W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Książka prof. Benoît-Dominique’a de La Soujeole’a OP, wydana jako XV tom serii Dominikańska Biblioteka Teologii, stanowi przekrojowe studium poświęcone Maryi w tajemnicy odkupienia. We wstępie autor wyjaśnia, dlaczego zdecydował się w tytule na określenie „teologia maryjna”, a nie dawniejszy termin „mariologia”. W świetle nauczania Soboru Watykańskiego II praca przedstawia Matkę Bożą jako kluczowe ogniwo historii zbawienia – osobę całkowicie odniesioną do Chrystusa i najdoskonalszy wzór oraz członka Kościoła. W swoim podejściu teologicznym Benoît-Dominique de La Soujeole OP stara się zachować równowagę, unikając skrajności minimalistycznych i maksymalistycznych, które dają się niekiedy zauważyć w tekstach o Matce Bożej. W wielu miejscach czerpie z dorobku wybitnego francuskiego mariologa ks. René Laurentina. W książce uwzględniony jest również aspekt ekumeniczny przedstawianych zagadnień. Całość podzielona jest na cztery części. Pierwsza przedstawia historię rozwoju teologii maryjnej od wczesnochrześcijańskich sporów o tytuł Matki Bożej, aż po współczesne dyskusje dotyczące Jej roli jako Pośredniczki łask. Druga skupia się na Maryi w Piśmie Świętym. Część trzecia, zatytułowana „Maryja Dziewica w tajemnicy Chrystusa”, analizuje teologicznie cztery dogmaty maryjne. Ostatnia poświęcona jest znaczeniu Najświętszej Maryi Panny w tajemnicy Kościoła. Zawiera m.in. rozważania o Maryi jako Matce Kościoła, objawieniach maryjnych i maryjnej pobożności. Lektura łączy w sobie przejrzysty i systematyczny wykład, będący owocem długoletniego doświadczenia autora jako nauczyciela akademickiego, z perspektywą żywej wiary.
Elementarny podręcznik teologii dla wszystkich, którzy w swoim życiu chcą się kierować głęboką wiarą w Boga i zdrowym rozsądkiem. Nie jest to możliwe bez rzetelnego i dogłębnego zrozumienia podstawowych prawd chrześcijaństwa, a te Frank J. Sheed – wybitny świecki teolog i apologeta – wyjaśnia z mistrzowską prostotą i klarownością. Choć od pierwszego wydania w 1946 r. minęło wiele lat, dzieło wciąż pozostaje aktualne na drodze chrześcijańskiego powołania – świętości, do której „zdrowy rozum wskazuje prostą drogę”. W tomie 2. Frank Sheed kreśli mapę wszechświata – od bytów duchowych po świat materii – ukazując nierozerwalną więź wszystkiego, co istnieje, z podtrzymującą nas w istnieniu wolą Stwórcy. To tutaj odkrywamy sens historii zbawienia i rolę Kościoła jako narzędzia, przez które Chrystus wciąż ofiarowuje światu prawdę i życie.Zdrowy rozum (…) oznacza życie w świecie rzeczywistym. Niektóre z najważniejszych składników tegoż świata można wszakże poznać tylko dzięki objawieniu Bożemu, a tym zajmuje się teologia. Z powodu braku takiej wiedzy umysł musi wieść życie na poły pogrążone w ciemnościach, zmagając się z rzeczywistością, z której istnienia w znacznej mierze nie zdaje sobie sprawy
Wyspy Jońskie - obejmujące między innymi Zakintos, Korfu, Lefkadę i Kefalonię - to w zbiorowej wyobraźni przede wszystkim turystyczna dekoracja. Dla milionów przyjezdnych pozostają przestrzenią błękitu, słońca i beztroskiego wypoczynku. Jednak za kulisami tego wakacyjnego spektaklu toczy się życie, którego nie opisują foldery biur podróży. "Z Polski na greckie wyspy. Antropologiczne studium integracji polskich migrantów osiedleńczych na Wyspach Jońskich" to analiza losów kilkusetosobowej społeczności Polaków, dotąd nieopisanej w literaturze naukowej. Jej członkowie zdecydowali się zapuścić korzenie na tym malowniczym archipelagu o bogatych tradycjach i złożonej historii.Ich osobiste relacje stają się punktem wyjścia do opowieści o tym, jak we współczesnej, mobilnej Europie przebiega osiedlanie się poza krajem pochodzenia. Integracja nie jest tu prostym procesem przystosowania, lecz splotem codziennych decyzji, relacji, napięć i kompromisów, z których z czasem rodzi się poczucie przynależności.Opierając się na niemal rocznych badaniach etnograficznych oraz wieloletnim doświadczeniu życia i pracy nad Morzem Jońskim, autor przygląda się kolejnym wymiarom tego procesu. Pokazuje, jak Polacy funkcjonują na wyspiarskim rynku pracy i jak mierzą się ze skutkami greckiego kryzysu gospodarczego. Analizuje prawne i instytucjonalne uwarunkowania ich pobytu, relacje z lokalną społecznością oraz dynamikę mieszanych związków polsko-greckich. Pyta także, w jaki sposób migranci oswajają nowe otoczenie, budują więź z miejscem i konstruują transnarodową tożsamość, łącząc polskie dziedzictwo z grecką tradycją.Wyspiarskość nie jest w tej opowieści jedynie tłem. Wyznacza rytm codzienności, wpływa na możliwości zatrudnienia i kształtuje relacje społeczne. Na Wyspach Jońskich życie jest w znacznej mierze podporządkowane sezonowi turystycznemu, a niewielka skala lokalnych wspólnot sprawia, że trudno pozostać anonimowym. W takim otoczeniu szczególnego znaczenia nabierają rodzinne więzi oraz wyobrażenia o greckim stylu życia - niekiedy spokojniejszym jedynie z pozoru."Z Polski na greckie wyspy. Antropologiczne studium integracji polskich migrantów osiedleńczych na Wyspach Jońskich" Tomasza Lidzbarskiego wypełnia istotną lukę w badaniach nad współczesną Polonią. Nie ogranicza się jednak do charakterystyki jednej diaspory. Łączy analizę procesów migracyjnych z antropologicznym portretem wyspiarskich społeczności i pozwala spojrzeć z bliska na mniej znane oblicze współczesnej Grecji.
