W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Emil Cioran (1911–1995), jeden z najsłynniejszych filozofów XX wieku, urodził się i spędził młodość w Rumunii, po czym w 1937 roku wyjechał do Francji, gdzie już pozostał na resztę życia. Wyjeżdżając, pozostawił Rumunom tę kontrowersyjną książkę o religii i wierze. Opublikowana własnym nakładem i praktycznie wówczas (1937) nierozpowszechniana, z biegiem lat stała się istotnym wkładem w europejską refleksję nad wiarą. Uznana w Rumunii za bluźnierstwo, zdaniem autora stanowiła „jedyną książkę o inspiracji mistycznej” na Bałkanach. Dzieło powstało w okresie nader trudnym dla Ciorana, który cierpiąc na bezsenność, przeżywał zarazem kryzys duchowy spowodowany między innymi „pokusą wiary”.
Religia pociągała go, ale, jak sam twierdził, nie był zdolny wierzyć. Niemożność wiary nęka go niczym niemożność zaśnięcia. Dlatego w tym aforystycznym eseju – jednym z najważniejszych w jego twórczości – zmaga się z jej kwestią, obierając za temat świętość. Przeciwstawia świętych ateologicznym mistykom. Święty jest po trosze politykiem, szaleńcem „pragnącym wszystkiego”, a swoją wolę mocy i „manię wielkości” urzeczywistnia przez cierpienie. Mistyk tymczasem zawierza swej intuicji i chce jedynie być bezpośrednio przy Bogu. Wierzyć w świętych „już nie można; podziwiamy tylko ich iluzje”, konkluduje Cioran w tych na poły poetyckich rozważaniach, w których przeplatają się motywy świętości, łez, muzyki i mistyki.
Długo oczekiwana przez Czytelników książka wreszcie ujrzała światło dzienne. Swoją zawartością otwiera ona przestrzeń wiedzy obejmującej życie i dzieło benedyktyńskiej Zakonnicy, która opis świata ziemskiego wizjonersko oświetliła pouczeniem Bożym.Dr Alfreda Walkowska głęboko wniknęła w spuściznę pisarską św. Hildegardy z Bingen. Autorka jako dobrze wykształcony teolog kompetentnie przedstawiła główne tezy Hildegardowego przesłania.Czytelnik na pewno nie będzie zawiedziony niniejszą książką. Stanowi ona doskonałe narzędzie poznawcze nauki ogłoszonej przez papieża Benedykta XVI Doktor Kościoła, co niewątpliwie jeszcze bardziej skłania i zaprasza do zatopienia się w jak najbardziej aktualną dzisiaj myśl tej wielkiej Świętej.Fragmenty z recenzji wydawniczej ks. prof. nz. dra hab. Bogusława Drożdża
Drogi Czytelniku z ogromną radością oddaję dziś w Twoje ręce wspaniałą i wyjątkową książkę o tytule Scivias (Poznaj drogi Pana), która została napisana przez św. Hildegardę z Bingen. To niezmiernie ważne XII-wieczne dzieło, przyglądające się kluczowym obszarom życia człowieka, było publicznie odczytywane przez najwyższy autorytet ówczesnego Kościoła papieża Eugeniusza III. Scivias zostało przywiezione do Rzymu przez św. Bernarda z Clairvaux, osobę dobrze znaną i zaprzyjaźnioną ze św. Hildegardą. Wobec zgromadzonych na synodzie w Trywirze ta benedyktyńska mniszka autorka prac teologicznych, medycznych, kosmologicznych, ziołoleczniczych, kompozytorka oraz poetka, która dziś nazywana jest reformatorką Kościoła, odnowicielką życia monastycznego, kaznodziejką, egzorcystką, wizjonerką, prorokinią już za życia ziemskiego została przez Ojca Świętego nazwana świętą niewiastą.Scivias to pierwsza z trzech teologicznych ksiąg nazywanych często Trylogią Wizyjną. Księga druga to Liber Vitae Meritorum (Księga zasług życia), a trzecia Liber Divinorum Operum (Księga dzieł Bożych), zwana również De operatione Dei (O stworzeniach Bożych).Czytając Scivias można poznać Hildegardowe spojrzenie na treści traktujące o Bogu, Jego Kościele, człowieku oraz o całości stworzenia. W charakterystyczny dla siebie sposób, nasączony symbolizmem, nasza Święta klarownie wyjaśnia to, co często z powodu ograniczoności ludzkiej, jest trudne czy wręcz niemożliwe do poznania, zrozumienia czy choćby przeczucia. Proroczy i wizyjny ogląd prawdy wiecznej daje możliwość przybliżenia niepojętych Tajemnic Bożych.
