W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Oglądając spektakl albo film, czytając książkę czy oglądając wystawę, rzadko pamiętamy o tym, jak wiele osób pracowało przy ich powstaniu. Dzięki znakomitym rozmówcom Aleksandry Boćkowskiej zaglądamy na zaplecza kultury i poznajemy tajniki tych na co dzień niedostrzegalnych zawodów. Bo kto z nas zastanawiał się, na czym polega praca tłumacza migowego, realizatorki audiobooków, audiodeskryptora albo opiekunki archiwum fotograficznego? Czy wiemy, po co montażyście wystaw deskorolka? Jakie cechy musi mieć dobry researcher? Co to jest zmarszczenie marszczyciela i czym różni się rekwizyt od kostiumu?To wszystko nie robi się samo to zbiór rozmów z ludźmi, którzy współtworzą kulturę "z tylnego siedzenia" i pomagają nam zrozumieć, ile osób i jak wiele czynności potrzeba, by wystawy, książki, muzyka i festiwale w ogóle istniały. A przy okazji, dlaczego - jak mówi jedna z rozmówczyń Boćkowskiej - najciekawsze dzieje się właśnie na zapleczu.Aleksandra Boćkowska od 2019 roku na łamach "Dwutygodnika" prowadzi cykl rozmów Zaplecze kultury. To one były zaczynem tej książki. Na To wszystko nie robi się samo składają się premierowe teksty oraz uzupełnione rozmowy opublikowane w "Dwutygodniku".Książka powstała przy współpracy z Domem Spotkań z Historią."Mikroczynności dotyczą wszystkiego, co dzieje się w kulturze - od spotkań autorskich w domach kultury i wystaw w lokalnych muzeach przez wydawanie i promowanie książek, nagrywanie płyt, rejestrację podcastów po wystawy ściągające tłumy, kręcenie filmów, koncerty klubowe i stadionowe, spektakle teatralne i modne festiwale wszelkich sztuk. Niezależnie od skali wydarzenia trzeba znaleźć dlań miejsce, zaprosić gości, przekonać autorki i autorów, wypożyczyć dzieła, przetransportować je i wyeksponować, rozstawić sprzęt nagłaśniający, znaleźć rekwizyty, wydrukować plakaty, sprawdzić bilety, upilnować zwiedzających, zapewnić krzesła, catering i toi toie, podpisać setki umów i się z nich wywiązać. Umyć podłogę. To wszystko nie dzieje się samo." Aleksandra Boćkowska
Dlaczego czerpiemy przyjemność ze sztuki? Co skłania nas do tworzenia dzieł artystycznych? Czy nauka o mózgu może być przydatna w zrozumieniu naszego zamiłowania do sztuki?
Psychologia sztuki zapewnia eklektyczny wstęp do niezliczonych metod, dzięki którym psychologia może pomóc w pojmowaniu i docenieniu działalności twórczej. Odkrywając, w jaki sposób postrzegamy wszystko, co nas otacza, od koloru po ruch, prezentowana książka umożliwia przyjrzenie się tworzeniu sztuki jako formie ludzkiego zachowania, które czerpie z historii jako nieustannego źródła inspiracji, konfliktu i dyskusji. Ukazuje też, jak oszustwo, technologia reprodukcji i seksizm wpływają na naszą ocenę sztuki.
Publikacja umożliwia kształcenie kluczowych umiejętności przedmiotowych, takich jak praca z tekstem źródłowym, danymi statystycznymi, mapami i rysunkami satyrycznymi. Uczy, jak rozumieć polecenia na maturze, m.in. dzięki czytelnym wyjaśnieniom dotyczącym znaczenia czasowników operacyjnych. Wyjaśnia krok po kroku, jak rozwiązywać zadania maturalne w Przykładach przedstawiono najskuteczniejsze strategie wykonywania poleceń, które często pojawiają się na maturze. Pomaga utrwalać wiedzę zdobytą na lekcjach m.in. poprzez zadania, któe w czytelny sposób przyporządkowane są do tematów z podręcznika. Oswaja z formą egzaminu maturalnego, zawiera bowiem wybrane zadania CKE skorelowane z zakresem zagadnień prezentowanych w podręczniku. Pomaga w aktualizowaniu wiadomości dotyczących życia społecznego i politycznego służy temu uzupełnianie dołączonego do publikacji Dziennika aktualizacji. Wspiera przygotowania do matury dzięki bogatemu wyborowi zadań.
