczy i studentów oraz wszystkich zainteresowanych związkami między migracjami a bezpieczeństwem państwa i funkcjo-nowaniem obszarów przygranicznych.
Szkice z pogranicza historii idei, filozofii mediów i (pop)kultury"Książka aktualizuje zagadnienie utopii bez powielania wielu funkcjonujących w literaturze tropów i twierdzeń (). Wyłania się z niej fenomen myślenia utopijnego, ciągle aktualny, na który de facto jesteśmy skazani, podobnie zresztą jak na fiasko realizacji pierwotnych założeń projektów utopijnych. Co więcej, z pracy wynika, że utopijne refleksje zagnieżdżają się w różnych rejonach ludzkiego myślenia i działania: w wielkich wizjach historiozoficznych, w tekstach kultury, ale także w nowych ideach wypracowywanych w kontekście wielkich zmian technologicznych. Te poszczególne obszary nie są rozłączne, ale blisko ze sobą powiązane, chociażby poprzez medialne czy wręcz popkulturowe reprezentacje, co można uznać za wspólny mianownik poszczególnych esejów.() To ważny głos w debacie na temat aktualności myślenia utopijnego, jego znaczenia w rozumieniu idei społecznych wpisanych w konstrukcje porządku politycznego, w tym demokracji, a także ideologicznych konsekwencji związanych z realizacją różnych utopijnych założeń. To książka wartościowa dla każdego zainteresowanego głębszym wnikaniem w tkankę życia społeczno-politycznego. Lektura miejscami niełatwa, ale pobudzająca do nieoczywistych refleksji na jeszcze mniej oczywistych przykładach".Z recenzji dr. hab. Kamila Minknera, prof. UO
Baruch (lub Benedykt) Spinoza (1632-77) pochodził z żydowskiej rodziny żyjącej w Niderlandach, za swoje poglądy został usunięty z gminy, studiował scholastykę chrześcijańską, nauki przyrodnicze, filozofię (zwł. Kartezjusza i Hobbesa); jego filozofię określa się jako panteizm racjonalistyczny: racjonalizm (od Kartezjusza), naturalizm (od Hobbesa) i panteizm (od Majmonidesa), był też Spinoza wyznawcą teorii wolnościowych w życiu społecznym, propagował tolerancję, deomokrację, był -jak na swoje czasy, człowiekiem na wskroś postępowym. Nigdy nieukończony Traktat o poprawie rozumu to wczesne dzieło Spinozy, jego tezy rozwninął w Etyce. Mamy tu już zrąb spinozjańskiego systemu filozoficznego, z dodatkiem autobiograficznego wręcz wstępu, biorąc za podstawę etyki: dążność do wiedzy opartą na dążeniu do szczęścia. Pisze w nim o dobru najwyższym, o rodzajach poznania i rodzajach idei a także o możliwościach i zakresie naszego rozumu, przy czym, co u Spinozy nieczęste, ma ten Traktat formę - jak na tego filozofa bardzo przystępną, co absolutnie nie oznacza, że mniej głęboką treść, w niż innych jego dziełach z fundamentalną "Etyką" na czele..
