W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Młoda kobieta wyrusza do Maroka, aby poznać siebie i innych, przesuwać granice i pokonywać kulturowe bariery. W miasteczku Khenifra w Środkowym Atlasie żyje pod jednym dachem z rodziną berberyjską, którą kocha jak swoją własną. Ludzie ci otwierają dla niej dom i serce, dzielą się chlebem, potrawami tajine, lokalną whisky pitą na potęgę. Tam snuje się opowieści, zwierza się ze zmartwień i fetuje radości. Tam się marzy. Cierpi. Kocha. Przeżywa. Nie ma dwóch podobnych do siebie dni. Tam rzeczy się dzieją, a historia sama się pisze.
W tym miejscu dzieciakami opiekuje się organizacja pozarządowa Hannan, która prowadzi przedszkole i pomaga egzystować najbiedniejszym. Autorka, jako wolontariuszka, włącza się aktywnie w pracę organizacji pozarządowej i życiowe perypetie tych, którym pomaga. To jej sposób na udane życie.
Magdalena Wąsiura
Uwielbia podróżować i jak sama mówi, włóczęga uszlachetnia, nie ma lepszej formy poznania. Dobrze się czuje wśród ludzi pochodzących z różnych stron świata. Często wyobraża sobie, jak by się żyło, gdyby na świecie było więcej tolerancji, bezwarunkowej potrzeby pomocy, rządzących, którzy uczyliby pokory i zrozumienia wobec drugiego człowieka, często słabszego. Nie lubi się bać, ale odkąd ma syna, boi się, żeby świat nie skończył się dla niej za szybko. W głębi duszy jest artystką. Kocha taniec współczesny, którego uczyła się w Londynie w Rambert Ballet.
Jest absolwentką Uniwersytetu Zielonogórskiego. Ukończyła filologię polską, specjalizując się w kierunku dziennikarstwa. Jest posiadaczką dyplomu PR i kilku innych istotnych w procesie poznawania siebie i ludzi. Przez krótki okres współpracowała z wydawnictwem Cv Publications w Londynie.
Książka ta pomaga „przeżywać miłosierdzie każdego dnia, pozwalając nam odczuć Boga, który nadal udziela miłosierdzia, i który każe nam dokonywać takich samych wyborów wobec wszystkich, otwierając nam oczy, abyśmy widzieli i rozumieli świat oraz bliźniego. (…) Fabio pomaga nam zdemaskować fałszywą tożsamość i ukazać w nowy, bardzo osobisty sposób, uczynki miłosierdzia jako możliwe do zrealizowania dla każdego. Łączy ze sobą uczynki dotyczące ciała i te odnoszące się do duszy. Nie ma między nimi różnicy, jedne nieubłaganie odsyłają do drugich, uwalniając nas od pokusy zajęcia się drugim człowiekiem tylko w taki sposób, by odpowiedzieć na jego potrzeby, jednak nie dostrzegając i nie wspierając jego osoby, i na odwrót. Jest to miłosierdzie wolne od paternalizmu i bez żadnych rabatów mających przyciągnąć kupca, który później i tak nieuchronnie doznałby rozczarowania”.
(Fragm. wstępu kard. Matteo Zuppiegoarcybiskupa Bolonii)
Plakat w szczegółowy sposób przedstawia rodowód Jezusa Chrystusa, począwszy od pierwszych ludzi, Adama i Ewy. Od podstawy pnia bezpośrednia linia prowadzi do patriarchów, Abrahama, Izaaka i Jakuba, następnie rozgałęzia się w dwanaście plemion.
Dodatkowo, po lewej stronie drzewa genealogicznego, rozpostarta jest chronologia historyczna. Linia pozioma prowadzona od każdego punktu drzewa wskazuje odpowiadający temu punktowi moment historyczny na chronologii. Chronologia podaje także imiona ważnych w historii osób, które nie są wymieniane w źródłach, jako przynależące do któregoś z dwunastu plemion.
Plakat sprzedawany jest w tubie zabezpieczającej go przed zniszczeniem w transporcie.
Plakat będzie znakomitą pomocą na lekcjach religii, historii czy spotkaniach biblijnych.
