W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Pierwsza polska edycja monografii Voltaire finansista autorstwa wybitnego ekonomisty, profesora Leona Koźmińskiego (1904–1993). Praca ta została pierwotnie wydana w 1929 roku w języku francuskim i była rozprawą doktorską, za którą Autor – jako pierwszy Polak w historii – otrzymał z wyróżnieniem doktorat des lettres na paryskiej Sorbonie.
Praca powstała w wyniku kilkuletnich dogłębnych badań obejmujących nie tylko gigantyczną korespondencję Voltaire’a, ale także materiały prasowe i dokumenty publiczne z epoki, w tym publikacje ekonomiczne, na które powoływał się Voltaire.
ze wstępu profesora Andrzeja K. Koźmińskiego
Zarówno współcześni Voltaire’owi, jak i potomni podzielili się, jeśli chodzi o opinie na temat motywacji, jakie przyświecały pisarzowi w usilnym oraz niezwykle skutecznym zdobywaniu i pomnażaniu majątku. Monografia Leona Koźmińskiego, którą oddajemy do rąk czytelnika, przytacza niektóre z tych opinii, choć jej celem nie była gruntowna analiza tej właśnie kwestii. Autor zgadza się z tymi, którzy podkreślali, że pieniądze stanowiły dla Voltaire’a zawsze środek, narzędzie, a nie, jak to często bywa, cel sam w sobie.
z przedmowy profesora Tadeusza Cegielskiego
Publikacja przedstawia miejsce turystyki w gospodarce narodowej oraz podstawy teoretyczne funkcjonowania rynku turystycznego. Przeprowadzono w niej analizę struktury podmiotowej i przedmiotowej rynku turystycznego, omówiono działalność dostawców ofert turystycznych (przedsiębiorstw turystycznych i destynacji turystycznych) oraz popyt turystyczny i zachowania rynkowe konsumentów turystycznych. Szczególne miejsce zajmuje problematyka podaży turystycznej, w tym produktu turystycznego oraz koncepcja oferty turystycznej. W szerokim ujęciu przedstawiono politykę turystyczną, wraz z jej układem strukturalnym i kierunkami jej rozwoju oraz szczegółowymi rozwiązaniami regulacyjnymi, dotyczącymi rynku touroperatorskiego w Unii Europejskiej, oddziaływanie państwa na turystykę społeczną, fundusze Unii Europejskiej w gospodarce turystycznej. Zagadnienia dotyczące procesów kształtowania rynku turystycznego obejmują problemy mikroekonomiczne oraz dotyczące zarządzania podmiotami, w tym działalność marketingową, markę turystyczną, nowoczesne technologie, innowacje oraz strategie na rynku turystycznym. W pracy wskazano na aktualne problemy ekonomiczne, społeczne, polityczne, organizacyjne, technologiczne kształtujące funkcjonowanie rynku turystycznego. Oparto je na aktualnym stanie prawnym, dotyczącym regulacji rynku turystycznego, obowiązującym w krajach Unii Europejskiej i w Polsce od 1 lipca 2018 roku.
„Senior sprawny intelektualnie. Ćwiczenia, zadania, gra edukacyjna” to kontynuacja książki „Aktywny senior. Jak zachować sprawność intelektualną w podeszłym wieku?”, kładzie jednak akcent na praktyczne ujęcie tematu. Poradnik zawiera 110 zadań aktywizujących intelektualnie seniorów, ujętych w ramy 11 warsztatów, oraz oryginalną grę edukacyjną „Senior w podróży”. Zarówno warsztaty, jak i gra są tak skonstruowane, by pokazać starszym ludziom, że rozrywki umysłowe to sposób na ciekawe, pożyteczne i atrakcyjne spędzanie czasu wzmocnione wspólnym przeżywaniem określonych emocji i rozwiązywaniem problemów.
