W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Rozwój sztucznej inteligencji jest odważną, żeby nie powiedzieć: brawurową szarżą ku granicznym słupom człowieczeństwa.Rozwój sztucznej inteligencji osiągnął oszałamiającą skalę, a kolejne innowacje zagęszczają sieć interakcji ludzi z cyfrowymi artefaktami. Wynalazki budzą podziw i przerażenie. Jest to widoczne w badaniach prowadzonych w ramach cyberpsychologii, których przedmiotem jest głównie "ciemna strona" relacji człowiektechnologia: od lęku przed cyfryzacją, poprzez liczne uzależnienia, po niepokój związany z perspektywą pojawienia się systemów o nadludzkich możliwościach. Czy nowe technologie są jedynie źródłem stresu i niepokoju? Czy cyberpsychologia musi być rozwijana wyłącznie w wiktymologicznym ujęciu?Gdy wypowiadam słowo "innowacja", pierwsza sylaba odnosi się już do historii techniki.Nie inaczej zdarzyło się w przypadku tej książki! Nowe wydanie odzwierciedla tempo rozwoju SI: wiele z koncepcji, które w pierwszej edycji książki (2021) miały status postulatów, w Optimum 2.0 są już elementem naszej codzienności.Paweł Fortuna proponuje rozszerzenie badań nad interakcjami człowieka ze sztucznymi jednostkami o wymiar będący domeną psychologii pozytywnej, a więc dobrostan rozumiany jako optymalne funkcjonowanie. Nową perspektywę określa mianem "pozytywnej cyberpsychologii" i w kolejnych rozdziałach odsłania drzemiący w niej naukowy oraz praktyczny potencjał. Autor prowadzi Czytelnika przez uniwersum jednostek, które bazują na SI, a następnie prezentuje realne i ewentualne przykłady systemów hybrydowych wpływających na poprawę satysfakcji z życia oraz wspierających rozwój wybranych sił psychicznych: kreatywności, dzielności, dobroci, przywództwa, pokory i nadziei. Refleksja psychologiczna jest przy tym spleciona z rozważaniami dotyczącymi istoty człowieczeństwa, transhumanizmu oraz futurologicznych wizji "silnej" SI.Trzeba dać szansę na pozytywne spotkanie ludzkiej mądrości z cyfrową technologią. Pierwszym i podstawowym krokiem jest lepsze poznanie sztucznych jednostek, które już są obecne na deskach teatru życia codziennego, a kolejnym krytyczne spojrzenie na możliwości kształtowania wartościowych interakcji z nimi. Jeśli idea tworzenia pozytywnych systemów się sprawdzi, będzie można ją przekazać młodym ludziom. Zaproponujmy im coś więcej niż nowy smartfon, wi-fi i pakiet przestróg przed sidłami uzależnień.Z tekstuAutor ksiazki zaprasza nas do, jak to okreslił Max Tegmark, najwazniejszej rozmowy naszych czasow, czyli dyskusji o tym, jakie sa kluczowe dazenia człowieka, odbywajacej sie w kontekscie rozwoju technologii, a szczegolnie mocnej sztucznej inteligencji, ktora zdolnosciami poznawczymi moze przerosnac ludzi i tym samym doprowadzic do niespotykanych w historii ludzkosci zmian. Zdarzenia i procesy, jakie obserwujemy aktualnie, wskazuja na to, ze zmiany te sa nieuniknione. Nie jest jednak przesadzone w jakim kierunku beda one podazały. [] Jako swoj wkład do wspomnianej rozmowy Autor przedstawia idee cyberpsychologii pozytywnej. Stwierdza, ze "cyberpsychologia pozytywna jest na razie jedynie projektem, promykiem wysłanym w intelektualna przestrzen". Taka charakterystyka ksiazki jest jednak, moim zdaniem, zbyt skromna w stosunku do tresci, ktora otrzymujemy.prof. dr hab. Piotr Kulicki
Literacki zapis życia wielkiego mistrza skrzypiec. Tuż przed śmiercią ten wspaniały artysta opowiada o swoim dzieciństwie, okresie dorastania, największych sukcesach oraz porażkach i błędach. W powieści wiele jest przemyśleń odnośnie sztuki, geniuszu, miłości, samotności i innych pojęć ściśle związanych z człowiekiem i człowieczeństwem.
