W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Książka koncentruje się na problemie powrotu uchodźców z Syryjskiej Republiki Arabskiej, którzy opuścili ten kraj na skutek prowadzonego na jego terytorium od 2011 r. konfliktu zbrojnego. Przedmiotem zainteresowania jest obecna sytuację Syryjczyków, znajdujących się w państwach przyjmujących, w świetle norm przynależnych do uniwersalnego systemu ochrony uchodźców, a także czynników prawnych i faktycznych, warunkujących ich potencjalny powrót.
******
Selected Legal Aspects of the Syrian Refugees’ Return
The book focuses on the problem of the return of the refugees from the Syrian Arab Republic, who left the country as a result of the military conflict occurring on its territory since 2011. It explores the present situation of the Syrians in the recipient countries in the light of the norms applicable to the universal refugee protection system, as well as the legal and existing standards which condition their potential return.
Hubert Czyżewski śledzi intelektualną wędrówkę autora Głównych nurtów marksizmu: od żarliwych filipik antykościelnych z czasów stalinowskich do początku XXI w., gdy filozof deklarował, że stoi po stronie chrześcijaństwa.Autor przekonuje, że przez całe życie to myśl religijna stanowiła jądro refleksji Kołakowskiego. Jego ojczyzną duchową był świat XVII-wiecznych mistyków, a nie XX-wiecznych rewolucjonistów czy liberalnych demokratów. Kołakowski przechodzi od prób zbudowania moralnej pewności na samym człowieku do uznania, iż potrzebuje on zewnętrznego, transcendentnego oparcia dla etyki. Potrzebuje hipotezy Boga, który jednak niekoniecznie jest opiekuńczym chrześcijańskim Ojcem. Ale czy fakt, że Bóg jest ludziom potrzebny, może być dowodem na Jego istnienie? Kołakowski zostawia nas z pytaniami, które wciąż niepokoją naszą wyobraźnię religijną.Powyższy opis pochodzi od wydawcy
„Mitologia indyjska” to nowa, oryginalna propozycja dla pasjonatów tego rodzaju literatury. Autorka, opierając się na wielu klasycznych indyjskich tekstach, opisała najciekawsze i najdziwniejsze istoty o cechach magicznych i nadprzyrodzonych. W książce został przedstawiony niezwykle bogaty panteon indyjski, na czele z Brahmą, Wisznu i Śiwą, mityczne zwierzęta, różnego rodzaju hybrydy, a także demony i wampiry znane z wierzeń hinduistycznych. Stworzenia te są dobre i złe, piękne i przerażające swym wyglądem, a także tak osobliwe, że nie sposób przejść obok nich obojętnie – wystarczy wspomnieć o Nawagundżarze, istocie stworzonej z dziewięciu gatunków zwierząt. Dzięki lekturze można poznać historie miłosne, choćby króla Pururawasa i nimfy Urwaśi, oraz historie bitew i potyczek między ludźmi a demonami, na przykład klęskę demona Bakasury w pojedynku z Bhimą Walecznym. Tekstowi towarzyszą ilustracje wykonane przez Mikitę Rasolkę, równie barwne jak zebrane w książce mity.
Myśl dobra istnieje jako żywy, dobroczynny byt, myśl zła jako złośliwy, szkodzący demon. Można więc powiedzieć, że każdy człowiek, na swym szlaku w przestrzeni, otacza się wciąż własnym światem, składającym się z żywych tworów, zrodzonych przez jego tęsknoty, marzenia, chęci, porywy i namiętności, a każda wrażliwa istota, wchodząc w kontakt z tym prądem, podlega jego działaniu. Siła i zasięg wpływu zależą od intensywności i dynamiki tak utworzonego świata. Buddysta zwie to swą «skandhą», hindus – «karmą». Mędrzec i święty tworzy owe żywe kształty świadomie, inni ludzie «wyrzucają» je z siebie bezwiednie.
Książka podaje mechanizmy działania karmy oraz sposoby opanowania owych myślokształtów, tak abyś i Ty, drogi czytelniku, mógł sterować tą sferą, oddziałującą bez przerwy na Twoją rzeczywistość.