Drodzy Czytelnicy, bardzo sie ciesze, ze do Waszych rak trafiła ksiazka Tak leczy Bóg, ksiazka dla mnie bardzo wazna. Mówi o osobie bardzo mi bliskiej od dawna, o sw. Hildegardzie z Bingen i jej dziele, które od wielu lat staram sie propagowac w Polsce. Odczytuje te ksiazke, o prostym, pieknym tytule, jako pochwałe wielkosci Stwórcy, ukazanie mozliwosci danych przez Niego człowiekowi, a przekazanych nam przez sw. Hildegarde. ()Na polskim rynku od kilku lat pojawiaja sie publikacje, m.in. ksiazkowe, na temat medycyny Hildegardy o róznej, moim zdaniem czasem watpliwej, wartosci. Niezbyt fortunny bywa juz sam wybór pozycji do tłumaczenia. Czesto tez niezadowalajacy jest przekład, co prawdopodobnie wynika z nieznajomosci przedmiotu. Widzac ten nieporzadek, staram sie, w miare moich mozliwosci, porzadkowac teren hildegardowy w naszym kraju. Czescia tych porzadków po stworzeniu Polskiego Centrum sw. Hildegardy i zainicjowaniu powstania Stowarzyszenia Centrum sw. Hildegardy w Polsce jest wprowadzenie na polski rynek wydawniczy pierwszej ksiazki autorstwa dr. Gottfrieda Hertzki; ksiazki, która dała poczatek wielkiemu powrotowi nauk sredniowiecznej swietej.Tak leczy Bóg jest owocem pionierskiej pracy autora, który w latach 40. minionego wieku jako pierwszy lekarz wprowadził do praktyki medycyne swietej. Wiecej o ogromnej pracy, która wykonał, znajdziecie Panstwo w krótkim tekscie wydawcy, Arnolda Guilleta, Dr Gottfried Hertzka, odkrywca medycyny Hildegardy, który zamieszczamy na końcu książki.Alfreda Walkowska, wydawca(fragment z książki Tak leczy Bóg, dr Gottfried Hertzka)
Przytaczając zwrotki pieśni „Modlę się do mocy miłości”, Gabriele, prorokini i ambasadorka Wiecznego Królestwa dzieli się z nami potężnym objawieniem, które przekazał przez nią Chrystus Boży. Chrystus zatacza wielki łuk, obejmujący sprowadzenie, powrót wszystkich dzieci Bożych do wiecznego domu. Wyjaśnia, że na drodze do wiecznego bytu, do Sanktuarium, będą jeszcze kolejne etapy i wspólnoty, ponieważ istnieje potrzeba praktykowania tego, co znaczy być w jedności i łączności ze wszystkimi żywymi istotami.
W treści książki:
Ostrożnie, ale świadomie, Ja, Chrystus, prowadzę wędrowca na drogach do królestwa pokoju. Ja, Chrystus, nazywam to prowadzenie postrzeganiem przez zmianę świadomości.
Tak, ziemia stopniowo całkowicie się zmieni dzięki promieniowaniu w górę, czyli wpromieniowywaniu przez powierzchnię ziemi.
Planeta z Sanktuarium – nazywam ją planetą Chrystusa – zaczyna od korzeni; wchłania energie ziemi, żeby je przeistoczyć, gdyż podczas etapów przeistoczenia w królestwo pokoju planeta przemieszcza się w stronę swojej pra-pozycji, do Sanktuarium, czyli do pra-wieczności, tak jak zostało obmyślone „niech się stanie”.
Planeta z Sanktuarium jest aspektem „niech się stanie”, który tak uformowała i ukształtowała Pra-Mądrość.
Niech się stanie jest nie tylko wypowiedziane – Chrystus i Pra-Mądrość zaczęli coraz bardziej wprawiać w ruch proces sprowadzania do domu wszystkich istot, gdyż „niech się stanie” zaczyna tworzyć fundament kolejnych królestw…
Ja jestem Chrystusem Bożym i drogą Chrystusa do królestwa pokoju. Kto idzie ze Mną?
Kto Moją siłą likwiduje w sobie i w swoim związanym jeszcze tu czy tam ze światem bycie, kipiącą wciąż przeszłość?