Wśród wielu nurtów filozofii buddyjskiej szkoła tylko-świadomości (yogâcara-vijnana-vada) wyróżnia się stawianiem kontrowersyjnych filozoficznie tez o najwyższym stopniu wysublimowania – jej główny postulat głosi, że wszelakie istnienie jest jedynie treścią świadomości. W każdym z wielu krajów, w których się pojawiła, przez jakiś czas odgrywała dominującą rolę w panteonie prądów myślowych – a w Japonii, gdzie dotarła na końcu swojej drogi, zadomowiła się na dobre i funkcjonuje aż do dziś. Zapiski o hossow dwóch częściach są jednym z tekstów japońskiej gałęzi szkoły tylko-świadomości, napisanym w XIII wieku naszej ery, gdy ów nurt wraz z całą Japonią przechodził czas głębokiej przemiany, spowodowanej przetasowaniami politycznymi, społecznymi i religijnymi. Publikowane po raz pierwszy w tłumaczeniu Zapiski stanowią wprowadzenie do doktryny szkoły ich autora, mnicha Ryohena. W niniejszej pracy zostały opatrzone wstępem ułatwiającym zrozumienie zarówno zawiłego systemu filozoficznego, jak i historii tradycji tylko-świadomości. „Dla polskojęzycznego czytelnika książka ta stanowi doskonałe wprowadzenie do zagadnień związanych z buddyzmem w wydaniu dalekowschodnim, z buddyjską tradycją idealizmu i jej ważnym nurtem jogaczarów, którego doktryna, głosząca, że istnieją wyłącznie treści świadomości, prężnie rozwijała się w Japonii, gdzie nabrała nowego wymiaru”. Z recenzji prof. dra hab. Piotra Balcerowicza Piotr Pieścik jest magistrem japonistyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu i doktorantem w Szkole Doktorskiej Nauk Humanistycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie prowadzi badania nad buddyjską filozofią tylko-świadomości, a w szczególności jej japońską odmianą, hosso. Interesuje się buddyzmem, filozofią (z naciskiem na filozofię umysłu i świadomości) i kulturą Japonii
Wielka księga siusiaków powstała w wyniku wizyt Autorów w szkołach i na obozach pisarskich, podczas których rozmawiali o siusiakach i męskości, a uczniowie dzielili się później w listach swoimi najskrytszymi myślami. Książka powstała w odpowiedzi na pustkę edukacyjną i nieprzygotowanie nauczycieli do rozmów o wychowaniu seksualnym w Szwecji. W Polsce sytuacja jest dużo gorsza, czasem w ogóle nie ma w szkołach podstawowych zajęć na ten temat. Nauczyciele omijają zagadnienia trudne czy wstydliwe, a uczniowie cieszą się, że nie będą musieli nudzić się na bezsensownej lekcji. Czasem wyśmiewają nauczyciela, który nie ma przygotowania do prowadzenia lekcji Przysposobienia do Życia w Rodzinie. Oto fragment wstępu: "Pani napisała na tablicy dwa słowa: penis i wagina. Zaczerwieniła się i umilkła. Chichotaliśmy. Nie padło ani jedno rozsądne zdanie. Pani się rozzłościła i wyszła z klasy przed końcem lekcji. Kiedy ktoś z nas zapytał, dlaczego mieliśmy tylko jedną godzinę wychowania seksualnego, usłyszeliśmy w odpowiedzi, że sami jesteśmy sobie winni. Nie potrafiliśmy się zachować i jeszcze nie dojrzeliśmy do tego. Ile razy myślę o tym teraz, jestem zły. Już za moich czasów w programie nauczania było powiedziane, że wszystkie dzieci mają prawo do wychowania seksualnego. Ale nawet dzisiaj wielu nauczycieli zwyczajnie to odbębnia, bo nie ma odwagi porozmawiać poważnie o tak drażliwych sprawach. Mogłem ich zrozumieć dwadzieścia pięć lat temu, ale teraz?!"