Ogród Proroka miał w zamierzeniu być kontynuacją znanego na całym świecie Proroka. Opowieść ponownie skupia się na postaci Almustafy, który wraz z dziewięcioma uczniami powraca do swojego rodzinnego domu. Otaczający go ogród, w którym Mistrz spędzi czterdzieści dni i nocy, jest jednocześnie cmentarzem, na którym pochowani są jego bliscy. Stanowi on tło dla rozważań proroka o naturze życia, uczuć, relacji z najbliższymi i samotności. Odnajdujemy tu tak charakterystyczne dla wychowanego w duchu liberalizmu Gibrana odniesienia zarówno do myśli mistycznej Wschodu, jak i do figury Chrystusa, choćby w symbolu ogrodu, będącego miejscem ostatniej ważnej rozmowy Mistrza z jego uczniami. Uczniowie Almustafy zadają mu pytania, na które udziela zagadkowych, nierzadko pozornie sprzecznych odpowiedzi, by ostatecznie opuścić go, zostawiając samemu sobie. Lada moment także prorok wyruszy w ostatnią podróż.
Także to, jak wszystkie dzieła Gibrana, cechuje bogactwo symboliki, metafor i głębokiej refleksji. W jego świecie ostatecznie wszyscy są sobie równi, mają jednakowy udział w rozwoju duszy, a znajome i ograniczone ludzkie ja jest czymś przejściowym i ulotnym. Świat ten oddaje równe miejsce radościom i smutkom. Opromienia go wszechobecne w najdrobniejszym nawet zjawisku piękno Boga wpisane w wielką naturę rzeczy.
Piasek i piana to poezja, a po części zbiór sentencji filozoficznych i przypowieści prozą. Jedno jest pewne, autorowi udało się ubrać swoje przemyślenia w formie zaskakująco prostych prawd, nie pozbawionej jednak przebłysków poczucia humoru, tak charakterystycznej dla niego autoironii i zamiłowania do głębszej refleksji.
Libańczyk wychowany w Ameryce, łączący naturę intelektualisty z wiarą w głos intuicji, potrafił przekuć to, co wielu mogłoby uznać za niekorzystny splot okoliczności w niepowtarzalny styl, który przyciągał do niego czytelników z całego świata. Głosił wartość duchowości i inteligencji jako sił niezbędnie uzupełniających się nawzajem u współczesnego człowieka.
W prezentowanym zbiorze czytelnicy odnajdą więc bogaty świat królów, pustelników, świętych, niewolników i poetów, do których przemawiają piasek i morze, zwierzęta i wiatr. Wszystko to przesycone jest duchem abstrakcji, humoru i zachwytu nad pięknem rzeczywistości, poszukiwaniami sensu i refleksją zawierającą głęboką życzliwość dla człowieka.
Co robisz, gdy ubranie jest za małe lub już Ci się znudzi? Dlaczego warto korzystać z second-handów? Czy wiesz, jak dbać o ubranie, by służyło jak najdłużej? Nadeszła wiosna koniecznie muszę kupić nowy płaszczyk! O, jakie cudowne buty. Lato jaki śliczny kostium kąpielowy! A ta sukienka pewnie po praniu się skurczy, ale jest tania, wezmę. Jesień potrzebuję nowej bluzy, ta stara mi się znudziła. Zbliża się zima - te spodnie będą idealne! Zeszłoroczne są już zupełnie niemodne, chyba je wyrzucę. Czy wiesz, że rozwój przemysłu modowego znacznie przyczynił się do zanieczyszczenia naszej planety? Żyjemy w przekonaniu, że na każdy sezon potrzebujemy nowych ubrań, liczy się ich ilość, a nie jakość. Czas to zmienić, ponieważ Ziemia jest w niebezpieczeństwie! Książka Slow Fashion na śmiecenie w imię mody nie dajemy naszej zgody pokaże Twojemu dziecku, jak świadomie podążać za modą i zmienić to w dobrą zabawę. Uczy, że mniej nie znaczy gorzej i daje proste wskazówki, jak wybierać ubrania i dbać o nie, by służyły jak najdłużej. Podpowiada, co zrobić z rzeczami, które są już za małe lub się znudziły. A wszystko po to, by ochronić Ziemię przez całkowitym zniszczeniem.
