W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Książka przedstawia w ujęciu historycznym oraz współczesnym problematykę ochrony zabytków Krakowa. Autor sięgnął ponadto po przykłady innych miast w Polsce oraz w Europie ukazując tło porównawcze dla przedstawionych przez siebie myśli i zjawisk. Praca jest bardzo dobrze zilustrowana i udokumentowana. Napisana została z dużym znawstwem przedmiotu, językiem jasnym i łatwo przyswajalnym. Podano w niej mnóstwo mało znanych faktów z historii Krakowa, co na pewno zwiększa jej wartość i atrakcyjność.
Prof. dr hab. arch. Kazimierz Kuśnierz
Karol Wojtyła, późniejszy Jan Paweł II, należy do duchowych olbrzymów w społeczności świętych. W jego portrecie naszkicowanym przez rzeszę biografów dostrzegamy człowieka uczącego się rozpoznawać miłość Stwórcy i wyznaczone przezeń życiowe zadania. Dostrzegamy geografi czne miejsca, ponadnarodowe wydarzenia, kapłaństwo, biskupią i papieską posługę. Dostrzegamy rzesze współczesnych mu ludzi, a także świętych minionych pokoleń, z dorobku których czerpał. Dostrzegamy krzyż Chrystusa, bez którego nie pojawi się na świecie żaden święty. Dostrzegamy teatr, poezję, głębię teologicznej myśli i nabożeństwo maryjne, wiodące Wojtyłę od karmelitańskiego szkaplerza do całkowitego zawierzenia się Matce Chrystusa, czego wyrazem była papieska dewiza Totus Tuus – Cały Twój.
Biografia wizjonera mody
Enfant terrible. Marzyciel. Geniusz.
Kim był Alexander McQueen?
Mówił o sobie, że jest „pyskatym chuliganem ze wschodniego Londynu” i „różową owcą w rodzinie”. Jego życie pod wieloma względami przypominało mroczną baśń. Alexander McQueen. Krew pod skórą to opowieść o nieśmiałym, dziwnie wyglądającym chłopcu z rodziny robotniczej, który wykorzystał swoją gotycką wyobraźnię i stworzył wartą miliony dolarów luksusową markę, uwielbianą przez kobiety na całym świecie.
Zaczytywał się w 120 dniach Sodomy markiza de Sade’a i Pachnidle Patricka Süskinda. Fascynował m.in. szpitalami psychiatrycznymi – motyw domu dla obłąkanych wykorzystał w kilku kolekcjach. Swoje ekscentryczne, oryginalne, często perwersyjne wizje przyoblekał w piękne tkaniny, tworząc zachwycające kreacje dla największych sław i rodzin królewskich.
Mało kto go rozumiał. Niewielu wiedziało, że za fasadą pewności siebie i image’em „bad boya” kryła się wrażliwa dusza człowieka nieustannie poszukującego miłości.
W rozmowach z Andrew Wilsonem rodzina, przyjaciele i kochankowie projektanta po raz pierwszy opowiedzieli o takim McQueenie, jakiego znali: skomplikowanym, wewnętrznie rozdartym, niepewnym siebie mężczyźnie, który najpierw podbił świat mody, a potem padł jego ofiarą.
***
Tę biografię czyta się jak nowoczesną baśń z domieszką greckiej tragedii. To przenikliwa i porywająca wyprawa w głąb duszy enigmatycznego artysty.
- „Publisher’s Weekly”
Wciągająca i podparta porządną pracą dziennikarską biografia.
- „Entertainment Weekly”
McQueen znalazł w Wilsonie biografa, na jakiego zasługiwał. Kolejne strony tej książki powołują go do życia.
- „The Independent”
Oto książka, jaką Lee chciałby, żeby o nim napisano.
- Janet McQueen, najstarsza siostra McQueena
Alexander McQueen. Krew pod skórą opisuje człowieka, który chwycił za gardło nie tylko krytyków mody. Rewelacyjny, dziennikarski styl Wilsona umożliwia nowe spojrzenie na życie i karierę ponadprzeciętnego artysty.