Coroczne wyprawy Piotra Kulczyny i jego synów - Staszka i Pawła - budzą podziw wielu podróżników. Są niezwykle ciekawe i pełne przygód, zaś dokładne relacje z nich przybierają postać kolejnych podróżniczych książek. Czytelników urzeka nie tylko autentyczność przeżyć, ale też przygotowanie, ogromna wiedza i doświadczenie załogi terenowej toyoty, która mimo upływu lat dobrze się spisuje na szlakach i bezdrożach. Tym razem wiodąone po północnych krainach nad Bałtykiem oraz w egzotyczny świat Orientu, ku kolebkom starożytnych cywilizacji. Nader osobisty charakter mają też dramatyczne przeżycia autora wplecione w podróżniczą pasję
Społeczność wokół marki wzbudza zainteresowanie podmiotów rynkowych. Geneza powstania tej formy społeczności sięga czasów, kiedy to lokalnie funkcjonujące społeczności inspirowały się wzajemnie do podejmowania decyzji zakupowych.Dziś członkowie grupy gromadzącej się wokół marki dzielą się miedzy sobą informacjami o marce, inspirują się jej symboliką, przesłaniem, misją. Kreuje to w efekcie lojalność klientów do marki.W prezentowanej książce została opisana społeczność wokół marki, mechanizm jej powstawania i korzyści, jakie z niej czerpią poszczególne podmioty rynkowe. Na podstawie badań przeprowadzonych wśród fanów Legii Warszawa pokazane zostały niuanse kreowania lojalności wobec marki w odniesieniu do rynku sportowego. Adresatami publikacji są wszyscy czytelnicy zainteresowani tematyką marki, zwłaszcza menedżerowie i pracownicy uczestniczący w budowaniu strategii marki, osoby z agencji reklamowych, badawczych oraz studenci marketingu uczelni ekonomicznych.
Hiszpański filozof Jos Ortega y Gasset (1883-1955) jest znany z - ciągle dziś aktualnej i budzącej żywe reakcje - teorii ""człowieka masowego"". Zebrane tu teksty pochodzą z okresu od połowy lat 20. XX wieku do wczesnych lat 40., a więc z czasów bodaj najbardziej dramatycznych w najnowszej historii Hiszpanii: od upadku monarchii i narodzin II Republiki w 1931 roku po tragedię wojny domowej 1936-1939. Ortega był w tym czasie profesorem, przez chwilę posłem do parlamentu, by na początku wojny domowej wyemigrować na kilka lat do Ameryki Południowej. Powrócił do Hiszpanii w 1945 roku. Sympatyzował z myślą liberalną, miał krytyczny stosunek do dominacji Kościoła katolickiego i nigdy nie pogodził się z rządami frankistów. Jednocześnie był autorem Buntu mas (1929), co skłaniało i nadal skłania formacje prawicowe do szukania w nim sojusznika jako myśliciela, który demaskuje prymitywizm, masowość w imię elitaryzmu. Ortega objaśnia zjawisko ""człowieka masowego"" utratą świadomości historycznej, ""rozumu historycznego"". O tym właśnie traktują zebrane tu teksty. Są jakby filozoficzną podbudową chwytliwego psycho-socjo-politycznego konceptu ""buntu mas"". Obejmują w układzie chronologicznym drobniejsze artykuły publikowane głównie w okresie przedrepublikańskim w argentyńskiej gazecie ""La Nación"" oraz kilka obszerniejszych esejów o charakterze filozoficznym, po części powstałych już na emigracji.
Ksiądz Józef Mandziuk opracował historię biskupów pomocniczych od biskupa Wita z połowy XIII w. przez biskupa Karola Franciszka Neandra, który w XVII w. przez ponad 30 lat sprawował czynności biskupie ze względu na brak święceń u ordynariuszy lub ich nieobecność w diecezji, aż po biskupa Jacka Kicińskiego prekonizowanego w 2016 r.Książka jest uzupełnieniem poprzedniej publikacji Rządcy (Archi)Diecezji Wrocławskiej. Tym razem autor zamiast biogramów zdecydował się zastosować narrację ciągłą uporządkowaną według epok historycznych. Opisom kolejnych sufraganów wrocławskich, tak jak w przypadku ordynariuszy, towarzyszy materiał ilustracyjny.