Lyrical forms from Finland
Alvar Aalto (1898–1976) made a unique modernist mark. Influenced by both the landscape and the political independence of his native Finland, he designed warm, curving, compassionate buildings, wholly set apart from the slick, mechanistic, geometric designs that characterized much contemporary European practice.
Whether a church, a villa, a sauna, or a public library, Aalto’s organic structures tended to replace plaster and steel with brick and wood, often incorporating undulating, wave-like forms, which would also appear in his chair, glassware, and lamp designs. An adherent to detail, Aalto insisted upon the humanity of his work stating: “Modern architecture does not mean using immature new materials; the main thing is to work with materials towards a more human line.”
Many of Aalto’s public buildings such as Säynätsalo Town Hall, the lecture theatre at Otaniemi Technical University, the Helsinki National Pensions Institute and the Helsinki House of Culture may be seen as psychological as well as physical landmarks in the rebuilding of Finland after the ravages of war.
The movies that shaped the 2010s
Cinema has likely never been written off so often. In the decade of the 2010s, it is true, much has changed – both in how we watch movies, and in how we see ourselves. Social media and the internet have shaped a new understanding of the self and the world. As streaming services multiplied our viewing options and video games offered alluring realities of their own, the big screen faced serious competition. Even before the usual delays between theatrical release and further distribution became ever shorter, movies often found themselves downgraded to mere “content”, to be clicked at on colorful screen tiles. Are all that remain to cinema its cult of celebrity, blockbusters, and computer-animated visual effects?
Quite the contrary – even a cursory glance at our anthology reveals a cinema that is surprisingly diverse, dynamic, and above all alive and kicking, resulting in a decade that was anything but boring, monotonous, and doomed to extinction. And in all honesty: Would you really be satisfied watching all the films compiled here purely via streaming? The movie theater remains a place of yearning, and our book lets you feel its powerful breath.
Each of the 100 most compelling movies of the decade is discussed in detail by editor Jürgen Müller and his team of authors, and illustrated with a wealth of visual material. The volume also includes biographies of actors and directors, box-office takings, background information, and a comprehensive list of Oscar® winners from 2012 to 2021. For Jürgen Müller and Philipp Bühler in their wide-ranging introduction, Quentin Tarantino’s masterpiece Once Upon a Time... in Hollywood (2019) offers the perfect metaphor for the contradictions and ambivalences of contemporary cinema. This volume is a new milestone for all cineastes and movie lovers!
Wielka podróż przez kontynent, który był świadkiem narodzin pierwszych istot ludzkich i doświadczył tragedii niewolnictwa. Od stolic po pustynie, od dzikich sawann po wioski rybackie, od futurystycznych dzielnic po gęste dżungle, odkryjesz zapierające dech w piersiach krajobrazy, różnorodne ludy i sposoby życia, niezwykłych bohaterów, pomniki, majestatyczne zwierzęta i niezwykłe historie. Podróż pełna kolorów przez różnorodność kultur i piękno afrykańskiego świata. Przepięknie ilustrowana, niezwykła książka o Afryce. Wybierz się w cudowną podróż po tym kontynencie, poznaj kulturę i przyrodę wielu afrykańskich państw, zwyczaje i kulturę plemion afrykańskich, niezwykłą roślinność i egzotyczne zwierzęta!
Korfu W ogrodzie bogówJak smakuje likier kumkwatowy?Gdzie rodzą się gwiazdy muzyki greckiej?Czym James Bond popijał bianco?Co zauroczyło Odyseusza?Podczas podróży z Pascalem przestaniesz liczyć czas!Tuż za pałacem znajduje się najstarsza część miasta, z języka włoskiego nazywana Campiello. Czas dosłownie stanął tu w miejscu. Pomiędzy wysokimi budynkami, tak jak kilka wieków temu, wisi rozwieszone pranie. Co chwilę leniwie przemknie kot albo pojawi się i zniknie zgarbiona postać ubrana na czarno. W starych budynkach wzniesionych przez Wenecjan cicho toczy się życie. Im bliżej południa, tym mocniej czuć zapach cynamonu dodawanego do pastitsady, czosnku, który za chwilę znajdzie się w sofrito, czy też cytryny niezbędnego składnika sosu do bianco.Dorota Kamińska, autorka bloga salatkapogrecku.plWyspa melomanów tak śmiało można powiedzieć o Korfu. Na niewielkim obszarze działa 27 zespołów muzyki poważnej, z których większość prowadzi działalność edukacyjną. Każde dziecko mieszkające na wyspie może uczestniczyć w lekcjach muzyki za darmo. Nie dziwi więc fakt, że to właśnie tutaj kręcono najsłynniejszy grecki musical Hrabina Kerkiry.