Lektura Bilikiewicza pokazuje, że wartości teoretyczne, jakie współdzieli społeczność naukowa baroku, były silnie związane z ideałem empiryzmu. Embriolodzy cenili więc między innymi dokładność, pomysłowość w projektowaniu doświadczeń, owocność, obszerność danych, powtarzalność i spójność wewnętrzną. Ponieważ w epoce tej całą dostępną wiedzę usiłowano przedstawić w postaci systemu, na liście wartości teoretycznych musiały znajdować się spójność zewnętrzna oraz szeroki zasięg. Tym, co z pewnością różni ją od współczesnego zbioru wartości teoretycznych, jest dezyderat zgodności z objawieniem.
Barokowy wzór prowadzenia badań naukowych nakazywał poznawanie przyrody środkami empirycznymi. Tylko w ten sposób, jak wyjaśniał już Francis Bacon, można osiągnąć cel, którym było opanowanie natury.
(…) obserwacje prowadzone post mortem uzupełniła anatomia animata, która stała się „ośrodkiem wszystkich rozważań”. Stwierdzenie, jaka jest na przykład kolejność wykształcania się poszczególnych narządów, było możliwe dzięki metodzie znanej już w starożytności, a polegającej na systematycznym otwieraniu zapłodnionych kurzych jaj. Po wiekach powraca do niej późnorenesansowy anatom Ulisses Aldrovandi, a potem stosuje i udoskonala ją jego uczeń, Volcher Koyter. Takie obserwacje prowadzono w całym omówionym przez Bilikiewicza okresie, od Harveya po Caspara Wolffa (fragment Wprowadzenia Artura Koterskiego).
Historia embriologii od Arystotelesa do Harveya doczekała się dzięki Brunowi Blochowi bardzo gruntownego opracowania monograficznego. Jeszcze bardziej atrakcyjny okres baroku i Oświecenia nie został, poza pojedynczymi esejami, jeszcze opracowany. Dlatego było dla mnie wielką radością, gdy młody uczony, dr Tadeusz Bilikiewicz [z Instytutu Historii Medycyny na Uniwersytecie w Krakowie] przyjechał do mnie w 1930 roku do Lipska i z wielkim zapałem podjął się opracowania tego problemu. Powstała interpretacja, która traktuje o historii embriologii od Harveya do Karla Ernsta von Baera, i która przedstawia embriologię nie w oderwaniu, lecz w szerokim kontekście prądów umysłowych tych fascynujących stuleci. Rzadko zdarza mi się, by uczeń tak dobrze rozumiał moje zamiary. Wyniki tej pracy zostały po raz pierwszy przedstawione jesienią 1930 roku na Międzynarodowym Kongresie Historii Medycyny w Rzymie i zyskały powszechne uznanie (fragment Przedmowy Henry’ego Sigerista).
Pierwsze na rynku tak obszerne i nowoczesne kompendium wiedzy o obyczajach w Polsce!
Książka:
prezentuje dzieje obyczajów w sposób panoramiczny i dynamiczny, z uwzględnieniem różnic chronologicznych, regionalnych, stanowych czy wyznaniowych;
obejmuje obyczaje życia publicznego, dworskiego, prywatnego oraz religijnego - w kontekście historii kultury europejskiej, a także rozwoju świadomości społecznej i narodowej;
ciekawie opisuje obyczaje związane z pracą, życiem rodzinnym i towarzyskim oraz rozrywki i kulturę stołu;
przedstawia wizje świata charakterystyczne dla poszczególnych wieków;
zawiera odniesienia do obyczajowości mniejszości narodowych: żydowskiej, litewskiej, ukraińskiej i niemieckiej.
Pozycję szczególnie polecamy studentom historii, kulturoznawstwa, filologii polskiej i antropologii oraz wszystkim, których interesuje, jak kształtowały się obyczaje polskie.
