Tomasz Dostatni OP –dominikanin od trzydziestu pięciu lat. Poznaniak od dawna mieszkający w Lublinie. Prowadzi Fundację „Ponad Granicami”. Publicysta, tłumacz z języka czeskiego, kaznodzieja i rekolekcjonista. Aktywny w dialogu ekumenicznym, z innymi religiami i w dialogu społecznym, także z sąsiadami Polski. Odważnie zabierający głos w debacie publicznej, krytyczny także pod adresem swojego Kościoła, szczególnie gdy wartości ewangeliczne są zastępowane przez wystąpienia polityczne lub gdy dzieje się komuś krzywda. Autor licznych książek, m.in.: Złota 9, Zza bramy klasztoru, Przekraczać mury, rozmów z abp. Henrykiem Muszyńskim, kardynałem Dominikiem Duką, Tomaszem Halikiem, Szewachem Weissem. Uhonorowany lubelską nagrodą „Angelus” jako człowiek kultury medialnej, czeską nagrodą „Gratias Agit” i medalem „Powstanie w Getcie Warszawskim” przyznanym za zasługi w dziele pojednania między Polakami a Żydami. Prowadzi na YouTube własny kanał – Otwarta Brama.

Książka PODRÓŻE W PIĄTĄ STRONĘ ŚWIATA to opowieści pilotów wypraw (Mateusza Waligóry, Mateusza Kołakowskiego, Natalii Osten-Sacken) z ich niecodziennych podróży. Opowieści, w których centrum niezmiennie stoi człowiek... Podróżnicy i pasjonaci. Niebanalne osobowości ze świetnym zmysłem obserwacji. A do tego piloci wypraw, czyli tour leaderzy. Ten zbiór opowiadań jest zapisem ich przygód, obserwacji i przemyśleń, zarówno z pracy jak i z własnych podróży. Ich opowieści zilustrowane są oryginalnymi zdjęciami z prywatnych archiwów. Dochód ze sprzedaży książki Kiribati Club przeznacza na wsparcie sierocińca w Mto Wam Mbu w Tanzanii.

Publikacja stanowi nowatorskie na gruncie polskiej politologii opracowanie dotyczące wyobrażeń zbiorowych kategorii kojarzonej głównie z socjologią z punktu widzenia badaczki sfery polityki. Przyjęty model teoretyczny posłużył autorce do naszkicowania i przeanalizowania kształtów wyobrażeń zbiorowych społeczeństw byłej Jugosławii w niełatwym okresie przedłużającego się kryzysu gospodarczego i nawarstwiania się kolejnych problemów politycznych. Pogłębiona diagnoza odczuć zwykłych ludzi na temat otaczającej ich rzeczywistości doprowadziła do konstatacji, iż w ostatnich latach piętrzące się trudności i negatywne emocje zaczęły przeważać nad optymistycznymi przesłankami, a utrzymanie stabilności regionu wymaga bardziej stanowczych i przemyślanych działań ze strony wspólnoty międzynarodowej.Monografia, napisana z perspektywy politologicznej i oparta na danych jakościowych, łączy w sobie pierwiastki innych nauk społecznych i humanistycznych, co wydawało się konieczne do integralnego wyjaśnienia interdyscyplinarnej kategorii wyobrażeń zbiorowych. Takie poszerzone spojrzenie na skomplikowany region bałkański może przyczynić się do jego lepszego poznania i zrozumienia.

Monografia ukazująca dokonania prymasa Józefa Glempa w przełomowych latach 1981-1992 w zakresie relacji z władzami państwowymi i ówczesną opozycją, rozwiązywania problemów społecznych, obchodów rocznic kościelnych i narodowych, upamiętniania wielkich postaci z dziejów Polski.