Nowa podstawa programowa 2022Publikacja umożliwia kształcenie kluczowych umiejętności przedmiotowych, takich jak praca z tekstem źródłowym, danymi statystycznymi, mapami i rysunkami satyrycznymi.Uczy, jak rozumieć polecenia na maturze, m.in. dzięki czytelnym wyjaśnieniom dotyczącym znaczenia czasowników operacyjnych.Wyjaśnia krok po kroku, jak rozwiązywać zadania maturalne w Przykładach przedstawiono najskuteczniejsze strategie wykonywania poleceń, które często pojawiają się na maturze.Pomaga utrwalać wiedzę zdobytą na lekcjach m.in. poprzez zadania, któe w czytelny sposób przyporządkowane są do tematów z podręcznika.Oswaja z formą egzaminu maturalnego, zawiera bowiem wybrane zadania CKE skorelowane z zakresem zagadnień prezentowanych w podręczniku.Pomaga w aktualizowaniu wiadomości dotyczących życia społecznego i politycznego służy temu uzupełnianie dołączonego do publikacji Dziennika aktualizacji.Wspiera przygotowania do matury dzięki bogatemu wyborowi zadań.
Dzięki niniejszej dysertacji pióra ks. Piotra Maroszka, pochylającego się nad obrazem oświeceniowego kapłana Hugona Kołłątaja, uzyskaliśmy portret Kościoła w diecezji krakowskiej i wypełnianego przez niego posłannictwa w sferach nadprzyrodzonej oraz instytucjonalnej w drugiej połowie XVIII stulecia.
Prof. zw. dr hab. Jacek Wódz jest wybitnym socjologiem związanym od lat z ośrodkiem katowickim. Niniejszy tom zawiera teksty ofiarowane prof. Jackowi Wodzowi na siedemdziesiątą rocznicę urodzin przez jego przyjaciół, współpracowników i uczniów. W sposób przyjęty w świecie akademickim autorzy oddają hołd wybitnemu socjologowi. W tomie można odnaleźć teksty dotyczące Jubilata, odnoszące się do jego zainteresowań badawczych, czy też podejmujące problemy bliskie jego współpracownikom i wychowankom. Autorami tekstów są nie tylko badacze z katowickiego ośrodka, ale również z Krakowa, Warszawy, Łodzi, Lublina, Rzeszowa i wielu większych lub mniejszych ośrodków naukowych.
Niniejszą książką pragniemy włączyć się do refleksji nad zrównoważonym rozwojem przyjmując za punkt odniesienia socjologiczne zainteresowania stylami życia. Ekologia jest pojęciem modnym i wszechobecnym. Dla zwolenników harmonijnego funkcjonowania człowieka i środowiska zjawisko to może wydawać się pożądane i optymistycznie realizujące ich wizję świata. Według sceptyków, powszechność użycia tego pojęcia przyczynia się do zaniku jego ostrości, a także wykorzystania go jako symulacji rzeczywistości, która w istocie nie jest ekologiczna w swej naturze. Dla socjologii inspirujące wydaje się tropienie takich przejawów "uekologicznienia" życia zarówno codziennego, jak i instytucjonalnego, które cechuje nie tylko powierzchowne zastosowanie zasad ekologii płytkiej, lecz przede wszystkim konsekwentne stosowanie się do założeń ekologii głębokiej. Idea rozwoju zrównoważonego, zawarta w Konstytucji RP, mająca na celu zaprojektowanie i wprowadzenie takich warunków życia, które znacznie poprawią jego jakość, nie tylko w wymiarze ekonomicznym, ściśle związana jest z alternatywnymi stylami życia, które właśnie starają się uregulować relacje pomiędzy jednostką, społeczeństwem i środowiskiem. Style te nazywa się alternatywnymi ze względu na różnorodne kontestowanie współczesnych przejawów życia charakteryzujących się nadmierną konsumpcją, pośpiechem i odchodzeniem od wszelkich form rozwoju duchowego. Przejawami tej wizji rzeczywistości są między innymi działania typu downshifting, holistic simplification, culture jamming czy zachowania np. freegan. Jedną z takich idei, ujętą w pewien system instytucjonalny, jest także idea ruchu slow life, spowolnienia życia we wszystkich jego wymiarach. Podejście to ma pozwolić człowiekowi na refleksje dotyczące kondycji jakości jego życia i możliwości udoskonalenia go na poziomach, które tego wymagają. Jednym z przejawów tego podejścia jest rozwijająca się sieć cittaslow, zainicjowana we Włoszech, a obecnie zrzeszająca również polskie miasta, takie jak Reszel czy Bisztynek. Wypracowanie nowej jakości życia mieszkańców jest dla tych miast pożądanym przejawem sukcesu rozwojowego.