W drugiej połowie XIII wieku świat zachodni toczył ciągle jeszcze walkę zbrojną z muzułmanami w basenie Morza Śródziemnego o wpływy na Bliskim Wschodzie i o wyzwolenie Ziemi Świętej z rąk okupantów. Dobiegająca końca epoka wypraw krzyżowych, które miały istotne znaczenie militarne, gospodarcze i ideowe dla całej ówczesnej Europy. Powstały niedawno Zakon Kaznodziejski, założony przez św. Dominika, prowadził walkę na płaszczyźnie intelektualnej, a jednym z najbardziej aktywnych i zasłużonych żołnierzy Chrystusa w sferze słowa, który poświęcił całe życie Kościołowi walczącemu, był skromny włoski dominikanin, św. Tomasz z Akwinu. Saraceni, czyli z grecka ludzie Wschodu, albo Arabowie, a więc po prostu muzułmanie, nie uznawali oczywiście Pisma Świętego i w dyskusjach z nimi można było odwołać się tylko do racji rozumowych. Muzułmanie odrzucali naukę o Trójcy Świętej, gorszyli się szydząc z Jezusie Chrystusie jako Synu Bożym, kpili z Jego Wcielenia, śmierci na krzyżu, a także szydzili z nauki o Sakramencie Ołtarza, gdyż pojmowali ciało i krew Chrystusa w sposób naturalistyczny. Święty Tomasz w kolejnych rozdziałach tej książki przedstawia argumenty, które wykazują, że te prawdy wiary katolickiej nie zawierają niczego niestosownego i zgadzają się z rozumem. Na Wschodzie można było także spotkać wielu prawosławnych Greków i niekatolickich Ormian. Ponieważ wschodni chrześcijanie nie uznają powagi katolickiego Magisterium, ale posiłkują się tekstem Pisma Świętego, dominikański uczony mógł się posłużyć fragmentami ksiąg biblijnych, aby wykazać, że atakowane przez nich dogmaty zostały objawione na kartach Pisma Świętego. Grecy i Ormianie podważali zaś m.in. katolicką naukę o czyśćcu, którą św. Tomasz broni za pomocą argumentów teologicznych i historycznych, wskazując na Tradycję Kościoła, która wywodzi się z czasów apostolskich, a została ustanowiona przez samego Jezusa Chrystusa. Akwinata broni także katolickiej nauki o wolnej woli i sprzeciwia się fatalizmowi, który pozbawiłby człowieka odpowiedzialności za jego decyzje. Bóg w swej wieczności poznaje bowiem wszystkie zdarzenia zanim jeszcze zaistnieją, ale nie determinuje człowieka, ani przyszłych zdarzeń przygodnych, które dokonują się zgodnie ze stworzonym porządkiem natury.
Celem tej książki jest głównie rozwinięcie podstawowych, dogmatycznych przesłanek liturgii Bożego Narodzenia, a potem zaproponowanie różnego rodzaju pomysłów, które przybliżą dzieciom ducha Kościoła. Zastosowanie jednego lub wielu z tych pomysłów musi zależeć od domu, szkoły i środowiska kulturowego, w jakim pragnie się je wykorzystać.