Gdzie można spotkać Pana Boga?Po co się modlić?A gdyby tak zapytać Papieża, jakie miał zabawy w dzieciństwie?Albo co zrobić po kłótni z kimś bliskim?Trzymasz w swoich rękach książkę, w której nie brakuje nadziei, prawdziwych pytań i szczerych odpowiedzi. Dzieci z całego świata chcą dowiedzieć się od Papieża Franciszka o zabawach, które sprawiały mu radość w dzieciństwie, dlaczego są wojny, jak pocieszyć cierpiącą osobę, gdzie można znaleźć szczęście i dlaczego warto zachwycać się najmniejszymi rzeczami. Zadają pytania, a On odpowiada w prosty sposób, językiem zrozumiałym dla każdego. Tego małego i tego dużego.Jezus porównuje pokolenie Mu współczesnych do dzieci bawiących się na rynku. Dzieci te są przekorne, ale wynika to z ich natury, ciekawości poznawania świata. Mają prawo zadawać pytania, szukać granic, niejako je badać, sprawdzając, dlaczego tu, a nie gdzie indziej są wyznaczone. Dzieci są szczęśliwe, jeśli mają komu takie pytania zadawać. Trudno znaleźć lepszego adresata niż Papież Franciszek.bp Artur Ważny, biskup pomocniczy diecezji tarnowskiej
Po bestsellerowej publikacji Niechaj Cię strzegą dobre anioły prezentujemy kolejną książkę-prezent dedykowaną wszystkim, którzy z wdzięcznością myślą o aniołach, modlą się za ich przyczyną i ufają ich wstawiennictwu.
Dlaczego anioł stał się szatanem, jakich sztuczek używają demony by zawładnąć ludzką duszą - twoją duszą, co aniołowie robią w Niebie, jak korzystać z ich opiekuńczej misji? Ojciec Marcin Ciechanowski, egzorcysta z wieloletnim doświadczeniem głosi pełne pasji rekolekcje. Nie jest to tylko zbiór teorii i wskazówek teologicznych. To żywy przekaz poparty niezliczonymi przykładami uwolnienia spod mocy demona, z którymi o. Marcin zetknął się w swej posłudze egzorcysty. Wierząc w Boga wierzymy także w misję jaką powierzył On Aniołom. Warto dowiedzieć się, jak oddać swą duszę i ciało pod opiekę Anioła Stróża i dlaczego kontakt z aniołami jest tak ważny dla naszego zbawienia. Rekolekcje Anielskie to książka, którą powinien poznać, każdy katolik, który chce walczyć o swoją duszę. Teraz wiedza o aniołach, głoszona wcześniej nielicznemu gronu słuchaczy rekolekcji, dostępna jest wszystkim dzięki niniejszej publikacji.
Pierwsze epitafium napisałem w 2008, po śmierci Jerzego Koeniga. Dopiero wtedy zauważyłem, że poniektórzy koledzy z branży krytycznej od pewnego czasu zaczęli powoli znikać z pejzażu literacko-teatralnego. Niedługo po Jurku odszedł mój wielki przyjaciel i mentor Jerzy Goliński, reżyser i aktor. To już była poważna wyrwa, nie do zasypania. Podobnie jak nie do zasypania były wcześniejsze wyrwy po Konstantym Puzynie, Adamie Hoffmannie, Janie Kotcie, innych mistrzach. Po latach wróciłem więc i do nich. A potem wyrw robiło się coraz więcej. Jeden po drugim odchodzili już nie tylko starsi, ale i rówieśnicy – Barańczak, Pszoniak, Trela, Zagajewski… Niby zwyczajne dzieje, a jednak…
Pisałem więc te epitafia coraz częściej, świadom, że śmierć jest szybsza i nie nadążę za nią. Bo cóż z tego, że miałem gdzie pisać. Od 2008 roku przez dwanaście lat co miesiąc drukowałem w „Dialogu” felietony i wspomnienia pod wspólnym tytułem „Nawozy sztuczne”, ale przecież miesięcznik poświęcony głównie teatrowi nie mógł się stać prywatną kroniką pamięci po bliskich, nawet jeśli ci byli rozpoznawalnymi osobami publicznymi. Wiele nienapisanych epitafiów pozostało więc tylko w mojej pamięci. Ponieważ więcej nie będzie, bo moja współpraca z „Dialogiem” zakończyła się w roku 2020, przedstawiam to, co udało się utrwalić. Kilka innych tekstów powstało gdzie indziej, ale że charakterem nie odbiegają od pozostałych, załączam je także.