W dniu 2 grudnia 2004 roku książka otrzymała nagrodę w ogólnopolskim Konkursie na Najlepszą Książkę Roku 2004 o Pióro Fredry. Konkurs ten jest stałym, ważnym wydarzeniem, które od 13 lat towarzyszy Wrocławskim Promocjom Dobrych Książek. Celem jego jest wyłonienie i nagrodzenie najlepszych książek, wydanych w Polsce w danym roku. Ocenie podlegają wartości merytoryczne, literackie i edukacyjno-poznawcze oraz wysoki poziom edytorski i typograficzno-artystyczny.
Ta przełomowa książka, przedstawiająca zapierające dech w piersiach badania naszej planety, towarzyszy serialowi telewizyjnemu BBC One, dostarczając najgłębszych odpowiedzi na najprostsze pytania. Czym jest ruch? Dlaczego każdy płatek śniegu jest inny? Dlaczego formy życia są symetryczne? Aby odpowiedzieć na te i wiele innych pytań, Brian Cox, profesor fizyki cząstek elementarnych, opisuje niektóre z najbardziej niezwykłych zjawisk na Ziemi, we Wszechświecie i poza nim. Od bezkresu Wszechświata i kulistości Ziemi, do kształtu każdego płatka śniegu, siły przyrody kształtują wszystko, co nas otacza. Książka Ukryte siły natury zabierze nas w podróż przez bezmiar Wszechświata od najmniejszych cząstek, z których zbudowana jest materia, po największe struktury Wszechświata. Wraz z autorem odwiedzimy równiny Serengeti, wulkany Indonezji i urwiska Nepalu, a także poznamy humbaki z Karaibów i zorzę polarną Arktyki. Brian Cox odpowie na pytania dotyczące Ziemi, które pozwolą nam w jeszcze większym stopniu zrozumieć nasz Wszechświat. Myślisz, że znasz naszą planetę? Pomyśl raz jeszcze. Jeśli nie wpadliście w zachwyt w trakcie oglądania serialu telewizyjnego, z pewnością zdarzy się to wam podczas czytania tej książki. - „The Times” Profesor Cox przedstawia nam kosmos, jakiego nigdy wcześniej nie znaliśmy – miejsce pełne najbardziej przedziwnych i najpotężniejszych zjawisk przyrodniczych. - „Sunday Express” Brian Cox – fizyk cząstek elementarnych, członek Royal Society i profesor Uniwersytetu w Manchesterze, a także badacz uczestniczący w jednym z najbardziej ambitnych doświadczeń wykonywanych na Ziemi, czyli eksperymencie ATLAS w Wielkim Zderzaczu Hadronów w Szwajcarii. Komentator naukowy i prezenter popularnej trylogii BBC Wonders. Współautor książki Człowiek i Wszechświat (CCPress 2016). Andrew Cohen – szef działu naukowego BBC i realizator serii BBC Human Universe. Był odpowiedzialny za produkcję szerokiego zakresu filmów dokumentalnych, w tym serialu Horizon, trylogii Wonders i serii Stargazing Live. Honorowy wykładowca nauk przyrodniczych na Uniwersytecie w Manchesterze. Współautor książki Człowiek i Wszechświat (CCPress 2016).
Valentino Garavani to ikona współczesnej mody. Jego projekty wzbudzają zachwyt od lat 50. XX wieku, kiedy to w Rzymie powstał dom mody Valentino. Oszałamiające suknie w charakterystycznej czerwieni Valentino są uwielbiane od ponad pół wieku, stanowiąc synonim szyku i blasku czerwonego dywanu. Valentino. Historia kultowego domu mody opowiada historię tej najbardziej eleganckiej marki - od debiutu Garavaniego w świecie haute couture w Paryżu lat 50. XX wieku, przez błyskotliwą karierę wśród śmietanki towarzyskiej Nowego Jorku lat 70. i wysoką pozycję Valentino w Hollywood od lat 80. aż do dziś, gdy dyrektorem kreatywnym domu mody jest Pierpaolo Piccioli.Karen Homer opisuje kultowe projekty sukni wieczorowych domu mody Valentino, a także przybliża życie prywatne i inspiracje wielkiego projektanta. Książka jest bogato ilustrowana zdjęciami z wybiegów oraz sesji dla magazynów modowych, a także dużym wyborem fotografii ukazujących samego projektanta i zaprzyjaźnionych z nim celebrytów.