- „The Wall Street Journal”
Fragment książki - Alexander McQueen. Krew pod skórą issuu.com/wydawnictwosqn/docs/mcqueen_issuu
Biblia podpowiada nam, jak mądrze i dobrze żyć.Kim jesteśmy? Jak mamy radzić sobie z presją, której jesteśmy poddawani każdego dnia? W jaki sposób możemy osiągnąć wewnętrzny spokój? Jak powinniśmy podchodzić do swoich problemów, cierpień, emocji, myśli, potrzeb, namiętności, win, błędów? I jak mamy przyjmować to, że nasze życie kiedyś się skończy?Na te ważne pytania Biblia odpowiada nie wprost, lecz poprzez przypowieści i rozmaite historie. A my, odnosząc je do własnego życia, mamy szansę wybrać dobrą drogę. Słowo to bowiem jest bardzo blisko ciebie: w twych ustach i w twoim sercu, byś je mógł wypełnić (Pwt 30,14). Sięgajmy więc po nie na co dzień.W tej książce Anselm Grn proponuje interpretacje fragmentów biblijnych, które mogą nam pomóc w konkretnych życiowych sytuacjach.
"Czekałem na tę książkę. (...) Chciałoby się metaforycznie powiedzieć, że czuje ona Śląsk i tak nim żyje, że nawet śni po śląsku! Tą wiedzą o regionie i miłością do niego dzieli się z nami w książce, na którą – powtórzę – tak czekałem. A jest to wiedza ogromna i gruntowna, zdobyta w trudzie codziennych obowiązków rodzinnych i zawodowych, zrodzona z niezliczonej ilości spotkań z ludźmi różnych środowisk, osadzona w śląskiej codzienności, a i wygenerowana z tradycji rodzinnych, miłość zaś do małej śląskiej ojczyzny jest uczuciem mądrym, wyważonym, niezaślepiającym, owszem – dostrzegającym wszystko to, co w niej dobre i piękne, ale i to, co boli, i to boli czasem bardzo" (z recenzji prof. zw. dr. hab. Jana Miodka)
Wstęp (Moje półwiecze w Radiu Katowice)
PO PROSTU LUDZIE
Pamiętać to znaczy myśleć
Zbigniew Religa
Po śląsku nauczyciele to – ?
Profesor Antoni Motyczka – przyjaciel
Kto ważniejszy i lepszy
Odszedł Gerard Cieślik
By uczniowie przerośli mistrzów
Nasze matki
Spowiedź półrocza
Karl Dedecius – Ambasador Polszczyzny
60 lat Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Tarnogórskiej
Śląscy Teksańczycy – wczoraj i dziś
„PO NASZYMU…”
A jednak dla Śląska
To nie śląszczyzna – to żargon
Dwudzieste święto Ślązaków
Fenomen „Po naszymu – czelodki”
Kto jest naszym sprzymierzeńcem
Śląskie ojczyzny w książkach zapisane
Ślązacy w Niemczech
Siedź w kącie, a znajdą cię
Czy wystarczy 13 śląskich języków
Prawo do ratowania śląszczyzny
Polterabend
Prima aprilis
TACY JESTEŚMY
Grudniowe świętowanie
U progu 2009 roku
Szlachetne zdrowie
Regionalny Kongres Podbeskidzia
Młodość, która hartowała
Definicja patriotyzmu i przyzwoitości
Pisanie to jest wartość
Ile jest wiary w ludziach
Po smoleńskiej katastrofie
Parytety
U węgierskich wód
Spierać się na argumenty
ECH, TA POLITYKA
Ojczyznę kocha się za to, że jest
Co to jest samorządność
Kto sieje wiatr, ten burze zbiera
Obudźcie się, Ślązacy
Kraj, któremu na imię Polska
Nie uczcie mnie śląskości
Nie mieszać w śląskim kotle
Roszczeniowa mniejszość śląska
Stowarzyszenie Ludności Narodowości Śląskiej
III Forum Regionów Polski i Chorwacji w Primošten
W…ć Marię Pańczyk z senatu
Lament nad śląszczyzną
ZAPACHY ŚLĄSKIEGO DOMU
Rarytas na chlebie
O arkanach sztuki kulinarnej
Zielone Świątki
Zapachy śląskiego domu
Mięsopust i kwietno niedziela
Zioła – najlepszym lekarstwem
Wyleczyć malkontenctwo
Szpajza, czyli deser
Babcia, starka, starzyk
Nasze czy nie nasze
Nie ma jak dobry sąsiad
Szkoda, nie zdążyłam
NA ZAKOŃCZENIE
O książce: Śląsk i Pani Maria (prof. Jan Malicki), Czekałem na tę książkę (prof. Jan Miodek)
O Autorce
Ta książka mówi o tym, jak wygląda życie, kiedy Duch może wiać, kędy chce. Nie chodzi więc o to, by się w czymś wyćwiczyć. Nie znajdziemy tutaj żadnych wymagań, nie ma też wcale mowy o cnotach, które należy zdobywać. Cała książka mówi o owocach Ducha (Ga 5,22-23), a więc o tym, co się stanie, gdy pozwolimy, żeby Duch Święty nas prowadził i nami zawładnął.