Niniejsza książka jest pierwszą, w jakiej przedstawiono historię czynności, którą każdy człowiek wykonuje codziennie od początku dziejów. Przedstawia w niezwykle interesujący sposób historię jednego z produktów, którego istnienie jest dla nas dzisiaj absolutnie oczywiste - jednak często nie zdajemy sobie sprawy, że jest to wynalazek całkiem nowy.A czego używaliśmy wcześniej? Jak ludzie oczyszczali swoje pośladki przed wynalezieniem papieru toaletowego? Starożytni Grecy używali małych kamyków... a inni? A jak robili to władcy Francji i angielscy królowie? Na pewno inaczej niż my czynimy to obecnie... A czy religie mówią coś o podcieraniu? I jak pocałunek w... pośladki stał się początkiem drogi do zostania papieżem? Dlaczego miliony osób nie chcą w ogóle używać papieru toaletowego?I kto tak naprawdę wynalazł rolkę papieru?I o tym wszystkim opowiada ta książka...
Omówienie geografii Ukrainy - jej położenia w Europie, obszaru, granic lądowych i morskich - oraz opisy przyrody, w których zawarta jest charakterystyka geologii i tektoniki, zasobów bogactw mineralnych, klimatu i jego cech, zasobów wodnych, gleb i ich właściwości, roślinności i świata zwierzęcego. Autorzy zwracają również uwagę na walory turystyczne i zasoby rekreacyjne oraz na problemy ochrony przyrody. Obok charakterystyki środowiska przyrodniczego w ujęciu całościowym, zaprezentowane zostało również omówienie pięciu podstawowych regionów fizyczno-geograficznych. Pracę zamyka omówienie najważniejszych aktualnych problemów geograficznych Ukrainy.
Praca zbiorowa pod redakcją Anny Parzymies
Zbiór artykułów z dziedziny językoznawstwa, historii i sztuki uczonych z najważniejszych ośrodków orientalistycznych Europy i Stanów Zjednoczonych. Artykuły napisane są w językach: angielskim, rosyjskim, włoskim, niemieckim i
francuskim. Książkę opublikowano dla uczczenia wieloletniej działalności naukowej i dydaktycznej profesora Tadeusza Majdy, turkologa z Uniwersytetu Warszawskiego.
Professor Tadeusz Majda is a scholar with diverse academic interests, covering such areas as the languages, literature and culture of the Turkish peoples, the Near East and Islam. Professor Majda is a distinguished representative of Polish Turcology, who continues the work of his eminent predescessors Professor Ananiasz Zjączkowski and Professor Jan Reychman. To celebrate many years of his work as an academic and a tutor, his friends and colleagues from the largest centres of Oriental Studies in Europe and United States have prepared this collection of valuable contributions.
Sanskryt to język o głębokich korzeniach, który jest najstarszym przedstawicielem gałęzi indyjskiej języków indoirańskich. Jego historia sięga aż do pierwszej połowy drugiego tysiąclecia przed Chrystusem, co czyni go nie tylko językiem, ale również nośnikiem bogatej kultury i tradycji indyjskiej. Warto zaznaczyć, że jest to język religii, liturgii, filozofii, nauki, poezji oraz dramatu, co podkreśla jego znaczenie w kontekście rozwoju intelektualnego i artystycznego Indii.Bogactwo kulturowe językaBez wątpienia, sanskryt odegrał kluczową rolę w kształtowaniu indyjskiej kultury. To w tym języku powstały dwa wielkie eposy: Mahabharata oraz Ramajana, które są fundamentami literatury indyjskiej i do dziś inspirują twórców na całym świecie. Warto również wspomnieć, że klasyczną formę tego języka ustalił gramatyk Panini, który żył około połowy IV wieku przed Chrystusem. Jego prace wciąż mają znaczenie w badaniach językoznawczych i są podstawą dla wielu nowoczesnych studiów nad językami indoeuropejskimi.Znaczenie w edukacji i badaniachWspółczesne zainteresowanie sanskrytem nie ogranicza się jedynie do jego historycznego znaczenia. Język ten jest wykorzystywany w akademickich podręcznikach, co czyni go istotnym narzędziem w nauczaniu języków azjatyckich oraz w badaniach nad kulturą indyjską. Uczestnictwo w kursach lub lekturze literatury w tym języku pozwala na głębsze zrozumienie nie tylko tekstów religijnych, ale również filozoficznych i literackich, które kształtowały myśl indyjską przez wieki.Rola w literaturze i sztuceSanskryt jest nie tylko językiem komunikacji, ale również medium dla sztuki. Poeci i dramatopisarze wykorzystywali go do tworzenia dzieł, które do dziś są cenione za swój styl i głębię przekazu. Uczy się go nie tylko w kontekście lingwistycznym, ale również jako klucz do zrozumienia estetyki indyjskiej, co czyni go niezwykle interesującym dla miłośników literatury oraz sztuki. Najstarszy przedstawiciel języków indoirańskich z historią sięgającą drugiego tysiąclecia przed Chr. Język religii, liturgii, filozofii i literatury, w tym eposów Mahabharata i Ramajana. Gramatyka ustalona przez Paniniego, kluczową postać w historii lingwistyki. Znaczenie w edukacji i badaniach, istotne w nauczaniu języków azjatyckich. Rola w literaturze i sztuce, kluczowe dla zrozumienia estetyki indyjskiej. Warto zainwestować czas w zgłębianie tajników tego języka, aby odkryć jego niepowtarzalne bogactwo i zrozumieć jego wpływ na kulturę oraz historię Indii. To doskonała okazja, aby poszerzyć swoje horyzonty i wzbogacić wiedzę o jednym z najstarszych języków świata.