Tom pod redakcją Joanny Puzyny-Chojki, Katarzyny Kręglewskiej i Barbary Świąder-Puchowskiej jest dedykowany pamięci Puzyny-Chojki oraz drugiej wybitnej postaci polskiej i gdańskiej teatrologii, Jana Ciechowicza, który zmarł we wrześniu 2017 roku. Książka obejmuje zagadnienia, prezentujące okresy trzech dyrekcji gdańskiej sceny: Krzysztofa Nazara (1995 – 2000), Macieja Nowaka (2000 – 2006) i Adama Orzechowskiego (od 2006 roku). Autorzy tekstów zawartych w publikacji są teatrologami i krytykami teatralnymi, reprezentującymi różne ośrodki (przede wszystkim Uniwersytet Gdański), a także różne pokolenia oraz odmienne perspektywy badawcze. Tom jest pokłosiem ogólnopolskiej konferencji naukowej Kreacje. Ostatnie dwudziestolecie Teatru Wybrzeże (1996-2016), która odbyła się w Gdańsku w dniach 14-15 października 2016 roku z okazji 70-lecia Teatru Wybrzeże. Jej organizatorami byli Teatr Wybrzeże oraz Katedra Dramatu, Teatru i Widowisk UG. Joanna Puzyna-Chojka odpowiadała za koncepcję konferencji, a Jan Ciechowicz sprawował nad nią opiekę naukową. Był to prawdopodobnie ich ostatni wspólny projekt, który właśnie się finalizuje.

Kieszonkowy zbiór trzech dróg krzyżowych, których krótkie rozważania wzbogacono fragmentami z Pisma Świętego i listów Ojca Pio. Św. Ojciec Pio został obdarzony stygmatami – widocznymi śladami męki Jezusa, dzięki którym pozostawał poprzez cierpienie w nieustannym zjednoczeniu z Ukrzyżowanym dla odkupienia grzechów ludzi. W swojej korespondencji często pisał o tym doświadczeniu oraz o tym, jak zaakceptować cierpienie w swoim życiu, aby lepiej zrozumieć tajemnice drogi krzyżowej, męki i śmierci Chrystusa. „Jezus potrzebuje takiego człowieka, który wraz z Nim cierpi z powodu ludzkiej bezbożności i dlatego prowadzi mnie drogami cierpienia. Niech zawsze będzie wysławiana Jego miłość, która potrafi mieszać słodkie z gorzkim i przemieniać przejściowe cierpienia w wieczną nagrodę ”. św. Ojciec Pio

Prezentacja tematu biżuterii patriotycznej po 1860 r. przenosi nas w czasie do wydarzeń sprzed ponad 150 lat. Przedstawione w publikacji eksponaty powstały od okresu manifestacyjnego do odzyskania przez Polskę niepodległości i były odpowiedzią na bieżące wydarzenia, pełniąc rolę nośników emocji patriotycznych Narodu. Kolekcja przedstawia ponad 600 eksponatów ze zbiorów autora, które są bezcenne nie tylko przez swoją wartość artystyczną czy materialną, ale właśnie poprzez wartość historyczną. Współczesne życie toczy się szybko i aktualne problemy wypierają przeszłość. Mimo to jest wiele osób, w tym autor publikacji, które chcą zachować przeszłość w swoich sercach i pamięci, a przede wszystkim dzięki temu albumowi umacniać polską świadomość narodową i ocalić tą piękną biżuterię od zapomnienia.

SYCHAR - to miasteczko położone w Samarii, obok którego przy studni Jakuba miała miejsce rozmowa Chrystusa z Samarytanką. Pan Jezus powiedział Samarytance prawdę o jej życiu i wskazał na Siebie jako źródło wody żywej. Wspólnota Trudnych Małżeństw Sychar wspiera sakramentalnych małżonków, których małżeństwa przeżywają kryzys. Opiera się na prawdzie o mocy sakramentu, który jest darem od Boga, a On - Bóg daje siłę na odrodzenie wspólnoty małżeńskiej w każdej sytuacji, nawet, po ludzku patrząc, beznadziejnej.