Rumunia Zamki, cerkwie i karpackie szczytyKtóre wino wybrać?Kim naprawdę był Drakula?Jak wyglądają rumuńskie fiordy?Do czego miała służyć Trasa Transfogaraska?Podczas podróży z Pascalem odkryjesz karpackie tajemnice!Przecinające kraj na pół majestatyczne Karpaty to dla turystów przede wszystkim gwarancja zapierających dech w piersiach widoków. Dla Rumunów natomiast góry są ważnym elementem tożsamości, m.in. ze względu na tradycje pasterskie (w ok. dwudziestomilionowej Rumunii hoduje się ponad dziesięć milionów owiec!). Wołoscy pasterze przez wieki przemierzali Karpaty, ich osady pojawiły się także na terenie Polski. Pamiątką są m.in. góralskie stroje i niektóre słowa, jak gazda czy bryndza, które na trwałe przeniknęły do naszego języka. Być może stąd tak nam bliska wydaje się rumuńska kultura.Michał Torz, autor przewodnikaWesoły Cmentarz położony w niewielkiej miejscowości Spna, przyciąga barwnymi krzyżami, nagrobkami i epitafiami. Drewniane dzieła sztuki ustawione są pionowo, a zmarłych uwieczniono w scenach obrazujących zawód wykonywany za życia, hobby, ulubiony sposób spędzania wolnego czasu lub przyczynę śmierci. Umieszczone poniżej rymowane epitafia streszczają życie zmarłego. Radosny stosunek do śmierci i pogodne godzenie się z wyrokami losu to wyjątek na skalę europejską.
Zakynthos Kwiat WschoduSylwester w letniej oprawie?Jak odkryto Zatokę Wraku?Którędy do baśniowych plaż?Kiedy można do woli pić lokalne wino?Podczas podróży z Pascalem odkryjesz raj na Morzu Jońskim!Promienie słoneczne przedostają się do Błękitnych Grot pod wypłukanymi podwodnymi skałami i podświetlają krystalicznie czystą wodę w ich wnętrzu w taki sposób, że na tle białych wapiennych skał nabiera ona niesamowitego kobaltowego koloru, electric blue. Refleksy światła odbitego od morza, migające na stropie i ścianach grot, tworzą niebieskawą poświatę. Kąpiący się mają wrażenie, że ich skóra staje się błękitna. Klifowe wybrzeże wyspy obfituje w groty także po zachodniej stronie (przylądek Keri, okolice Porto Vromi), ale te najsłynniejsze znajdują się na wschodzie.Jarosław Budny, autor bloga facebook.com/zakynthoswakacjeKaretta jest jednym z siedmiu największych gatunków żółwi morskich na świecie. Obecny kształt zyskał ponad 60 mln lat temu. Wyróżnia go duża głowa oraz ponadmetrowa skorupa. Od tysięcy lat na przełomie marca i kwietnia samice żółwi karetta przybywają na plaże Zakynthos, aby złożyć zapłodnione jaja w wykopywanych gniazdach. Ich ulubionym śródziemnomorskim lęgowiskiem jest zatoka Laganas.