"Afryka nieznana. Opowieści z drogi" to reportaże z 19 krajów, ukazujące piękno i różnorodność kontynentu. Tworzą one maleńkie okruchy ogromnej mozaiki. Opisują fragmenty świata czasem bliskiego, niekiedy denerwującego, lecz znacznie częściej: inspirującego. Ta książka pokazuje Afrykę z wielu nieoczywistych perspektyw, odkrywając bogactwo jej opowieści, kultur i historii.Poznaj święta i codzienność Masajów, Turkana, Himba, Buszmenów i Tuaregów, najpiękniejsze krajobrazy Sahary, bogactwo równikowych lasów deszczowych oraz prastare królestwa Ghany, Etiopii i Zimbabwe. Przekonaj się, jak niezwykłe są prawdziwe historie: dahomejskiej armii wojowniczek, królowej rządzącej przez trzydzieści minut i dworskiego ceremoniału władców Aszantow.Poczuj mistykę spotkań z duchami i tajemną moc tradycyjnych ceremonii. Dowiedz się do czego naprawdę służą laleczki voodoo, kim są Żywi Zmarli i gdzie przodkowie tańcem przekazują swą wiedzę. Odkryj symbolikę afrykańskich masek, tkanin, koralików, imion, a także unikalność wspólnoty ubuntu. To wyjątkowa książka, pozwalająca lepiej poznać i zrozumieć Afrykę.
Pakiet surrealistyczny składa się z dwóch fantastycznych książek: "Artystki i surrealizm" oraz "Surrealistyczne przestrzenie. Życie i sztuka Leonory Carrington". Artystki i surrealizm Pionierska książka "Artystki i surrealizm" Whitney Chadwick to najbardziej wszechstronne omówienie życia, myśli i dzieł niezwykłych kobiet, które stały się ważną częścią ruchu surrealistycznego. Leonora Carrington, Leonor Fini, Frida Kahlo, Dorothea Tanning i wiele innych artystek to ikony tamtej epoki – a zarazem odważne dziewczyny, które nie pozwoliły się zamknąć w roli modelek i muz, lecz podążyły własną ścieżką, by poprzez surrealizm osiągnąć dojrzałość twórczą oraz to, co wówczas nazywano „wyzwoleniem ducha”. Historie ich życia oraz ich dokonania zostały tutaj przedstawione na tle burzliwych lat dwudziestych, trzydziestych i czterdziestych XX wieku, w cieniu wojny, która skazała surrealizm na wygnanie za ocean – do Nowego Jorku i do Meksyku. Whitney Chadwick, autorka Kobiet, sztuki i społeczeństwa, publikacji przyjętej z uznaniem zarówno przez krytyków sztuki, jak i przez czytelników, w trakcie prowadzenia swoich badań rozmawiała i korespondowała z większością bohaterek tej książki. Poza bogactwem ilustracji włączyła do niej również liczne dokumenty, nigdy wcześniej niepublikowane, do tej pory nieznane szerszej publiczności, a nawet ekspertom w dziedzinie surrealizmu. Te przełomowe badania odmieniły krytycznoartystyczne losy surrealistek i stały się podstawą do całkowitej rewizji ich historii. Książka Whitney Chadwick zaś zyskała status klasycznego opracowania poświęconego artystkom surrealizmu. Na tym źródle opierają się dzisiaj osoby, które same sztukę uprawiają, jak i te, które zajmują się jej krytyką i historią. W historii kultury surrealizm bez wątpienia był rewolucją. Dziś, gdy mija sto lat od chwili ogłoszenia słynnego manifestu André Bretona, przyszedł wreszcie czas na to, by również surrealistkom przywrócić należne im miejsce. Te kobiety łączyły w sobie miłość do życia z miłością do sztuki, a ich pasja jest nadal żywa, czego najlepszym dowodem stała się ta książka. Surrealistyczne przestrzenie. Życie i sztuka Leonory Carrington Leonora Carrington należała do awangardy – zarówno w historii kobiet artystek, jak i w rozwoju surrealizmu. Była wizjonerką, a jej zainteresowania – takie jak feminizm, ekologia, tajemniczy świat mistyki czy wzajemne powiązania wszelkich zjawisk – podziela dziś wielu ludzi. Sprzeciwiając się normom i konwenansom swoich czasów, Leonora porzuciła rodzinę, społeczeństwo i Anglię, by otworzyć się na nowe doświadczenia w Europie, a także w obu Amerykach, i stworzyć własny, niepowtarzalny styl artystyczny. W tej poruszającej ilustrowanej biografii dziennikarka i pisarka Joanna Moorhead podąża śladem swej kuzynki, aby ze swadą opisać życie i twórczość Leonory, jej miłości i przyjaźnie. Zabiera czytelnika w osobistą podróż przez Wielką Brytanię, Europę, Stany Zjednoczone i Meksyk. Opisuje miejsca i spotkania, które odcisnęły trwałe piętno w pamięci Leonory Carrington: kuchnię jej babki, z ogromnym piecem; kryjówkę w odległym zakątku Kornwalii, gdzie spędziła wakacje z Maxem Ernstem, Lee Miller i Man Rayem; szpital psychiatryczny w Santanderze; Nowy Jork, w którym zamieszkała wśród innych emigrantów z Europy; oraz jej ostatnie schronienie w mieście Meksyk – miejsca i wydarzenia, które powracały (nierzadko po