Wszystko, co nazbyt ludzkie, znika i powinno także dla wędrowca na drodze Chrystusowej do królestwa pokoju zblednąć i odpłynąć od niego, to znaczy zostać odłożone w celu przekazania do przeistoczenia…
Ja, Chrystus, chcę teraz wybiec do przodu na tyle, na ile ludzie są w stanie to pojąć, by wyjaśnić, co to znaczy wrócić do domu w królestwie Boga, do boskich rodzin – można też powiedzieć: być wiecznie domownikiem w domu Ojca, we wspólnocie wszystkich boskich rodzin w bycie Ojca-Matki…
Nadszedł czas, w którym Wieczny Wszech - Jedyny przez swoją prorokinię i ambasadorkę, Gabriele, w potężnym objawieniu z czerwca 2019 r. przedstawia ogólny obraz czasów czasu, obrazując także obecny stan ziemi. Przytaczane są cierpienia i okrucieństwa, przestępstwo za przestępstwem, okropność za okropnością.,,Gdzie podzieje się ta energia? Gdzie podzieją się wszystkie te straszne i zabójcze energie? - czytamy w objawieniu.Dowiadujemy się, że zmiany klimatu, o których wszyscy mówią, to wypływ wszystkich tych energii. Można go porównać do pieśni, która ma wiele zwrotek, pieśni, która jest odzwierciedleniem wszystkich katastrofalnych zachowań człowieka:,,Wszystko opiera się na energii! Wszelkie zadane przez wieki wieków - ziemi, przyrodzie, zwierzętom i roślinom, wodom płynącym i oceanom, atmosferze i ludziom - cierpienie, okrucieństwo wszystkie wykroczenia i przestępstwa, wszystko co nie zostało naprawione, jest nieodpokutowaną energią ziemi, na ziemi i w powietrzu. Nastąpi długi i mroczny ciąg oskarżenia, bo Ziemia jęczy, odkąd musi nosić ludzi..."" Jednak Odwieczny powiedział również:,,Ja, Który Jestem, czynię wszystko nowym."" Tak też po długim okresie ciemności stanie się na Ziemi coraz bardziej świetliście:,,Ludzie Nowego Czasu odnajdą prawdziwego Boga w swoich kochających pokój istotach i na Nowej Ziemi zbudują królestwo pokoju pod znakiem Lilii - Sophii - czystości i wolności, miłości Bożej i braterskiej.""
Przytulenie. Sprawia, że czujemy się kochani, działa terapeutycznie. Jest dostępnym dla każdego, prostym gestem o nadzwyczajnej sile wyrazu. Nie brakuje kultur i ludów, u których przytulenie stanowi podstawową formę spotkania, dzięki któremu poznajemy się i wchodzimy w relacje z innymi. Wydaje się, że w świecie zachodnim przytulenie nie jest jednak szczególnie doceniane. We współczesnym społeczeństwie mamy do czynienia z tak licznymi formami komunikacji wirtualnej, że możemy zapomnieć o bliskości, wyalienować się i odzwyczaić od kontaktu z żywym człowiekiem. Carlo Rocchetta odkrywa przed czytelnikiem piękno i dobroczynną moc tego gestu, poprzez ukazanie go jako znaku spotkania i zapowiedź nowej kultury: kultury serca i wspólnoty. Carlo Rocchetta włoski kapłan, wieloletni wykładowca Uniwersytetu Gregoriańskiego w Rzymie. Duszpasterz rodzin, małżeństw, narzeczonych. Autor wielu publikacji poświęconych tematyce relacji nie tylko małżeńskiej.