This book focuses on a number of questions that occupied Nietzsche ans Wittenstein and reveals in what way the two philosophers, who are quite different in temperament, do actually share much in common. It is explained that in their philosophies the method is one: philosophy should act as therapy, creativity and the work of art. The strategy is one: destructionism is the first step destruction of metaphisics, purifying of our language and our concepts in order to remove the shadows of God. The style of both philosophers is similar: non-systematic, aphoristic, dialogic. And the goal is one: ethical.In a world devoid of God, in which all the old values have lost their relevance to the human soul, they try to indicate a path to salvation for humanity, a form of salvation which is not the result of divine grace, but of human creativity.
Kolejna publikacja Gillesa Kepela - francuskiego politologa i znawcy problematyki islamu, tym razem o rozłamie wewnątrz wspólnoty muzułmańskiej, podzielonej wizją przyszłości islamu. Autor przekonuje, że decydująca bitwa rozegra się w Europie, wśród tutejszych i napływowych muzułmanów. Podkreśla rolę katalizatora, jaką w tym konflikcie odegrały Stany Zjednoczone. AlKaida, aby powstrzymać upadek dżihadu zorganizowała zamachy 11 września. Uderzając w amerykańskiego dalekiego wroga, miała nadzieję doprowadzić do triumfu radykalnego fundamentalizmu na całym świecie. Prowokację zorganizowano w chwili, gdy Izraelczycy i Palestyńczycy pogrążyli się w chaosie drugiej intifady.W tym czasie w Waszyngtonie wpływowe lobby neokonserwatystów na nowo opracowywało interesy strategiczne Stanów Zjednoczonych na Bliskim Wschodzie. Polegały one na jednoczesnym zapewnieniu bezpieczeństwa Izraelowi i zaopatrzenia w ropę. Wojna przeciwko terroryzmowi połączyła aspiracje demokratyczne z próbami podkreślenia własnej hegemonii, ale Amerykanie, zajmując Irak, otworzyli puszkę Pandory. O impasie, w którym znalazł się przede wszystkim świat islamu, ale i polityka amerykańska, świadczy z jednej strony upokarzanie więźniów irackich przez strażników amerykańskich, z drugiej zaś - krwawe egzekucje zachodnich zakładników dokonywane przez bojowników dżihadu.Chaos zagraża światu muzułmańskiemu i rozdziera jego tkankę społeczną, doprowadzając do fitny, czyli wojny w łonie islamu.W dużym stopniu bitwa o przyszłość islamu - między nowoczesnością a konserwatyzmem, laicyzacją życia a ekspansją fundamentalizmu- rozegra się w Europie, wśród żyjących tu milionów muzułmanów. Islam europejski stanowi dzisiaj awangardę tej bitwy, wzorzec, na którym skupiają się spojrzenia muzułmanów z całego świata, pragnących żyć bez jarzma autorytarnych reżimów oraz krwawych urojeń bojowników dżihadu. Autor - Gilles Kepel - francuski socjolog i politolog, jest jednym z najwybitniejszych w Europie i szczególnie cenionym w Stanach Zjednoczonych specjalistą od fundamentalizmu muzułmańskiego, profesor w paryskim Instytucie Studiów Politycznych, w 1994 roku był gościem NYU, a w latach 1995-1996 wykładał w Columbia University.