dziesiątkach lat) w sztuce Leonory i w jej twórczości literackiej. „Domy są jak ciało” – napisała Leonora Carrington w powieści Trąbka do słuchania (1974). „Jesteśmy związani ze ścianami i meblami tak samo, jak jesteśmy uzależnieni od naszych wątrób, kręgosłupów, skóry i krwiobiegu”. „Zajmująca i ważna. Joanna Moorhead przedstawia historię życia artystki w postaci zbioru opowiadań, które składają się na zapadający w pamięć obraz wspaniałej, ekscentrycznej Leonory Carrington. – Katy Hessel (Historia sztuki bez mężczyzn). „Leonora ożywa na stronach tej fascynującej biografii brytyjskiej surrealistki i niestrudzonej wędrowniczki. Niebanalna, osobista opowieść Joanny Moorhead jest równie fascynująca, jak hipnotyczne obrazy Leonory Carrington”. – Charlotte Mullins (Krótka historia sztuki). Joanna Moorhead jest dziennikarką, która pisze między innymi dla „Guardiana”, „Observera”, i „Timesa”. W 2010 roku była kuratorką wystawy objazdowej „Surreal Friends” (Surrealistyczne przyjaciółki), poświęconej twórczości Leonory Carrington, Remedios Varo i Kati Horny. Jej wspomnieniowa książka The Surreal Life of Leonora Carrington (Surrealistyczne życie Leonory Carrington), wydana w 2017 roku w języku angielskim i hiszpańskim, spotkała się z uznaniem krytyków: „Równie dziwna i niepokojąca, jak surrealistyczne obrazy Leonory Carrington” – Lynn Barber, „The Sunday Times”; „Doskonałe połączenie krytyki sztuki i pasjonującej opowieści” – Rachel Spence, „Financial Times”. Joanna Moorhead jest także autorką ośmiu innych książek.
Książka ta ma nietypową jak na pracę teatrologiczną kompozycję. Jej pierwsza część zawiera obszerny biogram Ludwika Solskiego. W drugiej znajdują się syntetyczne charakterystyki jego osiągnięć jako aktora, reżysera i dyrektora teatrów. Następne dwa rozdziały powstały z przekonania, że powinnością teatrologa jest pokazanie, jaką rolę odegrał ten artysta w biografii Wyspiańskiego i współczesnych dramaturgów, którzy dopiero wkraczali w ówczesne życie literacko-teatralne. Z tego powodu pojawia się tam tekst poświęcony współpracy Solskiego z Karolem Hubertem Rostworowskim, dramaturgiem uważanym w ostatnich latach Młodej Polski i w dwudziestoleciu międzywojennym za jedynego następcę Wyspiańskiego. Najbardziej zaskakująca dla czytelnika jest jednak ostatnia propozycja przybliżenia osoby legendarnego artysty, czyli sztuka dramatyczna przedstawiająca Solskiego na teatralnej scenie w kluczowym momencie życia - obchodów setnych urodzin i jubileuszu osiemdziesięciolecia pracy scenicznej. Solski i Witkacy. Dramat w trzech aktach jest daleko wykraczającą poza standardy teatrologiczne formą zwieńczenia naukowych poszukiwań. Inspiracją do napisania tej sztuki były niewątpliwie realne wydarzenia z biografii artysty, niemniej pozostaje ona tekstem literackim, subiektywnie dopełniającym obraz fascynującej postaci Solskiego."Charakteryzując poszczególne role, Popiel nakreślił sposoby ich budowania przez aktora i zarazem tak plastycznie zaprezentował najważniejsze z nich, że czytelnik może bez trudu wyobrazić sobie na scenie Solskiego jako Judasza albo Fryderyka Wielkiego. [] Ostatnia część książki to niemałe zaskoczenie - Autor przedstawia sylwetkę Solskiego poprzez medium stricte literackie. [] Uważam tę publikację za niezwykle wartościową. Wypełnia ona istotną lukę w badaniach teatralnych, a oryginalna, zaskakująca forma przysporzy jej bez wątpienia wielu czytelników".Z recenzji dr hab. Beaty Guczalskiej, prof. ASTJacek Popiel - profesor nauk humanistycznych, teatrolog, historyk literatury, nauczyciel akademicki w Katedrze Dramatu i Teatru Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1978-2020 związany także z Akademią Sztuk Teatralnych w Krakowie. Autor prac z historii teatru i dramatu polskiego, między innymi: Sztuka dramatyczna Karola Huberta Rostworowskiego (1990), Los artysty w czasach zniewolenia. Teatr Rapsodyczny 1941 1967 (2006), Teatr Danuty Michałowskiej. Od "Króla-Ducha" do "Tryptyku rzymskiego" (2011), Czy teatr może zbawić człowieka? Karol Wojtyła w labiryncie sztuki (2024), Uniwersytet przestrzenią wolności (2024). Jest również autorem dramatów, adaptacji scenicznych i scenariuszy teatralnych. Jego sztuka Doktor Korczak była wystawiana między innymi w Tokio (2001) i Osace (2005). W 2025 roku ukazała się książka Wyspiański. Tryptyk dramatyczny. Zamieszczona w niej sztuka Wyspiański. Sceny z życia artysty została zrealizowana jako pięcioodcinkowy serial teatru radiowego w reżyserii Doroty Segdy.