Notes duchowy: co to właściwie jest? To proste narzędzie, które pomoże Ci przeczytać i rozważyć Psalmy.Rozważyć: to ważne, bo to właśnie rozważanie sprawia, że wchodzimy w relację z Tym, który w Biblii jest naprawdę obecny. I dlatego Notes został tak zaprojektowany, by można było w ciągu dnia sięgnąć po jeden psalm, zainspirować się krótkim komentarzem z pytaniami i zapisać obok swoje myśli, pytania, emocje, wątpliwości.Chcemy pomóc Ci w znalezieniu przestrzeni do opartej na Słowie rozmowy z Bogiem, ale bez zapisywania maczkiem marginesów Pisma Świętego, bez mozolnego przepisywania do zeszytu kolejnego fragmentu, bez poczucia, że czytasz i nie wiesz, jak ugryźć przeczytane wersety. Po to właśnie krótki komentarz do każdego psalmu i pytania, napisane przez grupę teologów, a mimo to prosto i przystępnie, po to dużo miejsca na notatki: by zainspirować Cię do spojrzenia ze Słowem na swoje codzienne życie.To Twój osobisty Notes. Nie musisz się tu przed nikim starać. Możesz pytać, zastanawiać się, nie wiedzieć, mieć wątpliwości; możesz odkrywać, zachwycać się, modlić i uwielbiać. Możesz być rzeczywiście sobą, a On naprawdę obdarzy Cię swoją obecnością. Sprawdziliśmy to. Działa.
Design trudno zdefiniować, choć wszyscy jesteśmy jego konsumentami, od samochodów, którymi jeździmy, i produktów, które kupujemy, po grafikę użytkową w naszym otoczeniu. Historia designu stanowi fascynujący przewodnik ukazujący wyrafinowane starania producentów, którzy kuszą nas wysoką funkcjonalnością i imponującym wyglądem swoich produktów, a także trudną do zdefiniowania obietnicą nowoczesności.Ta napisana przez międzynarodowy zespół ekspertów, w tym projektantów i krytyków książka opisuje style projektowe w kontekście zmian kulturowych i społecznych, zawiera ilustrowane linie czasu, które definiują najważniejsze wydarzenia oraz inspiracje. Przedstawia projektantów, którzy najlepiej reprezentują swoje czasy, dokładnie analizując, dlaczego właśnie ich projekty wyróżniają się na tle innych.
Co ważne Nietłumaczony dotąd na język polski ostatni tom esejów, który ukazał się za życia amerykańskiej intelektualistki. Teksty powstałe w latach 1982-2001 dotyczą literatury, filmu, teatru, sztuki oraz tańca współczesnego. Sontag porusza się po tych tematach ze znawstwem i dociekliwością. Najwięcej miejsca poświęca literaturze. Przygląda się językowi poezji i prozy, interpretuje dzieła tych, których podziwiała i których zachłannie, choć niebezkrytycznie, czytała (Cwietajewej, Gombrowicza, Sebalda, Walsera, Zagajewskiego, Machado de Assisa, Barthes'a), oraz pisarzy i pisarek, z którymi łączyła ją przyjaźń (Ki czy Hartwick). Poprzez teksty kultury przygląda się nowym trendom, żegna ze światem wielkich narracji (jej ukochane kino!), próbuje zajrzeć pod powierzchnię tego, co polityczne - gdy opisuje wyzwania związane z wystawieniem Czekając na Godota w Sarajewie. By zbadać związki między tym, co rzeczywiste, i tym, co nierzeczywiste, sięga do bunraku, a gdy chce oddać hołd radosnej energii twórczej, przywołuje obrazy Howarda Hodgkina. Z jej zapisków przebija pasja odkrywania i opisywania świata, ale i niepokój o to, co przyniesie przyszłość. "Dziś książki są gatunkiem zagrożonym. Przez książki rozumiem także takie warunki czytania, w których literatura może istnieć i wpływać na duszę" - pisze w datowanym na 1996 rok bardzo osobistym liście do Borgesa.