Ot, taki mały, prywatny cmentarzyk. Często tam zaglądam.
Książka Pani Katarzyny Odyniec stanowi interesujące studium teoretyczno-empiryczne z zakresu pedagogiki społecznej. (...) Przyjęta koncepcja wielkiej instytucji edukacyjnej pozwala zmieścić w jednym obrazie zjawiska wiele porządków analitycznych: historycznych, tożsamościowych, aktywizacyjnych, obywatelskich czy biograficznych. (...) Niezależnie od niezaprzeczalnych walorów naukowych książka jest prawdziwie fascynującą opowieścią o ludziach, miejscach, fenomenach społecznych i kulturowych, (...) które mogą posłużyć jako nawigacja w realnej podróży po Podlasiu. Jest to znakomity pedagogiczny reportaż ze świata lokalnego i regionalnego. dr hab. Bohdan Skrzypczak Kategoria środowiska lokalnego jest rozumiana przez Autorkę bardzo szeroko: zarówno w kontekście klasycznej koncepcji małej ojczyzny (Stanisław Ossowski), jak i w świetle współczesnych edukacyjnych stanowisk miejsca wspólnego dla szeregu grup społecznych. Tym, co łączy obydwie perspektywy, jest rozumienie środowiska jako źródła różnych wpływów (m.in. społecznych, kulturowych, naturalnych), jako zbioru różnych podmiotów, instytucji społecznych i zachowań zbiorowych kształtujących egzystencję codzienną individuum. prof. Andrzej Radziewicz-Winnicki, em. prof. UŚ i UZ
Książka Symetrie przedstawia najbardziej olśniewające dzieła wybrane z tomów kolekcji Kerby'ego, a także ilustracje wcześniej niepublikowane, powstałe w oparciu o technikę lustrzanego odbicia. Różnorodne obrazy od mitycznych krain poprzez zadziwiająco symetryczne przedstawienia znanej nam fauny i flory zapewnią ekscytujące doświadczenie kolorowania. Wzorując się na dynamicznych ilustracjach pokolorowanych przez fanów Kerby'ego, czytelnicy będą mogli samodzielnie zastosować różnorodne techniki kolorowania. Każdej z pokolorowanych ilustracji towarzyszą porady i komentarze autora, dzięki którym czytelnik będzie mógł się nauczyć, jak z wykorzystaniem własnych zdolności tchnąć życie w cudowne symetrie i lustrzane odbicia. Ten tom zawiera również wstęp do teorii koloru oraz praktyczne wskazówki, jak korzystać z koła barw. Czytelnicy dowiedzą się, czym są kolory komplementarne i kontrastujące oraz jak je stosować, by stworzyć zapierające dech w piersiach efekty wizualne. Ważne! Ten tytuł zawiera materiały wcześniej publikowane w następujących książkach: Obce światy, Animorphia, Fantomorphia, Delikatny świat, Imagimorphia, Mityczny świat, Mythomorphia oraz Ukryte światy.
Polonus iure politus mores patrios ad leges conformans, czyli Polak w prawie kształcony obyczaje ojczyste do praw kształtujący Piotra Mieszkowskiego to już ósma publikacja z serii Biblioteka Staropolskiej Myśli Politycznej. Traktat Piotra Mieszkowskiego, wybitnego XVII-wiecznego erudyty, znawcy dzieł klasyków, historii Polski i dziejów starożytnych, wydany w 1637 r., jest najważniejszym utworem tego autora i pierwszym w XVII w. tak kompleksowo odnoszącym się do ustroju Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Autor zawarł w nim pochwałę ówczesnego ładu politycznego i wolności szlacheckiej, a także rady, jak postępować, by być dobrym członkiem wspólnoty. Dwutomowy traktat Polonus iure politus mores patrios ad leges conformans, jak i cała seria BSMP, dzieł przetłumaczonych z języka łacińskiego na język polski, opracowanych naukowo przez badaczy i wydawanych w unikatowej dwujęzycznej wersji, po polsku i po łacinie, opatrzonych wnikliwymi tekstami komentującymi, przyczyniają się do popularyzacji dorobku intelektualnego srebrnego wieku i dokonań światłych umysłów tamtej epoki. Jednocześnie zachęcają do obcowania z łaciną, która miała znaczący wpływ na rozwój języków europejskich, w tym polskiego, oraz do studiowania starożytnych klasyków.