"Człowiek niczego nie obawia się bardziej niż dotknięcia przez coś nieznanego. Chce widzieć, co go dotyka, chce to rozpoznać albo przynajmniej zaklasyfikować. Jak może, unika dotknięcia przez coś obcego. Nocą albo w ciemnościach przerażenie z powodu nieoczekiwanego dotyku może przerodzić się w panikę. Nawet ubranie nie zapewnia dostatecznego bezpieczeństwa; jakże łatwo je rozedrzeć, jak łatwo dobrać się do nagiego, gładkiego, bezbronnego ciała. [] Tylko w masie człowiek wyzwala się od lęku przed dotknięciem. Jest to jedyna sytuacja, w której ów lęk przekształca się w swoje przeciwieństwo. Potrzebna jest do tego masa gęsta, gdzie ciało napiera na ciało, gęsta również w sensie duchowym, gdy nie zważa się już na to, kto na nas napiera. Gdy człowiek raz zaufał masie, nie obawia się już dotknięć innych. W idealnym przypadku w masie wszyscy są równi. Nie liczą się różnice, nawet różnica płci. Ten, kto na nas napiera, jest do nas podobny. Czujemy go, jak czujemy siebie. Nagle wszystko odbywa się jakby wewnątrz jednego ciała. Może jest to jeden z powodów, dla których masa stara się tak mocno zewrzeć: pragnie jak najpełniej pozbyć się lęku przed dotknięciem poszczególnych jednostek. Im mocniej ludzie przyciskają się do siebie, tym silniej czują, że się siebie nie boją. Ta przemiana lęku przed dotknięciem należy do istoty masy".
"Im więcej dronów unosi się w powietrzu, tym mniej są widoczne" - pisze Przemysław Wielgosz we wstępie do książki Grgoire'a Chamayou. W zachodnich społeczeństwach szybko przywykliśmy do tego, że w prowadzonych obecnie wojnach, konfliktach zbrojnych i tak zwanych operacjach specjalnych wykorzystuje się bezzałogowce wyposażone w śmiercionośne pociski. Słyszymy też o tym, jakoby drony były bronią bardziej humanitarną niż inne.Chamayou nie tylko burzy mit drona jako precyzyjnego urządzenia, które ma ograniczać liczbę ofiar cywilnych, ale przede wszystkim zaprasza do namysłu nad dalekosiężnymi konsekwencjami wojskowego zastosowania tej technologii. Jego zdaniem jesteśmy właśnie świadkami przewartościowania podstawowych kategorii etycznych, politycznych, prawnych i antropologicznych. Broń zdalnego zabijania zmienia reguły walki: eliminuje bezpośredni kontakt między stronami, a jednocześnie znosi odległość między nimi; starcie dwóch podmiotów przekształca w egzekucję, a wroga w ściganego. Podważa tym samym etos wojenny i związane z nim pojęcia męstwa, tchórzostwa, odpowiedzialności i sprawiedliwości. W rezultacie radykalnie przeobraża rozumienie tego, czym jest wojna, a czym pokój, czym jest zagrożenie, a czym bezpieczeństwo. I ostatecznie wpływa na nasze przekonania dotyczące tego, jak powinny się kształtować stosunki między państwem a obywatel/k/ami.Co jednak ciekawe, procesy te dokonują się niemal mimochodem, niezauważone przez media i opinię społeczną. Chamayou pokazuje, że aby mogły być niedostrzegalne i zyskać szeroką akceptację, musi im towarzyszyć proceder świadomego i konsekwentnego zastępowania etyki walki swoistą etyką zabijania. Odwołując się do bogatego materiału historycznego - dokumentów wojskowych, tekstów filozoficznych i debat - autor przygląda się więc krytycznie także mechanizmom wytwarzania nekroetyki.Trzynaście lat od francuskiego wydania Teoria drona nie tylko nie traci na aktualności, ale pod wieloma względami okazuje się wręcz prorocza. Klarowny i poparty rozległą wiedzą wywód Chamayou może działać jak sole trzeźwiące, zwłaszcza że przynosi coś więcej niż refleksję nad użyciem dronów. Każe zastanowić się nad rudymentami funkcjonowania naszych społeczeństw.