Kiedyś ks. Jan Twardowski wyraził pragnienie, by zamieszkać w swoich wierszach. Przyznaję, że mnie też coś takiego pociąga i stąd kolejne tomiki, które stale zaludniają moje szuflady. Ten jest już czternasty, a składają się nań głównie wiersze nowe, ale czasem i tu wsuwam jakąś myśl sprzed lat jak mi się zdaje przydatną, czy też wiersz szczególnie przeze mnie ulubiony, a z powodu niskich nakładów, dziś niedostępny. Całość nosi tym razem tytuł Boże ścieżki. Bo jak kiedyś napisałam: Stwórca nie pozostawił nas samym sobie i tak jak w głowie żurawia czy gołębia umieścił niezwykły instrument umożliwiający ptakom nawigację, tak w głębi naszej istoty ukrył możliwość nawiązania kontaktu ze Sobą. Ona jest w nas wmontowana, ale odkrycie jej wymaga wysiłku, trzeba wejść na ścieżkę duchową, bo to jest ta sfera bliska Bogu. I właśnie zapisane tutaj myśli pomagają mi w wydeptywaniu owych ścieżek. A jeśli dopomogą w tym jeszcze komuś z Czytelników, to będę bardzo szczęśliwa.
"Stawka większa niż życie. Dossier" to obszerny zbiór materiałów o uniwersum Hansa Klossa. Na ponad ośmiuset stronach znalazły się omówienia spektakli teatralnych i odcinków filmowych, opowiadań, komiksów oraz zjawisk i wydarzeń okołoserialowych. Teksty zawarte w 29 rozdziałach ilustruje ponad tysiąc grafik, w tym 190 fotosów i werków, 130 krajowych i zagranicznych wycinków prasowych oraz reprodukcje unikatowych materiałów archiwalnych, również dotąd niepublikowanych. Na kartach książki dziesięcioro znakomitych stawkologów pokazuje w kolorze czarno-biały świat Hansa Klossa, który stał się fenomenem polskiej popkultury. W publikacji znalazły się liczne ciekawostki z planu odcinków filmowych oraz teatralnych, analizy i szczegółowe omówienia świata agenta J-23, przegląd nawiązań do tej postaci, historia komiksu Kapitan Kloss, sylwetki najważniejszych twórców sukcesu serialu, protokoły kolaudacyjne, indeksy aktorów i bohaterów. To obowiązkowa pozycja dla miłośników Klossa początkujących i zaawansowanych.