Auguste Comte (1798-1857) - francuski filozof, uznawany za jednego z "ojców" socjologii (stworzył termin socjologia),, twórca i czołowy przedstawiciel pozytywizmu. Za przedmiot badań obierał pozytywizm jedynie to co realne, pewne ograniczone do wiedzy i faktów, stąd odrzucenie metafizyki i zwrócenie się ku metodom nauk przyrodniczych a także nacisk na społeczne (socjologiczne) uwarunkowania zjawisk i nauki. W Rozprawie o duchu filozofii pozytywnej zajmuje się autor w części pierwszej analizą ewolucji myśli ludzkiej przy czym wyróżnia stan pierwotny teologiczny, przez metafizyczny aż po pozytywny. Kolejną poświęca wyższości społecznej ducha pozytywnego", proponując zmiany ustroju społecznego (porządek oparty na religii, magii czy metafizyce wyczerpał się, należy go zastąpić porządkiem pozytywnym, opartym na faktach, na nauce) i dokonując socjologicznych interpretacji zastanego oraz pożądanego ładu społecznego. By wreszcie w ostatniej zakreślić system uporządkowania wiedzy pozytywnej i stworzeniu właściwego systemu edukacji, a jak pisała B. Skarga domagał się więc Comte rozdziału władzy moralnej i świeckiej i całkowitej wolności nauczania
Czy wiara w Boga to dziś tylko sentymentalny zabytek, czy najbardziej logiczna odpowiedź na pytanie o sens życia?To podróż, w której wiara nie ucieka przed rozumem, lecz rzuca mu wyzwanie. Książka jest zapisem dialogu z nowoczesnością - próbą odpowiedzi na pytania człowieka, który chce wiedzieć, a nie tylko "wierzyć na słowo". Teologia staje się tu miejscem spotkania z wieloma dziedzinami wiedzy:Z filozofią - by zrozumieć, co w człowieku wymyka się algorytmom.Z fizyką - by zapytać o "nastrojenie" wszechświata.Z religiologią - by zestawić drogi duchowe świata i wskazać na unikalność chrześcijaństwa.Z historią - by przeprowadzić śledztwo w sprawie Jezusa i pustego grobu.Z socjologią - by zbadać, jak kod Ewangelii ufundował naszą wolność i poczucie godności.Z neurobiologią - by sprawdzić, czy nasz mózg jest "zaprogramowany" na kontakt z Bogiem.To mapa dla każdego, kto szuka w życiu pewnego gruntu. Racje wiary prowadzą od wnikliwej analizy faktów do odważnego "kroku na wodzie". Jeśli to wszystko jest prawdą, największa przygoda Twojego życia właśnie się zaczyna.
Kim naprawdę jest Jezus? To pytanie, stawiane od czasów Ewangelii, nie przestaje poruszać zarówno wierzących, jak i poszukujących. Autor prowadzi czytelnika przez 250 biblijnych tytułów, imion, obrazów i określeń odnoszących się do Chrystusa. Każde z nich odsłania inny wymiar Jego osoby, posłannictwa oraz zbawczego dzieła. Razem tworzą wielowymiarowy obraz Tego, którego Pismo Święte nazywa między innymi Panem, Nauczycielem, Synem Człowieczym i Zbawicielem. Książka pokazuje, że biblijne imiona Jezusa nie są jedynie dawnymi formułami, lecz słowami, które mogą kształtować współczesną wiarę. To zaproszenie do ponownego odkrycia Chrystusa i udzielenia osobistej odpowiedzi na pytanie o Jego miejsce w naszym życiu.ks. dr Kazimierz LigęzaBiblia mówi o Jezusie za pomocą wielu tytułów, metafor, figur i obrazów, które pomagają lepiej zrozumieć Jego tożsamość. Pius Czesław Bosak porządkuje i omawia 250 takich określeń, ukazując ich znaczenie oraz zakorzenienie w Piśmie Świętym. Przy każdym haśle przytacza teksty biblijne, w których dane określenie się pojawia. Dzięki temu książka staje się przejrzystym przewodnikiem po biblijnej chrystologii oraz cennym narzędziem pracy ze Słowem Bożym. Zebrany materiał pomaga przygotowywać homilie, katechezy, spotkania biblijne i osobiste rozważania. Może towarzyszyć zarówno duchownym i katechetom, jak również wszystkim, którzy pragną pogłębiać znajomość Ewangelii. To praktyczna i zarazem pogłębiona pomoc w poznawaniu oraz umiłowaniu Jezusa.dr Paweł PiotrowskiDyrektor Wydawnictwa PETRUS