Wywrotowa i niepokorna hipoteza wodnej małpy w mistrzowskiej książce Elaine MorganEkscentryczne i feministyczne wyzwanie rzucone Darwinowi i męskiej opowieści o ewolucjiPochodzenie kobiety Elaine Morgan to druga odsłona serii "Inne Konstelacje", w której ukazują się lektury rekomendowane przez Olgę Tokarczuk. Wydany sto lat po słynnym O pochodzeniu człowieka Charlesa Darwina esej walijskiej pisarki wywołał międzynarodową debatę i wywarł znaczący wpływ na współczesne myślenie o antropologii ewolucyjnej.Morgan przejęła koncepcję Alistera Hardy'ego, według którego na pewnym etapie swego rozwoju człowiek był bardziej związany ze środowiskiem wodnym, a nie lądowym. Stąd brak futra, warstwa tłuszczu pod skórą, piersi i dwunożność jako forma adaptacji do życia w strefie przybrzeżnej. Pisarka jednocześnie twórczo tę hipotezę rozwinęła i dzięki swojej odwadze, otwartości i rewolucyjnemu podejściu do historii Homo sapiens dopuściła do głosu przede wszystkim nasze przodkinie: dziewczynki, dziewczyny i kobiety.Pochodzenie kobiety Elaine Morgan czyta się dziko i zachłannie. Opowieść ta jak po sznurku żelaznej logiki układa w głowie nowe i porządkuje chaos świata z żywą wiarą, której trudno nie ulec. () Spróbujmy porzucić wszystko to, co myślimy o człowieku, o sobie, o naszych nagich dłoniach, nadwrażliwości na każdy szelest i o tym, że całe to życie spędzamy w pionie, stawiając oś swego kręgosłupa w linii grawitacji, a doświadczymy ulgi dopiero, gdy rozłożymy się w basenach, morzach czy jeziorze. Gdy wreszcie wrócimy do domu.Urszula Zajączkowska, fragment posłowiaOlga Tokarczuk o serii "Inne Konstelacje"Dobre książki chodzą własnymi drogami. Mają własne życie. Niektóre z nich nigdy nie dostępują popularności i ogólnego podziwu, inne tylko przez dłuższą chwilę cieszą się zainteresowaniem i są powszechnie czytane, a potem ulegają dziwnemu zapomnieniu na jakiś czas. Jeszcze inne, te najbardziej ekscentryczne, nigdy nie przenikają do szerszej świadomości i tkwią gdzieś na peryferiach literackiego kosmosu, świecąc swoim światłem i tworząc konstelacje o przedziwnych kształtach. W tej serii to właśnie na nie chcemy zwrócić uwagę czytelników. Nie oglądając się na kanony, gatunki, czasy, miejsca i języki, pozwolić im zabłysnąć i przywołać sensy, o których nie mieliśmy pojęcia. Pozwolić im odkryć się na nowo.