"Żyjemy w świecie nawiedzanym przez widma przyszłości, które się nie ziściły. Muzyka, film i literatura nieustannie recyklingują estetyki minionych dekad, nie oferując nowych form twórczych. Rzeczywistość późnego kapitalizmu oznacza stagnację.W swych esejach Mark Fisher próbuje zrozumieć, dlaczego współczesność wydaje się zamknięta w pętli nieustających powrotów, a nowe wizje przyszłości stały się niewyobrażalne. Łączy osobiste doświadczenia z refleksją filozoficzną i dowodzi, że wszechobecna depresja jest syndromem społecznym i politycznym. Szuka śladów utraconych przyszłości w dziełach Davida Peace'a, Johna Le Carr, Christophera Nolana, Joy Division, Buriala czy Stanleya Kubricka."
LIMITOWANA EDYCJA Z OKAZJI BEATYFIKACJI ARCYBISKUPA FULTONA J. SHEENA! Arcybiskup Sheen zagłębia się w to, co według niego jest istotą kapłaństwa, w dodatku cechą nieczęsto komentowaną: bycie, podobnie jak Chrystus, świętą żertwą. Autor podkreśla, że aby być jak Chrystus kapłan musi Go naśladować w Jego przykładzie ofiary, ofiarując siebie jako żertwę, by nieustannie uobecniać Jego Wcielenie w świecie. W przeciwieństwie do kogokolwiek innego, Pan Jezus przyszedł na ziemię nie po to, aby żyć, ale aby umrzeć.
Święty Charbel nie tylko za życia był wielkim orędownikiem u Boga w rozmaitych potrzebach i problemach osób proszących go o modlitwę. Mnisi z libańskiego klasztoru Annaya udokumentowali ponad 24 tysiące cudów i uzdrowień, które za przyczyną Charbela dokonały się po jego śmierci. Ten wyjątkowy modlitewnik zawiera niepublikowaną dotąd nowennę i modlitwy za wstawiennictwem św. Charbela oraz świadectwa cudów, które dokonały się dzięki jego orędownictwu. Dzięki praktykowaniu tego nabożeństwa można powierzyć siebie i swoich najbliższych opiece świętego eremity, a tym samym jeszcze bardziej zbliżyć się do Boga. Mówiono o nim: „Anioł w ludzkim ciele”. Jego pokora, miłość i surowe życie ascetyczne są niedoścignionym wzorem do naśladowania. Święty Charbel, choć umarł ponad sto dwadzieścia lat temu, pozostaje dla wielu największym współczesnym eremitą i jednym z najbardziej niezwykłych świętych. Liczne cuda dziejące się za jego wstawiennictwem zdumiewają największych niedowiarków. Warto zatem powierzać mu swoje życie. Aleksander Bańka
Ta książka pobudza umysły i rozpala serca Maryja była inspiracją zarówno dla wielkich artystów pokroju Rafaela czy Michała Anioła, jak i dla nieznanych dziś twórców ikon, którzy – poszcząc i modląc się – starali się swoją sztuką oddać piękno Niepokalanej. Święci każdej epoki wyrażali swój zachwyt nad Matką Bożą jako najpiękniejszym ze stworzeń. Słusznie uważali, że ziemskie piękno blednie przy czystości Maryi, i widzieli w Niej arcydzieło stworzone przez Ducha Świętego. Po świetnie przyjętej książce o wizerunku krzyża w sztuce europejskiej Eugeniusz Grzywacz SP wraca z opowieścią niezwykłą i wielowymiarową. Nie tylko objaśnia najpiękniejsze ikony oraz dzieła największych mistrzów europejskich i przypomina kluczowe teksty biblijne, których bohaterką jest Maryja. Pokazuje też, jak w sztuce chrześcijańskiej przenikają się wpływy Wschodu i Zachodu oraz jak konkretne wydarzenia z historii Europy zostawiają swój ślad w wizerunkach Madonny. Te rozmowy przybliżają nas do Matki Zbawiciela i pozwalają zrozumieć obecność Maryi w dziejach całej naszej kultury. --- Eugeniusz Grzywacz SP - historyk sztuki i kulturoznawca. Długoletni nauczyciel dziejów sztuki i historii idei w Liceum Zakonu Pijarów w Krakowie, dyrektor Centrum Wiara i Kultura i Galerii na Krużgankach w Hebdowie. Rektor Kościoła Przemienienia Pańskiego w Krakowie, gdzie prowadzi wykłady otwarte przybliżające słuchaczom sztukę sakralną.