Wywracamy wszystko do góry nogami, gdy nieustannie koncentrujemy się na tym, co powinniśmy zrobić, a zapominamy o tym, co otrzymaliśmy. Życie chrześcijańskie nie jest przede wszystkim pracą do wykonania, lecz darem do przyjęcia. Otrzymaliśmy nowe życie, aby je przeżyć; młode wino, aby je wypić. Usiłować jakoś „zrobić” to, co jest owocem nowego życia, jest głupotą i pewną porażką.
W tej książce, która w całej pełni czerpie z chrześcijańskiej mistyki, spotykamy się z wyzwaniem, które daje nam wolność.
Dobro jako choroba zakaźna to kontynuacja bestsellerowego Cerowania świata (2015) – dziennika prowadzonego przez siostrę Małgorzatę Chmielewską. Codzienne zapiski odkrywają niezwykłe bogactwo ubogiego świata, w którym autorka żyje wraz z podopiecznymi, osobami wykluczonymi, starając się przywrócić im godność i nadzieję. Dla swoich „niepełno-sprawnych, ale pełno-ludzkich” tworzy DOM, często pierwszy prawdziwy, a już na pewno taki, jakiego dotąd nie mieli. O trudach codzienności, zmaganiu się z urzędniczymi absurdami, bezdusznymi przepisami siostra Małgorzata opowiada w sposób bezkompromisowy, z właściwym sobie poczuciem humoru. Nade wszystko jednak kieruje do nas słowa mądre, pełne światła i wrażliwości na drugiego człowieka.
Miłosierdzie ludzkie zaopatruje nas w buty, ubrania i jedzonko. Boski ekonom działa lepiej niż ziemskie banki żywności, które żywności nie mają. A zima nie kocha biedaków. Bez względu na kontynent.(...) Generalnie dobro jest chorobą zakaźną i dzięki rozprzestrzenianiu się tego wirusa ciągle żyjemy z naszymi mieszkańcami i nie tylko.
Chiny - nie do wiary! to studium kulturowe współczesnego społeczeństwa chińskiego. Owoc czteroletniego pobytu autorki w Państwie Środka, które wspólnie ze swoim towarzyszem Izakiem przemierzyła od mroźnego Harbinu na północy kraju po tropikalny Hainan na południu; od nowoczesnej metropolii Szanghaju na wschodnim wybrzeżu aż po bezmierną otchłań muzułmańskiej prowincji Xinjiang przy granicy z Kirgistanem.W Chinach wszystko jest inne - egzotyczne, szokujące, niepojęte, dziwne. To kraj, w którym piękno starych buddyjskich świątyń przytłacza blask neonów i brud ulic, a brak udogodnień i sanitariatów stoi w zdecydowanej opozycji do galopującego rozwoju techniki.Chiny nie do wiary! to kwintesencja zjawisk będących wytworem chińskiej mentalności. Zjawisk, które trzeba doświadczyć, by w nie uwierzyć. Ten przedziwny kraj - tak odległy kulturowo - otwiera przed czytelnikiem ta książka.
Książka prezentuje problematykę udziału społeczeństwa w kształtowaniu i prowadzeniu polityki przestrzennej. Omówiono w niej m.in. takie zagadnienia, jak:
- dostęp partycypujących do informacji publicznej,
- prawne formy partycypacji społecznej w lokalnej polityce przestrzennej,
- gwarancje partycypacji społecznej w lokalnej polityce przestrzennej.
Publikacja opiera się na wykładni obowiązujących przepisów prawa, analizie orzecznictwa sądowego i administracyjnego, poglądów doktryny prawa oraz literatury przedmiotu.
Władimir Jakowlewicz Propp (1895–1970) jest jednym z najczęściej cytowanych rosyjskich folklorystów, światowej sławy badaczem narracji i obrzędów ludowych. Prace jego autorstwa: Morfologia bajki magicznej (i wyd. — 1928), Historyczne korzenie bajki magicznej (1946), Russkij gieroiczeskij epos (1955), Russkije agrarnyje prazdniki (1963) i liczne rozprawy pokazują charakterystyczny splot analizy strukturalno-typologicznej i historycznej, kładącej podwaliny pod współczesne metody semiotyczne. Książka O komizmie i śmiechu to jego ostatnie dzieło, opublikowane pośmiertnie.