Do czarnej dziury można wejść, ale nie można z niej wyjść. Z białej dziury wprost przeciwnie można wyjść, ale nie można do niej wejść. Czym zatem są tajemnicze białe dziury, o ile naprawdę istnieją? Choć ogólna teoria względności Einsteina przewiduje ich istnienie, nie ma obserwacji potwierdzających słuszność tych przewidywań. Tylko jeden badacz na świecie może o tym dziś opowiedzieć. To fizyk teoretyczny, który zgłębianiu czarnych i białych dziur poświęcił wiele lat swojego naukowego życia i który ma wiedzę, przenikliwość umysłu i odwagę, żeby wykroczyć poza tradycyjne myślenie Carlo Rovelli. W tej wyjątkowej książce przystępnie i niebanalnie, sugestywnie i filozoficznie mówi on o tym, czym mogą być białe dziury, jeśli rzeczywiście istnieją. O tym, co zaobserwowalibyśmy, gdybyśmy znaleźli się we wnętrzu czarnej dziury, a potem specjalnym tunelem przedostali się na drugą stronę. Spróbujmy wraz z Rovellim odbyć tę niezwykłą podróż. Biała dziura na niebie jest drobna jak unoszący się włosek. W odróżnieniu od włoska nie posiada jednak ładunku elektrycznego, a zatem nie wchodzi w interakcję ze światłem nie widać jej. Posiada tylko swoją słabiusieńką siłę grawitacji. Jeśli w pierwotnym wszechświecie lub w jakiejś fazie wszechświata poprzedzającej Wielki Wybuch wykształciło się wiele czarnych dziur, które już wyparowały, to możliwe, że teraz unoszą się na niebie całymi milionami, owe niewidzialne ziarenka ważące jakiś ułamek grama. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Książka jest przeglądem koncepcji teoretycznych dotyczących pojęć rozwoju oraz ruchu społecznego i pokazuje, w jaki sposób te dwa obszary badań „spotykają się” i mogą pomóc w opisie współczesnego świata. [...] Powiązanie problematyki rozwoju społecznego, za pomocą koncepcji rozwoju zrównoważonego, z problematyką ruchów społecznych i przedstawienie całego tego obszaru w ramach spójnego stanowiska należy uznać za podstawowy element oryginalności przedsięwzięcia.
z recenzji dr. hab. Piotra Matczaka, prof. UAM
W literaturze podręcznikowej z zakresu socjologii brak podobnie obszernego opracowania ważnej tematyki ruchów społecznych. [...] Cenne jest powiązanie idei ruchów społecznych z problematyką globalizacji i demokracji. Dobrze opisana jest także szczególna rola ruchów społecznych wobec projektów rozwoju zrównoważonego.
z recenzji prof. dr. hab. Piotra Sztompki
Książka jest przeglądem koncepcji teoretycznych dotyczących pojęć rozwoju oraz ruchu społecznego i pokazuje, w jaki sposób te dwa obszary badań „spotykają się” i mogą pomóc w opisie współczesnego świata. [...] Powiązanie problematyki rozwoju społecznego, za pomocą koncepcji rozwoju zrównoważonego, z problematyką ruchów społecznych i przedstawienie całego tego obszaru w ramach spójnego stanowiska należy uznać za podstawowy element oryginalności przedsięwzięcia.
z recenzji dr. hab. Piotra Matczaka, prof. UAM
W literaturze podręcznikowej z zakresu socjologii brak podobnie obszernego opracowania ważnej tematyki ruchów społecznych. [...] Cenne jest powiązanie idei ruchów społecznych z problematyką globalizacji i demokracji. Dobrze opisana jest także szczególna rola ruchów społecznych wobec projektów rozwoju zrównoważonego.