Monografia Weroniki Chańskiej to książka bioetycznie zaangażowana chce nie tylko opisywać, ale także zmieniać rzeczywistość. Autorka analizuje polski system badań prenatalnych. Stawia pytania o jego założenia i niewypowiadane wprost racje stojące za przyjęciem pewnych rozwiązań. Odsłania wartości, na jakich wspiera się diagnostyka prenatalna i towarzyszące jej poradnictwo genetyczne. Pozwala je lepiej zrozumieć i bardziej świadomie z nich korzystać. Niezależnie od swoich walorów naukowych książka jest również przejmującą opowieścią o kobietach, które zdecydowały się na wykonanie badań prenatalnych i zmierzyły z decyzją, co zrobić w przypadku ciężkiej wady płodu. Wyrazem podziwu dla ich determinacji, odwagi, często moralnego heroizmu.Rzadko się zdarza, żeby praca naukowa dotycząca kwestii bardzo specjalistycznej i bardzo wąskiej idealnie trafiała w swój czas. [ ] Nie czytałem wcześniej na ten temat żadnej pracy, ani w literaturze światowej, ani tym bardziej w polskiej, która z tak przejmującą szczerością zdawałaby sprawę z toczących się w gabinetach lekarskich dialogów o sprawach dla kobiet fundamentalnych.fragment z recenzji dr. hab. Zbigniewa Szawarskiego, prof. UWWeronika Chańska, doktor nauk humanistycznych, absolwentka Kolegium Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim; od 2008 roku adiunkt w Zakładzie Filozofii i Bioetyki Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum. W 2008 roku wydała książkę Nieszczęsny dar życia. Filozofia i etyka jakości życia w medycynie współczesnej. Nominowana w plebiscycie Gazety Wyborczej na Polkę 2009 (w kategorii: Nauka). Od 2011 roku członkini Komitetu Bioetyki przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk.
Obrazowy opis dni ostatecznych, które według znaków na niebie i ziemi są coraz bliżej nas. Autor daje praktyczne rady jak je przetrwać. Co powinniśmy robić poza modlitwą Czy wolno nam spać Czy powinniśmy czuwać Czy możemy otworzyć drzwi przyjacielowi, który szuka schronienia Dlaczego podstawowym atrybutem, który zapewni nam przetrwanie jest gromnicaKiedy zło przenika do wszystkich tkanek organizmu świata, by nie zwyciężyło Bóg decyduje się na interwencję. W to przesilenie swoją mocą angażuje naturę, poprzez którą przypomina nam o swoim istnieniu, a w razie potrzeby sięga po bardziej radykalne środki... Kiedy dojdzie do ostatecznego starcia sił dobra z siłami zła powinniśmy zadbać przede wszystkim o siebie. Boskie przesłanie jest radykalne - tylko nawrócenie i gorliwość mogą nam pomóc ocalić skórę. Wszystko co osiągnęliśmy materialnie na tym świecie, powinniśmy powierzyć Bogu i z biblią, różańcem i gromnicą w dłoni zamknąć drzwi swoich mieszkań i przetrwać zawieruchę. Brzmi groźnie, ale Ci którzy z wiarą w Słowo Boże przeczytają ten wyjątkowy, apokaliptyczny poradnik nie mają się czego obawiać. Ratunkiem jest Maryja, która w objawieniach fatimskich wskazała, że dzięki modlitwie możemy wyprosić miłosierdzie - nie tylko dla siebie, ale także dla całego świata. Niewykluczone zatem, że Bóg oszczędzi ludzkość, jeśli wystarczająca liczba osób odpowie na prośby Maryi. Lepiej być jednak przygotowanym na każdy, nawet najgorszy scenariusz...
Książka Homo cooperativus to ambitna monografia naukowa, która naświetla problematykę kooperacji międzyludzkiej w ujęciach socjologicznych, antropologicznych, organizacyjnych, psychologicznych, ale także filozoficznych i ekonomicznych. Praca jest erudycyjna i swobodnie korzysta z dorobku współczesnej literatury, bez zbędnych popisów bibliograficznych, za to z umiejętnym skonfrontowaniem różnych dzieł. To pozycja wartościowa naukowo, solidnie opracowana i wypełniająca istotną lukę w polskiej literaturze z obszaru nauk społecznych. prof. Dariusz Jemielniak Alina Landowska doktorka nauk humanistycznych w zakresie kulturoznawstwa, wykładowczyni SWPS Uniwersytetu Humanistycznospołecznego. Absolwentka i stypendystka uczelni krajowych i zagranicznych, m.in. Instytutu Ekumenicznego Tantur w Jerozolimie (Uniwersytet Notre Dame, USA) i The Baltic University Program (Uppsala, Szwecja). Prowadzi badania nad mechanizmami transmisji kulturowej w mediach cyfrowych, moralnością w cyfrowym świecie oraz retoryczną teorią kultury. Współpracuje z laboratorium badawczym The New Ethos. Członkini The Cultural Evolution Society przy Uniwersytecie w Durham.