"Bajka o walce rycerzy Jedi przeciwko rosnącemu w dawnej Republice zagrożeniu stała się dla autora pretekstem do porywających rozważań nad tym, czym jest system totalitarny, w jakich warunkach się rodzi i jakie może przynosić ze sobą konsekwencje. To nie jest analiza baśni, lecz realnych problemów stojących także przed współczesnymi społeczeństwami. Ale nie tylko, bo Machaj ukazuje też owego totalitaryzmu upadek. Prowadzi nas przez meandry filozofii Imperatora ku konkluzjom dotyczącym nie tylko fikcyjnego świata, ale i naszej rzeczywistości. Tym samym świat „Gwiezdnych wojen” staje się bardziej realny i namacalny niż kiedykolwiek.
Zazdroszczę Państwu tego, co teraz nastąpi – obcowania po raz pierwszy z tą pasjonującą lekturą, poznawania wszystkich jej meandrów, odwołań, smaczków i wniosków. Ja tę podróż mam już ze sobą i muszę przyznać, że Machaj udowodnił, iż odległa galaktyka jest bliżej nas, niż może się komukolwiek wydawać".
Arkady Saulski
W książce znajdziesz:- kilometraż- profil wysokości Wisły względem długości- dokładne dane o uregulowaniu rzek- dane o krajobrazie nadrzecznym- informacje o podziale zlewni Wisły na dopływy- własne nowoczesne pomiary długości (m.in. z użyciem GPS) z domierzaniem meandrów
Książka jest pierwszym monograficznym opracowanie barbakanów w Polsce. Autor zebrał dziesięć budowli obronnych tego typu istniejących w obrębie murów miejskich (zachowanych bądź nie), a także zamków (Bolczów, Siewierz, Tenczyn). W monografii znalazło się także miejsce dla angułu we Fromborku oraz rawelinu na Jasnej Górze w Częstochowie. Bogaty materiał zdjęciowy uzupełniają grafiki i zdjęcia archiwalne.
Felietony teatralne 2008-2017
Konserwatysta to człowiek, który sprzeciwia się zmianom – tak długo, aż staną się nieuniknione. Nie wymyśliłem tego zdania. Nie mogę sobie przypomnieć, gdzie je słyszałem, ani wyśledzić źródła. Aliści podpisuję się pod nim chętnie; wyraża to, co mi jest bliskie.
Cenię to, co i dla konserwatystów jest ważne. Ciągłość myślenia o kulturze – i nie tylko o niej. Uwzględnianie w myślowej robocie tego, co ktoś już wykombinował, niezakładanie, że każde własne myślątko ma wymiar odkrycia. Niechęć do uproszczeń, do zerojedynkowych wizji świata, do sloganów i manipulacji. Sympatię do stwierdzenia To nie jest takie proste. Cenię tradycję – intelektualną, estetyczną, etyczną – choć pilnuję się, by jej nie absolutyzować. Zwłaszcza wtedy, gdy ma tendencję (a ma często) do przekształcania się w rutynę, w lenistwo poznawcze, w bezmyślne tak było zawsze, więc tak jest normalnie. Nie nudzę się z założenia czymś, co wydaje się staroświeckie; nudzę się czymś staroświeckim,jeśli rzeczywiście jest nudne. A bywa, i nierzadko. O wiele bardziej alergicznie reaguję jednak na ekstatyczne (i nieuleczalne mimo tylu pouczających nieszczęść) ubóstwienie postępu. Owego przodem do przodu (a tył też do przodu), jak mawiał lokaj i zamordysta Edek u Mrożka. Na kult