Pisząc Pod ciężarem nieba, chciałem oddać cześć Kurtowi Cobainowi, przedstawiając dzieje jego życia; opowiedzieć o tych włosach i o tym liście, powstrzymując się zarazem od osądów. Podobne podejście było możliwe jedynie dzięki wspaniałomyślnej współpracy ze strony najbliższych przyjaciół Kurta, jego rodziny oraz kolegów z zespołu. Prawie każdy, z kim chciałem przeprowadzić wywiad, ostatecznie dzielił się ze mną swymi wspomnieniami.
Żywot Kurta był niczym skomplikowana układanka, tym bardziej zawiła, że lider Nirvany tak wiele jej elementów zachowywał w tajemnicy, a rozziew ten stanowił w równej mierze rezultat nałogu, jak i pożywkę dla niego. Chwilami wyobrażałem sobie nawet, że badam koleje losów jakiegoś szpiega, wyszkolonego dwulicowca, który działał na dwóch frontach, po mistrzowsku opanowawszy sztukę upewniania się, że nie ma nikogo, kto znałby wszystkie szczegóły jego życia.
– Charles R. Cross
Autor proponuje rozważania o relacjach muzyki i świata dźwięków ze sztukami wizualnymi – malarstwem, grafiką i rzeźbą – jako opis sojuszu niemożliwego. Dzieje nierozłączności muzyki i plastyki jawią się jako sekwencja nieosiągalnych połączeń, a jednocześnie nieustannie podejmowanych prób, nasilających się w okresie romantyzmu, a zwłaszcza na przełomie XIX i XX wieku. Czy opisywane tu próby wielkich europejskich artystów nie powiodły się, skoro – paradoksalnie właśnie – twórczy wysiłek doprowadził do ujawnienia niemożności połączenia obrazu i dźwięku? Unikając jednoznacznej odpowiedzi, Andrzej Pieńkos omawia poszukiwania, ich okoliczności artystyczne, społeczne, osobiste, pozwalające pełniej rozumieć paradoks sztuki, a może również istotę nowoczesności.
******
'He Dared to Paint the Voice'. On Eternal – or Perhaps Only Modern – Analogy
The author proposes reflections on the relations of music and the world of sounds with visual arts – painting, graphics and sculpture – as a description of an impossible alliance. Avoiding an unambiguous answer, he discusses the search for such relations, their artistic, social and personal circumstances, which allow us to understand the paradox of art and the essence of modernity more fully.
PRAWDA i DOBRO nie dotyczą jedynie abstrakcyjnych, oderwanych od życia pojęć. Przecież od tego, jak je rozumiemy, zależą nasze życiowe postawy, a w konsekwencji - kształt świata, w którym żyjemy."Łatwo przychodzi mi chcieć tego, co dobre, ale wykonać - nie". To słowa Świętego Pawła z Listu do Rzymian. Co miał na myśli Apostoł Narodów? Zniechęcenie? Lenistwo? Otóż tam, gdzie brakuje dobra, nie chodzi jedynie o brak dobrej woli - aby móc bowiem czynić dobrze, trzeba najpierw owo dobro poznać i zrozumieć. Współczesny świat mówi nam raz po raz, że obiektywna prawda nie istnieje. W konsekwencji często popycha się nas do ulegania czemuś, co jest dobre jedynie pozornie. Dlatego konieczne jest nieustanne rozeznawanie, co naprawdę jest dobre, a co złe. Ostatecznie chodzi więc o poszukiwanie PRAWDY o DOBRU.