W latach 19611973 w rocznicę wyzwolenia Szczecina wybierano Mistera Szczecina, czyli najlepszy budynek mieszkalny w ocenie specjalnej komisji, w skład której wchodzili przedstawiciele Towarzystwa Przyjaciół Szczecina, Szczecińskiego Oddziału Stowarzyszenia Architektów Polskich, biur projektów oraz redakcji Kuriera Szczecińskiego. Konkurs miał promować dobrą architekturę, a znalezienie się wśród nominowanych było dużą nobilitacją dla projektantów i dla spółdzielni mieszkaniowych. Najwięcej nominacji i nagród zdobyli architekci związani z Miastoprojektem.Niektóre zaprojektowane w tym okresie budynki budziły kontrowersje, m.in. Dom Portowca Wacława Furmańczyka i Witolda Jarzynki czy niezrealizowany zespół czterech punktowców, wykorzystujących konstrukcję wieszarową, planowany na Podzamczu.Architektura polska lat 19611975 na obszarze Pomorza Zachodniego stanowi przegląd najważniejszych planów, wydarzeń i realizacji związanych z budownictwem na terenie, który po okresie odbudowy powojennej tracił odmienność i oryginalność i coraz bardziej asymilował się z resztą kraju.
Architektura polska lat 19451960 na obszarze Pomorza Zachodniego jest kontynuacją przeglądu ciekawych architektonicznie obiektów, którego dokonali pracownicy Instytutu Architektury i Planowania Przestrzennego Politechniki Szczecińskiej (obecnie Wydział Architektury ZUT).Po zakończeniu II wojny światowej Szczecin i okolice znalazły się w granicach Polski. Pod koniec wojny były prowadzone na tym obszarze działania wojenne, które spowodowały, że centra miast, infrastruktura drogowa, kolejowa i portowa zostały zniszczone. W pierwszych latach powojennych przesiedlono tutaj osadników ze Wschodu, wśród których brakowało wykształconych kadr architektonicznych i inżynierskich. Dlatego już w 1947 roku w Wyższej Szkole Inżynierskiej otwarto Wydział Architektury, na którym wykładali naukowcy z Warszawy, Gdańska czy Wrocławia. Absolwenci tej uczelni tworzyli plany zagospodarowania przestrzennego i projektowali zarówno budynki użyteczności publicznej, jak i budynki mieszkalne.W niniejszej publikacji znajdą Państwo także monografie szczecińskich architektów oraz wykaz najważniejszych projektów i realizacji z pierwszych lat powojennych i lat 50. XX wieku.
W kolejnym tomie cieszących się dużą popularnością Zbliżeń przyglądamy się Vermeerowi malarzowi bardzo znanemu, a jednocześnie ciągle nieodgadnionemu. Gary Schwartz, autor rozbudowanych komentarzy do poszczególnych kadrów wziętych z obrazów artysty, nie tylko ze znawstwem analizuje technikę i ikonografię prac mistrza, lecz przede wszystkim pokazuje ich ukryte, zakorzenione w kulturowym kontekście znaczenia, nie zawsze czytelne dla współczesnego odbiorcy. W ten sposób najbardziej nawet niepozorna scenka rodzajowa urasta do niepowtarzalnego dokumentu swoich czasów.
Grażyna Hase – kreatywna, niezależna, wszechstronna projektantka, gwiazda pokazów mody, fotomodelka, twórczyni marki Galeria Grażyny Hase. Jej styl przez pięć dekad wpływał na sposób ubierania się Polek i Polaków. Znany i doceniany dorobek projektantki, zawodowo związanej z Warszawą, jest właśnie odkrywany przez nowe pokolenia.
Niniejsza publikacja jest wszechstronną analizą warsztatu pracy Grażyny Hase. Projektantka z niezwykłą fantazją łączyła talent i znajomość krawieckiego rzemiosła z przedsiębiorczością: angażowała się w proces powstawania ubioru od projektu przez produkcję, organizację pokazów mody i sesji fotograficznych po sprzedaż i promocję w prasie. Projektowała kostiumy do filmów, stroje estradowe dla gwiazd muzyki popularnej, ale także uniformy dla personelu linii lotniczych czy prestiżowych hoteli. Autorzy i autorki przybliżają fenomen Hase jako projektantki – działającej niezależnie w czasach upaństwowienia produkcji PRL, a potem w okresie transformacji – na tle mody i ówczesnych zjawisk społecznych, gospodarczych i artystycznych. Przegląd autorskich kolekcji opatrzony komentarzami samej Grażyny Hase, spisanymi specjalnie na potrzeby tej książki, pokazuje różnorodność inspiracji i dowcip, widoczny także w przekładaniu na język mody różnorodnych, czasem nieoczywistych, motywów. Ubiory, projekty, fotografie, reprodukcje materiałów prasowych z zasobów Muzeum Warszawy oraz archiwum bohaterki – bogaty materiał ilustracyjny zachęca do modowej podróży w czasie.