Muzyka liturgiczna jako akt komunikacyjny to interdyscyplinarne studium, które łączy teologię liturgii, filozofię działania oraz teorię komunikacji, proponując nowe spojrzenie na rolę muzyki w celebracji Kościoła. Autor odchodzi od ujmowania muzyki jedynie jako oprawy liturgii, ukazując ją jako integralny akt komunikacyjny współtworzący wydarzenie zbawcze. Punktem wyjścia analiz jest soborowa koncepcja "participatio actuosa", odczytana w perspektywie relacji, dialogu i budowania wspólnoty wierzących.W pracy przedstawiono autorski model aktu muzycznego, opisujący jego strukturę, podmioty oraz funkcje w komunikacji liturgicznej.Zaproponowane ujęcie otwiera nowe możliwości interpretacji muzyki liturgicznej zarówno w badaniach teologicznych, jak i w refleksji nad komunikacją religijną. Książka łączy pogłębioną analizę źródeł teologicznych z osiągnięciami współczesnych nauk humanistycznych i społecznych, wskazując praktyczne konsekwencje dla formacji liturgicznej i muzycznej. Stanowi wartościową lekturę dla teologów, liturgistów, muzykologów, organistów, duszpasterzy oraz wszystkich zainteresowanych miejscem muzyki w życiu i misji Kościoła."Praca jest wynikiem przemyślanej koncepcji traktowania muzyki liturgicznej jako aktu komunikacyjnego. Punktem wyjścia do tych rozważań jest przekonanie, że muzyka liturgiczna nie stanowi wyłącznie środka wywoływania emocji, ozdoby, dodatku, upiększenia liturgii, ale jest jej integralną częścią, należy do niej, uczestniczy w przekazywaniu wiary i budowaniu wspólnoty. Ten punkt wyjścia Autor sumiennie argumentuje w pierwszej części książki, przywołując i opisując kategorię participatio actuosa, by w dalszej części przedstawić pojęcie działania w perspektywie genealogicznej oraz podstawy teoretyczne ujęcia muzyki liturgicznej jako aktu komunikacji. (...).Autor podjął w swojej rozprawie ważne i ciekawe zagadnienie roli muzyki liturgicznej, stawiając sobie za cel nie tylko teoretyczne opracowanie tematu, ale także wyciągnięcie wniosków praktycznych, które mogą służyć pogłębionemu uczestnictwu w liturgii. Dlatego w końcowej części rozprawy czytelnik znajduje zestaw dobrych praktyk proponowanych tym, którzy są odpowiedzialni za tworzenie muzyki liturgicznej, przebieg liturgii i uświadamianie wiernych w zakresie roli muzyki w liturgii. Wnioski z wywodu są ciekawe, pogłębione i otwierające perspektywę dalszych analiz. Autor w pełni udowodnił zasadność i pożyteczność naukową oraz praktyczną traktowania muzyki liturgicznej jako aktu komunikowania wiary."dr hab. prof. ucz. Katarzyna Drąg"Głównym wyrażeniem, wokół którego skupiają się analizy dotyczące roli muzyki w liturgii, jest participatio actuosa. [czynne uczestnictwo]. Wyrażenie to sugeruje, że muzyka w liturgii nie jest jakimś dodatkiem, ale należy do natury celebracji, o ilewystępuje w praktyce. W terminie zaś "komunikacja" kryje się aspekt semantyczny i pragmatyczny muzyki. Ważnym stwierdzeniem jest zdanie, że liturgia nie zakłada wcześniejszego uformowania jej uczestników, lecz sama ich formuje (...). Wszystkim zainteresowanym muzyką liturgiczną, zarówno teoretykom, jak i praktykom zalecałbym przeczytanie tej pozycji. Myśli w niej zawarte mogą pomóc w bardziej świadomym uczestnictwie w liturgii, szczególnie poprzez wykonywanie aktówmuzycznych lub poddawaniem się ich pozytywnemu wpływowi oraz w traktowaniu ich nie jako dodatek do liturgii, lecz jako jej integralna część i doskonały sposób oddawania Bogu chwały."prof. dr hab. Stanisław Ziemiański SJ