Kompleks Göbekli Tepe bramą do gwiazd i biblijnego miejsca stworzenia człowieka! Tajemniczy kompleks kamiennych świątyń w Göbekli Tepe w południowej Turcji stanowi jedno z największych wyzwań dla współczesnej archeologii. Zbudowany 12 000 lat temu składa się z dziwnych budowli i ustawionych w kręgi 15-tonowych T-kształtnych monolitów. ANDREW COLLINS to najwybitniejszy obok Grahama Hancocka kontrowersyjny badacz najdawniejszych dziejów ludzkości, podważający naszą wizję przeszłości. Autor tłumaczonych na ponad 20 języków bestsellerów, pisarz z listy Top 30 najpopularniejszych autorów „Timesa”. W przełomowym dziele Bogowie Edenu wysunął sensacyjną hipotezę o Starszych Bogach – prehistorycznej rasie upadłych aniołów i jej znaczeniu dla początków cywilizacji. W Pochodzeniu bogów Andrew Collins kontynuuje swoje poszukiwania w Göbekli Tepe. Przedstawia szczegółowe plany, architekturę oraz niezwykłe reliefy ludzi i zwierząt z epoki lodowcowej, odkryte w tym megalitycznym kompleksie. Udowadnia, że został wzniesiony w odpowiedzi na globalny kataklizm: biblijny potop. Wyjaśnia, że służył jako mapa świata niebios, brama do gwiazd, w tym do miejsca stworzenia pierwszego człowieka. I identyfikuje jego budowniczych jako Czuwających z K sięgi Henocha, biblijnych Nefilim i sumeryjskich bogów Anunnaki. Ujawniając fundamentalną rolę Göbekli Tepe w powstaniu współczesnej cywilizacji, dowodzi, że miejsce to było powiązane z tajemnicami, które Adam przekazał swojemu synowi Setowi, założycielowi anielskiej rasy Setytów. W poszukiwaniu legendarnej Jaskini Skarbów Adama autor odkrywa Ogród Edenu i szczątki Drzewa Życia w okolicach Göbekli Tepe...

Kolejna z książek z serii Nowy Komentarz Biblijny. Tym razem o komentarz do Listów pastoralnych, jak określa się 1-2 Tm i Tt, pokusił się ks. dr hab. Stanisław Haręzga, ceniony wykładowca Pisma Świętego, niezwykle zaangażowany w biblijną odnowę Kościoła w Polsce. Jak stwierdził we wstępie do publikacji ks. prof. dr hab. Antoni Paciorek, szczegółowa i pełna poświęcenia praca na niwie biblistyki pozwoliła Autorowi na przedstawienie wyczerpujących, jasnych i wyważonych sądów zarówno w kwestiach historycznych dotyczących Listów pastoralnych, jak i w kwestiach teologicznych.Książki z serii NKB przeznaczone są dla teologów i biblistów, lecz inspirację mogą znaleźć tu wszyscy zainteresowani pogłębianiem wiedzy biblijnej. Chcący znać kontekst powstania poszczególnych ksiąg, tło historyczne, realia polityczne etc. A w konsekwencji wiedzieć, co i dlaczego jest do nas kierowane. Według ks. Paciorka, praca autorstwa ks. Haręzgi zapewne na wiele lat stanie się najpełniejszym komentarzem do Listów pastoralnych, a także jednym z ważniejszych odniesień do poznawania dziejów Kościoła czasów apostolskich.

Spis treści Wprowadzenie/7 ROZDZIAŁ 1. TRYNITARNY PROBLEM /17 I. Objawienie czy spekulacja? /18 II. Dogmat w historii /36 III. Precyzacja terminologiczna /46 ROZDZIAŁ 2. TRÓJCA MONOLOGICZNA /55 I. Ontologia ousia /57 1. Ontologia tego, co wspólne /60 2. Ontologia tego, co łączy /68 3. Ontologia tego, co jest tym samym /72 4. Ontologia jednego podmiotu działania /76 5. Ontologia tego, co ogólne/78 II. Ontologia hypostasis /81 1. Monarchia jako udział w ousia Ojca /83 2. Monarchia jako pochodzenie z ousia Ojca /85 3. Monarchia przez taką samą ousia /88 4. Hipostaza Ojca jako zasada /89 5. Ojciec jedynym Bogiem /92 ROZDZIAŁ 3. TRÓJCA DIALOGICZNA /99 I. Relacja ontologicznym fundamentem osoby /101 1. Relacja domaga się wielości /102 2. Relacja jako odnoszenie się do siebie /104 3. Status ontologiczny relacji /106 II. Osoba jako odniesienie do drugiego /108 1. Być w relacji /108 2. Skierowanie ku drugiemu /111 3. Odnoszenie się do siebie /114 4. Ryszard ze św. Wiktora i jego koncepcja osoby /115 5. Relacyjne podejście do Tomasza z Akwinu /122 6. Osoba jest przez drugiego /127 III. Hipostatyczno-ekstatyczna koncepcja osoby /130 IV. Dialog jako perychoreza /135 1. Relacyjne wychodzenie ku sobie /136 2. Dialog jako przenikanie się /139 3. Perychoreza u Jana z Damaszku i konsekwencje /143 V. Dialog jako communio /149 1. Communio trzech /152 2. Communio jako communicatio /155 Zakończenie. Perspektywy /161 1. Ontologiczny fundament /161 2. Dwa poziomy wzajemnych relacji /165 3. Model Trójcy Świętej /170 Spis literatury /177 Summary. Relation and Dialogue. An Introduction to the TrinitarianOntology /187