Tatrzański szlak, mgła i dwoje ludzi, których łączy tylko jeden dzień w roku Górski szlak, gęsta mgła, potknięcie i pomocna dłoń, która ratuje przed upadkiem. Daria i Dawid poznali się w Tatrach. Chwila rozmowy, wspólna wędrówka tyle wystarczyło, aby zawiązała się między nimi nić sympatii. Oboje wiodą uporządkowane życie, ona wkrótce wychodzi za mąż, on również ma swoje zobowiązania, jednak rzucona mimochodem obietnica sprawia, że wracają w znajome progi schroniska, by spędzić ze sobą jeden dzień w roku. Mijają kolejne lata.On nie zdradza, że czuje do niej coś więcej. Przecież jej serce należy do innego.Ona miota się między lojalnością wobec męża a poczuciem, że odnalazła swoją bratnią duszę.Oboje z niecierpliwością wyczekują dnia, w którym znów spotkają się na szlaku. Pewnego dnia Daria nie zjawia się w schronisku. Zaniepokojony Dawid postanawia ją odnaleźć. Historia słodko-gorzkiej miłości dwojga ludzi na krętym szlaku życia.
Dzogczen, inaczej Wielka Doskonałość, to kwintesencja duchowych tradycji Tybetu. Jego synonimem jest Ati joga, która wedle njingmapy, najstarszej szkoły buddyzmu tybetańskiego stanowi najwyższy z dziewięciu pojazdów buddyzmu. Według nauk dzogczen, nasz naturalny stan jest samodoskonały od samego początku. W swej książce Czogjal Namkhai Norbu przybliża nam te nauki, objaśniając, jak dzięki rozumieniu i praktyce możemy ponownie odkryć wiedzę Samodoskonałego Stanu.
366 dni ze św. Józefem Pelczarem Szukasz książki, która pomoże Ci w owocny sposób przeżyć cały rok? Skorzystaj z niniejszych rozważań autorstwa św. Józefa Sebastiana Pelczara, który przez całe życie kierował się myślą: Wszystko dla Najświętszego Serca Jezusowego przez Niepokalane ręce Najświętszej Maryi Panny.Starannie dobrane teksty Książka zawiera wybór tekstów dotyczących kultu Najświętszego Serca Jezusowego starannie dobranych z dzieł, przemówień, kazań, listów pasterskich i korespondencji świętego. Zostały one przypisane poszczególnym dniom roku i wplecione w chronologię życia św. Józefa Sebastiana Pelczara, tak aby tworzyły cały rok rozważań.100 rocznica śmierci Książka powstała w związku z setną rocznicą śmierci świętego. To doskonała sposobność, by przeżyć 366 dni ze św. Józefem Pelczarem, wpatrzeni w miłujące Serce Jezusa.
Prorok - nieśmiertelny, ponadczasowy, fenomenalny, mistyczny. To genialna w swym przekazie książka, znana na całym świecie, która ukazała się w 150 krajach i została przetłumaczona na ponad 100 języków. Niedługo minie 100 lat od pierwszego wydania, a głębokie prawdy zawarte w Proroku są wciąż aktualne i żywe. Z pewnością z tego właśnie powodu, od prawie 100 lat, nie schodzi z listy bestsellerów. Co sprawia, że kolejne pokolenia zachwycają się tą niewielką książką? I kim jest tytułowy prorok? Aby odpowiedzieć na te pytania trzeba dotknąć, albo wręcz zanurzyć się w niezwykły świat Proroka i podążyć za Khalilem Gibranem w głąb jego duszy i serca.
Kiki de Montparnasse, która naprawdę nazywała się Alice Ernestine Prin, to jedna z bardziej barwnych postaci Paryża lat dwudziestych XX wieku. Była aktorką, piosenkarką kabaretową, i malarką, ale przede wszystkim znamy ją jako modelkę, muzę, przyjaciółkę i kochankę słynnych artystów, przedstawicieli ówczesnej awangardy. Uwieczniona w dziełach takich tworców jak Amedeo Modigliani, Mojżesz Kisling, Francis Picabia, Jean Cocteau, Alexander Calder i Man Ray.Historyk Mark Braude w swojej fascynującej opowieści przedstawia sylwetkę Kiki de Montparnasse, ukazując jej przełomowy wpływ na ówczesną kulturę. Podążając za artystyczną parą, jaką tworzyli Kiki i amerykański surrealista Man Ray, wprowadza nas do świata, w którym splatają się miłość, sztuka i walka o dominację.Prowokacyjna i magnetyzująca jak sama Kiki książka Kiki Man Ray to historia wyjątkowego życia, rzucająca wyzwanie naszym wyobrażeniom o artystach i ich muzach. Niezwykły portret zapomnianej paryskiej artystki i gwiazdy kabaretu, której niesamowite życie każe nam patrzeć na historię sztuki nowoczesnej w zupełnie nowy sposób.