Dopiero w tym, ostatnim ze swoich dzieł, Propp odwołuje się do faktografii i buduje teorie sięgające poza interpretacje folkloru. Niemniej tekst, choć samodzielny, wpisuje się w życiową strategię Proppa opartą na reinterpretacji przedmiotu folklorystyki tak, by mogła pełnić rolę daleko istotniejszą niż jedynie jako teoria folkloru. Zasadniczym celem nie tylko Proppa, ale i znakomitej większości współczesnych mu rosyjskich myślicieli było odtworzenie procesu powstawania i rozwoju literatury. Teoria folkloru miała być więc poligonem i preambułą teorii literatury, a zwłaszcza poetyki; dzięki swoistej konstrukcji folkloru słownego dostarczała bowiem łatwych do uchwycenia i analizy prawidłowości.
Autor O komizmie i śmiechu proponuje czytelnikom wręcz detektywistyczne śledztwo, mające po kolejnych empirycznych tropach doprowadzić do odnalezienia istoty komizmu.
Fragment wstępu prof. dra hab. Andrzeja Szyjewskiego
W dynamicznie zmieniającym się świecie, dotkniętym licznymi kryzysami w różnych sferach, kwestia adaptacji jednostki do warunków życia i prawidłowego funkcjonowania w różnych rolach społecznych nabiera kluczowego znaczenia. Niezwykle ważnym zagadnieniem jest problem adaptacji dziecka, problem szczególnie złożony i skomplikowany w sytuacji, gdy chodzi o adaptację uczniów cudzoziemskich czy reemigranckich.
Monografię stanowią trzy rozdziały, których myślą przewodnią jest idea twórczości rozumianej jako najwyższa wartość kształtowania i rozwijania recepcji i ekspresji artystycznej osób z niepełnosprawnościami. Obejmuje prezentację i analizę twórczości osób z niepełnosprawnością intelektualną w kontekście realizacji rysunkowej, aspektów odbioru sztuk wizualnych przez osoby z dysfunkcjami narządu wzroku oraz znaczenia sztuki w terapii jednostek z zaburzeniami psychicznymi. Intelektualne intencje wyrażone w monografii są przede wszystkim upomnieniem się o zwrot w postrzeganiu sztuki i twórczości osób dotkniętych niepełnosprawnością oraz w postrzeganiu sztuki i twórczości przez wyżej wspomniane osoby.
Praca p. Aleksandry Korczak zachowuje wszystkie rygory naukowości, Autorka operuje dojrzałym warsztatem naukowym, opiera swoje analizy na rzetelnie rozpoznanym stanie badań, odwołuje się do kontekstu filozoficznego, analizuje m.in. parantele między twórczością Jansson i pismami Rousseau, a jednocześnie jest fascynującym esejem, w którym ton zdystansowanej refleksji, właściwy dla wywodu naukowego, zostaje przełamany przez odczytania i refleksje o charakterze osobistym. Ta umiejętność łączenia dwóch rodzajów narracji, dwóch form dyskursu: naukowego i eseistycznego, powoduje, że otrzymujemy książkę czytelniczo frapującą, książkę, w której dociekania nad arcydziełem literatury dziecięcej splatają się z refleksjami osobistymi, dotyczącymi najważniejszych problemów ludzkiego bytowania.
Z recenzji prof. Grzegorza Leszczyńskiego (Uniwersytet Warszawski)
Chrześcijaństwo nie tylko wyrosło z pnia judaizmu – ono odnawia swoje w nim zakorzenienie. Pielęgnowanie tych korzeni oraz świadomość ich głębokości potrzebne są każdemu chrześcijaninowi, umocni wiarę i poczucie przynależności do ludu Bożego.
Jan Grosfeld, profesor nauk społecznych, zajmując się żydowskimi wpływami na kształt cywilizacji europejskiej, wskazuje na ścisły związek chrześcijaństwa z tradycją judaistyczną. Na tytułowe pytanie: „Dlaczego chrześcijanie potrzebują Żydów?” autor odpowiada nie tylko z wnikliwością wytrawnego badacza, ale również z troską Europejczyka, myślącego o bezpieczeństwie i trwałości fundamentów naszej cywilizacji.
Książka Jana Grosfelda ukazuje się w serii „Wyobraźnia Dialogu”, która jest odpowiedzią na widoczną w naszym stuleciu potrzebę rozwoju sztuki myślenia dialogicznego. Dialog wyrasta z przekonania, że każda religia i kultura jest inspiracją do zastanowienia się nad tajemnicą świata, w szczególności nad różnorodnością dróg i doświadczeń człowieka.
Wiara katolicka ma trzy podstawowe wymiary: W co wierzymy? Jak wierzymy? Komu wierzymy? W centrum stoi Ten, któremu zaufaliśmy: Jezus Chrystus, który objawił nam Boga Ojca i razem z Nim posyła Ducha Świętego.