"... Niejedna chorągiew czy sztandar były niemymi świadkami wielkich, nieraz dramatycznych wydarzeń w naszej, narodowej przeszłości. Z nimi rzemieślnicy witali władców, świętowali ważne wydarzenia, stawali do walki, wreszcie - poprzez wyobrażenia niesione na sztandarach, dawali wyraz swoim poglądom, nawiązując przy tym do etosu pracy i wiary. Chorągwie cechowe, coraz częściej już w XIX wieku nazywane sztandarami na wzór znaków wojskowych, mają niezwykle ciekawą i bogatą przeszłość. Na ich kreację wpływ miało wiele czynników. Wywodzą się ze znaków bojowo-rozpoznawczych, mają też niebagatelne znaczenie religijne i społeczne. Cechy rzemieślnicze - właściciele chorągwi - od średniowiecza obligowane prawem miejskim do ich posiadania, podlegały rygorom wojskowym broniąc terytorium zakreślonego murami miasta. [...]". (fragmenty Wstępu)

W zasięgu oddziaływania myśli Romana Ingardena, który "przyznaje pierwszeństwo źródłowemu kontaktowi człowieka z rzeczywistością przed abstrakcyjną, filozoficzną spekulacją", wychowało się i ciągle jeszcze pozostaje wielu polonistów. Jego analiza językowej specyfiki, sposobu istnienia, budowy oraz procesu poznawania i wartościowania dzieła literackiego była - w dobie przemożnego oddziaływania najpierw marksizmu, a potem strukturalizmu - cenna alternatywą metodologiczną, wolną od ideologicznych i doktrynalnych zobowiązań. Ingardenowskie uzasadnienie dla wielości równouprawnionych odczytań utworu literackiego i opartych na nich interpretacjach również i dziś stanowi metodologiczne zaplecze dla badaczy, którzy chcą zachować miarę obiektywności oraz niezależność od aktualnych tendencji i mód panujących w literaturoznawstwie. Punktem wyjścia dla proponowanej przez Ingardena metody badań literackich jest koncentracja na roli odbiorcy i przekonanie o konieczności poznania indywidualnego dzieła literackiego w wielokrotnej, uważnej lekturze, która - szanując specyfikę oraz kontekst wewnętrzny i zewnętrzny utworu - tworzy solidny punkt wyjścia dla wszelkich dalszych uogólnień, jakimi trudnią się potem filozofia literatury, poetyka, teoria oraz historia literatury, a w pewnym stopniu również krytyka literacka. Prof. dr hab. Jolanta Dudek

Uwierz w moc modlitwy!Rewolucyjna, pouczająca, mądra, a przy tym głęboko biblijna ta książka pokaże ci, jak ważne są nasze modlitwy. To poprzez nie współpracujesz z Bogiem. Dutch Sheets inspiruje. Opowiada o modlitwie jej istocie i skuteczności z mądrością, łagodnością i humorem. Przeczytaj, a znajdziesz w sobie odwagę, by modlić się o niemożliwe.Dutch Sheets jest pastorem i kaznodzieją. Wiele podróżował, nauczając w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Ameryce Środkowej, Afryce i Europie. Jest też autorem kilku książek poświęconych duchowości chrześcijańskiej (najważniejszą z nich, Modlitwę wstawienniczą, trzymasz właśnie w rękach). Dutch wraz ze swą żoną Ceci i dwiema córkami mieszka w Colorado Springs.Spotkało kogoś z was nieszczęście? Niech się modli. Jest ktoś radośnie usposobiony? Niech śpiewa hymny. Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone. Wyznawajcie zatem sobie nawzajem grzechy, módlcie się jeden za drugiego, byście odzyskali zdrowie. Wielką moc posiada wytrwała modlitwa sprawiedliwego.Jk 5,13-16