Pierwszy wywiad rzeka z Wojciechem Pokorą.Aktorem został przez przypadek, ale kolejne pokolenia Polaków pokochały go za role w "Poszukiwany, poszukiwana", "Alternatywy 4" czy "Kariera Nikodema Dyzmy". Ta błyskotliwa i inteligentna rozmowa to przenikliwy portret niezwykle lubianego aktora.Wojciech Pokora opowiada o dzieciństwie w cieniu wojny, technikum samochodowym ukończonym z Jerzym Turkiem i swojej drodze do aktorstwa. W końcu lekcje pobierał u samej Hanki Bielickiej, a komedianta odkrył w nim Wiesław Gołas!Z poczuciem humoru wspomina współpracę ze Stanisławem Bareją czy kabaretem Olgi Lipińskiej. Sypie anegdotami z życia środowiska aktorskiego. Zdradza sekrety przygotowywania się do ról nie tylko teatralnych, lecz także prywatnych. Warto zdradzić, że drugim głosem tej książki jest żona Hanna, niegasnąca miłość Pana Wojciecha. Razem zdradzają przepis na udane małżeństwo. Są parą ponad 60 lat!Kto myśli, że cokolwiek wie o Wojciechu Pokorze, zdziwi się po przeczytaniu tej książki. Nie dajcie się zwieść! To aktor pokorny i przekorny.Wychowałam się na jego poczuciu humoru i wspaniałych rolach.Krystyna JandaOsobny i niepowtarzalny talent w powojennej szkole polskiej komedii. Oddany, choć niewylewny przyjaciel.Marek KondratSpośród grona aktorów podobał mi się najbardziej. Był jedynym facetem, który mógłby mnie zainteresować na zasadzie relacji męsko-damskiej...Maria CzubaszekWojciech Pokora (1934) - jeden z najpopularniejszych i najwybitniejszych polskich aktorów komediowych. Każda jego rola to doskonała kreacja, którą zaskarbiał sobie sympatię widzów: "Poszukiwany, poszukiwana", "Brunet wieczorową porą", "Co mi zrobisz jak mnie złapiesz" czy "Alternatywy 4". Wreszcie kabaret Olgi Lipińskiej, którego bez niego zapewne by nie było. Nadal występuję na deskach warszawskich teatrów.Krzysztof Pyzia - z wykształcenia politolog, z zamiłowania dziennikarz. Producent porannego programu "Dzień Dobry Bardzo" w Radiu ZET, współpracownik tygodnika "Angora".
Pięćdziesiąt tysięcy lat temu Homo sapiens nie był jedynym gatunkiem człowieka zamieszkującym Ziemię. W Europie, na Bliskim Wschodzie i w Azji Centralnej żyli neandertalczycy, indonezyjską wyspę Flores zasiedlali hobbici (Homo floresiensis), na Syberii i prawdopodobnie w Azji Południowej żyli denisowianie, a na Filipinach - Homo luzonensis. Tom Higham stara się przedstawić naszą wiedzę o tych gatunkach ludzkich i pokazuje, czego można się dowiedzieć z więzi genetycznych między nimi a nami. Szuka również dowodów na to, że Homo erectus mógł dotrwać do okresu, w którym nasi przodkowie po raz pierwszy wkroczyli w głąb Azji Południowo-Wschodniej.Książka "Nie tylko Homo sapiens", opisując najnowsze odkrycia naukowe, prezentuje frapujący obraz naszej aktualnej wiedzy o pochodzeniu człowieka. Przedstawia też nowe interesujące badania, zwłaszcza dotyczące ewentualnych kontaktów, jakie inne gatunki Homo mogły nawiązać z nami, zanim wymarły.Tom Higham jest nowozelandzkim archeologiem i wybitnym specjalistą od datowania radiowęglowego. Pracuje na Uniwersytecie Oksfordzkim, jest także profesorem na Wydziale Antropologii Ewolucyjnej Uniwersytetu Wiedeńskiego. Jego badania wniosły istotny wkład do naszej wiedzy o wymarciu neandertalczyków oraz przybyciu człowieka współczesnego do Europy.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