Repopulacja. Zatrzymać inwazję Prześledzenie mechanizmów migracyjnych - od upadku starożytnego Rzymu po współczesną inżynierię demograficzną prowadzi do konkluzji, która w debacie publicznej stanowi absolutne tabu: Zachód nie jest niszczony przez siłę swoich wrogów, lecz przez własne wartości wywrócone na lewą stronę. Jak przenikliwie zauważył niegdyś wybitny brytyjski filozof Gilbert Keith Chesterton, nowoczesny świat jest pełen starych, chrześcijańskich cnót, które oszalały, gdy odłączono je od prawdy i rozumu. Uniwersalizm, poczucie winy, miłosierdzie oraz dążenie do zadośćuczynienia krzywdom - fundamenty, na których ufundowano likwidację niewolnictwa i koncepcję praw człowieka zostały zmutowane w broń autoimmunologiczną. Innymi słowy, cywilizacja europejska zapadła na chorobę, w której jej własny system odpornościowy atakuje zdrowe tkanki, uznając wolę trwania za swego rodzaju nowotwór moralny. Robert Wawadzki - Analityk specjalizujący się w tematyce klimatyczno-energetycznej Unii Europejskiej. Reżyser seriali dokumentalnych Antykultura i Demaskowanie integracji europejskiej (produkcje zrealizowane dla Telewizji Trwam). Autor publikacji popularnonaukowej Odnawialne źródła władzy. Współzałożyciel i wiceprezes Instytutu Wiedzy Społecznej im. Krzysztofa Karonia. Wieloletni urzędnik Ministerstwa Edukacji i Nauki (MEiN) za kadencji prof. Przemysława Czarnka.
Pokolenie dzisiejszych rodziców, podobnie jak poprzednie w najnowszej historii Europy, staje przed następującymi wyzwaniami dotyczącymi ich dzieci:MANIPULOWANIE UCZUCIAMIUWIEDZENIE IDEOLOGICZNEINSTRUMENTALNE WYKORZYSTANIEPROGRAMOWANIE SOCJOCYBERNETYCZNEMITY POLITYCZNEGrzegorz Górny pokazuje mechanizmy działań ideologicznych oraz politycznych, które sprawiają, ze młodzież jest wykorzystywana jako taran do przeprowadzania rewolucji o charakterze światopoglądowym. Książka "Kto chce ukraść umysły naszych dzieci" Grzegorza Górnego to próba odpowiedzi na pytanie, dlaczego współczesne ideologie tak chętnie wykorzystują młodzież, zwłaszcza uniwersytecką, do burzenia zastanego ładu kulturowego i politycznego. Autor pokazuje, jak funkcjonuje ten model zarówno na przykładzie XX-wiecznych totalitaryzmów, jak i dzisiejszych ruchów ideologicznych - jak wykorzystują one w tym celu mit ofiary, naukowości czy apokalipsy. Efektem tych działań jest przyjęcie światopoglądu porządkującego świat w postaci walki klas, walki ras, walki płci czy walki o klimat. Kazda z tych koncepcji stanowi rodzaj "mitu politycznego",zdolnego uwodzić umysły młodych ludzi.Gdy zagłębimy się w historie, zauważymy, ze rewolucje zawsze robili ludzie młodzi. Osoby dorosłe nie miały na to czasu, ponieważ ich uwaga zaprzątnięta była tysiącem innych spraw: musieli pracować, utrzymywać rodziny, opiekować się dziećmi, wywiązywać z licznych zobowiązań, których nie miała młodzież. Nie oznacza to, że młodzi byli architektami wydarzeń. Raczej wykorzystywano ich do walki jako mięso armatnie. Działo się tak z prostego powodu. W tym wieku ludzie są naiwni i ufni, w związku z tym mierzą wszystkich swoja własną miara, nie widząc hipokryzji, obłudy, cynizmu, machinacji i braku skrupułów. Za dobra monetę przyjmuję szczytne ideały, wzniosłe hasła, szlachetne slogany, nie dostrzegając ukrytych interesów, indoktrynacji i propagandy. Dla sprawnych socjotechników stanowią zatem łatwy łup, którym można zręcznie manipulować i rzucać do walki.(fragment książki)
Jeśli odpowiedzi na ważne pytania rysują nieciekawy obraz, nie trać nadziei. Jest Ktoś, kto kocha właśnie ciebie, pomimo tego wszystkiego - Ktoś, kto może uczynić cię szczęśliwym i zaspokoić twoje najgłębsze tęsknoty i pragnienia. To właśnie Boga szukasz. Twoje nieszczęście nie wynika z braku sławy, fortuny, wysokiej pozycji, urody czy doskonałego zdrowia; nie wynika z braku czegoś na zewnątrz, ale z braku czegoś głęboko w tobie.Arcybiskup Sheen wskazuje, jak znaleźć to, czego naprawdę szukasz - i jak to zachować."Chodzi właśnie o Ciebie" to pełna mądrości i duchowej głębi książka autorstwa abp. Fultona Sheena. Autor zwraca się bezpośrednio do czytelnika, pokazując, że wiara nie jest jedynie zbiorem zasad czy teorią, lecz dotyczy konkretnego człowieka, jego codziennych wyborów, problemów, relacji i drogi do Boga. Sheen z charakterystyczną dla siebie przenikliwością pomaga spojrzeć na własne życie z perspektywy Ewangelii. Książka porusza tematy bliskie każdemu człowiekowi: poszukiwanie szczęścia, miłość, wolność, odpowiedzialność, cierpienie, sumienie oraz relację z Bogiem. Autor nie unika trudnych pytań, ale prowadzi czytelnika ku odkrywaniu prawdy o sobie i swojego miejsca w Bożym planie."Chodzi właśnie o Ciebie" to lektura dla osób, które chcą lepiej zrozumieć swoją wiarę, pogłębić życie duchowe i spojrzeć na codzienność w świetle chrześcijańskiego powołania.Dlaczego warto przeczytać?pomaga spojrzeć na własne życie w perspektywie wiary,porusza ważne pytania dotyczące szczęścia, miłości i relacji z Bogiem,łączy głęboką refleksję z przystępnym stylem,doskonała dla osób poszukujących duchowej inspiracji i wartościowej lektury.