Fragment: "Zaprowadzono mię więc pod jeden z ogromnych filarów drewnianych, wspierających szerokie sklepienie podziemia, i zaopatrzonych u góry w mocne obręcze żelazne. Włożono mi na ręce kajdanki, i kazano wstąpić na matę rusztowania, na dwa czy trzy stopnie wysokie. Potem mi podniesiono w górę ramiona, wpuszczono gruby drąg żelazny naprzód w obręcze kajdan moich w ręku, a następnie we wspomniane wyżej obręcze u góry filaru, i żelaznymi klinami takowy przymocowano. Dopełniwszy tych przygotowań, usunięto mi spod nóg stopień, na którym stałem, wskutek czego ciało moje pozostało zawieszone w powietrzu za ręce. Ponieważ jednak i tak jeszcze końcami palców u nóg lekko dotykałem ziemi, a nie było sposobu podnieść mię wyżej, innego przeto użyto środka, i ziemię spod nóg mi odgarniono."

Śmieciowy świat Na co patrzymy, kiedy patrzymy na Azję? Urszula Jabłońska Na początkuzawsze są foldery reklamujące biura podróży i linie lotnicze, które mają nam pomóc w przeniesieniu się do egzotycznego świata. To z nich wyłaniają się zdjęcia białych bezludnych plaż z jedną samotną palmą kokosową, do której przymocowany jest hamak, a obok czeka kolorowy drink z palemką. Gdzieś w tle egzotyczna tancerka z czerwonym kwiatkiem za uchem. Jeżeli jednak zdecydujemy się na samodzielną podróż, być może natrafimy na zupełnie inne widoki. Turyści Julia Holewińska Inspirowana między innymi prozą Conrada i Coetzeego czarna satyra na podróże i przemysł turystyczny. Demoniczny Przewodnik zabiera zblazowanych bogaczy, przedstawicieli świata sztuki, mody i polityki, na wyprawę do „jądra ciemności”. Wybrańcy przechodzą przez kolejne piekielne kręgi turystyki erotycznej, gastronomicznej, „nekroturystyki”, „ludzkiego zoo”, z których wracają odmienieni. Julia Holewińska pokazuje cynizm i arogancję krajów rozwiniętych w konfrontacji z Trzecim Światem, ale też demaskuje mity, złudzenia i nadzieje, które lubimy wiązać z dalekimi wyprawami. Jestem kolonizatorką Rozmowa z Julią Holewińską Nawozy sztuczne Śmieci Tadeusz Nyczek Przegrodzki patrzy na Wrocław Goga Jolanta Kowalska Legenda aktorska bywa świadectwem czasu. W garderobianych opowieściach utrwala się obraz życia teatru, a kult jego gwiazd nierzadko zdradza upodobania i tęsknoty samej publiczności. Idol wyraża świat, który go wykreował, jest ucieleśnieniem jego marzeń, zbiorowym snem. O czym śnił Wrocław, tworząc i pielęgnując mit Igora Przegrodzkiego? Przez zabawki, dla zabawek i o zabawkach Anna Jazgarska Spoglądając na głównego bohatera najnowszego przedstawienia Wojciecha Kościelniaka Blaszany bębenek można odnieść nieodparte wrażenie, że widzimy – po raz pierwszy bodaj w całej twórczości reżysera – spersonalizowaną, cielesną reprezentację siły, która ustanawia całą sceniczną rzeczywistość. Oskar Matzerath, narrator i nadrzędna postać Blaszanego bębenka Güntera Grassa w przedstawieniu z wrocławskiego Teatru Capitol ma kształt przytwierdzonej do aktorskiego ciała lalki. Żywoty Agaty Kucińskiej Magda Piekarska Z tą samą swobodą, z jaką Oskar Mazerath wybija rytm pałeczkami, grająca tę postać w Blaszanym bębenku Agata Kucińska stapia w jedno warsztat lalkarki z aktorskim, dramatycznym talentem. Efekt wbija widownię w fotele. A dylemat – lalki czy dramat – traci rację bytu. Bo to suma tych dwóch doświadczeń daje olśniewający efekt. Twarze Między wojnami: Barszczewska i Eichlerówna Ewa Hevelke Żadna z nich nie wyglądała ponadczasowo. Jedna miała w sobie coś z jałówki, druga z kocicy. Wielkie oczy, okolone jasnymi splotami włosów, spokój, wyrozumiałość, naiwność i dobroć emanowały z postaci kreowanych przez Elżbietę Barszczewską. Spojrzenie Ireny Eichlerówny nigdy nie było spokojne. Rysy jej