Chalkidiki Kraina magicznych plażIle gatunków winogron rośnie na Chalkidiki?Skąd Grecy biorą drzewka bożonarodzeniowe?Gdzie jest balkon Chalkidiki?550 km piaszczystych plaż?Podczas podróży z Pascalem zrozumiesz, że nie ma nic lepszego niż Chalkidiki!Kolorowe ule stały się nieodłącznym elementem krajobrazu Chalkidiki. Blisko 6500 pszczelarzy co roku produkuje około 1910 ton najlepszego słodkiego smakołyku. Półwysep należy do największych producentów miodu w Unii Europejskiej. Prężnie działają spółdzielnie czy rodzinne firmy, które współpracują z władzami i branżą turystyczną, promując swoje produkty. Prawie każdy hotel serwuje miód podczas śniadań, a miejscowe cukiernie i piekarnie z dumą podkreślają, że stosują go w swoich wyrobach. Chętni mogą zabawić się w pszczelarza na jeden dzień, biorąc udział w specjalnie organizowanych warsztatach.Marcin Pietrzyk, przewodnik i autor bloga mojahellada.plWiniarstwona Chalkidiki odrodziło się dzięki Giannisowi Karrasowi, który w latach 60. XX w., przy współpracy z salonickim uniwersytetem, założył pierwszą ekologiczną winnicę. Dzięki jego działaniom wskrzeszono w Grecji legendarny szczep winogron Malagouzia. Te aromatyczne wina przebojem wkroczyły do restauracji i na domowe stoły
Madera i Porto Santo Ogród na oceanieNa sanki w upale?Jak długo leżakuje madera?Ile lat mają lasy laurissilva?Gdzie za darmo myją samochód?Podczas podróży z Pascalem poczujesz słodki smak wyspy!Mimo że Madera to niewielka wyspa, wskazanie najciekawszych atrakcji stanowi nie lada wyzwanie jest ich naprawdę mnóstwo. Według mnie każdy powinien przejść choć jedną trasę trekkingową. Levada do Caldeiro Verde prowadzi przez las laurissilva wzdłuż lewady do fantastycznego wodospadu w Caldeiro Verde. Moim ostatnim odkryciem jest natomiast Calhau da Lapa, gdzie miejscowi wykuli w skałach jaskinie. Poza sezonem wakacyjnym nie ma tam zbyt wielu ludzi, dzięki czemu można w spokoju kontemplować piękno przyrody.Konrad Rutkowski, autor bloga madera.org.plWino madera powstało przez przypadek. Do beczek wypełnionych trunkiem producenci zaczęli dolewać mocniejszego alkoholu i dosypywać cukru trzcinowego, żeby towar nie psuł się podczas wielomiesięcznego transportu. Okazało się, że tak doprawiony napój był wyjątkowy, choć początkowo myślano, że to fale kołyszące łodzie nadawały mu smak.
Jaka willa grała w Casino Royale? Które miasteczko w Lacjum pokochał Ennio Morricone? Gdzie można podziwiać kwitnące kwiaty lotosu? W jakim miejscu napijesz się darmowego wina z fontanny? Gdzie znajduje się najwęższa uliczka? Który szlak ma ponad 1100 schodów zejścia do morza?111 przygód, 111 pomysłów na odkrycie kraju na nowo.Jesteś pewien, że znasz Włochy?Przeczytaj o nieznanych miejscach tuż obok najpopularniejszych włoskich atrakcji.To nie jest kolejny przewodnik z opisem zabytków i listą muzeów.To 111 TWOICH przygód, bo każdą z nich możesz odtworzyć dzięki precyzyjnym informacjom i poradom.Malowniczo, kulinarnie, poza tłumami, aktywnie, kontemplacyjnie, artystycznie, zachwycająco.111 listów miłosnych do Włoch.To, kim jestem, wynika z miejsc, w których byłam.Renata Pawłowska od blisko 26 lat jest związana z Italią. Blogerka (kalejdoskoprenaty.com) i podróżniczka od dekady ubiera włoską rzeczywistość w polskie słowa. Mieszka z mężem na prowincji, we wspaniałej Wenecji Euganejskiej. Miłośniczka ziemi włoskiej: języka, sztuki, kultury, jedzenia i stylu życia. Admiratorka Wenecji, którą z wielką determinacją i przyjemnością odkrywa od kilkunastu lat. Eksperymentuje w kuchni, uprawia własny ogródek i chodzi na długie spacery. Przy całej swojej pasji do (włoskiego) życia najbardziej lubi dolce far niente.