Zachęcam Cię zatem, Drogi Czytelniku, abyś najpierw podziękował Bogu za niebiańskiego wysłannika i uwielbił Go w swoim Aniele Stróżu. Potem byś w komunii z nim adorował Boga na różańcu z taką miłością i żarem, z jaką on adoruje codziennie Jego Przenajświętsze Oblicze. Byś przeszedł wraz z Aniołem drogę krzyżową, na której odpowiesz sobie na pytanie: jak przyjmuję wolę Bożą w swoim życiu? Następnie abyś z nim u boku zrobił krok za krokiem w drodze ku rozmiłowaniu się w Jezusie Eucharystycznym. Wreszcie życzę Ci, byś z Aniołem kontemplował słowo Boże na co dzień. Twój Anioł Stróż wie, jak walczysz z pożądliwościami ciała, a także z osądem i nieprzebaczeniem. Zna Twoje upadki w walce ze strachem. Modli się, byś wygrał walkę o czystość serca i wybrał miłość w swoim życiu. On zrobi dla Ciebie wszystko, bo Ty jesteś jego misją od Boga na ziemi. Jest przy Tobie całą dobę i zna wolę Bożą co do Ciebie, a Ty możesz wykorzystać to w pełni.
Dwie książki w jednej. Chciałbym stwierdzić z radością, że dziś w Kościele mamy wiosnę eucharystyczną: jakże wiele osób trwa w milczeniu przed tabernakulum, aby zagłębić sięw rozmowę miłości z Jezusem! Cieszy to, że tak wiele grup młodych ludzi odkrywa na nowo piękno modlitwy w czasie adoracji Najświętszej Eucharystii. Modlę się, aby ta wiosna eucharystyczna szerzyła się coraz bardziej we wszystkich parafiach mówił papież Benedykt XVI w czasie audiencji generalnej 17 listopada 2010 roku. Ta wiosna przejawia się choćby w tym, że powstają coraz to nowe miejsca, w których adoruje się Pana Jezusa. Może i Ty, Drogi Czytelniku, jesteś osobą, która podejmuje lub pragnie podjąć adorację. Pyta jednak: czym jest adoracja? Lub: jak mogę jeszcze lepiej to robić? Potrzebujemy więc niejako szkoły, przygotowania do adoracji. Niniejsza publikacja ma temu chociaż w minimalnym stopniu zaradzić. Natomiast rozważania z drugiej książki Adoracja szkołą, jako kolejny krok po tych zawartych w Szkole adoracji, mają nam pomóc spojrzeć na swoje życie przez pryzmat życia Pana Jezusa i od Niego nauczyć się, jak żyć. Adoracja więc to nie kolejna forma modlitwy do odmówienia, ale najważniejsza szkoła, doktórej trzeba nam wstąpić i z której za każdym razem winniśmy wychodzić przemienieni, odnowieni, a przynajmniej poruszeni i pragnący pozwalać, aby Pan Jezus nas przemieniał. Bo tylko z Nim i dzięki Niemu nasze życie może stać się piękniejsze. Kolejne lekcje w tej szkole są oparte na cnotach, które są przeciwwagą do grzechów głównych. Te zaś, rozumiemy to dobrze, czynią nasze życie szpetnym, brudnym, brzydkim.
Po dżunglach, stepach i pustyniach Wypadek na koniu w Kirgistanie, po którym mogłam nie wrócić do domu. Walka w Andach o każdy oddech na wysokości kilku tysięcy metrów. Zjazd legendarną Drogą Śmierci, kąpiel w Amazonce i spotkania z plemionami żyjącymi według zasad, które dla zachodniego świata pozostają niemal niepojęte. Ta książka jest zapisem podróży, w których zachwyt mieszał się ze strachem, a marzenia miały swoją cenę. Wymagały odwagi, uczyły pokory i nieustannie przypominały, że za każdym kolejnym zakrętem może czekać coś, co odmieni sposób patrzenia na otaczającą nas rzeczywistość. To także historia o przekraczaniu własnych granic i odkrywaniu, że najdalsza wyprawa nie zawsze prowadzi na koniec świata czasem wiedzie w głąb nas samych.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Szkoła przetrwania [o edukacji]. Płomienie](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/MEDIUM/000080/szkola-przetrwania-o-edukacji-plomienie.jpg "Szkoła przetrwania [o edukacji]. Płomienie. Autor: Justyna Drath. Dobreksiazki.pl")