twarzy wyrażały, co najmniej, determinację. W każdym wypadku była to twarz namiętna – erotyczna i bojowa zarazem. Po bandzie Co robić? Pytanie nonsensowne Marek Beylin Banki nie bankrutują Pan Schuster kupuje ulicę (Herr Schuster kauft eine Straße) Ulrike Syha Przełożyła Iwona Uberman Rodzinne spotkanie przy grze w Monopoly przeradza się w dyskusję o współczesnej ekonomii i rezygnacji z idealizmu. Bohaterami sztuki są dawni buntownicy sześćdziesiątego ósmego roku oraz ich dzieci: z rozmów o zasadach popularnej gry planszowej, stającej się tu metaforą relacji społecznych, wyłania się obraz współczesnej klasy średniej Europy Zachodniej, żyjącej od wyrzutu sumienia wywołanego wspomnieniem młodzieńczych manifestów o lepszy świat, do łatwego flirtu z konsumpcjonizmem. Objąć cały świat Monika Wąsik W sposobie, w jaki Ulrike Syha rozumie i przeżywa teatr jest coś wampirycznego. Pytana o to, czemu pisze dramaty, odpowiada, że uważa teatr za najbardziej żywe, ciągle potrzebujące ludzi, ale także wykorzystujące ich medium. Można by podejrzewać – śledząc biografię autorki – że ta swego rodzaju autodestrukcyjność przez teatr stała się częścią także jej życia. Malinowe imperium (Das Himbeerreich) Andres Veiel Przełożyła Iwona Nowacka Sztuka niemieckiego reżysera i scenarzysty filmowego opowiada o rosnącej pozycji banków i ponadnarodowych korporacji, potężnych na tyle, by ich decyzje bądź problemy, wpływały na gospodarki całych krajów. Veiel, prezentując mechanizmy spekulacji wartością spółek i rolę banków w globalnym systemie walutowym, odsłania choroby systemu, niewyleczone mimo podjętych po ostatnich kryzysach światowej gospodarki debat. Wynurzenia Netfliksy Pedro Pereira Po obchodach Niepodległość mniejszych wydarzeń Katarzyna Niedurny Pierwszym krokiem do organizacji teatralnych obchodów święta były czynności ustawodawcze oraz powołanie programu rządowego, mającego na celu dotowanie obchodów wydarzeń niepodległościowych. Ciekawe jest przyjrzenie się jak stulecie Święta Niepodległości zostało uczczone w polskich teatrach publicznych. Szczerba na sztandarze. Na marginesie dwóch wystaw niepodległościowych w Warszawie i jednej książki Ewa Toniak O wystawach Znaki wolności. O trwaniu polskiej tożsamości narodowej na Zamku Królewskim oraz Niepodległe. Kobiety a dyskurs narodowy w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, które pozornie bardzo się od siebie różnią, ale można je także potraktować jako awers i rewers narracji na temat niepodległości Polski. Ustanowienia Dla dzieci i młodzieży Piotr Morawski Varia Konteksty: Świat bez roślin Zofia Cielątkowska Nowe Sztuki: Jeton Neziraj Hipokritët ose pacienti anglez Jakob Nolte No Future Forever Laura Naumann Das hässliche Universum Z afisza

Czy na podstawie dokumentów, świadectw, relacji wytworzonych wiele lat po wydarzeniach, przez ludzi przeżywających rzeczywistość w ramach innego uniwersum symbolicznego – można sensownie mówić/pisać o sposobach doświadczania świata milczących podmiotów wydarzeń? Z tym metodologicznym problemem musiała się najpierw zmierzyć autorka omawianej książki, w której zamierzała powiedzieć coś na temat postaw zajmowanych przez Prusów wobec zakonu niemieckiego w czasie podboju przez tegoż ich ziem. Próbę uprawomocnienia tego założenia metodologicznego podjęła Autorka w pierwszym rozdziale omawianej książki i wywiązała się z niej chyba całkiem dobrze. Trzeba tu podkreślić, że niewiele znajdziemy na rynku historycznym wydawnictw, których autorzy tak szeroko i gruntownie podejmują metodologiczne i epistemologiczne problemy związane z przedmiotem swojej naukowej roboty. Alicja Dobrosielska należy tu niewątpliwie do szlachetnych wyjątków.