Technonauka świetnie wykorzystuje nasze pragnienie ciągłego udoskonalania się i pracuje nad coraz większym usprawnieniem człowieka. Literatura science fiction od lat pełna była bohaterów cyborgów, lecz naukowcy nie mogli za nią nadążyć. Dziś jednak fantastyka coraz dynamicznej przeistacza się w rzeczywistość, a nowoczesne technologie wkraczają nie tylko w życie wojska, ale również w naszą codzienność.Mimowolne cyborgi Łukasza Kamieńskiego to fascynująca wyprawa do świata ludzi-maszyn i najnowszych osiągnięć nauki. Sięgając po twarde dane z zakresu technologii i bioinżynierii oraz odwołując się do popkultury, Kamieński opisuje długą drogę od superwojownika Achillesa do dystopijnych wizji niedalekiej przyszłości. Próbuje też odpowiedzieć na najbardziej palące pytania jak wiele ulepszeń przyjmą ciało i umysł? Czy natura sama określi granicę, po której przekroczeniu pojawią się niemożliwe do przewidzenia skutki uboczne? A może przeciwnie ciało zacznie się dostosowywać do ingerencji, aż do momentu pełnej technoewolucji?Człowiek od wieków próbował poprawiać swoje zdolności i wykorzystywał najnowsze osiągnięcia techniki. Od teleskopu po mikroskop, od okularów po noktowizor, od kompasu po GPS. Czas na kolejną ewolucję. Od człowieka do cyborga.Jeszcze nie tak dawno wydawało się, że technologia rozwiąże wszystkie nasze problemy, a wojna to przynajmniej w tej części świata sprawa przeszłości. Niestety rzeczywistość okazuje się bardziej skomplikowana, a historia wcale nie chce się skończyć. Kolejne konflikty wydają się nieuniknione, a lektura Mimowolnych cyborgów pozwala sobie wyobrazić, jak będą wyglądały. Łukasz Kamieński ze swadą i erudycją maluje obraz pól bitewnych przyszłości, opierając się nie tylko na badaniach naukowych i raportach Pentagonu, ale także na twórczości klasyków science fiction i starożytnych eposach. Warto przy tym zaznaczyć, że jest to książka nie tylko dla czytelników zainteresowanych militariami, ale dla każdego, kto jest ciekaw, co przyniesie jutro. Technika wojskowa ma bowiem to do siebie, że prędzej czy później wchodzi pod strzechy. Bardzo możliwe, że nie każdy cyborg będzie chodził w mundurze. Jakub Szamałek
To już czwarty tom szczególnej serii Biblia Ojców. Tym razem są to komentarze do trzech psalmów autorstwa wielkiego starożytnego teologa i egzegety Orygenesa, po raz pierwszy w polskim tłumaczeniu, którego dokonał nieoceniony biblista ks. prof. Antoni Tronina. Homilie Orygenesa nie są adresowane do zamkniętego kręgu uczniów, ale do zgromadzenia liturgicznego, dlatego jego bardzo żywe słowa trafiają wprost do serc.
Pewność wiary – to wznowienie po ponad stu latach Przyświadczenia Wiary, wyboru pism Johna Henry’ego Newmana autorstwa Stanisława Brzozowskiego i w jego tłumaczeniu
- pod redakcją Leopolda Staffa.
Kategoria przyświadczenia jest specyficznym pojęciem w teorii Newmana. Oznacza
ono absolutną, bezwarunkową akceptację jakiegoś twierdzenia, a więc przede wszystkim akceptację prawd wiary.
Brzozowski zdecydował się na prezentację tych fragmentów dzieł Newmana, które uznał
za najbardziej reprezentatywne i mające szanse na szerszy odbiór w kręgach polskiej inteligencji. Tę decyzję podjął zapewne w chwili, kiedy, schorowany i opuszczony przez wszystkich, zamieszkał w 1907 roku we Florencji, stolicy Toskanii.
Wydobył z dzieła Newmana istotne przesłanie: nieustanne podążanie za prawdą, a po jej odnalezieniu, pielęgnowanie jej z należytą gorliwością. Tą prawdą okazał się Chrystus,
w obliczu którego Newman kształtował swoje serce i umysł poddany kierownictwu Kościoła.