Rodos Wyspa słońcaPo ciemku nad wodospad?Jak smakuje wino z Embony?Gdzie szkolą się polscy kitesurferzy?Kogo można spotkać w każdej rodyjskiej restauracji?Podczas podróży z Pascalem wylądujesz na słońcu!Wszyscy, którzy zajmowali wyspę przez wieki, pozostawili na niej trwały ślad. Dzięki temu możemy dziś odkrywać starożytne ruiny, bizantyjskie kościółki, tureckie meczety czy zabudowę z okresu włoskiego. Gdzie się nie obejrzymy, dopada nas historia. Nawet kuchnia rodyjska jest tego odzwierciedleniem. Nie tylko w doborze składników i potrawach, ale nawet w ich nazewnictwie. Dzięki temu tylko tutaj spróbujemy pitaroudii, lakani, giaprakii czy melekounii. Jednak w tym celu trzeba wybrać się w głąb wyspy, do miejsc kultywujących tradycję.Izabela Panopulos, autorka bloga wysparodos.comChochlakia to powszechne na Rodos tradycyjne, żwirowe posadzki. Wyłożone są nimi ścieżki, dziedzińce, a nawet wnętrza budynków. Te kamienne mozaiki ułożone z czarnych i jasnych otoczaków tworzą wymyślne wzory, od figur geometrycznych po motywy roślinne. Technika sięga II w. p.n.e., a jej nazwa pochodzi od wygładzonych przez wodę kamieni, zwanych po grecku chochlki.
Sprowadzając liberalizm do ludzi i miejsc nie mniej niż do pryncypiów, być może jestem w stanie pomóc oblec go ponownie w ludzkie szaty i sprawić, że stanie się bardziej strawny dla młodego pokolenia. Być może skłonię tych, którzy czerpali korzyści z jego dobrodziejstw, do tego, aby z mniejszą niechęcią patrzyli na jego niemałe przecież przywary, wyraźniej zaś ujrzeli jego cnoty, też niemałe. Być może będę nawet w stanie pokazać, dlaczego szczęście świata zależy – nie, jesteśmy liberałami i wolno nam tylko powiedzieć „może zależeć" – od jego odnowy. Nadal jestem zdania, że jest to spacer, na który warto iść, i rozmowa, którą warto podjąć.
Adam Gopnik
O książce napisali:
Broniąc liberalnego stylu życia, Adam Gopnik umiejscawia życzliwość u podstaw wartości liberalnych.
„The Guardian"
Na przestrzeni wieków myśl liberalną łączyły „liberalny temperament", akceptacja pluralizmu i reform oraz sceptyczne podejście do wszelkich utopii. Liberalizm, jak elokwentnie dowodzi Gopnik, nieustannie walczy o stworzenie społeczeń- stwa, którego niezachwiane fundamenty stanowią wolność i równość.
„Foreign Affairs"
Gopnik asymiluje to, co kiedyś było radykalne i wciela do własnego rozumienia liberalizmu. Tym samym pragnie udowodnić współczesnym postępowcom, że mogą stać się świadomymi społecznie orędownikami idei typowych dla XXI wieku, jednocześnie nie wyrzekając się liberalnego dziedzictwa wolności słowa, rządów prawa, osiągnięć naukowych i pozostać w zgodzie z indywidualnych sumieniem.
„The New York Times"
Nowa książka Adama Gopnika jest krótką, lecz poruszającą obroną niezmiennej aktualności tradycji filozoficznej liberalizmu w obliczu krytyki zarówno ze strony lewicy, jak i prawicy.
„The New York Magazine"
Literacka podróż po świecie wyobrażonych książek i bibliotekŚcisły finał Nagrody Literackiej im. Jana Michalskiego 2017Biblioteki stworzone z ciszy, wycięte w lodzie, wyjęte z sennych koszmarów, z tomami ułożonymi według zapachów, w których za zakładkę służy oddech. Zbiory składające się z książek na wpół zjedzonych, na wpół porzuconych przez wybredne literacko mole...Każda z ponad sześćdziesięciu opowieści zaskakuje - są wśród nich listy miłosne, łamigłówki, świadectwa nieograniczonej wyobraźni, z dużą dozą szaleństwa, groteskowych żartów i zaskoczeń. Intertekstualne wskazówki, nowe tropy, tajemnicze powiązania pełne literackich duchów. Inspiracji dostarczyli autorom przede wszystkim Italo Calvino oraz ojciec licznych intelektualnych zabaw J.L Borges i jego noty o książkach urojonych.Znajdziemy tu zmysłowy, enigmatyczny i estetyczny świat, a autorzy tych opowieści, idąc w ślad Itala Calvina i jego Niewidzialnych miast, badają bibliofilię, zwłaszcza to, jak przejawia się ona w naszych romansach z bibliotekami.