Bóg w Trójcy Jedyny nie zbawia nas pojedynczo, ale razem z innymi, we wspólnocie Kościoła, który głosi słowo Boże, sprawuje sakramenty i podejmuje dzieła miłosierdzia.
Wiara, zderzając się z niewiarą i wątpliwościami, prowadzi nas ku życiu wiecznemu: „Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno; wtedy zaś ujrzymy twarzą w twarz” (1 Kor 13, 12). Pomocą w tej fascynującej wędrówce wiary jest m.in. Katechizm Kościoła Katolickiego.
To chyba najbardziej niezwykła książka Michela Quoista. Pokazuje, czym jest miłość. I to ta bez przymiotników. Bo miłość, o której Quoist pisze, jest w istocie swej i prawdziwa, i jedyna, i wieczna. O miłości tej rozmawiają tajemniczy nieznajomy i młody człowiek szukający w życiu swej drogocennej perły. Ów nieznajomy wskazuje na miłość, która choć trudna, jest możliwa, aczkolwiek po spełnieniu pewnych warunków. Quoist w tej książce zachęca, by szukać tej najwspanialszej z pereł, tej, co sprawia, iż życie zaczyna nabierać sensu… Zresztą, czyż nie urzekają słowa, jakie słyszymy na końcu tych rozważań: „Nie trzeba dużych bagaży, aby wyruszyć w życie. Wystarczy miłość”.
Niekończące się nocne Polaków rozmowy - czyli audycja Rozmowy niedokończone w Radiu Maryja - nie omijają tematów ważnych ani trudnych.
Nie dajmy się zniechęcić do poznawania prawdy. Nawet jeśli na słowo gender reagujemy już zniecierpliwieniem lub znużeniem, trzeba o tym rozmawiać. Nie warto jednak tracić czasu na mity, pora na argumenty, konkrety, fakty.
Choć to kolejna pozycja na ten temat, wyróżniają ją: prosty język, klarowny przekaz, zrozumiała myśl przewodnia. Nie możemy trwać w obojętności, gdy obok nas toczy się walka o tożsamość człowieka.
Wspaniała pozycja dla młodzieży w tym także tej przygotowującej się do Sakramentu Bierzmowania.
„Nie przegraj życia!” znaczy ni mniej, ni więcej, tylko „nie przegap tego, co w życiu najważniejsze”. Żeby niczego ważnego nie przegapić, trzeba dostrzegać znaki, które na drodze człowieka stawiają inni ludzie i Bóg. A na co warto zwracać uwagę?
O tym pisze o. Piotr Koźlak CSsR, wieloletni duszpasterz młodzieży oazowej. Pomaga zrozumieć, „kim jestem” i „kim mógłbym być”. Stawia pytania – Dlaczego trzeba się rozwijać? Jak to robić i od czego rozwój zależy? Jak efektywnie wykorzystać czas? Jak rozmawiać z Bogiem i ludźmi?… – i udziela na nie odpowiedzi. Wystarczy sięgnąć!
Zrozumiały, dostosowany do młodzieży język, ciekawe przykłady. Naprawdę warto sięgnąć po tę książkę lub podarować ją młodemu człowiekowi.
Prawie osiem milionów egzemplarzy łącznego nakładu, tłumaczenia na kilkadziesiąt języków to niebywały sukces współczesnej książki religijnej. Michel Quoist (1921-1991) francuski ksiądz, potrafił w niezwykły sposób przetłumaczyć na język codzienności przeżywanie wiary. "Modlitwa i czyn" to kolejne wznowienie dwu jego najbardziej popularnych i cenionych książek: Priéres i Réussir. Wobec licznych obecnych zagrożeń i pokus Autor podaje ewangeliczna receptę na prawdziwą modlitwę i skuteczne działanie, które zmieniłyby człowieka i świat...
W jaki sposób osiągnąć trwałą i radosną zażyłość z Bogiem? - pyta Autor.
I odpowiada: Przez rozmyślanie.
Jest ono niezastąpione. Tylko dzięki niemu nauczysz się rozmawiać z Jezusem, czyli modlić się. Dzięki rozmyślaniu nauczysz się Go kochać. Któż bowiem nie potrafiłby albo nie chciałby rozmawiać z kimś, kogo kocha?
Dziś jesteśmy uciekinierami, dezerterami z własnego wnętrza. Jezus woła nas z powrotem. Wróćmy.
Będzie to początek naprawy jednostek i całych społeczności.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