Ani kultura zbudowana na klasycznej koncepcji filozofii, ani tradycja pozytywistyczna, ani żaden model kultury świeckiej nie dają odpowiedzi na pytania dotyczące spraw ostatecznych, sensu życia, istoty człowieka i jego przeznaczenia. Tylko religia jest odporna na kryzysy wynikające z dynamizmu ziemskiej rzeczywistości. Potrzeba tylko łaski i wiary, by ostatecznie zawierzyć się Bogu. Właśnie tę mądrość znajdziemy w prezentowanym przez „Frondę” wyborze pism Johna Henry’ego Newmana.
Ks. Prof. Jan Sochoń
JOHN HENRY NEWMAN (1801-1890), teolog, filozof, kaznodzieja. W młodości duchowny protestancki, jeden z twórców ruchu oksfordzkiego zmierzającego do nadania anglikanizmowi bardziej katolickiego oblicza.
Po wieloletnich studiach nad rozwojem doktryny chrześcijańskiej i nauczaniem Ojców Kościoła, w 1845 roku konwertował na katolicyzm. Następnie przyjął święcenia kapłańskie i założył oratorium, członkiem którego pozostał do końca życia.
Był twórcą i pierwszym rektorem Uniwersytetu Katolickiego w Dublinie, redaktorem pisma „Rambler”, znanym apologetą katolicyzmu. W 1879 roku papież Leon XIII wyniósł go do godności kardynalskiej.
Jego najważniejsze prace o rozwoju doktryny chrześcijańskiej, to „ Apologia pro vita sua” oraz „ Logika wiary”.
Barwny przewodnik po przeszłości Lizbony Jej urok jest legendarny, ale niewiele osób zna fascynującą historię Lizbony, jednego z najstarszych miast europejskich. W labiryncie uliczek odnajdujemy ślady zarówno rzymskiego panowania, jak i stulecia pod rządami Maurów. Po renesansowym bruku, ku zachwytowi mieszkańców, maszerowały w królewskim orszaku słonie i nosorożce. Jakie były koleje losu tego niezwykłego miasta? Barry Hatton w swojej zajmującej opowieści o barwnej przeszłości i teraźniejszości Lizbony wydobywa zapomniane okruchy historii. Ożywia pamięć o oblężeniu w 1147 roku, zamachu na króla, utworzeniu republiki i mrokach współczesnej dyktatury. Opisuje trzęsienie ziemi, które w 1755 roku obróciło całe miasto w gruzy, ale też zapoczątkowało nowoczesną odbudowę. Przytaczana przez niego historia miejsc, wspaniałych budowli i wyjątkowych mieszkańców ukazuje drogę, którą przeszła Lizbona od portowego miasteczka do stolicy Portugalii. Dla wielu podróżników Lizbona to miłość od pierwszego wejrzenia. Dzięki książce Lizbona. Królowa Mórz zrozumiecie, co stoi za magią tego królewskiego miasta. „Lizbona. Królowa Mórz to pejzaż złożony z wielu nieoczywistych odcieni, jak portugalskie azulejos. Są tu więc mała i duża historia, królowie i poeci, robotnicy kładący lizbońskie chodniki i pani Fernanda z Alfamy. Ta intrygująca, dociekliwa historycznie mieszanka została smakowicie przyprawiona szczyptą humoru, poezji i ponadczasowego zachwytu, który – gwarantuję – udzieli się każdemu, kto po książkę sięgnie”. Iwona Słabuszewska-Krauze, autorka powieści Lalka z Lizbony, Portugalka i Ostatnie fado „Intymna, błyskotliwa i zajmująca... Barwny i erudycyjny przewodnik po przeszłości Lizbony, emanujący wielką sympatią do tego miasta”. „Publishers Weekly” „Sugestywna opowieść Hattona jest pełna detali, które zafascynują każdego, kto kocha to miasto: od korzeni fado (melancholijnej muzyki Lizbony) po historie uchodźców przemierzających jego ulice w czasie drugiej wojny światowej”. „Sunday Times” „Emanująca ciepłem i życzliwością historia intrygującego miasta... Świetnie napisana opowieść Hattona prezentuje frapujące, a niekiedy także niepokojące źródła niesamowitej zdolności przetrwania charakteryzującej Lizbonę”. „Financial Times” „Czarująca opowieść o czarującym mieście, które od dwóch i pół tysiąca lat przyciąga do siebie przedstawicieli narodów całego świata”. David Abulafia, autor książki The Great Sea: A Human History of the Mediterranean Barry Hatton od 1986 roku jest brytyjskim korespondentem zagranicznym w Lizbonie. Zajmuje się bieżącymi wiadomościami, analizami portugalskiej polityki, ekonomii, a także sprawami społecznymi i informacjami kulturalnymi. Jest autorem książek The Portuguese: A Modern History (2011) oraz Lizbona. Królowa Mórz (2018, 2022).