z recenzji prof. dr. hab. Piotra Sztompki
Dlaczego czasami zarażanie społeczne zachodzi z niebywałą wręcz łatwością, a czasami idzie to bardzo opornie?Dlaczego wirus HIV błyskawicznie rozprzestrzenił się w populacji, a zachowania pozwalające się przed nim chronić nie mogą się przebić?Wyzwanie, jakim jest poradzenie sobie z tym problemem, polega na tym, że standardowym sposobem myślenia o dyfuzji większości procesów społecznych stał się model rozprzestrzeniania się chorób: osoba zarażona grypą może przekazać wirusa wielu innym, a te podadzą go dalej. Zazwyczaj sądzi się, że dokładnie w taki sposób rozprzestrzeniają się informacje: jedna osoba może bezkosztowo powtarzać nowinę wielu innym, które puszczą ją dalej w obieg.Ale jeśli dyfuzja działa właśnie w ten sposób, dlaczego tak wiele ruchów społecznych potrzebuje na to miesięcy lub wręcz lat? Dlaczego tak wielu technologiom tak trudno się przebić? I wreszcie, dlaczego strategie zapobiegania chorobom się nie sprawdzają? Czy wiedza o dyfuzji wirusów może pomóc w rozprzestrzenianiu zachowań i dyfuzji wszystkiego, od ruchów społecznych po innowacyjne technologie?Przykłady przedstawione w tej książce są bardzo zróżnicowane, od rozpowszechniania technologii mediów społecznościowych, przez profilaktykę HIV, aż po bunt w porewolucyjnej Francji. Odkrycia Damona Centoli pomagają zidentyfikować rodzaje sieci, które mogą być skuteczne w rozpowszechnianiu rzucania palenia, a także w przyspieszaniu zmian organizacyjnych. Podpowiadają, jak tworzyć sieci online wspierające wykształcanie nowych zachowań związanych z aktywnością fizyczną. Ukazują również różnice między wykorzystywaniem mediów społecznościowych do rozpowszechniania zaraźliwych memów a mobilizowaniem za ich pośrednictwem aktywizmu politycznego. Wyjaśniają dynamikę dyfuzji zarówno informacyjnej, jak i behawioralnej.
Nowy minialbum w popularnej serii "Malarstwo" przedstawia dorobek artystyczny Romana Kochanowskiego (1857-1945) - malarza i rysownika, jednego z najbardziej uznanych polskich pejzażystów. Kochanowski studiował w Akademiach Sztuk Pięknych w Krakowie i Wiedniu, szkolił się u Władysława Łuszczkiewicza i Henryka Grabiańskiego. Związany z monachijskim środowiskiem artystycznym i zainspirowany stimmungiem, stworzył unikatową formułę nastrojowego malarstwa o realistycznym rodowodzie. Jego pejzaże, powstałe głównie na terenie Małopolski i Wielkopolski, przedstawiające chłopskie zagrody, bujne zagajniki i rozległe pustkowia, cechują się prostotą i liryzmem. Minialbum, do którego wstęp napisała Aleksandra Krypczyk-De Barra, prezentuje niemal sześćdziesiąt urzekających pejzaży.
Nowa publikacja w miniaturowej serii "Malarstwo" prezentuje twórczość Kazimierza Sichulskiego (1879-1942) - malarza, rysownika, karykaturzysty, grafika, jednego z najwybitniejszych polskich artystów, którzy inspirowali się kulturą huculską. Sichulski kształcił w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie u Leona Wyczółkowskiego, Józefa Mehoffera i Stanisława Wyspiańskiego, studiował również w Wiedniu i Paryżu. Wspólnie z Fryderykiem Pautschem i Władysławem Jarockim wyjeżdżał w karpackie plenery, aby uwieczniać barwne życie Hucułów. Malował portrety charakteryzujące się barwnością, secesyjną linią i ekspresyjnymi połączeniami, projektował druki i rysował karykatury. Minialbum, do którego wstęp napisała Urszula Kozakowska-Zaucha, zawiera znane prace artysty: "Niedzielę Palmową" (1906), "Wiosnę"(1909) oraz "Pokłon Trzech Króli" (1913).