Tematem przewodnim piątego tomu jest ludzkie ciało i jego związek z duszą, z którą razem stanowi żyjącego człowieka. Wydaje się, że współczesnemu człowiekowi najciężej pojąć owo "razem". W kulturze współczesnej dominuje bowiem przekonanie, że człowiekiem jest świadomość, zresztą bliżej nieokreślona. Ciału przypada rola narzędzia lub przedmiotu, który świadomość wykorzystuje i obrabia według własnego upodobania, często chwilowego. Problemem nie jest już tylko to, że zgodnie z powyższym schematem, ciało drugiego człowieka jest takim przedmiotem do obróbki, modyfikacji, użycia i wykorzystania przez pragnącego użyć "bliźniego", ale stało się nim ciało własne tegoż "bliźniego". Jest ono pojmowane obecnie jako coś zewnętrznego, nieomal strój, ubranie, swoisty outfit, który można kształtować w pełni dowolnie - marzeniem jest, póki co tylko marzeniem, by owo kształtowanie było odwracalnie. Doświadczenie wskazuje jednak, że taka koncepcja ciała ludzkiego coraz częściej jest destrukcyjna i niszcząca dla samego człowieka. Poprawiany, operowany, wzbogacany o różnego rodzaju implanty, albo, przeciwnie, pozbawiany części ciała, z którymi przyszedł na świat człowiek nie staje się szczęśliwszy, nie akceptuje też siebie bardziej, niż nie akceptował przed jakimś zabiegiem. Okaleczone ciało niejako odbija się w świadomości i ją okaleczając, i unieszczęśliwiając biednego poprawiacza i korektora swojego ciała. Przychodzi dzień, w którym jest już za późno na powrót do równowagi, następuje przekroczenie linii między życiem a unicestwieniem, dochodzi do samobójstwa. Umiera człowiek w swym przekonaniu oszukany nie tylko przez siebie, ale także przez tych, którzy zamiast pomóc jego psychice odzyskać równowagę, za pieniądze dewastowali jego ciało. Ale to nie jest jedyny temat tego tomiku „Terapii filozoficznej”, w którym jak zwykle chodzi o to, by nasze życie z dnia na dzień było lepsze i szczęśliwsze, a więc przede wszystkim mądrzejsze. Byśmy stawali się ludźmi mądrzejszymi, realnie patrzącymi na świat, umiejącymi cieszyć się życiem i iść ku wieczności, do której jesteśmy powołani. Byśmy wiedzieli, kim jesteśmy, co powinniśmy czynić, a czego unikać, by także żyć ludzkim życiem, i być - jak pisze autorka - człowiekowi człowiekiem.
Kiedy przed wielu laty ukazała się w Pradze poprzedniczka tej książki, zmobilizowałem w sobie całą bezczelność i ofiarowałem jeden egzemplarz naszemu Drogiemu Panu Prezydentowi. Wpisałem tam dedykację, której fragment pozwolę sobie zacytować:
„…to książka takiego rodzaju, jakie ja czytuję w toalecie. Ma więc tę zaletę, że można ją otworzyć na dowolnej stronie i czytać jedynie tak długo, jak długo to potrzebne”.
Mam nadzieję, że nie poczują się Państwo dotknięci taką samą radą, jaką dałem Panu Prezydentowi. Nie stracą Państwo w ten sposób zbyt wiele drogocennego czasu, a nie jest chyba aż tak głupia, żeby nie dało jej się czasem otworzyć.
Wasz
Jiří Menzel
No, nie wiem… to wybór felietonów słynnego czeskiego reżysera Jiříego Menzla, publikowanych w latach dziewięćdziesiątych w czasopiśmie „Story”.
Poleć K
Czy odmawiasz śmiania się z obraźliwych żartów? Czy kiedykolwiek oskarżono cię o czepialstwo, gdy zwróciłxś uwagę na seksistowski komentarz? Czy często słyszysz, że przesadzasz i jesteś przewrażliwionx, gdy dyskryminację i niesprawiedliwość nazywasz po imieniu? Jeśli tak, to możliwe, że jesteś feministyczną psujzabawą i ten przewodnik jest właśnie dla ciebie. Dzięki niemu wyniesiesz praktykę psucia zabawy do rangi projektu tworzenia feministycznego świata.Uznana myślicielka Sara Ahmed czerpie z własnych doświadczeń oraz opowieści innych feministycznych osób, zwłaszcza Czarnych, brązowych, queerowych i transpłciowych, i prezentuje lekcje i wskazówki, jakie oferuje figura feministycznej psujzabawy. Przyjęcie ich jako praktyki życiowej, pozwoli nam zdemaskować kłamstwa naszej kultury i feminizm wcielić w życie.