Książka o Stanisławie Bielickim, jezuicie z XVIII wieku, przedstawia jego życie w realiach barokowej Rzeczypospolitej i ukazuje go jako jednego z najwybitniejszych kaznodziejów swej epoki.Autor, ks. Kazimierz Ligęza opisuje jego drogę zakonną i działalność duszpasterską, zwracając uwagę na ogromny wpływ, jaki wywierał na wiernych. Szczegółowo omawia tematy podejmowane w kazaniach Bielickiego, takie jak odnowa moralna, potrzeba miłosierdzia oraz umacnianie wiary w czasach kryzysu duchowego.W książce podkreślono także jego patriotyczne przesłania, w których nawoływał do jedności narodu i odpowiedzialności za wspólne dobro. Ukazano jego troskę o wychowanie religijne młodzieży oraz obronę tradycji katolickiej przed zagrożeniami duchowymi.Autor zestawia jego słowa z problemami społecznymi epoki, pokazując ich aktualność i siłę oddziaływania. Publikacja stanowi wnikliwe studium postaci, która poprzez swoje kazania i działalność publiczną kształtowała duchowe oblicze XVIII-wiecznej Polski.Dr Paweł PiotrowskiDyrektor Wydawnictwa PETRUS
Ta książka to wyjątkowa kolekcja najbardziej niezwykłych prac Kerby'ego Rosanesa - jednego z najoryginalniejszych współczesnych ilustratorów. Poznaj ikoniczne ilustracje wybrane z bestsellerowych książek artysty z ostatnich dziesięciu lat oraz odkryj trzy zupełnie nowe, niepublikowane wcześniej prace. Kolekcjonerska edycja przypadnie do gustu wszystkim czytelniczkom i czytelnikom - zarówno tym, którzy dopiero poznają świat Kerby'ego, jak i jego wiernym fankom i fanom. Autor ten zdobył globalne uznanie ilustratorek i ilustratorów, a jego dzieła sprzedały się na świecie w imponującym nakładzie ponad dwóch milionów egzemplarzy. Chwyć za ulubione kredki, uwolnij wyobraźnię i ożyw te niezwykłe, misterne rysunki własnymi barwami!
Rozwiązywanie zagadek z sympatycznym detektywem to świetna zabawa, ale i okazja do zdobycia wiedzy na temat postaci biblijnych Nowego Testamentu.
Nazywam się Kołatka. Franek Kołatka. Jestem detektywem i mam kilka trudnych spraw. Coś czuję, że nie poradzę sobie bez twojej pomocy. Przed nami podróż pełna fascynujących spotkań. Przyjrzymy się życiu Jezusa:
jak uczył uczniów modlitwy
jak chodził z Piotrem po wodzie
jak uzdrawiał chorych.
Kiedy rozwiążemy krzyżówki, rebusy i inne zagadki, odkryjemy wspaniałe tajemnice.
Pomożecie mi? To w drogę!
Nazywam się Kołatka. Franek Kołatka.
Jestem detektywem i mam kilka trudnych spraw. Coś czuję, że nie poradzę sobie bez twojej pomocy.
Przed nami podróż pełna fascynujących spotkań.
Przyjrzymy się życiu Jezusa:
– jak uczył uczniów modlitwy,
– jak chodził z Piotrem po wodzie,
– jak uzdrawiał chorych.
Kiedy rozwiążemy krzyżówki, rebusy i inne zagadki, odkryjemy wspaniałe tajemnice.
Pomożecie mi?
To w drogę!
Najtrudniejsze pytania o dzisiejszy Kościół Gdy tysiące Polaków odchodzą z Kościoła, mało kto pyta dlaczego. W rozmowach z kardynałem Grzegorzem Rysiem Karol Kleczka pyta o ludzi, których Kościół zgubił po drodze. Dlaczego kobieta uciekająca przed przemocą męża ma w Kościele trudniej niż polityk z unieważnionym małżeństwem? Czemu z ambony lecą gromy na tych, którzy w kościele już się pojawili? Co bardziej oddala od Boga – grzech czy rozczarowanie? Kardynał Ryś nie przyjmuje postawy rzecznika prasowego instytucji, ale jest towarzyszem tych, którzy mają wątpliwości. Pokazuje, że w Kościele najważniejsze są relacje – z Bogiem, a przede wszystkim z innymi ludźmi. Bo jeśli dziś nie widać Boga, to dlatego, że brakuje ludzi, którzy Go pokazują. Każda z rozmów dotyka jednej z ran odchodzących: obojętności, niezrozumienia czyjejś sytuacji, odrzucenia ze względu na orientacją seksualną, zgorszenia instytucją czy rozczarowania samym Bogiem.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