Kiedy Kościół niszczą kłamstwa, nie możemy milczeć! Krystian Kratiuk, Grzegorz Górny oraz Paweł Lisicki od kilku lat wspólnie przyglądają się kryzysowi Kościoła katolickiego i omawiają jego najgorętsze sprawy w programie Ja, Katolik EKSTRA. Obserwując coraz to większy chaos nie tylko informacyjny ale również ten obecny w samym nauczaniu Kościoła, postanowili wspólnie, tym razem w książce, uporządkować najważniejsze sprawy dotyczące naszej wiary oraz odpowiedzieć na fundamentalne pytania, które nurtując dziś wielu wierzących: Czy papież Franciszek abdykuje? Czy marzenia katolickich progresistów zostaną zrealizowane? Czy w Niemczech dojdzie do schizmy? Jakie są tak naprawdę skutki Soboru Watykańskiego II? Jak poradzić sobie w czasie ogromnego zamętu, który panuje w Kościele? Trzy różne głosy, trzech wybitnych katolickich publicystów nie boi się skonfrontować z najtrudniejszymi pytaniami o przyszłość naszej wiary. Jest w tej trójce rozmówców coś, co budzi szczególny podziw. Ich miłość do Kościoła i postrzeganie go z perspektywy, tak odległej od doczesnej. Bo tak patrząc czysto po ludzku, to już dawno mogliby skrzywić się z niesmakiem i odejść… Przecież zaprezentowany w książce ogrom wiedzy oraz analityczne zdolności wyraźnie wskazywałby kierunek. Bogu dzięki, że ci trzej fechmistrzowie słowa i litery trzymają się Piotrowej Łodzi, nawet wówczas kiedy zdaje się ona tonąć. ŁUKASZ KARPIEL, REDAKTOR PCH24 Ta książka to głos katolików naprawdę zatroskanych o Kościół. To głos katolików, którzy w Kościele chcą widzieć swoją Matkę i którzy w tej trosce nie boją się dla poszukiwania właściwej perspektywy odsłaniać prawdziwe rany zadawane w ostatnich dziesięcioleciach Kościołowi przez ducha tego świata. JAN P. STRUMIŁOWSKI OCIST
Opowieść Hrycaka o Ukrainie opiera się zarówno na lokalnej historii Europy, na relacji z Polską, Białorusią i Rosją, ale ma też charakter globalny, bo autor sięga do procesów politycznych i społecznych w innych zakątkach globu: Argentynie, Burkina Faso, Chile, Chinach, Niemczech, Stanach Zjednoczonych. Choć kończył pisać tę książkę w pierwszych miesiącach wojny, skupiał się w równym stopniu na zjawiskach politycznych, ekonomicznych, społecznych i językowych. Pisana przez niego historia okazuje się niezwykle nowoczesna, łącząc znane nam wątki i nurty, to tutaj Hrycak rozprawia się z dziedzictwem pańszczyzny, szuka korzeni ukraińskiego antysemityzmu, studiuje wszystkie odcienie nacjonalizmu, rozdziela język, naród i ziemię. Mierzy się z innymi badaczami i teoriami, a ich ostatecznym weryfikatorem staje się rzeczywistość wojenna, towarzysząca pisaniu.Między rozdziały, opowiadające o historii Ukrainy od chrztu kijowskiego księcia Włodzimierza w 988 roku aż po początek agresji Rosji w 2022 roku, Hrycak wprowadza krótsze eseje, skupione na wybranych tematach, przecinających historię: zboże, pieśni, pogranicze, przemoc, język. Splatają się one w jedną barwną, dramatyczną, wciągającą historię, w której - jak nakazuje Albert Camus - Hrycak staje zawsze przeciwko katom, a po stronie ofiar i bohaterów. Linie frontu przecinają się tu nadzwyczaj często, terminy tracą swą jednoznaczność, spirala przemocy nakręca się jak w żadnym innym miejscu na świecie, Ukraina po wielokroć staje się terenem eksperymentów - etnicznych, politycznych, ekonomicznych, jądrowych - ten nakaz moralny wyprowadzony ze słów autora ,,Upadku"" wyznacza zatem azymut opowieści.
Richard Wiseman jest jednym z najbardziej znanych psychologów brytyjskich. Od wielu lat zajmuje się badaniami nad "szczęściarzami" i "pechowcami". W "Kodzie szczęścia" odsłania mechanizmy i zasady myślenia oraz postępowania ludzi, którzy uważają się za szczęściarzy. Autor podaje między innymi wyniki eksperymentów, jakie przeprowadzał ze "szczęściarzami" i z "pechowcami". Okazało się, że na pytanie, co byś myślał, gdybyś padł ofiarą napadu na bank i otrzymałbyś postrzał w nogę, "szczęściarze" z reguły odpowiadają, że czuliby się farciarzami, że uszli z życiem, podczas gdy "pechowcy mówią", że czuliby się okropnie, ale że im zawsze przytrafiają się takie wypadki, bo mają w życiu pecha.Wiseman też sformułował cztery główne zasady, którymi kierują się "szczęściarze":1. Maksymalnie wykorzystują przypadkowe możliwości.2. Kierują się intuicją i ufają swoim przeczuciom.3. Z optymizmem patrzą w przyszłość i zawsze spodziewają się czegoś dobrego.4. Dostrzegają plusy każdej sytuacji, nie rozpamiętują porażek i biorą los w swoje ręce.