nowinek, których wartością ma być samo to, że są nowe, a nie to, czy cokolwiek ważą w konfrontacji ze starym. Sam fakt konfrontacji ma im gwarantować fory. Jeżę się na wszystkie te mody artystyczne i intelektualne, stadne zachowania, które sprawiają, że w kulturze coś się gremialnie nosi, coś się ceni, coś jest obowiązkowo ważne. Na nowoczesny żargon, który łączy akolitów w koła wtajemniczonych pełnych wyższości nad resztą zjadaczy kultury. Na łatwość ogłaszania radykalnych przełomów, otwierających się epok i modernizacyjnych przepracowań, które heroldowie postępu skłonni byliby wpoić zacofanym współziomkom w drodze edukacji surowej i bezwzględnej.Dla dobra edukowanych, rzecz jasna.A nasz teatr cielęcym zachwytem nad każdą radykalną nowością i łatwością stemplowania wszelkiej tradycji pieczątką „ramotka” grzeszy namiętnie i powszechnie. Pewnie grzeszył zawsze, dziś nastąpiło jednak w tym względzie potężne wzmożenie. Co więc ma w świecie sceny konserwatysta do roboty? Ano to, co w zdaniu na początku. Może oprotestowywać zmiany, może też oceniać, które są rzeczywiście nieuniknione – bo odbiór kultury się zmienia, choć niekoniecznie w doktrynerską, postępową stronę. Może patrzeć, jak to, co wymyślili młodzi, gra z tym, co było dawniej, dostrzegać nieoczekiwane indukcje i filiacje. Tudzież może samego siebie do niektórych zmian przekonywać, swój tradycjonalistyczny łeb na nie otwierać. Piszę o teatrze od czterdziestu lat, obserwuję go jeszcze dłużej.
Powiedziałem sobie kiedyś, że gdy się przyłapię na tym, iż wspomnienia z przeszłości będą mi przysłaniały i dezawuowały każdy dzisiejszy artystyczny twór – poszukam sobie innego zajęcia. Jeszcze do tego nie doszło. Pisywałem recenzje w wielu czasopismach – w „Teatrze”, w „Twórczości”,
w „Polityce” (najdłużej, 16 lat), w „Przekroju”, w „Zwierciadle”; „Dialogu”, w którym pracuję od 1984 roku nie liczę, bo recenzji sensu stricte pismo nie zamieszcza. W 2008 roku Mieczysław Orski namówił mnie na pisanie do wrocławskiej „Odry”. Pomyślałem sobie wtedy, że, mając trochę więcej miejsca, niż go zwykle daje dziś prasa, spróbuję komentować życie sceniczne, podkładając pod opisy współczesnych dzieł swoją pamięć, swoje doświadczenie, swoją edukację z lat siedemdziesiątych, czasu bardzo specyficznego w polskim teatrze i bardzo odmiennego od zdarzeń dzisiejszych.
Jacek Sieradzki
"Ech muzyka, muzyka"
O, dajcie mi te małe skrzypce
Może na skrzypcach wygram
Wiatr i pochyłą ulicę
I noc, co taka niezwykła
Ech, muzyka, muzyka, muzyka
Spod smyka zielony kurz
Lecą gwiazdy zielone spod smyka
Damy karo, bukiety róż.
(…)
Konstanty Ildefons Gałczyński
Jadwiga Mackiewicz – małym melomanom znana jako Ciocia Jadzia – od 1960 roku prowadzi w Filharmonii Narodowej koncerty dla dzieci.
Uczy słuchania muzyki. Chcąc „ocalić od zapomnienia” Jej umiejętność i wiedzę, oddajemy w Państwa ręce tę płytę…
Głos ma laureatka Orderu Uśmiechu – nagrody przyznawanej przez dzieci.