Teksty, które z czasem złożono w antologię nazwaną Nowym Testamentem, powstały w czasach, gdy księgi reprodukowano w jedyny możliwy wówczas sposób przepisując je ręcznie. Każdy kopista nie tylko mógł się pomylić, co zresztą zdarzało się bardzo często, ale mógł też zmienić przepisywany tekst co już zdarzało się rzadziej, jednak na tyle powszechnie, że w wielu miejscach sens pism uznawanych przez niemal dwa miliardy chrześcijan za natchnione uległ kompletnej zmianie. W Przeinaczaniu Jezusa Bart D. Ehrman stawia podstawowe pytanie jaką możemy mieć pewność, że słowa czytane przez nas dziś, są tymi samymi, które napisali pierwotni autorzy Ewangelii, Listów czy Apokalipsy? Porównanie dowolnych dwóch manuskryptów ksiąg Nowego Testamentu nie pozostawia wątpliwości, że przez stulecia poprzedzające wynalezienie druku do tekstu wkradło się tyle przeinaczeń, iż w wielu aspektach sens tej najważniejszej księgi chrześcijaństwa uległ drastycznemu przeinaczeniu. Czy można dotrzeć do oryginalnych słów ich autorów? Jakimi metodami posługują się uczeni, by cel ten osiągnąć, i jakie są efekty ich prac? Jakie znaczenie mają zmiany wprowadzone do tekstu? To ważkie problemy, bowiem dopiero rozstrzygnąwszy je, będziemy w stanie udzielić odpowiedzi na kolejne pytania na pytania, które nurtują dziś miliony ludzi na całym świecie: Czy piękna opowieść o wybaczeniu jawnogrzesznicy to apokryf? Czy apostoł Paweł naprawdę zabronił kobietom mówić w kościele? Czy pierwotnie w Ewangelii Marka istotnie znajdował się opis zmartwychwstania Jezusa? Czy nazwanie Jezusa Bogiem jest wynikiem pomyłki przy kopiowaniu manuskryptu? Czy jedyny fragment w Nowym Testamencie, jasno wyrażający doktrynę Trójcy Świętej, został dodany przez pobożnego kopistę? Bart D. Ehrman, autor ponad dwudziestu książek i licznych publikacji naukowych, jest profesorem religioznawstwa wysoko cenionego University of North Carolina oraz światowej klasy specjalistą w dziedzinie badań nad historią Nowego Testamentu.W książce Przeinaczanie Jezusa, która w roku 2006 przez wiele tygodni gościła na amerykańskich listach bestsellerów (ponad pół miliona sprzedanych egzemplarzy), a dziś została przetłumaczona już na kilkanaście języków, profesor Ehrman wprowadza czytelnika w problemy badań nad manuskryptami biblijnymi i świat niezwykłych zagadek, jakie od lat nurtują uczonych zajmujących się tą dziedziną, zwaną krytyką tekstu. Przy okazji mamy sposobność poznać historię samej dyscypliny oraz docenić znaczenie jej dorobku dla pojmowania podstawowych prawd religii chrześcijańskiej, a nie tylko w naszym kraju prawdy te wciąż mają istotny wpływ na życie wszystkich obywateli, nie wyłącznie tych, którzy w nie wierzą. Najbardziej nieprawdopodobny bestseller roku! Washington Post Nieważne, po której stronie opowiadasz się w sporze o autentyczność Biblii tę książkę warto przeczytać. Dallas Morning News
Duszpasterze i osoby świeckie coraz częściej upominają się o wskazania w specyficznej posłudze duchowej, jaką jest uwolnienie człowieka od wpływów złego ducha. Nie tylko same osoby doświadczające dręczenia, zniewolenia, opętania, ale również ich bliscy potrzebują fachowego wsparcia. I jednym, i drugim prezentowany poradnik wychodzi naprzeciw. Zawarte w nim konkretne rady pomagają nie tylko w rozeznawaniu prawdziwego stanu duchowego, ale również przyczyniają się odmitologizowania problematyki walki duchowej. O. Bogdan Kocańda - franciszkanin, doktor teologii duchowości, rekolekcjonista, dyrektor Franciszkańskiego Ośrodka Formacyjno-Rekolekcyjnego w Rychwałdzie. Przez kilka lat pełnił również posługę egzorcysty. Jest autorem wielu publikacji z zakresu zagrożeń duchowych, m.in. książki „Posługa kapłana – egzorcysty. Tożsamość. Duchowość. Praktyka” – pierwszej tego typu monografii w Polsce.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