"Kabaret - poważna sprawa?" to kolejna publikacja poświęcona rozważaniom nad kabaretem jako znaczącym zjawiskiem najnowszej kultury. Znalazły się w niej artykuły oświetlające kabaret pod różnym kątem, sytuujące go w różnych sferach współczesnego życia. Zaczynamy - tak w końcu wypada - od historii; co znamienne - od historii lokalnych, od dziejów kabaretowych scenek działających niezwykle prężnie w takich miastach jak Łódź, Gdańsk i Lwów. Następnie, analizując historyczną rolę konferansjera kabaretowego, płynnie przechodzimy do jego współczesnych wcieleń, co stanowi tło dla dyskusji o kabarecie dzisiejszym. Od próby usystematyzowania całego zjawiska, jakim ostatnio jest popularność warszawskiego Pożaru w Burdelu, poprzez polityczność kabaretu OT.TO oraz kulturotwórczy potencjał trójmiejskiej formacji Limo, aż po obecność współczesnego kabaretu w mediach społecznościowych oraz jego strategie autopromocyjne - staraliśmy się ukazać współczesny kabaret w jego wieloaspektowości, nie zapominając jednocześnie o jego podstawowej funkcji rozrywkowej, której mechanizmy usiłujemy zgłębić na przykładzie dowcipu językowego w tekstach kabaretu Paranienormalni. Wreszcie, skupiamy się na tym, jak estetyka kabaretu (czy raczej kabaretów) wpływa na polski teatr - bardziej i mniej współczesny.
Opracowanie socjologiczne podejmuje - z punktu widzenia kulturowego - problemy związane z nierównością płci, dostępem kobiet do rynku pracy, tożsamością kobiet, władzą w rodzinie, łączeniem ról pracowniczych z rolami rodzinnymi. Aktualnie jesteśmy świadkami osłabiania kulturowego wzoru presji skierowanej pod adresem kobiet, aby przede wszystkim wypełniały rolę żony i matki. Prowadzone badania socjologiczne wskazują na istniejące nadal bariery w awansie zawodowym kobiet oraz na problemy wynikające z łączenia ról społecznych. Taka sytuacja dotyczy kobiet w Polsce, szczególnie na Śląsku, zmieniają się bowiem role społeczne Ślązaczek, a także kontekst społeczny wypełniania wielu ról: żon, matek i pracownic. Środowisko, w którym dawniej społeczne role płci były ściśle rozdzielone, zmienia sposób definiowania ról kobiet i mężczyzn. Monografia zawiera omówienie wyników badań prowadzonych wśród kobiet zamieszkujących tereny poprzemysłowe Górnego Śląska. Przedstawiono w niej opinie na temat systemu wartości, interpretacji ról społecznych - przede wszystkim roli żony i matki oraz pracownicy. Zaprezentowano także spojrzenia na stereotypowy podział ról kobiecych i męskich.
Książka rejestruje i prezentuje szeroki obraz wpływu aktualnych odkryć i nowych teorii biologicznych (m. in. z obszaru etologii, psychologii ewolucyjnej, neurobiologii, neo-ewolucjonizmu, memetyki) na nauki humanistyczne. Czytelnik znajdzie w niej nie tylko informacje o najnowszych rozstrzygnięciach biologów na temat neuronów lustrzanych, pracy mózgu, altruizmu i moralności zwierząt, pasożytnictwie memów internetowych czy doświadczeniach przeprowadzanych przez twórców bio-artu. Dowie się także, jak nowa humanistyka ( od etyki, socjologii, psychologii, medioznawstwa, antropologii kulturowej po językoznawstwo i literaturoznawstwo) reaguje dzisiaj na wyniki eksperymentów i wiedzę nauk przyrodniczych, zmieniających antropocentryczny obraz świata w duchu posthumanizmu. Lektura konieczna dla zainteresowanych "trzecią kulturą".
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