O popisach instrumentów
01 S. Moniuszko-W.Popp – Prząśniczka (parafraza)
Barbara Świątek – flet, Janina Baster – fortepian 2:09
02 A. Marcello – Koncert c-moll na obój i orkiestrę smyczkową (Allegro)
Janusz Banaszek – obój, zespół kameralistów Filharmonii
Narodowej, dyr. Karol Teutsch 4:26
03 x x x - Polka Dziadek 1:56
04 C. Saint-Saëns – „Łabędź” z cyklu „Karnawał zwierząt” 3:20
Wojciech Orawiec – fagot, Maria Orawiec-Dudek – fortepian
05 C. Saint-Saëns – „Słoń” z cyklu „Karnawał zwierząt”
Zdzisław Piernik – tuba, Lech Leśniak – fortepian 2:01
06 G. Fuhlisch – „Śmiejący się puzon”
Jerzy Górzyński – puzon, Witalis Raczkiewicz – fortepian 3:04
07 W. A. Mozart – Koncert na róg nr 3 Es-dur KV 447 (Allegro) Radek Baborák – róg, Orquesta Sinfónica de RTVE,
dyr. Jean-Jacques Kantorow 3:28
08 P. Czajkowski – Taniec neapolitański z „Jeziora łabędziego” Marcin Hiolski – trąbka, Elżbieta Ziomek – fortepian 2:30
09 G. Bacewicz – Kaprys polski 2:32
Konstanty Andrzej Kulka – skrzypce
10 J. S. Bach – Polonez
Stefan Kamasa - altówka, Krystyna Borucińska – fortepian 1:40
11 R. Schumann – Marzenie 3:16
Roman Jabłoński – wiolonczela, Krystyna Borucińska – fortepian
12 S. Kusewicki – Valse miniature op. 1, nr 2 2:30
Matthew McDonald – kontrabas, Tomoko Takahashi – fortepian
13 H. Kling – Słoń i mucha, op. 520 5:11
Peter Verhoyen – flet, Bernd Van Echelpoel – tuba,
Stefan De Schepper - fortepian
Książka Raffaele di Muro Maksymilian Kolbe. Triumf miłości została pierwotnie wydana w języku włoskim przez watykańskie wydawnictwo Libreria Editrice Vaticana. Jest to pozycja, która wnikliwie, a zarazem zwięźle opisuje duchowość wielkiego świętego. Bardzo ciekawe jest porównanie osobowości św. Franciszka oraz św. Maksymiliana. Autorem książki jest Raffaele di Muro OFM Conv, Przewodniczący Międzynarodowego Rycerstwa Niepokalanej. Franciszkanin specjalizuje się w duchowości o. Maksymiliana Kolbe. Jest doktorem habilitowanym teologii mistycznej oraz teologii duchowości na Pontyfikalnym Wydziale Teologicznym Teresianum w Rzymie.
"Zestaw ćwiczeń, kanonów oraz krótkich utworów zawartych w niniejszej książce powstawał z myślą o rozwijaniu kompetencji rytmicznych młodzieżowego zespołu chóralnego, ale można stosować go bez obaw także w innych grupach wiekowych. Odwołuje się w dużej mierze do naturalnych skłonności młodego chórzysty do muzycznej zabawy, spontanicznego reagowania na bodźce dźwiękowe, a także do samolubnego czerpania przyjemności z procesu wytwarzania rytmicznego hałasu. Wykorzystano tu zasoby niskobudżetowej kreacji dźwiękowej, będące w zasięgu każdego adepta chóralistyki: począwszy od dźwięków wokalnych, możliwych do uzyskania za pomocą własnego narządu gębowego, po klaskanie, tupanie czy pstrykanie palcami.
Celem prezentowanych zadań rytmicznych i melorytmicznych jest koordynacja ruchowa ciała w czynnościach wokalnych, a w szczególności praca nad zespołowym synchronizowaniem pulsu muzycznego z artykulacją głosek frazy tekstowej. Przedstawione zostaną także kreatywne sposoby użycia do celów muzycznych swoistych cech fonetyki języka polskiego oraz zagadnienia rytmiczne podejmowane w edukacji muzycznej mniej chętnie: synkopy, polirytmia, polimetria i metrum nieregularne. Ćwiczenia w znacznym stopniu nawiązują do stylistyki muzyki popularnej, która stanowi naturalne środowisko powstawania wyrazistych zjawisk rytmicznych (szczęśliwie jest to również naturalny ekosystem młodzieży). Są one stopniowane pod względem poziomu trudności i opatrzone stosownym komentarzem metodycznym, objaśniającym ich cel oraz sposób wykonania, a także podpowiadającym możliwe rozwiązania ewentualnych problemów wykonawczych. Szczegółowe komentarze są również pewną wykładnią mojej metody pracy z chórem, wskazującą istotne zagadnienia i efektywne
sposoby osiągania celów".
Od Autora
Przy wybranych przykładach muzycznych znajdują się symbole odsyłające do do nagrań audio lub audio-wideo dostępnych na kanale PWM.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