Seria Krótki kurs to książki popularnonaukowe wydawane przez Oxford University Press, które w przystępny sposób przedstawiają wiele tematów z niemal każdej dziedziny.Autorzy-eksperci z entuzjazmem omawiają fakty, analizy, pespektywy i nowe koncepcje, dzięki czemu trudne często trudne tematy stają się przystępne w lekturze.Niniejsza książka przedstawia w ciekawy i atrakcyjny wizualnie sposób zagadnienia dotyczącenowoczesnej energetyki - energetyki odnawialnej.Książka ta przedstawia treści tak, aby każdy Czytelnik, bez przygotowania naukowego, mógł zapoznać się ze wszystkimi aspektami energii odnawialnej.Autor książki - Nick Jelley, emerytowany profesor Uniwersytetu Oxfordu ukazuje Czytelnikom dynamicznie rozwijający się rynek OZE, czyli nowoczesne rozwiązania w energetyce i przemyśle w postaci energetyki wiatrowej, fotowoltaiki, biomasy i wielu innych źródeł niskoemisyjnych.Publikacja szybko i zwięźle odpowiada na pytania, czemu te rozwiązania są niezbędne dla dalszego istnienia ludzkości na ziemi i dla dobrostanu samej planety, w jaki sposób działają oraz jakie są ich perspektywy rozwoju.Dlaczego rozwój OZE jest tak ważny? Odpowiedź można znaleźć już na samym początku tej książki:"W życiu codziennym wykorzystujemy energię przez cały czas: gdy dzwonimy, gotujemy wodę lub prowadzimy samochód. Energia ma istotne znaczenie dla dobrej jakości życia: zapewnia ciepło, produkcję żywności i technologię zasilania; w ostatnich 200 latach do jej produkcji coraz bardziej wykorzystywaliśmy paliwa kopalne. Jednak spalanie węgla, ropy naftowej i gazu ziemnego powoduje uwalnianie ogromnych ilości dwutlenku węgla (CO2) do atmosfery, a także wytwarza zanieczyszczenia, niezwykle szkodliwe dla naszego zdrowia i dla środowiska naturalnego.Mimo to najprościej byłoby dalej tak postępować, tym bardziej że zasoby paliw kopalnych wystarczą na kolejnych kilkaset lat. Jednak taki poziom dwutlenku węgla w atmosferze, który już w tej chwili poważnie zaburza równowagę klimatyczną, spowodowałby dramatyczne zmiany związane z globalnym ociepleniem i naraziłby na niebezpieczeństwo wiele milionów istnień ludzkich jeszcze przed końcem XXI w. A już w tej chwili zanieczyszczenie powietrza powoduje co roku 7 milionów przedwczesnych zgonów."
Jeśli dążymy do lepszej przyszłości, czas na nowo przeanalizować podróż ludzkości od samych jej początków. Co więziło ludzkość w ubóstwie przez większość naszego istnienia? Co spowodowało ogromną metamorfozę standardu życia w ciągu ostatnich dwóch stuleci? I wreszcie co doprowadziło do pojawienia się ogromnych nierówności między poszczególnymi regionami świata? Odpowiedzi na te pytania mogą zmienić nasz sposób postrzegania przeszłości i kształtowania przyszłości. W okresie, w którym nasz gatunek stoi w obliczu największego kryzysu ekologicznego w dziejach człowieka, książka Tajemnice podróży ludzkości przedstawia ważne i ponadczasowe prawdy, a także uniwersalne i głęboko humanistyczne zalecenia, które dają nadzieję na lepszą przyszłość: równość płci, inwestycje w edukację oraz godzenie różnorodności ze spójnością społeczną to warunki nie tylko rozkwitu naszego gatunku, ale także jego przetrwania. ""Ta głęboko uargumentowana książka znakomicie splata wątki globalnej historii gospodarczej - technologii, demografii, kultury, handlu, kolonializmu, geografii, instytucji międzynarodowych - aby zdekonstruować bogaty gobelin, jakim jest współczesny świat."" Dani Rodrik, autor ""Rządów ekonomii""
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