W nurcie ukazujących się wspomnień o Świętym Janie Pawle II, wyróżnia się zbiór opracowań faktograficznych ks. dr. Stefana Misińca świadka tamtych czasów, opisujących na bieżąco wydarzenia w Kościele w Polsce i w Watykanie, z udziałem ks. Karola Wojtyły /Jana Pawła II.Wraz z Autorem uczestniczymy w spotkaniach z współczesnym Świętym, przebiegających w różnych okolicznościach od czasów krakowskich po Watykan, poznajemy poglądy Papieża z Polski na zagadnienia kulturalne i pracę duszpasterską z młodzieżą. Niemal dziennikarskie relacje, stają się barwne przez włączenie w opisy zdarzeń osobistych wrażeń i refleksji. Książka ilustruje czasy w jakich żył i pracował nasz Wielki Rodak, oraz atmosferę pewnej nadzwyczajności dostrzeganą już wtedy przez jego otoczenie.Publikacja została opracowana z myślą o ludziach wspominających z wzruszeniem Jana Pawła II oraz o młodzieży która z racji wieku nie może go już pamiętać. Atrakcyjnym atutem są liczne fotografie, wykonane przez samego Autora lub pochodzące z jego archiwum, przeważnie nigdy nie publikowane.

Dzisiaj wielu mówi: Msza jest nudna. Niczego z niej nie rozumiem... Wystarczy jednak bardzo niewiele, by wszystko stało się jasne i proste; wystarczy przeczytać tę niewielką książkę, aby otworzyła się przed człowiekiem nowa perspektywa bycia chrześcijaninem.Przewodnik po Mszy świętej nie jest rozprawą naukową i nie ma wnim aparatu naukowego. Książka pisana jest sercem kapłana, który tłumaczy sens poszczególnych części Mszy św. Nie jest to książka tylko dla dzieci, choć o poważnych rzeczach nawet z dziećmi trzeba rozmawiać poważnie. W sposób jasny i prosty porządkuje poszczególne części Mszy świętej omawiając je i wjaśniając.Jeśli nie rozumiesz Mszy św. to nie znaczy, że Twoja wiara jest słaba. Masz okazje jednak ją zrozumieć dzięki tej niewielkiej książeczce. Masz okazję zrozumieć wszystkie słowa i treść, zrozumieć sens wyrażeń, takich jak: Pan z wami, alleluja, Bóg zapłać, Amen i wiele innych, wypowiedzianych podczas Mszy św. Sięgając po tę książkę szukasz, a szukając właśnie znalazłeś.

Przez całe niemal stulecie dwa najpotężniejsze mocarstwa ówczesnego świata - wiktoriańska Wielka Brytania i carska Rosja - prowadziły niewypowiedzianą wojnę na odludnych szlakach i pustkowiach Azji Środkowej. Biorący w niej udział ludzie nazywali tę kampanię Wielką Grą. To nietypowe opracowanie ukazuje dynamiczną historię Wielkiej Gry przez pryzmat losów młodych oficerów - zarówno brytyjskich jak i rosyjskich - którzy ryzykowali życie, biorąc udział w tej rozgrywce. Przebrani za świątobliwych pielgrzymów albo tubylczych handlarzy koni, nanosili na mapę tajne szlaki, zbierali informacje wywiadowcze i próbowali zawiązywać sojusze z możnymi chanami. Niektórzy nigdy z tych wypraw nie wrócili. Reperkusje Wielkiej Gry do dzisiaj wstrząsają Azją Środkową. "Świetnie napisana, choć z prawdziwie naukowym obiektywizmem. Trzymająca w napięciu barwna opowieść wojenno-przygodowa". "Financial Times"