Siostra Aniela Kisielewska, zmarła przed pięćdziesięcioma laty bernardynka, łączyła w sobie dwa powołania zakonne i malarskie. Nie zaniedbała żadnego z nich. Realizowała w swej twórczości tematykę głęboko religijną. Nie było zatem rozdźwięku między nią jako artystką i jako siostrą zakonną. Tworzeniu oddawała się z takim samym poświęceniem i zaangażowaniem jak codziennym obowiązkom zakonnym.Kiedy utalentowana szlachcianka Wanda Kisielewska bo tak nazywała się artystka przed wstąpieniem do klasztoru wybierała się na studia malarskie do Monachium, do czego wszyscy ją zachęcali, widząc jej talent, to bliska jej Aniela Salawa zawołała: Po co panienka ma jechać do jakiegoś Monachium. Lepiej niech panienka wstąpi do karmelitanek. Choć Wanda nie miała wówczas zamiaru wstępować do klasztoru, te niespodziewane słowa nie dawały jej spokoju, zakiełkowały powołaniem. Tyle że Wanda wybrała bernardynki.Do niedawna siostra Aniela pozostawała mało znana, albowiem dzieła, które wyszły spod jej pędzla, rzadko przekraczały mury klasztorne i świątynne. Ona sama żyła w klasztorze kontemplacyjnym, a więc z dala od świata, oddzielona od niego klauzurą. Choć była malarką wykształconą, zawodową, nie malowała swych dzieł, by zdobyć uznanie i poklask na kolejnych wystawach, ale po to, by chwalić Boga Stwórcę, Jego świętych lub Maryję. Niektórych obrazów nawet nie sygnowała.Współcześnie odkrył siostrę Anielę, oraz jej przykrytą welonem anonimowości twórczość, bernardyn i jednocześnie znakomity historyk sztuki, ojciec doktor Cyprian Moryc. To jemu zawdzięczamy tę przepiękną, bogato ilustrowaną książkę świetne zdjęcia Adama Bujaka, mistrza fotografii sakralnej która pozwala nam poznać cichą, przepełnioną wielką wrażliwością, uduchowioną i utalentowaną artystkę w habicie. Ojciec Cyprian Moryc pozwala nam przyjrzeć się nie tylko jej życiu i twórczości, ale też zakorzenieniu w zakonie bernardynek, żeńskiej gałęzi rodziny franciszkańskiej.Książka powstała we współpracy z Klasztorem Sióstr Bernardynek w Krakowie.
Pan stworzył nas wolnymi i dzięki temu zdolnymi do miłościCudowność działania Boga w naszym życiu nie polega jedynie na tym, że czyni nas On wolnymi (zewnętrznie, wewnętrznie); chodzi o to, że czyni nas wolnymi ku miłości. Sprawia, że w życiu chodzi nam o coś więcej niż o siebie samych, o własne szczęście, komfort i wolność. Chodzi o prawdziwie cudowne uzdolnienie nas do bycia dla innych.Arcybiskup Grzegorz Ryś głosi Ewangelię jak mało kto: w sposób świadczący o żywym doświadczeniu wiary, bliskości i miłości Boga. Przekazuje Słowo z mocą, która może odmienić nasze życie.Abp Grzegorz Ryś arcybiskup metropolita łódzki, w latach 2011-2017 biskup pomocniczy archidiecezji krakowskiej. Znany z nieustannego głoszenia Ewangelii w każdym miejscu i czasie. Przewodniczący Zespołu ds. Nowej Ewangelizacji KEP. Zaangażowany w dialog ekumeniczny i międzyreligijny. Doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie historii. Autor wielu bestsellerów.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
